📄 Tekst ustawy
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 14 września 2012 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o transporcie drogowym
Spis treści
Treść obwieszczenia
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
Rozdział 1 - Przepisy ogólne
Rozdział 2 - Zasady podejmowania i wykonywania transportu drogowego
Rozdział 3 - Transport drogowy osób
Rozdział 4 - Transport drogowy rzeczy
Rozdział 4a - Świadectwo kierowcy
Rozdział 5 - Przewozy na potrzeby własne
Rozdział 6 - Zwolnienie z obowiązku uzyskania zezwolenia
Rozdział 7 - Warunki i tryb uzyskiwania certyfikatów kompetencji zawodowych
Rozdział 7a - Kierowcy wykonujący przewóz drogowy
Rozdział 8 - Opłaty
Rozdział 9 - Inspekcja Transportu Drogowego
Rozdział 10 - Nadzór i kontrola
Rozdział 11 - Kary pieniężne
Rozdział 11a
Rozdział 12 - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Załącznik do ustawy z dnia 6 września 2001 r.
Załącznik nr 1
Załącznik nr 2
Załącznik nr 3
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych
(Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 i Nr 232, poz. 1378) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
(Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z członkostwem
Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej
(Dz. U. Nr 176, poz. 1238),
2)
ustawą z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie
niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 192, poz. 1381),
3)
ustawą z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych
innych ustaw
(Dz. U. Nr 218, poz. 1391),
4)
ustawą z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej
(Dz. U. Nr 227, poz. 1505),
5)
ustawą z dnia 6 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie
ustawy - Prawo o ruchu drogowym
(Dz. U. Nr 234, poz. 1574),
6)
ustawą z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej
oraz o zmianie niektórych innych ustaw
(Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97 oraz z 2011 r. Nr 131, poz. 764),
7)
ustawą z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie
(Dz. U. Nr 31, poz. 206),
8)
ustawą z dnia 7 maja 2009 r. o uchyleniu lub zmianie niektórych upoważnień do wydawania
aktów wykonawczych
(Dz. U. Nr 98, poz. 817),
9)
ustawą z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie
niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 43, poz. 246),
10)
ustawą z dnia 5 sierpnia 2010 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym
(Dz. U. Nr 164, poz. 1107),
11)
ustawą z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz
niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 225, poz. 1466 oraz z 2011 r. Nr 244, poz. 1454),
12)
ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym
(Dz. U. Nr 249, poz. 1656),
13)
ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz
ustawy o transporcie drogowym
(Dz. U. Nr 247, poz. 1652),
14)
ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym
(Dz. U. z 2011 r. Nr 5, poz. 13),
15)
ustawą z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami
(Dz. U. Nr 30, poz. 151 i Nr 92, poz. 530 oraz z 2012 r. poz. 113),
16)
ustawą z dnia 4 lutego 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym
(Dz. U. Nr 48, poz. 247),
17)
ustawą z dnia 25 marca 2011 r. o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli
i przedsiębiorców
(Dz. U. Nr 106, poz. 622 i Nr 187, poz. 1110),
18)
ustawą z dnia 9 czerwca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy
o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników oraz ustawy o transporcie
drogowym
(Dz. U. Nr 134, poz. 780),
19)
ustawą z dnia 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz ustawy
o drogach publicznych
(Dz. U. Nr 159, poz. 945),
20)
ustawą z dnia 15 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o czasie pracy kierowców oraz ustawy
o transporcie drogowym
(Dz. U. Nr 168, poz. 1005),
21)
ustawą z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych
(Dz. U. Nr 227, poz. 1367 i Nr 244, poz. 1454),
22)
ustawą z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych
innych ustaw
(Dz. U. Nr 244, poz. 1454),
23)
ustawą z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym
(Dz. U. poz. 661)
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 6 września 2012 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 42 ust. 1, art. 43 i art. 45 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie niektórych
ustaw w związku z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej
(Dz. U. Nr 176, poz. 1238), które stanowią:
Art. 42.
„1. Do spraw objętych przepisami ustaw zmienianych niniejszą ustawą, wszczętych a
niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie, stosuje się przepisy tych ustaw,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
”
„
Art. 43.
Dotychczasowe akty wykonawcze wydane na podstawie upoważnień zawartych w:
1)
art. 10 ust. 9, art. 13f ust. 3 oraz art. 14 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 8,
2)
art. 15a ust. 4 ustawy zmienianej w art. 18,
3)
art. 24 ust. 2 oraz art. 26 ustawy zmienianej w art. 19,
4)
art. 15, art. 18 ust. 2 oraz art. 19 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 22,
5)
art. 90a ust. 3 ustawy zmienianej w art. 28,
6)
art. 10 ust. 5 oraz art. 14 ustawy zmienianej w art. 30,
7)
art. 36 ustawy zmienianej w art. 31,
8)
art. 48 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 33
- zachowują moc do dnia wejścia w życie aktów wykonawczych wydanych na podstawie upoważnień
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
”
„
Art. 45.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 11 pkt
2 lit. b i c, który wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
2)
art. 6-8 ustawy z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym
oraz o zmianie niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 192, poz. 1381), które stanowią:
„
Art. 6.
W terminie do dnia 31 grudnia 2008 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego przygotuje
jednolitą krajową strategię kontroli, o której mowa w art. 54 ust. 4 ustawy, o której
mowa w art. 1 niniejszej ustawy.
Art. 7.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 89 ust. 2 ustawy, o której
mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie art. 89 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Art. 8.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
4 w zakresie art. 54b ust. 2 i 3, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2009 r.
”
;
3)
art. 9 ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz
niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 218, poz. 1391), który stanowi:
„
Art. 9.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia:
1)
z tym że art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, dodawany niniejszą ustawą,
stosuje się od dnia 1 lipca 2011 r.;
2)
z wyjątkiem art. 3 pkt 1 lit. b, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia
ogłoszenia niniejszej ustawy oraz art. 3 pkt 2-11, które wchodzą w życie z dniem 1
lipca 2011 r.
”
;
4)
art. 202, 203 i art. 216 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej
(Dz. U. Nr 227, poz. 1505), które stanowią:
„
Art. 202.
W okresie 10 lat od dnia wejścia w życie ustawy warunek posiadania kompetencji kierowniczych
na stanowiskach, o których mowa w art. 52 oraz w ustawach zmienianych w art. 135-139,
141-143, 145-147, 149-156, 158, 159, 161-185 oraz 187-189, uważa się za spełniony
przez osoby, które:
1)
uzyskały świadectwo potwierdzające kwalifikacje do pracy na wysokim stanowisku państwowym,
wydane na podstawie art. 7 ust. 5 lub art. 8 ust. 7 ustawy uchylanej w art. 214;
2)
w wyniku postępowania kwalifikacyjnego dla pracowników służby cywilnej ubiegających
się o mianowanie w służbie cywilnej osiągnęły miejsce uprawniające do mianowania na
podstawie ustawy uchylanej w art. 215.
