📄 Tekst ustawy
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 16 stycznia 2015 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o kierujących pojazdami
Spis treści
Treść obwieszczenia
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami
Rozdział 1 - Przepisy ogólne
Rozdział 2 - Osoby uprawnione do kierowania pojazdami
Rozdział 3 - Wydawanie praw jazdy
Rozdział 4 - Szkolenie osób ubiegających się o uprawnienie do kierowania pojazdami
Rozdział 5 - Ośrodki szkolenia kierowców i inne podmioty prowadzące szkolenie
Rozdział 6 - Instruktorzy i wykładowcy
Rozdział 7 - Zajęcia dla osób ubiegających się o wydanie karty rowerowej
Rozdział 8 - Nadzór nad szkoleniem
Rozdział 9 - Sprawdzanie kwalifikacji i przeprowadzanie egzaminów państwowych
Rozdział 10 - Egzaminatorzy i inne osoby dokonujące sprawdzenia kwalifikacji
Rozdział 11 - Nadzór nad sprawdzaniem kwalifikacji
Rozdział 12 - Badanie lekarskie
Rozdział 13 - Badanie psychologiczne
Rozdział 14 - Okres próbny
Rozdział 15 - Nadzór nad kierującym
Rozdział 16 - Wymagania w stosunku do kierujących pojazdami uprzywilejowanymi lub przewożącymi wartości
pieniężne
Rozdział 17 - Szkolenie osób posiadających uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym
Rozdział 18 - Nadzór nad wykonywaniem zadań z zakresu ustawy
Rozdział 19 - Wymiana praw jazdy
Rozdział 20 - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych
(Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 i Nr 232, poz. 1378) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami
(Dz. U. z 2014 r. poz. 600), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 26 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o kierujących pojazdami
(Dz. U. poz. 970)
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 9 stycznia 2015 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje
art. 2-15 ustawy z dnia 26 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o kierujących pojazdami
(Dz. U. poz. 970), które stanowią:
„
Art. 2.
1.
Postępowania rozpoczęte na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu
dotychczasowym i niezakończone w dniu wejścia w życie ustawy prowadzi się na dotychczasowych
zasadach.
2.
Do postępowań wszczętych na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy zmienianej
w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym i niezakończonych w dniu wejścia w życie ustawy
stosuje się przepisy art. 102 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą.
Art. 3.
Przepis art. 12 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
ma zastosowanie do osób wobec których orzeczono prawomocnym wyrokiem sądu zakaz prowadzenia
pojazdów mechanicznych po dniu wejścia w życie ustawy.
Art. 4.
1.
W stosunku do osób, które w dniu 1 stycznia 2015 r. są uczestnikami szkolenia, o którym
mowa w art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 prowadzonego w formie kursu, stosuje
się przepis art. 23a ustawy zmienianej w art. 1, pod warunkiem uzyskania przez te
osoby pozytywnego wyniku części teoretycznej egzaminu państwowego.
2.
Osoby, o których mowa w ust. 1, które nie uzyskały pozytywnego wyniku z części teoretycznej
egzaminu państwowego, kontynuują szkolenie na dotychczasowych zasadach.
Art. 5.
1.
Bazy pytań egzaminacyjnych stosowane w dniu wejścia w życie ustawy na egzaminach,
o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 7, art. 58 ust. 1 pkt 7 oraz w art. 117 ust. 2
pkt 7 ustawy zmienianej w art. 1 uznaje się za spełniające wymagania określone odpowiednio
w art. 39 ust. 7, art. 64 ust. 7a oraz w art. 119 ust. 5a ustawy zmienianej w art.
1 w zakresie zatwierdzenia przez ministra właściwego do spraw transportu.
2.
Pytania stosowane na egzaminie państwowym w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy
uznaje się za spełniające wymagania określone w art. 51 ust. 2a pkt 2 ustawy zmienianej
w art. 1 w zakresie zatwierdzenia przez ministra właściwego do spraw transportu nie
dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia powołania komisji, o której mowa w art. 57a ustawy
zmienianej w art. 1.
3.
Wojewodowie przekazują komisji, o której mowa w art. 57a ustawy zmienianej w art.
1, bazy pytań egzaminacyjnych stosowanych w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy,
na egzaminie, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie
miesiąca od daty powołania komisji.
4.
Operator systemu teleinformatycznego stosowanego przez wojewódzkie ośrodki ruchu drogowego
do przeprowadzania egzaminu państwowego przekazuje komisji, o której mowa w art. 57a
ustawy zmienianej w art. 1, nieodpłatnie wraz upoważnieniem do stosowania podczas
egzaminu państwowego, wszystkie pytania stosowane dotychczas na egzaminie państwowym
w terminie miesiąca od daty powołania komisji.
Art. 6.
Przepisy art. 33 ust. 3a i art. 38 ust. 3a ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się
także w przypadku osób wpisanych do ewidencji instruktorów lub ewidencji wykładowców
w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 7.
Przepis art. 45 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą ma zastosowanie do oceny stanów faktycznych, co do których w dniu wejścia w
życie ustawy toczy się postępowanie administracyjne lub sądowo-administracyjne.
Art. 8.
Wymóg, o którym mowa w art. 50 ust. 2 pkt 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, dotyczy obu części egzaminu, o którym mowa w art. 51 ustawy
zmienianej w art. 1, do dnia 31 grudnia 2014 r.
Art. 9.
Minister właściwy do spraw transportu udostępnia w formie elektronicznej na stronie
internetowej ministerstwa pytania egzaminacyjne stosowane na egzaminie, o którym mowa
w art. 51 ustawy zmienianej w art. 1, nie później niż 6 miesięcy od dnia powołania
komisji, o której mowa w art. 57a ustawy zmienianej w art. 1.
Art. 10.
Minister właściwy do spraw transportu powołuje komisję, o której mowa w art. 57a ustawy
zmienianej w art. 1, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 11.
Systemy teleinformatyczne wojewódzkich ośrodków ruchu drogowego stosowane w dniu wejścia
w życie ustawy mogą być wykorzystywane do dnia podpisania przez wojewódzkie ośrodki
ruchu drogowego umowy z dostawcą, o którym mowa w art. 57b ustawy zmienianej w art.
1, oraz wdrożenia nowego systemu teleinformatycznego, nie dłużej jednak niż do dnia
3 stycznia 2016 r., pod warunkiem spełniania przez ten system wszystkich wymagań określonych
w przepisach wydanych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1.
Art. 12.
1.
Do dnia 3 stycznia 2016 r. osoba skierowana na badanie, o którym mowa w art. 99 ust.
1 pkt 2 lub pkt 3 lit. a, b i d ustawy zmienianej w art. 1, jest obowiązana do:
1)
poddania się badaniu w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu;
2)
przedstawienia staroście odpowiedniego orzeczenia lekarskiego lub orzeczenia psychologicznego
w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu.
2.
Do dnia 3 stycznia 2016 r. starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy
lub osoby kierującej tramwajem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, o którym mowa
w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
(Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.a)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 1448, z 2013 r. poz. 700, 991, 1446 i 1611 oraz z 2014 r. poz. 312, 486, 529,
768 i 822.). Kierowca lub osoba kierująca tramwajem skierowani na egzamin państwowy przystępują
do kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji w trybie art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej
w art. 1.
