📄 Tekst ustawy
Ustawaz dnia 16 lipca 2004 r.Prawo telekomunikacyjne 1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw
Wspólnot Europejskich:
1)
dyrektywy 2002/21/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych
sieci i usług łączności elektronicznej (Dz. Urz. WE L 108 z 24.4.2002);
Spis treści
Treść ustawy
Dział I - Postanowienia ogólne
Rozdział 1 - Zakres ustawy
Rozdział 2 - Wykonywanie gospodarczej działalności telekomunikacyjnej
Rozdział 3 - Postępowanie konsultacyjne
Rozdział 4 - Postępowanie konsolidacyjne
Dział II - Regulowanie rynku telekomunikacyjnego
Rozdział 1 - Analiza rynków właściwych, ustalanie i znoszenie obowiązków
Rozdział 2 - Dostęp telekomunikacyjny
Rozdział 3 - Regulowanie usług na rynku detalicznym
Rozdział 4 - Rachunkowość regulacyjna i kalkulacja kosztów
Dział III - Ochrona użytkowników końcowych i usługa powszechna
Rozdział 1 - Świadczenie usług telekomunikacyjnych użytkownikom końcowym
Rozdział 2 - Świadczenie usługi powszechnej
Rozdział 3 - Odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usług telekomunikacyjnych
Rozdział 4 - Sposoby rozstrzygania sporów
Dział IV - Gospodarowanie częstotliwościami i numeracją
Rozdział 1 - Gospodarowanie częstotliwościami
Rozdział 2 - Gospodarowanie numeracją
Dział V - Cyfrowe transmisje radiofoniczne i telewizyjne
Dział VI - Infrastruktura, urządzenia telekomunikacyjne i urządzenia radiowe
Rozdział 1 - Infrastruktura telekomunikacyjna
Rozdział 2 - Używanie i obsługa urządzeń radiowych
Rozdział 3 - Wymagania dla aparatury oraz telekomunikacyjnych urządzeń końcowych i urządzeń radiowych
Dział VII - Tajemnica telekomunikacyjna i ochrona danych użytkowników końcowych
Dział VIII - Obowiązki na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku
publicznego
Dział IX - Opłaty telekomunikacyjne
Dział X - Administracja łączności i postępowanie kontrolne
Rozdział 1 - Organy administracji łączności
Rozdział 2 - Postępowanie kontrolne i pokontrolne
Rozdział 3 - Postępowanie przed Prezesem URTiP
Dział XI - Przepisy karne i kary pieniężne
Dział XII - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Rozdział 1 - Zmiany w przepisach obowiązujących
Rozdział 2 - Przepisy przejściowe
Rozdział 3 - Przepisy końcowe
Treść ustawy
2)
dyrektywy 2002/20/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci
i usługi łączności elektronicznej (Dz. Urz. WE L 108 z 24.4.2002);
3)
dyrektywy 2002/19/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej
i urządzeń towarzyszących oraz ich łączenia (Dz. Urz. WE L 108 z 24.4.2002);
4)
dyrektywy 2002/22/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i praw użytkowników
odnoszących się do sieci i usług łączności elektronicznej (Dz. Urz. WE L 108 z 24.4.2002);
5)
dyrektywy 2002/58/WE z dnia 12 lipca 2002 r. w sprawie przetwarzania danych osobowych
i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (Dz. Urz. WE L 201 z 31.7.2002);
6)
dyrektywy 2002/77/WE z dnia 16 września 2002 r. w sprawie konkurencji na rynkach sieci
i usług łączności elektronicznej (Dz. Urz. WE L 249 z 17.9.2002);
7)
dyrektywy 1999/5/WE z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiokomunikacyjnych
i telekomunikacyjnych urządzeń końcowych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (Dz.
Urz. WE L 91 z 7.4.1999);
8)
dyrektywy 89/336/EWG z dnia 3 maja 1989 r. o zbliżeniu praw państw członkowskich dotyczących
kompatybilności elektromagnetycznej (Dz. Urz. L 139 z 23.05.89).
Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej
ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej
- dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie
specjalne.
Dział I
Postanowienia ogólne
Rozdział 1
Zakres ustawy
Art. 1.
1.
Ustawa określa:
1)
zasady wykonywania i kontroli działalności polegającej na świadczeniu usług telekomunikacyjnych,
dostarczaniu sieci telekomunikacyjnych lub udogodnień towarzyszących, zwanej dalej
„działalnością telekomunikacyjną”;
2)
prawa i obowiązki przedsiębiorców telekomunikacyjnych;
3)
prawa i obowiązki użytkowników oraz użytkowników urządzeń radiowych;
4)
warunki podejmowania i wykonywania działalności polegającej na dostarczaniu sieci
i udogodnień towarzyszących oraz świadczeniu usług telekomunikacyjnych, w tym sieci
i usług służących rozpowszechnianiu lub rozprowadzaniu programów radiofonicznych i
telewizyjnych;
5)
warunki regulowania rynków telekomunikacyjnych;
6)
warunki świadczenia usługi powszechnej;
7)
warunki ochrony użytkowników usług;
8)
warunki gospodarowania częstotliwościami, zasobami orbitalnymi oraz numeracją;
9)
warunki przetwarzania danych w telekomunikacji i ochrony tajemnicy telekomunikacyjnej;
10)
zadania i obowiązki na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa
i porządku publicznego, w zakresie telekomunikacji;
11)
wymagania, jakim powinny odpowiadać aparatura oraz urządzenia radiowe i telekomunikacyjne
urządzenia końcowe;
12)
funkcjonowanie administracji łączności, jej współdziałanie z innymi organami krajowymi
oraz instytucjami Unii Europejskiej w zakresie regulacji telekomunikacji.
2.
Celem ustawy jest stworzenie warunków dla:
1)
wspierania równoprawnej i skutecznej konkurencji w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych;
2)
rozwoju i wykorzystania nowoczesnej infrastruktury telekomunikacyjnej;
3)
zapewnienia ładu w gospodarce numeracją, częstotliwościami oraz zasobami orbitalnymi;
4)
zapewnienia użytkownikom maksymalnych korzyści w zakresie różnorodności, ceny i jakości
usług telekomunikacyjnych;
5)
zapewnienia neutralności technologicznej.
3.
Przepisy ustawy nie naruszają przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów
(Dz. U. z 2003 r. Nr 86, poz. 804 i Nr 170, poz. 1652 oraz z 2004 r. Nr 93, poz. 891 i Nr 96, poz. 959) oraz ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji
(Dz. U. z 2001 r. Nr 101, poz. 1114, z późn. zm.2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r.
Nr 25, poz. 253 i Nr 56, poz. 517, z 2003 r. Nr 96, poz. 874 oraz z 2004 r. Nr 91,
poz. 874.).
Art. 2.
