Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 20 kwietnia 2026 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 7 maja 2026 r. Poz. 611 O B W IE S Z CZ E N I E M IN I S TR A O BR O N Y NA RO DO W EJ z dnia 20 kwietnia 2026 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych 1. Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2025 r. poz. 786), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 września 2025 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. poz. 1285). 2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje § 2–6 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 września 2025 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. poz. 1285), które stanowią: „§ 2. Żołnierza zawodowego, który w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia spełnia warunki do otrzymania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 8 ust. 1 rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu dotychczasowym, uznaje się za spełniającego warunek posiadania określonej klasy pilota, nie dłużej jednak niż przez okres 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. § 3. Żołnierzowi zawodowemu, który w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia spełnia warunki do zwiększenia mnożnika kwoty obliczeniowej, o którym mowa w § 13 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu dotychczasowym, dodatek specjalny, o którym mowa w § 13 ust. 1 rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, zwiększa się o ten mnożnik, na czas spełniania przez tego żołnierza dotychczasowych warunków do otrzymania zwiększenia tego dodatku. § 4. Wysokość zwiększenia jednorazowego dodatku specjalnego, o którym mowa w § 9 ust. 3a rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, za rok 2025 wynosi 25 % mnożników kwoty dodatku specjalnego o charakterze stałym określonych w tym przepisie. § 5. Jednorazowy dodatek specjalny, o którym mowa w § 13 ust. 5 rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, za rok 2025 przyznaje się w wysokości 25 % mnożników kwoty pobieranego dodatku specjalnego o charakterze stałym określonych w tym przepisie. § 6. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2025 r.”. Minister Obrony Narodowej: z up. P. Bejda Dziennik Ustaw –2– Poz. 611 Załącznik do obwieszczenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 20 kwietnia 2026 r. (Dz. U. poz. 611) RO ZPO RZ ĄD Z E N I E M IN I S TR A O BR O N Y NA RO DO W EJ z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych Na podstawie art. 439 ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2025 r. poz. 825, 1014 i 1080 oraz z 2026 r. poz. 26 i 426) zarządza się, co następuje: Rozdział 1 Przepisy ogólne § 1. Rozporządzenie określa: 1) wysokość, warunki i tryb przyznawania i podwyższania dodatków specjalnego, służbowego i motywacyjnego, a także, w zależności od występujących okoliczności i tytułu ich wypłaty, możliwość obniżania i wstrzymywania tych dodatków; 2) wysokość, warunki i tryb przyznawania, podwyższania i obniżania dodatku kompensacyjnego; 3) wysokość i tryb przyznawania i podwyższania dodatku za długoletnią służbę wojskową; 4) sposób ustalania wysokości dodatków specjalnego i służbowego w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej oraz okresy służby lub pobierania dodatku uznawane za równorzędne z okresem pobierania dodatków specjalnego lub służbowego; 5) szczególne właściwości lub warunki służby wojskowej, z tytułu których są wypłacane dodatki specjalne; 6) stanowiska służbowe, których zajmowanie i jednostki wojskowe, w których pełnienie służby uprawniają do dodatku służbowego. § 2. 1. Dodatek specjalny, dodatek służbowy oraz dodatek motywacyjny przyznaje się w wysokości stanowiącej iloczyn kwoty obliczeniowej oraz współczynników określonych odpowiednio w § 8 ust. 1 i 2, § 10, § 13 ust. 1 i 2, § 14 ust. 1, § 16 ust. 1 i 2, § 18 ust. 1 i 2, § 20 ust. 1, § 22 ust. 1–3, § 23 ust. 1, § 24 ust. 1, § 25 ust. 1, § 26 ust. 1, § 27 ust. 1, 3, 8, 9 i 15, § 28 ust. 1 oraz § 33 ust. 1. 2. Kwotą obliczeniową w rozumieniu rozporządzenia jest kwota 1500 zł. 3. Wysokość dodatku kompensacyjnego stanowi różnicę między stawką uposażenia zasadniczego należnego żołnierzowi zawodowemu na zajmowanym stanowisku służbowym a stawką uposażenia zasadniczego, o której mowa w § 35 ust. 3 albo 4. 4. Wysokość dodatku za długoletnią służbę wojskową stanowi procent należnego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego, określony w § 31. § 3. Warunkiem zachowania przez żołnierza zawodowego prawa do dodatku o charakterze stałym otrzymywanego przed rozpoczęciem pełnienia służby poza granicami państwa, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do tego dodatku lub jego wysokość, jest jego skierowanie do pełnienia tej służby. Rozdział 2 Dodatek specjalny § 4. Żołnierze zawodowi otrzymują dodatek specjalny za szczególne właściwości lub warunki pełnienia służby z tytułu: 1)1) wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych lub statków powietrznych będących na wyposażeniu Lotniczej Akademii Wojskowej albo w składzie załóg bezzałogowych statków powietrznych; 1) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 września 2025 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. poz. 1285), które weszło w życie z dniem 1 października 2025 r. Dziennik Ustaw 2) –3– Poz. 611 wykonywania zadań w związku z wyznaczeniem na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, jeżeli przez łączny okres co najmniej 10 lat żołnierz wykonywał loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD; 3)2) bezpośredniego obsługiwania wojskowych statków powietrznych lub statków powietrznych będących na wyposażeniu Lotniczej Akademii Wojskowej albo bezzałogowych statków powietrznych, albo sprzętu techniki lotniczej w pododdziałach naziemnej obsługi statków powietrznych, który ma bezpośredni wpływ na instalacje wewnętrzne statków powietrznych; 4) pełnienia służby w składzie załóg jednostek pływających Marynarki Wojennej wychodzących na morze; 5) wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego; 6) wykonywania skoków ze spadochronem; 7) wykonywania zadań polegających na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub szkoleniu w tym zakresie w Jednostce Wojskowej Nr 2305; 8) wykonywania zadań w związku z wyznaczeniem na stanowisko służbowe w komórce organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwie rodzajów Sił Zbrojnych, Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych lub w Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych, jeżeli przez łączny okres co najmniej 10 lat żołnierz wykonywał zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub szkoleniu w tym zakresie w Jednostce Wojskowej Nr 2305; 9) pełnienia służby w Żandarmerii Wojskowej; 10) pełnienia służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub w Służbie Wywiadu Wojskowego; 11) wykonywania czynności polegających na rozminowywaniu terenu lub jego oczyszczaniu z przedmiotów wybuchowych albo niebezpiecznych; 12) pełnienia służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych; 13) wykonywania zadań związanych z prowadzeniem akcji poszukiwawczych oraz ratowania lub ochrony zdrowia i życia ludzkiego. § 5. Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego o charakterze stałym jest objęcie obowiązków na stanowisku służbowym, a w przypadku tytułu określonego w § 4 pkt 1, 3, 5, 6 i 11 – stwierdzenie w rozkazie dziennym faktu spełnienia przez żołnierza określonych w odrębnych przepisach warunków uprawniających do wykonywania czynności, za które przysługuje dodatek. § 6. 1. Żołnierzowi zawodowemu, który otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatek ten przysługuje: 1) w pełnej wysokości – jeżeli żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym przez okres co najmniej 10 lat; 2) w wysokości 1/10 ostatnio pobranej kwoty dodatku specjalnego za każdy rok, w którym żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym – jeżeli żołnierz otrzymywał go przez okres krótszy niż 10 lat, z tym że okres przekraczający sześć miesięcy traktuje się jako pełny rok. 2. W przypadku: 1) zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej na skutek ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, jeżeli utrata tej zdolności została spowodowana wypadkiem pozostającym w związku z pełnieniem służby lub chorobą powstałą w związku ze szczególnymi warunkami służby, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze, określone w ustawie z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, zwanej dalej „ustawą”, 2) śmierci, zaginięcia lub uznania za zmarłego żołnierza zawodowego – za ostatni miesiąc pełnienia zawodowej służby wojskowej żołnierzowi przysługuje pełna wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 1. 2) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. Dziennik Ustaw –4– Poz. 611 3. W przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1 i 2, otrzymującego dodatek specjalny na podstawie § 8 ust. 9 i 17 pkt 1, § 14 ust. 4, § 16 ust. 7 lub § 18 ust. 5, dla celów ustalenia dodatku specjalnego o charakterze stałym w ostatnim miesiącu pełnienia służby przyjmuje się kwotę dodatku ustaloną odpowiednio z uwzględnieniem § 8 ust. 1 i 2, § 14 ust. 1, § 16 ust. 1 i 2 lub § 18 ust. 1 i 2. 4. W razie śmierci żołnierza, zaginięcia lub uznania za zmarłego wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 1, określa się w decyzji przyznającej odprawę pośmiertną. § 7. 1. Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatku specjalnego w wysokości obowiązującej w dniu zwolnienia ze służby lub wygaśnięcia stosunku służbowego w związku ze śmiercią żołnierza, zaginięciem lub uznaniem za zmarłego jest uprzednia utrata prawa do otrzymywania dodatku specjalnego o charakterze stałym. 2. Ustalenie wysokości dodatku specjalnego o charakterze stałym, obowiązującej w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej lub wygaśnięcia stosunku służbowego, następuje przez: 1) określenie wskaźnika relacji ostatniej miesięcznej kwoty dodatku do kwoty obliczeniowej – ustalonych z dnia utraty przez żołnierza prawa do otrzymywania dodatku z tytułu wykonywania czynności, o których mowa w § 4 pkt 1–12; wskaźnik ten wyraża się w procentach z zaokrągleniem do setnych części procentu; 2) pomnożenie kwoty obliczeniowej ustalonej na dzień zwolnienia żołnierza ze służby przez wskaźnik relacji, o którym mowa w pkt 1. 3.3) W zakresie przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1, przepisy § 6 stosuje się odpowiednio. § 8. 1.4) Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych lub statków powietrznych będących na wyposażeniu Lotniczej Akademii Wojskowej albo loty w składzie załóg bezzałogowych statków powietrznych, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej: 1) dla pilotów: a) 1,8 – piloci, którzy wykonali powyżej 2000 godzin lotu i posiadają 1 klasę pilota, b) 1,6 – piloci, którzy wykonali powyżej 1500 godzin do 2000 godzin lotu i posiadają 1 klasę pilota, c) 1,3 – piloci, którzy wykonali powyżej 1100 godzin i posiadają co najmniej 2 klasę pilota, d) 1,0 – piloci, którzy wykonali powyżej 750 godzin do 1100 godzin lotu i posiadają co najmniej 2 klasę pilota, e) 0,8 – piloci, którzy wykonali powyżej 500 godzin i posiadają co najmniej 3 klasę pilota, f) 0,6 – piloci, którzy wykonali powyżej 300 godzin do 500 godzin lotu i posiadają co najmniej 3 klasę pilota, g) 0,5 – piloci, którzy wykonali do 300 godzin lotu i posiadają co najmniej 3 klasę pilota; 2) dla pozostałego personelu latającego: a) 1,0 – inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 2500 godzin lotu, b) 0,8 – inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 2000 godzin do 2500 godzin lotu, c) 0,6 – inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 1500 godzin do 2000 godzin lotu, d) 0,5 – inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 1000 godzin do 1500 godzin lotu, 3) e) 0,40 – inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 500 godzin do 1000 godzin lotu, f) 0,30 – inni członkowie załóg, którzy wykonali do 500 godzin lotu; dla pilotów bezzałogowych statków powietrznych klasy II i III: a) 1,40 – piloci, którzy wykonali powyżej 2500 godzin lotu, b) 1,20 – piloci, którzy wykonali powyżej 2000 godzin do 2500 godzin lotu, c) 1,00 – piloci, którzy wykonali powyżej 1300 godzin do 2000 godzin lotu, d) 0,80 – piloci, którzy wykonali powyżej 800 godzin do 1300 godzin lotu, 3) 4) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. Dziennik Ustaw 4) –5– Poz. 611 e) 0,60 – piloci, którzy wykonali powyżej 300 godzin do 800 godzin lotu, f) 0,30 – piloci, którzy wykonali do 300 godzin lotu; dla operatorów sensorów bezzałogowych statków powietrznych klasy II i III: a) 1,0 – operatorzy, którzy wykonali powyżej 2500 godzin lotu, b) 0,80 – operatorzy, którzy wykonali powyżej 2000 godzin do 2500 godzin lotu, c) 0,70 – operatorzy, którzy wykonali powyżej 1300 godzin do 2000 godzin lotu, d) 0,50 – operatorzy, którzy wykonali powyżej 800 godzin do 1300 godzin lotu, e) 0,30 – operatorzy, którzy wykonali powyżej 300 godzin do 800 godzin lotu, f) 0,10 – operatorzy, którzy wykonali do 300 godzin lotu. 2. Mnożniki kwoty obliczeniowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się żołnierzom zawodowym:5) 1) posiadającym uprawnienia i dopuszczenia oraz wykonującym loty statkiem powietrznym: F-16, F-35, MiG-29, SU-22, M-346, FA 50, SAAB 340, S-70i/UH-60, AH-64, AW101 lub AW149 przez okres:6) a) do 3 lat – o 0,2, b) od 3 do 6 lat – o 0,4, c) od 6 do 9 lat – o 0,7, d) od 9 do 12 lat – o 1,0, e) 2) powyżej 12 lat – o 1,5; wykonującym loty statkiem powietrznym przeznaczonym do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD do wartości określonej w tabeli:7) Funkcje pełnione na pokładzie statku powietrznego Mnożnik kwoty obliczeniowej w zależności od okresu zajmowania stanowisk służbowych, w ramach których żołnierz wykonywał loty statkiem powietrznym przeznaczonym do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD do 2 lat od 2 lat do 5 lat od 5 lat do 6 lat od 6 lat do 8 lat od 8 lat do 10 lat od 10 lat do 12 lat powyżej 12 lat dowódca statku powietrznego / drugi pilot do 0,60 do 0,70 do 1,00 do 1,10 do 1,20 do 1,30 do 1,50 pozostali członkowie załogi do 0,30 do 0,40 do 0,60 do 0,70 do 0,80 do 0,90 do 1,00 3)8) pilotom posiadającym uprawnienia instruktora – o 1,5; 4)8) posiadającym klasę mistrzowską pilota – o 1,0; 5)8) pozostałemu personelowi kabinowemu posiadającemu uprawnienia instruktora – o 0,5; 6)8) pozostałemu personelowi kabinowemu posiadającemu klasę mistrzowską – o 0,7. 