📄 Tekst ustawy
Obwieszczenie Ministra Rozwoju i Technologiiz dnia 15 kwietnia 2022 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie
warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie 1)Minister Rozwoju i Technologii kieruje działem administracji rządowej - budownictwo,
planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo, na podstawie § 1 ust.
2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2022 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Technologii (Dz. U. poz. 838).
Spis treści
Treść obwieszczenia
Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.
w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Dział I - Przepisy ogólne
Dział II - Zabudowa i zagospodarowanie działki budowlanej
Rozdział 1 - Usytuowanie budynku
Rozdział 2 - Dojścia i dojazdy
Rozdział 3 - Parkingi i garaże dla samochodów
Rozdział 4 - Miejsca gromadzenia odpadów stałych
Rozdział 5 - Uzbrojenie techniczne działki i odprowadzenie wód powierzchniowych
Rozdział 6 - Studnie
Rozdział 7 - Zbiorniki bezodpływowe na nieczystości ciekłe
Rozdział 8 - Zieleń i urządzenia rekreacyjne
Rozdział 9 - Ogrodzenia
Dział III - Budynki i pomieszczenia
Rozdział 1 - Wymagania ogólne
Rozdział 2 - Oświetlenie i nasłonecznienie
Rozdział 3 - Wejścia do budynków i mieszkań
Rozdział 4 - Schody i pochylnie
Rozdział 5 - Pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi
Rozdział 6 - Pomieszczenia higienicznosanitarne
Rozdział 7 - Szczególne wymagania dotyczące mieszkań w budynkach wielorodzinnych
Rozdział 8 - Pomieszczenia techniczne i gospodarcze
Rozdział 9 - Dojścia i przejścia do urządzeń technicznych
Rozdział 10 - Garaże dla samochodów osobowych
Rozdział 11 - Szczególne wymagania dotyczące pomieszczeń inwentarskich
Dział IV - Wyposażenie techniczne budynków
Rozdział 1 - Instalacje wodociągowe zimnej i ciepłej wody
Rozdział 2 - Kanalizacja ściekowa i deszczowa
Rozdział 3 - Wewnętrzne urządzenia do usuwania odpadów stałych
Rozdział 4 - Instalacje ogrzewcze
Rozdział 5 - Przewody kominowe
Rozdział 6 - Wentylacja i klimatyzacja
Rozdział 7 - Instalacja gazowa na paliwa gazowe
Rozdział 8 - Instalacja elektryczna
Rozdział 8a - Instalacja telekomunikacyjna
Rozdział 9 - Urządzenia dźwigowe
Dział V - Bezpieczeństwo konstrukcji
Dział VI - Bezpieczeństwo pożarowe
Rozdział 1 - Zasady ogólne
Rozdział 2 - Odporność pożarowa budynków
Rozdział 3 - Strefy pożarowe i oddzielenia przeciwpożarowe
Rozdział 4 - Drogi ewakuacyjne
Rozdział 5 - Wymagania przeciwpożarowe dla elementów wykończenia wnętrz i wyposażenia stałego
Rozdział 6 - Wymagania przeciwpożarowe dla palenisk i instalacji
Rozdział 7 - Usytuowanie budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe
Rozdział 8 - Wymagania przeciwpożarowe dla garaży
Rozdział 9 - Wymagania przeciwpożarowe dla budynków inwentarskich
Rozdział 10 - Wymagania przeciwpożarowe dla budynków tymczasowych
Dział VII - Bezpieczeństwo użytkowania
Dział VIII - Higiena i zdrowie
Rozdział 1 - Wymagania ogólne
Rozdział 2 - Ochrona czystości powietrza
Rozdział 3 - Ochrona przed promieniowaniem jonizującym i polami elektromagnetycznymi
Rozdział 4 - Ochrona przed zawilgoceniem i korozją biologiczną
Dział IX - Ochrona przed hałasem i drganiami
Dział X - Oszczędność energii i izolacyjność cieplna
Dział XI - Przepisy przejściowe i końcowe
Załącznik nr 1 - Wykaz polskich norm powołanych w rozporządzeniu
Załącznik nr 2 - Wymagania izolacyjności cieplnej i inne wymagania związane z oszczędnością energii
Załącznik nr 3 - Stosowane w rozporządzeniu określenia dotyczące palności i rozprzestrzeniania ognia
oraz odpowiadające im klasy reakcji na ogień oraz klasy odporności dachów na ogień
zewnętrzny
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych
innych aktów prawnych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków
technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1065), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
rozporządzeniem Ministra Rozwoju z dnia 16 września 2020 r. zmieniającym rozporządzenie
w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
(Dz. U. poz. 1608);
2)
rozporządzeniem Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 21 grudnia 2020 r. zmieniającym
rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i
ich usytuowanie
(Dz. U. poz. 2351);
3)
rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 31 stycznia 2022 r. zmieniającym
rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i
ich usytuowanie
(Dz. U. poz. 248).
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie
obejmuje:
1)
odnośnika nr 2 oraz § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 16 września 2020 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i
ich usytuowanie
(Dz. U. poz. 1608), które stanowią:
„
2) Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/844 z dnia 30 maja 2018 r. zmieniającą
dyrektywę 2010/31/UE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i dyrektywę
2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej
(Dz. Urz. UE L 156 z 19.06.2018, str. 75).
”
„
§ 2.
1.
Do spraw, w których przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia:
1)
został złożony wniosek o pozwolenie na budowę, odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu
budowlanego, wniosek o zmianę pozwolenia na budowę, wniosek o pozwolenie na wznowienie
robót budowlanych lub wniosek o zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego,
2)
zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonania robót budowlanych w przypadku, gdy
nie jest wymagane uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę,
3)
została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę lub odrębna decyzja o zatwierdzeniu
projektu budowlanego
- stosuje się przepisy rozporządzenia w brzmieniu dotychczasowym.
2.
Do spraw, w których przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zostało
rozstrzygnięte zamówienie publiczne na sporządzenie dokumentacji projektowej lub inwestor
uzyskał dofinansowanie ze środków publicznych na realizację inwestycji, a nie został
jeszcze złożony wniosek o wydanie pozwolenia na budowę, odrębny wniosek o zatwierdzenie
projektu budowlanego, wniosek o zmianę pozwolenia na budowę, wniosek o pozwolenie
na wznowienie robót budowlanych lub wniosek o zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego,
przepisy dotychczasowe stosuje się na wniosek inwestora, jeżeli z okoliczności sprawy
wynika, że zastosowanie nowych przepisów mogłoby narazić inwestora na ryzyko powstania
szkody lub utraty dofinansowania w całości lub w części albo wywołać trudne do oszacowania
koszty, których inwestor nie mógł przewidzieć, wnioskując o środki publiczne.
§ 3.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 września 2020 r.
”
;
2)
§ 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 21 grudnia 2020 r.
zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać
budynki i ich usytuowanie
(Dz. U. poz. 2351), który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
;
3)
odnośnika nr 2 oraz § 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 31 stycznia 2022 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i
ich usytuowanie
(Dz. U. poz. 248), które stanowią:
„
2) Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 11 października
2021 r. pod numerem 2021/652/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania
krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych
(Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r.
ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych
oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie)
(Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 1).