Określenia użyte w ustawie oznaczają:
1)
abonent - podmiot, który jest stroną umowy zawartej w formie pisemnej o świadczenie
usług z dostawcą publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych;
2)
aparat publiczny - publicznie dostępny telefon, w którym połączenie opłacane jest
automatycznie, w szczególności za pomocą monety, żetonu, karty telefonicznej lub karty
płatniczej;
3)
aparatura - urządzenia elektryczne i elektroniczne oraz instalacje i systemy, które
zawierają podzespoły elektryczne lub elektroniczne;
4)
dostarczanie sieci telekomunikacyjnej - przygotowanie sieci telekomunikacyjnej w sposób
umożliwiający świadczenie w niej usług, jej eksploatację, nadzór nad nią lub umożliwianie
dostępu telekomunikacyjnego;
5)
dostęp do lokalnej pętli abonenckiej - korzystanie z lokalnej pętli abonenckiej lub
lokalnej podpętli abonenckiej pozwalające na korzystanie z pełnego pasma częstotliwości
pętli abonenckiej (pełny dostęp do lokalnej pętli abonenckiej) lub niegłosowego pasma
częstotliwości pętli abonenckiej przy zachowaniu możliwości korzystania z lokalnej
pętli abonenckiej przez jej operatora do świadczenia usług telefonicznych (współdzielony
dostęp do lokalnej pętli abonenckiej);
6)
dostęp telekomunikacyjny - korzystanie z urządzeń telekomunikacyjnych, udogodnień
towarzyszących lub usług świadczonych przez innego przedsiębiorcę telekomunikacyjnego,
na określonych warunkach, celem świadczenia usług telekomunikacyjnych, polegające
w szczególności na:
a)
łączeniu urządzeń telekomunikacyjnych, w tym na dostępie do lokalnej pętli abonenckiej
oraz urządzeń i usług niezbędnych do świadczenia usług w lokalnej pętli abonenckiej,
b)
dostępie do budynków i infrastruktury telekomunikacyjnej,
c)
dostępie do odpowiednich systemów oprogramowania, w tym do systemów wspomagających
eksploatację,
d)
dostępie do translacji numerów lub systemów zapewniających analogiczne funkcje,
e)
dostępie do sieci telekomunikacyjnych, w tym na potrzeby roamingu,
f)
dostępie do systemów dostępu warunkowego, g) dostępie do usług sieci wirtualnych;
7)
elektroniczny przewodnik po programach - środki lub rozwiązania techniczne umożliwiające
wybór programów, stosowane w systemach telewizji cyfrowej, zawierające dodatkowe dane
opisujące programy występujące w cyfrowym sygnale telewizyjnym;
8)
infrastruktura telekomunikacyjna - urządzenia telekomunikacyjne, oprócz telekomunikacyjnych
urządzeń końcowych, oraz w szczególności linie, kanalizacje kablowe, słupy, wieże,
maszty, kable, przewody oraz osprzęt, wykorzystywane do zapewnienia telekomunikacji;
9)
instrukcja - opracowaną przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego szczegółową instrukcję
w zakresie prowadzonej przez niego rachunkowości regulacyjnej, zawierającą opis przyjętych
w jego przedsiębiorstwie sposobów wyodrębnienia aktywów i pasywów, przychodów i kosztów
na działalności w zakresie dostępu telekomunikacyjnego lub usług na rynku detalicznym;
10)
interfejs - układ elektryczny, elektroniczny lub optyczny, z oprogramowaniem lub bez
oprogramowania, umożliwiający łączenie, współpracę i wymianę sygnałów o określonej
postaci pomiędzy urządzeniami połączonymi za jego pośrednictwem zgodnie z odpowiednią
specyfikacją techniczną;
11)
interfejs programu aplikacyjnego - oprogramowanie umożliwiające łączenie, współpracę,
wymianę informacji pomiędzy aplikacjami dostarczanymi przez nadawców lub dostawców
usług a urządzeniami telewizji cyfrowej służącymi do przekazywania cyfrowych sygnałów
umożliwiających świadczenie usług telewizyjnych lub radiowych;
12)
interfejs radiowy - interfejs umożliwiający połączenie drogą radiową, współpracę i
wymianę informacji pomiędzy urządzeniami radiowymi;
13)
interoperacyjność usług - zdolność sieci telekomunikacyjnych do efektywnej współpracy
w celu zapewnienia wzajemnego dostępu użytkowników do usług świadczonych w tych sieciach;
14)
kalkulacja kosztów - wyliczanie przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego kosztów związanych
ze świadczeniem usług, odrębnie dla każdej z usług, dla której przedsiębiorca jest
obowiązany prowadzić kalkulację kosztów, zgodnie z zatwierdzonym na dany rok obrotowy
przez Prezesa URTiP opisem kalkulacji kosztów;
15)
kolokacja - udostępnianie fizycznej przestrzeni lub urządzeń technicznych w celu umieszczenia
i podłączenia niezbędnego sprzętu operatora podłączającego swoją sieć do sieci innego
operatora lub korzystającego z dostępu do lokalnej pętli abonenckiej;
16)
kompatybilność elektromagnetyczna - zdolność aparatury do zadowalającego działania
w określonym środowisku elektromagnetycznym bez wprowadzania do tego środowiska niedopuszczalnych
zaburzeń elektromagnetycznych;
17)
komunikat - każdą informację wymienianą lub przekazywaną między określonymi użytkownikami
za pośrednictwem publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych; nie obejmuje on
informacji przekazanej jako część transmisji radiowych lub telewizyjnych transmitowanych
poprzez sieć telekomunikacyjną, z wyjątkiem informacji odnoszącej się do możliwego
do zidentyfikowania abonenta lub użytkownika otrzymującego informację;
18)
konsument - osobę fizyczną wnioskującą o świadczenie publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych
lub korzystającą z takich usług dla celów niezwiązanych bezpośrednio z jej działalnością
gospodarczą lub wykonywaniem zawodu;
19)
lokalna pętla abonencka - obwód łączący zakończenie sieci bezpośrednio z punktem dostępu
do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej, w szczególności z przełącznicą główną
lub równoważnym urządzeniem;
20)
lokalna podpętla abonencka - obwód łączący zakończenie sieci z pośrednim punktem dostępu
do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej, w szczególności z koncentratorem lub
innym urządzeniem dostępu pośredniego do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej;
21)
numer alarmowy - numer ustalony w ustawie lub w planie numeracji krajowej dla publicznych
sieci telefonicznych udostępniany służbom ustawowo powołanym do niesienia pomocy;
22)
numer geograficzny - numer ustalony w planie numeracji krajowej, w którym część ciągu
cyfr zawiera wskaźnik obszaru geograficznego, wykorzystywany do kierowania połączeń
do stałej lokalizacji zakończenia sieci;
23)
numer niegeograficzny - numer ustalony w planie numeracji krajowej, który nie zawiera
ciągu cyfr określającego wskaźnik obszaru geograficznego, w szczególności numer zakończenia
ruchomej publicznej sieci telefonicznej, numer do którego połączenia są bezpłatne
albo o podwyższonej opłacie;
24)
odporność na zaburzenia elektromagnetyczne - zdolność aparatury do działania zgodnie
z przeznaczeniem bez ograniczania wykonywanych funkcji w obecności zaburzeń elektromagnetycznych;
25)
połączenie sieci - fizyczne i logiczne połączenie publicznych sieci telekomunikacyjnych
użytkowanych przez tego samego lub różnych przedsiębiorców telekomunikacyjnych, celem
umożliwienia użytkownikom korzystającym z usług lub sieci jednego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego
komunikowania się z użytkownikami korzystającymi z usług lub sieci tego samego lub
innego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego albo dostępu do usług dostarczanych przez
innego przedsiębiorcę telekomunikacyjnego; połączenie sieci stanowi szczególny rodzaj
dostępu telekomunikacyjnego realizowanego pomiędzy operatorami;
26)
połączenie telefoniczne - połączenie ustanowione za pomocą publicznie dostępnej usługi
telefonicznej, pozwalające na dwukierunkową łączność w czasie rzeczywistym;
27)
przedsiębiorca telekomunikacyjny - przedsiębiorcę lub inny podmiot uprawniony do wykonywania
działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów, który wykonuje działalność
gospodarczą polegającą na dostarczaniu sieci telekomunikacyjnych, udogodnień towarzyszących
lub świadczeniu usług telekomunikacyjnych, przy czym przedsiębiorca telekomunikacyjny,
uprawniony do:
a)
świadczenia usług telekomunikacyjnych, zwany jest „dostawcą usług”,
b)
dostarczania publicznych sieci telekomunikacyjnych lub udogodnień towarzyszących,
zwany jest „operatorem”;
28)
publiczna sieć telefoniczna - publiczną sieć telekomunikacyjną wykorzystywaną do świadczenia
publicznie dostępnych usług telefonicznych, zapewniającą łączność głosową między zakończeniami
sieci, a także inne formy łączności, w szczególności przesyłanie faksów i danych;
29)
publiczna sieć telekomunikacyjna - sieć telekomunikacyjną wykorzystywaną głównie do
świadczenia publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych;
30)
publicznie dostępna usługa telefoniczna - usługę telekomunikacyjną dostępną dla ogółu
użytkowników, w celu inicjowania i odbierania połączeń krajowych i międzynarodowych
oraz uzyskania dostępu do służb ustawowo powołanych do niesienia pomocy, za pomocą
numeru lub numerów ustalonych w krajowym lub międzynarodowym planie numeracji telefonicznej,
która ponadto może obejmować:
a)
zapewnienie pomocy konsultanta dostawcy usług przy korzystaniu z usług telekomunikacyjnych,
b)
uzyskanie informacji o numerach telefonicznych,
c)
dostęp do spisów abonentów,
d)
dostęp do aparatów publicznych,
e)
korzystanie z usług na szczególnych warunkach,
f)
korzystanie ze specjalnych udogodnień przez osoby niepełnosprawne,
g)
korzystanie z połączeń z numerami niegeograficznymi;
31)
publicznie dostępna usługa telekomunikacyjna - usługę telekomunikacyjną dostępną dla
ogółu użytkowników;
32)
rachunkowość regulacyjna - szczególny, w stosunku do rachunkowości prowadzonej na
podstawie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości
(Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, z późn. zm.3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r.