3. Przepis ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio do żołnierza zawodowego wykonującego w trakcie szkolenia wojskowego loty na samolocie wielozadaniowym F-16, F-35 lub FA 50 niebędącym statkiem powietrznym używanym przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej. 4.9) Zwiększenie dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, stosuje się do żołnierza zawodowego spełniającego warunki do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD. 5) 6) 7) 8) 9) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. b tiret pierwsze rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. b tiret drugie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. b tiret trzecie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. Dodany przez § 1 pkt 3 lit. b tiret czwarte rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. Dziennik Ustaw –6– Poz. 611 5. Dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 i 2 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który zgodnie z indywidualnym rocznym planem szkolenia i treningu w powietrzu oraz na urządzeniach treningowych i symulatorach, zwanym dalej „indywidualnym rocznym planem”, w ciągu roku kalendarzowego wykonuje loty w wymiarze nieniższym niż: 1) 10) 2) 30 godzin – samolotem naddźwiękowym albo 40 godzin – innym wojskowym statkiem powietrznym lub bezzałogowym statkiem powietrznym. W przypadku pełnienia służby wojskowej na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę godzin lotów przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę godzin lotów zaokrągla się w górę do pełnych godzin. 6. Do liczby godzin lotów, o których mowa w ust. 1, 2 i 5, wlicza się czas lotów: 1) w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz innych niż wojskowe statki powietrzne wykonywanych w ramach wojskowego szkolenia lotniczego w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej; 2) w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, statków powietrznych będących na wyposażeniu Lotniczej Akademii Wojskowej oraz innych niż wojskowe statki powietrzne wykonywanych w okresie pełnienia zawodowej służby wojskowej w trakcie wojskowego szkolenia lotniczego, a w odniesieniu do pilotów – czas lotów wykonanych za sterami statku powietrznego. 6a.11) Do liczby godzin lotów, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lub 4, wlicza się czas lotów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2. 7. W przypadku wykonywania przez żołnierza zawodowego w ciągu roku kalendarzowego lotów różnymi statkami powietrznymi przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 5 pkt 2. 8. Do celów ustalania godzin lotu, o których mowa w ust. 1, czas lotu personelu latającego jest liczony od chwili, gdy statek powietrzny rozpoczyna poruszanie się za pomocą własnej mocy z zamiarem wykonania startu, do chwili wyłączenia silnika po zakończonym locie, a w odniesieniu do załóg śmigłowców jest liczony od chwili uruchomienia silnika do zatrzymania łopat wirnika po zakończonym locie, z tym że czas lotu wykonanego: 1)12) statkiem powietrznym realizującym zadania w strefie działań wojennych oraz na samolocie F-35 przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 3,0; 2)12) samolotem naddźwiękowym, załogowym statkiem powietrznym Wojsk Specjalnych lub śmigłowcem pokładowym lotnictwa Marynarki Wojennej, lub śmigłowcem uderzeniowym, lub śmigłowcem do zwalczania okrętów podwodnych przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 2,0; 3) samolotem odrzutowym poddźwiękowym przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 1,5; 4)13) innym niż wymienionym w pkt 1 i 2 śmigłowcem lub na samolotach szkolno-treningowych turbośmigłowych jednosilnikowych przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 1,2. 9. Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1 i 2, który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby godzin lotu określonej w ust. 5, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego, przyznaje się dodatek specjalny w wysokości: 1) 1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 i 2 za każdą godzinę lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego – jeżeli żołnierz wykonywał loty wyłącznie samolotem naddźwiękowym; 2) 1/40 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 i 2 za każdą godzinę lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego – w pozostałych przypadkach. 10.14) Dodatek specjalny, ustalony w sposób określony w ust. 9, wypłaca się żołnierzowi zawodowemu do dnia wykonania liczby godzin lotów określonych w ust. 5. 11. Przepisów ust. 5–10 nie stosuje się do żołnierza zawodowego w okresie przeszkolenia na nowy typ statku powietrznego. 10) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. d rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. Dodany przez § 1 pkt 3 lit. e rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. 12) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. f tiret pierwsze rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. 13) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. f tiret drugie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. 14) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. g rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. 11) Dziennik Ustaw –7– Poz. 611 12.15) Przepisów ust. 5 i 7 nie stosuje się do żołnierzy zawodowych, o których mowa w ust. 1, zajmujących stanowiska służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, z wyłączeniem żołnierzy zawodowych wyznaczonych na stanowiska służbowe w organizacjach międzynarodowych, międzynarodowych strukturach wojskowych lub przy siłach zbrojnych państw obcych stacjonujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 13.15) Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych corocznie w terminie do 31 grudnia w odniesieniu do żołnierzy zawodowych, o których mowa w ust. 12, przyznaje godziny nalotu w danym roku kalendarzowym w celu ujęcia w indywidualnym rocznym planie. 14. W przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 12, posiadającego licencję pilota klasy pierwszej lub mistrzowskiej, dopuszcza się wykonanie 30 % przyznanego nalotu na symulatorach lotu. 14a.16) W przypadku pilota wykonującego loty na samolocie F-35 nalot na symulatorze lotu wliczany jest do nalotu ogólnego pilota, o którym mowa w ust. 1. 15. W stosunku do żołnierzy zawodowych, o których mowa w ust. 12, przepisy ust. 9 i 10 stosuje się odpowiednio, uwzględniając normę godzin lotu zawartą w indywidualnym rocznym planie. 16.17) Żołnierzom zawodowym, o których mowa w ust. 12, którzy nie otrzymali nalotu na dany rok kalendarzowy, na wniosek Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych, za zgodą Ministra Obrony Narodowej, przyznaje się dodatek, o którym mowa w ust. 1 i 2. 