”
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
1)
Minister Rozwoju i Technologii kieruje działem administracji rządowej - budownictwo,
planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo, na podstawie § 1 ust.
2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2022 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Technologii (Dz. U. poz. 838).
Załącznik
-
Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.
w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie1)Obecnie działem administracji rządowej - budownictwo, planowanie i zagospodarowanie
przestrzenne oraz mieszkalnictwo kieruje Minister Rozwoju i Technologii, na podstawie
§ 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2022 r.
w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Technologii (Dz. U. poz.
838).
Na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 12)Art. 7 zmieniony przez art. 44 pkt 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu
dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (Dz. U. poz. 1696), która weszła w życie
z dniem 20 września 2019 r.; zgodnie z art. 66 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu
dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane
na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane zachowują
moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 7 ust.
2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia
19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, nie
dłużej jednak niż przez 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 19 lipca
2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, i mogą być w
tym czasie zmieniane na podstawie tego przepisu w brzmieniu nadanym ustawą z dnia
19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, w szczególności
z uwzględnieniem potrzeb osób ze szczególnymi potrzebami. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
(Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 oraz z 2022 r. poz. 88) zarządza się, co następuje:
Dział I
Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie ustala warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i związane
z nimi urządzenia, ich usytuowanie na działce budowlanej oraz zagospodarowanie działek
przeznaczonych pod zabudowę, zapewniające spełnienie wymagań art. 5 i 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
§ 2.
13)Ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 16 września
2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny
odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. poz. 1608), które weszło w życie z dniem
19 września 2020 r..
Przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz
przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających
funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych, z zastrzeżeniem
§ 135 ust. 10 oraz § 207 ust. 2.
2.
Przy nadbudowie, rozbudowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania:
1)
budynków o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 1000 m2,
2)
budynków o powierzchni użytkowej przekraczającej 1000 m2, o których mowa w art. 5 ust. 7 pkt 1-4 i 64)Uchylony przez art. 43 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o charakterystyce
energetycznej budynków (Dz. U. poz. 1200), która weszła w życie z dniem 9 marca 2015 r. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
- wymagania, o których mowa w § 1, mogą być spełnione w sposób inny niż określony
w rozporządzeniu, stosownie do wskazań ekspertyzy technicznej właściwej jednostki
badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych,
uzgodnionych z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej lub państwowym
wojewódzkim inspektorem sanitarnym, odpowiednio do przedmiotu tej ekspertyzy.
3.
(uchylony).
3a.
Przy nadbudowie, rozbudowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budynków istniejących
o powierzchni użytkowej przekraczającej 1000 m2 wymagania, o których mowa w § 1, z wyłączeniem wymagań charakterystyki energetycznej,
mogą być spełnione w sposób inny niż określony w rozporządzeniu, stosownie do wskazań,
o których mowa w ust. 2, uzgodnionych z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej
Straży Pożarnej lub państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, odpowiednio do
przedmiotu tej ekspertyzy.
4.
Dla budynków i terenów wpisanych do rejestru zabytków lub obszarów objętych ochroną
konserwatorską na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
ekspertyza, o której mowa w ust. 2, podlega również uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem
zabytków.
5.
Przepisy rozporządzenia odnoszące się do budynku o określonym przeznaczeniu stosuje
się także do każdej części budynku o tym przeznaczeniu.
6.
(uchylony).
§ 3.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1)
zabudowie śródmiejskiej - należy przez to rozumieć zgrupowanie intensywnej zabudowy
na obszarze śródmieścia, określonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego,
a w przypadku braku planu miejscowego w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
przestrzennego gminy;
1a)
działce budowlanej - należy przez to rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę gruntu,
której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w
urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych
wynikające z rozporządzenia, odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego;
2)
zabudowie jednorodzinnej - należy przez to rozumieć jeden budynek mieszkalny jednorodzinny
lub zespół takich budynków, wraz z budynkami garażowymi i gospodarczymi;
3)
zabudowie zagrodowej - należy przez to rozumieć w szczególności budynki mieszkalne,
budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych
lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych;
4)
budynku mieszkalnym - należy przez to rozumieć:
a)
budynek mieszkalny wielorodzinny,
b)
budynek mieszkalny jednorodzinny;
5)
budynku zamieszkania zbiorowego - należy przez to rozumieć budynek przeznaczony do
okresowego pobytu ludzi, w szczególności hotel, motel, pensjonat, dom wypoczynkowy,
dom wycieczkowy, schronisko młodzieżowe, schronisko, internat, dom studencki, budynek
koszarowy, budynek zakwaterowania na terenie zakładu karnego, aresztu śledczego, zakładu
poprawczego, schroniska dla nieletnich, a także budynek do stałego pobytu ludzi, w
szczególności dom dziecka, dom rencistów i dom zakonny;
6)
budynku użyteczności publicznej - należy przez to rozumieć budynek przeznaczony na
potrzeby administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego,
oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, wychowania, opieki zdrowotnej, społecznej lub
socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, w tym usług pocztowych lub
telekomunikacyjnych, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym,
drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym, oraz inny budynek przeznaczony
do wykonywania podobnych funkcji; za budynek użyteczności publicznej uznaje się także
budynek biurowy lub socjalny;
7)
budynku rekreacji indywidualnej - należy przez to rozumieć budynek przeznaczony do
okresowego wypoczynku;
8)
budynku gospodarczym - należy przez to rozumieć budynek przeznaczony do niezawodowego
wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu
i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania
zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie
zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu
oraz płodów rolnych;
9)
mieszkaniu - należy przez to rozumieć zespół pomieszczeń mieszkalnych i pomocniczych,
mający odrębne wejście, wydzielony stałymi przegrodami budowlanymi, umożliwiający
stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego;
10)
pomieszczeniu mieszkalnym - należy przez to rozumieć pokoje w mieszkaniu, a także
sypialnie i pomieszczenia do dziennego pobytu ludzi w budynku zamieszkania zbiorowego;
11)
pomieszczeniu pomocniczym - należy przez to rozumieć pomieszczenie znajdujące się