Nr 60, poz. 535, Nr 124, poz. 1152, Nr 139, poz. 1324 i Nr 229, poz. 2276 oraz z 2004 r.
Nr 96, poz. 959, Nr 145, poz. 1535 i Nr 146, poz. 1546.), rodzaj rachunkowości prowadzonej przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego w odniesieniu
do jego działalności w zakresie świadczenia dostępu telekomunikacyjnego lub usług
na rynku detalicznym, zgodnie z zatwierdzoną na dany rok obrotowy przez Prezesa Urzędu
Regulacji Telekomunikacji i Poczty, zwanego dalej „Prezesem URTiP”, instrukcją;
33)
ruchoma publiczna sieć telefoniczna - publiczną sieć telefoniczną, w której zakończenia
nie mają stałej lokalizacji;
34)
rynek detaliczny - rynek wyrobów i usług w zakresie usług telekomunikacyjnych dla
użytkowników końcowych;
35)
sieć telekomunikacyjna - systemy transmisyjne oraz urządzenia komutacyjne lub przekierowujące,
a także inne zasoby, które umożliwiają nadawanie, odbiór lub transmisję sygnałów za
pomocą przewodów, fal radiowych, optycznych lub innych środków wykorzystujących energię
elektromagnetyczną, niezależnie od ich rodzaju;
36)
służba radiokomunikacyjna - nadawanie, przesyłanie lub odbiór fal radiowych dla wypełnienia
zadań określonych dla danej służby w międzynarodowych przepisach radiokomunikacyjnych;
37)
służba radiokomunikacyjna amatorska - służbę radiokomunikacyjną mającą na celu nawiązywanie
wzajemnych łączności, badania techniczne oraz indywidualne szkolenie wykonywane w
celach niezarobkowych przez uprawnione osoby wyłącznie dla potrzeb własnych;
38)
stacjonarna publiczna sieć telefoniczna - publiczną sieć telefoniczną, w której zakończenia
sieci mają stałą lokalizację;
39)
system dostępu warunkowego - środki lub rozwiązania techniczne, które powodują, że
dostęp do zrozumiałej formy zabezpieczonych transmisji radiowych lub telewizyjnych
jest uwarunkowany posiadaniem abonamentu lub uprzednio uzyskanego indywidualnego zezwolenia;
40)
szkodliwe zaburzenie elektromagnetyczne - zaburzenie elektromagnetyczne, które:
a)
zagraża funkcjonowaniu służby radionawigacyjnej lub służby radiokomunikacyjnej używanej
stale lub czasowo w celu zapewnienia ochrony życia ludzkiego lub mienia, lub
b)
w sposób poważny pogarsza, utrudnia lub w sposób powtarzający się przerywa wykonywanie
służby radiokomunikacyjnej działającej zgodnie z przepisami prawa;
41)
świadczenie usług telekomunikacyjnych - wykonywanie usług za pomocą własnej sieci,
z wykorzystaniem sieci innego operatora lub sprzedaż we własnym imieniu i na własny
rachunek usługi telekomunikacyjnej wykonywanej przez innego dostawcę usług;
42)
telekomunikacja - nadawanie, odbiór lub transmisję informacji, niezależnie od ich
rodzaju, za pomocą przewodów, fal radiowych bądź optycznych lub innych środków wykorzystujących
energię elektromagnetyczną;
43)
telekomunikacyjne urządzenie końcowe - urządzenie telekomunikacyjne przeznaczone do
podłączenia bezpośrednio lub pośrednio do zakończeń sieci;
44)
udogodnienia towarzyszące - dodatkowe możliwości funkcjonalne lub usługowe związane
z siecią telekomunikacyjną, umożliwiające lub wspierające świadczenie w nich usług
telekomunikacyjnych lub związane z usługą telekomunikacyjną, umożliwiające lub wspierające
świadczenie tej usługi, w szczególności systemy dostępu warunkowego i elektroniczne
przewodniki po programach;
45)
urządzenie radiowe - urządzenie telekomunikacyjne umożliwiające komunikowanie się
przy pomocy emisji lub odbioru fal radiowych;
46)
urządzenie telekomunikacyjne - urządzenie elektryczne lub elektroniczne przeznaczone
do zapewniania telekomunikacji;
47)
usługa o wartości wzbogaconej - każdą usługę telekomunikacyjną wymagającą przetworzenia
danych o lokalizacji;
48)
usługa telekomunikacyjna - usługę polegającą głównie na przekazywaniu sygnałów w sieci
telekomunikacyjnej; nie stanowi tej usługi usługa poczty elektronicznej;
49)
użytkownik - podmiot korzystający z publicznie dostępnej usługi telekomunikacyjnej
lub żądający świadczenia takiej usługi;
50)
użytkownik końcowy - podmiot korzystający z publicznie dostępnej usługi telekomunikacyjnej
lub żądający świadczenia takiej usługi, dla zaspokojenia własnych potrzeb;
51)
zaburzenie elektromagnetyczne - dowolne zjawisko elektromagnetyczne, które może obniżyć
jakość działania aparatury albo niekorzystnie wpłynąć na materię ożywioną i nieożywioną;
52)
zakończenie sieci - fizyczny punkt, w którym abonent otrzymuje dostęp do publicznej
sieci telekomunikacyjnej; w przypadku sieci stosujących komutację lub przekierowywanie,
zakończenie sieci identyfikuje się za pomocą konkretnego adresu sieciowego, który
może być przypisany do numeru lub nazwy abonenta;
53)
zasoby orbitalne - pozycje na orbicie geostacjonarnej lub orbity satelitarne, które
są lub mogą być wykorzystywane do umieszczania sztucznych satelitów Ziemi przeznaczonych
do zapewniania telekomunikacji.
Art. 3.
1.
Do stosunków prawnych z zakresu telekomunikacji stosuje się przepisy Prawa telekomunikacyjnego,
o ile wiążące Rzeczpospolitą Polską ratyfikowane umowy międzynarodowe nie stanowią
inaczej.
2.
Jeżeli wiążące Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe, w tym wiążące uchwały organizacji
międzynarodowych ustanowionych tymi umowami, przewidują jednakowe traktowanie podmiotu
polskiego i podmiotu obcego, minister właściwy do spraw łączności zapewni również
w aktach wykonawczych do niniejszej ustawy jednakowe traktowanie tych podmiotów.
3.
Dla zwiększenia efektywności telekomunikacji minister właściwy do spraw łączności
może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić do stosowania wymagania i zalecenia międzynarodowe
o charakterze specjalistycznym, w tym dotyczące bezpieczeństwa i prawidłowości telekomunikacji,
gospodarowania numeracją, częstotliwościami oraz zasobami orbitalnymi, ustanawiane
w szczególności przez:
1)
Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU);
2)
Europejską Konferencję Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (CEPT);
3)
Europejski Komitet do spraw Normalizacji Elektrotechniki (CENELEC);
4)
Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC);
5)
Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI).