Art. 13.
Postępowania wszczęte i niezakończone w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, prowadzone
na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. d ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym
w odniesieniu do osób, które nie były sprawcami wypadków drogowych, podlegają umorzeniu.
Art. 14.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 2, art. 32 ust. 1 i 3,
art. 40 ust. 1 i art. 66 ust. 1 pkt 1-5, 7 i 8 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują
moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.
20 ust. 1 pkt 2, art. 32 ust. 1 i 3, art. 40 ust. 1 i art. 66 ust. 1 pkt 1-5, 7 i
8 ustawy zmienianej w art. 1 jednak nie dłużej niż przez okres 18 miesięcy od dnia
wejścia w życie ustawy.
Art. 15.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 4-6, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 12, pkt 16 lit. c oraz pkt 28 lit. a, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2015 r.
”
.
a)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 1448, z 2013 r. poz. 700, 991, 1446 i 1611 oraz z 2014 r. poz. 312, 486, 529,
768 i 822.
Załącznik
-
Tekst jednolity ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy nr 2006/126/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy (przekształcenie)
(Dz. Urz. UE L 403 z 30.12.2006, str. 18) oraz częściowo dyrektywy 2003/59/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego
szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób, zmieniającej
rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 oraz dyrektywę Rady 91/439/EWG i uchylającej
dyrektywę Rady 76/914/EWG (Dz. Urz. UE L 226 z 10.09.2003, str. 4, z późn. zm.; Dz.
Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 7, t. 7, str. 441, z późn. zm.).
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa:
1)
osoby uprawnione do kierowania pojazdami na drogach publicznych oraz na drogach położonych
w strefach zamieszkania oraz w strefach ruchu;
2)
wymagania w stosunku do osób, o których mowa w pkt 1;
3)
zasady uzyskiwania i cofania uprawnień do kierowania pojazdami oraz zatrzymywania
dokumentów stwierdzających posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdami;
4)
zasady prowadzenia działalności w zakresie uzyskiwania uprawnień i badań psychologicznych,
związanych z kierowaniem pojazdami;
5)
zasady wykonywania badań lekarskich i psychologicznych kierowców, instruktorów i egzaminatorów
oraz kandydatów na kierowców, instruktorów i egzaminatorów;
6)
zasady prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka doskonalenia
techniki jazdy.
2.
Zadania samorządu województwa, o których mowa w art. 10 ust. 3, art. 18 ust. 3, art.
58 ust. 2, art. 67 ust. 1, art. 69 ust. 1, art. 70 ust. 1, art. 71 ust. 1 i 2, art.
72 ust. 1 i 2, art. 77 ust. 2, art. 80 ust. 1-5, art. 85 ust. 3 i 8, art. 86 ust.
4, 5 i 7, art. 87 ust. 3, art. 88 ust. 1, 4, 6, 7 i 9, art. 96 ust. 3, art. 97 ust.
2, art. 99 ust. 5 i art. 103 ust. 6, stanowią zadania z zakresu administracji rządowej.
Art. 2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
kierowcy, kierującym lub o pojeździe określonego rodzaju - należy przez to rozumieć
odpowiednio kierowcę, kierującego lub pojazd w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
(Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 1448, z 2013 r. poz. 700, 991, 1446 i 1611 oraz z 2014 r. poz. 312, 486, 529,
768, 822 i 970.);
2)
opłacie ewidencyjnej - należy przez to rozumieć opłatę stanowiącą przychód Funduszu
- Centralna Ewidencja Pojazdów i Kierowców, o którym mowa w art. 80d ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
Rozdział 2
Osoby uprawnione do kierowania pojazdami
Art. 3.
1.
Kierującym pojazdem może być osoba, która osiągnęła wymagany wiek i jest sprawna pod
względem fizycznym i psychicznym oraz spełnia jeden z następujących warunków:
1)
posiada umiejętność kierowania pojazdem w sposób niezagrażający bezpieczeństwu, nieutrudniający
ruchu drogowego i nienarażający kogokolwiek na szkodę oraz odpowiedni dokument stwierdzający
posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdem;
2)
odbywa w ramach szkolenia naukę jazdy;
3)
zdaje egzamin państwowy.
2.
Kierującym pojazdem może być również osoba, która odbywa szkolenie w ramach kwalifikacji
wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej
lub kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej, o których mowa w przepisach
rozdziału 7a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
(Dz. U. z 2013 r. poz. 1414, z późn. zm.3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 486, 805, 915 i 1310.), i jest sprawna pod względem fizycznym i psychicznym.
3.
Osoba niepełnosprawna pod względem fizycznym może być kierującym, jeżeli uzyskała
orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem.
4.
Osoba, która ukończyła 18 lat, nie jest obowiązana do posiadania dokumentu stwierdzającego
posiadanie uprawnienia do kierowania rowerem, wózkiem rowerowym lub pojazdem zaprzęgowym.
Art. 4.
1.
Dokumentem stwierdzającym posiadanie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdem
silnikowym lub zespołem pojazdów składającym się z pojazdu silnikowego i przyczepy
lub naczepy jest:
1)
wydane w kraju:
a)
prawo jazdy,
b)
pozwolenie wojskowe,
c)
międzynarodowe prawo jazdy;
2)
wydane za granicą:
a)
międzynarodowe prawo jazdy, określone w Konwencji o ruchu drogowym, podpisanej w Genewie dnia 19 września 1949 r.
(Dz. U. z 1959 r. Nr 54, poz. 321 i 322),
b)
krajowe lub międzynarodowe prawo jazdy, określone w Konwencji o ruchu drogowym, sporządzonej w Wiedniu dnia 8 listopada 1968 r.
(Dz. U. z 1988 r. Nr 5, poz. 40 i 44),
c)
krajowe prawo jazdy wydane w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji
Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
d)
krajowe prawo jazdy określone w umowie międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita
Polska;
3)
zagraniczny dokument wojskowy, określony w umowach międzynarodowych, których stroną
jest Rzeczpospolita Polska.
2.
Kierowca może posiadać tylko jedno ważne prawo jazdy. Przepis ten nie dotyczy międzynarodowego
prawa jazdy oraz krajowego prawa jazdy osoby, o której mowa w art. 10 ust. 3.
3.
Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie jest uznawane za ważne prawo jazdy wydane
w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie
członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim
Obszarze Gospodarczym, jeżeli na terytorium któregokolwiek z tych państw to prawo
jazdy zostało zatrzymane lub czasowo albo na stałe cofnięto posiadane uprawnienie
do kierowania pojazdem.
Art. 5.
1.
Prawo jazdy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a, stwierdza posiadanie uprawnienia
do kierowania odpowiednio motorowerem, pojazdem silnikowym lub zespołem pojazdów:
1)
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
w ruchu międzynarodowym na terytorium:
a)
państw-stron Konwencji, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. b - z wyjątkiem kierowania
motorowerem lub ciągnikiem rolniczym,
b)
państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym - z wyjątkiem kierowania ciągnikiem rolniczym.
2.
Pozwolenie wojskowe, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b, stwierdza posiadanie
przez żołnierza zasadniczej służby wojskowej i żołnierza służby kandydackiej uprawnienia
do kierowania odpowiednim pojazdem silnikowym, zespołem pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej lub pojazdem pobranym w ramach świadczeń na rzecz obrony.