w obrębie mieszkania lub lokalu użytkowego służące do celów komunikacji wewnętrznej,
higieniczno-sanitarnych, przygotowywania posiłków, z wyjątkiem kuchni zakładów żywienia
zbiorowego, a także do przechowywania ubrań, przedmiotów oraz żywności;
12)
pomieszczeniu technicznym - należy przez to rozumieć pomieszczenie przeznaczone dla
urządzeń służących do funkcjonowania i obsługi technicznej budynku;
13)
pomieszczeniu gospodarczym - należy przez to rozumieć pomieszczenie znajdujące się
poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania przedmiotów lub
produktów żywnościowych użytkowników budynku, materiałów lub sprzętu związanego z
obsługą budynku, a także opału lub odpadów stałych;
14)
lokalu użytkowym - należy przez to rozumieć jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń,
wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem
technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym;
15)
poziomie terenu - należy przez to rozumieć przyjętą w projekcie rzędną terenu w danym
miejscu działki budowlanej;
16)
kondygnacji - należy przez to rozumieć poziomą część budynku, zawartą pomiędzy powierzchnią
posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie a powierzchnią
posadzki na stropie lub warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego
się nad tą częścią budynku, przy czym za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami
przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na
urządzenia techniczne, mającą średnią wysokość w świetle większą niż 2 m; za kondygnację
nie uznaje się nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna,
centrala klimatyzacyjna, obudowa wyjścia z klatki schodowej, kotłownia lub inne pomieszczenia
techniczne;
17)
kondygnacji podziemnej - należy przez to rozumieć kondygnację zagłębioną poniżej poziomu
przylegającego do niej terenu co najmniej w połowie jej wysokości w świetle, a także
każdą usytuowaną pod nią kondygnację;
18)
kondygnacji nadziemnej - należy przez to rozumieć każdą kondygnację niebędącą kondygnacją
podziemną;
19)
antresoli - należy przez to rozumieć górną część kondygnacji lub pomieszczenia znajdującą
się nad przedzielającym je stropem pośrednim o powierzchni mniejszej od powierzchni
tej kondygnacji lub pomieszczenia, niezamkniętą przegrodami budowlanymi od strony
wnętrza, z którego jest wydzielona;
20)
suterenie - należy przez to rozumieć kondygnację budynku lub jej część zawierającą
pomieszczenia, w której poziom podłogi w części lub całości znajduje się poniżej poziomu
projektowanego lub urządzonego terenu, lecz co najmniej od strony jednej ściany z
oknami poziom podłogi znajduje się nie więcej niż 0,9 m poniżej poziomu terenu przylegającego
do tej strony budynku;
21)
piwnicy - należy przez to rozumieć kondygnację podziemną lub najniższą nadziemną bądź
ich część, w których poziom podłogi co najmniej z jednej strony budynku znajduje się
poniżej poziomu terenu;
22)
terenie biologicznie czynnym - należy przez to rozumieć teren o nawierzchni urządzonej
w sposób zapewniający naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych, a także
50% powierzchni tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią oraz innych powierzchni
zapewniających naturalną wegetację roślin, o powierzchni nie mniejszej niż 10 m2, oraz wodę powierzchniową na tym terenie;
23)
powierzchni wewnętrznej budynku - należy przez to rozumieć sumę powierzchni wszystkich
kondygnacji budynku, mierzoną po wewnętrznym obrysie przegród zewnętrznych budynku
w poziomie podłogi, bez pomniejszenia o powierzchnię przekroju poziomego konstrukcji
i przegród wewnętrznych, jeżeli występują one na tych kondygnacjach, a także z powiększeniem
o powierzchnię antresoli;
24)
kubaturze brutto budynku - należy przez to rozumieć sumę kubatury brutto wszystkich
kondygnacji, stanowiącą iloczyn powierzchni całkowitej, mierzonej po zewnętrznym obrysie
przegród zewnętrznych i wysokości kondygnacji brutto, albo między podłogą na stropie
lub warstwą wyrównawczą na gruncie a górną powierzchnią podłogi bądź warstwy osłaniającej
izolację cieplną stropu nad najwyższą kondygnacją, przy czym do kubatury brutto budynku:
a)
wlicza się kubaturę przejść, prześwitów i przejazdów bramowych, poddaszy nieużytkowych
oraz przekrytych części zewnętrznych budynku, takich jak: loggie, podcienia, ganki,
krużganki, werandy, a także kubaturę balkonów i tarasów, obliczaną do wysokości balustrady,
b)
nie wlicza się kubatury ław i stóp fundamentowych, kanałów i studzienek instalacyjnych,
studzienek przy oknach piwnicznych, zewnętrznych schodów, ramp i pochylni, gzymsów,
daszków i osłon oraz kominów i attyk ponad płaszczyzną dachu;
25)
parkingu - należy przez to rozumieć wydzieloną powierzchnię terenu przeznaczoną do
postoju i parkowania samochodów, składającą się ze stanowisk postojowych oraz dojazdów
łączących te stanowiska, jeżeli takie dojazdy występują;
26)
aneksie kuchennym - należy przez to rozumieć część pomieszczenia mieszkalnego służącą
do przygotowywania posiłków.
§ 4.
Pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi dzielą się na:
1)
pomieszczenia przeznaczone na stały pobyt ludzi, w których przebywanie tych samych
osób w ciągu doby trwa dłużej niż 4 godziny;
2)
pomieszczenia przeznaczone na czasowy pobyt ludzi, w których przebywanie tych samych
osób w ciągu doby trwa od 2 do 4 godzin włącznie.
§ 5.
1.
Nie uważa się za przeznaczone na pobyt ludzi pomieszczeń, w których:
1)
łączny czas przebywania tych samych osób jest krótszy niż 2 godziny w ciągu doby,
a wykonywane czynności mają charakter dorywczy bądź też praca polega na krótkotrwałym
przebywaniu związanym z dozorem oraz konserwacją maszyn i urządzeń lub utrzymaniem
czystości i porządku;
2)
mają miejsce procesy technologiczne niepozwalające na zapewnienie warunków przebywania
osób stanowiących ich obsługę, bez zastosowania indywidualnych urządzeń ochrony osobistej
i zachowania specjalnego reżimu organizacji pracy;
3)
jest prowadzona hodowla roślin lub zwierząt, niezależnie od czasu przebywania w nich
osób zajmujących się obsługą.
2.
Przepis ust. 1 nie narusza przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy.
§ 6.
Wysokość budynku, służącą do przyporządkowania temu budynkowi odpowiednich wymagań
rozporządzenia, mierzy się od poziomu terenu przy najniżej położonym wejściu do budynku
lub jego części, znajdującym się na pierwszej kondygnacji nadziemnej budynku, do górnej
powierzchni najwyżej położonego stropu, łącznie z grubością izolacji cieplnej i warstwy
ją osłaniającej, bez uwzględniania wyniesionych ponad tę płaszczyznę maszynowni dźwigów
i innych pomieszczeń technicznych, bądź do najwyżej położonego punktu stropodachu
lub konstrukcji przekrycia budynku znajdującego się bezpośrednio nad pomieszczeniami
przeznaczonymi na pobyt ludzi.
§ 7.
(uchylony).
§ 8.
W celu określenia wymagań technicznych i użytkowych wprowadza się następujący podział
budynków na grupy wysokości:
1)
niskie (N) - do 12 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości do 4
kondygnacji nadziemnych włącznie;
2)
średniowysokie (SW) - ponad 12 m do 25 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne
o wysokości ponad 4 do 9 kondygnacji nadziemnych włącznie;
3)
wysokie (W) - ponad 25 m do 55 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości
ponad 9 do 18 kondygnacji nadziemnych włącznie;
4)
wysokościowe (WW) - powyżej 55 m nad poziomem terenu.
§ 9.
1.
Wymagane w rozporządzeniu wymiary należy rozumieć jako uzyskane z uwzględnieniem wykończenia
powierzchni elementów budynku, a w odniesieniu do szerokości drzwi - jako wymiary
w świetle ościeżnicy.
2.
Grubość skrzydła drzwi po otwarciu nie może pomniejszać wymiaru szerokości otworu
w świetle ościeżnicy.
3.
Określone w rozporządzeniu odległości budynków od innych budynków, urządzeń budowlanych
lub granicy działki budowlanej mierzy się w poziomie w miejscu ich najmniejszego oddalenia.
4.