Art. 203.
W okresie 1 roku od dnia wejścia w życie ustawy, przy przeprowadzaniu naboru na wyższe
stanowiska w służbie cywilnej, do osób, o których mowa w art. 202, nie stosuje się
warunków określonych w art. 53 pkt 4 i 5.
”
„
Art. 216.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.
7 ust. 1, art. 40-43, art. 45, art. 47-49, art. 160 i art. 186 pkt 2-6, które wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.
”
;
5)
art. 3 i 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym
oraz o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym
(Dz. U. Nr 234, poz. 1574), które stanowią:
„
Art. 3.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 39i ust. 1 ustawy, o której
mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie art. 39i ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, nie dłużej jednak niż do dnia 10 września 2010 r.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
6)
art. 64, 71 i art. 72 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie
działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw
(Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97 oraz z 2011 r. Nr 131, poz. 764), które stanowią:
„
Art. 64.
1.
Do kontroli przedsiębiorcy wszczętej i niezakończonej do dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Kontrole wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy zostaną
zakończone w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
”
„
Art. 71.
Wnioski o wpis do ewidencji działalności gospodarczej złożone przed dniem 1 lipca
2011 r. podlegają rozpatrzeniu zgodnie z przepisami dotychczasowymi.
Art. 72.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 2-4, art. 13, 14 i 17, art. 22 pkt 2, art. 24, art. 65-67 oraz art. 69
- które wchodzą w życie z dniem 31 marca 2009 r.;
2)
art. 68 - który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r.
”
;
7)
art. 78 ust. 3 i 4, art. 80 i 83 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i
administracji rządowej w województwie
(Dz. U. Nr 31, poz. 206), które stanowią:
Art. 78.
„3. Z dniem 1 kwietnia 2009 r. delegatury komend, inspektoratów i innych jednostek
organizacyjnych stanowiących aparat pomocniczy kierowników zespolonych służb, inspekcji
i straży wojewódzkich, utworzone na podstawie art. 36 ust. 2 ustawy uchylanej w art.
82, stają się delegaturami urzędów obsługujących organy rządowej administracji zespolonej
w województwie, o których mowa w art. 2 pkt 2 niniejszej ustawy.
4.
Z dniem 1 kwietnia 2009 r. pracownicy delegatur komend, inspektoratów i innych jednostek
organizacyjnych stanowiących aparat pomocniczy kierowników zespolonych służb, inspekcji
i straży wojewódzkich, utworzonych na podstawie art. 36 ust. 2 ustawy uchylanej w
art. 82, stają się pracownikami delegatur urzędów obsługujących organy rządowej administracji
zespolonej w województwie, o których mowa w art. 2 pkt 2 niniejszej ustawy.
”
„
Art. 80.
1.
Zachowują moc porozumienia wojewody z zarządem jednostki samorządu terytorialnego,
właściwym organem innego samorządu lub kierownikiem państwowej osoby prawnej albo
innej państwowej jednostki organizacyjnej na obszarze województwa, dotyczące powierzenia,
na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 82, prowadzenia, w imieniu wojewody,
niektórych spraw z zakresu jego właściwości.
2.
Do porozumień, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe.
”
„
Art. 83.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2009 r.
”
;
8)
art. 37 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o uchyleniu lub zmianie niektórych upoważnień
do wydawania aktów wykonawczych
(Dz. U. Nr 98, poz. 817), który stanowi:
„
Art. 37.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
9)
art. 5, 6 i 8 ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym
oraz o zmianie niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 43, poz. 246), które stanowią:
„
Art. 5.
Zachowują uprawnienia do wykonywania przewozów drogowych kierowcy, którzy nabyli je
na podstawie przepisów ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 6.
Urządzenia techniczne do symulowania jazdy w warunkach specjalnych, posiadające odpowiedni
certyfikat wydany przez jednostkę akredytowaną w polskim systemie akredytacji przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uznaje się za spełniające wymagania określone
w przepisach wydanych na podstawie art. 39g ust. 12 ustawy zmienianej w art. 1.
”
„
Art. 8.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
10)
art. 2 i 3 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym
(Dz. U. Nr 164, poz. 1107), które stanowią:
„
Art. 2.
1.
W terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy wojewodowie przekażą a Główny
Inspektor Transportu Drogowego przejmie na własność urządzenia techniczne do ważenia
pojazdów.
2.
Przekazanie urządzeń, o których mowa w ust. 1, nastąpi w drodze protokołów zdawczo-odbiorczych.
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
11)
art. 7-11 ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym
oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 225, poz. 1466 oraz z 2011 r. Nr 244, poz. 1454), które stanowią:
„
Art. 7.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 50a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 50a tej ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak, niż przez
6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 8.
Postępowania w sprawach o nałożenie kary pieniężnej za naruszenia, za które ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym przewiduje karę pieniężną, ujawnione przez funkcjonariuszy Policji przed dniem 1
stycznia 2012 r., prowadzone będą na podstawie przepisów obowiązujących w dniu ujawnienia
naruszenia.
Art. 9.
Postępowania w sprawach o wykroczenia dotyczące naruszeń przepisów ruchu drogowego
w zakresie przekraczania dopuszczalnej prędkości lub niestosowania się do sygnałów
świetlnych popełnionych przed dniem 1 lipca 2011 r. prowadzone będą na podstawie przepisów
obowiązujących w dniu popełnienia wykroczenia.
Art. 10.
W terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy:
1)
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad przekaże znajdujące się w jego władaniu
stacjonarne urządzenia rejestrujące oraz obudowy na te urządzenia Głównemu Inspektorowi
Transportu Drogowego. Przekazanie nastąpi w drodze protokołów zdawczo-odbiorczych;
2)
zarządcy dróg usuną urządzenia rejestrujące oraz obudowy na te urządzenia zainstalowane
w pasie dróg publicznych, eksploatowane przez podmioty inne niż Policja, zarządcy
dróg, straże gminne (miejskie) oraz Inspekcja Transportu Drogowego;
3)
Komendant Główny Policji, zarządcy dróg z wyłączeniem Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych
i Autostrad, oraz komendanci straży gminnych (miejskich) przekażą Głównemu Inspektorowi
Transportu Drogowego wykazy stacjonarnych urządzeń rejestrujących oraz obudów na te
urządzenia zainstalowanych w pasie dróg publicznych odpowiednio przez: Policję, zarządców
dróg oraz straże gminne (miejskie), ze wskazaniem typu (modelu) zainstalowanego urządzenia
rejestrującego lub obudowy na to urządzenie, szczegółowym określeniem miejsca ich
instalacji oraz opisem infrastruktury technicznej towarzyszącej instalacji, a także
wyszczególnieniem znajdującego się w ich posiadaniu wyposażenia technicznego niezbędnego
do eksploatacji wyżej wymienionych urządzeń obejmującego klucze oraz hasła (kody)
dostępu.
