📄 Tekst ustawy
— 1766 —
Poz. 425
w.
rcl
.go
v.p
l
Monitor Polski Nr 38
Elektronicznie
podpisany przez
Jaroslaw Deminet
Data: 2011.05.25
12:17:30 +02'00'
Zatwierdzono
na posiedzeniu Rady Ministrów
w dniu 22 lutego 2011 r.
PREZES RADY MINISTRÓW
Donald TUSK
ww
Plan gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Dniestru
Warszawa, 2011
Sfinansowano ze środków Narodowego
Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki
Wodnej na zamówienie Prezesa Krajowego
Zarządu Gospodarki Wodnej
Monitor Polski Nr 38
— 1767 —
Poz. 425
w.
rcl
.go
v.p
l
Spis treści:
ww
1. Stosowane skróty i pojęcia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
2. Planowanie w gospodarowaniu wodami zgodnie z Ramową Dyrektywą Wodną . . . . . . . . .
3. Ogólny opis cech charakterystycznych obszaru dorzecza . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Wody powierzchniowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Odwzorowanie położenia granic części wód powierzchniowych . . . . . . . . . . . . . . . . .
Odwzorowanie typów części wód powierzchniowych w dorzeczu . . . . . . . . . . . . . . . .
Wyznaczenie silnie zmienionych i sztucznych części wód . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Określenie warunków referencyjnych dla typów części wód powierzchniowych . . . . . . . .
Wody podziemne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Odwzorowanie położenia granic części wód podziemnych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
4. Podsumowanie znaczących oddziaływań i wpływów działalności człowieka na stan wód powierzchniowych i podziemnych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Punktowe źródła zanieczyszczeń . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Zanieczyszczenia obszarowe wraz z krótką charakterystyką użytkowania gruntów . . . . . . . .
Oddziaływania wywierane na ilościowy stan wód — pobory wód powierzchniowych . . . . . .
5. Zmiany klimatu a gospodarowanie wodami w pierwszym cyklu planistycznym . . . . . . . . . .
Obserwowane i prognozowane skutki globalnego ocieplenia w Polsce . . . . . . . . . . . . . .
6. Określenie i odwzorowanie obszarów chronionych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
7. Monitoring wód oraz ocena stanu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Wody powierzchniowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Wody podziemne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Obszary chronione . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
8. Cele środowiskowe oraz odstępstwa od osiągnięcia celów środowiskowych . . . . . . . . . . .
Cele środowiskowe dla wód powierzchniowych oraz obszarów chronionych, ustalonych na
mocy Art. 4 RDW . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Cele środowiskowe dla wód podziemnych ustalonych na mocy Art. 4 RDW . . . . . . . . . . . .
Odstępstwa od osiągnięcia celów środowiskowych (derogacje) . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
9. Podsumowanie analizy ekonomicznej korzystania z wód . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Charakterystyka ekonomiczna obszaru dorzecza . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Zwrot kosztów usług wodnych w sektorze komunalnym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Zwrot kosztów usług wodnych w sektorze przemysłu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Zwrot kosztów usług wodnych w rolnictwie i leśnictwie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Zwrot kosztów usług wodnych w pozostałych formach korzystania z wód . . . . . . . . . . . . .
Oszacowanie kosztów zasobowych i środowiskowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
10. Podsumowanie programów działań zapisanych w Programie wodno-środowiskowym kraju . .
11. Wykaz pozostałych programów i planów wraz z krótką charakterystyką . . . . . . . . . . . . . .
Krajowe dokumenty o charakterze planistycznym i rozwojowym . . . . . . . . . . . . . . . . .
Strategia Rozwoju Kraju 2007—2015 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Narodowy Plan Rozwoju 2007—2013 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Narodowa Strategia Rozwoju Regionalnego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Koncepcja Polityki Przestrzennego Zagospodarowania Kraju . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Polityka ekologiczna Państwa w latach 2009—2012 z perspektywą do roku 2016 . . . . . . . .
Krajowy Program Zwiększenia Lesistości (aktualizacja 2003 r.) . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Strategia Rozwoju Energetyki Odnawialnej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Krajowa Strategia Ochrony i Zrównoważonego Użytkowania Różnorodności Biologicznej . .
Strategia Ochrony Obszarów Wodno-Błotnych w Polsce . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Sektorowe programy operacyjne na lata 2007—2013 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Program Operacyjny Infrastruktura i Środowisko 2007—2013 . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Regionalne Programy Operacyjne na lata 2007—2013 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
1770
1772
1775
1777
1777
1777
1778
1778
1780
1780
1781
1781
1782
1783
1785
1786
1788
1791
1791
1796
1800
1801
1801
1805
1810
1812
1812
1813
1818
1818
1819
1820
1824
1838
1839
1839
1840
1841
1842
1843
1850
1852
1852
1854
1856
1856
1858
1860
Monitor Polski Nr 38
— 1768 —
1861
1863
1866
1868
1872
1874
1876
1878
1878
1879
1880
1881
1882
1883
1886
1887
w.
rcl
.go
v.p
l
Program rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007—2013 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Strategia rozwoju społeczno-gospodarczego Polski Wschodniej do roku 2020 . . . . . . . . .
Strategia Gospodarki Wodnej 2005 r. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Projekt Polityki wodnej państwa do roku 2030 (z uwzględnieniem etapu 2016) . . . . . . . . .
Krajowy Program Oczyszczania Ścieków Komunalnych z 2003 r. . . . . . . . . . . . . . . . . .
Aktualizacja Krajowego Programu Oczyszczania Ścieków Komunalnych z 2005 r. . . . . . . .
Aktualizacja Krajowego Programu Oczyszczania Ścieków Komunalnych z 2009 r. . . . . . . .
Regionalne dokumenty o charakterze planistycznym i rozwojowym . . . . . . . . . . . . . . . .
Strategie rozwoju dla województw . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Wojewódzki program ochrony środowiska i plan gospodarki odpadami . . . . . . . . . . . . .
Plany gospodarowania odpadami województw . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Wojewódzkie programy udrażniania rzek . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Programy małej retencji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Plany ochrony parków krajobrazowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Plany ochrony rezerwatów przyrody . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Plany ochrony dla obszarów Natura 2000 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
12. Krótka charakterystyka działań zastosowanych w celu informowania społeczeństwa, opis wyników i dokonanych na tej podstawie zmian w planie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
I tura konsultacji społecznych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
II tura konsultacji społecznych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
III tura konsultacji społecznych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Podsumowanie wyników . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
13. Wykaz właściwych władz . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
14. Punkty kontaktowe i procedury pozyskiwania źródłowej dokumentacji i informacji wykorzystanej
do sporządzenia PGW . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
15. Podsumowanie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko projektu Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Dniestru . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
16. Literatura . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
17. Spis tabel . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
18. Spis rysunków . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Poz. 425
1889
1889
1890
1892
1893
1896
1908
1911
1917
1920
1921
Załączniki:
Załącznik nr 1 — mapy:
~<P_P
6aP]XRP^QbiPadS^aiTRiP3]XTbcad . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
1922
~<P_P!
9TS]^[XcTRiĐîRXfÙS_^fXTaiRW]X^fhRW^QbiPadS^aiTRiP3]XTbcad . . . . . .
1923
~<P_P"
BRP[^]TRiĐîRXfÙS_^fXTaiRW]X^fhRW^QbiPadS^aiTRiP3]XTbcad . . . . . . .
1924
~<P_P#
9TS]^[XcTRiĐîRXfÙS_^SiXT\]hRW^QbiPadS^aiTRiP3]XTbcad . . . . . . . . .
1925
~<P_P$
Ch_h YTS]^[XchRW RiĐîRX fÙS _^fXTaiRW]X^fhRW aiTRi]hRW ^QbiPad S^aiTRiP
Dniestru . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
1926
1927
1928
~<P_P'
>RT]P bcP]d X[^îRX^fTV^ YTS]^[XchRW RiĐîRX fÙS _^SiXT\]hRW ^QbiPad
dorzecza Dniestru . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
1929
ww
~<P_P%
4Z^aTVX^]h^QbiPadS^aiTRiP3]XTbcad . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P&
>RT]P bcP]d YTS]^[XchRW RiĐîRX fÙS _^fXTaiRW]X^fhRW aiTRi]hRW ^QbiPad
dorzecza Dniestru . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P(
>RT]P bcP]d RWT\XRi]TV^ YTS]^[XchRW RiĐîRX fÙS _^SiXT\]hRW ^QbiPad
dorzecza Dniestru . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
1930
~<P_P
BXTĎ\^]Xc^aX]VdfÙS_^fXTaiRW]X^fhRW^QbiPaS^aiTRiP3]XTbcad . . . . . .