4.
Wymagania i zalecenia, o których mowa w ust. 3, zwane są dalej „przepisami międzynarodowymi”.
Art. 4.
Przepisów art. 143 nie stosuje się do wykonywania działalności telekomunikacyjnej
oraz używania urządzeń radiowych przez:
1)
komórki organizacyjne i jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej
lub przez niego nadzorowane oraz organy i jednostki organizacyjne nadzorowane lub
podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - dla własnych potrzeb;
2)
organy i jednostki organizacyjne podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych
- w odniesieniu do sieci telekomunikacyjnej eksploatowanej przez te organy i jednostki
dla potrzeb Kancelarii Prezydenta, Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu i administracji
rządowej;
3)
jednostki sił zbrojnych obcych państw oraz jednostki organizacyjne innych zagranicznych
organów państwowych, przebywające czasowo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
na podstawie umów, których Rzeczpospolita Polska jest stroną - na czas pobytu;
4)
jednostki organizacyjne Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu - dla
własnych potrzeb;
5)
jednostki organizacyjne podległe ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych - dla
własnych potrzeb;
6)
przedstawicielstwa dyplomatyczne, urzędy konsularne, zagraniczne misje specjalne oraz
przedstawicielstwa organizacji międzynarodowych, korzystające z przywilejów i immunitetów
na podstawie ustaw, umów i zwyczajów międzynarodowych, mające swe siedziby na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej - wyłącznie w zakresie związanym z działalnością dyplomatyczną
tych podmiotów;
7)
jednostki organizacyjne Służby Więziennej - dla własnych potrzeb;
8)
komórki organizacyjne przeprowadzające czynności wywiadu skarbowego, które wchodzą
w skład jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej nadzorowanych lub podległych
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych - dla własnych potrzeb.
Art. 5.
1.
Minister Obrony Narodowej oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw łączności, mogą w zakresie swojej właściwości określić,
w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki wykonywania działalności telekomunikacyjnej,
o której mowa w art. 4 pkt 1 i 3, a także używania urządzeń radiowych przez podległe,
nadzorowane i podporządkowane organy i jednostki organizacyjne oraz jednostki wymienione
w art. 4 pkt 3, uwzględniając zakres zadań wykonywanych przez te organy i jednostki.
2.
Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady wykonywania
działalności telekomunikacyjnej, a także używania urządzeń radiowych przez jednostki
organizacyjne Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu, uwzględniając
zakres zadań wykonywanych przez te jednostki.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw łączności, może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki wykonywania
działalności telekomunikacyjnej, a także używania urządzeń radiowych przez komórki
organizacyjne przeprowadzające czynności wywiadu skarbowego, które wchodzą w skład
jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej, uwzględniając zakres zadań wykonywanych
przez te komórki.
4.
Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady wykonywania
działalności telekomunikacyjnej przez organy i jednostki organizacyjne podległe ministrowi
właściwemu do spraw wewnętrznych - w odniesieniu do sieci telekomunikacyjnej eksploatowanej
przez te organy i jednostki dla potrzeb Kancelarii Prezydenta, Kancelarii Sejmu, Kancelarii
Senatu i administracji rządowej, uwzględniając zakres zadań wykonywanych przez te
organy i jednostki.
Art. 6.
1.
Przedsiębiorca telekomunikacyjny lub podmiot, który uzyskał rezerwację częstotliwości,
zasobów orbitalnych lub przydział numeracji, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa
w art. 4, jest obowiązany na wezwanie Prezesa URTiP do przekazania informacji o realizowaniu
przez niego obowiązków nałożonych ustawą lub decyzją Prezesa URTiP.
2.
Prezes URTiP może wezwać do udzielenia informacji, o których mowa w ust. 1, jeżeli
są one niezbędne w celu:
1)
kontroli przestrzegania obowiązków odnoszących się do:
a)
współfinansowania usługi powszechnej,
b)
uiszczania opłat, o których mowa w dziale IX ustawy,
c)
zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego,
d)
świadczenia systemów dostępu warunkowego,
e)
świadczenia usług na rynku detalicznym,
f)
zapewnienia minimalnego zestawu łączy dzierżawionych,
g)
wyboru dostawcy usług;
2)
kontroli realizowania obowiązków wynikających z ustawy w sytuacji, gdy uprzednio dokonana
kontrola wykazała, że obowiązki te są realizowane, a Prezes URTiP uzyskał informacje,
że sytuacja ta uległa zmianie, albo w sytuacji, gdy prowadzone jest postępowanie kontrolne
wszczęte z urzędu;
3)
zapewnienia prawidłowego przebiegu procedur związanych z uzyskaniem rezerwacji częstotliwości,
zasobów orbitalnych lub przydziału numeracji;
4)
publikowania zestawień porównawczych odnoszących się do jakości i cen świadczonych
usług telekomunikacyjnych;
5)
prowadzenia statystyk i analiz rynku związanych z zapewnieniem dostępu i obowiązkiem
świadczenia usługi powszechnej.
3.
W wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, Prezes URTiP obowiązany jest wskazać cel, w którym
żądane informacje zostaną wykorzystane, oraz termin dostarczenia tych informacji.
Art. 7.
1.
Przedsiębiorca telekomunikacyjny, którego roczne przychody z tytułu wykonywania działalności
telekomunikacyjnej w poprzednim roku obrotowym przekroczyły kwotę 4 milionów złotych,
jest obowiązany do przedkładania Prezesowi URTiP:
1)
rocznego sprawozdania finansowego w terminie do dnia 30 czerwca;
2)
danych dotyczących rodzaju i zakresu wykonywanej działalności telekomunikacyjnej oraz
wielkości sprzedaży usług telekomunikacyjnych w terminie do dnia 31 marca.
2.
Przedsiębiorca telekomunikacyjny, którego roczne przychody z tytułu wykonywania działalności
telekomunikacyjnej w poprzednim roku obrotowym były równe lub mniejsze od kwoty 4
milionów złotych, jest obowiązany do przedkładania Prezesowi URTiP, w terminie do
dnia 31 marca, danych dotyczących rodzaju i zakresu wykonywanej działalności telekomunikacyjnej
oraz wielkości sprzedaży usług telekomunikacyjnych.
3.
Minister właściwy do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, wzory formularzy
służących do przekazywania Prezesowi URTiP danych, o których mowa w ust. 1 pkt 2,
wraz z objaśnieniami co do sposobu ich wypełniania, kierując się koniecznością zapewnienia
Prezesowi URTiP informacji niezbędnych do właściwego realizowania jego obowiązków.
Art. 8.
Prezes URTiP zapewnia dostęp do informacji otrzymanych od przedsiębiorców telekomunikacyjnych
organom regulacyjnym innych państw członkowskich Unii Europejskiej, zwanych dalej
„państwami członkowskimi”, i Komisji Europejskiej, z wyjątkiem przypadków określonych
w ustawie.
Art. 9.
1.
Przedsiębiorca telekomunikacyjny może zastrzec informacje, dokumenty lub ich części
zawierające tajemnicę przedsiębiorstwa, dostarczane na żądanie Prezesa URTiP lub na
podstawie przepisów ustawy.
2.
Prezes URTiP może uchylić zastrzeżenie w drodze decyzji, jeżeli uzna, że dane te są
niezbędne.
3.
Zastrzeżenie uwzględnia się przy ogłaszaniu informacji lub dokumentów oraz zapewnianiu
dostępu do informacji publicznej.
4.
W przypadku ustawowego obowiązku przekazania informacji lub dokumentów otrzymanych
od przedsiębiorców innym organom krajowym, zagranicznym organom regulacyjnym lub Komisji
Europejskiej, informacje i dokumenty przekazuje się wraz z zastrzeżeniem i pod warunkiem
jego przestrzegania.
