Rozporządzenie Ministra Kultury z dnia 19 sierpnia 2002 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego.

Dziennik Ustaw Nr 138 — 8821 — Poz. 1164 1164 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA KULTURY z dnia 19 sierpnia 2002 r. w sprawie podstaw programowych kszta∏cenia w zawodach szkolnictwa artystycznego. Na podstawie art. 32a ust. 4 i art. 22 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 wrzeÊnia 1991 r. o systemie oÊwiaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 117, poz. 759 i Nr 162, poz. 1126, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 19, poz. 239, Nr 48, poz. 550, Nr 104, poz. 1104, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1320, z 2001 r. Nr 111, poz. 1194 i Nr 144, poz. 1615 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 362 i Nr 113, poz. 984) zarzàdza si´, co nast´puje: §

1. Ustala si´ podstawy programowe kszta∏cenia w zawodach szkolnictwa artystycznego, okreÊlonych w klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego, stanowiàcej za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 kwietnia 2002 r. w sprawie klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego (Dz. U. Nr 63, poz. 571), stanowiàce za∏àczniki do rozporzàdzenia: — za∏àcznik nr 2; 3) plastyk (symbol cyfrowy 347[07]) — za∏àcznik nr 3; 4) tancerz (symbol cyfrowy 347[08]) — za∏àcznik nr 4; 5) aktor cyrkowy (symbol cyfrowy 347[01]) — za∏àcznik nr 5; 6) animator kultury (symbol cyfrowy 347[03]) — za∏àcznik nr 6; 7) bibliotekarz (symbol cyfrowy 414[01]) — za∏àcznik nr
2. §
3. W szko∏ach artystycznych w zakresie kszta∏cenia ogólnego stosuje si´ podstawy programowe okreÊlone przez ministra w∏aÊciwego do spraw oÊwiaty i wychowania. §
4. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. 1) muzyk (symbol cyfrowy 347[04]) — za∏àcznik nr 1; 2) aktor scen muzycznych (symbol cyfrowy 347[02]) Minister Kultury: W. Dàbrowski Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Kultury z dnia 19 sierpnia 2002 r. (poz.1164) Za∏àcznik nr 1 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE MUZYK Opis zawodu Kszta∏cenie w zawodzie muzyk obejmuje dwa etapy edukacyjne, czyli okresy kszta∏cenia o wyró˝nionych celach, stanowiàcych ca∏oÊç dydaktycznà: A. pierwszy etap edukacyjny obejmuje kszta∏cenie w szkole muzycznej I stopnia lub ogólnokszta∏càcej szkole muzycznej I stopnia, B. drugi etap edukacyjny obejmuje kszta∏cenie w szkole muzycznej II stopnia lub ogólnokszta∏càcej szkole muzycznej II stopnia, w specjalnoÊciach: I. Instrumentalista, II. Wokalista, III. Rytmika, IV. Lutnik. A. PIERWSZY ETAP EDUKACYJNY SZKO¸A MUZYCZNA I STOPNIA OGÓLNOKSZTA¸CÑCA SZKO¸A MUZYCZNA I STOPNIA Cele nauczania
