Ustawa z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 17 grudnia 2025 r. Poz. 1795 US T AW A z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt1), 2), 3) Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 1. Ustawa określa: 1) właściwość organów w zakresie zdrowia zwierząt określonym w przepisach: a) 1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniającego i uchylającego niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdro- Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji: 1) służy stosowaniu: a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniającego i uchylającego niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 57 z 03.03.2017, str. 65, Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017, str. 40, Dz. Urz. UE L 272 z 31.10.2018, str. 11 oraz Dz. Urz. UE L 48 z 11.02.2021, str. 3), b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (Dz. Urz. WE L 147 z 31.05.2001, str. 1 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 32, str. 289, Dz. Urz. WE L 173 z 27.06.2001, str. 12, Dz. Urz. WE L 177 z 30.06.2001, str. 60 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 42, str. 564, Dz. Urz. WE L 45 z 15.02.2002, str. 4 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 42, str. 566, Dz. Urz. WE L 225 z 22.08.2002, str. 3, Dz. Urz. UE L 37 z 13.02.2003, str. 7, Dz. Urz. UE L 95 z 11.04.2003, str. 15, Dz. Urz. UE L 152 z 20.06.2003, str. 8, Dz. Urz. UE L 160 z 28.06.2003, str. 1 i 22, Dz. Urz. UE L 173 z 11.07.2003, str. 6, Dz. Urz. UE L 265 z 16.10.2003, str. 10, Dz. Urz. UE L 283 z 31.10.2003, str. 29, Dz. Urz. UE L 333 z 20.12.2003, str. 28, Dz. Urz. UE L 162 z 30.04.2004, str. 52, Dz. Urz. UE L 271 z 19.08.2004, str. 24, Dz. Urz. UE L 274 z 24.08.2004, str. 3, Dz. Urz. UE L 344 z 20.11.2004, str. 12, Dz. Urz. UE L 10 z 13.01.2005, str. 9, Dz. Urz. UE L 37 z 10.02.2005, str. 9, Dz. Urz. UE L 46 z 17.02.2005, str. 31, Dz. Urz. UE L 163 z 23.06.2005, str. 1, Dz. Urz. UE L 205 z 06.08.2005, str. 3, Dz. Urz. UE L 317 z 03.12.2005, str. 4, Dz. Urz. UE L 44 z 15.02.2006, str. 9, Dz. Urz. UE L 55 z 25.02.2006, str. 5, Dz. Urz. UE L 116 z 29.04.2006, str. 9, Dz. Urz. UE L 120 z 05.05.2006, str. 10 i 27, Dz. Urz. UE L 187 z 08.07.2006, str. 10, Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 404 z 30.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 164 z 26.06.2007, str. 7, Dz. Urz. UE L 165 z 27.06.2007, str. 8, Dz. Urz. UE L 284 z 30.10.2007, str. 8, Dz. Urz. UE L 317 z 05.12.2007, str. 61, Dz. Urz. UE L 9 z 12.01.2008, str. 3, Dz. Urz. UE L 94 z 05.04.2008, str. 3, Dz. Urz. UE L 111 z 23.04.2008, str. 3, Dz. Urz. UE L 158 z 18.06.2008, str. 5, Dz. Urz. UE L 161 z 20.06.2008, str. 4, Dz. Urz. UE L 202 z 31.07.2008, str. 11, Dz. Urz. UE L 260 z 30.09.2008, str. 8, Dz. Urz. UE L 312 z 22.11.2008, str. 46, Dz. Urz. UE L 34 z 04.02.2009, str. 11, Dz. Urz. UE L 55 z 27.02.2009, str. 11 i 17, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 155, Dz. Urz. UE L 279 z 23.10.2010, str. 10, Dz. Urz. UE L 53 z 26.02.2011, str. 56, Dz. Urz. UE L 314 z 14.11.2012, str. 13, Dz. Urz. UE L 9 z 15.01.2013, str. 14, Dz. Urz. UE L 21 z 24.01.2013, str. 3, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 179 z 29.06.2013, str. 60, Dz. Urz. UE L 308 z 29.10.2014, str. 66, Dz. Urz. UE L 116 z 07.05.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 188 z 16.07.2015, str. 3, Dz. Urz. UE L 9 z 14.01.2016, str. 4, Dz. Urz. UE L 225 z 19.08.2016, str. 76, Dz. Urz. UE L 18 z 24.01.2017, str. 42, Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 110 z 27.04.2017, str. 2, Dz. Urz. UE L 138 z 25.05.2017, str. 92, Dz. Urz. UE L 138 z 25.05.2017, str. 117, Dz. Urz. UE L 281 z 31.10.2017, str. 14, Dz. Urz. UE L 43 z 16.02.2018, str. 6, Dz. Urz. UE L 174 z 10.07.2018, str. 12, Dz. Urz. UE L 61 z 28.02.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 173 z 27.06.2019, str. 42, Dz. Urz. UE L 184 z 12.06.2020, str. 43, Dz. Urz. UE L 360 z 30.10.2020, str. 13, Dz. Urz. UE L 137 z 22.04.2021, str. 25, Dz. Urz. UE L 256 z 19.07.2021, str. 56, Dz. Urz. Dziennik Ustaw –2– Poz. 1795 wiu zwierząt”) (Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2016 str. 1, z późn. zm.4)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/429”, oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2016/429, b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (Dz. Urz. WE L 147 z 31.05.2001, str. 1, z późn. zm.5) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 32, str. 289), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 999/2001”, 2) 3) 4) 5) UE L 295 z 18.08.2021, str. 1, Dz. Urz. UE L 398 z 11.11.2021, str. 58, Dz. Urz. UE L 29 z 10.02.2022, str. 1, Dz. Urz. UE L 214 z 17.08.2022, str. 1, Dz. Urz. UE L 295 z 16.11.2022, str. 1, Dz. Urz. UE L 2024/877 z 22.03.2024, Dz. Urz. UE L 2024/887 z 25.03.2024, Dz. Urz. UE L 2024/918 z 26.03.2024 oraz Dz. Urz. UE L 2025/328 z 20.02.2025), c) rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność (Dz. Urz. UE L 325 z 12.12.2003, str. 1 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 41, str. 328, Dz. Urz. UE L 170 z 01.07.2005, str. 12, Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 280 z 24.10.2007, str. 5, Dz. Urz. UE L 73 z 19.03.2009, str. 5, Dz. Urz. UE L 188 z 18.07.2009, str. 14, Dz. Urz. UE L 138 z 26.05.2011, str. 45, Dz. Urz. UE L 281 z 28.10.2011, str. 7, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 68 z 13.03.2015, str. 90 oraz Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2016, str. 1), d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 276 z 20.10.2010, str. 33, Dz. Urz. UE L 216 z 14.08.2012, str. 3, Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 86, Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017, str. 40, Dz. Urz. UE L 130 z 28.05.2018, str. 11, Dz. Urz. UE L 294 z 21.11.2018, str. 44 oraz Dz. Urz. UE L 170 z 25.06.2019, str. 1); 2) wdraża dyrektywę 2003/99/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych, zmieniającą decyzję Rady 90/424/EWG i uchylającą dyrektywę Rady 92/117/EWG (Dz. Urz. UE L 325 z 12.12.2003, str. 31 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 41, str. 344, Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 352, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 109, Dz. Urz. UE L 155 z 18.06.2009, str. 30 oraz Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 234). Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, ustawę z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych, ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawę z dnia 28 września 1991 r. o lasach, ustawę z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie, ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, ustawę z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, ustawę z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, ustawę z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne, ustawę z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt, ustawę z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, ustawę z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego, ustawę z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, ustawę z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, ustawę z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu, ustawę z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, ustawę z dnia 15 stycznia 2015 r. o ochronie zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych lub edukacyjnych, ustawę z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, ustawę z dnia 10 grudnia 2020 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich, ustawę z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych, ustawę z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich, ustawę z dnia 4 listopada 2022 r. o Centralnym Azylu dla Zwierząt oraz ustawę z dnia 4 listopada 2022 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej w dniu 17 lipca 2025 r. pod numerem 2025/0390/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) (Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 1). Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 57 z 03.03.2017, str. 65, Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017, str. 40, Dz. Urz. UE L 272 z 31.10.2018, str. 11 oraz Dz. Urz. UE L 48 z 11.02.2021, str. 3. Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. WE L 173 z 27.06.2001, str. 12, Dz. Urz. WE L 177 z 30.06.2001, str. 60 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 42, str. 564, Dz. Urz. WE L 45 z 15.02.2002, str. 4 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 42, str. 566, Dz. Urz. WE L 225 z 22.08.2002, str. 3, Dz. Urz. UE L 37 z 13.02.2003, str. 7, Dz. Urz. UE L 95 z 11.04.2003, str. 15, Dz. Urz. UE L 152 z 20.06.2003, str. 8, Dz. Urz. UE L 160 z 28.06.2003, str. 1 i 22, Dz. Urz. UE L 173 z 11.07.2003, str. 6, Dz. Urz. UE L 265 z 16.10.2003, str. 10, Dz. Urz. UE L 283 z 31.10.2003, str. 29, Dz. Urz. UE L 333 z 20.12.2003, str. 28, Dz. Urz. UE L 162 z 30.04.2004, str. 52, Dz. Urz. UE L 271 z 19.08.2004, str. 24, Dz. Urz. UE L 274 z 24.08.2004, str. 3, Dz. Urz. UE L 344 z 20.11.2004, str. 12, Dz. Urz. UE L 10 z 13.01.2005, str. 9, Dz. Urz. UE L 37 z 10.02.2005, str. 9, Dz. Urz. UE L 46 z 17.02.2005, str. 31, Dz. Urz. UE L 163 z 23.06.2005, str. 1, Dz. Urz. UE L 205 z 06.08.2005, str. 3, Dz. Urz. UE L 317 z 03.12.2005, str. 4, Dz. Urz. UE L 44 z 15.02.2006, str. 9, Dz. Urz. UE L 55 z 25.02.2006, str. 5, Dz. Urz. UE L 116 z 29.04.2006, str. 9, Dz. Urz. UE L 120 z 05.05.2006, str. 10 i 27, Dz. Urz. UE L 187 z 08.07.2006, str. 10, Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 404 z 30.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 164 z 26.06.2007, str. 7, Dz. Urz. UE L 165 z 27.06.2007, str. 8, Dz. Urz. UE L 284 z 30.10.2007, str. 8, Dz. Urz. UE L 317 z 05.12.2007, str. 61, Dz. Urz. UE L 9 z 12.01.2008, str. 3, Dz. Urz. UE L 94 z 05.04.2008, str. 3, Dz. Urz. UE L 111 z 23.04.2008, str. 3, Dz. Urz. UE L 158 z 18.06.2008, str. 5, Dz. Urz. UE L 161 z 20.06.2008, str. 4, Dz. Urz. UE L 202 z 31.07.2008, str. 11, Dz. Urz. UE L 260 z 30.09.2008, str. 8, Dz. Urz. UE L 312 z 22.11.2008, str. 46, Dz. Urz. UE L 34 z 04.02.2009, str. 11, Dz. Urz. UE L 55 z 27.02.2009, str. 11 i 17, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 155, Dz. Urz. Dziennik Ustaw c) –3– Poz. 1795 rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność (Dz. Urz. UE L 325 z 12.12.2003, str. 1, z późn. zm.6) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 41, str. 328), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2160/2003”, oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia nr 2160/2003, d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.7)), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1069/2009”, oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia nr 1069/2009; 2) zasady: a) zwalczania chorób w zakresie nieuregulowanym w przepisach wymienionych w pkt 1 lit. a–c lub w zakresie przewidzianym do uregulowania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, b) monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych oraz związanej z tymi odzwierzęcymi czynnikami chorobotwórczymi oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe u zwierząt, w produktach pochodzenia zwierzęcego i w paszach; 3) sprawy dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 1069/2009 lub w zakresie przewidzianym do uregulowania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej. Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) choroba – chorobę w rozumieniu art. 4 pkt 16 rozporządzenia 2016/429; 2) choroba kategorii A – chorobę kategorii A w rozumieniu art. 1 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1882 z dnia 3 grudnia 2018 r. w sprawie stosowania niektórych przepisów dotyczących zapobiegania chorobom oraz ich zwalczania do kategorii chorób umieszczonych w wykazie oraz ustanawiającego wykaz gatunków i grup gatunków, z którymi wiąże się znaczne ryzyko rozprzestrzeniania się chorób umieszczonych w tym wykazie (Dz. Urz. UE L 308 z 04.12.2018, str. 21, z późn. zm.8)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2018/1882”; 3) choroba kategorii B – chorobę kategorii B w rozumieniu art. 1 pkt 2 rozporządzenia 2018/1882; 4) choroba kategorii C – chorobę kategorii C w rozumieniu art. 1 pkt 3 rozporządzenia 2018/1882; 5) choroba kategorii D – chorobę kategorii D w rozumieniu art. 1 pkt 4 rozporządzenia 2018/1882; 6) choroby odzwierzęce – choroby, które w sposób naturalny mogą być pośrednio lub bezpośrednio przenoszone między zwierzętami a ludźmi; 7) choroby umieszczone w wykazie – choroby umieszczone w wykazie w rozumieniu art. 4 pkt 18 rozporządzenia 2016/429; 6) 7) 8) UE L 279 z 23.10.2010, str. 10, Dz. Urz. UE L 53 z 26.02.2011, str. 56, Dz. Urz. UE L 314 z 14.11.2012, str. 13, Dz. Urz. UE L 9 z 15.01.2013, str. 14, Dz. Urz. UE L 21 z 24.01.2013, str. 3, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 179 z 29.06.2013, str. 60, Dz. Urz. UE L 308 z 29.10.2014, str. 66, Dz. Urz. UE L 116 z 07.05.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 188 z 16.07.2015, str. 3, Dz. Urz. UE L 9 z 14.01.2016, str. 4, Dz. Urz. UE L 225 z 19.08.2016, str. 76, Dz. Urz. UE L 18 z 24.01.2017, str. 42, Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 110 z 27.04.2017, str. 2, Dz. Urz. UE L 138 z 25.05.2017, str. 92, Dz. Urz. UE L 138 z 25.05.2017, str. 117, Dz. Urz. UE L 281 z 31.10.2017, str. 14, Dz. Urz. UE L 43 z 16.02.2018, str. 6, Dz. Urz. UE L 174 z 10.07.2018, str. 12, Dz. Urz. UE L 61 z 28.02.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 173 z 27.06.2019, str. 42, Dz. Urz. UE L 184 z 12.06.2020, str. 43, Dz. Urz. UE L 360 z 30.10.2020, str. 13, Dz. Urz. UE L 137 z 22.04.2021, str. 25, Dz. Urz. UE L 256 z 19.07.2021, str. 56, Dz. Urz. UE L 295 z 18.08.2021, str. 1, Dz. Urz. UE L 398 z 11.11.2021, str. 58, Dz. Urz. UE L 29 z 10.02.2022, str. 1, Dz. Urz. UE L 214 z 17.08.2022, str. 1, Dz. Urz. UE L 295 z 16.11.2022, str. 1, Dz. Urz. UE L 2024/877 z 22.03.2024, Dz. Urz. UE L 2024/887 z 25.03.2024, Dz. Urz. UE L 2024/918 z 26.03.2024 oraz Dz. Urz. UE L 2025/328 z 20.02.2025. Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 170 z 01.07.2005, str. 12, Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 280 z 24.10.2007, str. 5, Dz. Urz. UE L 73 z 19.03.2009, str. 5, Dz. Urz. UE L 188 z 18.07.2009, str. 14. Dz. Urz. UE L 138 z 26.05.2011, str. 45, Dz. Urz. UE L 281 z 28.10.2011, str. 7, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 68 z 13.03.2015, str. 90 oraz Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2016, str. 1. Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 276 z 20.10.2010, str. 33, Dz. Urz. UE L 216 z 14.08.2012, str. 3, Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 86, Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017, str. 40, Dz. Urz. UE L 130 z 28.05.2018, str. 11, Dz. Urz. UE L 294 z 21.11.2018, str. 44 oraz Dz. Urz. UE L 170 z 25.06.2019, str. 1. Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 160 z 15.06.2020, str. 30 oraz Dz. Urz. UE L 2024/216 z 12.01.2024. Dziennik Ustaw –4– Poz. 1795 8) czynnik chorobotwórczy – czynnik chorobotwórczy w rozumieniu art. 4 pkt 17 rozporządzenia 2016/429; 9) inne czynności urzędowe – inne czynności urzędowe w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm.9)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/625”; 10) kompartment – kompartment w rozumieniu art. 4 pkt 37 rozporządzenia 2016/429; 11) kontrola urzędowa – kontrolę urzędową w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia 2017/625; 12) materiał biologiczny – materiał biologiczny w rozumieniu art. 4 pkt 28 rozporządzenia 2016/429; 13) nowo występująca choroba – nowo występującą chorobę w rozumieniu art. 6 ust. 2 rozporządzenia 2016/429; 14) obszar objęty ograniczeniami – obszar objęty ograniczeniami w rozumieniu art. 4 pkt 41 rozporządzenia 2016/429; 15) odzwierzęce czynniki chorobotwórcze – bakterie, wirusy, pasożyty, grzyby lub inne czynniki biologiczne mogące wywoływać choroby odzwierzęce; 16) ognisko choroby – ognisko choroby w rozumieniu art. 4 pkt 40 rozporządzenia 2016/429; 17) oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe – zdolność niektórych gatunków drobnoustrojów do przeżycia, a nawet do wzrostu przy takiej koncentracji czynnika przeciwdrobnoustrojowego, która jest wystarczająca do powstrzymania wzrostu lub zabicia drobnoustrojów tego samego gatunku; 18) pasza – paszę w rozumieniu art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn. zm.10) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463); 19) podmiot – w odniesieniu do: a) zwierząt i produktów – podmiot w rozumieniu art. 4 pkt 24 rozporządzenia 2016/429, b) produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych – podmiot w rozumieniu art. 3 pkt 11 rozporządzenia nr 1069/2009; 20) produkty – produkty w rozumieniu art. 4 pkt 32 rozporządzenia 2016/429; 21) produkty pochodne – produkty pochodne w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia nr 1069/2009; 22) produkty pochodzenia zwierzęcego – produkty pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu art. 4 pkt 29 rozporządzenia 2016/429; 23) produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego – produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu art. 3 pkt 1 rozporządzenia nr 1069/2009; 24) przesyłka – przesyłkę w rozumieniu art. 3 pkt 37 rozporządzenia 2017/625; 25) przewoźnik – przewoźnika w rozumieniu art. 4 pkt 25 rozporządzenia 2016/429; 26) TSE – TSE w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 999/2001; Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017, str. 40, Dz. Urz. UE L 82 z 25.03.2019, str. 4, Dz. Urz. UE L 317 z 09.12.2019, str. 114, Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 111, Dz. Urz. UE L 357 z 08.10.2021, str. 27 oraz Dz. Urz. UE L 2024/3115 z 16.12.2024. 10) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 245 z 29.09.2003, str. 4 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 614, Dz. Urz. UE L 100 z 08.04.2006, str. 3, Dz. Urz. UE L 179 z 07.07.2007, str. 59, Dz. Urz. UE L 60 z 05.03.2008, str. 17, Dz. Urz. UE L 188 z 18.07.2009, str. 14, Dz. Urz. UE L 189 z 27.06.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 327 z 12.11.2014, str. 9, Dz. Urz. UE L 37 z 13.02.2015, str. 24, Dz. Urz. UE L 35 z 10.02.2017, str. 10, Dz. Urz. UE L 117 z 05.05.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 241, Dz. Urz. UE L 231 z 06.09.2019, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 2024/908 z 20.03.2024. 9) Dziennik Ustaw –5– Poz. 1795 27) urzędowy lekarz weterynarii – urzędowego lekarza weterynarii w rozumieniu art. 3 pkt 32 rozporządzenia 2017/625; 28) weterynaryjny numer identyfikacyjny: a) niepowtarzalny numer rejestracyjny, o którym mowa w art. 93 akapit drugi i art. 173 akapit drugi rozporządzenia 2016/429, b) niepowtarzalny numer zatwierdzenia nadany zakładowi albo grupie zakładów akwakultury zatwierdzonych zgodnie z art. 97 i art. 99 albo art. 180 rozporządzenia 2016/429, c) numer urzędowy, o którym mowa w art. 47 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1069/2009; 29) wprowadzanie do obrotu – wprowadzanie do obrotu w rozumieniu art. 3 pkt 14 rozporządzenia nr 1069/2009; 30) zagrożenie – zagrożenie w rozumieniu art. 4 pkt 21 rozporządzenia 2016/429; 31) zakład – w odniesieniu do: a) zwierząt i produktów – zakład w rozumieniu art. 4 pkt 27 rozporządzenia 2016/429, b) produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych – przedsiębiorstwo lub zakład w rozumieniu art. 3 pkt 13 rozporządzenia nr 1069/2009; 32) zwierzę domowe – zwierzę domowe w rozumieniu art. 4 pkt 11 rozporządzenia 2016/429; 33) zwierzęta – zwierzęta w rozumieniu art. 4 pkt 1 rozporządzenia 2016/429; 34) zwierzęta akwakultury – zwierzęta akwakultury w rozumieniu art. 4 pkt 7 rozporządzenia 2016/429; 35) zwierzęta dzikie – zwierzęta dzikie w rozumieniu art. 4 pkt 8 rozporządzenia 2016/429; 36) zwierzęta gospodarskie – zwierzęta gospodarskie w rozumieniu art. 3 pkt 6 rozporządzenia nr 1069/2009; 37) zwierzęta lądowe – zwierzęta lądowe w rozumieniu art. 4 pkt 2 rozporządzenia 2016/429; 38) zwierzęta utrzymywane – zwierzęta utrzymywane w rozumieniu art. 4 pkt 5 rozporządzenia 2016/429; 39) zwierzęta wodne – zwierzęta wodne w rozumieniu art. 4 pkt 3 rozporządzenia 2016/429. Art. 3. Do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz produktów pochodnych w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 1069/2009, w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia nr 1069/2009 oraz w ustawie stosuje się przepisy o odpadach. Art. 4. Powiatowy lekarz weterynarii jest właściwym organem, o którym mowa w: 1) art. 4 pkt 55 rozporządzenia 2016/429 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2016/429, w zakresie zdrowia zwierząt, 2) art. 3 ust. 1 lit. e rozporządzenia nr 999/2001, 3) art. 3 rozporządzenia nr 2160/2003, 4) art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 1069/2009, 5) art. 3 pkt 3 rozporządzenia 2017/625, w zakresie zdrowia zwierząt – chyba że przepisy ustawy lub przepisy odrębne stanowią inaczej. Art. 5. 