← Polska

Ustawa z dnia 17 kwietnia 2026 r. o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz

W skrócie

Ustawa z dnia 17 kwietnia 2026 r. zmienia przepisy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków EFRROW w ramach PROW 2014–2020. Wprowadza nowy mechanizm finansowy – „instrument finansowy plus" – umożliwiający ponowne wykorzystanie zwróconych środków z instrumentów finansowych jako gwarancji kredytowych z możliwością dopłat do oprocentowania na rzecz producentów rolnych i MŚP działających w sektorze rolnym, leśnym lub na obszarach wiejskich.

Co reguluje

Ustawa zmienia art. 50d ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich w ramach PROW 2014–2020 (Dz. U. z 2023 r. poz. 2298). Nowe ust. 5–14 określają warunki wykorzystania zwróconych środków (odsetki, przychody, zyski) przez okres **8 lat** po zakończeniu okresu kwalifikowalności jako „instrumentu finansowego plus" (gwarancja spłaty kredytu + opcjonalna dopłata do oprocentowania). Zarządzanie środkami odbywa się przez rachunek w **Banku Gospodarstwa Krajowego** (ust. 9–10). Wsparcie udzielane w ramach instrumentu stanowi **pomoc de minimis** (rozporządzenie UE 2023/2831 lub rozporządzenie UE nr 1408/2013 dla sektora rolnego) (ust. 12).

Ustawa zmienia ponadto:

Kogo dotyczy

Ustawa dotyczy:

Kluczowe punkty

📄 Tekst ustawy
DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 25 maja 2026 r. Poz. 680 US T AW A z dnia 17 kwietnia 2026 r. o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 oraz niektórych innych ustaw1) Art. 1. W ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 (Dz. U. z 2023 r. poz. 2298) w art. 50d: 1) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Środki finansowe, odsetki i inne przychody, a także zyski, o których mowa w ust. 1, przekazuje się do ponownego wykorzystania przez wdrożenie instrumentu finansowego w postaci gwarancji spłaty kredytu z możliwością uzupełnienia tego instrumentu dopłatą do oprocentowania kredytu, zwanych dalej „instrumentem finansowym plus”, na rzecz podmiotów działających w sektorze rolnym, leśnym lub na obszarach wiejskich, które są: 2) 1) producentami rolnymi prowadzącymi działalność rolniczą lub 2) mikro-, małymi lub średnimi przedsiębiorcami działającymi w sektorze rolnym, z wyłączeniem rybołówstwa i akwakultury, lub świadczącymi usługi na rzecz rolnictwa i leśnictwa.”; dodaje się ust. 5–14 w brzmieniu: „5. Środki finansowe, odsetki i inne przychody, a także zyski, o których mowa w ust. 1, wykorzystuje się w okresie 8 lat po okresie kwalifikowalności w sposób i na warunkach określonych w umowie między ich dysponentem a podmiotem, który wdraża instrument finansowy, zgodnie z art. 45 rozporządzenia nr 1303/2013. 6. Umowa, o której mowa w ust. 5, określa co najmniej: 1) 1) przedmiot i strony tej umowy; 2) cel, warunki i sposób przekazania środków finansowych, odsetek i innych przychodów, a także zysków, o których mowa w ust. 1; 3) sposób i warunki wdrażania instrumentu finansowego plus; 4) sposób obliczania opłaty związanej z wdrażaniem instrumentu finansowego plus pobieranej przez podmiot, który wdraża instrument finansowy; 5) zobowiązanie podmiotu, który wdraża instrument finansowy, do poddania się kontroli w zakresie prawidłowości wdrażania instrumentu finansowego plus oraz sposobu monitorowania i kontroli jego wdrażania; 6) warunki i sposób zwrotu środków finansowych, odsetek i innych przychodów, a także zysków, o których mowa w ust. 1, wykorzystanych nieprawidłowo przez podmiot, który wdraża instrument finansowy; 7) warunki i sposób wycofania środków finansowych, odsetek i innych przychodów, a także zysków, o których mowa w ust. 1, przez ich dysponenta po upływie okresu, o którym mowa w ust. 5; 8) obowiązki sprawozdawcze podmiotu, który wdraża instrument finansowy. Niniejszą ustawą zmienia się ustawę z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne oraz ustawę z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Dziennik Ustaw –2– Poz. 680 7. Do kontroli, o których mowa w ust. 6 pkt 5, stosuje się przepisy art. 47 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2–4. 8. Podmiot, który wdraża instrument finansowy, opracuje strategię inwestycyjną, która stanowi załącznik do umowy, o której mowa w ust. 5, i która określa w szczególności: 1) produkty finansowe w ramach instrumentu finansowego plus, jakie będą oferowane przez banki lub inne instytucje finansowe współpracujące z podmiotem, który wdraża instrument finansowy; 2) warunki, formę i tryb udzielania produktów finansowych, o których mowa w pkt 1; 3) ostatecznych odbiorców produktów finansowych, o których mowa w pkt 1, spośród podmiotów działających w sektorze rolnym, leśnym lub na obszarach wiejskich; 4) spodziewane wyniki wdrażania instrumentu finansowego plus; 5) spodziewany efekt dźwigni finansowej. 9. W celu zarządzania środkami finansowymi, odsetkami i innymi przychodami, a także zyskami, o których mowa w ust. 1, ich dysponent otwiera rachunek w Banku Gospodarstwa Krajowego. 10. Obsługa finansowa rachunku, o którym mowa w ust. 9, jest prowadzona przez Bank Gospodarstwa Krajowego. 11. Środki finansowe, odsetki i inne przychody, a także zyski, o których mowa w ust. 1, zgromadzone na rachunku, o którym mowa w ust. 9, są uruchamiane przez podmiot, który wdraża instrument finansowy, na wniosek ich dysponenta, w celu ich wykorzystania zgodnie z ust. 5. 12. Wsparcie podmiotów działających w sektorze rolnym, leśnym lub na obszarach wiejskich w ramach instrumentu finansowego plus stanowi: 1) pomoc de minimis, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) 2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 2023/2831 z 15.12.2023), albo 2) pomoc de minimis w rolnictwie, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, z późn. zm.). 13. W okresie następującym po okresie, o którym mowa w ust. 5, środki finansowe, odsetki i inne przychody, a także zyski, o których mowa w ust. 1, wykorzystuje się ponownie na rzecz podmiotów, o których mowa w ust. 4, w sposób wskazany przez ich dysponenta. 14. Do wykorzystywania środków finansowych, odsetek i innych przychodów, a także zysków, o których mowa w ust. 1, w okresie następującym po okresie, o którym mowa w ust. 5, stosuje się przepisy ust. 5–12.”. Art. 2. W ustawie z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2024 r. poz. 291 oraz z 2026 r. poz. 635) w art. 34g w ust. 3 uchyla się pkt 1a. Art. 3. W ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1483, 1844 i 1846 oraz z 2026 r. poz. 426 i 635) w art. 5 w ust. 1 po pkt 2b dodaje się pkt 2c w brzmieniu: „2c) środki finansowe, odsetki i inne przychody, a także zyski, o których mowa w art. 50d ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 (Dz. U. z 2023 r. poz. 2298 oraz z 2026 r. poz. 680);”. Art. 4. Do środków finansowych, odsetek i innych przychodów, a także zysków, o których mowa w art. 50d ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zostały zwrócone na rachunek wskazany przez ministra właściwego do spraw rozwoju wsi i nie zostały przekazane do ponownego wykorzystania na pokrycie kosztów i wydatków związanych z udzielaniem poręczeń i gwarancji, o których mowa w art. 34g ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 5. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: K. Nawrocki

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.