17. Żołnierzowi zawodowemu, który ze względu na stan zdrowia utracił możliwość wykonywania lotów, przyznaje się dodatek, o którym mowa w ust. 1 i 2, w wysokości: 1) 75 % ostatnio otrzymywanego dodatku, jeżeli wykonywał loty co najmniej 10 lat; 2) 100 % ostatnio otrzymywanego dodatku, jeżeli wykonywał loty co najmniej 15 lat. Dodatek przysługuje niedłużej niż przez łączny okres 6 lat od dnia wydania orzeczenia o utracie zdrowia i niemożliwości wykonywania lotów. 18.18) Żołnierzom zawodowym, którzy nie będą przeszkalani na nowy typ statku powietrznego, w przypadku wycofania statku powietrznego z eksploatacji przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych, za zgodą Ministra Obrony Narodowej, przyznaje się dodatek, o którym mowa w ust. 1 i 2, przez okres niedłuższy niż 6 lat. § 9. 1.19) Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 1 i 2, posiadającemu co najmniej pięcioletni staż zawodowej służby wojskowej pełnionej w składzie personelu latającego, który wykonał w roku kalendarzowym loty w wymiarze nieniższym niż: 1) 30 godzin – samolotem naddźwiękowym albo 2) 40 godzin – innym wojskowym statkiem powietrznym lub bezzałogowym statkiem powietrznym – po zakończeniu roku kalendarzowego lub w ostatnim dniu pełnienia zawodowej służby wojskowej na stanowisku służbowym, na którym żołnierz zawodowy otrzymywał ten dodatek, przyznaje się jednorazowy dodatek specjalny. 1a.20) Wysokość jednorazowego dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, wynosi: 1) po 5 latach – 50 %, 2) po 6 latach – 100 %, 3) po 7 latach – 150 %, 4) po 8 latach – 200 %, 5) po 9 latach – 250 %, 6) po 10 latach – 300 % – kwoty pobieranego dodatku specjalnego o charakterze stałym. 15) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. h rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. Dodany przez § 1 pkt 3 lit. i rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. 17) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. j rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. 18) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. k rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. 19) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. 20) Dodany przez § 1 pkt 4 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. 16) Dziennik Ustaw –8– Poz. 611 2. W przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w § 8 ust. 1, zajmującego stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, posiadającego licencję pilota klasy pierwszej lub mistrzowskiej, dopuszcza się wykonanie 30 % przyznanego nalotu na symulatorach lotu. 3.21) Wysokość jednorazowego dodatku specjalnego, ustalona w sposób określony w ust. 1, zwiększa się o 20 % kwoty pobieranego przez żołnierza zawodowego dodatku specjalnego o charakterze stałym za każdy pełny rok zawodowej służby wojskowej pełnionej w składzie personelu latającego ponad 10 lat, niewięcej niż do wysokości 600 %. 3a.22) Wysokość jednorazowego dodatku specjalnego, ustalona w sposób określony w ust. 1 i 3, zwiększa się o kwotę stanowiącą iloczyn następujących mnożników i kwoty dodatku specjalnego o charakterze stałym ustalonego w sposób określony odpowiednio w § 8 ust. 1 pkt 1 i 2, otrzymywanego przez: 1) żołnierzy zawodowych, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 1, którzy wykonali: a) powyżej 2000 godzin lotu – 19, b) powyżej 1500 do 2000 godzin lotu – 18, c) powyżej 1100 do 1500 godzin lotu – 21, d) powyżej 750 do 1100 godzin lotu – 24, e) powyżej 500 do 750 godzin lotu – 27, f) powyżej 300 do 500 godzin lotu – 31, g) do 300 godzin lotu – 32; 2) żołnierzy zawodowych, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 2, którzy wykonali: a) powyżej 2500 godzin lotu – 17, b) powyżej 2000 do 2500 godzin lotu – 21, c) powyżej 1500 do 2000 godzin lotu – 24, d) powyżej 1000 do 1500 godzin lotu – 28, e) powyżej 500 do 1000 godzin lotu – 29, f) do 500 godzin lotu – 30. 4. W przypadku wykonywania w ciągu roku kalendarzowego przez żołnierza zawodowego lotów różnymi statkami powietrznymi przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 1 pkt 2. 5. Do celów ustalania jednorazowego dodatku specjalnego przyjmuje się staż zawodowej służby wojskowej, o którym mowa w § 8 ust. 6 pkt 2, pełnionej w składzie personelu latającego, oraz kwotę dodatku o charakterze stałym, o którym mowa w § 8 ust. 1 i 2, ustalone na ostatni dzień roku kalendarzowego, za który żołnierzowi zawodowemu jest przyznawany ten dodatek. 6. Jednorazowy dodatek specjalny przyznaje się również żołnierzowi zawodowemu, który w trakcie roku kalendarzowego został zwolniony ze stanowiska służbowego, o którym mowa w § 8 ust. 1, i wyznaczony na stanowisko, na którym nie ma obowiązku wykonywania lotów, lub przeniesiony do dyspozycji. Dodatek ten ustala się na podstawie stażu zawodowej służby wojskowej w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz innych niż wojskowe statki powietrzne, o których mowa w § 8 ust. 6 pkt 2, oraz kwoty dodatku o charakterze stałym, o którym mowa w § 8 ust. 1 i 2, ustalonych na ostatni dzień zajmowania stanowiska służbowego. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio. § 10. Żołnierzowi zawodowemu – dowódcy statku powietrznego za każdy lot pokazowy wykonany statkiem powietrznym należącym do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie opracowanej przez organizatora lotu pokazowego dokumentacji pokazów lotniczych, po zakończeniu miesiąca kalendarzowego przyznaje się jednorazowy dodatek specjalny, ustalony przy zastosowaniu mnożnika kwoty obliczeniowej 0,20. § 11. Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu, który wykonuje loty w składzie załogi wojskowego statku powietrznego, za każdą godzinę lotu dodatku specjalnego w wysokości 1/30 najniższej miesięcznej kwoty dodatku specjalnego należnego pilotowi lub innemu członkowi załogi, w wysokości określonej odpowiednio w § 8 ust. 1 pkt 7 lub 9, jest nieotrzymywanie przez tego żołnierza dodatku specjalnego, o którym mowa w § 8. 21) 22) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. Dodany przez § 1 pkt 4 lit. d rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. Dziennik Ustaw –9– Poz. 611 § 12. 1. Żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, który przez łączny okres co najmniej 10 lat wykonywał loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej na stanowisku służbowym, na którym przysługiwało prawo do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1. 2. Dodatek specjalny wypłaca się żołnierzowi przez okres zajmowania stanowisk służbowych w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, niedłużej jednak niż przez łączny okres 3 lat od dnia utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1. § 13. 