5. Zainteresowanie ucznia muzykà.
6. Rozwijanie uzdolnieƒ muzycznych ucznia w sposób dostosowany do jego wieku i predyspozycji.
7. Rozbudzanie zami∏owania do muzyki.
8. Nauczanie podstaw gry na instrumencie. Dziennik Ustaw Nr 138 — 8822 —
9. Rozwijanie umiej´tnoÊci technicznych i interpretacyjnych.
10. Nauczanie zasad notacji w stopniu umo˝liwiajàcym samodzielne odczytywanie zapisu nutowego.
11. Przygotowanie do samodzielnego opracowywania krótkich i ∏atwych utworów.
12. Wdro˝enie do systematycznego i Êwiadomego çwiczenia.
13. Rozwijanie naturalnej potrzeby ekspresji twórczej ucznia i kszta∏cenie wyobraêni artystycznej.
14. Rozwijanie umiej´tnoÊci muzykowania zespo∏owego.
15. Przygotowanie ucznia do publicznych wyst´pów estradowych, zach´canie do aktywnego uczestnictwa w ˝yciu muzycznym.
16. Zapoznanie ucznia z podstawowà wiedzà o muzyce.
17. Kszta∏towanie wra˝liwoÊci estetycznej i poczucia pi´kna.
18. Przygotowanie absolwentów do dalszego kszta∏cenia w szkole muzycznej II stopnia. Przedmiot g∏ówny Instrument TreÊci nauczania
19. Podstawowa wiedza w zakresie historii instrumentu, budowy instrumentu i jego cz´Êci, obs∏ugi oraz konserwacji.
20. Podstawy prawid∏owego aparatu gry (prawid∏owa postawa, u∏o˝enie ràk, w∏aÊciwy sposób wydobycia dêwi´ku).
21. Wybrane elementy techniki gry.
22. Podstawy interpretacji utworu zgodnej z zapisem, budowà formalnà i elementami stylu.
23. Zasady notacji w∏aÊciwej dla danego instrumentu oraz techniki czytania a vista ∏atwych utworów.
24. Przygotowanie do samodzielnej pracy nad ∏atwym utworem w zakresie poprawnego odczytania tekstu nutowego, çwiczenia i korygowania b∏´dów.
25. Przygotowanie do praktyki estradowej z uwzgl´dnieniem podstawowych elementów obycia estradowego, m.in. w zakresie technik opanowania pami´ciowego utworu oraz koncentracji i pokonywania tremy.
26. Podstawowe formy muzykowania zespo∏owego.
27. Literatura muzyczna dla danego instrumentu, dobrana przez nauczyciela w zale˝noÊci od mo˝liwoÊci ucznia i z uwzgl´dnieniem jego preferencji.
28. Program na zakoƒczenie etapu edukacyjnego. Osiàgni´cia uczniów Fortepian
29. Umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci fortepianu. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci z historii instrumentu. Poz. 1164
30. Opanowanie prawid∏owej postawy, u∏o˝enia prawej i lewej r´ki na klawiaturze, prawid∏owego u∏o˝enia nóg. Umiej´tnoÊç prawid∏owego wydobycia dêwi´ku w zale˝noÊci od rejestru i dynamiki. ÂwiadomoÊç roli i dzia∏ania palców w procesie powstawania dêwi´ku.
31. Opanowanie podstaw techniki gry z uwzgl´dnieniem niezale˝noÊci ràk i palców na klawiaturze, umiej´tnoÊci grania ró˝nymi sposobami artykulacji (legato, non legato, staccato, portato), umiej´tnoÊci pos∏ugiwania si´ prawym peda∏em (prostym — taktowym i synkopowanym).
32. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà.
33. ZnajomoÊç notacji w kluczu wiolinowym i basowym oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie z uwzgl´dnieniem precyzji rytmicznej.
34. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym (palcowanie, pedalizacja, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem. Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
35. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ równymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu.
36. Umiej´tnoÊç muzykowania zespo∏owego pod kierunkiem nauczyciela (np.: na cztery r´ce, na dwa fortepiany, ∏atwe akompaniamenty).
37. Opanowanie literatury fortepianowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej dla prawej i lewej r´ki, utwory polifoniczne, formy cykliczne (do wyboru np.: sonatina, sonata, koncert, wariacje), akompaniamenty.
38. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej dla prawej i lewej r´ki, utworu polifonicznego, jednej cz´Êci sonatiny lub sonaty (do wyboru: allegro sonatowe, wariacje lub rondo), utwór dowolny. Ca∏y program powinien byç wykonany z pami´ci. Organy
39. Umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci i ogólnych zasad dzia∏ania traktury. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci z historii instrumentu.
40. Opanowanie prawid∏owej postawy, u∏o˝enia prawej i lewej r´ki na manuale, prawid∏owego u∏o˝enia nóg na pedale. Umiej´tnoÊç prawid∏owego wydobycia dêwi´ku na manuale. Umiej´tnoÊç koordynacji pracy ràk i nóg.
41. Opanowanie podstaw techniki gry z uwzgl´dnieniem: niezale˝noÊci ràk i palców na manuale i nóg Dziennik Ustaw Nr 138 — 8823 — na pedale, umiej´tnoÊci gry wielog∏osowej na manuale, umiej´tnoÊci grania ró˝nymi sposobami artykulacji (legato, non legato, staccato, portato).
42. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà.
43. ZnajomoÊç notacji w kluczu wiolinowym i basowym oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie. Poz. 1164 (palcowanie, miechowanie, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem (pokonywanie trudnych miejsc). Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
44. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu.
45. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym. Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
46. Umiej´tnoÊç gry pod kierunkiem nauczyciela w prostych formach muzykowania zespo∏owego (np.: unisono, duet, akordeonowe zespo∏y kameralne jednorodne lub mieszane, orkiestra akordeonowa, gra z akompaniamentem).
47. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu.
48. Opanowanie literatury akordeonowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, polifonicznej i dawnych mistrzów, forma cykliczna (do wyboru: sonatina, suita, wariacje), utwory ró˝ne, muzyka u˝ytkowa ró˝nych narodów.
49. Umiej´tnoÊç muzykowania zespo∏owego pod kierunkiem nauczyciela.
50. Opanowanie literatury organowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory polifoniczne, utwory muzyki dawnej, formy cykliczne.
51. Poprawne wykonanie jednej etiudy dla prawej r´ki, jednej etiudy dla lewej r´ki na manua∏ melodyczny, jednej etiudy dla lewej r´ki na manua∏ basowo-akordowy, grania a vista, jednego utworu polifonicznego, jednego utworu dawnych mistrzów, dwóch utworów dowolnych. Program powinien byç wykonany z pami´ci.
52. Poprawne wykonanie utworu polifonicznego, jednej cz´Êci sonaty, utworu dowolnego. Gitara Akordeon
53. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci z historii instrumentu i umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci akordeonu oraz poznanie roli poszczególnych elementów instrumentu w procesie powstawania dêwi´ku. ZnajomoÊç zasad konserwacji akordeonu.
54. Opanowanie prawid∏owej postawy, w∏aÊciwego trzymania akordeonu, prawid∏owego u∏o˝enia prawej i lewej r´ki. Umiej´tnoÊç wydobycia dêwi´ku p∏ynnym prowadzeniem miecha.
55. Opanowanie podstaw techniki gry z uwzgl´dnieniem: umiej´tnoÊci pos∏ugiwania si´ technikà miechowo-palcowà miechem jednokierunkowym, umiej´tnoÊci gry miechem zmiennym, umiej´tnoÊci gry prawà r´kà na manuale dyskantowym i lewà r´kà na manuale melodycznym i basowo-akordowym.
56. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà.
57. ZnajomoÊç notacji w kluczu wiolinowym i basowym oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie.
58. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym
59. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci z historii instrumentu i umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci gitary oraz poznanie roli poszczególnych elementów instrumentu w procesie powstawania dêwi´ku. ZnajomoÊç zasad czyszczenia i konserwacji gitary, strun i futera∏u. Umiej´tnoÊç samodzielnego strojenia instrumentu.
60. Opanowanie prawid∏owej postawy, w∏aÊciwego trzymania gitary, prawid∏owego u∏o˝enia prawej i lewej r´ki. Umiej´tnoÊç w∏aÊciwego sposobu siedzenia, w∏aÊciwego stosowania podgitarnika, podnó˝ka lub poduszki.
61. Opanowanie podstaw techniki gry z uwzgl´dnieniem koordynacji pracy obydwu ràk, niezale˝noÊci palcowej obu ràk, gry fla˝oletów naturalnych i sztucznych, uderzenia tirando i apoyando, gry dwudêwi´ków, trójdêwi´ków i czterodêwi´ków, chwytów poprzecznych barré, czystoÊci intonacji, grania w pozycjach, realizacji arpeggio, tremolo i rasgueado, realizacji podstawowych ozdobników.
62. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà.
63. ZnajomoÊç notacji oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie z uwzgl´dnieniem precyzji rytmicznej. Dziennik Ustaw Nr 138 — 8824 — Poz. 1164
64. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym (palcowanie, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem. Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
65. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu.
66. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu.