1. Główny Lekarz Weterynarii wykonuje zadania państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w szczególności dotyczące: 1) przekazywania i udostępniania Komisji Europejskiej i organom innych państw członkowskich Unii Europejskiej informacji, danych, sprawozdań, raportów, wykazów oraz powiadomień określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, 2) rozpatrywania wniosku, o którym mowa w art. 243 ust. 2 rozporządzenia 2016/429, 3) występowania z wnioskiem, o którym mowa w art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 2160/2003, 4) występowania do Komisji Europejskiej z wnioskiem o uzyskanie zezwoleń, o których mowa w art. 9 ust. 2 i art. 10 ust. 5 rozporządzenia nr 2160/2003, Dziennik Ustaw –6– Poz. 1795 5) powiadomień, o których mowa w art. 71 ust. 2 i art. 226 ust. 2 rozporządzenia 2016/429, art. 31 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/692 z dnia 30 stycznia 2020 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących wprowadzania do Unii przesyłek niektórych zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przemieszczania ich i postępowania z nimi po ich wprowadzeniu (Dz. Urz. UE L 174 z 03.06.2020, str. 379, z późn. zm.11)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2020/692”, oraz art. 10 lit. a i art. 12 lit. a rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/990 z dnia 28 kwietnia 2020 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do wymogów w zakresie zdrowia zwierząt i certyfikacji na potrzeby przemieszczania zwierząt wodnych i produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt wodnych w obrębie terytorium Unii (Dz. Urz. UE L 221 z 10.07.2020, str. 42), zwanego dalej „rozporządzeniem 2020/990”, 6) wyrażania zgód, o których mowa w art. 54 ust. 1 lit. a i art. 56 lit. a rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/688 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do wymagań w zakresie zdrowia zwierząt dotyczących przemieszczania zwierząt lądowych i jaj wylęgowych w obrębie terytorium Unii (Dz. Urz. UE L 174 z 03.06.2020, str. 140, z późn. zm.12)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2020/688”, i podawania informacji o wyrażeniu tych zgód do publicznej wiadomości na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii, 7) sporządzania wykazu w celu ustalenia, o którym mowa w art. 230 ust. 2 rozporządzenia 2016/429, i wykazów, o których mowa w art. 7 ust. 4 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 2160/2003 i art. 29 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia 2020/692, 8) określania warunków zezwoleń na przemieszczanie, o których mowa w art. 13, art. 17 lit. b, art. 24 lit. b, art. 27 lit. b, art. 30 lit. b, art. 64 ust. 3 lit. b, art. 65 ust. 3 lit. b i art. 101 ust. 5 lit. b rozporządzenia 2020/688 – chyba że przepisy ustawy lub przepisy odrębne stanowią inaczej. 2. Główny Lekarz Weterynarii wykonuje zadania właściwego organu dotyczące: 1) przekazywania i udostępniania Komisji Europejskiej i organom innych państw członkowskich Unii Europejskiej informacji, danych, sprawozdań, raportów, rejestrów oraz wykazów określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1; 2) przekazywania informacji publicznej, o której mowa w art. 15 rozporządzenia 2016/429; 3) zatwierdzania programów kontroli przedsiębiorstw paszowych i żywnościowych, o których mowa w art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 2160/2003, w przypadku, o którym mowa w art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 2160/2003, oraz przechowywania wyników realizacji tych programów; 4) zatwierdzania przemieszczenia w drodze porozumienia, o którym mowa w art. 63 ust. 2 lit. b rozporządzenia 2020/688; 5) przyznawania odstępstw określonych w art. 32 rozporządzenia 2020/692 i w pkt 2.1 lit. a załącznika do rozporządzenia Komisji (UE) nr 200/2012 z dnia 8 marca 2012 r. w sprawie unijnego celu ograniczenia występowania Salmonella enteritidis i Salmonella typhimurium w stadach brojlerów zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 71 z 09.03.2012, str. 31, z późn. zm.13)); 6) zezwoleń, o których mowa w art. 69 rozporządzenia 2020/688, w art. 28 ust. 2 rozporządzenia 2020/692 i w art. 10 lit. b, art. 12 lit. b i art. 23 lit. a rozporządzenia 2020/990; 7) wykonywania zadań określonych w art. 69 ust. 1 rozporządzenia 2016/429; 8) wyrażania zgód, o których mowa w art. 155 ust. 1 lit. e rozporządzenia 2016/429 i art. 13 ust. 2 lit. a ppkt (ii) rozporządzenia 2020/990; 9) przeprowadzania ocen ryzyka, o których mowa w art. 95 lit. a i art. 117 lit. a rozporządzenia 2020/692; Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 339 z 24.09.2021, str. 29 i 40, Dz. Urz. UE L 10 z 17.01.2022, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 16 z 18.01.2023, str. 5. 12) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 339 z 24.09.2021, str. 56, Dz. Urz. UE L 289 z 10.11.2022, str. 34, Dz. Urz. UE L 16 z 18.01.2023, str. 1, Dz. Urz. UE L 2023/2515 z 14.11.2023 oraz Dz. Urz. UE L 2024/3160 z 20.12.2024. 13) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 68 z 13.03.2015, str. 90 oraz Dz. Urz. UE L 46 z 18.02.2019, str. 11. 11) Dziennik Ustaw –7– Poz. 1795 10) zgłaszania Komisji Europejskiej zmian, o których mowa w art. 5 ust. 3 lit. b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2024/2623 z dnia 30 lipca 2024 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zasad zatwierdzania i uznawania statusu obszaru wolnego od choroby dla kompartmentów, w których są utrzymywane zwierzęta lądowe (Dz. Urz. UE L 2024/2623 z 04.10.2024); 11) określania szczególnych wymagań, o których mowa w art. 32 ust. 2 lit. a rozporządzenia 2020/688. Art. 6. 1. Z uwzględnieniem zasad i trybu określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), zwanej dalej „Kpa”, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. 2. Jeżeli przepisy ustawy przewidują złożenie wniosku lub dokonanie zgłoszenia do powiatowego lekarza weterynarii, wojewódzkiego lekarza weterynarii albo Głównego Lekarza Weterynarii, to ten wniosek składa się lub tego zgłoszenia dokonuje się na piśmie, chyba że przepisy, o których mowa w art. 1 pkt 1, lub przepisy ustawy stanowią inaczej. 3. Jeżeli przepisy ustawy przewidują złożenie wniosku lub dokonanie zgłoszenia do powiatowego lekarza weterynarii, wojewódzkiego lekarza weterynarii albo Głównego Lekarza Weterynarii w sprawach, do których nie stosuje się przepisów Kpa, to ten wniosek lub to zgłoszenie spełniają wymagania określone w przepisach Kpa odpowiednio dla pisma kierowanego do organów administracji publicznej lub dla podania. 4. Jeżeli wniosek lub zgłoszenie, o których mowa w ust. 3: 1) nie zawierają wymaganych informacji lub danych określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, lub 2) nie spełniają wymagań określonych w ust. 3 – powiatowy lekarz weterynarii, wojewódzki lekarz weterynarii albo Główny Lekarz Weterynarii wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia lub poprawienia tego wniosku lub tego zgłoszenia w wyznaczonym terminie nie krótszym jednak niż 7 dni od dnia doręczenia tego wezwania, z pouczeniem, że nieuzupełnienie lub niepoprawienie tego wniosku lub tego zgłoszenia spowoduje pozostawienie ich bez rozpoznania. 