1931
~<P_P
1932
BXTĎ\^]Xc^aX]VdfÙS_^SiXT\]hRW^QbiPadS^aiTRiP3]XTbcad . . . . . . . .
~<P_P !
>QbiPah_aiTi]PRi^]TS^^RWa^]hbXTS[XbZ[dQVPcd]ZÙfS[PZcÙahRWdcaih\P]XT
lub poprawa stanu wód jest ważnym czynnikiem w ich ochronie — obszar
dorzecza Dniestru . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
1933
~<P_P "
?d]Zc^fTðaÙS PiP]XTRihbiRiTĔ^QbiPaS^aiTRiP3]XTbcad . . . . . . . . . . . .
1934
Załącznik nr 2 — Charakterystyka jednolitych części wód . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
1935
Monitor Polski Nr 38
— 1769 —
1937
1938
1939
1940
1941
1942
1943
1944
1945
ww
w.
rcl
.go
v.p
l
Załącznik nr 3 — Mapy do celów planistycznych:
~<P_P]a
6aP]XRT^QbiPaÙfS^aiTRihXaTVX^]Ùff^S]hRW . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a!
9TS]^[XcTRiĐîRXfÙS_^fXTaiRW]X^fhRW . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a"
BRP[^]TRiĐîRXfÙS_^fXTaiRW]X^fhRW. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a#
9TS]^[XcTRiĐîRXfÙS_^SiXT\]hRW . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a$
Ch_hYTS]^[XchRWRiĐîRXfÙS_^fXTaiRW]X^fhRWaiTRi]hRW . . . . . . . . . . .
~<P_P]a%
Ch_hYTS]^[XchRWRiĐîRXfÙS_^fXTaiRW]X^fhRWYTiX^a]hRW . . . . . . . . . . .
~<P_P]a&
Ch_hYTS]^[XchRWRiĐîRXfÙS_^fXTaiRW]X^fhRW_aihQaiTú]hRWX_aiTYîRX^fhRW
~<P_P]a'
4Z^aTVX^]h . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a(
>RT]PbcP]dYTS]^[XchRWRiĐîRXfÙS_^fXTaiRW]X^fhRWaiTRi]hRW . . . . . . .
~<P_P]a
>RT]PbcP]dYTS]^[XchRWRiĐîRXfÙS_^fXTaiRW]X^fhRWYTiX^a]hRW_aiTYîRX^
wych i przybrzeżnych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a
>RT]PbcP]dX[^îRX^fTV^YTS]^[XchRWRiĐîRXfÙS_^SiXT\]hRW . . . . . . . . .
~<P_P]a !
>RT]PbcP]dRWT\XRi]TV^YTS]^[XchRWRiĐîRXfÙS_^SiXT\]hRW . . . . . . . .
~<P_P]a "
BXTĎ\^]Xc^aX]VdfÙS_^fXTaiRW]X^fhRW . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a #
BXTĎ\^]Xc^aX]VdfÙS_^SiXT\]hRW . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a $
FhZPifÙS_aiTi]PRi^]hRWS^RT[ÙfaTZaTPRhY]hRWfch\Zö_XT[XbZ^fhRW .
~<P_P]a %
FhZPifÙS_^fXTaiRW]X^fhRW_aiTi]PRi^]hRWS^_^Q^adf^ShfRT[diP^_P
trzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a &
FhZPifÙS_^SiXT\]hRW_aiTi]PRi^]hRWS^_^Q^adf^ShfRT[diP^_PcaiT
nia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a '
>QbiPahbiRiTVÙ[]XT]PaPú^]T]PiP]XTRihbiRiT]XPifXöiZP\XPi^cdiTðaÙST
rolniczych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a (
>QbiPah_aiTi]PRi^]TS^^RWa^]hbXTS[XbZ[dQVPcd]ZÙfS[PZcÙahRWdcaih\P
nie lub poprawa stanu wód jest ważnym czynnikiem w ich ochronie . . . . . .
~<P_P]a!
?d]Zc^fTX^QbiPa^fTðaÙS PiP]XTRihbiRiTĔ . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Poz. 425
1946
1947
1948
1949
1950
1951
1952
1953
1954
1955
1956
Monitor Polski Nr 38
— 1770 —
Poz. 425
w.
rcl
.go
v.p
l
1. Stosowane skróty i pojęcia
GIOŚ
Główny Inspektor Ochrony Środowiska
GUS
Główny Urząd Statystyczny
GZWP
Główny Zbiornik Wód Podziemnych
IPPC
zintegrowane zapobieganie i ograniczanie zanieczyszczeń
JCWP
jednolita część wód powierzchniowych
JCWPd
jednolita część wód podziemnych
KE
Komisja Europejska
KPOŚK
Krajowy Program Oczyszczania Ścieków Komunalnych
KZGW
Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej
MŚ
Ministerstwo Środowiska
NFOŚiGW
Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
OSN
obszar szczególnie narażony na zanieczyszczenia związkami azotu
pochodzącymi ze źródeł rolniczych
OSO
obszar specjalnej ochrony ptaków (Natura 2000)
PGW
plan gospodarowania wodami na obszarze dorzecza
PSH
Państwowa Służba Hydrogeologiczna
PWŚK
Program wodno-środowiskowy kraju
RDW
dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23
października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania
w dziedzinie polityki wodnej, tzw. Ramowa Dyrektywa Wodna
regionalny zarząd gospodarki wodnej
SCW
sztuczna część wód
SCWP
scalona część wód powierzchniowych
ww
RZGW
SOO
specjalny obszar ochrony siedlisk (Natura 2000)
SZCW
silnie zmieniona część wód
UE
Unia Europejska
WFOŚiGW
wojewódzki fundusz ochrony środowiska i gospodarki wodnej
WIOŚ
wojewódzki inspektor ochrony środowiska
WZMiUW
wojewódzki zarząd melioracji i urządzeń wodnych
Monitor Polski Nr 38
— 1771 —
Poz. 425
w.
rcl
.go
v.p
l
Dorzecze – obszar, z którego całkowity odpływ wód powierzchniowych następuje ciekami
naturalnymi przez jedno ujście do morza.
Obszar dorzecza – obszar lądu i morza, składający się z jednego lub wielu sąsiadujących ze
sobą dorzeczy wraz ze związanymi z nimi wodami podziemnymi oraz morskimi wodami
wewnętrznymi
i
wodami
przybrzeżnymi, będący główną jednostką przestrzenną
w gospodarowaniu wodami
Jednolita część wód podziemnych – oznacza określoną objętość wód podziemnych
występującą w obrębie warstwy wodonośnej lub zespołu warstw wodonośnych.
Jednolita część wód powierzchniowych – oznacza oddzielny i znaczący element wód
powierzchniowych (jezioro lub inny naturalny zbiornik wodny, sztuczny zbiornik wody, rzeka,
struga, strumień, potok, kanał lub ich część, morskie wody wewnętrzne, wody przejściowe
lub wody przybrzeżne).
Scalona część wód powierzchniowych – jednolite części wód, które zostały zgrupowane na
potrzeby opracowywania planów gospodarowania wodami i ich aktualizacji.
Silnie zmieniona część wód – jednolita część wód powierzchniowych, których charakter został
w znacznym stopniu zmieniony w wyniku działalności człowieka (np. poprzez regulacje,
przesunięcia, zabudowę techniczną, itp.).
Sztuczna część wód –jednolita część wód powstała w wyniku działalności człowieka
ww
(np. kanał wybudowany do celów żeglugowych).
Monitor Polski Nr 38
— 1772 —
Poz. 425
w.
rcl
.go
v.p
l
2. Planowanie w gospodarowaniu wodami zgodnie
z Ramową Dyrektywą Wodną
Od czasu akcesji Polski do Unii Europejskiej nastąpiło szereg zmian w polityce kraju.
Polska jako państwo członkowskie prężnie rozwijała wiele sektorów gospodarki, głównie były
to szeroko rozumiane działania inwestycyjne. Przyswajanie nowych warunków prawno-
ekonomicznych następowało i nadal następuje w różnym tempie w zależności od sektora.
Wiele wysiłku włożono w dostosowanie polskiego prawodawstwa do przepisów UE.
Zmienione zostały m.in. przepisy ustawy - Prawo wodne w celu transpozycji przepisów
wspólnotowych w zakresie polityki wodnej UE. Politykę tą wyznaczają trzy podstawowe
dyrektywy:
dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października
2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki
wodnej (Dz. Urz. WE L 327 z 22.12.2000, str. 1 Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne rozdz. 15, t. 5, str. 275, z późn. zm.), tzw. Ramowa Dyrektywa Wodna
(RDW),
dyrektywa 2006/118/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia
2006 r. w sprawie ochrony wód podziemnych przed zanieczyszczeniem
i pogorszeniem ich stanu (Dz. Urz. UE L 372 z 27.12.2006, str. 19),
dyrektywa 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października
2007 r. w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim (Dz. Urz. UE
L 288 z 6.11.2007, str. 27).