3.
Międzynarodowe prawo jazdy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. c, stwierdza
posiadanie uprawnienia do kierowania odpowiednim pojazdem silnikowym lub zespołem
pojazdów w ruchu międzynarodowym na terytorium państw-stron Konwencji, o których mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. a i b, z wyjątkiem kierowania ciągnikiem rolniczym. Międzynarodowe
prawo jazdy jest ważne łącznie z krajowym prawem jazdy.
4.
Prawo jazdy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. a i b, stwierdza posiadanie
uprawnienia do kierowania odpowiednim pojazdem silnikowym na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej w okresie 6 miesięcy od dnia rozpoczęcia stałego lub czasowego pobytu.
5.
Zagraniczny dokument wojskowy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3, stwierdza posiadanie
uprawnienia do kierowania pojazdami na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie
określonym w umowach międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
6.
Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpowiednio motorowerem lub pojazdem silnikowym
może kierować osoba posiadająca ważne zagraniczne prawo jazdy wydane przez państwo
członkowskie Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską lub państwo członkowskie
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym - w okresie ważności prawa jazdy.
Art. 5a.
Krajowe prawo jazdy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. d, stwierdza posiadanie
uprawnienia do kierowania pojazdami na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie
określonym w tym prawie jazdy i umowie międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita
Polska.
Art. 6.
1.
Prawo jazdy stwierdza posiadanie uprawnienia do kierowania:
1)
kategorii AM:
a)
motorowerem,
b)
czterokołowcem lekkim;
2)
kategorii A1:
a)
motocyklem o pojemności skokowej silnika nieprzekraczającej 125 cm3, mocy nieprzekraczającej 11 kW i stosunku mocy do masy własnej nieprzekraczającym
0,1 kW/kg,
b)
motocyklem trójkołowym o mocy nieprzekraczającej 15 kW,
c)
pojazdami określonymi dla prawa jazdy kategorii AM;
3)
kategorii A2:
a)
motocyklem o mocy nieprzekraczającej 35 kW i stosunku mocy do masy własnej nieprzekraczającym
0,2 kW/kg, przy czym nie może on powstać w wyniku wprowadzenia zmian w pojeździe o
mocy przekraczającej dwukrotność mocy tego motocykla,
b)
motocyklem trójkołowym o mocy nieprzekraczającej 15 kW,
c)
pojazdami określonymi dla prawa jazdy kategorii AM;
4)
kategorii A:
a)
motocyklem,
b)
pojazdami określonymi dla prawa jazdy kategorii AM;
5)
kategorii B1:
a)
czterokołowcem,
b)
pojazdami określonymi dla prawa jazdy kategorii AM;
6)
kategorii B:
a)
pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, z
wyjątkiem autobusu i motocykla,
b)
zespołem pojazdów złożonym z pojazdu, o którym mowa w lit. a, oraz z przyczepy lekkiej,
c)
zespołem pojazdów złożonym z pojazdu, o którym mowa w lit. a, oraz z przyczepy innej
niż lekka, o ile łączna dopuszczalna masa całkowita zespołu tych pojazdów nie przekracza
4250 kg, z zastrzeżeniem ust. 2,
d)
pojazdami określonymi dla prawa jazdy kategorii AM;
7)
kategorii C1:
a)
pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t i nieprzekraczającej
7,5 t, z wyjątkiem autobusu,
b)
zespołem pojazdów złożonym z pojazdu, o którym mowa w lit. a, oraz z przyczepy lekkiej,
c)
pojazdami określonymi dla prawa jazdy kategorii AM;
8)
kategorii C:
a)
pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t, z wyjątkiem
autobusu,
b)
zespołem pojazdów złożonym z pojazdu, o którym mowa w lit. a, oraz z przyczepy lekkiej,
c)
pojazdami określonymi dla prawa jazdy kategorii AM;
9)
kategorii D1:
a)
autobusem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 17 osób łącznie
z kierowcą, o długości nieprzekraczającej 8 m,
b)
zespołem pojazdów złożonym z pojazdu, o którym mowa w lit. a, oraz z przyczepy lekkiej,
c)
pojazdami określonymi dla prawa jazdy kategorii AM;
10)
kategorii D:
a)
autobusem,
b)
zespołem pojazdów złożonym z pojazdu, o którym mowa w lit. a, oraz z przyczepy lekkiej,
c)
pojazdami określonymi dla prawa jazdy kategorii AM;
11)
kategorii T:
a)
ciągnikiem rolniczym lub pojazdem wolnobieżnym,
b)
zespołem pojazdów złożonym z ciągnika rolniczego z przyczepą (przyczepami) lub pojazdem
wolnobieżnym z przyczepą (przyczepami),
c)
pojazdami określonymi dla prawa jazdy kategorii AM;
12)
kategorii B+E, C+E lub D+E - pojazdem określonym odpowiednio w prawie jazdy kategorii
B, C lub D, łącznie z przyczepą (przyczepami), przy czym w zakresie kategorii B+E
dopuszczalna masa całkowita ciągniętej przyczepy nie może przekraczać 3,5 t;
13)
kategorii C1+E - zespołem pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
12 t, składającym się z pojazdu ciągnącego określonego w prawie jazdy kategorii C1
i przyczepy;
144)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 czerwca 2014 r. o
zmianie ustawy o kierujących pojazdami (Dz. U. poz. 970), która weszła w życie z dniem
24 sierpnia 2014 r.)
kategorii D1+E - zespołem pojazdów składającym się z pojazdu ciągnącego określonego
w prawie jazdy kategorii D1 i przyczepy;
15)
kategorii B i C1+E, B i D1+E, B i C+E lub B i D+E - zespołem pojazdów określonym w
prawie jazdy kategorii B+E;
16)
kategorii C+E i D - zespołem pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii D+E.
2.
Zespołem pojazdów, o którym mowa w ust. 1 pkt 6 lit. c, którego dopuszczalna masa
całkowita przekracza 3,5 t, może kierować osoba, która zdała część praktyczną egzaminu
państwowego, potwierdzoną wpisem do prawa jazdy.
3.
Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prawo jazdy:
1)
kategorii B, C1, C, D1 i D uprawnia do kierowania ciągnikiem rolniczym, pojazdem wolnobieżnym
oraz zespołem złożonym z tego pojazdu i przyczepy lekkiej;
2)
kategorii B+E, C1+E, C+E, D1+E i D+E uprawnia do kierowania zespołem pojazdów złożonym
z ciągnika rolniczego z przyczepą (przyczepami) lub pojazdu wolnobieżnego z przyczepą
(przyczepami);
3)
kategorii AM, A1, A2 i A uprawnia do kierowania zespołem pojazdów złożonym z pojazdu
określonego dla tej kategorii wraz z przyczepą;
45)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 4.)
kategorii B uprawnia do kierowania motocyklem o pojemności skokowej silnika nieprzekraczającej
125 cm3, mocy nieprzekraczającej 11 kW i stosunku mocy do masy własnej nieprzekraczającym
0,1 kW/kg pod warunkiem, że osoba posiada prawo jazdy kategorii B od co najmniej 3
lat.
4.
Kolejką turystyczną może kierować osoba, która posiada prawo jazdy odpowiedniej kategorii
co najmniej od 2 lat.