5. W razie nieuzupełnienia lub niepoprawienia wniosku lub zgłoszenia, o których mowa w ust. 3, w terminie, o którym mowa w ust. 4, ten wniosek lub to zgłoszenie pozostawia się bez rozpoznania. 6. Jeżeli przepisy ustawy przewidują złożenie na piśmie informacji do powiatowego lekarza weterynarii, wojewódzkiego lekarza weterynarii albo Głównego Lekarza Weterynarii, ta informacja spełnia wymagania określone w przepisach Kpa dla pisma kierowanego do organów administracji publicznej. Art. 7. 1. Podmioty i posiadacze zwierząt domowych w ramach odpowiedzialności, o której mowa w art. 10 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2016/429, zapewniają spełnienie wymagań lokalizacyjnych, zdrowotnych, higienicznych, sanitarnych, organizacyjnych, technicznych lub technologicznych zabezpieczających przed zagrożeniem epidemiologicznym, epidemicznym lub zapewniających właściwą jakość produktów, obejmujących co najmniej wymagania dotyczące: 1) stanu zdrowia zwierząt będących przedmiotem działalności lub wykorzystywanych do jej prowadzenia, w tym odnoszące się do badań potwierdzających ten stan oraz do określonych szczepień ochronnych, lub 2) zakładów, z których pochodzą zwierzęta będące przedmiotem działalności lub wykorzystywane do jej prowadzenia, lub 3) sposobu ustalania pochodzenia zwierząt będących przedmiotem działalności lub zwierząt, z których lub od których pozyskuje się produkty wytwarzane w ramach prowadzenia działalności, lub 4) obiektów budowlanych lub miejsc, w których prowadzi się działalność, lub osób wykonujących określone czynności w ramach prowadzonej działalności oraz zakresu takich czynności, lub 5) materiału biologicznego wytwarzanego w ramach prowadzonej działalności. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania, o których mowa w ust. 1, mając na względzie zapewnienie przez podmioty i posiadaczy zwierząt domowych realizacji obowiązków w zakresie zdrowia zwierząt i bezpieczeństwa produktów w odniesieniu do danego rodzaju prowadzonej przez nich działalności i gatunku lub kategorii zwierząt oraz mając na względzie ochronę zdrowia publicznego. Art. 8. Powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzje w sprawie: 1) zastosowania środków, o których mowa w art. 138 ust. 1 lit. b i ust. 2 rozporządzenia 2017/625; 2) cofnięcia środków, o których mowa w art. 138 ust. 1 lit. b i ust. 2 rozporządzenia 2017/625. –8– Dziennik Ustaw Poz. 1795 Art. 9. 1. Do postępowania w sprawach: 1) o których mowa w art. 55 pkt 1, 2) dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie art. 55 pkt 1 i art. 138 ust. 1 lit. b i ust. 2 rozporządzenia 2017/625 oraz w sprawach wznowienia postępowania zakończonego wydaniem takiej decyzji – nie stosuje się przepisów art. 29 i art. 32 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480) oraz działu III ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz. U. z 2022 r. poz. 541, z 2024 r. poz. 1841 oraz z 2025 r. poz. 769, 1541 i 1792). 2. Do postępowania w sprawach, o których mowa w art. 138 ust. 1 lit. b i ust. 2 rozporządzenia 2017/625, nie stosuje się przepisów art. 29 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców oraz działu III ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy. Rozdział 2 Zapobieganie chorobom i zwalczanie chorób Art. 10. 1. Obowiązek powiadamiania, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/429, dotyczy również: 1) chorób i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1 lit. b oraz c, i chorób określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7 pkt 1 lit. a i pkt 2 innych niż choroby umieszczone w wykazie; 2) osób fizycznych lub osób prawnych mających kontakt ze zwierzętami, lekarzy weterynarii lub każdego, kto powziął informacje wskazujące na możliwość wystąpienia choroby; 3) każdego przypadku padnięcia bydła, owiec lub kóz. 2. Powiadomienie, o którym mowa w art. 18 ust. 1 lit. c rozporządzenia 2016/429, kieruje się także do powiatowego lekarza weterynarii. 3. Powody, o których mowa w art. 18 ust. 1 lit. a oraz b rozporządzenia 2016/429, obejmują w szczególności poronienie u bydła, świń, owiec i kóz, objawy neurologiczne u zwierząt, znaczną liczbę nagłych padnięć zwierząt, zmiany o charakterze krost, pęcherzy, nadżerek lub wybroczyn na skórze i błonach śluzowych zwierząt kopytnych. 4. W przypadku podejrzenia wystąpienia choroby u zwierząt utrzymywanych w zakładzie, podmioty i inne osoby fizyczne lub osoby prawne utrzymujące zwierzęta w tym zakładzie wprowadzają do czasu wykluczenia wystąpienia tej choroby środki, o których mowa w art. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/687 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zapobiegania niektórym chorobom umieszczonym w wykazie oraz ich zwalczania (Dz. Urz. UE L 174 z 03.06.2020, str. 64, z późn. zm.14)). 5. Do czasu wprowadzenia środków określonych w art. 54 ust. 1, art. 55 ust. 1, art. 74 ust. 1 i art. 76 ust. 2 rozporządzenia 2016/429 podmioty i inne osoby fizyczne lub osoby prawne utrzymujące zwierzęta, w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A, choroby kategorii B lub choroby kategorii C, stosują środki określone w art. 55 ust. 1 lit. c–e, art. 72 ust. 1 i art. 74 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2016/429 lub w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie art. 55 ust. 2 i art. 74 ust. 4 rozporządzenia 2016/429. 6. Podmioty i inne osoby fizyczne lub osoby prawne, w tym lekarze weterynarii, posiadacze zwierząt domowych, myśliwi, dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego, kierownicy laboratoriów urzędowych, o których mowa w art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 12 oraz z 2025 r. poz. 1795), kierownicy weterynaryjnych laboratoriów diagnostycznych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt (Dz. U. z 2019 r. poz. 24 oraz z 2025 r. poz. 1795), i zarządcy dróg publicznych, wykonują odnoszące się do nich obowiązki, w tym dotyczące przekazywania powiadomień i stosowania środków przy podejrzeniu wystąpienia choroby, i przestrzegają nakazów, zakazów lub ograniczeń mających na celu zapobieganie rozprzestrzenianiu się chorób lub ich zwalczanie. 14) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 247 z 13.07.2021, str. 50, Dz. Urz. UE L 328 z 22.12.2022, str. 171 oraz Dz. Urz. UE L 100 z 13.04.2023, str. 7. Dziennik Ustaw –9– Poz. 1795 7. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia: 1) choroby podlegające obowiązkowi zwalczania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części inne niż: a) choroby umieszczone w wykazie, b) choroby kategorii A, choroby kategorii B i choroby kategorii C – w przypadku zwierząt lądowych, c) 2) choroby kategorii A, choroby kategorii B, choroby kategorii C i choroby kategorii D – w przypadku zwierząt wodnych, choroby inne niż choroby umieszczone w wykazie, które na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegają obowiązkowi powiadamiania na zasadach określonych w art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/429 – mając na względzie rozwój sytuacji epidemiologicznej, jak również ochronę zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt oraz międzynarodowe wymagania sanitarno-weterynaryjne obowiązujące w zakresie przemieszczania zwierząt i produktów. Art. 11. 