Zmiany wprowadzone przepisami ww. dyrektyw mają przede wszystkim usprawnić działanie
obecnie funkcjonujących systemów planowania i zarządzania w gospodarce wodnej państw
członkowskich.
RDW weszła w życie dnia 22 grudnia 2000 r. Najważniejszym przesłaniem RDW jest
ochrona zasobów wodnych dla przyszłych pokoleń. Wprowadza ona zintegrowaną politykę
wodną mającą na celu zapewnienie ludziom dostępu do czystej wody pitnej po rozsądnej
cenie, która umożliwi rozwój gospodarczy i społeczny przy równoczesnym poszanowaniu
ww
potrzeb środowiska naturalnego. Głównym celem RDW jest osiągnięcie dobrego stanu
wszystkich części wód, poprzez określenie i wdrożenie koniecznych działań w ramach
zintegrowanych programów działań w państwach członkowskich do 2015 roku.
Zgodnie z przepisami RDW planowanie gospodarowaniem wodami odbywa się
w podziale na obszary dorzeczy. Zgodnie z ustawą z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz.
U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019, z późn. zm.) na obszarze Polski w chwili obecnej
wyznaczonych jest 10 obszarów dorzeczy: Wisły, Odry, Dniestru, Dunaju, Jarftu, Łaby,
Niemna, Pregoły, Świeżej i Ücker. Dla każdego obszaru dorzecza opracowuje się plan
Monitor Polski Nr 38
— 1773 —
Poz. 425
gospodarowania wodami na obszarze dorzecza. Niniejszy dokument jest zatem jednym
w.
rcl
.go
v.p
l
z dziesięciu PGW na obszarze Polski.
Według RDW plany gospodarowania wodami są narzędziem planistycznym, które ma
usprawnić proces osiągania celów środowiskowych. Stanowić one będą fundament
podejmowania decyzji mających wpływ na stan zasobów wodnych oraz zasady
gospodarowania wodami w przyszłości. PGW będą miały wpływ nie tylko na kształtowanie
gospodarki wodnej, ale także na inne sektory gospodarki, w tym: przemysł, rolnictwo,
leśnictwo, gospodarkę komunalną, transport, rybołówstwo czy turystykę. PGW powinny
zostać uwzględnione w dokumentach planistycznych na poziomie krajowym i regionalnym,
np. w koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, strategii rozwoju województw czy
w wojewódzkich planach zagospodarowania przestrzennego.
PGW jako dokumenty, które obejmują działania zmierzające do spełnienia celów
RDW w zakresie osiągnięcia i utrzymania dobrego stanu wód, a w szczególności
ekosystemów wodnych i od wód zależnych - nie stoją w sprzeczności z realizacją działań
mogących wpłynąć na pogorszenie stanu wód, o ile działania te służą nadrzędnemu celowi
społecznemu lub wynikają z przyjętych polityk, planów lub programów, a ich realizacja jest
uzasadniona pod względem ekonomicznym, społecznym lub gospodarczym.
PGW jest syntezą wszelkich prac przeprowadzonych na obszarze dorzecza
w pierwszym cyklu planistycznym i zawiera takie elementy jak:
ogólny opis cech charakterystycznych obszaru dorzecza,
podsumowanie identyfikacji znaczących oddziaływań antropogenicznych i oceny
ich wpływu na stan wód powierzchniowych i podziemnych,
wykaz obszarów chronionych,
mapę sieci monitoringu, wraz z prezentacją programów monitoringowych,
ustalenie celów środowiskowych dla jednolitych części wód i obszarów
chronionych,
podsumowanie wyników analizy ekonomicznej związanej z korzystaniem z wód,
podsumowanie działań zawartych w programie wodno – środowiskowym kraju,
z uwzględnieniem sposobów osiągania ustanawianych celów środowiskowych,
ww
wykaz innych szczegółowych programów i planów gospodarowania dotyczących
zlewni, sektorów gospodarki, problemów lub typów wód, wraz z omówieniem
zawartości tych programów i planów,
podsumowanie działań zastosowanych w celu informowania społeczeństwa
i konsultacji społecznych, opis wyników i dokonanych na tej podstawie zmian
w planie,
wykaz organów właściwych w sprawach gospodarowania wodami na obszarze
dorzecza,
Monitor Polski Nr 38
— 1774 —
Poz. 425
w.
rcl
.go
v.p
l
informacje o sposobach i procedurach pozyskiwania informacji i dokumentacji
źródłowej wykorzystanej do sporządzenia planu oraz informacji o spodziewanych
wynikach realizacji planu.
W PGW szczególną rolę zajmuje podsumowanie działań zawartych w PWŚK. Działania
te winny zostać zrealizowane na obszarze dorzecza w celu zapewnienia utrzymania lub
poprawy jakości wszystkich wód do 2015 r., a w uzasadnionych przypadkach w terminie
późniejszym. Dotyczą one zarówno konkretnych przedsięwzięć inwestycyjnych jak i środków
o
charakterze
administracyjnym,
ww
czy edukacyjnym.
ekonomicznym,
badawczym,
informacyjnym
Monitor Polski Nr 38
— 1775 —
Poz. 425
ww
w.
rcl
.go
v.p
l
3. Ogólny opis cech charakterystycznych obszaru dorzecza
Rysunek 1. Pokrycie terenu obszaru dorzecza Dniestru
Monitor Polski Nr 38
— 1776 —
Poz. 425
w.
rcl
.go
v.p
l
Główną rzeką tego obszaru dorzecza jest Dniestr o długości całkowitej 1352 km, który
przepływa przez Ukrainę i Republikę Mołdawii. Dniestr należy do zlewiska Morza Czarnego,
natomiast jego źródła zlokalizowane są w Karpatach Wschodnich, niedaleko Przełęczy
Użockiej. Rzeka uchodzi do Morza Czarnego.
W Polsce obszar dorzecza Dniestru reprezentowany jest przez zlewnię Strwiąża.
Strwiąż jest prawobrzeżnym dopływem Dniestru i rzeką transgraniczną, przepływającą przez
terytorium Polski i Ukrainy. Długość rzeki wynosi 100,3 km, natomiast w granicach Polski
znajduje się górny bieg Strwiąża o długości 17,3 km. Polska część zlewni położona jest
na obszarze Gór Sanocko – Turczańskich. Dorzecze położone jest w południowo – zachodniej
części kraju. Wg podziału administracyjnego, obszar dorzecza Dniestru leży w południowo –
wschodniej części województwa podkarpackiego. Graficzne odwzorowanie granic obszaru
dorzecza Dniestru przedstawione zostało na mapie nr 1 (załącznik nr 1).
Na obszarze dorzecza Dniestru, leżącego w granicach Polski, całkowita długość
jednolitych części wód powierzchniowych rzek wynosi 128,84 km, z czego długość
naturalnych to 34,96 km (ok. 27%), natomiast silnie zmienionych – 93,88 km (ok. 73%).
Powierzchnia obszaru dorzecza Dniestru w granicach Polski wynosi 233 km 2,
co stanowi poniżej 1% powierzchni kraju (rysunek nr 1). Na terenie Polski, w obrębie obszaru
dorzecza Dniestru, dominują lasy i ekosystemy seminaturalne, które zajmują blisko 60%
(powierzchnia ok. 137,7 km2) całego obszaru dorzecza. Tereny rolne stanowią ok. 90 km2 tj.
ok. 39 % ogólnej powierzchni dorzecza. Powierzchnia terenów zantropogenizowanych
wynosi 4,8 km2 – co jednocześnie stanowi obszar miasta Ustrzyki Dolne. Działalność
produkcyjna w tym rejonie związana jest z pozyskaniem i przetwórstwem drewna. Obszar
zlewni jest wykorzystywany turystycznie.
Na obszarze dorzecza Dniestru występują 2 poziomy wodonośne – czwartorzędowy
i kredowo – paleogeński. Poziom czwartorzędowy ma znaczenie lokalne. Znaczenie użytkowe
ma poziom kredowo – paleogeński związany z fliszem karpackim (jednostka śląska). Wody
podziemne charakteryzują się mineralizacją w przedziale 200 – 500 mg/dm3. Są to wody
wodorowęglanowo – wapniowe. Wodonośność jest związana ze stopniem spękania skał
(Małecka D., Chowaniec J., Małecki J., 2007). JCWPd nr 159 nie jest przeznaczona do poboru
ww
wód podziemnych do spożycia.