5.
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu
może określić, w drodze rozporządzenia, w sposób odmienny od przepisów ust. 1, uprawnienia
osób kierujących pojazdami specjalnymi i pojazdami przeznaczonymi do celów specjalnych
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej lub pobranymi w ramach świadczeń na rzecz
obrony, a także dodatkowe wymagania w stosunku do tych osób.
6.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 5, uwzględnia się odpowiednio:
1)
potrzebę posiadania szczególnych kwalifikacji przez osoby wykonujące zadania związane
z obronnością państwa;
2)
wymagania w stosunku do uprawnień żołnierzy pełniących służbę poza granicami kraju;
3)
potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Art. 7.
1.
Dokumentem stwierdzającym posiadanie uprawnienia do kierowania:
1)
tramwajem - jest pozwolenie na kierowanie tramwajem;
2)
rowerem i wózkiem rowerowym - jest karta rowerowa lub prawo jazdy kategorii AM, A1,
B1 lub T - w przypadku osób, które nie ukończyły 18 lat;
3)
pojazdem zaprzęgowym - jest karta rowerowa lub prawo jazdy kategorii AM, A1, B1 lub
T - w przypadku osób, które nie ukończyły 18 lat.
2.
Kierujący tramwajem może posiadać tylko jedno ważne pozwolenie na kierowanie tramwajem.
Art. 8.
1.
Wymagany minimalny wiek do kierowania wynosi:
1)
14 lat - dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii AM;
2)
16 lat - dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii A1, B1 i T;
3)
18 lat - dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii A2, B, B+E, C1 i C1+E;
4)
20 lat - dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii A, jeżeli osoba co najmniej
od 2 lat posiada prawo jazdy kategorii A2;
5)
21 lat - dla motocykli trójkołowych o mocy przekraczającej 15 kW, jeżeli osoba posiada
prawo jazdy kategorii A;
6)
21 lat - dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii C, C+E, D1 i D1+E, z zastrzeżeniem
ust. 2 pkt 1, ust. 3 pkt 2 oraz art. 9;
7)
24 lata - dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii:
a)
A - jeżeli osoba nie posiadała co najmniej przez 2 lata prawa jazdy kategorii A2,
b)
D i D+E, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3 oraz art. 9;
8)
21 lat - dla tramwaju;
9)
15 lat - dla pojazdu zaprzęgowego;
10)
10 lat - dla roweru;
11)
17 lat - dla roweru wieloosobowego, roweru lub wózka rowerowego przewożących inną
osobę;
12)
13 lat - dla jadącego po jezdni wózka inwalidzkiego;
13)
21 lat - dla kolejki turystycznej.
2.
Wymagany minimalny wiek do kierowania dla żołnierzy kierujących pojazdami Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej wynosi:
1)
18 lat - dla pojazdów określonych w pozwoleniu wojskowym kategorii A, C i C+E;
2)
19 lat - dla pojazdów określonych w pozwoleniu wojskowym kategorii D.
3.
Dla funkcjonariuszy kierujących pojazdami Państwowej Straży Pożarnej, Policji oraz
Straży Granicznej minimalny wiek do kierowania wynosi:
1)
18 lat - dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii A;
2)
19 lat - dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii C;
3)
21 lat - dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii D.
Art. 9.
1.
Dla osób, które uzyskały kwalifikację wstępną określoną w przepisach rozdziału 7a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, minimalny wiek do kierowania pojazdami określonymi w prawie jazdy kategorii:
1)
C i C+E wynosi 18 lat;
2)
D i D+E wynosi 21 lat.
2.
Dla osób, które uzyskały kwalifikację wstępną przyspieszoną, określoną w przepisach
rozdziału 7a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, minimalny wiek do kierowania pojazdami określonymi w prawie jazdy kategorii D i
D+E wynosi:
1)
23 lata lub
2)
21 lat, z tym że taka osoba może kierować wyłącznie pojazdami wykonującymi regularne
przewozy osób na liniach komunikacyjnych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym na trasie nieprzekraczającej 50 km.
Rozdział 3
Wydawanie praw jazdy
Art. 10.
16)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4..
Prawo jazdy jest wydawane przez starostę, w drodze decyzji administracyjnej, na wniosek
osoby zainteresowanej, za opłatą oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej.
2.
Międzynarodowe prawo jazdy jest wydawane przez każdego starostę, na wniosek osoby
zainteresowanej, za opłatą na podstawie krajowego prawa jazdy. Międzynarodowe prawo
jazdy jest wydawane na okres 3 lat, nie dłużej jednak niż na okres ważności krajowego
prawa jazdy.
3.
Szefom i cudzoziemskiemu personelowi przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych
i misji specjalnych państw obcych oraz organizacji międzynarodowych, korzystających
z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych na mocy ustaw, umów międzynarodowych
bądź powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych lub na zasadzie wzajemności,
oraz innym osobom korzystającym z tych przywilejów i immunitetów uprawnienie do kierowania
pojazdem wydaje nieodpłatnie - nie zatrzymując prawa jazdy wydanego w państwie wysyłającym
- marszałek województwa mazowieckiego, na wniosek ministra właściwego do spraw zagranicznych.
4.
Pozwolenie wojskowe jest wydawane żołnierzom zasadniczej służby wojskowej i żołnierzom
służby kandydackiej na czas pełnienia tej służby przez dowódcę jednostki wojskowej
prowadzącej szkolenie kierowców.
5.
Pozwolenie wojskowe jest wymieniane przez starostę na prawo jazdy tej samej kategorii.
Osoba niespełniająca wymagań w zakresie wieku, o których mowa odpowiednio w art. 8
ust. 1 pkt 6 i 7, może otrzymać prawo jazdy z ograniczeniem do kierowania określonymi
pojazdami.
6.
Opłata, o której mowa w ust. 1 i 2, z wyjątkiem opłaty ewidencyjnej, stanowi dochód
powiatu.
Art. 11.
1.
Prawo jazdy jest wydawane osobie, która:
1)
osiągnęła minimalny wiek wymagany do kierowania pojazdami odpowiedniej kategorii;
2)
uzyskała orzeczenie:
a)
lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem,
b)
psychologiczne o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem - nie
dotyczy prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T;
3)
odbyła szkolenie wymagane do uzyskania prawa jazdy danej kategorii;
4)
zdała egzamin państwowy wymagany do uzyskania prawa jazdy odpowiedniej kategorii;
57)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.)
uprzedzona o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy oświadcza,
że zamieszkuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej przez 185 dni w
każdym roku kalendarzowym ze względu na swoje więzi osobiste lub zawodowe, albo gdy
nie jest związana z miejscem zawodowo, że przebywa na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej z zamiarem stałego pobytu albo przedstawi zaświadczenie, że studiuje co najmniej
od 6 miesięcy.
2.
Osoba, która nie ukończyła 18 lat, może uzyskać prawo jazdy kategorii AM, A1, B1 lub
T za pisemną zgodą rodzica lub opiekuna.
3.
Osoby, o których mowa w art. 8 ust. 2 i 3, do czasu osiągnięcia wymaganego minimalnego
wieku do kierowania pojazdami określonych kategorii, o którym mowa w art. 8 ust. 1,
mogą otrzymać prawo jazdy z ograniczeniem wynikającym z możliwości prowadzenia określonego
pojazdu.