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
(uchylony);
2)
art. 1 pkt 7 w zakresie dotyczącym art. 129g ust. 1-3 oraz art. 129h ust. 1-4;
3)
art. 3 w zakresie dotyczącym art. 20c
- które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2011 r.
”
;
12)
art. 2-11 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym
(Dz. U. Nr 249, poz. 1656), które stanowią:
„
Art. 2.
1.
Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy Główny Inspektor Transportu Drogowego przejmuje
sprawy, prowadzone na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 3, art. 13 ust. 2 i 4, art. 15,
art. 16, art. 18 ust. 2, art. 19, art. 23-25, art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1, art.
32b, art. 32c, art. 32e, art. 33 ust. 8, art. 34 ust. 5, art. 35 ust. 2 oraz art.
42 ust. 3 pkt 1, 4 i 5 oraz ust. 6 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1 w zakresie zadań
i kompetencji podlegających przekazaniu na podstawie niniejszej ustawy, wszczęte a
niezakończone przed dniem jej wejścia w życie ostateczną decyzją.
2.
Z dniem wejścia w życie ustawy w toczących się postępowaniach sądowych i administracyjnych,
których stroną jest minister właściwy do spraw transportu, w zakresie zadań i kompetencji
podlegających przekazaniu na podstawie tej ustawy, w miejsce ministra właściwego do
spraw transportu, stroną staje się Główny Inspektor Transportu Drogowego.
3.
Minister właściwy do spraw transportu przekaże Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego
akta spraw prowadzonych przez jednostkę, o której mowa w art. 17 ust. 2 ustawy zmienianej
w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
zwaną dalej „jednostką”.
4.
Przekazanie akt spraw, o którym mowa w ust. 3, następuje na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego
zawierającego wykaz spraw i przekazywanych dokumentów.
Art. 3.
Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rejestr wydanych świadectw kierowcy i rejestr
pojazdów i przedsiębiorców wykonujących międzynarodowy przewóz drogowy na potrzeby
własne, o których mowa w art. 32e ust. 1 i art. 34 ust. 5 ustawy zmienianej w art.
1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stają się
rejestrem wydanych świadectw kierowcy i rejestrem podmiotów i pojazdów wykonujących
przewóz drogowy na potrzeby własne, o których mowa w art. 32e i art. 34 ust. 5 ustawy
zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 4.
Decyzje ministra właściwego do spraw transportu, w zakresie zadań i kompetencji podlegających
przekazaniu na podstawie ustawy, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
zachowują moc.
Art. 5.
Do jednostki nie stosuje się przepisu art. 87 ust. 1 i art. 89 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. - Przepisy wprowadzające
ustawę o finansach publicznych
(Dz. U. Nr 157, poz. 1241, z późn. zm.a)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 219, poz. 1706 oraz
z 2010 r. Nr 96, poz. 620, Nr 108, poz. 685, Nr 152, poz. 1020, Nr 161, poz. 1078,
Nr 226, poz. 1475 i Nr 238, poz. 1578.).
Art. 6.
1.
Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy Główny Inspektorat Transportu Drogowego
przejmuje prawa, należności i zobowiązania jednostki. Przekazanie aktywów trwałych
i innych składników majątkowych pozostających w dyspozycji jednostki następuje na
podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego.
2.
Zobowiązania jednostki, o których mowa w ust. 1, zostaną rozliczone ze środków zgromadzonych
na rachunku bankowym tej jednostki, przekazanych na rachunek bankowy Głównego Inspektoratu
Transportu Drogowego, z tym że środki pieniężne stanowiące nierozliczone nadpłaty
z tytułu opłat za wydane przez jednostkę dokumenty i kaucje stanowiące zabezpieczenie
na pobierane karty opłat przechodzą z dniem 1 stycznia 2011 r. na wyodrębniony rachunek
bankowy Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego w celu zwrotu tych nadpłat i kaucji.
Art. 7.
1.
Z dniem 1 stycznia 2011 r. pracownicy jednostki stają się pracownikami Głównego Inspektoratu
Transportu Drogowego zatrudnionymi na stanowiskach urzędniczych w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej
(Dz. U. Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1706). Przepis art. 231 § 4 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.
2.
Dyrektor Generalny Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego niezwłocznie zawiadamia
na piśmie pracowników, o których mowa w ust. 1, o zmianach, jakie mają nastąpić w
ich stosunkach pracy.
Art. 8.
Wojewódzcy inspektorzy transportu drogowego wykonują zadania, o których mowa w art.
27 ust. 3 i art. 30 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 1, od dnia 1 stycznia 2012 r.
Art. 9.
Komisja społeczna do spraw podziału zezwoleń zagranicznych powołana na podstawie dotychczasowych
przepisów funkcjonuje do końca okresu, na jaki została powołana.
Art. 10.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 26 pkt 2, art. 30 ust.
2d, art. 32 ust. 1 pkt 2, art. 41 ust. 4 i art. 50a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu
obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują moc do czasu
wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych odpowiednio na podstawie art. 26,
art. 30 ust. 7, art. 32, art. 41 ust. 4 i art. 50a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia
w życie tej ustawy.
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r., z wyjątkiem art. 5 i 7, które wchodzą
w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
13)
art. 9 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług
oraz ustawy o transporcie drogowym
(Dz. U. Nr 247, poz. 1652), który stanowi:
„
Art. 9.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 16, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 9, pkt 12, pkt 13 lit. b i pkt 14, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2013 r.
”
;
14)
art. 78, 82, 87, 88 i art. 90 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie
zbiorowym
(Dz. U. z 2011 r. Nr 5, poz. 13), które stanowią:
„
Art. 78.
Podmioty prowadzące działalność w zakresie regularnego przewozu osób w krajowym transporcie
drogowym, kolejowym, innym szynowym, linowym, linowo-terenowym, morskim i w żegludze
śródlądowej mogą ją nadal wykonywać na podstawie posiadanych uprawnień, jednak nie
dłużej niż do dnia 31 grudnia 2016 r.
”
„
Art. 82.
1.
Organizator publicznego transportu zbiorowego wydaje zaświadczenie na wykonywanie
publicznego transportu zbiorowego podmiotowi, który zawarł umowę na wykonywanie regularnych
przewozów osób w krajowym transporcie drogowym przed dniem wejścia w życie ustawy.
Zaświadczenie wydaje się przed dniem wygaśnięcia zezwolenia na wykonywanie regularnych
przewozów osób w krajowym transporcie drogowym, na okres ważności umowy.
2.
Operator publicznego transportu zbiorowego, który w okresie od dnia wejścia w życie
ustawy do dnia 31 grudnia 2016 r. zawarł umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego
transportu zbiorowego w transporcie drogowym, zwolniony jest z obowiązku posiadania
zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowych transporcie drogowym,
o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
(Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, z późn. zm.b)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 176, poz. 1238 i Nr 192, poz. 1381, z 2008 r. Nr 218, poz. 1391, Nr 227, poz. 1505
i Nr 234, poz. 1574, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 31, poz. 206, Nr 86, poz. 720 i
Nr 98, poz. 817 oraz z 2010 r. Nr 43, poz. 246, Nr 164, poz. 1107, Nr 225, poz. 1466,
Nr 247, poz. 1652 i Nr 249, poz. 1656.).
”
„
Art. 87.
1.
W terminie do dnia 31 grudnia 2016 r. podmioty prowadzące działalność w zakresie krajowego
regularnego przewozu osób są obowiązane uwzględniać uprawnienia pasażerów do ulgowych
przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego w transporcie drogowym i kolejowym,
zgodnie z dotychczasowymi przepisami.
2.
W terminie, o którym mowa w ust. 1, finansowanie ulgowych przejazdów środkami publicznego
transportu zbiorowego odbywa się na zasadach określonych w przepisach dotychczasowych.
3.
Umowy określające zasady przekazywania przewoźnikom dopłat do utraconych przychodów
z tytułu stosowania ulg ustawowych, zawarte na podstawie art. 8a ust. 4 pkt 3 ustawy,
o której mowa w art. 68, zachowują ważność przez okres, na który zostały zawarte,
jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2016 r.
Art. 88.
W terminie do dnia 31 maja 2015 r. minister właściwy do spraw transportu przekaże
Komisji Europejskiej sprawozdanie, o którym mowa w art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE)
nr 1370/2007.
”
„
Art. 90.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2011 r., z wyjątkiem art. 46 ust. 1 pkt 1,
art. 68 pkt 2 i 3 oraz art. 73 pkt 1 lit. a, pkt 2-8, pkt 10 lit. a i pkt 11 lit.
a, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.
”
;
15)
art. 139 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami
(Dz. U. Nr 30, poz. 151 i Nr 92, poz. 530 oraz z 2012 r. poz. 113), który stanowi:
„
Art. 139.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 19 stycznia 2013 r., z wyjątkiem:
1)
art. 125 pkt 9, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 110, który wchodzi w życie po upływie 2 lat od dnia ogłoszenia.
”
;
16)
art. 2-4 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym
(Dz. U. Nr 48, poz. 247), które stanowią:
„
Art. 2.
Termin na przeprowadzenie egzaminów, co do których wnioski o ich przeprowadzenie złożone
zostały przed dniem wejścia w życie ustawy, liczy się od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 3.
Przedsiębiorcy wykonujący do dnia wejścia w życie ustawy działalność gospodarczą w zakresie przewozu okazjonalnego mogą ją wykonywać, na dotychczasowych zasadach przez
okres określony w licencji, nie dłużej jednak niż w okresie roku od dnia wejścia w
życie ustawy.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
4, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
17)
art. 98 i art. 105 ustawy z dnia 25 marca 2011 r. o ograniczaniu barier administracyjnych
dla obywateli i przedsiębiorców
(Dz. U. Nr 106, poz. 622 i Nr 187, poz. 1110), które stanowią:
„
Art. 98.
Do postępowań w sprawach:
1)
o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na hodowli
zwierząt laboratoryjnych lub dostarczaniu zwierząt doświadczalnych, o której mowa
w art. 13 ustawy wymienionej w art. 68,
2)
o uznanie związków hodowców lub innych podmiotów, o których mowa w art. 17 i 21 ustawy
wymienionej w art. 84,
3)
o wydanie zgody na prowadzenie księgi, o której mowa w art. 18 ust. 1, oraz rejestru,
o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 84,
4)
o uzyskanie pozwolenia na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego
uprawę roślin, o którym mowa w art. 4 ustawy wymienionej w art. 85,
5)
o udzielenie koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony
osób i mienia, o których mowa w art. 15 ustawy wymienionej w art. 21,
6)
o udzielenie koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania
i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu
wojskowym lub policyjnym, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy wymienionej w art.
36,
7)
o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 19b i 50a ustawy wymienionej w art. 17,
8)
wniosków o wydanie zaświadczenia, o których mowa w art. 33 ust. 6 ustawy wymienionej
w art. 37
- wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się
przepisy dotychczasowe.
”
„
Art. 105.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem:
1)
art. 36 pkt 3 i 4, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 44 i art. 103, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2011 r.;
3)
(uchylony).
”
;
18)
art. 5 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług,
ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników oraz ustawy o transporcie
drogowym
(Dz. U. Nr 134, poz. 780), który stanowi:
„
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 20, 21 i 28,
art. 2 i art. 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
”
;
19)
art. 3 i 4 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz
ustawy o drogach publicznych
(Dz. U. Nr 159, poz. 945), które stanowią:
„
Art. 3.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 69 ust. 3a i art. 76 ust.
4 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 69 ust. 3a i art. 76 ust. 4 pkt 1 ustawy,
o której mowa w ust. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż
przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 2 i 15, które wchodzą
w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
20)
art. 3 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o czasie pracy kierowców oraz
ustawy o transporcie drogowym
(Dz. U. Nr 168, poz. 1005), który stanowi:
„
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
21)
art. 125, 127, 132 i art. 135 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów
niebezpiecznych
(Dz. U. Nr 227, poz. 1367 i Nr 244, poz. 1454), które stanowią:
„
Art. 125.
1.
Osoby, które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy posiadają ważne świadectwo doradcy
wydane na podstawie dotychczasowych przepisów i przedłużające ważność świadectwa doradcy,
uważa się za spełniające wymagania określone w ustawie.
2.
Zaświadczenia ADR, świadectwa eksperta ADN, świadectwa eksperta ADN do spraw przewozu
gazów i świadectwa eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów, świadectwa doradcy,
świadectwa dopuszczenia pojazdu ADR oraz świadectwa dopuszczenia statku ADN i tymczasowe
świadectwa dopuszczenia wydane na podstawie dotychczasowych przepisów zachowują ważność
w zakresie i przez okres, na który zostały wydane.
”
„
Art. 127.
W sprawach:
1)
o nadanie uprawnień doradcy,
2)
o wydanie świadectwa dopuszczenia pojazdu ADR w zakresie opłat
- wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
”
„
Art. 132.
1.
Główny Inspektor Transportu Drogowego, Prezes Urzędu Transportu Kolejowego i komisja,
o której mowa w art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej, przekażą, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, katalog pytań
egzaminacyjnych dotyczących egzaminu dla doradcy do spraw bezpieczeństwa przewozu
towarów niebezpiecznych Dyrektorowi Transportowego Dozoru Technicznego.
2.
Katalog pytań, o którym mowa w ust. 1, może być stosowany przez okres 12 miesięcy
od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
”
„
Art. 135.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., z wyjątkiem:
1)
art. 124, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 131 i art. 132, które wchodzą w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
22)
art. 10 i art. 11 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie
drogowym oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 244, poz. 1454), które stanowią:
„
Art. 10.
Przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje
się w sprawach o nałożenie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu
drogowego, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem jej wejścia
w życie.
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
”
;
23)
art. 2 ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym
(Dz. U. poz. 661), który stanowi:
„
Art. 2.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
a)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 219, poz. 1706 oraz
z 2010 r. Nr 96, poz. 620, Nr 108, poz. 685, Nr 152, poz. 1020, Nr 161, poz. 1078,
Nr 226, poz. 1475 i Nr 238, poz. 1578.
b)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 176, poz. 1238 i Nr 192, poz. 1381, z 2008 r. Nr 218, poz. 1391, Nr 227, poz. 1505
i Nr 234, poz. 1574, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 31, poz. 206, Nr 86, poz. 720 i
Nr 98, poz. 817 oraz z 2010 r. Nr 43, poz. 246, Nr 164, poz. 1107, Nr 225, poz. 1466,
Nr 247, poz. 1652 i Nr 249, poz. 1656.
Załącznik
-
Tekst jednolity ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw
Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy 76/914/EWG z dnia 16 grudnia 1976 r. w sprawie
minimalnego poziomu wyszkolenia kierowców w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 357
z 29.12.1976); 2) dyrektywy 84/647/EWG z dnia 19 grudnia 1984 r. w sprawie użytkowania
pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy (Dz. Urz. WE L
335 z 22.12.1984); 3) dyrektywy 88/599/EWG z dnia 23 listopada 1988 r. w sprawie standardowych
procedur sprawdzających przy wykonaniu rozporządzenia (EWG) nr 3820/85 w sprawie harmonizacji
niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz rozporządzenia
(EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym
(Dz. Urz. WE L 325 z 29.11.1988); 4) dyrektywy 90/398/EWG z dnia 24 lipca 1990 r.
zmieniającej dyrektywę 84/647/EWG w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców
w celu drogowego przewozu rzeczy (Dz. Urz. WE L 202 z 31.07.1990); 5) dyrektywy 92/106/EWG
z dnia 7 grudnia 1992 r. w sprawie ustanowienia wspólnych zasad dla niektórych typów
transportu kombinowanego towarów między państwami członkowskimi (Dz. Urz. WE L 368
z 17.12.1992); 6) dyrektywy 98/76/WE z dnia 1 października 1998 r. zmieniającej dyrektywę
96/26/WE w sprawie dostępu do zawodu przewoźnika drogowego transportu rzeczy i przewoźnika
drogowego transportu osób oraz wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów
potwierdzających posiadanie kwalifikacji, mająca na celu ułatwienie im korzystania
z prawa swobody przedsiębiorczości w dziedzinie transportu krajowego i międzynarodowego
(Dz. Urz. WE L 277 z 14.10.1998); 7) dyrektywy 1999/62/WE z dnia 17 czerwca 1999 r.
w sprawie pobierania opłat za użytkowanie niektórych typów infrastruktury przez pojazdy
ciężarowe (Dz. Urz. WE L 187 z 20.07.1999); 8) dyrektywy 2000/30/WE z dnia 6 czerwca
2000 r. w sprawie drogowej kontroli przydatności do ruchu pojazdów użytkowych poruszających
się we Wspólnocie (Dz. Urz. WE L 203 z 10.08.2000). Dane dotyczące ogłoszenia aktów
prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez
Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów
w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne.
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa zasady podejmowania i wykonywania:
1)
krajowego transportu drogowego;
2)
międzynarodowego transportu drogowego;
3)
niezarobkowego krajowego przewozu drogowego;
4)
niezarobkowego międzynarodowego przewozu drogowego.
22)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 września 2007 r. o zmianie
ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 192,
poz. 1381), która weszła w życie z dniem 3 listopada 2007 r..
Ustawa określa również:
1)
zasady działania Inspekcji Transportu Drogowego;
23)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie
ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 244, poz. 1454),
która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.)
odpowiedzialność za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego:
a)
podmiotów wykonujących przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem,
b)
kierowców,
c)
osób zarządzających transportem,
d)
innych osób wykonujących czynności związane z przewozem drogowym.
Art. 2.
Na zasadzie wzajemności, o ile umowy międzynarodowe ratyfikowane przez Rzeczpospolitą
Polską nie stanowią inaczej, przedsiębiorca zagraniczny uprawniony do wykonywania
transportu drogowego na podstawie prawa właściwego dla kraju jego siedziby może go
wykonywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach określonych w ustawie.
Art. 3.
1.
Przepisów ustawy nie stosuje się do przewozu drogowego wykonywanego pojazdami samochodowymi
lub zespołami pojazdów:
1)
przeznaczonymi konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą
- w niezarobkowym przewozie drogowym osób;
2)
o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony w transporcie drogowym
rzeczy oraz niezarobkowym przewozie drogowym rzeczy;
3)
zespołów ratownictwa medycznego oraz w ramach usług transportu sanitarnego.
1a4)Dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie
drogowym oraz ustawy o drogach publicznych (Dz. U. Nr 159, poz. 945), która weszła
w życie z dniem 1 sierpnia 2011 r..
Przepisy ustawy stosuje się do kontroli przez Inspekcję Transportu Drogowego:
1)
przestrzegania przepisów ruchu drogowego przez kierujących pojazdami na zasadach określonych
w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
(Dz. U. z 2012 r. poz. 1137);
2)
prawidłowości uiszczenia opłaty elektronicznej, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
(Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115, z późn. zm.5)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 23, poz. 136 i Nr 192, poz. 1381, z 2008 r. Nr 54, poz. 326, Nr 218, poz. 1391
i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 19, poz. 100 i 101, Nr 86, poz. 720 i Nr 168, poz.
1323, z 2010 r. Nr 106, poz. 675, Nr 152, poz. 1018 i Nr 225, poz. 1466, z 2011 r.