Wielkość zasobów wód podziemnych na obszarze dorzecza Dniestru (w obrębie
granic Polski), która jest dostępna do zagospodarowania wynosi 10 877,97 tys. m3/rok.
Zasoby te są wykorzystane w 20,7 %.
Na
obszarze
dorzecza
Dniestru
znajduje
się
niewielki
fragment
nieudokumentowanego GZWP Zbiornik warstw Krosno (Bieszczady) nr 431, o szacunkowych
zasobach dyspozycyjnych 25,0 tys. m3/d.
Monitor Polski Nr 38
— 1777 —
Poz. 425
w.
rcl
.go
v.p
l
Wody powierzchniowe
Odwzorowanie położenia granic części wód powierzchniowych
Na obszarze dorzecza Dniestru wyznaczone zostały 3 jednolite części wód rzek.
Powyższą informację przedstawiono na mapie nr 2 (załącznik nr 1).
Tabelaryczne zestawienie wszystkich JCWP, zostało zamieszczone w załączniku nr 2.
Odwzorowanie typów części wód powierzchniowych w dorzeczu
Wydzielenie różnych typów wód jest kolejnym etapem na drodze do ustalenia
zgodnej z RDW oceny i klasyfikacji stanu ekologicznego wód. Opracowanie typologii wód
powierzchniowych było niezbędne z powodu ogromnej różnorodności warunków
środowiskowych, które wpływają na charakter występowania organizmów wodnych.
Warunki środowiskowe wynikają z takich czynników, jak m. in.:
położenie geograficzne,
wysokość bezwzględna,
geologia terenu,
morfologia terenu.
Typy wód, w warunkach nie naruszonych przez człowieka, różnią się pod względem cech
biologicznych. Z tego względu stanowić będą wzorzec do określenia stopnia odchylenia przy
ocenie stanu ekologicznego wód. Dlatego dobry stan charakteryzowany jest z zależności
od poszczególnych typów wód.
W zakresie prac związanych z wyznaczaniem typów części wód posłużono się
typologią abiotyczną zgodnie z wymaganiami RDW. Typologie ustalono przy zastosowaniu
„systemu A” lub „systemu B” (Załącznik II RDW). Przy czym stosowanie „systemu A” części
wód zróżnicowano wg właściwych ekoregionów.
Obszar dorzecza Dniestru leży w obrębie ekoregionu Karpat. Odwzorowanie
położenia granic ekoregionów przedstawia mapa nr 6 (załącznik nr 1).
W zakresie ustalenia typologii rzek przeanalizowano następujące parametry: wielkość
powierzchni zlewni cieków, wysokość n.p.m. oraz typ podłoża.
ww
Typy jednolitych części wód powierzchniowych rzecznych
Typy jednolitych części wód powierzchniowych rzecznych zostały ustalone przy
zastosowaniu systemu A wg RDW (Załącznik II).
Na obszarze dorzecza Dniestru, na obszarach wyżynnych (200-800 m n.p.m.),
wyznaczono jeden typ jednolitych części wód powierzchniowych rzecznych:
typ 12 – Potok fliszowy – cieki o podłożu budowanym przez skały piaskowcowe,
powierzchnia zlewni od 10 km2 do 100 km2 (3 JCWP).
Monitor Polski Nr 38
— 1778 —
Poz. 425
w.
rcl
.go
v.p
l
Typy wód na obszarze dorzecza Dniestru zostały przedstawione na mapie nr 5 (załącznik
nr 1).
Wyznaczenie silnie zmienionych i sztucznych części wód
Zakwalifikowanie wód do silnie zmienionych lub sztucznych części wód, zgodnie
z RDW, jest możliwe, jeżeli:
wdrożenie działań, które zmierzają do przywrócenia dobrego stanu ekologicznego
tych wód w zakresie hydromorfologii, miałoby zdecydowanie niekorzystny wpływ
przede wszystkim na środowisko w szerszym znaczeniu, jak również na
dotychczasowe formy użytkowania,
aktualnie nie istnieją znacząco lepsze rozwiązania alternatywne (wykonalne
technicznie oraz akceptowalne ekonomicznie), które zapewniłyby osiągnięcie
analogicznych „korzyści” z użytkowania wód.
Prace związane z wyznaczeniem silnie zmienionych i sztucznych części wód były
prowadzone dwuetapowo. Pierwszy etap, tzw. wstępnego wyznaczania SZCW i SCW polegał
na zastosowaniu szeregu wskaźników zmian hydromorfologicznych części wód dla oceny
rzeczywistych zmian w morfologii i hydrologii cieków, mogących mieć wpływ na możliwości
osiągnięcia przez te części wód dobrego stanu. Drugi etap wyznaczania miał za zadanie
uzasadnienie, na podstawie szeregu analiz alternatywnych rozwiązań konieczności
i zasadności wyznaczenia części wód jako silnie zmienione bądź sztuczne. Analizy
te wykonywane były również pod kątem uzasadnienia ekonomicznej opłacalności
pozostawienia lub zmiany dotychczasowego sposobu użytkowania danej części wód.
Na obszarze dorzecza Dniestru nie wyznaczono silnie zmienionych i sztucznych części
wód powierzchniowych.
Określenie warunków referencyjnych dla typów części wód powierzchniowych
Warunki referencyjne stanowią ustalone dla poszczególnych typów wód wartości
wzorcowe w zakresie elementów jakości hydromorfologicznej i fizykochemicznej a przede
wszystkim jakości biologicznej, odpowiadającej bardzo dobremu stanowi ekologicznemu tych
ww
wód.
W roku 2004 zostały przeprowadzone w Polsce pierwsze prace w zakresie ustalenia
warunków referencyjnych odpowiednich dla poszczególnych typów wód powierzchniowych,
zgodnie z wymaganiami RDW (Załącznik II RDW). Prace te miały na celu ustalenie wstępnych
warunków referencyjnych dla wybranych typów wód, na podstawie ówcześnie istniejących
informacji w tym zakresie tj. wyników monitoringu wód oraz danych literaturowych.
Przeprowadzone prace polegały przede wszystkim na rozpoznaniu metod stosowanych
do wyznaczania warunków referencyjnych, inwentaryzacji istniejących danych, wskazaniu
typów wód rzecznych, jeziornych, przejściowych i przybrzeżnych, dla których miały być
Monitor Polski Nr 38
— 1779 —
Poz. 425
w.
rcl
.go
v.p
l
wyznaczone wstępne warunki referencyjne. Na tym etapie wykonano również wstępną
charakterystykę warunków referencyjnych dla wybranych typów wód w poszczególnych
kategoriach
wraz
z
określeniem
braków
w
danych,
w
zakresie
elementów
hydromorfologicznych, fizykochemicznych i biologicznych. Ustalenie jedynie wstępnych
warunków referencyjnych dla niektórych z wybranych typów wód spowodowane było
licznymi brakami w informacjach, zwłaszcza w zakresie danych biologicznych. Elementem
prac przeprowadzonych w roku 2004 w zakresie ustalania warunków referencyjnych, było
również
ustalenie
kształtu
sieci
monitoringowej
w
celu
pozyskania
informacji
o uwarunkowaniach biologicznych panujących w poszczególnych typach wód.
W wyniku przeprowadzonych prac ustalono warunki referencyjne dla typów wód
w poszczególnych kategoriach wód:
Wody płynące (rzeki i potoki)
Wstępne warunki referencyjne określono dla wszystkich typów wód w tej kategorii,
przy czym:
Szczegółowo opisano warunki dla ośmiu typów wód płynących:
1. Potok tatrzański krzemianowy
2. Potok tatrzański węglanowy
3. Potok sudecki
4. Potok wyżynny krzemianowy z substratem gruboziarnistym – zachodni
5. Potok wyżynny krzemianowy z substratem drobnoziarnistym – zachodni
7. Potok wyżynny węglanowy z substratem gruboziarnistym
18. Potok nizinny żwirowy
20. Rzeka nizinna żwirowa
Ogólnie opisano warunki dla trzech typów:
22. Rzeki przyujściowe pod wpływem wód słonych
24. Rzeki w dolinach zatorfionych
25. Rzeki łączące jeziora
Dla pozostałych 15 typów wód płynących dokonano opisu warunków abiotycznych oraz
niekompletnego opisu warunków biologicznych (z uwagi na brak danych w tym zakresie).
ww
Na podstawie wskazanych warunków referencyjnych dla poszczególnych typów wód,
dokonano oceny stanu ekologicznego tych wód i tym samym wskazano wody/obszary
mogące pełnić funkcje referencyjne, dla wypełnienia zobowiązań wynikających z Załącznika II
RDW, w zakresie utworzenia sieci referencyjnej dla poszczególnych typów części wód
powierzchniowych. Jednak z uwagi na brak warunków dla wszystkich typów wód
powierzchniowych, zadanie to będzie również wymagać uzupełnienia w dalszych pracach
planistycznych.