4.
Dodatkowym warunkiem wydania prawa jazdy:
1)
kategorii C1, C, D1 lub D - jest spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 3
i 4, określonych dla prawa jazdy kategorii B;
2)
kategorii B+E, C1+E, C+E, D1+E lub D+E - jest spełnienie wymagań, o których mowa w
ust. 1 pkt 3 i 4, określonych odpowiednio dla prawa jazdy kategorii B, C1, C, D1 lub
D.
5.
Osoby, o których mowa w art. 9 ust. 2 pkt 2, w okresie między 21. a 23. rokiem życia
otrzymują prawo jazdy kategorii D i D+E z ograniczeniem do wykonywania regularnych
przewozów osób na liniach komunikacyjnych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym na trasie nieprzekraczającej 50 km.
6.
Dodatkowym warunkiem wydania prawa jazdy osobie, wobec której została wydana decyzja
o cofnięciu prawa jazdy w trybie art. 103 ust. 1 pkt 2 lub 3, jest uzyskanie orzeczenia
psychologicznego o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem.
7.
Przepisy ust. 1 pkt 1-4 oraz ust. 4 stosuje się do pozwolenia wojskowego.
Art. 12.
1.
Prawo jazdy nie może być wydane osobie:
1)
u której w wyniku badania lekarskiego stwierdzono aktywną formę uzależnienia od alkoholu
lub środka działającego podobnie do alkoholu;
2)
w stosunku do której został orzeczony prawomocnym wyrokiem sądu zakaz prowadzenia
pojazdów mechanicznych - w okresie i zakresie obowiązywania tego zakazu;
3)
w stosunku do której wydano decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami
lub zatrzymaniu prawa jazdy - w okresie i zakresie obowiązywania tej decyzji;
4)
posiadającej inny dokument stwierdzający uprawnienie do kierowania pojazdem silnikowym;
5)
która uzyskała za granicą prawo jazdy, a to prawo jazdy zostało zatrzymane lub uprawnienie
do kierowania pojazdami zostało cofnięte - w okresie obowiązywania zatrzymania prawa
jazdy lub cofnięcia uprawnienia;
6)
której prawo jazdy zostało wymienione w trybie art. 97 ust. 1 i 2;
78)Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 4; wszedł w życie
z dniem 25 października 2014 r.)
która rozpoczęła w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej
lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, procedurę wymiany prawa jazdy na krajowe
prawo jazdy lub procedurę wydania wtórnika polskiego krajowego prawa jazdy.
2.
Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się także wobec osoby ubiegającej się o wydanie lub zwrot
zatrzymanego prawa jazdy, a także o przywrócenie uprawnienia w zakresie prawa jazdy
kategorii:9)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy,
o której mowa w odnośniku 4; wszedł w życie z dniem 25 października 2014 r.
1)
B1 lub B - w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego
uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii AM, A1, A2 lub A;
2)
AM, A1, A2, A, C1, C, D1 lub D - w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów
mechanicznych obejmującego uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii B;
3)
B+E, C1+E, C+E, D1+E lub D+E - w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów
mechanicznych obejmującego uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii B lub odpowiednio
kategorii C1, C, D1 lub D.
2a10)Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 4; wszedł w życie
z dniem 25 października 2014 r..
W celu wydania prawa jazdy właściwy organ wydający prawo jazdy zwraca się do odpowiednich
organów państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państw
członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim
Obszarze Gospodarczym, o potwierdzenie, że osoba ubiegająca się o uprawnienie nie
posiada prawa jazdy wydanego w jednym z tych państw ani nie rozpoczęła procedury wymiany
prawa jazdy na krajowe prawo jazdy lub procedury wydania wtórnika polskiego krajowego
prawa jazdy.
2b10)Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 4; wszedł w życie
z dniem 25 października 2014 r..
Zapytanie i potwierdzenie, o których mowa w ust. 2a, następuje wyłącznie w drodze
teletransmisji przy użyciu Europejskiej Sieci Praw Jazdy.
3.
Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje się także wobec osoby ubiegającej się o wydanie prawa
jazdy kategorii:
1)
C1, C, D1 lub D - w okresie obowiązywania decyzji o cofnięciu lub zatrzymaniu prawa
jazdy obejmującej uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii B;
2)
B+E, C1+E, C+E, D1+E lub D+E - w okresie obowiązywania decyzji o cofnięciu lub zatrzymaniu
prawa jazdy obejmującej uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii B lub odpowiednio
kategorii C1, C, D1 lub D.
4.
Przepis ust. 1 pkt 4 nie dotyczy międzynarodowego prawa jazdy oraz prawa jazdy posiadanego
przez osoby, o których mowa w art. 10 ust. 3.
511)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku
4; wszedł w życie z dniem 25 października 2014 r..
Przepisy ust. 1 pkt 1-6 oraz ust. 2 i 3 stosuje się do pozwolenia wojskowego.
Art. 13.
1.
Prawo jazdy kategorii:
1)
AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T wydaje się na okres 15 lat, z tym że:
a)
okres ten może być krótszy, o ile wynika to z orzeczenia lekarskiego, o którym mowa
w art. 11 ust. 1 pkt 2 lit. a,
b)
prawo jazdy kategorii B uzyskane po raz pierwszy wydaje się na okres, o którym mowa
w art. 91 ust. 1, z zastrzeżeniem art. 92 ust. 1;
2)
C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D lub D+E wydaje się na okres 5 lat, nie dłużej jednak
niż na okres wynikający z orzeczenia lekarskiego i orzeczenia psychologicznego, o
których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2, z zastrzeżeniem art. 15.
2.
Orzeczenie lekarskie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w uzasadnionych przypadkach dotyczących
stanu zdrowia, może być wydawane na okres krótszy niż 5 lat.
3.
Okres ważności prawa jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D oraz D+E jest przedłużany
przez starostę po przedłożeniu:
1)
orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem i
orzeczenia psychologicznego o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania
pojazdem wydanych na podstawie badań, o których mowa w art. 75 ust. 1 pkt 2 oraz art.
82 ust. 1 pkt 2, albo
2)
orzeczenia stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na
stanowisku kierowcy i orzeczenia psychologicznego stwierdzającego brak przeciwwskazań
psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, o których mowa w rozdziale 7a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
4.
Prawo jazdy może zawierać wymagania lub ograniczenia wynikające:
1)
ze stanu zdrowia kierowcy;
2)
z możliwości prowadzenia określonego pojazdu.
5.
Wymagania lub ograniczenia mogą dotyczyć:
1)
stosowania:
a)
korekty lub ochrony wzroku,
b)
korekty słuchu,
c)
protezy lub szyny ortopedycznej;
2)
możliwości ograniczonego korzystania z pojazdu;
3)
konieczności modyfikacji lub dostosowania pojazdu;
4)
ograniczenia uprawnienia do kierowania wskazanymi pojazdami;
5)
dodatkowego oznakowania pojazdu;
6)
terminu ważności prawa jazdy.
6.