1.23) Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje czynności określone w § 4 pkt 3, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony z zastosowaniem mnożników kwoty obliczeniowej: 1) 0,50 – jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku do 10 lat; 2) 0,65 – jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku od 10 do 20 lat; 3) 0,80 – jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku od 20 do 30 lat; 4) 0,95 – jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku powyżej 30 lat. 2. Mnożniki kwoty obliczeniowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się żołnierzowi zawodowemu wykonującemu bezpośrednią obsługę: 1)24) wojskowych statków powietrznych, który posiada aktualną licencję personelu obsługowego wojskowych statków powietrznych Military Aircraft Maintenance Licence (MAML) wydaną zgodnie z przepisami European Airworthiness Authority (EMAR) – o 0,20; 2) statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD – o 0,20; 3)25) statków powietrznych, który posiada licencję personelu obsługowego dla więcej niż jednego typu statku powietrznego – o 0,10. 3. Stanowiskami służbowymi objętymi prawem do dodatku specjalnego są stanowiska służbowe w pododdziałach technicznych jednostek wojskowych, w których dokonuje się obsługi wojskowych statków powietrznych, oznaczone w etatach jednostek wojskowych cechą korpusu osobowego sił powietrznych – 22, cechą grupy osobowej inżynieryjno-lotniczej – J. 4. Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego uwzględnia się poziom wyszkolenia specjalistycznego żołnierza oraz uprawnienia posiadane przez niego w zakresie obsługi statków powietrznych, stopień trudności i złożoności wykonywanych zadań, liczbę podległych lub nadzorowanych żołnierzy, a także uciążliwości i zagrożenia związane z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego. 5.26) Żołnierzowi zawodowemu, który przez okres roku kalendarzowego zajmował stanowisko służbowe i wykonywał czynności wskazane w ust. 1, przyznaje się po zakończeniu roku kalendarzowego jednorazowy dodatek specjalny w wysokości stanowiącej iloczyn następujących mnożników i kwoty pobieranego dodatku specjalnego o charakterze stałym: 1) 4,4 – w odniesieniu do żołnierzy, o których mowa w ust. 1 pkt 1; 2) 5,2 – w odniesieniu do żołnierzy, o których mowa w ust. 1 pkt 2; 3) 5,7 – w odniesieniu do żołnierzy, o których mowa w ust. 1 pkt 3; 4) 4,8 – w odniesieniu do żołnierzy, o których mowa w ust. 1 pkt 4. § 14. 1. Żołnierz zawodowy zajmujący etatowe stanowisko służbowe w składzie załogi jednostki pływającej Marynarki Wojennej, który wypływa na morze na tej lub innej jednostce pływającej Marynarki Wojennej, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej określonych w tabeli: Rodzaj jednostki pływającej Grupa I – OKRĘTY BOJOWE – okręty podwodne 23) Mnożnik kwoty obliczeniowej w zależności od czasu służby w składach etatowych załóg jednostek pływających do 5 lat powyżej 5 lat do 10 lat powyżej 10 lat 0,40 0,50 0,60 W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 lit. b tiret pierwsze rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. 25) Dodany przez § 1 pkt 5 lit. b tiret drugie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. 26) Dodany przez § 1 pkt 5 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. 24) Dziennik Ustaw – 10 – Poz. 611 Grupa I – OKRĘTY BOJOWE – zasadnicze nawodne okręty bojowe – patrolowe jednostki pływające – okręty wojny minowej – desantowe jednostki pływające 0,20 0,30 0,40 0,15 0,20 0,30 Grupa II – JEDNOSTKI POMOCNICZE – okręty wsparcia i zabezpieczenia bojowego – zbiornikowce – okręty zabezpieczenia bazowania Grupa III – BAZOWE ŚRODKI PŁYWAJĄCE – kutry zabezpieczenia specjalistycznego – barki – inne jednostki pomocnicze GRUPA IV – JACHTY MARYNARKI WOJENNEJ 2. Dodatek specjalny w wysokości wynikającej z ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w składzie załogi jednostki pływającej Marynarki Wojennej przebywa na morzu w łącznym wymiarze nieniższym niż 30 dni w ciągu roku kalendarzowego, w czasie niekrótszym niż 6 godzin dziennie. W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę dni przebywania na morzu przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych zajmowania stanowiska służbowego. Liczbę dni przebywania na morzu zaokrągla się w górę do pełnego dnia. Czas przebywania jednostki pływającej Marynarki Wojennej na morzu jest liczony od chwili minięcia głowic falochronów wejściowych do portu przy wyjściu na morze do chwili minięcia tych głowic przy wejściu do portu. 3. Do czasu służby w składach etatowych załóg jednostek pływających Marynarki Wojennej oraz do czasu przebywania na morzu wlicza się odpowiednio czas służby w składach etatowych załóg jednostek pływających oraz dni przebywania na morzu w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej. 4. Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, który w okresie roku kalendarzowego wypływał na jednostkach pływających Marynarki Wojennej na morze w wymiarze niższym niż określony w ust. 2, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego, przyznaje się dodatek specjalny w wysokości 1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej w ust. 1 za każdy dzień w okresie poprzedniego roku kalendarzowego, w którym żołnierz wypływał na morze na czas niekrótszy niż 6 godzin dziennie. Przepis § 8 ust. 10 stosuje się odpowiednio. § 15. Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu, który wykonuje czynności służbowe na jednostkach pływających Marynarki Wojennej, za każdy dzień zaokrętowania połączonego z wypłynięciem na morze na czas niekrótszy niż 6 godzin dodatku w wysokości 1/30 najniższej miesięcznej stawki dodatku specjalnego wypłacanej żołnierzowi na podstawie § 14 ust. 1, uzależnionej od rodzaju jednostki pływającej, na której żołnierz wykonywał obowiązki służbowe, jest nieotrzymywanie przez tego żołnierza dodatku specjalnego, o którym mowa w § 14. § 16. 1. Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje prace podwodne z użyciem sprzętu nurkowego, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej: 1) 0,60 – jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze powyżej 1500 godzin; 2) 0,50 – jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze powyżej 1000 do 1500 godzin; 3) 0,40 – jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze powyżej 500 do 1000 godzin; 4) 0,30 – jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze do 500 godzin. 2. Mnożniki kwoty obliczeniowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się: 1) o 0,30 – żołnierzom zawodowym wykonującym w sprzęcie nurkowym głębinowe nurkowania i prace podwodne pod powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50 metrów; Dziennik Ustaw – 11 – Poz. 611 2) od 0,10 do 0,30 – żołnierzom zawodowym pełniącym funkcję kierowników prac podwodnych; 3) od 0,10 do 0,40 – żołnierzom zawodowym pełniącym funkcję kierownika podwodnych działań: bojowych, minerskich, inżynieryjnych i ratowniczych. Łączna suma zwiększeń nie może przekraczać 0,60 mnożnika kwoty obliczeniowej. 3. Dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w ramach wykonywania prac podwodnych w ciągu roku kalendarzowego przebywa pod powierzchnią wody w wymiarze nieniższym niż: 1) 15 godzin, wykonując w sprzęcie nurkowym nurkowania głębinowe i prace podwodne pod powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50 metrów; 2) 30 godzin w autonomicznych aparatach nurkowych o zamkniętym obiegu tlenu albo zamkniętym lub półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej; 3) 45 godzin w sprzęcie nurkowym zasilanym sprężonym powietrzem. W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę godzin wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego, przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę godzin wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego zaokrągla się w górę do pełnej godziny. 4. W przypadku wykonywania w ciągu roku kalendarzowego przez żołnierza zawodowego prac podwodnych w różnym sprzęcie nurkowym przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 3 pkt 3, z tym że czas pobytu pod powierzchnią wody: 1) w sprzęcie nurkowym przy wykonywaniu nurkowania głębinowego i prac podwodnych pod powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50 metrów przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 3,0; 2) w autonomicznych aparatach nurkowych o zamkniętym obiegu tlenu albo o zamkniętym lub półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 1,5. 5. Do czasu wykonywania prac podwodnych, o którym mowa w ust. 1 i 3, wlicza się czas wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej. 6. Dla celów ustalania łącznego czasu wykonywania prac podwodnych, o którym mowa w ust. 1, czas przebywania pod powierzchnią wody jest liczony od chwili rozpoczęcia zanurzania pod powierzchnię wody do chwili zakończenia wynurzania spod powierzchni wody. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio. 7. Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby godzin prac podwodnych, określonych w ust. 3 albo w ust. 4, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego, przyznaje się dodatek specjalny w wysokości: 1) 1/15 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 za każdą godzinę prac podwodnych w okresie poprzedniego roku kalendarzowego – jeżeli żołnierz wykonywał zadania w sprzęcie nurkowym, wykonując głębinowe nurkowania i prace podwodne pod powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50 metrów; 2) 1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 za każdą godzinę prac podwodnych w okresie poprzedniego roku kalendarzowego w autonomicznych aparatach nurkowych o zamkniętym obiegu tlenu albo zamkniętym lub półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej; 3) 1/45 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 za każdą godzinę prac podwodnych w okresie poprzedniego roku kalendarzowego w sprzęcie nurkowym zasilanym sprężonym powietrzem. Przepis § 8 ust. 10 stosuje się odpowiednio. § 17. Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu, który wykonuje prace podwodne z użyciem sprzętu nurkowego albo w warunkach sztucznie podwyższonego ciśnienia atmosferycznego, za każdą godzinę wykonywania tych prac dodatku specjalnego w wysokości 1/30 miesięcznej stawki dodatku specjalnego, wypłacanej żołnierzowi na podstawie § 16 ust. 1 pkt 4, jest nieotrzymywanie przez tego żołnierza dodatku specjalnego, o którym mowa w § 16. § 18. 1. Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje skoki ze spadochronem, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej: 1) 0,45 – jeżeli wykonał powyżej 1000 skoków ze spadochronem; 2) 0,40 – jeżeli wykonał powyżej 500 do 1000 skoków ze spadochronem; Dziennik Ustaw – 12 – 3) 0,35 – jeżeli wykonał powyżej 300 do 500 skoków ze spadochronem; 4) 0,30 – jeżeli wykonał powyżej 100 do 300 skoków ze spadochronem; 5) 0,20 – jeżeli wykonał do 100 skoków ze spadochronem. Poz. 611 2. Mnożniki kwoty obliczeniowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się o 0,30 żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę w charakterze wojskowego instruktora spadochronowego. 3. Dodatek specjalny w wysokości wynikającej z ust. 1 i 2 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem spadochronowym wykonuje w ciągu roku kalendarzowego co najmniej: 1) 20 skoków ze spadochronem – jeżeli pełni on służbę w charakterze wojskowego instruktora spadochronowego; 2) 5 skoków ze spadochronem – innemu żołnierzowi. W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę skoków ze spadochronem przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę skoków ze spadochronem zaokrągla się w górę do pełnych jedności. 4. Do liczby wykonanych skoków ze spadochronem, o których mowa w ust. 1 i 3, wlicza się skoki ze spadochronem wykonane w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem spadochronowym w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej. 5. Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1 i 2, który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby skoków określonej w ust. 3, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego, przyznaje się dodatek specjalny w wysokości: 1) 1/20 miesięcznej stawki dodatku specjalnego określonej na podstawie ust. 1 i 2 za każdy skok wykonany w okresie poprzedniego roku kalendarzowego – jeżeli żołnierz pełni służbę w charakterze instruktora spadochronowego; 2) 1/5 miesięcznej stawki dodatku specjalnego określonej na podstawie ust. 1 za każdy skok wykonany w okresie poprzedniego roku kalendarzowego – w innym niż określony w pkt 1 przypadku. Przepis § 8 ust. 10 stosuje się odpowiednio. § 19. Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego w wysokości 1/30 miesięcznej stawki dodatku, wypłacanej żołnierzom na podstawie § 18 ust. 1 pkt 5 za każdy skok ze spadochronem wykonany w trakcie szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem spadochronowym, jest nieotrzymywanie przez tego żołnierza dodatku specjalnego, o którym mowa w § 18. § 20. 1. Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Jednostce Wojskowej Nr 2305, który wykonuje zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub uczestniczy w szkoleniu w tym zakresie, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej określonych w tabeli: Rodzaj zajmowanego stanowiska służbowego Mnożniki kwoty obliczeniowej w zależności od czasu służby pełnionej w Jednostce Wojskowej Nr 2305 do 3 lat powyżej 3 lat do 6 lat powyżej 6 lat stanowisko przewidziane dla oficera starszego od 1,10 do 1,30 od 1,40 do 1,80 od 1,90 do 2,20 stanowisko przewidziane dla oficera młodszego od 0,90 do 1,10 od 1,20 do 1,30 od 1,40 do 1,60 stanowisko przewidziane dla podoficera lub dla szeregowego zawodowego od 0,80 do 0,90 od 1,00 do 1,10 od 1,20 do 1,40 2. Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, stopień trudności i złożoności powierzanych zadań, liczbę podległych żołnierzy oraz stopień niebezpieczeństwa utraty przez niego zdrowia lub życia, inne uciążliwości i niebezpieczeństwa związane z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego, a także poziom wyszkolenia wojskowego i specjalistycznego żołnierza. Dziennik Ustaw – 13 – Poz. 611 § 21. 1. Żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w komórce organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwie rodzajów Sił Zbrojnych, Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych lub Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych, który przez łączny okres co najmniej 10 lat wykonywał zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub szkoleniu w tym zakresie w Jednostce Wojskowej Nr 2305, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej w Jednostce Wojskowej Nr 2305. 2. Dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, wypłaca się żołnierzowi przez okres zajmowania stanowisk służbowych w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwach rodzajów Sił Zbrojnych, w Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych lub Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych, niedłużej jednak niż przez łączny okres 6 lat od dnia zwolnienia ze stanowiska służbowego w Jednostce Wojskowej Nr 2305. § 22. 1. Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Żandarmerii Wojskowej, który zajmuje stanowisko służbowe określone grupą osobową operacyjno-rozpoznawczą lub dochodzeniowo-śledczą, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożnika kwoty obliczeniowej do 0,90. 2. Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Oddziale Specjalnym Żandarmerii Wojskowej w Warszawie, który wykonuje zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub uczestniczy w szkoleniu w tym zakresie, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej określonych w tabeli: Rodzaj zajmowanego stanowiska służbowego Mnożniki kwoty obliczeniowej w zależności od czasu służby pełnionej w Oddziale Specjalnym Żandarmerii Wojskowej w Warszawie do 3 lat powyżej 3 lat do 6 lat powyżej 6 lat stanowisko przewidziane dla oficera starszego od 1,10 do 1,30 od 1,40 do 1,80 od 1,90 do 2,20 stanowisko przewidziane dla oficera młodszego od 0,90 do 1,10 od 1,20 do 1,30 od 1,40 do 1,60 stanowisko przewidziane dla podoficera lub szeregowego zawodowego od 0,80 do 0,90 od 1,00 do 1,10 od 1,20 do 1,40 3. Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w Żandarmerii Wojskowej, na innym stanowisku służbowym niż wymienione w ust. 1 i 2, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej: 1) do 0,20 – jeżeli pełnił on zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych w Żandarmerii Wojskowej do 10 lat; 2) do 0,30 – jeżeli pełnił on zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych w Żandarmerii Wojskowej powyżej 10 lat. 4. Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1 i 3, uwzględnia się stopień trudności i złożoności powierzanych zadań oraz efekty uzyskiwane w trakcie ich realizowania, a także poziom doświadczenia i wyszkolenia specjalistycznego żołnierza. 5. Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 2, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, stopień trudności i złożoności powierzanych zadań, liczbę podległych żołnierzy oraz stopień niebezpieczeństwa utraty przez niego zdrowia lub życia, inne uciążliwości i niebezpieczeństwa związane z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego, a także poziom wyszkolenia wojskowego i specjalistycznego żołnierza. § 23. 1. Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub w Służbie Wywiadu Wojskowego otrzymuje miesięczny dodatek specjalny w wysokości od 0,04 do 3,50 kwoty obliczeniowej. 2. Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, zakres tych obowiązków oraz posiadane kwalifikacje zawodowe. § 24. 1. Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w etatowych patrolach saperskich, który wykonuje czynności polegające na rozminowywaniu terenu lub jego oczyszczaniu z przedmiotów wybuchowych albo niebezpiecznych, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym do wysokości 0,60 kwoty obliczeniowej. 2. Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się stopień niebezpieczeństwa utraty zdrowia lub życia oraz inne uciążliwości i niebezpieczeństwa w trakcie wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, a także poziom wyszkolenia specjalistycznego żołnierza. Dziennik Ustaw – 14 – Poz. 611 § 25. 1. Żołnierz zawodowy, który zajmuje stanowisko służbowe, na którym występują warunki szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej: 1) przy pierwszym stopniu szkodliwości lub uciążliwości – 0,05; 2) przy drugim stopniu szkodliwości lub uciążliwości – 0,06; 3) przy trzecim stopniu szkodliwości lub uciążliwości – 0,08; 4) przy czwartym stopniu szkodliwości lub uciążliwości – 0,12. 2. Stanowiskami służbowymi, na których pełnienie służby wojskowej jest szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe, są stanowiska, z których zakresu zadań wynika konieczność wykonywania obowiązków służbowych przez co najmniej połowę obowiązującego miesięcznego czasu służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, których wykaz jest określony w załączniku do rozporządzenia. 3. Dodatek specjalny za służbę pełnioną w warunkach określonych w pkt 1 ppkt 1, 2, 4, 7 i 11, pkt 2 ppkt 1, 2, 4 i 6 oraz w pkt 4 ppkt 9 załącznika do rozporządzenia przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, jeżeli w środowisku pełnienia służby są przekroczone najwyższe dopuszczalne stężenia i natężenia czynników szkodliwych dla zdrowia określone w przepisach wydanych na podstawie art. 228 § 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277, 807, 1423 i 1661 oraz z 2026 r. poz. 25 i 473). 4. Zaliczenia stanowisk służbowych do określonego stopnia szkodliwości dla zdrowia lub uciążliwości dokonuje dowódca jednostki wojskowej na podstawie protokołu powołanej w tym celu komisji. Protokół określa stanowiska służbowe oraz stopień szkodliwości dla zdrowia lub uciążliwości występujący na tych stanowiskach, oraz przeciętny miesięczny wymiar czasu służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych na tych stanowiskach. 5. Wypłatę dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, wstrzymuje się po osiągnięciu poprawy warunków służby, potwierdzonej pomiarami środowiskowymi, lub po wyeliminowaniu czynników, które stanowiły uzasadnienie dla przyznania dodatku. § 26. 1. Żołnierzowi zawodowemu wykonującemu zadania związane z prowadzeniem akcji poszukiwawczych oraz ratowania lub ochrony zdrowia i życia ludzkiego przyznaje się dodatek specjalny w wysokości 0,12 kwoty obliczeniowej za każdą rozpoczętą dobę wykonywania tych zadań. 2. Dodatek, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje za: 1) wykonywanie czynności, za które żołnierzowi zawodowemu przysługuje dodatek, o którym mowa w § 24; 2) wykonywanie przez żołnierza zawodowego zadań związanych z ochroną granicy Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie ochrony niepodległości państwa, niepodzielności jego terytorium lub zapewnienia bezpieczeństwa i nienaruszalności jego granic w związku z czasową zmianą miejsca postoju jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału; 3) wykonywanie przez żołnierza zawodowego zadań, o których mowa w ust. 1, w związku z odbywaniem krajowej podróży służbowej. Rozdział 3 Dodatek służbowy § 27. 