Rozdział 2
Wykonywanie gospodarczej działalności telekomunikacyjnej
Art. 10.
1.
Działalność telekomunikacyjna będąca działalnością gospodarczą jest działalnością
regulowaną i podlega wpisowi do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych, zwanego
dalej „rejestrem”.
2.
Organem prowadzącym rejestr jest Prezes URTiP.
3.
Organem prowadzącym rejestr w zakresie dostarczania systemów dostępu warunkowego,
elektronicznych przewodników po programach i multipleksowania sygnałów cyfrowych jest
Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, zwany dalej „Przewodniczącym
KRRiT”.
4.
Wpisu do rejestru dokonuje się na podstawie złożonego przez przedsiębiorcę lub inny
podmiot uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych
przepisów pisemnego wniosku zawierającego następujące dane:
1)
firmę przedsiębiorcy lub nazwę innego podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności
gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów, jego siedzibę i adres;
2)
oznaczenie formy prawnej przedsiębiorcy lub innego podmiotu uprawnionego do wykonywania
działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów;
3)
numer identyfikacji podatkowej;
4)
numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej lub innym
właściwym rejestrze;
5)
oznaczenie osoby, która jest upoważniona do kontaktowania się w imieniu przedsiębiorcy
lub innego podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie
odrębnych przepisów, z Prezesem URTiP, jej siedzibę, adres lub numer telefonu;
6)
imię, nazwisko, adres i numer telefonu osoby, która jest upoważniona do kontaktowania
się w imieniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności
gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów w nagłym przypadku związanym z funkcjonowaniem
sieci telekomunikacyjnej lub świadczeniem usługi telekomunikacyjnej, której dotyczy
wniosek;
7)
ogólny opis sieci telekomunikacyjnej, usługi telekomunikacyjnej lub udogodnień towarzyszących,
których dotyczy wniosek;
8)
obszar, na którym będzie wykonywana działalność telekomunikacyjna;
9)
przewidywaną datę rozpoczęcia działalności telekomunikacyjnej.
5.
Wraz z wnioskiem przedsiębiorca lub inny podmiot uprawniony do wykonywania działalności
gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów składa oświadczenie następującej treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 Kodeksu karnego oświadczam, że:
1)
dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych są
zgodne z prawdą;
2)
znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności telekomunikacyjnej, której
dotyczy wniosek, wynikające z ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.”.
6.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5, powinno również zawierać:
1)
firmę przedsiębiorcy lub nazwę innego podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności
gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów, jego siedzibę i adres;
2)
oznaczenie miejsca i daty złożenia oświadczenia;
3)
podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy lub innego podmiotu uprawnionego
do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów ze wskazaniem
imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.
7.
O dokonaniu zgłoszenia udogodnień towarzyszących, o których mowa w ust. 3, Przewodniczący
KRRiT informuje Prezesa URTiP.
8.
Organ, do którego złożono wniosek o wpis do rejestru, dokona wpisu przedsiębiorcy
lub innego podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie
odrębnych przepisów do rejestru w terminie do 7 dni od dnia wpływu tego wniosku wraz
z oświadczeniem, o którym mowa w ust. 5.
9.
Jeżeli organ, do którego złożono wniosek o wpis do rejestru, nie dokona wpisu w terminie,
o którym mowa w ust. 8, a od dnia wpływu wniosku o wpis do rejestru upłynęło 14 dni,
przedsiębiorca lub inny podmiot uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej
na podstawie odrębnych przepisów może rozpocząć wykonywanie działalności telekomunikacyjnej
po uprzednim zawiadomieniu na piśmie organu, do którego złożono wniosek o wpis do
rejestru. Nie dotyczy to przypadku, w którym organ, do którego złożono wniosek o wpis
do rejestru, wezwał przedsiębiorcę lub inny podmiot uprawniony do wykonywania działalności
gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów do uzupełnienia wniosku o wpis do rejestru
przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 8.
10.
Do wniosku o wpis do rejestru stosuje się odpowiednio art. 64 Kodeksu postępowania administracyjnego.
11.
Prezes URTiP powiadamia Przewodniczącego KRRiT o dokonaniu wpisu do rejestru przedsiębiorcy
wykonującego działalność w zakresie dostarczania systemów dostępu warunkowego lub
elektronicznych przewodników po programach.
12.
Wniosek o wpis do rejestru, załączniki dołączane do tego wniosku oraz wpis do rejestru
nie podlegają opłacie skarbowej.
13.
Rejestr obejmuje następujące dane:
1)
kolejny numer wpisu, zwany dalej „numerem z rejestru”;
2)
datę wpływu wniosku o wpis do rejestru oraz datę dokonania wpisu;
3)
dane, o których mowa w ust. 4 pkt 1-8;
4)
inne informacje wskazane w ustawie.
14.
Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.
15.
Minister właściwy do spraw łączności może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje
działalności telekomunikacyjnej, o której mowa w ust. 1, zwolnionej z obowiązku dokonania
wpisu do rejestru, mając na uwadze charakter, zakres i rodzaj takiej działalności.
Art. 11.
1.
Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, w terminie
7 dni od dnia dokonania wpisu, wydaje z urzędu zaświadczenie o wpisie do rejestru,
zwane dalej „zaświadczeniem”.
2.
Zaświadczenie powinno zawierać:
1)
numer z rejestru;
2)
dane, o których mowa w art. 10 ust. 13 pkt 2 i 3;
3)
informację o prawach przysługujących przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu na podstawie
ustawy.
3.
W przypadku gdy dane zawarte w zaświadczeniu różnią się od danych zawartych w rejestrze,
przyjmuje się, że wiążący charakter mają dane zawarte w rejestrze.
4.
Wydanie zaświadczenia nie podlega opłacie skarbowej.
Art. 12.
1.
Jeżeli nastąpiła zmiana danych, o których mowa w art. 10 ust. 4 pkt 1-8, przedsiębiorca
telekomunikacyjny jest obowiązany niezwłocznie złożyć pisemny wniosek do Prezesa URTiP,
a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczącego KRRiT, o dokonanie zmiany
wpisu w rejestrze.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać numer z rejestru oraz numer identyfikacji
podatkowej.
3.
Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, na
podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 1, dokonuje zmiany wpisu w rejestrze i wystawia
aktualne zaświadczenie. Przepisy art. 11 stosuje się odpowiednio.
Art. 13.
Minister właściwy do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku
o wpis lub zmianę wpisu do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych, kierując
się dążeniem do uproszczenia i ułatwienia podejmowania działalności telekomunikacyjnej,
a także koniecznością zapewnienia Prezesowi URTiP informacji potrzebnych do właściwego
realizowania jego obowiązków.
Art. 14.
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku
o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 10 ust. 3, kierując się dążeniem do uproszczenia
i ułatwienia podejmowania tej działalności, a także koniecznością zapewnienia informacji
potrzebnych do właściwego realizowania obowiązków organu rejestrującego.
Rozdział 3
Postępowanie konsultacyjne
Art. 15.
Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, przed
podjęciem rozstrzygnięcia w sprawach:
1)
analizy rynku i wyznaczenia przedsiębiorcy telekomunikacyjnego o znaczącej pozycji
rynkowej lub uchylenia decyzji w tej sprawie,
2)
nałożenia, zniesienia, utrzymania lub zmiany obowiązków regulacyjnych w stosunku do
przedsiębiorcy telekomunikacyjnego o znaczącej pozycji lub nieposiadającego takiej
pozycji,
3)
decyzji dotyczących dostępu telekomunikacyjnego, o których mowa w art. 28-30,
4)
innych wskazanych w ustawie
- przeprowadza postępowanie konsultacyjne, umożliwiając zainteresowanym podmiotom
wyrażenie na piśmie w określonym terminie stanowiska do projektu rozstrzygnięcia.