Dla budynków istniejących dopuszcza się przyjmowanie odległości, o których mowa w
ust. 3, bez uwzględnienia grubości warstw izolacji termicznej, tynków lub okładzin
zewnętrznych, przy czym nie dotyczy to ściany budynku usytuowanej bezpośrednio przy
granicy działki.
5.
Wykaz Polskich Norm powołanych w rozporządzeniu określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
Dział II
Zabudowa i zagospodarowanie działki budowlanej
Rozdział 1
Usytuowanie budynku
§ 10.
(uchylony).
§ 11.
1.
Budynek z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi powinien być wznoszony poza
zasięgiem zagrożeń i uciążliwości określonych w przepisach odrębnych, przy czym dopuszcza
się wznoszenie budynków w tym zasięgu pod warunkiem zastosowania środków technicznych
zmniejszających uciążliwości poniżej poziomu ustalonego w tych przepisach bądź zwiększających
odporność budynku na te zagrożenia i uciążliwości, jeżeli nie jest to sprzeczne z
warunkami ustalonymi dla obszarów ograniczonego użytkowania, określonych w przepisach
odrębnych.
2.
Do uciążliwości, o których mowa w ust. 1, zalicza się w szczególności:
1)
szkodliwe promieniowanie i oddziaływanie pól elektromagnetycznych;
2)
hałas i drgania (wibracje);
3)
zanieczyszczenie powietrza;
4)
zanieczyszczenie gruntu i wód;
5)
powodzie i zalewanie wodami opadowymi;
6)
osuwiska gruntu, lawiny skalne i śnieżne;
7)
szkody spowodowane działalnością górniczą.
§ 12.
1.
Jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających
dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania,
budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy tej działki
w odległości nie mniejszej niż:
1)
4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy;
2)
3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy.
2.
Sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości
1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli plan miejscowy przewiduje
taką możliwość.
3.
Dopuszcza się, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40,
60 i 271-273, sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli
będzie on przylegał swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce
oraz jego wysokość będzie zgodna z obowiązującym na danym terenie planem miejscowym
lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
4.
W zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy
§ 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się:
1)
budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej
lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5
m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej;
2)
nadbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona
w ust. 1 od granicy tej działki budowlanej, o nie więcej niż jedną kondygnację, przy
czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy,
nie może być okien i drzwi;
3)
budowę budynku gospodarczego lub garażu o długości nie większej niż 6,5 m i wysokości
nie większej niż 3 m bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości
nie mniejszej niż 1,5 m ścianą bez okien i drzwi.
5.
Usytuowanie budynku na działce budowlanej w sposób, o którym mowa w ust. 2-4, powoduje
objęcie sąsiedniej działki obszarem oddziaływania obiektu w rozumieniu art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
6.
Odległość od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż:
1)
1,5 m do okapu lub gzymsu zwróconego w stronę tej granicy, a także do balkonu, daszku
nad wejściem, galerii, tarasu, schodów zewnętrznych, rampy lub pochylni - z wyjątkiem
pochylni przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych;
2)
4 m do okna umieszczonego w dachu zwróconego w stronę tej granicy.
7.
W przypadkach, o których mowa w ust. 2 i 4, dopuszcza się zmniejszenie odległości
okapu zwróconego w stronę granicy działki budowlanej do 1 m.
8.
Budynek inwentarski lub budynek gospodarczy, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte
w § 13, 60 i 271-273, nie może być sytuowany ścianą z oknami lub drzwiami w odległości
mniejszej niż 8 m od ściany istniejącego na sąsiedniej działce budowlanej budynku
mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego lub budynku użyteczności publicznej,
lub takiego, dla którego istnieje ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem
ust. 4 pkt 3.
9.
Odległości podziemnej części budynku, a także budowli podziemnej spełniającej funkcje
użytkowe budynku, znajdujących się całkowicie poniżej poziomu otaczającego terenu,
od granicy działki budowlanej nie ustala się.
10.
Zachowanie odległości, o których mowa w ust. 1-9, nie jest wymagane w przypadku, gdy
sąsiednia działka jest działką drogową.
§ 13.
1.
Odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów
powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione,
jeżeli:
1)
między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym
w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się
przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości
mniejszej niż:
a)
wysokość przesłaniania - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m,
b)
35 m - dla obiektów przesłaniających o wysokości ponad 35 m;
2)
zostały zachowane wymagania, o których mowa w § 57 i 60.
2.
Wysokość przesłaniania, o której mowa w ust. 1 pkt 1, mierzy się od poziomu dolnej
krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej
krawędzi obiektu przesłaniającego lub jego przesłaniającej części.
3.
Dopuszcza się sytuowanie obiektu przesłaniającego w odległości nie mniejszej niż 10
m od okna pomieszczenia przesłanianego, takiego jak maszt, komin, wieża lub inny obiekt
budowlany, bez ograniczenia jego wysokości, lecz o szerokości przesłaniającej nie
większej niż 3 m, mierząc ją równolegle do płaszczyzny okna.
4.
Odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 1, mogą być zmniejszone nie więcej niż o połowę
w zabudowie śródmiejskiej.
Rozdział 2
Dojścia i dojazdy
§ 14.
1.
Do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić
dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia
i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych
w przepisach odrębnych. Szerokość jezdni stanowiącej dojazd nie może być mniejsza
niż 3 m.
2.
Dopuszcza się zastosowanie dojścia i dojazdu do działek budowlanych w postaci ciągu
pieszo-jezdnego, pod warunkiem że ma on szerokość nie mniejszą niż 5 m, umożliwiającą
ruch pieszy oraz ruch i postój pojazdów.
3.
Do budynku i urządzeń z nim związanych, wymagających dojazdów, funkcję tę mogą spełniać
dojścia, pod warunkiem że ich szerokość nie będzie mniejsza niż 4,5 m.
4.
Dojścia i dojazdy do budynków, z wyjątkiem jednorodzinnych, zagrodowych i rekreacji
indywidualnej, powinny mieć zainstalowane oświetlenie elektryczne, zapewniające bezpieczne
ich użytkowanie po zapadnięciu zmroku.
§ 15.
1.
Szerokość, promienie łuków dojazdów, nachylenie podłużne i poprzeczne oraz nośność
nawierzchni należy dostosować do wymiarów gabarytowych, ciężaru całkowitego i warunków
ruchu pojazdów, których dojazd do działki budowlanej i budynku jest konieczny ze względu
na ich przeznaczenie, zgodnie z warunkami określonymi w przepisach odrębnych.
2.
Dojścia służące równocześnie do ruchu pojazdów gospodarczych i uprzywilejowanych o
masie całkowitej do 2,5 tony powinny mieć nawierzchnię o nośności co najmniej dostosowanej
do masy tych pojazdów.
§ 16.
1.
Do wejść do budynku mieszkalnego wielorodzinnego, zamieszkania zbiorowego i użyteczności
publicznej powinny być doprowadzone od dojść i dojazdów, o których mowa w § 14 ust.
1 i 3, utwardzone dojścia o szerokości minimalnej 1,5 m, przy czym co najmniej jedno
dojście powinno zapewniać osobom niepełnosprawnym dostęp do całego budynku lub tych
jego części, z których osoby te mogą korzystać.
2.
Wymaganie dostępności osób niepełnosprawnych, o których mowa w ust. 1, nie dotyczy
budynków na terenach zamkniętych, z wyjątkiem budynków, o których mowa w § 3 pkt 6.