Okres ważności prawa jazdy określonej kategorii jest przedłużany, na wniosek osoby
zainteresowanej, za opłatą, o której mowa w art. 10 ust. 1, oraz po uiszczeniu opłaty
ewidencyjnej, w formie wymiany prawa jazdy. Do wymiany prawa jazdy stosuje się przepisy
ust. 1, 4 i 5 oraz art. 12 ust. 1-3.
7.
Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się do pozwolenia wojskowego.
Art. 14.
1.
Osoba posiadająca ważne krajowe prawo jazdy wydane za granicą może, na swój wniosek,
otrzymać prawo jazdy odpowiedniej kategorii, za opłatą, o której mowa w art. 10 ust.
1, oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, po zwrocie zagranicznego dokumentu organowi
wydającemu prawo jazdy. Jeżeli prawo jazdy wydane za granicą nie jest określone w
konwencjach o ruchu drogowym, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. a i b, dodatkowym
warunkiem otrzymania polskiego prawa jazdy jest złożenie z wynikiem pozytywnym części
teoretycznej egzaminu państwowego i przedstawienie uwierzytelnionego tłumaczenia zagranicznego
dokumentu. Warunek ten nie dotyczy krajowego prawa jazdy wydanego w państwie członkowskim
Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
2.
Jeżeli prawo jazdy wydane za granicą zawiera ograniczenie, o którym mowa w art. 13
ust. 5, ograniczenie to uwzględnia się w wydawanym prawie jazdy.
2a12)Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 4; wszedł w życie z dniem
25 października 2014 r..
Krajowe prawo jazdy wydane w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji
Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którego termin ważności
upłynął, a osoba posiadająca to prawo jazdy spełnia warunek, o którym mowa w art.
11 ust. 1 pkt 5, podlega wymianie na zasadach określonych w ust. 1 po potwierdzeniu
danych zamieszczonych w oryginale dokumentu przez właściwy organ tego państwa, który
go wydał, oraz po dostarczeniu przez osobę wnioskującą o wymianę prawa jazdy dokumentów
umożliwiających przedłużenie terminu ważności prawa jazdy.
2b12)Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 4; wszedł w życie z dniem
25 października 2014 r..
W celu wymiany krajowego prawa jazdy osoby, której prawo jazdy zostało wydane przez
inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederację
Szwajcarską lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)
- stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, właściwy organ wydający prawo
jazdy zwraca się do właściwego organu tego państwa o potwierdzenie danych zamieszczonych
w oryginale dokumentu.
2c12)Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 4; wszedł w życie z dniem
25 października 2014 r..
Organ wydający prawo jazdy wymienia informacje z właściwym organem państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
które wydało prawo jazdy, o rozpoczęciu procedury wymiany, przedłużenia tego prawa
jazdy lub zgłoszenia jego zatrzymania lub utraty.
2d12)Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 4; wszedł w życie z dniem
25 października 2014 r..
Potwierdzenie danych, o którym mowa w ust. 2a i 2b, oraz wymiana informacji, o której
mowa w ust. 2c, w zakresie prawa jazdy wydanego przez państwo członkowskie Unii Europejskiej,
Konfederację Szwajcarską lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym następuje wyłącznie
w drodze teletransmisji przy użyciu Europejskiej Sieci Praw Jazdy.
3.
W stosunku do obywateli niektórych państw można określić, na zasadach wzajemności,
warunki i tryb wydawania praw jazdy, odmienne niż te, o których mowa w ust. 1.
4.
Minister właściwy do spraw transportu może określić, w drodze rozporządzenia, warunki
i tryb wydawania praw jazdy, o których mowa w ust. 3.
5.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się odpowiednio:
1)
warunki wymiany polskich krajowych praw jazdy na krajowe prawa jazdy danego państwa;
2)
wymagania, od których spełnienia jest uzależniona wymiana polskich krajowych praw
jazdy na krajowe prawa jazdy danego państwa;
3)
obciążenia finansowe nakładane na obywatela polskiego wymieniającego polskie krajowe
prawo jazdy na krajowe prawo jazdy danego państwa.
Art. 14a13)Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 4; wszedł w życie z dniem
25 października 2014 r..
Przepisy art. 12 ust. 1 pkt 7, ust. 2a i 2b oraz art. 14 ust. 2a-2c stosuje się wyłącznie
w zakresie danych aktualnie dostępnych w Europejskiej Sieci Praw Jazdy.
Art. 15.
1.
Starosta dokonuje w prawie jazdy wpisu potwierdzającego odbycie kwalifikacji wstępnej,
kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji
wstępnej uzupełniającej przyspieszonej albo szkolenia okresowego, o których mowa w
rozdziale 7a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
2.
Wpis jest dokonywany na pisemny wniosek kierowcy, na podstawie przedłożonych kopii:
1)
świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie kwalifikacji wstępnej,
kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji
wstępnej uzupełniającej przyspieszonej, szkolenia okresowego albo karty kwalifikacji
kierowcy wydanej w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej
lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zgodnie z dyrektywą nr 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w
sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów
drogowych do przewozu rzeczy lub osób, zmieniającą rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85
oraz dyrektywę Rady 91/439/EWG i uchylającą dyrektywę Rady 76/914/EWG,
2)
orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania
pracy na stanowisku kierowcy,
3)
orzeczenia psychologicznego stwierdzającego brak przeciwwskazań psychologicznych do
wykonywania pracy na stanowisku kierowcy
- określonych w przepisach ustawy, o której mowa w ust. 1.
3.
Świadectwo kwalifikacji zawodowej, potwierdzające ukończenie szkolenia okresowego
w zakresie jednego z bloków programowych, wydane osobie, o której mowa w art. 39d ust. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, stanowi podstawę do uzyskania wpisu, o którym mowa w ust. 1, w zakresie posiadanych
kategorii prawa jazdy spośród kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D i D+E.
4.
Wpis jest dokonywany, w formie wymiany prawa jazdy, na okres 5 lat, liczony od dnia
wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej, o którym mowa w przepisach rozdziału 7a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przy czym termin ten nie może być dłuższy niż okres ważności orzeczenia lekarskiego
i orzeczenia psychologicznego, o których mowa w przepisach rozdziału 7a tej ustawy.
5.
Za dokonanie wpisu, o którym mowa w ust. 1, pobiera się opłatę, o której mowa w art.
10 ust. 1, oraz opłatę ewidencyjną.
Art. 16.
1.
Pozwolenie na kierowanie tramwajem jest wydawane, na wniosek osoby zainteresowanej,
za opłatą oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, przez starostę. Do wydawania pozwolenia
na kierowanie tramwajem stosuje się przepisy art. 12 ust. 1 i odpowiednio art. 13
ust. 4 i 5.
2.
Pozwolenie na kierowanie tramwajem jest wydawane osobie, która:
1)
osiągnęła wiek wymagany do kierowania tramwajem;
2)
uzyskała orzeczenie:
a)
lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem,
b)
psychologiczne o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem;
3)
odbyła wymagane szkolenie;
4)
zdała egzamin państwowy wymagany do uzyskania pozwolenia.
3.
Pozwolenie na kierowanie tramwajem jest wydawane na okres 5 lat, nie dłużej jednak
niż na okres wynikający z terminu ważności orzeczenia lekarskiego i orzeczenia psychologicznego,
o których mowa w ust. 2 pkt 2.
4.