1. Żołnierz zawodowy otrzymuje dodatek służbowy o charakterze stałym z tytułu zajmowania stanowiska służbowego, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej: 1)27) dowódcy batalionu, dowódcy grupy obsługi technicznej w bazie lotniczej, dowódcy zespołu technicznego naziemnej obsługi statków powietrznych, dowódcy dywizjonu, dowódcy eskadry, dowódcy okrętu II rangi lub dowódcy grupy okrętów albo komendanta szkoły podoficerskiej – od 0,10 do 0,30; 2) dowódcy kompanii, dowódcy baterii, dowódcy klucza, dowódcy szwadronu, dowódcy grupy pomocniczych jednostek pływających lub dowódcy grupy ratownictwa morskiego albo dowódcy okrętu III lub IV rangi – od 0,05 do 0,20; 3) szefa pododdziału wymienionego w pkt 1 lub 2 albo bosmana okrętowego – od 0,03 do 0,05; 4) lekarza lub lekarza dentysty: a) 27) w wojskowej komisji lekarskiej – od 0,70 do 1,00, W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 lit. a tiret pierwsze rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. Dziennik Ustaw – 15 – Poz. 611 b) w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwach rodzajów Sił Zbrojnych, Inspektoracie Wsparcia Sił Zbrojnych, Dowództwie Garnizonu Warszawa, Komendzie Głównej Żandarmerii Wojskowej – od 0,10 do 0,30, c) 5) w jednostce wojskowej pokrywającej wydatki z budżetu państwa, innej niż wymieniona w lit. b – od 0,30 do 0,50; kontrolera ruchu lotniczego – od 0,30 do 0,60; 28) 6) nawigatora naprowadzania – od 0,20 do 0,60; 29) 6a) wysuniętego nawigatora naprowadzania lotnictwa: a) kwalifikowanego wysuniętego nawigatora naprowadzania lotnictwa (JTAC) – od 0,2 do 0,5, b) wysuniętego nawigatora naprowadzania lotnictwa posiadającego uprawnienia do szkolenia JTAC (JTAC-l) – od 0,5 do 1,0, c) wysuniętego nawigatora naprowadzania lotnictwa posiadającego uprawnienia do prowadzenia ewaluacji JTAC (JTAC-E) – od 1,0 do 1,5; 6b)29) oznaczonego cechą korpusu osobowego sił powietrznych – 22 oraz cechą grupy osobowej inżynieryjno-lotniczej – J albo cechą grupy osobowej bezzałogowych statków powietrznych i wskazywania celów – I wykonujących czynności z zakresu nadzoru nad procesami obsługowymi, szkolenia specjalistycznego w procesie uzyskiwania uprawnień do obsługiwania statków powietrznych, zabezpieczenia, perspektywy pozyskiwania i użytkowania, zdatności do lotów i bezpieczeństwa lotów statków powietrznych w Jednostce Wojskowej Nr 1128, w Jednostce Wojskowej Nr 1131, w Jednostce Wojskowej Nr 1155, w Jednostce Wojskowej Nr 1156, w Jednostce Wojskowej Nr 1158, w Jednostce Wojskowej Nr 1300, w Jednostce Wojskowej Nr 1641, w Jednostce Wojskowej Nr 1984, w Jednostce Wojskowej Nr 2056, w Jednostce Wojskowej Nr 2305, w Jednostce Wojskowej Nr 2715, w Jednostce Wojskowej Nr 3091, w Jednostce Wojskowej Nr 3293, w Jednostce Wojskowej Nr 3294, w Jednostce Wojskowej Nr 3718, w Jednostce Wojskowej Nr 3940, w Jednostce Wojskowej Nr 4191, w Jednostce Wojskowej Nr 4198, w Jednostce Wojskowej Nr 4210, w Jednostce Wojskowej Nr 4224, w Jednostce Wojskowej Nr 4228, w Jednostce Wojskowej Nr 4326, w Jednostce Wojskowej Nr 4327, w Jednostce Wojskowej Nr 4328, w Jednostce Wojskowej Nr 4338, w Jednostce Wojskowej Nr 4389, w Jednostce Wojskowej Nr 4392, w Jednostce Wojskowej Nr 4395, w Jednostce Wojskowej Nr 4461, w Jednostce Wojskowej Nr 4651, w Jednostce Wojskowej Nr 4653, w Jednostce Wojskowej Nr 4724, w Jednostce Wojskowej Nr 4929, w Jednostce Wojskowej Nr 4938, w Jednostce Wojskowej Nr 5450, w 149 Rejonowym Przedstawicielstwie Wojskowym, w 15 Rejonowym Przedstawicielstwie Wojskowym, w 20 Rejonowym Przedstawicielstwie Wojskowym, w 3 Rejonowym Przedstawicielstwie Wojskowym, w 7 Rejonowym Przedstawicielstwie Wojskowym, w Agencji Uzbrojenia, w Biurze Ministra Obrony Narodowej, w Centrum Szkolenia Inżynieryjno-Lotniczego, w Dowództwie Brygady Lotnictwa Marynarki Wojennej, w Dowództwie Generalnym Rodzajów Sił Zbrojnych, w Dowództwie Operacyjnym Rodzajów Sił Zbrojnych, w Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych w Krakowie i Warszawie, w Dowództwie Wojsk Obrony Terytorialnej, w Inspektoracie Wsparcia Sił Zbrojnych, w Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych, w Lotniczej Akademii Wojskowej, w Ośrodku Szkolenia Wysokościowo-Ratowniczego i Spadochronowego, w Szkole Podoficerskiej Sił Powietrznych, we Władzy Lotnictwa Wojskowego, w Wojskowej Akademii Technicznej, w Wojskowym Ośrodku Szkoleniowo-Kondycyjnym, w Wojskowym Ośrodku Szkoleniowo-Kondycyjnym Mrągowo, w Zarządzie Planowania i Programowania Rozwoju Sił Zbrojnych – P5 Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, poza granicami państwa w strukturach organizacji międzynarodowych i międzynarodowych strukturach wojskowych: a) w przypadku gdy pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku, o którym mowa w § 4 pkt 3, do 10 lat – 0,50, b) w przypadku gdy pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku, o którym mowa w § 4 pkt 3, od 10 do 20 lat – 0,65, c) w przypadku gdy pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku, o którym mowa w § 4 pkt 3, od 20 do 30 lat – 0,80, d) w przypadku gdy pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku, o którym mowa w § 4 pkt 3, powyżej 30 lat – 0,95; 7) 28) 29) szefa służby (szefa zaopatrzenia) w: wydziale materiałowym (sekcji materiałowej), wydziale technicznym (sekcji technicznej) albo sekcji techniki lotniczej lub morskiej wojskowego oddziału gospodarczego, bazy lotnictwa, komendy portu wojennego, brygady logistycznej, oddziału zabezpieczenia oraz szefa sekcji w wydziale: materiałowym, technicznym albo techniki lotniczej regionalnej bazy logistycznej – od 0,10 do 0,25; W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 lit. a tiret drugie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. Dodany przez § 1 pkt 6 lit. a tiret trzecie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. Dziennik Ustaw – 16 – Poz. 611 8) oznaczonego cechą korpusu osobowego kryptologii i cyberbezpieczeństwa – 29 oraz cechą grupy osobowej kryptologii – A albo cechą grupy osobowej cyberbezpieczeństwa – B albo cechą korpusu osobowego łączności i informatyki – 28 oraz cechą grupy osobowej projektowo-programowej informatyki – C: w Jednostce Wojskowej Nr 5949, w Jednostce Wojskowej Nr 3860, w Jednostce Wojskowej Nr 4993 albo w Eksperckim Centrum Szkolenia Cyberbezpieczeństwa – od 0,30 do 1,40; 9) w Agencji Uzbrojenia, związanego z wykonywaniem czynności w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego przy zawieraniu lub nadzorowaniu wykonywania umowy – od 0,50 do 2,00; 10) w korpusie osobowym sprawiedliwości i obsługi prawnej: a) radcy prawnego: – w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej – 0,60, – w dowództwach rodzajów Sił Zbrojnych, Inspektoracie Wsparcia Sił Zbrojnych, Dowództwie Garnizonu Warszawa, Komendzie Głównej Żandarmerii Wojskowej – 0,40, – w innych jednostkach organizacyjnych – 0,20, b) referenta prawnego: – w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej – 0,30, – w dowództwach rodzajów Sił Zbrojnych, Inspektoracie Wsparcia Sił Zbrojnych, Dowództwie Garnizonu Warszawa, Komendzie Głównej Żandarmerii Wojskowej – 0,20, – w innych jednostkach organizacyjnych – 0,10; 11) głównego księgowego w jednostce sektora finansów publicznych realizującej wydatki publiczne – od 0,20 do 0,40. 2. Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku służbowego uwzględnia …