Monitor Polski Nr 38
— 1780 —
Poz. 425
w.
rcl
.go
v.p
l
Procedurę ustalenia warunków referencyjnych przeprowadzono zgodnie z wymogami
załącznika II do RDW oraz zgodnie z zawartymi w podręcznikach wytycznymi metodycznymi
do ustalenia warunków referencyjnych i granic klas stanu ekologicznego dla śródlądowych
wód powierzchniowych, przejściowych i przybrzeżnych. Jednak opracowane wówczas
wstępne warunki referencyjne wymagają weryfikacji na podstawie uzyskanych wyników
z przeprowadzonych badań. W ramach realizowanych od 2005 r. badań monitoringowych
wód powierzchniowych, pozyskiwane są informacje do uszczegółowienia prac nad
ustaleniem warunków referencyjnych, jak również prace w tym zakresie. Uzyskane wyniki
będą podstawą do ustalenia właściwych wartości granicznych stosowanych przy ocenie
stanu wód, jednak obecnie obowiązujące są wstępne warunki referencyjne ustalone
w 2004 r.
Wody podziemne
Odwzorowanie położenia granic części wód podziemnych
Podział obszaru Polski na JCWPd nastąpił w 2004 roku. Wyznaczono 160 JCWPd.
Obecny obowiązujący podział opiera się na 161 JCWPd. Przy wydzielaniu JCWPd brano pod
uwagę szereg materiałów i podziałów obowiązujących w hydrogeologii. Są to m.in. Atlas
hydrogeologiczny Polski, Mapa hydrogeologiczna Polski w skali 1:50 000, mapa Głównych
Zbiorników Wód Podziemnych, obszary bilansowe wydzielone w obszarach wodnych, Mapa
Podziału Hydrograficznego Polski, różnego typu ekosystemy. Głównymi kryteriami przy
wyznaczaniu JCWPd były:
związek hydrauliczny wód podziemnych z wodami powierzchniowymi,
typ ośrodka geologicznego i rozciągłości poziomów wodonośnych, granice
hydrauliczne i hydrostrukturalne, warunki zasilania wód podziemnych,
związek wód podziemnych z ekosystemami bagiennymi (obszary sieci Natura
2000),
rozmieszczenie punktów monitoringu wód podziemnych,
strefy poboru wód podziemnych kształtujące regionalny układ krążenia
ww
(aglomeracji miejsko-przemysłowych i górnictwa),
charakter i zasięg antropogenicznego oddziaływania oraz stopnia przekształcenia
chemizmu wód podziemnych,
grupowania jednorodnych jednolitych części wód podziemnych o zbliżonym
stanie chemicznym i ilościowym (agregacja według wybranego kryterium
jednorodności).
Odwzorowanie położenia granic części wód podziemnych przedstawia mapa nr 4
(załącznik nr 1). Obszar dorzecza Dniestru obejmuje JCWPd nr 159.
Tabelaryczne zestawienie wszystkich JCWPd, zostało zamieszczone w załączniku nr 2.
Monitor Polski Nr 38
— 1781 —
Poz. 425
w.
rcl
.go
v.p
l
4. Podsumowanie znaczących oddziaływań i wpływów
działalności człowieka na stan wód powierzchniowych
i podziemnych
W ramach charakterystyki obszaru dorzecza, zgodnie z RDW (art. 5), w Polsce
dokonano analizy mającej na celu identyfikację znaczących oddziaływań antropogenicznych
(presji) na wody oraz oceny wpływu działalności człowieka na środowisko wodne. Prace
te miały na celu dostarczenie informacji niezbędnych do wykonania oceny ryzyka
nieosiągnięcia celów środowiskowych przez jednolite części wód na obszarze dorzecza.
Do identyfikacji znaczących oddziaływań antropogenicznych wykorzystano m.in. dane
gromadzone w jednostkach administracji w zakresie użytkowania wód, w tym pobory wody,
zrzuty ścieków komunalnych i przemysłowych, wielkość nawożenia, hodowlę zwierząt.
Uwzględniono również dostępne dane z monitoringu wód w zakresie poszczególnych
wskaźników fizykochemicznych, biologicznych i hydromorfologicznych.
Na obszarze dorzecza Dniestru zidentyfikowano następujące rodzaje presji:
Punktowe źródła zanieczyszczeń
Składowiska odpadów
Większość odpadów komunalnych wytworzonych na terenie Polski jest składowana
na
składowiskach
odpadów.
Jest
to
najbardziej
rozpowszechniona
metoda
ich zagospodarowania. Obiekty, jakimi są składowiska odpadów, powinny zatem spełniać
odpowiednie wymagania, aby nie nastąpiła ewentualna infiltracja zanieczyszczeń do gruntu
i wód powierzchniowych. Nieodpowiednie składowanie odpadów może mieć negatywny
wpływ na środowisko wodne. Zagrożeniem dla wód są wody odciekowe pochodzące
z nieizolowanych składowisk. Źródłem odcieków ze składowisk jest przesiąkanie wody
opadowej przez bryłę wysypiska, a także na nieizolowanych składowiskach dopływ wód
powierzchniowych oraz podziemnych powodujących wypłukiwanie i rozpuszczanie
powstających produktów rozkładu. Źródłem odcieków jest także woda dostarczana wraz
ww
z odpadami oraz pochodząca z rozkładu substancji organicznych. Ilość i skład odcieków
zależą głównie od: rodzaju i stopnia rozdrobnienia odpadów, ilości wody infiltrującej, wieku
składowiska, techniki składowania. Odcieki z wysypisk wykazują bardzo wysoką mineralizację
i charakteryzują się znacznie podwyższonymi parametrami biologicznego i chemicznego
zapotrzebowania na tlen (BZT5 i ChZT), wysokimi stężeniami substancji rozpuszczonych,
chlorków, siarczanów i związków azotu amonowego.
Wszystkie składowiska odpadów winny być zabezpieczone i uszczelnione
co zapobiega przedostawaniu się zanieczyszczeń do wód gruntowych. Szczegółowe
Monitor Polski Nr 38
— 1782 —
Poz. 425
wymagania dotyczące eksploatacji składowisk oraz stosowanych metod zabezpieczenia
w.
rcl
.go
v.p
l
przed infiltracją zanieczyszczeń określają stosowne rozporządzenia. Wobec istniejących
składowisk niespełniających wymogów ekologicznych prowadzone są prace uszczelniające
lub zgodnie z prawem składowiska takie są zamykanie i poddawane rekultywacji.
Zanieczyszczenia obszarowe wraz z krótką charakterystyką użytkowania
gruntów
Działalność rolnicza
W strukturze użytkowania gruntów na terenie dorzecza największy obszar zajmują
lasy i grunty leśne 59% powierzchni. Grunty orne stanowią 2245,1 ha tj. 9,6 % ogólnej
powierzchni dorzecza. 18% zajmują łąki rozciągające się na powierzchni 4182,8 ha.
Ładunek azotu ogólnego na powierzchni pola (wg opracowania RZGW w Krakowie
„Wyznaczanie wód i obszarów wrażliwych na zanieczyszczenie związkami azotu
pochodzącymi ze źródeł rolniczych”) wynosi:
Nog - 6,1 [ kg/ha użytków rolnych/rok]
Ładunek zanieczyszczeń dopływających do wód z obszarów rolniczych (hodowla,
nawożenie, depozycja atmosferyczna) wynosi średnio: (wg opracowania RZGW w Krakowie
„Wyznaczanie wód i obszarów wrażliwych na zanieczyszczenie związkami azotu
pochodzącymi ze źródeł rolniczych)wynosi średnio:
Nog 84,7 [kg/ha/rok]
Pog 16,0 [kg/ha/rok]
Kog 81,0 [kg/ha/rok]
Zrzuty ścieków komunalnych z terenów nieobjętych kanalizacją
Liczba ludności na obszarze części dorzecza Dniestru wynosi 15 680 mieszkańców,
liczba ludności korzystających z oczyszczalni ścieków wynosi 8700 mieszkańców, liczba
ww
mieszkańców nie objęta kanalizacją wynosi 6980.
Wielkość ładunku zanieczyszczeń dopływających do wód z obszarów nieobjętych kanalizacją
(BZT5, ChZTCr, Nog, Pog, zawiesina ogólna) [kg / km2 dorzecza/rok] przedstawia poniższa
tabela. Wielkości ładunku została oszacowana na podstawie danych zawartych w pracy pt.