Okres ważności pozwolenia na kierowanie tramwajem jest przedłużany przez starostę
po przedłożeniu orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania
pojazdem i orzeczenia psychologicznego o braku przeciwwskazań psychologicznych do
kierowania pojazdem wydanych na podstawie badań, o których mowa w art. 75 ust. 1 pkt
2 oraz art. 82 ust. 1 pkt 2.
5.
Okres ważności pozwolenia na kierowanie tramwajem jest przedłużany, za opłatą, o której
mowa w ust. 1, oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, w formie wymiany tego dokumentu.
Do wymiany pozwolenia na kierowanie tramwajem stosuje się przepisy ust. 1-3.
6.
Opłata, o której mowa w ust. 1, z wyjątkiem opłaty ewidencyjnej, stanowi dochód powiatu.
Art. 16a14)Dodany przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 4..
Starosta, wydając prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, wykorzystuje
system teleinformatyczny w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne
(Dz. U. z 2014 r. poz. 1114) umożliwiający wykonywanie przez organ wydający prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie
tramwajem czynności związanych z ich wydawaniem, zamieszczaniem danych i informacji
w bazie danych oraz składanie zamówień na wykonanie praw jazdy lub pozwoleń na kierowanie
tramwajem.
Art. 17.
1.
Kartę rowerową wydaje nieodpłatnie, za pisemną zgodą rodzica lub opiekuna:
1)
dyrektor szkoły - uczniowi szkoły podstawowej;
2)
dyrektor wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego lub przedsiębiorca prowadzący ośrodek
szkolenia kierowców posiadający poświadczenie potwierdzające spełnianie dodatkowych
wymagań - osobie niewymienionej w pkt 1.
2.
Kartę rowerową może uzyskać osoba, która:
1)
osiągnęła wymagany minimalny wiek;
2)
wykazała się niezbędnymi umiejętnościami odpowiednio podczas zajęć szkolnych, zajęć
prowadzonych przez wojewódzki ośrodek ruchu drogowego lub zajęć prowadzonych przez
ośrodek szkolenia kierowców posiadający poświadczenie potwierdzające spełnianie dodatkowych
wymagań.
Art. 18.
1.
Osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem jest obowiązana
zawiadomić starostę o utracie tego dokumentu, jego zniszczeniu w stopniu powodującym
nieczytelność, a także o zmianie stanu faktycznego wymagającego zmiany danych w nim
zawartych, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tego zdarzenia.
2.
Na wniosek osoby uprawnionej w przypadkach, o których mowa w ust. 1, starosta wydaje,
za opłatą, o której mowa w art. 10 ust. 1 lub w art. 16 ust. 1, oraz po uiszczeniu
opłaty ewidencyjnej:
1)
wtórnik dokumentu pod warunkiem:
a)
złożenia oświadczenia o utracie dokumentu, pod rygorem odpowiedzialności karnej wynikającej
z art. 233 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny
(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.15)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z
1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz.
1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061,
Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r.
Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr 243, poz. 2426, z 2005 r. Nr
86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz.
1479 i Nr 180, poz. 1493, z 2006 r. Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592 i Nr 226,
poz. 1648, z 2007 r. Nr 89, poz. 589, Nr 123, poz. 850, Nr 124, poz. 859 i Nr 192,
poz. 1378, z 2008 r. Nr 90, poz. 560, Nr 122, poz. 782, Nr 171, poz. 1056, Nr 173,
poz. 1080 i Nr 214, poz. 1344, z 2009 r. Nr 62, poz. 504, Nr 63, poz. 533, Nr 166,
poz. 1317, Nr 168, poz. 1323, Nr 190, poz. 1474, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206, poz.
1589, z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 40, poz. 227 i 229, Nr 98, poz. 625 i 626, Nr 125,
poz. 842, Nr 127, poz. 857, Nr 152, poz. 1018 i 1021, Nr 182, poz. 1228, Nr 225, poz.
1474 i Nr 240, poz. 1602, z 2011 r. Nr 17, poz. 78, Nr 24, poz. 130, Nr 39, poz. 202,
Nr 48, poz. 245, Nr 72, poz. 381, Nr 94, poz. 549, Nr 117, poz. 678, Nr 133, poz.
767, Nr 160, poz. 964, Nr 191, poz. 1135, Nr 217, poz. 1280, Nr 233, poz. 1381 i Nr
240, poz. 1431, z 2012 r. poz. 611, z 2013 r. poz. 849, 905, 1036 i 1247 oraz z 2014 r.
poz. 538.), zwanej dalej „Kodeksem karnym”, albo
b)
zwrotu zniszczonego dokumentu;
2)
nowy dokument pod warunkiem zwrotu dokumentu wymagającego zmiany danych.
3.
W stosunku do osób, o których mowa w art. 10 ust. 3, organem właściwym w sprawach
określonych w ust. 1, 2 i 6 jest marszałek województwa mazowieckiego.
4.
W przypadku utraty lub zniszczenia pozwolenia wojskowego wtórnik tego dokumentu wydaje
nieodpłatnie dowódca jednostki wojskowej, który wydał pozwolenie wojskowe.
5.
W przypadku utraty lub zniszczenia karty rowerowej wtórnik tego dokumentu wydaje nieodpłatnie
podmiot, który wydał kartę rowerową.
6.
Osoba, która po uzyskaniu wtórnika odzyskała utracony dokument, o którym mowa w ust.
1, jest obowiązana zwrócić ten dokument staroście.
Art. 18a16)Dodany przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 4..
W przypadku gdy zmiana stanu faktycznego w zakresie adresu kierowcy wymagająca wydania
nowego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, spowodowana została zmianami
administracyjnymi, rada powiatu może, w drodze uchwały, zmniejszyć opłatę za wydanie
lub zwolnić od jej uiszczenia osoby obowiązane do ubiegania się o wydanie tych dokumentów.
Art. 19.
Minister właściwy do spraw transportu dokonuje, z zachowaniem przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych
(Dz. U. z 2013 r. poz. 907, z późn. zm.17)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 984, 1047 i 1473 oraz z 2014 r. poz. 423, 768, 811, 915, 1146 i 1232.), wyboru:
1)
producenta blankietów praw jazdy;
2)
podmiotu dokonującego personalizacji blankietów praw jazdy i dystrybucji praw jazdy;
3)
producenta blankietów międzynarodowych praw jazdy;
4)
producenta pozwoleń na kierowanie tramwajem.
Art. 20.
1.
Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wzory dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami oraz ich opis;
2)
szczegółowe warunki wydawania i zatrzymywania dokumentów stwierdzających uprawnienia
do kierowania pojazdami, cofania i przywracania uprawnień do kierowania pojazdami,
a także szczegółowe czynności organów i innych jednostek z tym związane oraz wzory
dokumentów stosowanych w tych sprawach;
3)
opłatę za wydanie:
a)
prawa jazdy - przy czym jej wysokość nie może przekroczyć 200 zł,
b)
międzynarodowego prawa jazdy - przy czym jej wysokość nie może przekroczyć 200 zł,
c)
pozwolenia na kierowanie tramwajem - przy czym jej wysokość nie może przekroczyć 30
zł.
2.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się odpowiednio:
1)
obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej;
2)
konieczność prawidłowego zabezpieczenia dokumentów przed podrobieniem lub przerobieniem;
3)
konieczność zapewnienia sprawności procedur administracyjnych, w tym prowadzenia spraw
w formie elektronicznej;
4)
koszty produkcji i dystrybucji dokumentów oraz koszty rzeczowe i osobowe związane
z ich wydaniem.