§ 17.
(uchylony).
Rozdział 3
Parkingi i garaże dla samochodów
§ 18.
1.
Zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej przeznaczenia
i sposobu zabudowy, stanowiska postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających
okresowo, w tym również stanowiska postojowe dla samochodów, z których korzystają
osoby niepełnosprawne.
2.
Liczbę stanowisk postojowych i sposób urządzenia parkingów należy dostosować do wymagań
ustalonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach
zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwzględnieniem potrzebnej liczby stanowisk,
z których korzystają osoby niepełnosprawne.
§ 19.
1.
Odległość stanowisk postojowych, w tym również zadaszonych, oraz otwartych garaży
wielopoziomowych od: placu zabaw dla dzieci, boiska dla dzieci i młodzieży, okien
pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku opieki zdrowotnej, w budynku
oświaty i wychowania, w budynku mieszkalnym, w budynku zamieszkania zbiorowego, z
wyjątkiem: hotelu, motelu, pensjonatu, domu wypoczynkowego, domu wycieczkowego, schroniska
młodzieżowego i schroniska, nie może być mniejsza niż:
1)
dla samochodów osobowych:
a)
7 m - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie,
b)
10 m - w przypadku parkingu od 11 do 60 stanowisk postojowych włącznie,
c)
20 m - w przypadku parkingu powyżej 60 stanowisk postojowych;
2)
dla samochodów innych niż samochody osobowe:
a)
10 m - w przypadku parkingu do 4 stanowisk postojowych włącznie,
b)
20 m - w przypadku parkingu powyżej 4 stanowisk postojowych.
2.
Stanowiska postojowe, w tym również zadaszone, oraz otwarte garaże wielopoziomowe
należy sytuować na działce budowlanej w odległości od granicy tej działki nie mniejszej
niż:
1)
dla samochodów osobowych:
a)
3 m - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie,
b)
6 m - w przypadku parkingu od 11 do 60 stanowisk postojowych włącznie,
c)
16 m - w przypadku parkingu powyżej 60 stanowisk postojowych;
2)
dla samochodów innych niż samochody osobowe:
a)
6 m - w przypadku parkingu do 4 stanowisk postojowych włącznie,
b)
16 m - w przypadku parkingu powyżej 4 stanowisk postojowych.
3.
Odległości, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się do sytuowania wjazdów do zamkniętego
garażu w stosunku do okien budynku opieki zdrowotnej, budynku oświaty i wychowania,
a także placów zabaw i boisk dla dzieci i młodzieży.
4.
Zachowanie odległości, o których mowa w ust. 1 i 2, nie jest wymagane przy sytuowaniu
parkingów między liniami rozgraniczającymi ulicę.
5.
Zachowanie odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, nie jest wymagane w przypadku
parkingów niezadaszonych składających się z jednego albo dwóch stanowisk postojowych
dla samochodów osobowych przypadających na jeden lokal mieszkalny w budynku mieszkalnym
jednorodzinnym, zlokalizowanych przy tym budynku.
6.
Zachowanie odległości, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a, nie jest wymagane w przypadku
niezadaszonych parkingów składających się z jednego albo dwóch stanowisk postojowych
dla samochodów osobowych w zabudowie jednorodzinnej oraz w zabudowie zagrodowej, jeżeli
stykają się one z niezadaszonymi parkingami dla samochodów osobowych na sąsiedniej
działce.
7.
Zachowanie odległości, o których mowa w ust. 2, nie jest wymagane w przypadku, gdy
sąsiednia działka jest działką drogową.
§ 20.
Stanowiska postojowe dla samochodów osobowych, z których korzystają wyłącznie osoby
niepełnosprawne, mogą być zbliżone bez żadnych ograniczeń do okien innych budynków.
Miejsca te wymagają odpowiedniego oznakowania.
§ 21.
1.
Stanowiska postojowe dla samochodów powinny mieć wymiary wynoszące co najmniej:
1)
szerokość 2,5 m i długość 5 m - w przypadku samochodów osobowych;
2)
szerokość 3,6 m i długość 5 m - w przypadku samochodów osobowych użytkowanych przez
osoby niepełnosprawne;
3)
szerokość 3,5 m i długość 8 m - w przypadku samochodów ciężarowych;
4)
szerokość 4 m i długość 10 m - w przypadku autobusów.
2.
W przypadku usytuowania wzdłuż jezdni stanowiska postojowe dla samochodów powinny
mieć wymiary wynoszące co najmniej:
1)
szerokość 3,6 m, z możliwością ograniczenia do 2,5 m - w przypadku zapewnienia możliwości
korzystania z przylegającego dojścia lub ciągu pieszo-jezdnego, i długość 6 m - w
przypadku samochodów osobowych;
2)
szerokość 3,6 m i długość 6 m - w przypadku samochodów osobowych użytkowanych przez
osoby niepełnosprawne;
3)
szerokość 3 m i długość 15 m - w przypadku samochodów ciężarowych;
4)
szerokość 3 m i długość 19 m - w przypadku autobusów.
3.
Stanowiska postojowe i dojazdy manewrowe dla samochodów powinny mieć nawierzchnię
utwardzoną lub co najmniej gruntową stabilizowaną, ze spadkiem zapewniającym spływ
wody.
4.
Stanowiska przeznaczone do mycia i niezawodowego przeglądu samochodów na parkingach
powinny mieć doprowadzenie wody oraz twardą nawierzchnię ze spadkami zapewniającymi
spływ wody do wpustów kanalizacyjnych z osadnikami błota i łapaczami oleju.
Rozdział 4
Miejsca gromadzenia odpadów stałych
§ 22.
1.
Na działkach budowlanych należy przewidzieć miejsca na pojemniki służące do czasowego
gromadzenia odpadów stałych, z uwzględnieniem możliwości ich segregacji.
2.
Miejscami, o których mowa w ust. 1, mogą być:
1)
zadaszone osłony lub pomieszczenia ze ścianami pełnymi bądź ażurowymi;
2)
wyodrębnione pomieszczenia w budynku, mające posadzkę powyżej poziomu nawierzchni
dojazdu środka transportowego odbierającego odpady, lecz nie wyżej niż 0,15 m, w tym
także dolne komory zsypu z bezpośrednim wyjściem na zewnątrz, zaopatrzonym w daszek
o wysięgu co najmniej 1 m i przedłużony na boki po co najmniej 0,8 m, mające ściany
i podłogi zmywalne, punkt czerpalny wody, kratkę ściekową, wentylację oraz sztuczne
oświetlenie;
3)
utwardzone place do ustawiania kontenerów z zamykanymi otworami wrzutowymi;
4)
utwardzone place z nadziemnymi otworami wrzutowymi i podziemnymi lub częściowo podziemnymi
kontenerami.
3.
Między wejściami do pomieszczeń lub placami, o których mowa w ust. 2, a miejscem dojazdu
samochodów śmieciarek wywożących odpady powinno być utwardzone dojście, umożliwiające
przemieszczanie pojemników na własnych kołach lub na wózkach.
4.
Miejsca do gromadzenia odpadów stałych przy budynkach wielorodzinnych powinny być
dostępne dla osób niepełnosprawnych.
§ 23.
1.