67. Umiej´tnoÊç gry pod kierunkiem nauczyciela w prostych formach muzykowania zespo∏owego.
68. Umiej´tnoÊç gry pod kierunkiem nauczyciela w prostych formach muzykowania zespo∏owego (np.: unisono, gitarowe zespo∏y kameralne lub orkiestra gitarowa, gra z akompaniamentem).
69. Opanowanie literatury gitarowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory polifoniczne, forma cykliczna (do wyboru: sonatina, sonata, suita, wariacje), utwory kameralne (duet, trio).
70. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej, cz´Êci suity lub utworu z muzyki dawnej, cz´Êci sonaty klasycznej lub wariacje klasyczne, utworu dowolnego, utworu kameralnego lub utworu z akompaniamentem, grania a vista. Harfa
71. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci historii instrumentu i umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci harfy oraz poznanie roli poszczególnych elementów instrumentu w procesie powstawania dêwi´ku. ZnajomoÊç zasad czyszczenia i konserwacji instrumentu. Umiej´tnoÊç strojenia harfy pod kierunkiem nauczyciela.
72. Opanowanie prawid∏owej postawy, w∏aÊciwego u∏o˝enia prawej i lewej r´ki ze szczególnym zwróceniem uwagi na uk∏ad kciuka. Umiej´tnoÊç w∏aÊciwej pracy nóg zsynchronizowana z pracà ràk.
73. Opanowanie podstaw techniki gry z uwzgl´dnieniem wykszta∏cenia niezale˝noÊci palców, gry naturalnych fla˝oletów, gry akordów technikà secco i arpeggio, gry étouffé i glissando, realizacji podstawowych ozdobników.
74. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà.
75. ZnajomoÊç notacji w kluczu wiolinowym i basowym oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie z uwzgl´dnieniem poprawnej pedalizacji i precyzji rytmicznej.
76. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym (palcowanie, pedalizacja, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem (pokonywanie trudnych miejsc). Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
77. Opanowanie literatury harfowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory polifoniczne i dawnych mistrzów, forma cykliczna (do wyboru: sonata, concertino, wariacje).
78. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej, jednego utworu solowego z muzyki dawnej, dwóch kontrastujàcych cz´Êci sonaty. Skrzypce
79. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci z historii instrumentu i umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci skrzypiec i smyczka oraz poznanie roli poszczególnych elementów instrumentu i smyczka w procesie powstawania dêwi´ku. ZnajomoÊç zasad czyszczenia i konserwacji skrzypiec i smyczka oraz umiej´tnoÊç samodzielnego strojenia instrumentu.
80. Opanowanie prawid∏owej postawy, w∏aÊciwego trzymania skrzypiec pod brodà i smyczka, prawid∏owego u∏o˝enia prawej i lewej r´ki. Umiej´tnoÊç wydobycia dêwi´ku przy zachowaniu swobodnego aparatu gry.
81. Opanowanie podstaw techniki gry z uwzgl´dnieniem umiej´tnoÊci gry „ca∏ym smyczkiem” i poszczególnymi cz´Êciami smyczka, gry naturalnych fla˝oletów, umiej´tnoÊci prawid∏owego uk∏adu prawej i lewej r´ki, czystoÊci intonacji, grania w pozycjach, realizacji podstawowych ozdobników, wibracji.
82. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà.
83. ZnajomoÊç notacji oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie z uwzgl´dnieniem poprawnej intonacji i precyzji rytmicznej.
84. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym (palcowanie, smyczkowanie, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem. Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
85. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu. Dziennik Ustaw Nr 138 — 8825 —
86. Umiej´tnoÊç gry pod kierunkiem nauczyciela w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego (np.: unisono, smyczkowe zespo∏y kameralne, gra z akompaniamentem).
87. Opanowanie literatury skrzypcowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory na skrzypce z akompaniamentem (od baroku do XX wieku), forma cykliczna (do wyboru: sonata, concertino, koncert, wariacje), utwory kameralne (duet, trio lub kwartet).
88. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej, w tym jednej dwudêwi´kowej, jednego utworu solowego z akompaniamentem z pami´ci, cz´Êci pierwszej lub drugiej i trzeciej koncertu, dwóch kontrastujàcych cz´Êci sonaty. Poz. 1164 unisono, smyczkowe zespo∏y kameralne, gra z akompaniamentem).