Nr 5, poz. 13, Nr 159, poz. 945 i Nr 222, poz. 1321 oraz z 2012 r. poz. 472 i 965.).
2.
Do przewozów drogowych wykonywanych:
1)
w ramach powszechnych usług pocztowych,
2)
w ramach usług polegających na przewozie odpadów komunalnych lub nieczystości ciekłych,
3)
przez podmioty niebędące przedsiębiorcami,
4)
w ramach usuwania skutków awarii lub wypadków pojazdami pomocy drogowej
- stosuje się odpowiednio przepisy ustawy dotyczące niezarobkowego przewozu drogowego.
Art. 4.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
krajowy transport drogowy - podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej w
zakresie przewozu osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi zarejestrowanymi w kraju,
za które uważa się również zespoły pojazdów składające się z pojazdu samochodowego
i przyczepy lub naczepy, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym jazda
pojazdu, miejsce rozpoczęcia lub zakończenia podróży i przejazdu oraz droga znajdują
się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
międzynarodowy transport drogowy - podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej
w zakresie przewozu osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi, za które uważa się również
zespoły pojazdów składające się z pojazdu samochodowego i przyczepy lub naczepy, przy
czym jazda pojazdu między miejscem początkowym i docelowym odbywa się z przekroczeniem
granicy Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
transport drogowy - krajowy transport drogowy lub międzynarodowy transport drogowy;
określenie to obejmuje również:
a)
każdy przejazd drogowy wykonywany przez przedsiębiorcę pomocniczo w stosunku do działalności
gospodarczej, niespełniający warunków, o których mowa w pkt 4,
b)
działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa przy przewozie rzeczy;
4)
niezarobkowy przewóz drogowy - przewóz na potrzeby własne - każdy przejazd pojazdu
po drogach publicznych z pasażerami lub bez, załadowanego lub bez ładunku, przeznaczonego
do nieodpłatnego krajowego i międzynarodowego przewozu drogowego osób lub rzeczy,
wykonywany przez przedsiębiorcę pomocniczo w stosunku do jego podstawowej działalności
gospodarczej, spełniający łącznie następujące warunki:
a)
pojazdy samochodowe używane do przewozu są prowadzone przez przedsiębiorcę lub jego
pracowników,
b)
przedsiębiorca legitymuje się tytułem prawnym do dysponowania pojazdami samochodowymi,
c)
w przypadku przejazdu pojazdu załadowanego - rzeczy przewożone są własnością przedsiębiorcy
lub zostały przez niego sprzedane, kupione, wynajęte, wydzierżawione, wyprodukowane,
wydobyte, przetworzone lub naprawione albo celem przejazdu jest przewóz osób lub rzeczy
z przedsiębiorstwa lub do przedsiębiorstwa na jego własne potrzeby, a także przewóz
pracowników i ich rodzin,
d)
nie jest przewozem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie usług
turystycznych;
5)
niezarobkowy krajowy przewóz drogowy - przewóz na potrzeby własne wykonywany na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
6)
niezarobkowy międzynarodowy przewóz drogowy - przewóz na potrzeby własne wykonywany
z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej;
6a)
przewóz drogowy - transport drogowy lub niezarobkowy przewóz drogowy, a także inny
przewóz drogowy w rozumieniu przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.
w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu
drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98,
jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85
(Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 561/2006”;
76)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 7.)
przewóz regularny - publiczny przewóz osób i ich bagażu w określonych odstępach czasu
i określonymi trasami, na zasadach określonych w ustawie i w ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe
(Dz. U. z 2012 r. poz. 1173);
77)W brzmieniu ustalonym przez art. 73 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r.
o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 5, poz. 13), który wejdzie
w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.)
międzynarodowy przewóz regularny - publiczny przewóz osób i ich bagażu w określonych
odstępach czasu i określonymi trasami, realizowany w całości lub w części poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
7a)
(uchylony);8)Przez art. 73 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie
zbiorowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 5, poz. 13), która weszła w życie z dniem 1 marca 2011 r.
8)
linia komunikacyjna - połączenie komunikacyjne na określonej drodze między przystankami
wskazanymi w rozkładzie jazdy, po której odbywają się regularne przewozy osób;
8a)
przystanek - miejsce przeznaczone do wsiadania lub wysiadania pasażerów na danej linii
komunikacyjnej, oznaczone w sposób określony w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, z informacją o rozkładzie jazdy, z uwzględnieniem godzin odjazdów środków transportowych
przewoźnika drogowego uprawnionego do korzystania z tego miejsca;
9)
przewóz regularny specjalny - niepubliczny przewóz regularny określonej grupy osób,
z wyłączeniem innych osób;
10)
przewóz wahadłowy - wielokrotny przewóz zorganizowanych grup osób tam i z powrotem,
między tym samym miejscem początkowym a tym samym miejscem docelowym, przy spełnieniu
łącznie następujących warunków:
a)
każda grupa osób przewiezionych do miejsca docelowego wraca do miejsca początkowego,
b)
miejsce początkowe i miejsce docelowe oznaczają odpowiednio miejsce rozpoczęcia usługi
przewozowej oraz miejsce zakończenia usługi przewozowej, z uwzględnieniem w każdym
przypadku okolicznych miejscowości leżących w promieniu 50 km;
11)
przewóz okazjonalny - przewóz osób, który nie stanowi przewozu regularnego, przewozu
regularnego specjalnego albo przewozu wahadłowego;
12)
przewóz kabotażowy - przewóz wykonywany pojazdem samochodowym zarejestrowanym za granicą
lub przez przedsiębiorcę zagranicznego między miejscami położonymi na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
13)
transport kombinowany - przewóz rzeczy, podczas którego samochód ciężarowy, przyczepa,
naczepa z jednostką ciągnącą lub bez jednostki ciągnącej, nadwozie wymienne lub kontener
20-stopowy lub większy korzysta z drogi w początkowym lub końcowym odcinku przewozu,
a na innym odcinku z usługi kolei, żeglugi śródlądowej lub transportu morskiego, przy
czym odcinek morski przekracza 100 km w linii prostej; odcinek przewozu początkowego
lub końcowego oznacza przewóz:
a)
pomiędzy punktem, gdzie rzeczy są załadowane, i najbliższą odpowiednią kolejową stacją
załadunkową dla odcinka początkowego oraz pomiędzy najbliższą odpowiednią kolejową
stacją wyładunkową a punktem, gdzie rzeczy są wyładowane, dla końcowego odcinka lub
b)
wewnątrz promienia nieprzekraczającego 150 km w linii prostej ze śródlądowego lub
morskiego portu załadunku lub wyładunku;
14)
międzynarodowy transport kombinowany - transport kombinowany, podczas którego następuje
przekroczenie granicy Rzeczypospolitej Polskiej;
15)
przewoźnik drogowy - przedsiębiorca uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej
w zakresie transportu drogowego;
16)
zagraniczny przewoźnik drogowy - zagraniczny przedsiębiorca uprawniony do wykonywania
działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego na podstawie przepisów obowiązujących
w państwie, w którym znajduje się jego siedziba;
179)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o
zmianie ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 249, poz. 1656), która weszła w życie
z dniem 1 stycznia 2011 r.)