Odległość miejsc do gromadzenia odpadów stałych, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt
1, 3 i 4, powinna wynosić co najmniej:
1)
10 m - od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi;
2)
3 m - od granicy działki budowlanej;
3)
10 m - od placu zabaw dla dzieci, boisk dla dzieci i młodzieży oraz miejsc rekreacyjnych,
o których mowa w § 40.
2.
Zachowanie odległości, o której mowa w ust. 1 pkt 2, nie jest wymagane, jeżeli miejsca
te stykają się z podobnymi miejscami na działce sąsiedniej.
3.
W przypadku przebudowy istniejącej zabudowy odległości, o których mowa w ust. 1, mogą
być pomniejszone, jednak nie więcej niż o połowę, po uzyskaniu opinii państwowego
wojewódzkiego inspektora sanitarnego.
4.
W zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej odległości, o których
mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, nie określa się.
5.
Dojście od najdalszego wejścia do obsługiwanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego,
zamieszkania zbiorowego lub użyteczności publicznej do miejsca do gromadzenia odpadów
stałych, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1, 3 i 4, wynosi nie więcej niż 80 m. Wymaganie
to nie dotyczy budynków na terenach zamkniętych.
§ 24.
1.
Na terenach niezurbanizowanych dopuszcza się stosowanie zbiorników na odpady stałe,
przystosowanych do okresowego opróżniania, pod warunkiem usytuowania ich w odległościach
określonych w § 23 ust. 1.
2.
Zbiorniki, o których mowa w ust. 1, powinny mieć nieprzepuszczalne ściany i dno, szczelne
przekrycie z zamykanym otworem wsypowym oraz zamykanym otworem bocznym do usuwania
odpadów. Do zbiorników tych należy doprowadzić utwardzony dojazd.
§ 25.
(uchylony).
Rozdział 5
Uzbrojenie techniczne działki i odprowadzenie wód powierzchniowych
§ 26.
1.
Działka budowlana przewidziana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi
powinna mieć zapewnioną możliwość przyłączenia uzbrojenia działki lub bezpośrednio
budynku do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej i ciepłowniczej,
a dla budynków wymienionych w § 56 - także telekomunikacyjnej.
2.
Za równorzędne z przyłączeniem do sieci elektroenergetycznej i ciepłowniczej uznaje
się zapewnienie możliwości korzystania z indywidualnych źródeł energii elektrycznej
i ciepła, odpowiadających przepisom odrębnym dotyczącym gospodarki energetycznej i
ochrony środowiska.
3.
W razie braku warunków przyłączenia sieci wodociągowej i kanalizacyjnej działka, o
której mowa w ust. 1, może być wykorzystana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi
na pobyt ludzi, pod warunkiem zapewnienia możliwości korzystania z indywidualnego
ujęcia wody, a także zastosowania zbiornika bezodpływowego lub przydomowej oczyszczalni
ścieków, jeżeli ich ilość nie przekracza 5 m3 na dobę. Jeżeli ilość ścieków jest większa od 5 m3, to ich gromadzenie lub oczyszczanie wymaga pozytywnej opinii właściwego terenowo
inspektora ochrony środowiska.
4.
Na działkach budowlanych przeznaczonych dla szpitali i sanatoriów, niezależnie od
zasilania z sieci, należy zapewnić dodatkowo własne ujęcie wody oraz własne źródło
energii elektrycznej i cieplnej.
5.
Spełnienie warunków określonych w ust. 1 i 2 nie jest wymagane w przypadku działek
przeznaczonych pod budowę budynków rekreacji indywidualnej oraz budynków inwentarskich
i gospodarczych na wsi, jeżeli właściwy organ w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
terenu nie określił takich wymagań.
§ 27.
Dopuszcza się wykorzystanie pod zabudowę zagrodową lub rekreacji indywidualnej działki
budowlanej, która nie może być zaopatrzona w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi
z sieci lub własnego ujęcia, pod warunkiem zapewnienia możliwości czerpania lub dostawy
wody z ujęć położonych poza granicami działki.
§ 28.
1.
Działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację
umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej.
2.
W przypadku budynków niskich lub budynków, dla których nie ma możliwości przyłączenia
do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzenie wód
opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych.
§ 29.
Dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren
sąsiedniej nieruchomości jest zabronione.
§ 30.
Usytuowanie na działce budowlanej ujęć wody, urządzeń do gromadzenia i oczyszczania
ścieków oraz odpadów stałych powinno być zgodne z wymaganiami rozporządzenia oraz
z przepisami dotyczącymi ochrony gruntu, wód i powietrza.
Rozdział 6
Studnie
§ 31.
1.
Odległość studni dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, niewymagającej,
zgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony ujęć i źródeł wodnych, ustanowienia strefy
ochronnej, powinna wynosić - licząc od osi studni - co najmniej:
1)
do granicy działki - 5 m;
2)
do osi rowu przydrożnego - 7,5 m;
3)
do budynków inwentarskich i związanych z nimi szczelnych silosów, zbiorników do gromadzenia
nieczystości, kompostu oraz podobnych szczelnych urządzeń - 15 m;
4)
do najbliższego przewodu rozsączającego kanalizacji indywidualnej, jeżeli odprowadzane
są do niej ścieki oczyszczone biologicznie w stopniu określonym w przepisach dotyczących
ochrony wód - 30 m;
5)
do nieutwardzonych wybiegów dla zwierząt hodowlanych, najbliższego przewodu rozsączającego
kanalizacji lokalnej bez urządzeń biologicznego oczyszczania ścieków oraz do granicy
pola filtracyjnego - 70 m.
2.
Dopuszcza się sytuowanie studni w odległości mniejszej niż 5 m od granicy działki,
a także studni wspólnej na granicy dwóch działek, pod warunkiem zachowania na obydwu
działkach odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 2-5.
§ 32.
1.
Obudowa studni kopanej, dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi,
powinna być wykonana z materiałów nieprzepuszczalnych i niewpływających ujemnie na
jakość wody, a złącza elementów obudowy powinny być należycie uszczelnione. Przy zastosowaniu
kręgów betonowych warunek szczelności uznaje się za spełniony, jeżeli wykonane zostanie
ich spoinowanie od wewnątrz na całej wysokości studni, a ponadto od zewnątrz do głębokości
co najmniej 1,5 m od poziomu terenu.
2.
Część nadziemna studni kopanej, niewyposażonej w urządzenie pompowe, powinna mieć
wysokość co najmniej 0,9 m od poziomu terenu oraz być zabezpieczona trwałym i nieprzepuszczalnym
przykryciem, ochraniającym wnętrze studni i urządzenia do czerpania wody.
3.
Część nadziemna studni kopanej, wyposażonej w urządzenie pompowe, powinna mieć wysokość
co najmniej 0,2 m od poziomu terenu. Przykrycie jej powinno być dopasowane do obudowy
i wykonane z materiału nieprzepuszczalnego oraz mieć nośność odpowiednią do przewidywanego
obciążenia.
4.
Teren otaczający studnię kopaną, w pasie o szerokości co najmniej 1 m, licząc od zewnętrznej
obudowy studni, powinien być pokryty nawierzchnią utwardzoną, ze spadkiem 2% w kierunku
zewnętrznym.
§ 33.
Przy ujęciu wód podziemnych za pomocą studni wierconej teren w promieniu co najmniej
1 m od wprowadzonej w grunt rury należy zabezpieczyć w sposób określony w § 32 ust.