89. Opanowanie literatury altówkowej (równie˝ skrzypcowej) w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory na altówk´ (skrzypce) z akompaniamentem (od baroku do XX wieku), forma cykliczna (do wyboru: sonata, concertino, koncert, wariacje), utwory kameralne (duet, trio lub kwartet).
90. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej, w tym jednej dwudêwi´kowej, jednego utworu solowego z akompaniamentem z pami´ci, cz´Êci pierwszej lub drugiej i trzeciej koncertu, dwóch kontrastujàcych cz´Êci sonaty. Wiolonczela Altówka
91. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci z historii instrumentu i umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci altówki i smyczka oraz poznanie roli poszczególnych elementów instrumentu i smyczka w procesie powstawania dêwi´ku. ZnajomoÊç zasad czyszczenia i konserwacji altówki i smyczka. Umiej´tnoÊç samodzielnego strojenia instrumentu.
92. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci z historii instrumentu i umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci wiolonczeli i smyczka oraz poznanie roli poszczególnych elementów instrumentu i smyczka w procesie powstawania dêwi´ku. ZnajomoÊç zasad czyszczenia i konserwacji wiolonczeli i smyczka. Umiej´tnoÊç samodzielnego strojenia instrumentu.
93. Opanowanie prawid∏owej postawy, w∏aÊciwego trzymania altówki i smyczka, prawid∏owego u∏o˝enia prawej i lewej r´ki. Umiej´tnoÊç wydobycia dêwi´ku przy zachowaniu swobodnego aparatu gry.
94. Opanowanie prawid∏owej postawy przy grze, umiej´tnoÊç dobrania w∏aÊciwej d∏ugoÊci nó˝ki do wzrostu grajàcego, prawid∏owego u∏o˝enia prawej i lewej r´ki. Umiej´tnoÊç wydobycia dêwi´ku przy zachowaniu swobodnego aparatu gry.
95. Opanowanie podstaw techniki gry z uwzgl´dnieniem umiej´tnoÊci gry „ca∏ym smyczkiem” i poszczególnymi cz´Êciami smyczka, gry naturalnych fla˝oletów, umiej´tnoÊci prawid∏owego uk∏adu prawej i lewej r´ki, czystoÊci intonacji, grania w pozycjach, realizacji podstawowych ozdobników, wibracji.
96. Opanowanie podstaw techniki gry z uwzgl´dnieniem umiej´tnoÊci gry „ca∏ym smyczkiem” i poszczególnymi cz´Êciami smyczka, gry naturalnych fla˝oletów, umiej´tnoÊci prawid∏owego uk∏adu prawej i lewej r´ki, czystoÊci intonacji, grania w pozycjach (∏àcznie z pozycjà kciukowà), realizacji podstawowych ozdobników.
97. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà.
98. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà.
99. ZnajomoÊç notacji w kluczu altowym oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie z uwzgl´dnieniem poprawnej intonacji i precyzji rytmicznej.
100. ZnajomoÊç notacji w kluczu basowym i tenorowym oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie.
101. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym (palcowanie, smyczkowanie, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem. Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
102. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym (palcowanie, smyczkowanie, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem. Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
103. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu.
104. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu.
105. Umiej´tnoÊç gry pod kierunkiem nauczyciela w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego (np.:
106. Umiej´tnoÊç gry pod kierunkiem nauczyciela w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego (np.: Dziennik Ustaw Nr 138 — 8826 — Poz. 1164 unisono, smyczkowe zespo∏y kameralne, gra z akompaniamentem). ce technicznej, utwory na kontrabas z akompaniamentem (od baroku do XX wieku).
107. Opanowanie literatury wiolonczelowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory na wiolonczel´ z akompaniamentem (od baroku do XX wieku), forma cykliczna (do wyboru: sonata, sonatina, koncert), utwory kameralne (duet, trio lub kwartet).
108. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej z pami´ci, dwóch utworów solowych z akompaniamentem z pami´ci.
109. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej, jednego utworu solowego z akompaniamentem z pami´ci, sonaty. Kontrabas
110. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci z historii instrumentu i umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci kontrabasu i smyczka oraz poznanie roli poszczególnych elementów instrumentu i smyczka w procesie powstawania dêwi´ku. ZnajomoÊç zasad czyszczenia i konserwacji kontrabasu i smyczka. Umiej´tnoÊç samodzielnego strojenia instrumentu.
111. Opanowanie prawid∏owej postawy przy grze stojàc i siedzàc, w∏aÊciwego trzymania kontrabasu i smyczka, prawid∏owego u∏o˝enia prawej i lewej r´ki. Umiej´tnoÊç wydobycia dêwi´ku przy zachowaniu swobodnego aparatu gry.
112. Opanowanie podstaw techniki gry z uwzgl´dnieniem umiej´tnoÊci gry „ca∏ym smyczkiem” i poszczególnymi cz´Êciami smyczka, gry naturalnych fla˝oletów, umiej´tnoÊci prawid∏owego uk∏adu prawej i lewej r´ki, czystoÊci intonacji, grania w pozycjach, realizacji podstawowych ozdobników.
113. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà.
114. ZnajomoÊç notacji w kluczu basowym i tenorowym oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie.
115. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym (palcowanie, smyczkowanie, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem. Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
116. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu.
117. Umiej´tnoÊç gry pod kierunkiem nauczyciela w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego (np.: unisono, smyczkowe zespo∏y kameralne, gra z akompaniamentem).
118. Opanowanie literatury kontrabasowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematy- Flet
119. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci z historii instrumentu i umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci fletu, sk∏adania i rozk∏adania instrumentu oraz podstaw jego konserwacji i czyszczenia. ZnajomoÊç zasad higieny. Umiej´tnoÊç samodzielnego strojenia instrumentu.
120. Opanowanie prawid∏owej postawy, w∏aÊciwego trzymania fletu, u∏o˝enia ràk i palców. Umiej´tnoÊç prawid∏owego zad´cia oraz swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem oddechowym z uwzgl´dnieniem znaczenia artykulacyjnego warg i j´zyka.
121. Opanowanie podstaw techniki gry (legato, non legato i pojedynczego staccato w obr´bie c1 — c4 z uwzgl´dnieniem umiej´tnoÊci gry d∏ugich dêwi´ków, osiàgni´cia podstawowego stopnia bieg∏oÊci palcowej, stopniowego opanowania gry w poszczególnych rejestrach, realizacji ozdobników oraz opanowania umiej´tnoÊci korekty intonacji.
122. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà.
123. ZnajomoÊç notacji oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie z uwzgl´dnieniem precyzji rytmicznej.
124. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym (palcowanie, oddechy, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem. Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
125. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu.
126. Umiej´tnoÊç gry pod kierunkiem nauczyciela w prostych formach muzykowania zespo∏owego (np: unisono, fletowe zespo∏y kameralne, gra z akompaniamentem).
127. Opanowanie literatury fletowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory na flet z akompaniamentem (od baroku do XX wieku), forma cykliczna (do wyboru ca∏oÊç lub cz´Êç: sonatiny, sonaty, wariacji, koncertu, suity), utwory kameralne (duety).
128. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej (w tym jednej z pami´ci), jednego utworu cyklicznego z akompaniamentem z pami´ci, jednego utworu solowego lub z akompaniamentem z pami´ci. Dziennik Ustaw Nr 138 — 8827 — Obój
129. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci z historii instrumentu i umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci oboju, sk∏adania i rozk∏adania instrumentu oraz podstaw jego konserwacji i czyszczenia. ZnajomoÊç zasad higieny. Umiej´tnoÊç samodzielnego strojenia instrumentu.
130. Opanowanie prawid∏owej postawy, w∏aÊciwego trzymania oboju, u∏o˝enia ràk i palców. Umiej´tnoÊç prawid∏owego zad´cia oraz swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem oddechowym z uwzgl´dnieniem znaczenia artykulacyjnego narzàdów jamy ustnej, warg i mi´Êni twarzy.
131. Opanowanie podstaw techniki gry z uwzgl´dnieniem umiej´tnoÊci gry dêwi´ków d∏ugowytrzymywanych, osiàgni´cia podstawowego stopnia bieg∏oÊci palcowej, stopniowego opanowania gry w poszczególnych rejestrach, umiej´tnoÊci wykonania naj∏atwiejszych ozdobników, opanowania umiej´tnoÊci korekty intonacji.
132. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà.
133. ZnajomoÊç notacji oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie z uwzgl´dnieniem precyzji rytmicznej.
134. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym (palcowanie, oddechy, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem. Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
135. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu.
136. Umiej´tnoÊç gry pod kierunkiem nauczyciela w prostych formach muzykowania zespo∏owego (np.: unisono, obojowe zespo∏y kameralne, gra z akompaniamentem).
137. Opanowanie literatury obojowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory na obój z akompaniamentem (od baroku do XX wieku), forma cykliczna (do wyboru ca∏oÊç lub cz´Êç sonaty lub koncertu), utwory kameralne (duety).
138. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej, jednego utworu cyklicznego lub dwóch dowolnych (w tym jednego z pami´ci) z akompaniamentem. Klarnet
139. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci z historii instrumentu i umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci klarnetu, sk∏adania i rozk∏adania instru- Poz. 1164 mentu oraz podstaw jego konserwacji i czyszczenia. ZnajomoÊç zasad higieny. Umiej´tnoÊç samodzielnego strojenia instrumentu.
140. Opanowanie prawid∏owej postawy, w∏aÊciwego trzymania klarnetu, u∏o˝enia ràk i palców. Umiej´tnoÊç prawid∏owego zad´cia oraz swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem oddechowym z uwzgl´dnieniem znaczenia artykulacyjnego narzàdów jamy ustnej, warg i mi´Êni twarzy.
141. Opanowanie podstaw techniki gry z uwzgl´dnieniem umiej´tnoÊci gry d∏ugich dêwi´ków, osiàgni´cia podstawowego stopnia bieg∏oÊci palcowej, stopniowego opanowania gry w poszczególnych rejestrach oraz opanowania umiej´tnoÊci korekty intonacji.
142. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà.
143. ZnajomoÊç notacji oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie z uwzgl´dnieniem precyzji rytmicznej.
144. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym (palcowanie, oddechy, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem. Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
145. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu.
146. Umiej´tnoÊç gry pod kierunkiem nauczyciela w prostych formach muzykowania zespo∏owego (np.: unisono, klarnetowe zespo∏y kameralne, gra z akompaniamentem).
147. Opanowanie literatury klarnetowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory na klarnet z akompaniamentem (od klasycyzmu do XX wieku), forma cykliczna (do wyboru ca∏oÊç lub cz´Êç: sonatiny, wariacji, koncertu), utwory kameralne (duet i trio).
148. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej (w tym jednej z pami´ci), jednego utworu solowego z akompaniamentem z pami´ci, jednego utworu kameralnego. Saksofon
149. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci z historii instrumentu i umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci saksofonu, sk∏adania i rozk∏adania instrumentu oraz podstaw jego konserwacji i czyszczenia. ZnajomoÊç zasad higieny. Umiej´tnoÊç samodzielnego strojenia instrumentu.
150. Opanowanie prawid∏owej postawy, w∏aÊciwego trzymania saksofonu, u∏o˝enia ràk i palców. Umie- Dziennik Ustaw Nr 138 — 8828 — Poz. 1164 j´tnoÊç prawid∏owego zad´cia oraz swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem oddechowym z uwzgl´dnieniem znaczenia artykulacyjnego narzàdów jamy ustnej, warg i mi´Êni twarzy. wej, stopniowego opanowania gry w poszczególnych rejestrach, prawid∏owej aplikatury z u˝yciem pianomechaniki oraz opanowania umiej´tnoÊci korekty intonacji.
151. Opanowanie podstaw techniki gry z uwzgl´dnieniem umiej´tnoÊci gry d∏ugich dêwi´ków, osiàgni´cia podstawowego stopnia bieg∏oÊci palcowej, stopniowego opanowania gry w poszczególnych rejestrach oraz opanowania umiej´tnoÊci korekty intonacji.
152. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà.
153. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà.
154. ZnajomoÊç notacji oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie z uwzgl´dnieniem precyzji rytmicznej.
155. ZnajomoÊç notacji oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie z uwzgl´dnieniem precyzji rytmicznej.
156. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym (palcowanie, oddechy, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem. Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
157. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym (palcowanie, oddechy, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem. Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
158. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu.
159. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu.
160. Umiej´tnoÊç gry pod kierunkiem nauczyciela w prostych formach muzykowania zespo∏owego (np.: unisono, fagotowe zespo∏y kameralne, gra z akompaniamentem).
161. Umiej´tnoÊç gry pod kierunkiem nauczyciela w prostych formach muzykowania zespo∏owego (np.: unisono, saksofonowe zespo∏y kameralne, gra z akompaniamentem).
162. Opanowanie literatury fagotowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory na fagot z akompaniamentem (od baroku do XX wieku), forma cykliczna (do wyboru ca∏oÊç lub cz´Êç: sonatiny lub sonaty, koncertu), utwory kameralne (duety).
163. Opanowanie literatury saksofonowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory na saksofon z akompaniamentem, forma cykliczna (do wyboru ca∏oÊç lub cz´Êç), utwory kameralne.
164. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej, dwóch utworów solowych z akompaniamentem lub jednego cyklicznego — z pami´ci.
165. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej, dwóch utworów z akompaniamentem z pami´ci. Tràbka Fagot
166. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci z historii instrumentu i umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci fagotu, sk∏adania i rozk∏adania instrumentu oraz podstaw jego konserwacji i czyszczenia. ZnajomoÊç zasad higieny. Umiej´tnoÊç samodzielnego strojenia instrumentu.
167. Opanowanie prawid∏owej postawy, w∏aÊciwego trzymania fagotu, u∏o˝enia ràk i palców. Umiej´tnoÊç prawid∏owego zad´cia oraz swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem oddechowym z uwzgl´dnieniem znaczenia artykulacyjnego narzàdów jamy ustnej, warg i mi´Êni twarzy.
168. Opanowanie podstaw techniki gry z uwzgl´dnieniem umiej´tnoÊci gry d∏ugich dêwi´ków, osiàgni´cia podstawowego stopnia bieg∏oÊci palco-
169. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci z historii instrumentu i umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci tràbki oraz podstaw jej konserwacji i czyszczenia. ZnajomoÊç zasad higieny. Umiej´tnoÊç rozk∏adania, sk∏adania i samodzielnego strojenia instrumentu. ZnajomoÊç poszczególnych odmian tràbki (B, C, D, Es).
170. Opanowanie prawid∏owej postawy (stojàc i siedzàc), w∏aÊciwego trzymania tràbki, u∏o˝enia ràk i palców prawej r´ki. Umiej´tnoÊç prawid∏owego zad´cia oraz swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem oddechowym z uwzgl´dnieniem znaczenia artykulacyjnego j´zyka, warg i mi´Êni twarzy.
171. Opanowanie podstaw techniki gry z uwzgl´dnieniem umiej´tnoÊci gry dêwi´ków d∏ugowytrzymywanych, osiàgni´cia pe∏nej synchronizacji pracy palców prawej r´ki z j´zykiem, stopniowego opanowania gry w poszczególnych rejestrach oraz opanowania umiej´tnoÊci korekty intonacji. Dziennik Ustaw Nr 138 — 8829 —
172. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà.
173. ZnajomoÊç notacji oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie z uwzgl´dnieniem precyzji rytmicznej.
174. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym (palcowanie, oddechy, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem. Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
175. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu.
176. Umiej´tnoÊç gry pod kierunkiem nauczyciela w prostych formach muzykowania zespo∏owego (np.: unisono, zespo∏y kameralne instrumentów d´tych blaszanych, gra z akompaniamentem).
177. Opanowanie literatury na tràbk´ w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory na tràbk´ solo i z akompaniamentem, utwory kameralne (duet i trio).
178. Poprawne wykonanie dwóch prostych etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej, jednego utworu solowego z akompaniamentem z pami´ci, jednego utworu kameralnego. