Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 14 sierpnia 2019 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa

Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowegoz dnia 14 sierpnia 2019 r.w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego 1)Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego kieruje działem administracji rządowej - kultura i ochrona dziedzictwa narodowego, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (Dz. U. poz. 2321). Spis treści Treść rozporządzenia Załącznik nr 1 - Efekty kształcenia wspólne dla zawodów artystycznych na koniec nauki w szkole prowadzącej kształcenie w zawodach szkolnictwa artystycznego Załącznik nr 2 - Podstawa programowa kształcenia w zawodzie plastyk Załącznik nr 3 - Podstawa programowa kształcenia w zawodzie aktor cyrkowy Załącznik nr 4 - Podstawa programowa kształcenia w zawodzie aktor scen muzycznych Załącznik nr 5 - Podstawa programowa kształcenia w zawodzie muzyk Załącznik nr 6 - Podstawa programowa kształcenia w zawodzie tancerz Treść rozporządzenia Na podstawie art. 46a ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe   (Dz. U. z 2019 r. poz. 1148, 1078 i 1287) zarządza się, co następuje: § 1. 1. Rozporządzenie określa podstawy programowe kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego, objętych klasyfikacją zawodów szkolnictwa artystycznego, stanowiącą załącznik do rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 8 kwietnia 2019 r. w sprawie klasyfikacji zawodów szkolnictwa artystycznego   (Dz. U. poz. 717): 1) plastyk (symbol cyfrowy 343204); 2) aktor cyrkowy (symbol cyfrowy 343502); 3) aktor scen muzycznych (symbol cyfrowy 343601); 4) muzyk (symbol cyfrowy 343602); 5) tancerz (symbol cyfrowy 343701). 2. Efekty kształcenia wspólne dla zawodów, o których mowa w ust. 1, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. 3. Podstawy programowe, o których mowa w ust. 1, określają załączniki nr 2-6 do rozporządzenia. § 2. 1. Począwszy od roku szkolnego 2019/2020 efekty kształcenia wspólne dla zawodów określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia oraz podstawy programowe określone w załącznikach nr 2-6 do rozporządzenia stosuje się we wszystkich klasach (semestrach) publicznych szkół artystycznych. 2. W ogólnokształcącej szkole muzycznej II stopnia efekty kształcenia wspólne dla zawodów oraz podstawy programowe, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego w publicznych szkołach artystycznych   (Dz. U. poz. 2248), stosuje się: 1) w roku szkolnym 2019/2020 w klasach IV-VI; 2) w roku szkolnym 2020/2021 w klasach V i VI; 3) w roku szkolnym 2021/2022 w klasie VI. 3. W ogólnokształcącej szkole baletowej efekty kształcenia wspólne dla zawodów oraz podstawy programowe, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego w publicznych szkołach artystycznych, stosuje się: 1) w roku szkolnym 2019/2020 w klasach VII-IX; 2) w roku szkolnym 2020/2021 w klasach VIII i IX; 3) w roku szkolnym 2021/2022 w klasie IX. 4. W szkole sztuki cyrkowej efekty kształcenia wspólne dla zawodów oraz podstawy programowe, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 6 września 2017 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego w publicznych szkołach artystycznych   (Dz. U. poz. 1793), stosuje się: 1) w roku szkolnym 2019/2020 w klasach II i III; 2) w roku szkolnym 2020/2021 w klasie III. 5. W klasach dotychczasowego liceum plastycznego prowadzonych w liceum sztuk plastycznych, o których mowa w § 7 ust. 3 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 26 maja 2017 r. w sprawie typów szkół artystycznych publicznych i niepublicznych   (Dz. U. poz. 1125 oraz z 2018 r. poz. 2485), stosuje się efekty kształcenia wspólne dla zawodów oraz podstawy programowe określone w rozporządzeniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego w publicznych szkołach artystycznych, do czasu zakończenia kształcenia w tych klasach. 6. W dotychczasowych ogólnokształcących szkołach sztuk pięknych stosuje się efekty kształcenia wspólne dla zawodów oraz podstawy programowe określone w rozporządzeniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego w publicznych szkołach artystycznych, do czasu wygaśnięcia kształcenia w tych szkołach, o którym mowa w § 9 ust. 4 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 26 maja 2017 r. w sprawie typów szkół artystycznych publicznych i niepublicznych. 7. Przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio do klas dotychczasowej ogólnokształcącej szkoły sztuk pięknych, prowadzonych w liceum sztuk plastycznych, o których mowa w § 9a ust. 3 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 26 maja 2017 r. w sprawie typów szkół artystycznych publicznych i niepublicznych, do czasu zakończenia kształcenia w tych klasach. § 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2019 r.2)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 6 września 2017 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego w publicznych szkołach artystycznych (Dz. U. poz. 1793), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 169 ust. 1 ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2245 i 2432 oraz z 2019 r. poz. 534 i 1287). 1) Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego kieruje działem administracji rządowej - kultura i ochrona dziedzictwa narodowego, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (Dz. U. poz. 2321). 2) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 6 września 2017 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego w publicznych szkołach artystycznych (Dz. U. poz. 1793), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 169 ust. 1 ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2245 i 2432 oraz z 2019 r. poz. 534 i 1287). Załącznik nr 1   -   Efekty kształcenia wspólne dla zawodów artystycznych na koniec nauki w szkole prowadzącej kształcenie w zawodach szkolnictwa artystycznego Uczeń: 1) szanuje dziedzictwo kulturowe swojego i innych narodów; 2) przestrzega zasad kultury i etyki, prawa autorskiego oraz innych przepisów prawa związanych z ochroną dóbr kultury; 3) zna historię swojej dziedziny artystycznej; 4) posiada wiedzę niezbędną do prawidłowej realizacji zadań praktycznych w swojej dziedzinie artystycznej; 5) zna związki między swoją i innymi dziedzinami sztuki; 6) uczestniczy w życiu kulturalnym; 7) prezentuje swoje dokonania; 8) kreatywnie realizuje zadania, wykazując się wrażliwością artystyczną; 9) ocenia jakość wykonywanych zadań; 10) realizuje indywidualnie i zespołowo zadania oraz projekty artystyczne w zakresie swojej specjalności; 11) pracuje w zespole w ramach przydzielonych zadań, biorąc współodpowiedzialność za efekt końcowy tej pracy; 12) komunikuje się i współpracuje z członkami zespołu; 13) buduje relacje oparte na zaufaniu; 14) prezentuje postawę proaktywną; 15) organizuje swoją pracę; 16) konsekwentnie dąży do celu; 17) przewiduje skutki podejmowanych działań; 18) stosuje sposoby radzenia sobie ze stresem; 19) aktualizuje wiedzę i doskonali umiejętności zawodowe; 20) wyszukuje, selekcjonuje i dokonuje oceny informacji zawartych w różnych tekstach kultury; 21) wykorzystuje technologię informacyjną i komunikacyjną w realizacji zadań artystycznych, do pogłębiania wiedzy i doskonalenia umiejętności; 22) planuje swój rozwój artystyczny i zawodowy; 23) jest świadomy swoich możliwości. Załącznik nr 2   -   Podstawa programowa kształcenia w zawodzie plastyk Zawód plastyk obejmuje następujące specjalności i specjalizacje: 1) specjalizacje w specjalności aranżacja przestrzeni: a) aranżacja wnętrz, b) projektowanie przestrzeni wystawienniczej; 2) specjalizacje w specjalności fotografia i film: a) animacja filmowa, b) animacja komputerowa, c) fotografia artystyczna, d) realizacja obrazu filmowego, e) realizacje intermedialne; 3) specjalizacje w specjalności formy rzeźbiarskie: a) ceramika artystyczna, b) kamieniarstwo artystyczne i sztukatorstwo, c) kowalstwo artystyczne i metaloplastyka, d) snycerstwo, e) szkło artystyczne, f) techniki rzeźbiarskie; 4) specjalizacje w specjalności formy użytkowe - wzornictwo: a) projektowanie wyrobów artystycznych, b) lutnictwo artystyczne, c) meblarstwo artystyczne, d) projektowanie ubioru, e) projektowanie zabawek, f) tkanina artystyczna, g) jubilerstwo; 5) specjalizacje w specjalności techniki graficzne: a) projektowanie graficzne, b) publikacje multimedialne, c) techniki druku artystycznego; 6) specjalizacje w specjalności techniki malarskie: a) tradycyjne techniki malarskie i pozłotnicze, b) mural, c) witraż; 7) specjalizacje w specjalności techniki renowacyjne: a) renowacja elementów architektury, b) renowacja mebli i wyrobów snycerskich; 8) specjalizacje w specjalności techniki scenograficzne: a) charakteryzacja i wizaż, b) modelatorstwo i dekoratorstwo, c) stylizacja kostiumu i kreacja wizerunku. EFEKTY KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE PLASTYK PO ZAKOŃCZENIU NAUKI W LICEUM SZTUK PLASTYCZNYCH I POLICEALNEJ SZKOLE PLASTYCZNEJ Uczeń: 1) twórczo realizuje prace plastyczne, posługując się odpowiednimi środkami wyrazu, wyraża własną osobowość artystyczną; 2) wykonuje prace projektowe, wykorzystując w praktyce wiedzę i umiejętności warsztatowe w zakresie obowiązkowych przedmiotów, zwłaszcza w zakresie nauczanej specjalności; 3) korzysta z różnych źródeł informacji dotyczących sztuk plastycznych, szczególnie w zakresie swojej specjalności; 4) umiejętnie i racjonalnie organizuje stanowisko pracy zgodnie z obowiązującymi zasadami ergonomii, przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy; 5) stosuje przepisy dotyczące ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska; 6) stosuje w praktyce zasady techniczne i technologiczne związane z wykonywaniem zawodu plastyka w zakresie swojej specjalności; 7) stosuje terminy i pojęcia z zakresu sztuk plastycznych; 8) sporządza dokumentację projektową i wykonawczą w zakresie swojej specjalności; 9) dokumentuje i prezentuje własne dokonania twórcze; 10) umiejętnie i racjonalnie organizuje własny warsztat pracy, analizuje swoje dokonania twórcze i warsztatowe oraz świadomie dokonuje zmian; 11) uczestniczy w wystawach i innych wydarzeniach artystycznych; 12) podejmuje wyzwania, biorąc udział w różnych konkursach i przeglądach; 13) dokonuje chronologicznego przeglądu dziejów sztuki oraz charakterystyki poszczególnych epok, stylów, tendencji i kierunków, a także twórczości poszczególnych artystów; 14) na podstawie analizy formalnej i treściowej dokonuje świadomej oceny wartości artystycznych, estetycznych oraz technicznych dzieł sztuk plastycznych; formułuje własne sądy i opinie; 15) dba o własny rozwój, podnosi kwalifikacje i dąży do dalszego kształcenia, zdobywając wyższe umiejętności zawodowe; 16) zna podstawowe zasady regulujące gospodarkę rynkową, w szczególności w zakresie możliwości prowadzenia własnej działalności artystycznej; 17) wymienia i rozróżnia instytucje kultury oraz przedsiębiorstwa związane ze swoim zawodem; 18) potrafi zainicjować i poprowadzić własną działalność artystyczną, a także planuje i podejmuje działania marketingowe z tym związane. OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE HISTORIA SZTUKI CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1. Wiadomości z zakresu historii sztuki Uczeń: 1) wykazuje się znajomością faktów, pojęć i terminów z dziedziny historii sztuki, umożliwiającą odbiór dzieł sztuki dawnej i współczesnej we właściwych kontekstach; 2) rozumie teksty źródłowe i krytyczne; 3) samodzielnie zdobywa informacje na temat sztuki i jej dziejów; 4) potrafi określić miejsca przechowywania i lokalizacji najistotniejszych dzieł sztuki; 5) rozpoznaje podstawowe motywy ikonograficzne. 2. Tworzenie wypowiedzi na temat sztuki Uczeń konstruuje poprawną merytorycznie wypowiedź (pisemną i ustną) na temat dzieł sztuki, twórczości wybranych artystów, specyfiki epok, stylów i kierunków w sztuce. Swoją wypowiedź egzemplifikuje właściwym doborem argumentów i przykładów z zakresu dziejów sztuki. Uwzględnia niezbędne konteksty (np. historyczny, społeczny, filozoficzny, religijny, literacki, biograficzny). 3. Analiza i interpretacja dzieł sztuki i tekstów kultury Uczeń przeprowadza opis i analizę (w tym analizę porównawczą) dzieł z różnych dziedzin sztuki, dokonując ich klasyfikacji pod względem stylu i znaczenia w dziejach sztuki. Analizuje i interpretuje treść dzieła. Formułuje wnioski na podstawie tekstów źródłowych i krytycznych, poświęconych sztuce. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1. Wiadomości z zakresu historii sztuki Uczeń: 1) samodzielnie zdobywa informacje na temat sztuki i zjawisk artystycznych, zawarte w opracowaniach, podręcznikach, encyklopediach i mediach; 2) śledzi bieżące wydarzenia kulturalne związane ze sztuką dawną i współczesną, orientuje się w aktualnych trendach i wydarzeniach artystycznych; 3) rozpoznaje dzieła różnych epok, stylów oraz kierunków sztuk plastycznych, umiejscawia je w czasie i w przestrzeni geograficznej; identyfikuje najbardziej reprezentatywne i najsłynniejsze dzieła: prehistoryczne (min. malarstwo paleolityczne w Lascaux, kręgi kamienne w Stonehenge i osadę w Biskupinie), starożytne (egipskie, mezopotamskie, kreteńskie, mykeńskie, greckie, etruskie, rzymskie), średniowieczne (bizantyńskie, karolińskie, ottońskie, romańskie, gotyckie, protorenesansowe), malarstwo niderlandzkie z pogranicza gotyku i renesansu, dzieła nowożytne (renesansowe, manierystyczne, barokowe, rokokowe, klasycystyczne), dziewiętnastowieczne (romantyczne, realistyczne, akademickie, impresjonistyczne, postimpresjonistyczne, dzieła architektury historyzmu, eklektyzmu i nurtu inżynieryjnego), z przełomu dziewiętnastego i dwudziestego wieku (secesyjne, symboliczne, protoekspresjonistyczne), dwudziestowieczne (w tym min.: fowistyczne, ekspresjonistyczne, kubistyczne, futurystyczne, formistyczne, kolorystyczne -stworzone w kręgu kapistów, abstrakcyjne - geometryczne i niegeometryczne, dadaistyczne, surrealistyczne, konstruktywistyczne, stworzone w kręgu École de Paris, stylu art déco, socrealizmu, ekspresyjnego abstrakcjonizmu, pop artu, minimal artu, hiperrealizmu, land artu, konceptualizmu, neofiguracji, Nowego Realizmu, op artu, tendencji zerowej, graffiti, modernizmu i postmodernizmu w architekturze, rzeźby organicznej i kinetycznej oraz sztuki krytycznej i zaangażowanej); 4) przyporządkowuje twórczość poszczególnych artystów do stylów i kierunków, w obrębie których tworzyli; 5) identyfikuje najwybitniejszych twórców poszczególnych epok, stylów i kierunków, potrafi wymienić i rozpoznać najważniejsze spośród ich dzieł oraz określić w przybliżeniu czas ich powstania; charakteryzuje dorobek wybranych artystów europejskich i amerykańskich (min. takich jak: Fidiasz, Poliklet, Praksyteles, Giotto, Jan van Eyck, Wit Stwosz, Hieronim Bosch, Masaccio, Sandro Botticelli, Leonardo da Vinci, Michał Anioł, Andrea Mantegna, Pierro delia Francesca, Rafael Santi, Giorgione, Tycjan, Jacopo Tintoretto, Pieter Bruegel Starszy, Albrecht Dürer, Hans Holbein Młodszy, Donatello, Filippo Brunelleschi, Andrea Palladio, El Greco, Caravaggio, Gianlorenzo Bernini, Francesco Borromini, Diego Velázquez, Bartolomé Esteban Murillo, Georges de la Tour, Nicolas Poussin, Claude Lorrain, Peter Rubens, Anton van Dyck, Frans Hals, Rembrandt van Rijn, Jan Vermeer van Delft, Antoine Watteau, Jacques Louis David, Jean Auguste Dominique Ingres, Antonio Canova, Berthel Thorvaldsen, Francisco Goya, Eugène Delacroix, Caspar David Friedrich, William Turner, John Constable, Gustave Courbet, Jean Francois Millet, Eduard Manet, Claude Monet, Edgar Degas, August Renoir, Georges Seurat, Vincent van Gogh, Paul Gauguin, Paul Cezanne, Henri de Toulouse-Lautrec, August Rodin, Gustaw Klimt, Alfons Mucha, Antonio Gaudi, Edward Munch, Henri Matisse, przedstawicieli grupy Die Brücke, Pablo Picasso, Umberto Boccioni, Wasyl Kandinsky, Piet Mondrian, Kazimierz Malewicz, Marcel Duchamp, Giorgio de Chirico, Salvador Dali, René Magritte, Marc Chagall, Amadeo Modigliani, Jackson Pollock, Andy Warhol, Roy Lichtenstein, Claes Oldenburg, Francis Bacon, Yves Klein, Niki de Saint Phalle, Christo, Duane Hanson, Victor Vasarelly, Alberto Giacometti, Constantin Brançusi, Henry Moore, Le Corbusier, Frank Lloyd Wright) oraz artystów polskich i działających w Polsce (min. takich jak: Bartłomiej Berrecci, Dominik Merlini, Piotr Aigner, Tylman z Gameren, Bernardo Belotto, Marcello Bacciarelli, Piotr Michałowski, Artur Grottger, Henryk Rodakowski, Jan Matejko, Józef Chełmoński, Maksymilian i Aleksander Gierymscy, Józef Brandt, Olga Boznańska, Józef Pankiewicz, Władysław Podkowiński, Jan Stanisławski, Leon Wyczółkowski, Henryk Siemiradzki, Xawery Dunikowski, Stanisław Wyspiański, Józef Mehoffer, Jacek Malczewski, Witold Wojtkiewicz, Witkacy, Leon Chwistek i inni przedstawiciele grupy formistów, przedstawiciele grupy Rytm, kapistów i grupy a.r., Tadeusz Makowski, Andrzej Wróblewski, Tadeusz Kantor, Jerzy Nowosielski, Alina Szapocznikow, Władysław Hasior, Roman Opałko, Magdalena Abakanowicz); zna także twórczość wybranych przez nauczyciela artystów schyłku XX i początku XXI wieku; 6) identyfikuje dzieła na podstawie charakterystycznych środków warsztatowych i formalnych oraz przyporządkowuje je właściwym autorom (w tym zna plany i układy przestrzenne dzieł architektury najbardziej charakterystycznych dla danego stylu i kręgu kulturowego); 7) utożsamia dzieło z miejscem, w którym ono się znajduje (miasta, kościoły, muzea, galerie); 8) zna i rozpoznaje podstawowe techniki plastyczne oraz określa ich cechy charakterystyczne, przypisując te techniki artystom, którzy się w nich specjalizowali; charakteryzuje i rozpoznaje min. enkaustyke, mozaikę, witraż, fresk, miniaturę, malarstwo tablicowe i sztalugowe, temperowe, olejne, pastelowe, akwarelowe, akrylowe, drzeworyt, miedzioryt, akwafortę, litografię, sitodruk, chryzelefantynę, rzeźbę w drewnie, kamieniu, złocie, relief, odlew w brązie, emalię, intarsję i inkrustację; 9) wymienia dawne i współczesne dyscypliny artystyczne oraz potrafi wskazać dzieła współczesne, które wymykają się klasyfikacjom; rozpoznaje i charakteryzuje min. collage, instalację, assmablage, emballage, ready made, dekalkomanię, frottage, happening i performance; 10) zna, poprawnie stosuje oraz definiuje terminy i pojęcia z zakresu historii sztuki; 11) zna podstawowe motywy ikonograficzne, rozpoznaje świętych chrześcijańskich, bogów greckich i alegorie wybranych pojęć na podstawie atrybutów i sposobów przedstawień; 12) określa funkcję i jej wpływ na kształt dzieła, identyfikuje min. takie funkcje jak: sakralna, sepulkralna, estetyczna i dekoracyjna, dydaktyczna, ekspresywna, użytkowa, reprezentacyjna, kommemoratywna, propagandowa, kompensacyjna, mieszkalna i rezydencjonalna, obronna, magiczna. 2. Tworzenie wypowiedzi na temat sztuki Uczeń: 1) porównuje style i kierunki oraz ich wzajemne oddziaływania, uwzględnia źródła inspiracji, bierze pod uwagę wpływ mecenatu artystycznego, wydarzeń historycznych i kulturalnych na cechy tych stylów; 2) rozpoznaje w dziele sztuki temat i wskazuje jego źródło ikonograficzne; 3) formułuje samodzielne, przejrzyste i logiczne (pisemne i ustne) wypowiedzi na temat sztuki, stosując właściwą kompozycję pracy, język i styl, opis ikonograficzny i formalny przytaczanych przykładów dzieł; 4) przeprowadza analizę ikonograficzną dzieła, korzystając ze słowników symboli; 5) poddaje krytycznej ocenie artystycznej dzieła i zjawiska w sztuce. 3. Analiza i interpretacja dzieł sztuki i tekstów kultury Uczeń: 1) dokonuje opisu i analizy porównawczej dzieł, uwzględniając ich cechy formalne (np. w architekturze: układ przestrzenny, plan, bryła, konstrukcja, dekoracja; w rzeźbie: bryła, kompozycja, faktura, relacje z otoczeniem; w malarstwie: kompozycja, kolor, światłocień, relacje przestrzenne, faktura), a także potrafi wskazać te środki ekspresji, które identyfikują analizowane dzieło z odpowiednim stylem; 2) analizuje i interpretuje teksty pisarzy, filozofów i artystów, potrafi wskazać wpływ tych wypowiedzi na charakter stylów, epok i tendencji w sztuce oraz na kształt dzieła; analizuje także wypowiedzi krytyków na temat sztuki oraz odnosi się do nich, formułując własne zdanie; 3) oddziela faktografię od autorskiej interpretacji i analizy w publikacjach z zakresu historii sztuki. RYSUNEK I MALARSTWO CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1. Wiadomości z zakresu rysunku i malarstwa Uczeń: 1) rozpoznaje podstawowe techniki malarstwa i rysunku, materiały i narzędzia; 2) posługuje się słownictwem związanym z technikami, materiałami i narzędziami oraz środkami artystycznymi stosowanymi w rysunku i malarstwie. 2. Działania warsztatowe Uczeń właściwie i świadomie stosuje daną technikę oraz właściwie dobiera do niej odpowiednie narzędzia i materiały. 3. Interpretowanie natury oraz kreacja z natury i z wyobraźni Uczeń obserwuje naturę i twórczo ją interpretuje, umiejętnie transformuje na język plastyczny, kreując kompozycję płaszczyzny obrazu. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1. Wiadomości z zakresu rysunku i malarstwa Uczeń: 1) rozróżnia i definiuje podstawowe terminy związane z formą dzieła sztuki rysunkowej i malarskiej; 2) rozpoznaje podstawowe techniki rysunku i malarstwa: rysunek ołówkiem, sepią, sangwiną, piórkiem, tuszem, farbami wodnymi, farbami olejnymi; 3) dobiera i definiuje środki wyrazu plastycznego charakterystyczne dla danej dyscypliny; 4) rozróżnia w rysunku i malarstwie treść oraz formę; 5) odtwarza analitycznie rzeczywistość i ją interpretuje; 6) rozumie zależność rysunku i malarstwa od uwarunkowań zewnętrznych i przeżyć emocjonalnych. 2. Działania warsztatowe Uczeń: 1) sprawnie posługuje się podstawowymi technikami rysunku i malarstwa, eksperymentuje, stosując techniki niekonwencjonalne; 2) świadomie posługuje się środkami wyrazu plastycznego, charakterystycznymi dla rysunku i malarstwa; 3) świadomie komponuje na płaszczyźnie, stosuje poprawną konstrukcję, proporcje, skalę, w malarstwie zwraca uwagę na barwę i właściwą formę obrazu; 4) wykonuje szkice i kompozycje studyjne w oparciu o naturę i wyobraźnię (studia postaci, pejzażu, martwej natury); 5) wykonuje kompozycje w określonych formatach, dokonuje analizy i syntezy formy w rysunku i malarstwie. 3. Interpretowanie natury oraz kreacja z natury i z wyobraźni Uczeń: 1) interpretuje rzeczywistość, wyrażając własne odczucia i emocje artystyczne; 2) dokonuje analizy różnorodnych zjawisk artystycznych i logicznie je wykorzystuje w indywidualnym w procesie tworzenia; 3) świadomie i właściwie dobiera środki wyrazu artystycznego do koncepcji pracy; 4) wypracowuje własny język artystyczny; 5) przedstawia, formułuje i interpretuje pojęcia i idee w zakresie rysunku i malarstwa; 6) potrafi ocenić własne osiągnięcia; 7) dokonuje oceny wartości artystycznej, estetycznej i technicznej dzieł sztuki z zakresu rysunku i malarstwa. RZEŹBA CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1. Wiadomości z zakresu rzeźby Uczeń: 1) rozpoznaje materiały i techniki rzeźbiarskie; 2) umiejętnie posługuje się słownictwem związanym z technikami, materiałami i ze środkami artystycznymi w rzeźbie; 3) właściwie dobiera i stosuje narzędzia rzeźbiarskie do określonej techniki. 2. Działania warsztatowe Uczeń: 1) buduje formę rzeźbiarską przestrzenną i półprzestrzenną; 2) organizuje warsztat pracy oraz planuje proces tworzenia w tej dziedzinie; 3) łączy i wykorzystuje różne techniki i materiały rzeźbiarskie; 4) dobiera właściwą technikę do koncepcji rzeźby. 3. Interpretowanie natury oraz kreacja z natury i z wyobraźni Uczeń: 1) obserwuje naturę i twórczo ją interpretuje; 2) kreuje formę przestrzenną z wyobraźni, umiejętnie transformuje pojęcia i idee na język plastyczny. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1. Wiadomości z zakresu rzeźby Uczeń: 1) rozróżnia materiały rzeźbiarskie: glina, glina ceramiczna, plastelina, gips, wosk, drewno, kamień, metal i inne; 2) definiuje, rozróżnia i stosuje podstawowe terminy i pojęcia z zakresu technik rzeźbiarskich i języka dziedziny, takie jak: a) modelowanie, odlew, negatyw, pozytyw, forma tracona, konstrukcja, patyna, wypał ceramiczny, b) bryła, konstrukcja, kompozycja, statyka, dynamika, forma, faktura, ciężar, kierunki, kolor, wzajemne oddziaływanie i współgranie środków formalnych. 2. Działania warsztatowe Uczeń: 1) stosuje różnorodne techniki rzeźbiarskie: modelowanie w zadanym materiale, formowanie metodą ceramiczną, odlew gipsowy, wykorzystuje technikę modelowania w formie negatywowej; 2) realizuje rzeźbę w różnych materiałach, np. w drewnie i w kamieniu przy użyciu odpowiednich narzędzi; wykonuje drobne odlewy w metalu; 3) wykorzystuje nowe technologie i materiały; 4) buduje formy trójwymiarowe i konstrukcje nośne pod te formy; 5) dobiera odpowiednie materiały i techniki oraz narzędzia podczas realizacji rzeźbiarskich; 6) łączy elementy liternicze i rzeźbiarskie w projektach medalierskich; 7) zabezpiecza materiały, z których wykonuje pracę; 8) przeprowadza proces twórczy od koncepcji do realizacji. 3. Interpretowanie natury oraz kreacja z natury i z wyobraźni Uczeń: 1) wykonuje studium głowy ludzkiej z modela w skali zbliżonej do naturalnej; 2) samodzielnie buduje kompozycję przestrzenną na zadany temat; 3) realizuje różnorodne prace koncepcyjne, poszukując, projektując i wykonując formę przestrzenną; 4) samodzielnie realizuje kompozycję figuralną w oparciu o rzeźbiarskie szkice postaci; 5) organizuje zastaną przestrzeń w projektach architektoniczno-rzeźbiarskich; 6) buduje logiczną i spójną wypowiedź na temat podjętych rozwiązań. PODSTAWY FOTOGRAFII I FILMU CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1. Wiadomości z zakresu fotografii i filmu Uczeń: 1) poznaje elementy historii fotografii i filmu oraz jej język; 2) rozróżnia i definiuje podstawowe pojęcia związane z tą dyscypliną; 3) poznaje elementy techniki i technologii rejestracji obrazu. 2. Działania warsztatowe W ramach realizacji podjętego projektu uczeń planuje jego wykonanie, wykorzystując współczesne technologie i nowoczesne techniki rejestracji obrazu. 3. Kreacja obrazu fotograficznego Zdobyta wiedza i kreatywność pozwalają na eksperymentowanie i tworzenie prac na optymalnym poziomie. Posługując się wcześniej poznanym językiem sztuki fotograficznej i filmowej, uczeń wykorzystuje w swoich działaniach możliwości z pogranicza fotografii, filmu oraz z innych obszarów sztuk audiowizualnych. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1. Wiadomości z zakresu fotografii i filmu Uczeń: 1) wymienia i charakteryzuje najważniejszych twórców w historii fotografii i filmu; 2) rozróżnia podstawowe gatunki fotografii i filmu; 3) definiuje elementarne pojęcia i terminy z zakresu fotografii, technik i technologii; 4) rozpoznaje elementy obrazu fotograficznego i filmowego; 5) określa możliwości urządzeń rejestrujących obraz i zna właściwości optyki; 6) rozróżnia podstawowe rodzaje źródła światła. 2. Działania warsztatowe Uczeń: 1) dobiera odpowiedni sprzęt do wykonania zadania; 2) kontroluje koszty i przewiduje nakład czasu niezbędny do realizacji zadania; 3) obsługuje współczesny sprzęt i urządzenia w pracowni; 4) wyszukuje potrzebne informacje w celu poszerzania wiedzy; 5) realizuje różnorodne zadania z zakresu fotografii artystycznej, dokumentalnej; 6) przygotowuje dokumentację swoich dokonań artystycznych; 7) umiejętnie prezentuje własny dorobek. 3. Kreacja obrazu fotograficznego Uczeń: 1) jest kreatywny i konsekwentny w realizacji zadań; 2) nakreśla kształt realizowanego zadania; 3) wykorzystuje wiedzę i zdobyte umiejętności w twórczy sposób. PROJEKTOWANIE MULTIMEDIALNE CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1. Wiadomości z zakresu projektowania multimedialnego Uczeń: 1) zdobywa elementarną wiedzę z zakresu projektowania multimedialnego, zwłaszcza dotyczącą środków plastycznych i technicznych; 2) posługuje się słownictwem związanym z dziedziną multimediów; 3) rozpoznaje podstawowe zasady i reguły komponowania obrazów, z uwzględnieniem nowoczesnych technologii. 2. Działania warsztatowe Uczeń: 1) tworzy wielopłaszczyznowy przekaz o określonym charakterze np. informacyjnym, reklamowym, dydaktycznym, za pomocą programów graficznych lub do montażu audio-wideo; 2) prawidłowo organizuje warsztat pracy, dobiera odpowiednie środki techniczne do realizowanej koncepcji. 3. Kreacja komunikatu multimedialnego Uczeń: 1) twórczo interpretuje podejmowane zagadnienia i umiejętnie transformuje idee na język z dziedziny multimediów; 2) świadomie prezentuje i ocenia swoje dokonania twórcze. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1. Wiadomości z zakresu projektowania multimedialnego Uczeń: 1) rozróżnia i określa podstawowe cechy poszczególnych dyscyplin (np.: fotografii, filmu, wideo, animacji, technik realizacji dźwięku); 2) rozróżnia i identyfikuje oprogramowania multimedialne; 3) rozróżnia i stosuje podstawowe terminy z zakresu multimediów i języka dziedziny: a) projekcja, kadr, sekwencja, ścieżka dźwiękowa, plan, scenariusz, scenopis, aplikacja, podgląd, 3D, b) rejestracja, synchronizacja, montaż, postprodukcja, udźwiękowienie, multiplikacja, kopiowanie, konwertowanie, renderowanie. 2. Działania warsztatowe Uczeń: 1) organizuje warsztat pracy, bezpiecznie korzystając z urządzeń; 2) dobiera odpowiednie środki techniczne i formalne do powziętych zamierzeń, projektów i przedsięwzięć; 3) przygotowuje projekt do prezentacji i akceptacji; 4) sporządza plan pracy, dzieląc ją na etapy: a) opis zamierzenia, b) scenariusz, c) scenopis; 5) korzysta z właściwych dla projektu narzędzi; 6) odpowiednio dobiera i optymalizuje formaty zapisu, dostosowane do sposobu prezentacji; 7) umiejętnie prezentuje zrealizowane projekty, uwzględniając potrzeby potencjalnych zleceniodawców. 3. Kreacja komunikatu multimedialnego Uczeń: 1) podejmuje próby tworzenia realizacji multimedialnych; 2) analizuje osiągnięte rezultaty i formułuje wnioski; 3) kreuje i prezentuje wersje i warianty komunikatów multimedialnych; 4) dokonuje oceny wartości estetycznych oraz jakości technicznych prac zrealizowanych w ramach specjalności. PODSTAWY PROJEKTOWANIA CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1. Wiadomości z zakresu podstaw projektowania Uczeń: 1) rozpoznaje specyfikę projektowania plastycznego, którego priorytetem jest forma; 2) rozpoznaje charakterystyczne cechy projektowania plastycznego, odróżniające je od innych sposobów projektowania. 2. Działania projektowe Uczeń: 1) korzysta ze źródeł i środków języka plastyki w projektowaniu płaskim i przestrzennym, organizuje warsztat pracy i planuje proces tworzenia w tej dziedzinie; 2) wykorzystuje w projektowaniu tradycyjny warsztat plastyka, a także stosuje nowoczesne techniki i technologie. 3. Interpretowanie natury oraz kreacja z natury i z wyobraźni Uczeń: 1) dostrzega i rozróżnia czynniki kształtujące otoczenie; 2) obserwuje naturę i twórczo ją interpretuje; 3) poszukuje nowatorskich rozwiązań także w oparciu o współczesne technologie. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1. Wiadomości z zakresu podstaw projektowania Uczeń: 1) rozróżnia i definiuje podstawowe terminy i pojęcia z zakresu podstaw projektowania, takie jak: światło, barwa, materia, ruch, płaszczyzna i przestrzeń - wzajemne oddziaływanie i współgranie; czynniki elementarne komponowania: linia, płaszczyzna, bryła; czynniki kreatywne komponowania: konstrukcja, akcent, rytm, struktura, napięcie, kontrast; 2) dostrzega relacje między obrazem (znakiem) i słowem (literą), treścią i formą przekazu plastycznego; 3) definiuje i rozróżnia podstawowe terminy i pojęcia z zakresu typografii i liternictwa; 4) definiuje i rozróżnia podstawowe pojęcia z psychofizjologii widzenia. 2. Działania projektowe Uczeń: 1) posługuje się różnorodnymi środkami wyrazu na płaszczyźnie i w przestrzeni; 2) realizuje rozwiązania kompozycyjne na płaszczyźnie i w przestrzeni; 3) tworzy iluzję przestrzeni na płaszczyźnie; 4) planuje pracę, dzieląc ją na fazy: koncepcyjna, realizacji, dokumentacji; 5) tworzy kompozycje z wykorzystaniem litery i układu literniczego, w oparciu o zasady typografii i edycji tekstu akapitowego oraz ozdobnego; 6) w działaniach twórczych poznaje i stosuje zasady tworzenia dokumentacji technicznej i prezentacyjnej własnych dokonań; 7) posługuje się tradycyjnymi oraz nowoczesnymi technikami i technologiami pracy i przekazu. 3. Interpretacja natury oraz kreacja z natury i z wyobraźni Uczeń: 1) uczeń przygotowuje materiał wyjściowy do projektu, posługując się różnymi źródłami inspiracji; 2) interpretuje naturę, transformując ją na określone środki wyrazu; 3) realizuje ćwiczenia z wyobraźni; 4) dokonuje oceny wartości artystycznych i estetycznych oraz jakości technicznej prac zrealizowanych w ramach przedmiotu. SPECJALNOŚCI I SPECJALIZACJE ZAWODU PLASTYK SPECJALNOŚĆ: ARANŻACJA PRZESTRZENI Specjalizacja: ARANŻACJA WNĘTRZ Aranżacja wnętrz to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Aranżacja przestrzeni występująca wcześniej pod nazwą: Dekorowanie wnętrz. W trakcie nauki uwaga ucznia jest kierowana na potrzebę nieustannego podnoszenia komfortu przestrzeni życiowej człowieka. Kształtowana jest świadomość estetyczna przyszłego twórcy i odpowiedzialność za otoczenie, w którym on żyje. Rozwijane są umiejętności twórczego myślenia, wyobraźnia przestrzenna, wrażliwość i indywidualne predyspozycje ucznia. Po zakończeniu edukacji absolwent jest przygotowany do podjęcia pracy zawodowej oraz do kształcenia się na poziomie akademickim. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1. Wiadomości z zakresu aranżacji wnętrz Uczeń: 1) opanowuje podstawowe wiadomości z zakresu projektowania wnętrz; 2) poznaje zasady ergonomii oraz zagadnienia związane z psychofizjologią widzenia; 3) dostrzega konieczność nieustannego podnoszenia komfortu funkcjonalnego i estetycznego przestrzeni życiowej człowieka; 4) korzysta z bogactwa dziedzictwa kulturowego. 2. Działania warsztatowe Uczeń: 1) wykazuje się umiejętnościami warsztatowymi z zakresu aranżacji i organizacji przestrzeni, a także projektowania form dekorujących wnętrza; 2) właściwie dobiera w działaniach twórczych środki artystyczne; 3) wykazuje się umiejętnością doboru odpowiednich narzędzi i materiałów do tematu i zakresu pracy. 3. Kreacja w aranżacji wnętrz Uczeń: 1) eksperymentuje i poszukuje nowatorskich rozwiązań w zakresie dyscypliny; 2) w swoich projektach wykorzystuje wiedzę i umiejętności z innych dziedzin sztuki; 3) umiejętnie transformuje idee na język plastyczny, świadomie referuje i ocenia osiągnięte przez siebie rezultaty. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1. Wiadomości z zakresu aranżacji wnętrz Uczeń: 1) rozróżnia i definiuje podstawowe środki wyrazu artystycznego w kreowaniu przestrzeni, takie jak: kompozycja brył i przestrzeni, światło, kolor, faktura itp.; 2) charakteryzuje podstawowe funkcje przestrzeni użytkowej (mieszkalnej i publicznej); 3) rozumie i dostrzega podstawowe uwarunkowania ergonomii; 4) rozróżnia i charakteryzuje materiały oraz technologie stosowane w projektowaniu i aranżacji wnętrz; 5) rozróżnia i definiuje podstawowe pojęcia związane z architekturą i aranżacją wnętrz. 2. Działania warsztatowe Uczeń: 1) sprawnie i bezpiecznie posługuje się materiałami i narzędziami plastycznymi; 2) planuje pracę, dzieląc ją na część projektową i wykonawczą; 3) dobiera właściwe materiały i technologie do wykonywanego zadania; 4) świadomie posługuje się środkami wyrazu artystycznego (kompozycja brył i przestrzeni, światło, kolor, forma, faktura); 5) w pracach projektowych stosuje zasady ergonomii; 6) wyszukuje i trafnie stosuje gotowe elementy służące aranżacji wnętrz: meble, oświetlenie, elementy dekoracji itp.; 7) w oparciu o obowiązujące normy architektoniczne tworzy specjalistyczną dokumentację i prezentację swoich projektów; 8) umiejętnie dokumentuje i prezentuje własne dokonania twórcze, wykorzystując warsztat tradycyjny i nowoczesne technologie. 