licencja - decyzja administracyjna wydana przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego
lub określony w ustawie organ samorządu terytorialnego, uprawniająca do podejmowania
i wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego;
189)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o
zmianie ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 249, poz. 1656), która weszła w życie
z dniem 1 stycznia 2011 r.)
zezwolenie - decyzja administracyjna wydana przez ministra właściwego do spraw transportu,
Głównego Inspektora Transportu Drogowego lub określony w ustawie organ samorządu terytorialnego,
uprawniająca przewoźnika drogowego do wykonywania określonego rodzaju transportu drogowego;
19)
zezwolenie zagraniczne - dokument otrzymany na podstawie umowy międzynarodowej od
właściwego organu innego państwa lub organizacji międzynarodowej przez właściwy organ
Rzeczypospolitej Polskiej przekazywany przewoźnikowi drogowemu i upoważniający go
do wykonywania międzynarodowego transportu drogowego, jednokrotnie lub wielokrotnie,
do lub z terytorium państwa określonego w zezwoleniu lub tranzytem przez jego terytorium;
19a10)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 9.)
formularz jazdy - dokument wydawany na podstawie art. 11 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 684/92 z dnia 16 marca 1992 r. w sprawie
wspólnych zasad międzynarodowego przewozu osób autokarem i autobusem
(Dz. Urz. UE L 74 z 20.03.1992, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 1, str. 306, z późn. zm.) oraz na podstawie umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów
autokarami i autobusami (Umowa INTERBUS), sporządzonej w Brukseli dnia 11 grudnia 2000 r.
(Dz. U. z 2003 r. Nr 114, poz. 1076);
20)
certyfikat kompetencji zawodowych - dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji
i wiedzy niezbędnych do podjęcia i wykonywania działalności gospodarczej w zakresie
transportu drogowego;
21)
(uchylony);
2211)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
obowiązki lub warunki przewozu drogowego - obowiązki lub warunki wynikające z przepisów
ustawy oraz:
a)
rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń
rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym
(Dz. Urz. L 370 z 31.12.1985, str. 21),
b)
rozporządzenia Rady (EWG) nr 684/92 z dnia 16 marca 1992 r. w sprawie wspólnych zasad
międzynarodowego przewozu osób autokarem i autobusem,
c)
rozporządzenia Rady (EWG) nr 881/92 z dnia 26 marca 1992 r. w sprawie dostępu do rynku
drogowych przewozów rzeczy we Wspólnocie, na lub z terytorium Państwa Członkowskiego
lub w tranzycie przez jedno lub więcej Państw Członkowskich
(Dz. Urz. L 95 z 09.04.1992, str. 1-7),
d)
rozporządzenia Rady (EWG) nr 3118/93 z dnia 25 października 1993 r. ustanawiającego
warunki wykonywania w Państwie Członkowskim usług krajowego transportu drogowego rzeczy
przez przewoźników niemających siedziby w tym państwie członkowskim
(Dz. Urz. L 279 z 12.11.1993, str. 1-16),
e)
rozporządzenia Rady (WE) nr 12/98 z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiającego warunki
dostępu przewoźników niemających stałej siedziby w Państwie Członkowskim do transportu
drogowego osób w Państwie Członkowskim
(Dz. Urz. L 4 z 08.01.1998, str. 10-14),
f)
rozporządzenia Komisji (WE) nr 2121/98 z dnia 2 października 1998 r. ustanawiającego
szczegółowe zasady stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 684/92 i (WE) nr 12/98 w
zakresie dokumentów dla przewozu osób autokarem i autobusem
(Dz. Urz. L 268 z 03.10.1998, str. 10-26),
g)
rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt
podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniające dyrektywy 64/432/EWG
i 93/119/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 1255/97
(Dz. Urz. L 3 z 05.01.2005, str. 1-44),
h)
rozporządzenia (WE) nr 561/2006,
i)
rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca
2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów
(Dz. Urz. L 190 z 12.07.2006, str. 1-98),
j)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października
2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika
drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE
(Dz. Urz. L 300 z 14.11.2009, str. 51-71),
k)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października
2009 r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych
(Dz. Urz. L 300 z 14.11.2009, str. 72-87),
l)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października
2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych
i autobusowych i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006
(Dz. Urz. L 48 z 23.02.2011, str. 19),
m)
ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe,
n)
ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
(Dz. U. z 2012 r. poz. 391 i 951),
o)
ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym,
p)
ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt
(Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002, z późn. zm.12)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 69, poz. 625, Nr 92, poz. 880 i Nr 96, poz. 959, z 2005 r. Nr 33, poz. 289 i Nr
175, poz. 1462, z 2006 r. Nr 249, poz. 1830, z 2008 r. Nr 199, poz. 1227, z 2009 r.
Nr 18, poz. 97, Nr 79, poz. 668 i Nr 92, poz. 753, z 2010 r. Nr 47, poz. 278, z 2011 r.
Nr 230, poz. 1373 oraz z 2012 r. poz. 908 i 985.),
r)
ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców
(Dz. U. z 2012 r. poz. 1155),
s)
ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych
(Dz. U. Nr 180, poz. 1494, z późn. zm.13)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 99, poz. 661 oraz
z 2011 r. Nr 106, poz. 622 i Nr 171, poz. 1016.),
t)
ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
(Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914, z późn. zm.14)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r.
Nr 182, poz. 1228 i Nr 230, poz. 1511 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 122, poz.
696 i Nr 171, poz. 1016.),
u)
ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów
(Dz. U. Nr 124, poz. 859, z 2010 r. Nr 28, poz. 145 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622),
w)
ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym
(Dz. U. z 2011 r. Nr 5, poz. 13 i Nr 228, poz. 1368),
x)
ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych
(Dz. U. Nr 227, poz. 1367 i Nr 244, poz. 1454),
y)
wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych w zakresie przewozu drogowego.
Rozdział 2
Zasady podejmowania i wykonywania transportu drogowego
Art. 5.
1.
Podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji
na wykonywanie transportu drogowego, zwanej dalej „licencją”.
2.
Licencji udziela się na czas oznaczony, nie krótszy niż 2 lata i nie dłuższy niż 50
lat, uwzględniając wniosek przedsiębiorcy.
3.