Art. 16.
1.
Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, ogłasza
rozpoczęcie postępowania konsultacyjnego, określając przedmiot i termin postępowania
konsultacyjnego i udostępniając projekt rozstrzygnięcia wraz z uzasadnieniem. Prezes
URTiP lub Przewodniczący KRRiT informuje o wszczęciu postępowania konsultacyjnego
Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej „Prezesem UOKiK”.
W sprawach dotyczących rynków transmisji radiofonicznych i telewizyjnych, innych niż
te określone w art. 10 ust. 3, Prezes URTiP informuje o wszczęciu postępowania konsultacyjnego
również Przewodniczącego KRRiT.
2.
O ile organ właściwy nie ustali dłuższego terminu, postępowanie konsultacyjne trwa
30 dni od dnia ogłoszenia rozpoczęcia tego postępowania. Wyniki tego postępowania,
a także niezastrzeżone stanowiska uczestników postępowania konsultacyjnego ogłaszane
są w siedzibie, w biuletynie i na stronie internetowej organu.
Art. 17.
W wyjątkowych przypadkach, wymagających pilnego działania ze względu na bezpośrednie
i poważne zagrożenie konkurencyjności lub interesów użytkowników, Prezes URTiP, a
w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, może bez przeprowadzenia
postępowania konsultacyjnego wydać decyzję w sprawach, o których mowa w art. 15, na
okres nieprzekraczający 6 miesięcy. Wydanie kolejnej decyzji w tej samej sprawie poprzedza
się postępowaniem konsultacyjnym.
Rozdział 4
Postępowanie konsolidacyjne
Art. 18.
Jeżeli rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 15, mogą mieć wpływ na stosunki handlowe
między państwami członkowskimi, Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust.
3 - Przewodniczący KRRiT, równocześnie z postępowaniem konsultacyjnym rozpoczyna postępowanie
konsolidacyjne, przesyłając Komisji Europejskiej i organom regulacyjnym innych państw
członkowskich projekty rozstrzygnięć wraz z ich uzasadnieniem.
Art. 19.
1.
Jeżeli Komisja Europejska i organy regulacyjne innych państw członkowskich wyrażą
w terminie, o którym mowa w art. 16 ust. 2, stanowisko do projektu rozstrzygnięcia,
Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, niezwłocznie
uwzględnia to stanowisko w możliwie najszerszym zakresie.
2.
Jeżeli w zakresie ustalenia znaczącej pozycji rynkowej oraz w zakresie zamiaru zdefiniowania
rynku właściwego innego niż rynki określone w Zaleceniu Komisji Europejskiej przyjętego
na podstawie art. 15 ust. 1 dyrektywy 2002/21/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie
wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (Dz. Urz. WE L
108 z 24.4.2002) Komisja Europejska stwierdzi, że proponowane rozstrzygnięcie może
utrudnić rozwój jednolitego rynku lub mogłoby naruszyć prawo wspólnotowe, Prezes URTiP,
a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, po upływie terminu,
o którym mowa w art. 16 ust. 2, wstrzymuje wydanie decyzji na okres 2 miesięcy. W
przypadku otrzymania w tym okresie wezwania Komisji Europejskiej do wycofania projektu
decyzji, Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT,
umarza postępowanie w sprawie. Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust.
3 - Przewodniczący KRRiT, ma obowiązek uwzględnienia stanowiska Komisji Europejskiej
uzasadniającego wezwanie do wycofania projektu decyzji w przedmiocie, o którym mowa
w niniejszym przepisie.
3.
Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, uwzględnia
przy stosowaniu ustawy w największym możliwie stopniu wytyczne Komisji Europejskiej
w sprawie analizy rynku i ustalania znaczącej pozycji rynkowej oraz zalecenie Komisji
Europejskiej w sprawie właściwych rynków produktów i usług w sektorze łączności elektronicznej
w ich aktualnym brzmieniu, a w przypadku odstąpienia od ich stosowania powiadamia
Komisję Europejską, uzasadniając swe stanowisko.
Art. 20.
1.
Przepis art. 17 stosuje się odpowiednio do spraw objętych postępowaniem konsolidacyjnym.
2.
Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, powiadamia
niezwłocznie Komisję Europejską i organy regulacyjne innych państw członkowskich o
powzięciu decyzji, o której mowa w art. 17.
Dział II
Regulowanie rynku telekomunikacyjnego
Rozdział 1
Analiza rynków właściwych, ustalanie i znoszenie obowiązków
Art. 21.
1.
Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, przeprowadza
analizę rynków właściwych w zakresie wyrobów i usług telekomunikacyjnych.
2.
Przez pojęcie rynku właściwego rozumie się rynek właściwy w rozumieniu ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów.
3.
Przedsiębiorcy telekomunikacyjni są obowiązani do udzielania informacji i dostarczania
dokumentów na żądanie Prezesa URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący
KRRiT, w zakresie niezbędnym do dokonania badań rynków, o których mowa w ust. 1.
4.
Żądanie, o którym mowa w ust. 3, powinno zawierać:
1)
wskazanie zakresu informacji i okresu, którego dotyczą;
2)
wskazanie celu żądania;
3)
wskazanie terminu udzielenia informacji i dostarczenia dokumentów;
4)
pouczenie o karach, o których mowa w art. 209 ust. 1.
5.
Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, przeprowadza
regularnie, nie rzadziej niż co 2 lata, analizę właściwych rynków określonych w rozporządzeniu,
o którym mowa w art. 22 ust. 1, w celu:
1)
utrzymania obowiązków, o których mowa w art. 25 ust. 4, jeżeli przedsiębiorca telekomunikacyjny,
który został wyznaczony jako zajmujący znaczącą pozycję rynkową, nie utracił tej pozycji;
2)
zmiany obowiązków, o których mowa w art. 25 ust. 4, jeżeli przedsiębiorca telekomunikacyjny,
który został wyznaczony jako zajmujący znaczącą pozycję rynkową, nie utracił tej pozycji,
ale zmiany na rynku właściwym uzasadniają zastosowanie nowych obowiązków;
3)
zniesienia obowiązków, o których mowa w art. 25 ust. 4, jeżeli analiza rynku właściwego
wykazała, że występuje na nim skuteczna konkurencja lub przedsiębiorca telekomunikacyjny
utracił znaczącą pozycję rynkową;
4)
wyznaczenia przedsiębiorcy lub przedsiębiorców telekomunikacyjnych o znaczącej pozycji
rynkowej oraz nałożenia na nich obowiązków, o których mowa w art. 25 ust. 4, jeżeli
rynek właściwy nie posiada bądź utracił cechy rynku, na którym występuje skuteczna
konkurencja lub zmienił się przedsiębiorca telekomunikacyjny posiadający znaczącą
pozycję rynkową.
Art. 22.
1.
Minister właściwy do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, rynki właściwe
podlegające analizie przez Prezesa URTiP, mając na uwadze poziom rozwoju krajowego
rynku produktów i usług telekomunikacyjnych oraz zalecenie Komisji Europejskiej w
sprawie właściwych rynków produktów i usług w sektorze łączności elektronicznej podlegających
regulacji.
2.
Zakres rynków transmisji radiofonicznych i telewizyjnych ustala się po zasięgnięciu
opinii Przewodniczącego KRRiT.
3.
W przypadku zastosowania w projekcie rozporządzenia postanowień odbiegających od treści
zalecenia Komisji Europejskiej, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw
łączności poddaje projekt rozporządzenia postępowaniu konsolidacyjnemu.
4.
W postępowaniu konsolidacyjnym projekt rozporządzenia przekazuje się do Komisji Europejskiej
i organów regulacyjnych innych państw członkowskich za pośrednictwem Prezesa URTiP.
5.
Minister właściwy do spraw łączności stosuje odpowiednio art. 19 ust. 2 w przypadku
zgłoszenia przez Komisję Europejską sprzeciwu do projektu rozporządzenia, o którym
mowa w ust. 1.