3. Kreacja w aranżacji wnętrz Uczeń: 1) myśli i działa kreatywnie, tworząc proste projekty przestrzenne; 2) samodzielnie inicjuje i koordynuje nowe zamierzenia; 3) nakreśla plan realizowanego zadania; 4) w swoich projektach czerpie z różnorodnych inspiracji, a także z dorobku kulturowego; 5) w twórczy sposób wykorzystuje wiedzę i zdobyte umiejętności; 6) dokonuje ewaluacji swoich osiągnięć. Specjalizacja: PROJEKTOWANIE PRZESTRZENI WYSTAWIENNICZEJ Projektowanie przestrzeni wystawienniczej to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Aranżacja przestrzeni, występująca dotychczas pod nazwą: Wystawiennictwo. Uczeń zdobywa wiedzę dotyczącą zagadnień kształtowania przestrzeni wystawienniczej, w tym stoisk reklamowych, wystaw artystycznych i problemowych. Kształtowana jest świadomość estetyczna i umiejętność sprawnego wykorzystywania narzędzi i technologii niezbędnych do aranżacji wystaw i projektowania przestrzennego form wystawienniczych. Rozwijane są umiejętności twórczego myślenia, wyobraźnia przestrzenna, wrażliwość i indywidualne predyspozycje ucznia. Po zakończeniu edukacji absolwent jest przygotowany do podjęcia pracy zawodowej oraz do kształcenia się na poziomie akademickim. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1. Wiadomości z zakresu aranżacji przestrzeni wystawienniczej Uczeń: 1) opanowuje podstawowe wiadomości z zakresu projektowania wnętrz; 2) opanowuje podstawowe wiadomości z zakresu tej dziedziny; 3) poznaje zagadnienia związane z psychofizjologią widzenia; 4) dostrzega zależność między odpowiednim doborem środków artystycznych a skutecznością oddziaływania reklamy i przestrzeni wystawienniczej; 5) korzysta z bogactwa dziedzictwa kulturowego. 2. Działania warsztatowe Uczeń: 1) wykazuje się umiejętnościami warsztatowymi z zakresu projektowania form przestrzennych reklamowych i wystawienniczych; 2) wykazuje się umiejętnościami z zakresu liternictwa i typografii; w działaniach twórczych właściwie dobiera środki artystyczne; 3) wykazuje się umiejętnością doboru odpowiednich narzędzi i materiałów do tematu i zakresu pracy; 4) poznaje i stosuje tradycyjne oraz nowoczesne techniki i technologie wystawiennicze. 3. Kreacja w aranżacji przestrzeni wystawienniczej Uczeń: 1) eksperymentuje i poszukuje nowatorskich rozwiązań w zakresie dyscypliny; 2) w swoich projektach wykorzystuje wiedzę i umiejętności z innych dziedzin sztuki; 3) umiejętnie transformuje idee na język plastyczny; 4) świadomie referuje i ocenia osiągnięte przez siebie rezultaty. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1. Wiadomości z zakresu aranżacji przestrzeni wystawienniczej Uczeń: 1) rozróżnia i definiuje podstawowe środki wyrazu artystycznego w kreowaniu przestrzeni wystawienniczej i form przestrzennych reklamowych (kompozycja brył i przestrzeni, światło, kolor, faktura, znak, litera itp.); 2) charakteryzuje podstawowe funkcje przestrzeni użytkowej; 3) rozumie i dostrzega podstawowe uwarunkowania zastosowanych środków artystycznych; 4) rozróżnia i charakteryzuje materiały oraz techniki i technologie stosowane w projektowaniu przestrzennym, takie jak: stelaż, etalaż, stand, display, systemy wystawiennicze; 5) rozróżnia i definiuje podstawowe pojęcia związane z kompozycją przestrzenną. 2. Działania warsztatowe Uczeń: 1) sprawnie i bezpiecznie posługuje się materiałami i narzędziami plastycznymi; 2) planuje pracę, dzieląc ją na część projektową i wykonawczą; 3) dobiera właściwe materiały i technologie do wykonywanego zadania; 4) świadomie posługuje się środkami wyrazu artystycznego (kompozycja brył i przestrzeni, światło, kolor, forma, faktura, znak, litera itp.); 5) w pracach uwzględnia elementy graficzne i typograficzne; 6) w pracach projektowych stosuje środki perswazji, wykorzystując wiedzę z zakresu psychologii i psychofizjologii widzenia; 7) wyszukuje i trafnie stosuje gotowe elementy służące aranżacji przestrzeni wystawienniczej: meble, oświetlenie, systemy wystawiennicze, gabloty, ścianki ekspozycyjne itp.; 8) w oparciu o obowiązujące normy i zasady rysunku technicznego i perspektywy, tworzy specjalistyczną dokumentację swoich projektów; 9) umiejętnie dokumentuje i prezentuje własne dokonania twórcze, wykorzystując warsztat tradycyjny i nowoczesne technologie. 3. Kreacja w aranżacji przestrzeni wystawienniczej Uczeń: 1) myśli i działa kreatywnie, tworząc projekty przestrzenne; 2) samodzielnie inicjuje i koordynuje nowe zamierzenia; 3) nakreśla plan realizowanego zadania; 4) w swoich projektach czerpie z różnorodnych inspiracji, a także z dorobku kulturowego; 5) w twórczy sposób wykorzystuje wiedzę i zdobyte umiejętności; 6) dokonuje ewaluacji swoich osiągnięć. SPECJALNOŚĆ: FOTOGRAFIA I FILM Specjalizacja: ANIMACJA FILMOWA Animacja filmowa to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Fotografia i film. Uczeń zdobywa wiedzę dotyczącą podstawowych zagadnień z zakresu animacji i jej historii. Kształci umiejętności związane z różnymi technikami animacji filmowej, tj. przetwarzania i ożywienia na ekranie statycznych obrazów rysunkowych, kukiełkowych itp., poprzez filmowanie kolejnych faz ruchu narysowanego lub odpowiednio ustawionego obiektu statycznego. Animacja filmowa rozwija wyobraźnię czasowo-ruchową i wrażliwość na zmianę faz ruchu. Ze względu na specyfikę pracy przy animacji filmowej, nauka odbywa się poprzez działania praktyczne, zwłaszcza zespołowe. Absolwent wykazuje się wiedzą i umiejętnościami niezbędnymi do podjęcia pracy lub do nauki na poziomie akademickim. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1. Wiadomości z zakresu animacji filmowej Uczeń: 1) zapoznaje się z historią animacji filmowej, teoretycznymi zasadami tworzenia ruchu i innymi zagadnieniami związanymi z tą dyscypliną; 2) rozpoznaje różne techniki animacji filmowej. 2. Działania warsztatowe Uczeń, poprzez realizację form animacyjnych, poznaje podstawowe techniki animacji filmowej w praktyce oraz samodzielnie dobiera odpowiednią technikę do realizacji zadania. 3. Działania twórcze Uczeń: 1) wykorzystuje zdobytą wiedzę w działaniach twórczych; 2) eksperymentuje i poszukuje nowatorskich rozwiązań w zakresie dyscypliny; 3) w swoich projektach wykorzystuje wiedzę i umiejętności z innych dziedzin sztuki. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1. Wiadomości z zakresu animacji filmowej Uczeń: 1) zna dorobek polskiej i światowej animacji filmowej; 2) zna zjawisko animacji ruchu, zarówno w zakresie optyki, jak i psychofizjologii widzenia oraz zna pojęcia: animacja rysunkowa, wycinankowa, kukiełkowa i inne stosowane w animacji filmowej; 3) definiuje podstawowe pojęcia z zakresu przygotowania projektu, realizacji różnych form animacji filmowej oraz zasad organizacji produkcji; 4) rozpoznaje i definiuje główne techniki animacji filmowej; 5) zna zasady tworzenia ruchu - iluzji ruchu i bezwładności wzroku; 6) wykazuje się znajomością zagadnień teoretycznych związanych z poszczególnymi etapami pracy nad produkcją animacji filmowej; 7) zna zasady tworzenia scenariusza i scenopisu filmowego (scenopisu obrazkowego - ang. storyboard). 