Przedsiębiorcy udziela się licencji, z zastrzeżeniem art. 6, jeżeli:
1)
członkowie organu zarządzającego osoby prawnej, osoby zarządzające spółką jawną lub
komandytową, a w przypadku innego przedsiębiorcy - osoby prowadzące działalność gospodarczą,
spełniają wymogi dobrej reputacji; wymóg dobrej reputacji nie jest spełniony lub przestał
być spełniany przez te osoby, jeżeli:
a)
zostały skazane prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa umyślne: karne skarbowe,
przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, mieniu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności
dokumentów, ochronie środowiska lub warunkom pracy i płacy albo innym przepisom dotyczącym
wykonywania zawodu,
b)
wydano w stosunku do tych osób prawomocne orzeczenie zakazujące wykonywania działalności
gospodarczej w zakresie transportu drogowego;
2)
przynajmniej jedna z osób zarządzających przedsiębiorstwem lub osoba zarządzająca
w przedsiębiorstwie transportem drogowym legitymuje się certyfikatem kompetencji zawodowych;
3)
posiada sytuację finansową zapewniającą podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej
w zakresie transportu drogowego określony dostępnymi środkami finansowymi lub majątkiem
w wysokości:
a)
9000 euro - na pierwszy pojazd samochodowy przeznaczony do transportu drogowego,
b)
5000 euro - na każdy następny pojazd samochodowy,
c)
50 000 euro - przy wykonywaniu transportu drogowego w zakresie, o którym mowa w art.
4 pkt 3 lit. b;
415)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 16.)
przedsiębiorca osobiście wykonujący przewozy i zatrudnieni przez przedsiębiorcę kierowcy,
a także inne osoby niezatrudnione przez przedsiębiorcę, lecz wykonujące osobiście
przewozy na jego rzecz, spełniają wymagania określone w przepisach ustawy, przepisach
ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym oraz w innych przepisach określających wymagania w stosunku do kierowców, a także
nie byli skazani prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa umyślne przeciwko bezpieczeństwu
w komunikacji, mieniu, wiarygodności dokumentów lub środowisku;
416)W brzmieniu ustalonym przez art. 126 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących
pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151 i Nr 92, poz. 530 oraz z 2012 r. poz. 113), która
wejdzie w życie z dniem 19 stycznia 2013 r.)
przedsiębiorca osobiście wykonujący przewozy i zatrudnieni przez przedsiębiorcę kierowcy,
a także inne osoby niezatrudnione przez przedsiębiorcę, lecz wykonujące osobiście
przewozy na jego rzecz, spełniają wymagania określone w przepisach ustawy, przepisach
ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami
(Dz. U. Nr 30, poz. 151, z późn. zm.17)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 92, poz. 530, Nr
106, poz. 622, Nr 205, poz. 1210, Nr 227, poz. 1367 i Nr 244, poz. 1454 oraz z 2012 r.
poz. 113.)oraz w innych przepisach określających wymagania w stosunku do kierowców, a także
nie byli skazani prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa umyślne przeciwko bezpieczeństwu
w komunikacji, mieniu, wiarygodności dokumentów lub środowisku;
5)
posiada tytuł prawny do dysponowania pojazdem lub pojazdami samochodowymi spełniającymi
wymagania techniczne określone przepisami prawa o ruchu drogowym, którymi transport drogowy ma być wykonywany.
4.
Wymagań, o których mowa w ust. 3 pkt 4 i 5, nie stosuje się wobec przedsiębiorcy wykonującego
transport drogowy wyłącznie w zakresie, o którym mowa w art. 4 pkt 3 lit. b.
5.
Posiadanie sytuacji finansowej zapewniającej podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej
w zakresie transportu drogowego potwierdza się:
1)
rocznym sprawozdaniem finansowym;
2)
dokumentami potwierdzającymi:
a)
dysponowanie środkami pieniężnymi w gotówce lub na rachunkach bankowych lub dostępnymi
aktywami,
b)
posiadanie akcji lub udziałów lub innych zbywalnych papierów wartościowych,
c)
udzielenie gwarancji lub poręczeń bankowych,
d)
własność nieruchomości.
6.
Przy ocenie sytuacji finansowej, o której mowa w ust. 3 pkt 3, stosuje się kurs średni
ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, obowiązujący w ostatnim dniu roku poprzedzającego
rok, w którym ocena ta jest dokonywana.
Art. 6.
1.
Licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się przedsiębiorcy,
jeżeli:
1)
spełnia wymagania określone w art. 5 ust. 3 pkt 1 i 5;
2)
zatrudnieni przez niego kierowcy oraz sam przedsiębiorca osobiście wykonujący przewozy:
a18)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 19.)
spełniają wymagania określone w przepisach prawa o ruchu drogowym,
a19)W brzmieniu ustalonym przez art. 126 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 16.)
spełniają wymagania określone w przepisach ustawy i w przepisach ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami,
b)
nie byli skazani za przestępstwa, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 4, a ponadto
za przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu oraz przeciwko wolności seksualnej i obyczajności,
c)
posiadają zaświadczenie o ukończeniu szkolenia w zakresie transportu drogowego taksówką,
potwierdzonego zdanym egzaminem, lub wykażą się co najmniej 5-letnią praktyką w zakresie
wykonywania tego transportu; przerwa w wykonywaniu transportu drogowego nie może być
dłuższa niż kolejnych 6 miesięcy z przyczyn zależnych od nich,
d)
spełniają wymagania określone w art. 39a ust. 1 pkt 1-4.
2.
Egzamin, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, przeprowadzają komisje egzaminacyjne
powołane przez starostę.
2a20)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o zmianie ustawy o
transporcie drogowym (Dz. U. Nr 48, poz. 247), która weszła w życie z dniem 7 kwietnia
2011 r..
Komisja egzaminacyjna przeprowadza egzamin w terminie 60 dni od dnia złożenia wniosku
o jego przeprowadzenie.
2b20)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o zmianie ustawy o
transporcie drogowym (Dz. U. Nr 48, poz. 247), która weszła w życie z dniem 7 kwietnia
2011 r..
W komisjach egzaminacyjnych nie mogą uczestniczyć osoby wykonujące działalność gospodarczą
w zakresie transportu drogowego taksówką.
3.
Minister właściwy do spraw transportu, po zasięgnięciu opinii organizacji o zasięgu
ogólnokrajowym zrzeszających taksówkarzy, określi, w drodze rozporządzenia, program
szkolenia oraz wzór zaświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, mając na
uwadze zakres i obszar działalności, ze szczególnym uwzględnieniem znajomości topografii
miejscowości, w której przedsiębiorca prowadzi lub zamierza prowadzić działalność
gospodarczą, oraz znajomości przepisów porządkowych, a także określi składni …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.