4, a przejście rury studziennej przez nawierzchnię utwardzoną należy uszczelnić.
Rozdział 7
Zbiorniki bezodpływowe na nieczystości ciekłe
§ 34.
1.
Zbiorniki na nieczystości ciekłe mogą być sytuowane tylko na działkach budowlanych
niemających możliwości przyłączenia do sieci kanalizacyjnej, przy czym nie dopuszcza
się ich sytuowania na obszarach podlegających szczególnej ochronie środowiska i narażonych
na niebezpieczeństwo powodzi oraz na terenach zalewowych.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do zbiorników na nieczystości ciekłe, dla których
została wydana decyzja na podstawie art. 40 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1121) lub na podstawie art. 77 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne
(Dz. U. z 2021 r. poz. 2233 i 2368 oraz z 2022 r. poz. 88, 258, 855 i 1079).
§ 35.
Zbiorniki bezodpływowe na nieczystości ciekłe, doły ustępów nieskanalizowanych oraz
urządzenia kanalizacyjne i zbiorniki do usuwania i gromadzenia wydalin pochodzenia
zwierzęcego powinny mieć dno i ściany nieprzepuszczalne, szczelne przekrycie z zamykanym
otworem do usuwania nieczystości i odpowietrzenie wyprowadzone co najmniej 0,5 m ponad
poziom terenu.
§ 36.
1.
Odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości
ciekłe, dołów ustępów nieskanalizowanych o liczbie miejsc nie większej niż 4 i podobnych
urządzeń sanitarno-gospodarczych o pojemności do 10 m3 powinna wynosić co najmniej:
1)
od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz do
magazynów produktów spożywczych - 15 m;
2)
od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego - 7,5 m.
2.
W zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej odległości, o których
mowa w ust. 1, powinny wynosić co najmniej:
1)
od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi - 5 m,
przy czym nie dotyczy to dołów ustępowych w zabudowie jednorodzinnej;
2)
od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego - 2 m.
3.
Odległości pokryw i wylotów wentylacji z dołów ustępów nieskanalizowanych o liczbie
miejsc większej niż 4 oraz zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe i kompostowników
o pojemności powyżej 10 m3 do 50 m3 powinny wynosić co najmniej:
1)
od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń wymienionych w ust. 1 pkt 1 - 30 m;
2)
od granicy działki sąsiedniej - 7,5 m;
3)
od linii rozgraniczającej drogi (ulicy) lub ciągu pieszego - 10 m.
4.
Właściwy organ w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w porozumieniu
z państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, może ustalić dla działek budowlanych
położonych przy zabudowanych działkach sąsiednich odległości mniejsze niż określone
w ust. 1 i 2.
5.
Kryte zbiorniki bezodpływowe na nieczystości ciekłe oraz doły ustępowe mogą być sytuowane
w odległości mniejszej niż 2 m od granicy, w tym także przy granicy działek, jeżeli
sąsiadują z podobnymi urządzeniami na działce sąsiedniej, pod warunkiem zachowania
odległości określonych w § 31 i § 36.
6.
Odległości zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe i kompostowników o pojemności
powyżej 50 m3 od budynków przeznaczonych na pobyt ludzi należy przyjmować zgodnie ze wskazaniem
ekspertyzy technicznej, przyjętej przez państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego.
§ 37.
Przepływowe, szczelne osadniki podziemne, stanowiące część przydomowej oczyszczalni
ścieków gospodarczo-bytowych, służące do wstępnego ich oczyszczania, mogą być sytuowane
w bezpośrednim sąsiedztwie budynków jednorodzinnych, pod warunkiem wyprowadzenia ich
odpowietrzenia przez instalację kanalizacyjną co najmniej 0,6 m powyżej górnej krawędzi
okien i drzwi zewnętrznych w tych budynkach.
§ 38.
Odległość osadników błota, łapaczy olejów mineralnych i tłuszczu, neutralizatorów
ścieków i innych podobnych zbiorników od okien otwieralnych i drzwi zewnętrznych do
pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi powinna wynosić co najmniej 5 m, jeżeli
przepisy odrębne nie stanowią inaczej.
Rozdział 8
Zieleń i urządzenia rekreacyjne
§ 39.
Na działkach budowlanych, przeznaczonych pod zabudowę wielorodzinną, budynki opieki
zdrowotnej (z wyjątkiem przychodni) oraz oświaty i wychowania co najmniej 25% powierzchni
działki należy urządzić jako powierzchnię terenu biologicznie czynnego, jeżeli inny
procent nie wynika z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
§ 40.
1.
W zespole budynków wielorodzinnych objętych jednym pozwoleniem na budowę należy, stosownie
do potrzeb użytkowych, przewidzieć place zabaw dla dzieci i miejsca rekreacyjne dostępne
dla osób niepełnosprawnych, przy czym co najmniej 30% tej powierzchni powinno znajdować
się na terenie biologicznie czynnym, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
2.
Nasłonecznienie placu zabaw dla dzieci powinno wynosić co najmniej 4 godziny, liczone
w dniach równonocy, w godzinach 1000-1600. W zabudowie śródmiejskiej dopuszcza się nasłonecznienie nie krótsze niż 2 godziny.
3.
Odległość placów zabaw dla dzieci, boisk dla dzieci i młodzieży oraz miejsc rekreacyjnych
od linii rozgraniczających ulicę, od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi
oraz od miejsc gromadzenia odpadów powinna wynosić co najmniej 10 m, przy zachowaniu
wymogów § 19 ust. 1.
Rozdział 9
Ogrodzenia
§ 41.
1.
Ogrodzenie nie może stwarzać zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi i zwierząt.
2.
Umieszczanie na ogrodzeniach, na wysokości mniejszej niż 1,8 m, ostro zakończonych
elementów, drutu kolczastego, tłuczonego szkła oraz innych podobnych wyrobów i materiałów
jest zabronione.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 nie dotyczą ogrodzeń wewnętrznych w zakładach karnych i aresztach
śledczych.
§ 42.
1.
Bramy i furtki w ogrodzeniu nie mogą otwierać się na zewnątrz działki.
2.
Furtki w ogrodzeniu przy budynkach mieszkalnych wielorodzinnych i budynkach użyteczności
publicznej nie mogą utrudniać dostępu do nich osobom niepełnosprawnym poruszającym
się na wózkach inwalidzkich.
§ 43.
Szerokość bramy powinna wynosić w świetle co najmniej 2,4 m, a w przypadku zastosowania
furtki jej szerokość powinna być nie mniejsza niż 0,9 m, przy czym na drodze pożarowej
szerokości te regulują przepisy odrębne dotyczące ochrony przeciwpożarowej.
Dział III
Budynki i pomieszczenia
Rozdział 1
Wymagania ogólne
§ 44.
Budynek, jego układ funkcjonalny i przestrzenny, ustrój konstrukcyjny oraz rozwiązania
techniczne i materiałowe elementów budowlanych powinny być zaprojektowane i wykonane
w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia oraz
z odnoszących się do niego przepisów rozporządzenia i przepisów odrębnych.
§ 45.