„Opracowanie programów działań w obszarze RZGW w Krakowie w zakresie KPOŚK
w odniesieniu do części wód”
Monitor Polski Nr 38
— 1783 —
Poz. 425
w.
rcl
.go
v.p
l
Tabela 1. Oszacowany łączny ładunek zanieczyszczeń w ściekach nieoczyszczonych, pochodzący
od mieszkańców niepodłączonych do kanalizacji
Powierzc
hnia
SCWP
powierzc
obszaró
hnia
w
zurbaniz
liczba
ładunki zanieczyszczeń w ściekach
osób
nieoczyszczanych
nie
korzyst
liczba
mieszka
ńców
ających
z
oczyszc
owanych
BZT5
ChZTCr
zawiesina
kg/rok
kg/rok
kg/rok
169
352
871
809
zalni
azot
fosfor
ogólny
ogólny
ściekó
w
GW0901
ha
ha
osoby
osoby
23300,00
400,00
15 680
6980
Oddziaływania
wywierane
na ilościowy
stan
182 938
wód
-
kg/ro
k
30
838
pobory
kg/rok
5 096
wód
powierzchniowych
Na obszarze dorzecza Dniestru nie pobiera się wody powierzchniowej do celów
komunalnych i przemysłowych. Ujęcie wody powierzchniowej, zaopatrujące większość
mieszkańców obszaru znajduje się na Zbiorniku Solina (zlewnia rz. San; dorzecze Wisły).
Pobór wody ze studni na potrzeby gospodarstw rolnych nie stanowi poważnych wielkości,
skutkujących uszczupleniem zasobów wód podziemnych, ze względu na niewielki pobór
wody oraz niewielką ilość gospodarstw zaopatrujących się z przydomowych studni kopanych.
Obszary zurbanizowane
Powierzchnia obszarów zurbanizowanych wynosi 400 ha (wg Corine Land Cover) –
co jednocześnie stanowi obszar miasta Ustrzyki Dolne.
W tym przypadku niewskazane jest oszacowanie ładunku na powierzchnię [ha] jednostki
ww
osadniczej. Obszar charakteryzuje się rozproszoną zabudową. Przyjęcie definicji [ha jednostki
osadniczej] jako powierzchnia obszar zurbanizowanego – 400 [ha] (wg Corine Land Cover)
spowoduje znaczne zwiększenie ładunku jednostkowego z powierzchni (wyniesie
on 424,68 kg/rok/ha].
Przyjęcie wielkości ładunku na powierzchnię obszaru całej części wód daje wartość
7,29 [kg/rok/ha], co również nie jest wielkością wiarogodną. Należy ponownie podkreślić
potrzebę uzyskania przez RZGW informacji przestrzennej dotyczącej wielkości powierzchni
poszczególnych
miejscowości,
aby
zurbanizowanego (zabudowanego).
można
było
określić
powierzchnię
obszaru
Monitor Polski Nr 38
— 1784 —
Poz. 425
Analiza wpływów antropogenicznych uzupełniona została o prognozę rozwoju
w.
rcl
.go
v.p
l
do 2015 roku zmierzającą do oceny możliwych zmian w środowisku wodnym w wyniku
przyszłej działalności człowieka. Do wykonania prognozy wykorzystano dane z oficjalnych
dokumentów strategicznych rozwoju kraju, m.in.: Strategię Rozwoju Kraju na lata 2007-2015,
II Politykę Ekologiczną Kraju, Strategię Gospodarki Wodnej, Program Rozwoju Obszarów
Wiejskich.
Zebrane
informacje
odnośnie
identyfikacji
znaczących
oddziaływań
antropogenicznych, oceny stanu wód oraz prognoza rozwoju posłużyły do oceny ryzyka
nieosiągnięcia celów środowiskowych tzn. wskazania tych części wód, dla których istnieje
ryzyko, iż do roku 2015 nie osiągną one dobrego stanu wód. W wyniku przeprowadzonej
analizy na obszarze dorzecza Dniestru nie wydzielono jednolitych części wód zagrożonych
nieosiągnięciem celów środowiskowych.
Niedobory wód podziemnych
Stopień wykorzystania zasobów wód podziemnych został opracowany przez zespół
pod kierownictwem T. Hordejuka (2008). Został on wyrażony w procentach jako stosunek
poboru całkowitego do zasobów wód podziemnych. Na obszarze dorzecza Dniestru wynosi
on 20,7 %.
Na obszarze dorzecza Dniestru nie stwierdzono wystąpienia lejów depresji
o znaczeniu regionalnym ani obszarów na których miało miejsce trwałe obniżenie
zwierciadła wód podziemnych wywołane czynnikiem antropogenicznym.
Graficzne odwzorowanie punktowych i obszarowych źródeł zanieczyszczeń przedstawione
ww
zostało na mapie nr 13 (załącznik nr 1).
Monitor Polski Nr 38
— 1785 —
Poz. 425
w.
rcl
.go
v.p
l
5. Zmiany klimatu a gospodarowanie wodami w pierwszym
cyklu planistycznym
W poniższym rozdziale omówiono zmiany klimatu na przestrzeni wielolecia 1971 –
2005.
Obszar dorzecza Dniestru na terytorium Polski leży w obrębie gminy Ustrzyki Dolne
oraz Czarna. Jego klimat wiąże się z podziałem fizjograficznym oraz ukształtowaniem
powierzchni.
Określany
jest
jako
umiarkowany
przejściowy
z
dużym
wpływem
kontynentalizmu. Zimy są tu surowe i mroźne, wiosny cechują się dużym zróżnicowaniem
temperatur. Latem natomiast występują temperatury wysokie, a jesień jest ciepła i długa.
Średnia roczna temperatura waha się w przedziale 5 – 7 °C. Roczna suma opadów
atmosferycznych kształtuje się na poziomie 800 – 1000 mm, a w niektórych partiach
Bieszczadów sięga nawet 1200 mm.
Ze względu na wysokość opadów notowaną w poszczególnych latach na obszarze
dorzecza Dniestru nie obserwuje się wyraźnego trendu. Zmienność tą przedstawia poniższy
rysunek.
Rysunek 2. Trendy rocznych sum opadów atmosferycznych na obszarze Polski w okresie 1891-2000
ww
Źródło: Zawora T., Ziernicka A. 2003. Precipitation variability in time in Poland in the light of multi-annual mean
values (1891-2000). Studia Geograficzne 75 Acta Universitatis Wratislaviensis No 2542, Wrocław 2003, 123-
128.
Pokrywa śnieżna zalega średnio 90 – 120 dni w ciągu roku. Dominującymi wiatrami
są suche wiatry południowe i południowo – zachodnie. Cechą charakterystyczną dla tego
obszaru są długie cisze, które w Brzegach Dolnych wynoszą 41%.
Monitor Polski Nr 38
— 1786 —
Poz. 425
w.
rcl
.go
v.p
l
Obserwowane i prognozowane skutki globalnego ocieplenia w Polsce
Badania dotyczące zmian granic zasięgów regionów rolniczo-klimatycznych
na obszarze Polski wykazały, że powierzchnia regionu umiarkowanie ciepłego i ciepłego
o sumie temperatury ≥10,0°C wynoszącej odpowiednio 2400 – 2800 i 2800 – 3200°C
w okresie 1971-2000 wynosiła odpowiednio 62 i 0%. Dla scenariusza podniesienia się
temperatury powietrza o 1°C wartości te będą wynosiły 75 i 22%. Przy niezmienionej sumie
opadów atmosferycznych i podwyższonej temperaturze powietrza na skutek zwiększonego
parowania wzrośnie powierzchnia regionów o niedostatecznym uwilgotnieniu atmosfery
i zmniejszy się powierzchnia regionów wilgotnych i optymalnego uwilgotnienia. Dla
scenariusza wzrostu temperatury powietrza o 1°C powierzchnia regionów wilgotnego,
optymalnego uwilgotnienia i umiarkowanie suchego na obszarze Polski zmieni się z 10, 70
i 20% do 9, 48 i 43% (rysunek nr 3, 4 ) (Ziernicka-Wojtaszek 2009). Zasięgi regionów
wilgotnościowych określone były przez wartości współczynnika hydrotermicznego
Sielianinowa K=10P/t w okresie od czerwca do sierpnia gdzie P oznacza sumę opadów,
a t sumę średnią dobową temperatury. Z ekstrapolacji trendu temperatury powietrza można
przyjąć, że wspomniane wyżej zmiany zaistnieją na początku trzeciej dekady XXI.
Ustka
Ustka
Lębork
Lębork
Koszalin
Koszalin
Elbląg
Suwałki
Kętrzyn
Elbląg
Resko
Resko
Olsztyn
Szczecinek Chojnice
Olsztyn
Szczecinek Chojnice
Szczecin
Szczecin
Piła
Piła
Toruń
Białystok
Ostrołęka
Mława
Białystok
Ostrołęka
Mława
Toruń
Gorzów Wlkp.
Gorzów Wlkp.
Płock
Słubice
Płock
Słubice
Poznań
Poznań
Warszawa
Koło
Warszawa
Koło
Zielona Góra
Siedlce
Terespol
Zielona Góra
Leszno
Terespol
Łódź
Włodawa
Łódź
Włodawa
Puławy
Sulejów
Legnica
Siedlce
Leszno
Kalisz
Kalisz
Zgorzelec
Suwałki
Kętrzyn
Świnoujście
Świnoujście
Wieluń
Legnica
Lublin
Wieluń
Wrocław
Jelenia Góra
Wrocław
Jelenia Góra
Puławy
Sulejów
Zgorzelec
Lublin
Kielce
Częstochowa
Kielce
Częstochowa
Zamość
Sandomierz
Opole
Zamość
Sandomierz
Opole
Kłodzko
Kłodzko
Katowice
Racibórz
Katowice
Racibórz
Kraków
Tarnów
Kraków
Tarnów
Przemyśl
Bielsko-Biała
Nowy Sącz
Rzeszów
Rzeszów
Przemyśl
Bielsko-Biała
Nowy Sącz
Lesko
Lesko
Regiony termiczne
Regiony wilgotnościowe
Suma temperatury
Wartości współczynnika
≥10°C
hydrotermicznego
Umiarkowanie suchy
Optymalnego uwilgotnienia
Wilgotny
Polski w latach 1971-2000
Polski latach 1971-2000 scenariusz +1°C
Źródło: Ziernicka-Wojtaszek A. 2009. Weryfikacja rolniczo-
Źródło: Ziernicka-Wojtaszek A. 2009.Weryfikacja rolniczo-
klimatycznych regionalizacji Polski w świetle współczesnych
klimatycznych regionalizacji Polski w świetle współczesnych
zmian klimatu. Acta Agrophysica. 13(3), 803-812
zmian klimatu. Acta Agrophysica. 13(3), 803-812
ww
Chłodny
1600° – 2000°
Umiarkowanie chłodny
2000° – 2400°
Umiarkowanie ciepły
2400° – 2800°
Ciepły
2800° – 3200°
Bardzo ciepły
3200° – 3600°
Rysunek 3. Regiony pluwiotermiczne na obszarze
1,0 – 1,3
1,3 – 1,6
> 1,6
Rysunek 4. Regiony pluwiotermiczne na obszarze
Monitor Polski Nr 38
— 1787 —
Poz. 425
W celu sprawdzenia powiększania się zjawiska suszy w ostatnim 10-leciu XX w.
w.
rcl
.go
v.p
l
porównano wartości temperatury, opadów i stopnia uwilgotnienia wierzchniej warstwy
gleby w okresie 1971-2000 i 1991-2000. Stwierdzono, że wzrost temperatury powietrza
wyniósł 0,5 °C, suma opadów atmosferycznych wzrosła o 11 mm, natomiast stopień
uwilgotnienia gleby zmniejszył się o 0,5 w przyjętej skali.
Umowna skala wilgotności wierzchniej warstwy gleby przedstawia się następująco:
0 – wilgotność klęskowo niedostateczna,
10 – wilgotność niedostateczna,
20 – wilgotność dostateczna,
30 – wilgotność nadmierna,
40 – wilgotność klęskowo nadmierna.
Można zauważyć, że przy wzroście temperatury powietrza i nieznacznym wzroście
sumy opadów atmosferycznych nastąpiło powiększenie się zjawiska suszy na skutek
zwiększonej ewapotranspiracji. Potwierdzają to badania Pressa (1963), z których wynika
iż przy wzroście temperatury powietrza o 1,0 °C wartość optymalna opadów
atmosferycznych w skali miesiąca powinny być wyższa o 5 mm. Ziernicka (2004) wykazała,
że przy wzroście temperatury powietrza o 1,0 °C, niedobór opadów okresie wegetacyjnym
IV-X wyniesie 6,3 mm, a przy wzroście temperatury o 2,0 °C – 14,5 mm na obszarze Polski
bez uwzględnienia zróżnicowania regionalnego.
W związku z rosnącą wartością współczynnika zmienności opadów i wzrostem częstości
występowania zachmurzenia typu konwekcyjnego należy spodziewać się zwiększenia
częstości zarówno powodzi, opadów o dużej intensywności jak i okresów suszy. Fakt ten
należy uwzględnić w analizie dynamiki zmian zanieczyszczeń wody zależnych w dużej mierze
od stanów wody i wartości przepływów.
Obserwowany i prognozowany wzrost temperatury powietrza spowodowany
współczesnymi zmianami klimatu może wpłynąć na procesy fizyczne, chemiczne i biologiczne
w ciekach i zbiornikach wodnych, a niekiedy prowadzić do pogorszenia jakości wody. Dla
potrzeb przyszłych planów niezbędne jest uwzględnienie badań nad zmianami klimatu w celu
ww
podjęcia właściwych działań zapobiegających pogorszeniu stanu wód.
Na podstawie pozyskanych danych dla obszaru Polski oraz założonego horyzontu
czasowego dla pierwszego cyklu planowania wg RDW można stwierdzić, iż przewidywane
zmiany klimatu Polski, a więc także na obszarze dorzecza Dniestru nie będą znaczące wobec
jakichkolwiek działań zidentyfikowanych w PGW.
Monitor Polski Nr 38
— 1788 —
Poz. 425
w.
rcl
.go
v.p
l
6. Określenie i odwzorowanie obszarów chronionych
RDW wymaga od państw członkowskich dokonywania przeglądu oraz uaktualniania
rejestru obszarów chronionych (art. 6). W Polsce przegląd ten miał miejsce w roku 2007, czyli
cztery lata po sporządzeniu pierwszego rejestru tych obszarów w roku 2003, którego
zawartość była przedmiotem Raportu do KE w roku 2005. Prace przeprowadzone w 2007
roku miały na celu aktualizację wykazów:
wód powierzchniowych i podziemnych, które są lub mogą być wykorzystywane
dla zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia - wyznaczonych
na mocy dyrektywy RDW, transponowanej ustawą z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo
wodne,
części wód przeznaczonych do celów rekreacyjnych, w tym obszary wyznaczone
jako kąpieliska – wyznaczone na mocy dyrektywy Rady 76/160/EWG z dnia 8
grudnia 1975 r. dotyczącej jakości wody w kąpieliskach (Dz. Urz. WE L 31 z
05.02.1976, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 15, t. 1, str. 26)
(uchylonej dyrektywą 2006/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15
lutego 2006 r. dotyczącą zarządzania jakością wody w kąpieliskach i uchylającą
dyrektywę 76/160/EWG (Dz. Urz. UE L 64 z 04.03.2006, str. 37)), transponowanej
przez ustawę z dnia 18 lipca – Prawo wodne, a w szczególności przez
rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 16 października 2002 r. w sprawie
wymagań, jakim powinna odpowiadać woda w kąpieliskach (Dz. U. Nr 183,
poz.1530),
wód powierzchniowych i podziemnych uznanych za wrażliwe oraz obszarów
szczególnie narażonych na zanieczyszczenia związkami azotu ze źródeł rolniczych,
z których należy ograniczyć odpływ azotu do tych wód - wyznaczonych na mocy
dyrektywy 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r., dotyczącej ochrony wód przed
zanieczyszczeniem powodowanym przez azotany pochodzenia rolniczego
transponowanej do polskiego prawodawstwa poprzez:
o ustawę z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239 poz.
2019, z późn. zm.),
ww
o ustawę z dnia 27 kwietnia 2001r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008
r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.),
o ustawę z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. Nr 147, poz.
1033),
oraz rozporządzenia wykonawcze do ww. ustaw:
o rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie
kryteriów wyznaczania wód wrażliwych na zanieczyszczenie związkami azotu
ze źródeł rolniczych (Dz. U. Nr 241, poz. 2093),
Monitor Polski Nr 38
— 1789 —
Poz. 425
o rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie
w.
rcl
.go
v.p
l
szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać programy działań
mających na celu ograniczenie odpływu azotu ze źródeł rolniczych
(Dz. U. z 2003 r., Nr 4, poz. 44),
o rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 kwietnia 2008 r.
w sprawie szczegółowego sposobu stosowania nawozów oraz prowadzenia
szkoleń z zakresu ich stosowania (Dz. U. Nr 80, poz. 479),
obszarów przeznaczonych do ochrony siedlisk lub gatunków, dla których
utrzymanie lub poprawa stanu wód jest ważnym czynnikiem w ich ochronie –
w tym obszarów wyznaczonych na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego
i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego
ptactwa (wersja ujednolicona) (Dz. Urz. UE L 20 z 26.01.2010, str. 7),
transponowanej przez ustawę z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.