Art. 23.
1.
Niezwłocznie po wydaniu lub zmianie rozporządzenia, o którym mowa w art. 22 ust. 1,
jednak nie później niż w terminie 30 dni od wejścia w życie lub każdej zmiany rozporządzenia,
Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, w drodze
postanowienia, wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia, czy na rynku właściwym występuje
skuteczna konkurencja.
2.
Analiza rynków właściwych następuje z uwzględnieniem wytycznych Komisji Europejskiej
w sprawie analizy rynku i ustalania znaczącej pozycji rynkowej.
3.
Zamknięcie postępowania, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze postanowienia,
w którym Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT,
stwierdza, czy na analizowanym rynku właściwym występuje skuteczna konkurencja.
4.
Postanowienie, o którym mowa w ust. 3, Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art.
10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, wydaje w porozumieniu z Prezesem UOKiK.
5.
Do projektu postanowienia, o którym mowa w ust. 3, stosuje się przepisy o postępowaniu
konsultacyjnym.
6.
W przypadku rynku uznanego decyzją Komisji Europejskiej za rynek ponadnarodowy Prezes
URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, przeprowadza
jego analizę w porozumieniu z właściwymi krajowymi organami regulacyjnymi innych państw
członkowskich, przy uwzględnieniu wytycznych Komisji Europejskiej w sprawie analizy
rynku i ustalania znaczącej pozycji rynkowej, i stwierdza wspólnie z nimi, czy jeden
lub więcej przedsiębiorców telekomunikacyjnych zajmuje na danym rynku znaczącą pozycję
bądź czy występuje na nim skuteczna konkurencja.
Art. 24.
1.
Jeżeli Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT,
stwierdzi, że na rynku właściwym nie występuje skuteczna konkurencja, wszczyna postępowanie
w sprawie wyznaczenia przedsiębiorcy lub przedsiębiorców telekomunikacyjnych o znaczącej
pozycji na rynku właściwym oraz nałożenia obowiązków regulacyjnych przewidzianych
w ustawie.
2.
Znaczącą pozycję rynkową zajmuje przedsiębiorca telekomunikacyjny, który na rynku
właściwym samodzielnie posiada pozycję ekonomiczną odpowiadającą dominacji w rozumieniu
przepisów prawa wspólnotowego.
3.
Kryteriami stosowanymi przez Prezesa URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust.
3 - Przewodniczącego KRRiT, przy ocenie pozycji znaczącej przedsiębiorcy telekomunikacyjnego
na rynku właściwym są, w szczególności:
1)
udział przedsiębiorcy w rynku właściwym;
2)
brak technicznej i ekonomicznej zasadności budowy alternatywnej infrastruktury telekomunikacyjnej;
3)
istnienie przewagi technologicznej przedsiębiorcy;
4)
brak albo niewielki poziom równoważącej siły nabywczej;
5)
łatwy bądź uprzywilejowany dostęp przedsiębiorcy do rynków kapitałowych bądź zasobów
finansowych;
6)
ekonomie skali;
7)
ekonomie zakresu;
8)
pionowe zintegrowanie przedsiębiorcy;
9)
poziom rozwoju sieci dystrybucji i sprzedaży przedsiębiorcy;
10)
brak potencjalnej konkurencji;
11)
istnienie barier dla dalszego rozwoju przedsiębiorcy oraz rynku właściwego;
12)
istnienie barier wejścia na rynek właściwy.
4.
Dwóch lub więcej przedsiębiorców telekomunikacyjnych zajmuje kolektywną pozycję znaczącą,
jeżeli nawet przy braku powiązań organizacyjnych lub innych związków między nimi posiadają
na rynku właściwym pozycję ekonomiczną odpowiadającą dominacji w rozumieniu przepisów
prawa wspólnotowego.
5.
Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, może
uznać, że dwóch lub więcej przedsiębiorców telekomunikacyjnych zajmuje kolektywną
znaczącą pozycję na rynku właściwym, jeżeli, oceniając poziom koncentracji tego rynku
i jego przejrzystość, stwierdzi w szczególności:
1)
dojrzałość rynku;
2)
zastój albo umiarkowany wzrost popytu;
3)
niską elastyczność popytu;
4)
jednorodność produktów;
5)
podobne struktury kosztów przedsiębiorców;
6)
podobne udziały w rynku;
7)
brak innowacji technologicznych, dojrzałość technologii;
8)
brak możliwości zwiększenia produkcji lub świadczenia usług;
9)
wysokie bariery dostępu do rynku;
10)
brak równoważącej siły nabywczej;
11)
brak potencjalnej konkurencji;
12)
różnego rodzaju nieformalne lub inne powiązania pomiędzy danymi przedsiębiorcami;
13)
brak albo ograniczenie konkurencji cenowej;
14)
możliwość stosowania mechanizmów odwetowych.
6.
Uznanie przedsiębiorcy lub przedsiębiorców telekomunikacyjnych za posiadających znaczącą
pozycję rynkową może nastąpić na podstawie wyników oceny kryteriów, o których mowa
w ust. 3 lub 5, przy czym kryteria te nie muszą być spełnione łącznie.
7.
Jeżeli przedsiębiorca telekomunikacyjny zajmuje znaczącą pozycję na rynku właściwym,
można go uznać za przedsiębiorcę zajmującego znaczącą pozycję na rynku powiązanym,
jeżeli powiązania pomiędzy obu rynkami są tego rodzaju, że siła rynkowa przedsiębiorcy
jest przenoszona z rynku właściwego na rynek powiązany w taki sposób, że wzmacnia
pozycję tego przedsiębiorcy na rynku powiązanym.
Art. 25.
1.
Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, po
przeprowadzeniu postępowania w sprawie wyznaczenia przedsiębiorcy lub przedsiębiorców
telekomunikacyjnych o znaczącej pozycji na rynku właściwym lub nałożenia obowiązków
regulacyjnych określonych w ustawie, przygotowuje projekt decyzji. Do projektu decyzji
stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu konsultacyjnym lub konsolidacyjnym.
2.
Decyzje dotyczące wyznaczenia przedsiębiorcy lub przedsiębiorców o znaczącej pozycji
na rynku właściwym lub nałożenia obowiązków regulacyjnych określonych w ustawie są
wydawane przez Prezesa URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczącego
KRRiT, w porozumieniu z Prezesem UOKiK.
3.
Decyzje w sprawie wyznaczenia przedsiębiorcy o znaczącej pozycji na rynkach transmisji
radiofonicznych lub telewizyjnych, innych niż sprawy określone w art. 10 ust. 3, lub
nałożenia obowiązków regulacyjnych określonych w ustawie Prezes URTiP wydaje w porozumieniu
z Prezesem UOKiK i Przewodniczącym KRRiT.
4.
W decyzjach, o których mowa w ust. 2 i 3, Prezes URTiP, a w zakresie określonym w
art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, nakłada, utrzymuje, zmienia lub znosi jeden
lub więcej obowiązków regulacyjnych, o których mowa w art. 34, art. 36-40, art. 42,
art. 44-47 i art. 72 ust. 3, biorąc pod uwagę adekwatność danego obowiązku do zidentyfikowanego
problemu, proporcjonalność oraz cele określone w art. 1 ust. 2, z uwzględnieniem art.
1 ust. 3.
Rozdział 2
Dostęp telekomunikacyjny
Art. 26.
1.
Operator publicznej sieci telekomunikacyjnej jest obowiązany do prowadzenia negocjacji
w sprawie zawarcia umowy o dostępie telekomunikacyjnym na wniosek innego przedsiębiorcy
telekomunikacyjnego lub podmiotów, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5, 7 i 8,
w celu świadczenia publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych oraz zapewnienia
interoperacyjności usług.
2.
Przedsiębiorcy telekomunikacyjni negocjując postanowienia umowy o dostępie telekomunikacyjnym,
są obowiązani uwzględniać obowiązki na nich nałożone.
3.