3.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, wzór i opis pozwolenia
wojskowego, a także tryb jego wydawania.
4.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3, uwzględnia się odpowiednio konieczność:
1)
zapewnienia zgodności pozwolenia wojskowego z obowiązującym podziałem kategorii prawa
jazdy;
2)
prawidłowego zabezpieczenia dokumentów przed podrobieniem lub przerobieniem;
3)
zapewnienia sprawności procedur administracyjnych w zakresie regulowanym w rozporządzeniu.
Rozdział 4
Szkolenie osób ubiegających się o uprawnienie do kierowania pojazdami
Art. 21.
1.
Osoba ubiegająca się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdem silnikowym
lub uprawnienia do kierowania tramwajem może rozpocząć szkolenie nie wcześniej niż
3 miesiące przed osiągnięciem minimalnego wieku, o którym mowa odpowiednio w art.
8 lub 9, wymaganego od kierującego pojazdem objętego tym uprawnieniem, a jeżeli osobą
tą jest uczeń uczestniczący w zajęciach szkolnych w szkole, w której podstawa programowa
kształcenia w zawodzie przewiduje uzyskanie umiejętności kierowania pojazdem silnikowym,
okres ten wynosi 12 miesięcy.
2.
Osoba, która nie ukończyła 18 lat, może rozpocząć szkolenie za pisemną zgodą rodzica
lub opiekuna.
318)Dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 4..
Osoba ubiegająca się o uzyskanie uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa
jazdy kategorii C, C+E, D lub D+E może rozpocząć szkolenie nie wcześniej niż 3 miesiące
przed osiągnięciem minimalnego wieku, o którym mowa w art. 9, także jeżeli jest w
trakcie uzyskiwania odpowiednio kwalifikacji wstępnej lub wstępnej przyspieszonej
w zakresie tej kategorii prawa jazdy, a jeżeli tą osobą jest uczeń uczestniczący w
zajęciach szkolnych w szkole, w której podstawa programowa kształcenia w zawodzie
przewiduje uzyskanie umiejętności kierowania pojazdem silnikowym, okres ten wynosi
12 miesięcy.
Art. 22.
1.
Nie może być szkolona osoba:
1)
niespełniająca wymagań, o których mowa w art. 21;
2)
w stosunku do której został orzeczony prawomocnym wyrokiem sądu zakaz prowadzenia
pojazdów mechanicznych - w okresie i zakresie obowiązywania tego zakazu;
319)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
4.)
w stosunku do której wydano decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy - w okresie i zakresie
obowiązywania tej decyzji;
4)
nieposiadająca:
a)
orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem,
b)
orzeczenia psychologicznego o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania
pojazdem - nie dotyczy uprawnień w zakresie prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1,
B, B+E lub T.
2.
Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się także wobec osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnień
w zakresie prawa jazdy kategorii:
1)
B1 lub B - w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego
uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii AM, A1, A2 lub A;
2)
C1, C, D1 lub D - w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych
obejmującego uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii B;
3)
B+E, C1+E, C+E, D1+E lub D+E - w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów
mechanicznych obejmującego uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii B lub odpowiednio
kategorii C1, C, D1 lub D.
320)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
4..
Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje się także wobec osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnień
w zakresie prawa jazdy kategorii:
1)
C1, C, D1 lub D - w okresie obowiązywania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy obejmującej
uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii B oraz w przypadku zawieszenia tych uprawnień;
2)
B+E, C1+E, C+E, D1+E lub D+E - w okresie obowiązywania decyzji o zatrzymaniu prawa
jazdy obejmującej uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii B lub odpowiednio kategorii
C1, C, D1 lub D oraz w przypadku zawieszenia tych uprawnień.
Art. 23.
1.
Szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem,
pojazdem silnikowym lub uprawnienia do kierowania tramwajem odbywa się w formie:
1)
kursu;
2)
zajęć szkolnych - w zakresie uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi, z wyłączeniem
uprawnień w zakresie prawa jazdy kategorii A1, A2 i A.
2.
Szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem
lub pojazdem silnikowym jest prowadzone zgodnie z programem szkolenia i obejmuje:
1)
część teoretyczną przeprowadzaną w formie wykładów i ćwiczeń w zakresie:
a)
podstaw kierowania pojazdem i uczestnictwa w ruchu drogowym,
b)
obowiązków i praw kierującego pojazdem;
2)
część praktyczną w zakresie kierowania pojazdem, zwaną dalej „nauką jazdy”, przeprowadzaną:
a)
na placu manewrowym,
b)
w ruchu miejskim oraz
c)
w ruchu poza obszarem zabudowanym;
3)
naukę udzielania pierwszej pomocy przeprowadzaną w formie wykładów i zajęć praktycznych;
4)
kontrolne sprawdzenie poziomu osiągniętej wiedzy i umiejętności, zwane dalej „egzaminem
wewnętrznym”.
3.
Wykłady, o których mowa w ust. 2 pkt 1, mogą być przeprowadzone w formie nauczania
na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu pod nadzorem ośrodka
szkolenia kierowców.
421)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
4..
Egzamin wewnętrzny jest przeprowadzany po ukończeniu części teoretycznej i części
praktycznej szkolenia oraz nauki udzielania pierwszej pomocy, o których mowa w ust.
2 pkt 1-3, przez instruktora lub wykładowcę wyznaczonych przez kierownika podmiotu
prowadzącego szkolenie. Wykładowca przeprowadza wyłącznie część teoretyczną egzaminu
wewnętrznego.
4a22)Dodany przez art. 1 pkt 11 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 4..
Część teoretyczną egzaminu wewnętrznego, o którym mowa w ust. 4, w przypadku zajęć
przeprowadzonych w sposób określony w ust. 3, przeprowadza się po zakończeniu zajęć
teoretycznych.
5.
Szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania tramwajem obejmuje:
1)
część teoretyczną w zakresie podstaw kierowania tramwajem, uczestnictwa w ruchu drogowym
i obsługi technicznej tramwaju, przeprowadzaną w formie wykładów;
2)
część praktyczną w zakresie obsługi technicznej i kierowania tramwajem;
3)
ćwiczenia sprawdzające wiedzę i umiejętności z zakresu, o którym mowa w pkt 1 i 2;
4)
naukę udzielania pierwszej pomocy przeprowadzaną w formie wykładów i zajęć praktycznych.
6.
Czas poświęcony na przeprowadzenie zajęć, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3 oraz ust.
3 i 5, powinien być dostosowany do umiejętności i predyspozycji osoby szkolonej, nie
krótszy jednak od minimalnych wymagań określonych dla uprawnień danej kategorii prawa
jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem.
7.
Przepisy ust. 1-4 i 6 stosuje się odpowiednio do szkolenia żołnierzy na potrzeby Sił
Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz funkcjonariuszy służb podległych lub nadzorowanych
przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
Art. 23a23)Dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 4; wszedł w życie z dniem
1 stycznia 2015 r..
Osoba ubiegająca się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdem silnikowym
lub uprawnienia do kierowania tramwajem, która uzyskała pozytywny wynik z części t …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.