1. Organy Inspekcji Weterynaryjnej prowadzą system zbierania, przechowywania, analizowania i przetwarzania danych i informacji dotyczących występowania chorób oraz monitorowania odzwierzęcych czynników chorobotwórczych i związanej z tymi odzwierzęcymi czynnikami chorobotwórczymi oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe. 2. Zakłady lecznicze dla zwierząt oraz laboratoria, o których mowa w art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, przekazują powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na siedzibę zakładu leczniczego dla zwierząt lub laboratorium, o którym mowa w art. 25 ust. 2 tej ustawy: 1) informacje o podejrzeniu wystąpienia choroby, o której mowa w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/2002 z dnia 7 grudnia 2020 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do powiadamiania unijnego i sprawozdawczości unijnej w zakresie chorób umieszczonych w wykazie, formatów i procedur dotyczących przedkładania unijnych programów nadzoru i programów likwidacji choroby i sprawozdawczości w ich zakresie oraz wnioskowania o uznanie statusu obszaru wolnego od choroby, a także komputerowego systemu informacyjnego (Dz. Urz. UE L 412 z 08.12.2020, str. 1, z późn. zm.15)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2020/2002”, a także o podejrzeniu wystąpienia choroby określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 7 pkt 1 – niezwłocznie po powzięciu takiego podejrzenia; 2) comiesięczne informacje o: a) chorobach umieszczonych w wykazie innych niż choroby, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia 2020/2002, b) chorobach odzwierzęcych i odzwierzęcych czynnikach chorobotwórczych podlegających obowiązkowi monitorowania, c) wynikach monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, d) chorobach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 7 pkt 2. 3. Powiatowy lekarz weterynarii przechowuje i przekazuje wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii: 1) informacje o podejrzeniu wystąpienia choroby, o której mowa w załączniku I do rozporządzenia 2020/2002, lub o potwierdzeniu wystąpienia ogniska tej choroby, a także o podejrzeniu wystąpienia choroby określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 7 pkt 1 lub o potwierdzeniu wystąpienia ogniska tej choroby – niezwłocznie po powzięciu podejrzenia wystąpienia tych chorób lub po potwierdzeniu wystąpienia ogniska tych chorób; 2) informacje o wygaszeniu ogniska chorób określonych w pkt 1 – niezwłocznie po jego wygaszeniu; 3) comiesięcznie – informacje o: a) chorobach umieszczonych w wykazie innych niż choroby, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia 2020/2002, b) chorobach odzwierzęcych i odzwierzęcych czynnikach chorobotwórczych podlegających obowiązkowi monitorowania, c) wynikach monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, d) chorobach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 7 pkt 2. 15) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 184 z 11.07.2022, str. 6 oraz Dz. Urz. UE L 179 z 14.07.2023, str. 48. Dziennik Ustaw – 10 – Poz. 1795 4. Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje: 1) sąsiednim powiatowym lekarzom weterynarii informacje: a) o podejrzeniu wystąpienia lub o potwierdzeniu wystąpienia: – choroby, o której mowa w załączniku I do rozporządzenia 2020/2002, – choroby umieszczonej w wykazie innej niż choroby, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia 2020/2002, – choroby odzwierzęcej i odzwierzęcego czynnika chorobotwórczego podlegających obowiązkowi monitorowania, – choroby określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 7 – niezwłocznie po powzięciu podejrzenia wystąpienia tych chorób i odzwierzęcego czynnika chorobotwórczego lub po potwierdzeniu ich wystąpienia, b) określone w ust. 3 pkt 2; 2) państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu informację o potwierdzeniu wystąpienia choroby odzwierzęcej lub odzwierzęcego czynnika chorobotwórczego podlegających obowiązkowi monitorowania – niezwłocznie po potwierdzeniu wystąpienia tej choroby lub tego odzwierzęcego czynnika chorobotwórczego. 5. Wojewódzki lekarz weterynarii przekazuje Głównemu Lekarzowi Weterynarii: 1) niezwłocznie – informacje, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2; 2) comiesięcznie – informacje, o których mowa w ust. 3 pkt 3 lit. a, b oraz d; 3) do końca marca za ubiegły rok – informacje, o których mowa w ust. 3 pkt 3 lit. c. 6. Informacje określone w ust. 2–5 zawierają: 1) imię i nazwisko albo nazwę posiadacza zwierzęcia, u którego podejrzewa się wystąpienie choroby, lub zwierzęcia chorego albo zwierzęcia objętego monitorowaniem; 2) lokalizację zakładu, w którym jest utrzymywane zwierzę, u którego podejrzewa się wystąpienie choroby, lub zakładu, w którym choroba wystąpiła, albo zakładu objętego monitorowaniem, w tym nazwę gminy i miejscowości; 3) jeden z następujących numerów: a) numer siedziby stada, z którego pochodzi zwierzę, u którego podejrzewa się wystąpienie choroby, lub zwierzę chore albo zwierzę objęte monitorowaniem, nadany zgodnie z przepisami o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, b) weterynaryjny numer identyfikacyjny zakładu, w którym jest utrzymywane zwierzę, u którego podejrzewa się wystąpienie choroby, lub zakładu, w którym choroba wystąpiła, albo zakładu objętego monitorowaniem, c) 4) weterynaryjny numer identyfikacyjny zakładu lub podmiotu będącego posiadaczem zwierzęcia, u którego podejrzewa się wystąpienie choroby, lub zwierzęcia chorego albo zakładu objętego monitorowaniem, nadany zgodnie z przepisami o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego; inne informacje niestanowiące danych osobowych niezbędne do zapewnienia sprawnego funkcjonowania systemu przechowywania i przekazywania informacji oraz powiadamiania Komisji Europejskiej. 7. Główny Lekarz Weterynarii: 1) przechowuje informacje otrzymane zgodnie z ust. 5 i dokonuje ich analizy; 2) wykonuje zadania państwa członkowskiego Unii Europejskiej, o których mowa w art. 19 i art. 20 rozporządzenia 2016/429 oraz w art. 3, art. 4 i art. 11 rozporządzenia 2020/2002; 3) informuje, wykonując postanowienia umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną, właściwe organizacje międzynarodowe o występowaniu chorób na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 4) informuje niezwłocznie ministra właściwego do spraw rolnictwa o wyznaczeniu pierwotnego ogniska choroby; 5) powiadamia Komisję Europejską oraz inne państwa członkowskie Unii Europejskiej o: a) chorobach, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia 2020/2002, b) chorobach umieszczonych w wykazie innych niż choroby, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia 2020/2002, Dziennik Ustaw c) – 11 – Poz. 1795 wynikach monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych, d) wynikach monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe. 8. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia: 1) szczegółowe informacje niestanowiące danych osobowych oraz zakres, sposób i terminy przekazywania przez powiatowych lekarzy weterynarii i wojewódzkich lekarzy weterynarii oraz przez podmioty określone w ust. 2 informacji o: a) chorobach, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia 2020/2002, b) chorobach umieszczonych w wykazie innych niż choroby, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia 2020/2002, c) wynikach monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych, d) wynikach monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, e) 2) chorobach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 7, szczegółowy zakres, sposób i terminy dokonywania przez Głównego Lekarza Weterynarii powiadomień, o których mowa w ust. 7 pkt 5 lit. c oraz d – mając na względzie zapewnienie sprawnego funkcjonowania systemu przechowywania i przekazywania tych informacji oraz powiadamiania Komisji Europejskiej. Art. 12. 1. Organy Inspekcji Weterynaryjnej w celu oceny stanu epidemiologicznego oraz zapewnienia zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części prowadzą badania kontrolne chorób określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, choroby, dla których prowadzi się badania kontrolne, sposób prowadzenia tych badań i ich zakres, mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa epidemiologicznego państwa. Art. 13. 1. Główny Lekarz Weterynarii wykonuje zadania właściwego organu w zakresie nadzoru, o których mowa w art. 26 rozporządzenia 2016/429, w tym w zakresie opracowania koncepcji nadzoru, o której mowa w art. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/689 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zasad dotyczących nadzoru, programów likwidacji choroby oraz statusu obszaru wolnego od choroby w przypadku niektórych chorób umieszczonych w wykazie i niektórych nowo występujących chorób (Dz. Urz. UE L 174 z 03.06.2020, str. 211, z późn. zm.16)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2020/689”. 2. Projekt koncepcji nadzoru, o której mowa w art. 3 rozporządzenia 2020/689, w odniesieniu do danej choroby umieszczonej w wykazie lub danej nowo występującej choroby Główny Lekarz Weterynarii uzgadnia z ministrem właściwym do spraw rolnictwa. 3. Po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa projektu koncepcji nadzoru, o której mowa w art. 3 rozporządzenia 2020/689, w odniesieniu do danej choroby umieszczonej w wykazie lub danej nowo występującej choroby Główny Lekarz Weterynarii przekazuje projekt tej koncepcji ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa do akceptacji. 4. Do zmiany zaakceptowanej koncepcji nadzoru, o której mowa w art. 3 rozporządzenia 2020/689, w odniesieniu do danej choroby umieszczonej w wykazie lub danej nowo występującej choroby stosuje się przepisy ust. 1–3. Art. 14. 1. Główny Lekarz Weterynarii: 1) wykonuje zadania: a) państwa członkowskiego Unii Europejskiej określone w art. 28 ust. 2 i 3 rozporządzenia 2016/429, b) właściwego organu określone w art. 11 rozporządzenia 2020/689 – dotyczące unijnego programu nadzoru, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia 2016/429; 2) nadzoruje realizację unijnego programu nadzoru, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia 2016/429. 2. Unijny program nadzoru, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia 2016/429, przed jego przedłożeniem Komisji Europejskiej Główny Lekarz Weterynarii uzgadnia z ministrem właściwym do spraw: 1) finansów publicznych – pod względem finansowym; 2) rolnictwa – pod względem merytorycznym. 16) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 194 z 02.06.2021, str. 10, Dz. Urz. UE L 192 z 31.07.2023, str. 9 oraz Dz. Urz. UE L 233 z 21.09.2023, str. 24. Dziennik Ustaw – 12 – Poz. 1795 3. Po zatwierdzeniu przez Komisję Europejską unijnego programu nadzoru, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia 2016/429, Główny Lekarz Weterynarii przekazuje ten program ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa. Zatwierdzony unijny program nadzoru, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia 2016/429, Główny Lekarz Weterynarii zamieszcza na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii. 4. Do zmiany zatwierdzonego unijnego programu nadzoru, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia 2016/429, stosuje się przepisy ust. 1–3. 5. Minister właściwy do spraw rolnictwa ogłasza w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rolnictwa komunikat o: 1) zatwierdzeniu unijnego programu nadzoru, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia 2016/429, oraz jego zmiany; 2) adresie strony internetowej, na której zostały zamieszczone zatwierdzone unijny program nadzoru, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia 2016/429, oraz jego zmiany. 6. Główny Lekarz Weterynarii: 1) zawiera z Komisją Europejską umowę o udzieleniu dotacji, o której mowa w pkt 2.1 akapit piąty załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/690 z dnia 28 kwietnia 2021 r. ustanawiającego program na rzecz rynku wewnętrznego, konkurencyjności przedsiębiorstw, w tym małych i średnich przedsiębiorstw, dziedziny roślin, zwierząt, żywności i paszy, oraz statystyk europejskich (Program na rzecz jednolitego rynku) oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 99/2013, (UE) nr 1287/2013, (UE) nr 254/2014 i (UE) nr 652/2014 (Dz. Urz. UE L 153 z 03.05.2021, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem 2021/690”; 2) niezwłocznie informuje ministra właściwego do spraw rolnictwa o zawarciu umowy o udzieleniu dotacji, o której mowa w pkt 2.1 akapit piąty załącznika I do rozporządzenia 2021/690. Art. 15. 1. Główny Lekarz Weterynarii jest właściwy w zakresie opracowywania i przedkładania do zatwierdzenia Komisji Europejskiej: 1) projektów obowiązkowych programów likwidacji chorób, o których mowa w art. 31 ust. 1 rozporządzenia 2016/429; 2) projektów nieobowiązkowych programów likwidacji chorób, o których mowa w art. 31 ust. 2 rozporządzenia 2016/429: a) objętych finansowaniem unijnym, b) nieobjętych finansowaniem unijnym; 3) narodowych programów kontroli, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 2160/2003; 4) programów monitorujących TSE, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 999/2001. 2. Projekty programów wymienionych w ust. 1 Główny Lekarz Weterynarii przed ich przedłożeniem Komisji Europejskiej uzgadnia z ministrem właściwym do spraw: 1) finansów publicznych – pod względem finansowym; 2) rolnictwa – pod względem merytorycznym. 