Budynek z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi powinien być zaopatrzony co
najmniej w wodę do spożycia przez ludzi oraz do celów przeciwpożarowych, jeżeli wymagają
tego przepisy odrębne, a odpowiednio do ich przeznaczenia - także na inne cele. W
innych budynkach zaopatrzenie w wodę powinno wynikać z ich przeznaczenia i potrzeb
ochrony przeciwpożarowej.
§ 46.
Budynek mieszkalny, zamieszkania zbiorowego, opieki zdrowotnej, opieki społecznej
i socjalnej, oświaty, nauki, zakładu żywienia, produkcji i handlu żywnością, a także
inne budynki, jeżeli są wyposażone w wanny, natryski lub umywalki, powinny mieć indywidualną
lub centralną instalację ciepłej wody. Warunek doprowadzenia ciepłej wody do umywalek
nie dotyczy budynków w zabudowie zagrodowej i rekreacji indywidualnej.
§ 47.
Budynek wyposażony w instalację wodociągową powinien mieć zapewnione odprowadzenie
ścieków bytowo-gospodarczych oraz ścieków technologicznych, jeżeli one występują.
§ 48.
1.
Każdy budynek przeznaczony na pobyt ludzi oraz inne budynki, w których w trakcie użytkowania
powstają odpady i nieczystości stałe, powinny mieć miejsca przystosowane do czasowego
gromadzenia tych odpadów i nieczystości, usytuowane w samym budynku lub w jego otoczeniu.
2.
Budynki, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem wysokościowych, mogą być wyposażone
w wewnętrzne urządzenia (zsypy) do usuwania odpadów i nieczystości stałych.
§ 49.
Budynek i pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi oraz inne budynki, jeżeli wynika
to z ich przeznaczenia, powinny być wyposażone w instalacje (urządzenia) do ogrzewania
pomieszczeń w okresie obniżonych temperatur, umożliwiające utrzymanie temperatury
powietrza wewnętrznego odpowiedniej do ich przeznaczenia. Wymaganie to nie dotyczy
budynków rekreacyjnych, użytkowanych wyłącznie w sezonie letnim.
§ 50.
Budynek i pomieszczenia, w których są zainstalowane paleniska na paliwo stałe lub
komory spalania z palnikami na paliwo płynne lub gazowe, powinny mieć przewody kominowe
do odprowadzania dymu i spalin.
§ 51.
Budynek i pomieszczenia powinny mieć zapewnioną wentylację lub klimatyzację, stosownie
do ich przeznaczenia.
§ 52.
Budynek z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi może być zaopatrywany w gaz
z sieci gazowej, baterii butli lub zbiorników stałych gazu płynnego, zgodnie z warunkami
określonym w § 156 ust. 1 i § 157.
§ 53.
1.
Budynek, odpowiednio do potrzeb wynikających z jego przeznaczenia, powinien być wyposażony
w wewnętrzną instalację elektryczną.
2.
Budynek należy wyposażyć w instalację chroniącą od wyładowań atmosferycznych. Obowiązek
ten odnosi się do budynków wyszczególnionych w Polskiej Normie dotyczącej ochrony
odgromowej obiektów budowlanych.
§ 54.
1.
Budynek użyteczności publicznej, budynek mieszkalny wielorodzinny, budynek zamieszkania
zbiorowego, z wyłączeniem budynków zamieszkania zbiorowego na terenach zamkniętych,
oraz każdy inny budynek mający najwyższą kondygnację z pomieszczeniami przeznaczonymi
na pobyt więcej niż 50 osób, w których różnica poziomów posadzek pomiędzy pierwszą
a najwyższą kondygnacją nadziemną, niestanowiącą drugiego poziomu w mieszkaniu dwupoziomowym,
przekracza 9,5 m, a także mający dwie lub więcej kondygnacji nadziemnych budynek opieki
zdrowotnej i budynek opieki społecznej, należy wyposażyć w dźwig osobowy.
2.
W budynku mieszkalnym wielorodzinnym, budynku zamieszkania zbiorowego oraz budynku
użyteczności publicznej, wyposażanym w dźwigi, należy zapewnić dojazd z poziomu terenu
i dostęp na wszystkie kondygnacje użytkowe osobom niepełnosprawnym.
3.
W przypadku wbudowywania lub przybudowywania szybu dźwigowego do istniejącego budynku
dopuszcza się usytuowanie drzwi przystankowych na poziomie spocznika międzypiętrowego,
jeżeli zostanie zapewniony dostęp do kondygnacji użytkowej osobom niepełnosprawnym.
§ 55.
1.
W budynku mieszkalnym wielorodzinnym niewyposażanym w dźwigi należy wykonać pochylnię
lub zainstalować odpowiednie urządzenie techniczne, umożliwiające dostęp osobom niepełnosprawnym
do mieszkań położonych na pierwszej kondygnacji nadziemnej oraz do kondygnacji podziemnej
zawierającej stanowiska postojowe dla samochodów osobowych.
2.
W niskim budynku zamieszkania zbiorowego i budynku użyteczności publicznej, niewymagającym
wyposażenia w dźwigi, o których mowa w § 54 ust. 1, należy zainstalować urządzenia
techniczne zapewniające osobom niepełnosprawnym dostęp na kondygnacje z pomieszczeniami
użytkowymi, z których mogą korzystać. Nie dotyczy to budynków zamieszkania zbiorowego
na terenach zamkniętych.
3.
Dopuszcza się niewyposażenie w dźwigi budynku mieszkalnego wielorodzinnego do 5. kondygnacji
nadziemnej włącznie, jeżeli wszystkie pomieszczenia na ostatniej kondygnacji są częścią
mieszkań dwupoziomowych.
4.
W istniejącym budynku mieszkalnym wielorodzinnym niewyposażonym w dźwigi, na którego
budowę została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę przed dniem 1 kwietnia 1995 r.,
na poddaszu usytuowanym bezpośrednio nad 4. kondygnacją nadziemną, dopuszcza się zmianę
sposobu użytkowania pomieszczeń na mieszkania.
§ 56.
Budynek mieszkalny wielorodzinny, budynek zamieszkania zbiorowego i budynek użyteczności
publicznej powinien być wyposażony w instalację telekomunikacyjną, a w miarę potrzeby
również w inne instalacje, takie jak: telewizji przemysłowej, sygnalizacji dzwonkowej
lub domofonowej, w sposób umożliwiający zapewnienie ochrony instalacji przed dostępem
osób nieuprawnionych.
Rozdział 2
Oświetlenie i nasłonecznienie
§ 57.
1.
Pomieszczenie przeznaczone na pobyt ludzi powinno mieć zapewnione oświetlenie dzienne,
dostosowane do jego przeznaczenia, kształtu i wielkości, z uwzględnieniem warunków
określonych w § 13 oraz w ogólnych przepisach bezpieczeństwa i higieny pracy.
2.
W pomieszczeniu przeznaczonym na pobyt ludzi stosunek powierzchni okien, liczonej
w świetle ościeżnic, do powierzchni podłogi powinien wynosić co najmniej 1:8, natomiast
w innym pomieszczeniu, w którym oświetlenie dzienne jest wymagane ze względów na przeznaczenie
- co najmniej 1:12.
§ 58.
1.
Dopuszcza się oświetlenie pomieszczenia przeznaczonego na pobyt ludzi wyłącznie światłem
sztucznym, jeżeli:
1)
oświetlenie dzienne nie jest konieczne lub nie jest wskazane ze …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.