U. z 2009 r. Nr 151, poz.1220, późn. zm.), a w szczególności przez:
o rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 12 stycznia 2011 r. w sprawie
obszarów specjalnej ochrony ptaków (Dz. U. Nr 25, poz. 133),
oraz na mocy dyrektywy 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony
siedlisk naturalnych oraz dzikiej fauny i flory (Dz. Urz. WE L 206 z 22.07.1992, str. 7,
z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 15, t. 2, str. 102),
transponowanej również przez ustawę z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie
przyrody, a w szczególności przez rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 13
kwietnia 2010 r. w sprawie siedlisk przyrodniczych oraz gatunków będących
przedmiotem zainteresowania Wspólnoty, a także kryteriów wyboru obszarów
kwalifikujących się do uznania lub wyznaczenia jako obszary Natura 2000 (Dz. U. Nr
77, poz. 510).
W odniesieniu do wykazu obszarów przeznaczonych do ochrony gatunków wodnych
o znaczeniu ekonomicznym, podtrzymano decyzję o braku potrzeb wyznaczania tego typu
obszarów, z uwagi na brak ekonomicznego znaczenia gatunków występujących w wodach
poza urządzeniami specjalnie do tego wyznaczonymi.
W przypadku wykazu obszarów wrażliwych na substancje biogenne pochodzenia
ww
komunalnego, stanowiącego element wdrażania dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21
maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych (Dz. Urz. WE L 135 z 30.05.1991,
str. 40; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 15, t. 2, str. 26), przyjęto kontynuację
zasięgu występowania obszaru na terenie całego kraju.
Dla obszaru dorzecza Dniestru zostały sporządzone następujące wykazy:
Wykaz obszarów przeznaczonych do ochrony siedlisk lub gatunków, dla których
utrzymanie lub poprawa stanu wód jest ważnym czynnikiem w ich ochronie;
Monitor Polski Nr 38
— 1790 —
Poz. 425
graficzne odwzorowanie wykazu przedstawione zostało na mapie nr 12
w.
rcl
.go
v.p
l
(załącznik nr 1); na mapie przedstawiono obszary Natura 2000 zgodnie ze stanem
na styczeń 2009 r.,
Wykaz obszarów wrażliwych na substancje biogenne pochodzenia komunalnego;
ze względu na zasięg występowania obszaru na terenie całego kraju, mapa
ww
nie została załączona.
Monitor Polski Nr 38
— 1791 —
Poz. 425
w.
rcl
.go
v.p
l
7. Monitoring wód oraz ocena stanu
Program monitoringu środowiska, został opracowany w celu dokonania spójnej
i jednolitej oceny stanu części wód we wszystkich obszarach dorzeczy oraz w sposób zgodny
z działaniami w tym zakresie podejmowanymi na terenie całego obszaru UE. Cele
ustanowienia programów monitoringu, zgodnie z wymogami unijnymi, to:
weryfikacja podstaw oceny oraz dotrzymania celów środowiskowych,
umożliwienie jednolitej klasyfikacji wód w ramach UE,
obserwowanie długoterminowych zmian oraz identyfikowanie trendów,
pomoc przy planowaniu oraz kontroli skuteczności działań,
ustalanie natężenia zanieczyszczeń oraz wywieranych przez nie oddziaływań,
monitorowanie obszarów chronionych.
Wskazane kryteria stanowią podstawę wyboru lokalizacji punktów monitoringowych
w JCWP, w zależności od rodzaju monitoringu oraz kategorii wód powierzchniowych.
Zasady
organizacji
i
funkcjonowania
monitoringu
wód
powierzchniowych
i podziemnych zostały opracowane przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska zgodnie
z wymaganiami RDW.
Wody powierzchniowe
Monitoring wód powierzchniowych na obszarach dorzeczy w Polsce prowadzony jest
zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 13 maja 2009 r. w sprawie form
i sposobu
prowadzenia
monitoringu
jednolitych
części
wód
powierzchniowych
i podziemnych (Dz. U. Nr 81, poz. 685).
Sieć monitoringu wód powierzchniowych zaprojektowana została w sposób
umożliwiający
pozyskanie
spójnego
i
całościowego
obrazu
stanu
ekologicznego
i chemicznego na obszarze dorzecza dla każdej jednolitej części wód.
Na obszarze dorzecza Dniestru monitoring wód powierzchniowych zgodnie
z Państwowym Monitoringiem Środowiska (PMŚ), prowadzony jest w 1 punkcie. Jego
ww
lokalizację przedstawiono na mapie nr 10 (załącznik nr 1).
Do prowadzenia monitoringu wód powierzchniowych wyróżnia się następujące sieci:
monitoring diagnostyczny jednolitych część wód powierzchniowych,
monitoring operacyjny jednolitych część wód powierzchniowych,
monitoring badawczy jednolitych część wód powierzchniowych.
W ramach poszczególnych rodzajów monitoringu prowadzone są badania wskaźników
biologicznych,
fizykochemicznych
i
chemicznych
wykonywane
przez
wojewódzkie
Monitor Polski Nr 38
— 1792 —
Poz. 425
inspektoraty ochrony środowiska oraz hydromorfologicznych wykonywane przez służbę
w.
rcl
.go
v.p
l
hydrologiczno-meteorologiczną.
Monitoring diagnostyczny
Celem monitoringu diagnostycznego jednolitych części wód powierzchniowych jest:
ustalenie stanu jednolitych części wód powierzchniowych,
określenie rodzajów oraz oszacowania wielkości znacznych oddziaływań
wynikających z działalności człowieka, na które narażone są jednolite części wód
powierzchniowych w danym obszarze dorzecza,
zaprojektowanie przyszłych programów monitoringu,
dokonania oceny długoterminowych zmian stanu jednolitych części wód
powierzchniowych w warunkach naturalnych,
dokonanie oceny długoterminowych zmian stanu jednolitych części wód
powierzchniowych w warunkach szeroko rozumianych oddziaływań wynikających
z działalności człowieka.
Zakres i częstotliwość prowadzonych badań dla poszczególnych elementów
klasyfikacji stanu ekologicznego i chemicznego są zmienne i szczegółowo określone
w rozporządzeniu w sprawie form i sposobu prowadzenia monitoringu jednolitych części
wód powierzchniowych i podziemnych.
Określa się następujące kryteria wyboru jednolitych części wód powierzchniowych
do monitorowania w ramach monitoringu diagnostycznego:
występowanie w ciekach znacznych zmienności przepływu wód,
powierzchnia zlewni (powierzchnia jest większa niż 2500 m2),
powierzchnia jednolitej części wód powierzchniowych, takiej jak jezioro lub inny
zbiornik naturalny, w tym jezioro i inny naturalny zbiornik wodny uznane za silnie
zmienioną jednolitą część wód powierzchniowych, przekracza 50 ha,
przekraczanie przez daną jednolitą część wód powierzchniowych granicy państwa
bądź zlokalizowanie tej jednolitej części wód powierzchniowych przy granicy
ww
państwa,
uznanie jednolitej części wód powierzchniowych za referencyjną,
zaliczenie jednolitej części wód powierzchniowych do badania w ramach
międzynarodowej sieci interkalibracyjnej.
Monitor Polski Nr 38
— 1793 —
Poz. 425
w.
rcl
.go
v.p
l
Monitoring operacyjny
Celem monitoringu operacyjnego wód powierzchniowych jest:
ustalenie stanu jednolitych części wód powierzchniowych, które zostały określone
jako zagrożone niespełnieniem określonych dla nich celów środowiskowych,
ustalenie stanu jednolitych części wód powierzchniowych, dla których określono
specyficzny cel użytkowania,
ustalenie stanu wód powierzchniowych w obszarach, które zostały zawarte
w wykazach, o których mowa w art. 113 ust. 4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. –
Prawo wodne,
dokonanie oceny zmian stanu wód powierzchniowych wynikających z programów,
które
zostały
przyjęte
dla
poprawy
jakości
jednolitych
części
wód
powierzchniowych, uznanych za zagrożone niespełnieniem określonych dla nich
celów środowiskowych.
Zakres i częstotliwość pomiarów i badań poszczególnych wskaźników ustalane są dla
każdego operacyjnego punktu pomiarowo-kontrolnego osobno, z uwzględnieniem
wskaźników
i
częstotliwości
określonych
w
odpowiednich
przepisach …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.