2. Działania warsztatowe Uczeń: 1) dobiera właściwe techniki animacji filmowej do realizacji formy animacyjnej; 2) organizuje warsztat pracy, dobierając właściwe narzędzia, materiały i technologie, a także środki ochrony osobistej; 3) odpowiednio planuje pracę, dzieląc ją na etapy: preprodukcji, produkcji, postprodukcji; 4) tworzy ćwiczeniowe formy animacyjne w podstawowych technikach animacji filmowej; 5) sporządza scenariusz animacji filmowej oraz poddaje go analizie; 6) planuje założenia budżetu na realizację formy animacyjnej; 7) realizuje animację filmową jako część projektu przedłożonego do wykonania lub samodzielne zadanie; 8) dokonuje montażu animacji filmowej z zespołem realizacyjnym, a w przypadku prostego projektu - samodzielnie; 9) udźwiękawia animację filmową z realizatorem dźwięku, a w przypadku prostego projektu - samodzielnie; 10) dokonuje oceny wartości artystycznych, estetycznych, użytkowych oraz jakości technicznej zrealizowanego projektu; 11) dokumentuje swoje dokonania i potrafi je zaprezentować; 12) przestrzega praw autorskich i pokrewnych, zarówno w fazie wstępnego projektu, jak i jego realizacji. 3. Działania twórcze Uczeń: 1) przedstawia, formułuje i interpretuje różne pojęcia za pomocą formy animacyjnej; 2) dokonuje oceny wartości artystycznych, estetycznych oraz technicznych w animacji filmowej historycznej, współczesnej, a także w pracach własnych; 3) świadomie i właściwie dobiera środki wyrazu artystycznego do koncepcji pracy; 4) podejmuje działania niekonwencjonalne, takie jak: łączenie i wykorzystanie różnych technik animacji filmowej. Specjalizacja: ANIMACJA KOMPUTEROWA Animacja komputerowa to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Fotografia i film. Uczeń zdobywa wiedzę dotyczącą podstawowych zagadnień z zakresu animacji i jej historii oraz śledzi aktywnie zmiany techniczne i technologiczne w obrębie animacji komputerowej. Kształci umiejętności związane z nowoczesnymi technikami animacji filmowej, tj. przetwarzania i ożywienia na ekranie statycznych obrazów i tworzenie ruchomych z wykorzystaniem technik, technologii i systemów komputerowych dwu- i trójwymiarowych (ang. Computer Generated Imaging - CGI). Animacja dwuwymiarowa -2D, a w szczególności trójwymiarowa - 3D jako cyfrowy kontynuator sztuki animacji nieruchomych obiektów trójwymiarowych rozwija wyobraźnię czasowo-ruchową i wrażliwość na zmianę faz ruchu. Ze względu na specyfikę pracy przy animacji komputerowej, nauka odbywa się poprzez działania praktyczne, zwłaszcza zespołowe. Absolwent wykazuje się wiedzą i umiejętnościami niezbędnymi do podjęcia pracy m. in. w zakresie projektowania aplikacji mobilnych, przestrzeni wirtualnej czy gier komputerowych lub do nauki na poziomie akademickim. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1. Wiadomości z zakresu animacji komputerowej Uczeń: 1) zapoznaje się z historią animacji, w tym w szczególności animacji komputerowej - 2D i 3D, teoretycznymi zasadami tworzenia ruchu i innymi zagadnieniami związanymi z tą dyscypliną; 2) rozpoznaje różne techniki animacji dwu- i trójwymiarowej. 2. Działania warsztatowe Uczeń, poprzez realizację form animacyjnych, poznaje podstawowe techniki animacji komputerowej w praktyce oraz samodzielnie dobiera odpowiednią technikę do realizacji zadania, w szczególności łącząc ją z innymi elementami powstającego dzieła, w szczególności z dźwiękiem, muzyką, narracją. 3. Działania twórcze Uczeń: 1) wykorzystuje zdobytą wiedzę w działaniach twórczych; 2) eksperymentuje i poszukuje nowatorskich rozwiązań w zakresie dyscypliny; 3) w swoich projektach wykorzystuje wiedzę i umiejętności z innych dziedzin sztuki. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1. Wiadomości z zakresu animacji komputerowej Uczeń: 1) zna dorobek polskiej i światowej animacji, w szczególności komputerowej; 2) zna zjawisko animacji ruchu, zarówno w zakresie optyki, jak i psychofizjologii widzenia; 3) definiuje podstawowe pojęcia z zakresu przygotowania projektu, realizacji różnych form animacji dwu- i trójwymiarowej oraz zasad organizacji produkcji; 4) rozpoznaje i definiuje główne techniki animacji 2D oraz 3D oraz rozumie zasady języka programowania; 5) zna zasady działania różnych systemów operacyjnych i programów komputerowych (w tym silników graficznych 2D oraz 3D) oraz stosowanych sprzętów w projektowaniu animacji komputerowej; 6) wykazuje się znajomością zagadnień teoretycznych związanych z poszczególnymi etapami pracy nad projektem animacji komputerowej; 7) zna zasady tworzenia scenariusza i scenopisu filmowego (scenopisu obrazkowego - ang. storyboard), aplikacji mobilnych i gier komputerowych, efektów specjalnych w filmach, prezentacji multimedialnych, wizualizacji (danych) oraz przestrzeni wirtualnej (form użytkowych czy elementów architektury), reklam, grafiki telewizyjnej, programów edukacyjnych. 2. Działania warsztatowe Uczeń: 1) dobiera właściwe techniki animacji komputerowej do realizacji formy animacyjnej; 2) organizuje warsztat pracy, dobierając właściwe narzędzia, materiały i technologie, a także środki ochrony osobistej; 3) odpowiednio planuje pracę zgodnie z przedłożonym do realizacji scenariuszem i scenopisem, dzieli ją na etapy: preprodukcji, produkcji, postprodukcji; 4) tworzy różnorodne formy animacyjne w podstawowych technikach animacji komputerowej zaczynając od elementarnych form realizacyjnych poprzez stosowane w powszechnym użyciu (automatyczną animację ruchu i kształtu) po techniki specjalistyczne (postawy animacji postaci - animacji proceduralnej) oraz stosuje techniki przechwytywania ruchu (tzw. mocap - ang. motion capture); 5) sporządza prosty scenariusz animacji komputerowej oraz poddaje go analizie; 6) planuje założenia budżetu na realizację formy animacyjnej; 7) realizuje animację komputerową jako część projektu przedłożonego do wykonania lub samodzielnego zadania; 8) dokonuje montażu animacji komputerowej z zespołem realizacyjnym, a w przypadku prostego projektu - samodzielnie; 9) udźwiekawia animację filmową z realizatorem dźwięku, a w przypadku prostego projektu - samodzielnie; 10) dokonuje oceny wartości artystycznych, estetycznych, użytkowych oraz jakości technicznej zrealizowanego projektu; 11) dokumentuje swoje dokonania i potrafi je zaprezentować; 12) przestrzega praw autorskich i pokrewnych, zarówno w fazie wstępnego projektu, jak i jego realizacji. 3. Działania twórcze Uczeń: 1) przedstawia, formułuje i interpretuje różne pojęcia za pomocą formy animacyjnej; 2) dokonuje oceny wartości artystycznych, estetycznych oraz technicznych animacji komputerowych w pracach własnych i innych; 3) świadomie i właściwie dobiera środki wyrazu artystycznego do koncepcji pracy; 4) podejmuje działania niekonwencjonalne, takie jak: łączenie i wykorzystanie różnych technik artystycznych przy wykorzystaniu technik i technologii komputerowych. Specjalizacja: FOTOGRAFIA ARTYSTYCZNA Fotografia artystyczna to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Fotografia i film. Uczeń, w procesie kształcenia, zdobywa wiedzę z zakresu historii fotografii, techniki i technologii klasycznego obrazu fotograficznego. Poznaje możliwości nowoczesnych narzędzi cyfrowych, fotografowania i tworzenia obrazów za pomocą nowoczesnych programów komputerowych. Kształcenie w zakresie tej specjalności przygotowuje ucznia do podjęcia pracy oraz do nauki na poziomie akademickim. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1. Wiadomości z zakresu fotografii artystycznej Uczeń: 1) poznaje historię fotografii artystycznej, rozróżnia i definiuje podstawowe terminy i pojęcia z nią związane; 2) wykazuje się umiejętnością wyszukiwania potrzebnych informacji w celu poszerzania wiedzy. 