Informacje uzyskane w związku z negocjacjami mogą być wykorzystane wyłącznie zgodnie
z ich przeznaczeniem i podlegają obowiązkowi zachowania poufności, o ile przepisy
ustawy nie stanowią inaczej.
4.
O ile ustawa nie stanowi inaczej, przepisy tego rozdziału odnoszące się do przedsiębiorców
telekomunikacyjnych mają zastosowanie odpowiednio do podmiotów, o których mowa w art.
4 pkt 1, 2, 4, 5, 7 i 8.
5.
Operator państwa członkowskiego ubiegający się o dostęp telekomunikacyjny nie jest
obowiązany dokonywać wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 10, jeżeli nie wykonuje
działalności telekomunikacyjnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 27.
1.
Prezes URTiP może, na pisemny wniosek każdej ze stron negocjacji o zawarcie umowy
o dostępie telekomunikacyjnym albo z urzędu, w drodze postanowienia, określić termin
zakończenia negocjacji o zawarcie tej umowy, nie dłuższy niż 90 dni, licząc od dnia
wystąpienia z wnioskiem o zawarcie umowy o dostęp telekomunikacyjny.
2.
W przypadku niepodjęcia negocjacji, odmowy dostępu telekomunikacyjnego przez podmiot
do tego obowiązany lub niezawarcia umowy w terminie, o którym mowa w ust. 1, każda
ze stron może zwrócić się do Prezesa URTiP z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie
rozstrzygnięcia kwestii spornych lub określenia warunków współpracy.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać projekt umowy o dostępie telekomunikacyjnym,
zawierający stanowiska stron w zakresie określonym ustawą, z zaznaczeniem tych części
umowy, co do których strony nie doszły do porozumienia.
4.
Strony są obowiązane do przedłożenia Prezesowi URTiP, na jego żądanie, w terminie
14 dni, swoich stanowisk wobec rozbieżności oraz dokumentów niezbędnych do rozpatrzenia
wniosku.
Art. 28.
1.
Prezes URTiP podejmuje decyzję o dostępie telekomunikacyjnym w terminie 90 dni od
dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 27 ust. 2, biorąc pod uwagę następujące
kryteria:
1)
interes użytkowników sieci telekomunikacyjnych;
2)
obowiązki nałożone na przedsiębiorców telekomunikacyjnych;
3)
promocję nowoczesnych usług telekomunikacyjnych;
4)
charakter zaistniałych kwestii spornych oraz praktyczną możliwość wdrożenia rozwiązań
dotyczących technicznych i ekonomicznych aspektów dostępu telekomunikacyjnego, zarówno
zaproponowanych przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych będących stronami negocjacji,
jak też mogących stanowić rozwiązania alternatywne;
5)
zapewnienie:
a)
integralności sieci oraz interoperacyjności usług,
b)
niedyskryminujących warunków dostępu telekomunikacyjnego,
c)
rozwoju konkurencyjnego rynku usług telekomunikacyjnych;
6)
pozycje rynkowe przedsiębiorców telekomunikacyjnych, których sieci są łączone;
7)
interes publiczny, w tym ochronę środowiska;
8)
utrzymanie ciągłości świadczenia usługi powszechnej.
2.
Prezes URTiP podejmuje decyzję o zapewnieniu podmiotom, o których mowa w art. 4 pkt
1, 2, 4, 5, 7 i 8, dostępu telekomunikacyjnego w terminie 60 dni od dnia złożenia
wniosku, o którym mowa w art. 27 ust. 2, biorąc pod uwagę kryteria, o których mowa
w ust. 1 pkt 1-4, pkt 5 lit. a i c oraz pkt 6-8, oraz potrzeby obronności, bezpieczeństwa
państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, a także specyficzny charakter
zadań wykonywanych przez te podmioty.
3.
Decyzja o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie połączenia sieci może zawierać postanowienia,
o których mowa w art. 31 ust. 2 i 3.
4.
Decyzja o dostępie telekomunikacyjnym zastępuje umowę o dostępie telekomunikacyjnym
w zakresie objętym decyzją.
5.
W przypadku zawarcia przez zainteresowane strony umowy o dostępie telekomunikacyjnym,
decyzja o dostępie telekomunikacyjnym wygasa z mocy prawa w części objętej umową.
6.
Decyzja o dostępie telekomunikacyjnym może zostać zmieniona przez Prezesa URTiP na
wniosek każdej ze stron, której ona dotyczy, lub z urzędu, w przypadkach uzasadnionych
potrzebą zapewnienia ochrony interesów użytkowników końcowych, skutecznej konkurencji
lub interoperacyjności usług.
7.
W sprawach dochodzenia roszczeń majątkowych, z tytułu niewykonania lub nienależytego
wykonania obowiązków wynikających z decyzji o dostępie telekomunikacyjnym, właściwa
jest droga postępowania sądowego.
8.
Prezes URTiP wydaje decyzję o dostępie telekomunikacyjnym obejmującą wszystkie ustalenia
niezbędne do zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego, jeżeli jedną ze stron jest przedsiębiorca
telekomunikacyjny, na którego został nałożony obowiązek na podstawie art. 34 i art.
45.
Art. 29.
Prezes URTiP może z urzędu, w drodze decyzji, zmienić treść umowy o dostępie telekomunikacyjnym
lub zobowiązać strony umowy do jej zmiany, w przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia
ochrony interesów użytkowników końcowych, skutecznej konkurencji lub interoperacyjności
usług.
Art. 30.
Do zmian umów o dostępie telekomunikacyjnym stosuje się odpowiednio przepisy art.
26-28 i art. 33.
Art. 31.
1.
Warunki dostępu telekomunikacyjnego i związanej z tym współpracy przedsiębiorcy telekomunikacyjni
ustalają w umowie o dostępie telekomunikacyjnym, zawartej na piśmie pod rygorem nieważności.
2.
Umowa o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie połączenia sieci, zwana dalej „umową
o połączeniu sieci”, powinna zawierać postanowienia dotyczące co najmniej:
1)
umiejscowienia punktów połączenia sieci telekomunikacyjnych;
2)
warunków technicznych połączenia sieci telekomunikacyjnych;
3)
rozliczeń z tytułu:
a)
zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego oraz wzajemnego korzystania z sieci telekomunikacyjnych,
b)
niewykonania lub nienależytego wykonania świadczonych wzajemnie usług telekomunikacyjnych;
4)
sposobów wypełniania wymagań:
a)
w zakresie interoperacyjności usług, integralności sieci, postępowań w sytuacjach
szczególnych zagrożeń oraz awarii, zachowania tajemnicy telekomunikacyjnej i ochrony
danych w sieci,
b)
dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej;
5)
procedur rozstrzygania sporów;
6)
postępowania w przypadkach:
a)
zmian treści umowy,
b)
badań interoperacyjności usług świadczonych w połączonych sieciach telekomunikacyjnych,
ze szczególnym uwzględnieniem badań jakości usług telekomunikacyjnych,
c)
przebudowy połączonych sieci telekomunikacyjnych,
d)
zmian oferty usług telekomunikacyjnych,
e)
zmian numeracji;
7)
warunków rozwiązania umowy, dotyczących w szczególności zachowania ciągłości świadczenia
usługi powszechnej, jeżeli jest świadczona włączonych sieciach telekomunikacyjnych,
ochrony interesów użytkowników, a także potrzeb obronności, bezpieczeństwa państwa
oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego;
8)
rodzajów wzajemnie świadczonych usług telekomunikacyjnych.
3.
Umowa o połączeniu sieci może także zawierać, w zależności do rodzajów łączonych sieci,
odpowiednie postanowienia dotyczące:
1)
zapewnienia ciągłości świadczenia usług telekomunikacyjnych w przypadku rozwiązania
umowy;
2)
warunków kolokacji na potrzeby połączenia sieci;
3)
utrzymania jakości świadczonych usług telekomunikacyjnych;
4)
efektywnego wykorzystania …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.