3. Po zatwierdzeniu przez Komisję Europejską projektów programów i programów wymienionych w ust. 1 Główny Lekarz Weterynarii przekazuje je ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa. Zatwierdzone przez Komisję Europejską programy wymienione w ust. 1 Główny Lekarz Weterynarii zamieszcza na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii. 4. Do zmiany zatwierdzonych programów wymienionych w ust. 1 stosuje się przepisy ust. 1–3. 5. Główny Lekarz Weterynarii jest właściwy w zakresie stwierdzenia spełnienia warunków, o których mowa w art. 31 ust. 2 akapit drugi lit. a oraz b rozporządzenia 2016/429, i wycofania zatwierdzonych nieobowiązkowych programów likwidacji chorób, o których mowa w art. 31 ust. 2 rozporządzenia 2016/429. 6. Minister właściwy do spraw rolnictwa ogłasza w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rolnictwa komunikat o: 1) zatwierdzeniu programów wymienionych w ust. 1 oraz ich zmian; 2) adresie strony internetowej, na której zostały zamieszczone zatwierdzone programy wymienione w ust. 1 oraz ich zmiany. Dziennik Ustaw – 13 – Poz. 1795 7. Główny Lekarz Weterynarii: 1) zawiera z Komisją Europejską umowę o udzieleniu dotacji, o której mowa w pkt 2.1 akapit piąty załącznika I do rozporządzenia 2021/690, w odniesieniu do programów wymienionych w ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a, pkt 3 i 4; 2) niezwłocznie informuje ministra właściwego do spraw rolnictwa o zawarciu umowy o udzieleniu dotacji, o której mowa w pkt 2.1 akapit piąty załącznika I do rozporządzenia 2021/690, w odniesieniu do programów wymienionych w ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a, pkt 3 i 4. Art. 16. 1. Główny Lekarz Weterynarii może opracować: 1) krajowy program likwidacji choroby umieszczonej w wykazie innej niż choroba kategorii A, choroba kategorii B lub choroba kategorii C, 2) krajowy program likwidacji choroby innej niż choroba umieszczona w wykazie – biorąc pod uwagę sytuację epidemiologiczną w odniesieniu do danej choroby. 2. Programy, o których mowa w ust. 1, zawierają co najmniej: 1) opis sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do choroby, dla której te programy są opracowywane; 2) analizę szacunkowych kosztów oraz przewidywanych korzyści wynikających z wprowadzenia tych programów; 3) czas trwania tych programów oraz określenie celów pośrednich i celu, który ma zostać osiągnięty do dnia ich zakończenia; 4) określenie obszaru lub kompartmentu, na których będą realizowane te programy; 5) opis środków zapobiegania chorobom, kontroli lub zwalczania chorób, które będą objęte tymi programami, w tym w przypadku podejrzenia wystąpienia lub potwierdzenia wystąpienia choroby objętej tymi programami; 6) opis organizacji stron uczestniczących w tych programach, nadzoru nad tymi stronami i ról tych stron. 3. Programy, o których mowa w ust. 1, Główny Lekarz Weterynarii uzgadnia z ministrem właściwym do spraw: 1) finansów publicznych – pod względem finansowym; 2) rolnictwa – pod względem merytorycznym. 4. Po uzgodnieniu, o którym mowa w ust. 3, Główny Lekarz Weterynarii przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa programy, o których mowa w ust. 1, do zatwierdzenia. Zatwierdzone przez ministra właściwego do spraw rolnictwa programy, o których mowa w ust. 1, Główny Lekarz Weterynarii zamieszcza na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii. 5. Do zmiany programów, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ust. 1–4. 6. Minister właściwy do spraw rolnictwa ogłasza w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rolnictwa komunikat o: 1) zatwierdzeniu programów, o których mowa w ust. 1, oraz ich zmian; 2) adresie strony internetowej, na której zostały zamieszczone zatwierdzone programy, o których mowa w ust. 1, oraz ich zmiany. Art. 17. Realizacja zatwierdzonych programów wymienionych w art. 14–16 jest finansowana ze środków budżetu państwa. Art. 18. Jeżeli zatwierdzone programy wymienione w art. 14–16 przewidują odszkodowania, o których mowa w art. 45 ust. 1 i art. 47 ust. 2, do odszkodowań tych stosuje się przepisy art. 45–47 i przepisy wydane na podstawie art. 48. Art. 19. 1. Główny Lekarz Weterynarii może opracować na wniosek organizacji zrzeszającej podmioty prowadzące działalność w zakresie utrzymywania zwierząt program likwidacji chorób, mając na względzie ułatwienie przemieszczania lub wywozu zwierząt lub produktów pochodzenia zwierzęcego i poprawę sytuacji epidemiologicznej państwa. 2. Program, o którym mowa w ust. 1, jest realizowany przez podmioty, o których mowa w ust. 1, które przystąpiły do tego programu dobrowolnie, pod nadzorem organów Inspekcji Weterynaryjnej. 3. Program, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej: 1) dane o sytuacji epidemiologicznej dotyczące danej choroby; 2) warunki uczestnictwa w tym programie, w tym warunki i terminy przystąpienia do programu i rezygnacji z uczestnictwa w nim; Dziennik Ustaw – 14 – Poz. 1795 3) zasady i tryb ponoszenia kosztów uczestnictwa w tym programie; 4) analizę szacunkowych kosztów realizacji tego programu i przewidywanych korzyści wynikających z jego realizacji; 5) czas realizacji tego programu i określenie celu, który ma zostać osiągnięty do dnia jego zakończenia; 6) określenie obszaru, na którym będzie realizowany ten program; 7) określenie statusów zdrowotnych stad lub obszarów objętych tym programem, a także celów, które mają zostać osiągnięte w odniesieniu do danego statusu, wymagań niezbędnych do uzyskania i zachowania uznania danego statusu oraz określenie warunków i skutków jego zawieszenia lub cofnięcia; 8) wymagania dotyczące osób pobierających próbki do badań laboratoryjnych w ramach realizacji tego programu; 9) określenie laboratoriów upoważnionych do przeprowadzania badań laboratoryjnych w ramach realizacji tego programu. 4. Koszty realizacji programu, o którym mowa w ust. 1, w tym koszty pobierania próbek do badań laboratoryjnych i koszty tych badań laboratoryjnych oraz koszty nadzoru sprawowanego przez organy Inspekcji Weterynaryjnej, ponoszą podmioty, o których mowa w ust. 1, realizujące ten program. 5. Program, o którym mowa w ust. 1, Główny Lekarz Weterynarii uzgadnia z ministrem właściwym do spraw rolnictwa. 6. Po uzgodnieniu, o którym mowa w ust. 5, Główny Lekarz Weterynarii przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa program, o którym mowa w ust. 1, do akceptacji. Zaakceptowany przez ministra właściwego do spraw rolnictwa program, o którym mowa w ust. 1, Główny Lekarz Weterynarii zamieszcza na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii. 7. Do zmiany programu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ust. 1–6. 8. Minister właściwy do spraw rolnictwa ogłasza w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rolnictwa komunikat o: 1) zaakceptowaniu programu, o którym mowa w ust. 1, oraz jego zmiany; 2) adresie strony internetowej, na której zostały zamieszczone zaakceptowane program, o którym mowa w ust. 1, oraz jego zmiany. Art. 20. 1. Podmioty objęte zatwierdzonymi i zaakceptowanymi programami wymienionymi w art. 14–16 i art. 19 stosują środki zapobiegania chorobom, kontroli lub zwalczania chorób obejmujące co najmn …