2. Działania warsztatowe z zakresu fotografii Uczeń: 1) potrafi świadomie zaplanować wykonanie wyznaczonego celu lub zadania, wykorzystując współczesne techniki i technologie oraz posługując się językiem sztuki fotograficznej; 2) w swoich działaniach łączy możliwości różnych obszarów fotografii; 3) świadomie wykorzystuje zdobytą wiedzę. 3. Kreacja obrazu fotograficznego Uczeń: 1) wykorzystuje zdobytą wiedzę w działaniach twórczych; 2) eksperymentuje i poszukuje nowatorskich rozwiązań w zakresie dyscypliny; 3) w swoich projektach wykorzystuje wiedzę i umiejętności z innych dziedzin sztuki. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1. Wiadomości z zakresu fotografii artystycznej Uczeń: 1) wykazuje się podstawową wiedzą z zakresu historii fotografii; 2) rozróżnia i definiuje poszczególne rodzaje fotografii; 3) definiuje pojęcia z zakresu języka fotografii, techniki i technologii; 4) rozpoznaje poszczególne elementy budowy obrazu fotograficznego; 5) zna i rozróżnia najnowsze narzędzia do zapisu obrazu cyfrowego, obrazowania fotograficznego; 6) potrafi określić możliwości współczesnych aparatów fotograficznych i optyki; 7) samodzielnie formułuje założenia merytoryczne i techniczne realizowanego projektu; 8) zna podstawowe rodzaje źródeł światła i ich zastosowanie; 9) dostrzega rolę fotografii artystycznej we współczesnym świecie; 10) rozumie znaczenie autoprezentacji i przedstawiania realizowanych prac. 2. Działania warsztatowe z zakresu fotografii Uczeń: 1) umiejętnie i bezpiecznie korzysta ze sprzętu i z urządzeń fotograficznych; 2) dobiera odpowiedni sprzęt do wykonania zadania; 3) planuje kolejne etapy pracy od koncepcji do realizacji zadania fotograficznego; 4) wykorzystuje w praktyce wiedzę z zakresu fotografii i budowy obrazu fotograficznego; 5) stosuje w praktyce wiedzę z zakresu współczesnych możliwości przetwarzania obrazu fotograficznego; 6) planuje koszty i przewiduje nakład czasu niezbędny do realizacji zadania; 7) prezentuje własny dorobek fotograficzny; 8) dokumentuje swoje dokonania artystyczne. 3. Kreacja obrazu fotograficznego Uczeń: 1) nakreśla plan realizowanego projektu; 2) wprowadza nowatorskie i eksperymentalne działania, korzystając również z możliwości innych dziedzin artystycznych, zwłaszcza multimediów; 3) włącza najnowsze osiągnięcia techniki i technologii do kreacji swoich projektów; 4) swoją twórczością potrafi odnieść się do dorobku wybitnych fotografów, korzystając z ich doświadczeń i inspirując się ich pracami; 5) wykorzystuje wiedzę i zdobyte umiejętności w twórczy sposób; 6) dokonuje oceny wartości plastycznych i artystycznych własnych dokonań. Specjalizacja: REALIZACJA OBRAZU FILMOWEGO Realizacja obrazu filmowego to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Fotografia i film. Uczeń, w procesie kształcenia, zdobywa wiedzę z zakresu historii filmu, języka filmowego oraz z techniki i technologii. Potrafi zastosować ją w praktyce, posługując się współczesnymi środkami twórczymi. Poznaje wszystkie etapy tworzenia utworu filmowego, możliwości nowoczesnych narzędzi i zaawansowanych programów komputerowych. Kształcenie w tej specjalności przygotowuje ucznia do podjęcia pracy zawodowej oraz do kształcenia się na poziomie akademickim. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1. Wiadomości z zakresu realizacji obrazu filmowego Uczeń: 1) poznaje podstawy historii filmu oraz język filmowy; 2) przyswaja terminy i pojęcia związane z tą dziedziną twórczości; 3) poznaje możliwości narzędzi do rejestracji obrazu filmowego; 4) uczy się samodzielnie oceniać i prezentować swoje pomysły i realizacje. 2. Działania warsztatowe Uczeń: 1) świadomie planuje wyznaczone zadanie i organizuje warsztat pracy; 2) wykorzystuje współczesne możliwości tworzenia obrazu filmowego oraz dostępne techniki i technologie; 3) posługując się językiem mediów, wykorzystuje w swoich działaniach wiedzę i umiejętności praktyczne z pogranicza filmu oraz innych obszarów sztuk audiowizualnych. 3. Analizowanie i kreowanie utworu filmowego Uczeń: 1) wykorzystuje zdobytą wiedzę w działaniach twórczych; 2) eksperymentuje i poszukuje nowatorskich rozwiązań w zakresie dyscypliny; 3) w swoich projektach wykorzystuje wiedzę i umiejętności z innych dziedzin sztuki. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1. Wiadomości z zakresu realizacji obrazu filmowego Uczeń: 1) wykazuje się podstawową wiedzą z zakresu historii filmu; 2) wymienia wybitnych klasyków filmu i charakteryzuje ich twórczość; 3) rozróżnia poszczególne gatunki filmowe; 4) rozróżnia i definiuje pojęcia z zakresu języka filmu, jego techniki i technologii; 5) rozpoznaje poszczególne elementy budowy utworu filmowego; 6) definiuje pojęcia z zakresu kompozycji i struktury dzieła filmowego; 7) zna najważniejsze zasady montażu filmowego; 8) samodzielnie formułuje założenia merytoryczne i techniczne realizowanego projektu; 9) zna możliwości techniczne dostępnego sprzętu audio-wideo; 10) zna podstawowe rodzaje źródeł światła i ich zastosowanie; 11) samodzielnie opisuje poszczególne etapy produkcji filmu; 12) przeprowadza analizę dzieł wybranych twórców; 13) dostrzega istotną rolę filmu we współczesnym świecie. 2. Działania warsztatowe Uczeń: 1) przygotowuje koncepcję i plan realizacji zadania filmowego; 2) organizuje i koordynuje prace zespołu realizatorów; 3) dobiera odpowiedni sprzęt do wykonania zadania; 4) w działaniach praktycznych stosuje wiedzę z zakresu języka filmu i budowy utworu filmowego; 5) planuje koszty i przewiduje czas niezbędny do realizacji zadania; 6) stosuje w praktyce wiedzę z zakresu montażu; 7) bezpiecznie obsługuje sprzęt i urządzenia do rejestracji obrazu i dźwięku; 8) prezentuje własny dorobek filmowy; 9) zdobywa informacje z różnych źródeł i rozwija swoją wiedzę; 10) dokumentuje swoje dokonania. 3. Analizowanie i kreowanie utworu filmowego Uczeń: 1) podejmuje i koordynuje planowane zadania; 2) nakreśla kształt realizowanego projektu; 3) wprowadza nowatorskie i eksperymentalne sposoby działania; 4) dobiera właściwe techniki i technologie do kreacji swoich projektów; 5) w twórczy sposób wykorzystuje wiedzę i zdobyte umiejętności. Specjalizacja: REALIZACJE INTERMEDIALNE Realizacje intermedialne to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Fotografia i film. Uczeń, w procesie kształcenia, zdobywa wiedzę z zakresu działań intermedialnych min.: fotografii, filmu, wideo, animacji; poznaje możliwości nowoczesnych technik i technologii do rejestracji, edycji i emisji obrazu oraz dźwięku. Po zakończeniu nauki w zakresie tej specjalności absolwent jest przygotowany do pracy zawodowej oraz do kształcenia się na poziomie akademickim. CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1. Wiadomości teoretyczne z zakresu realizacji intermedialnych Uczeń: 1) poznaje historię mediów oraz zagadnienia teoretyczne i warsztatowe związane z obszarem działań intermedialnych; 2) rozróżnia i definiuje podstawowe terminy i pojęcia; 3) potrafi samodzielnie sformułować i ocenić swoje koncepcje. 2. Działania warsztatowe Uczeń: 1) wykorzystuje zdobytą wiedzę do realizacji wielopoziomowych zadań; 2) świadomie stosuje nowoczesne środki techniczne, łączy w swoich działaniach intermedialnych elementy z różnych obszarów a …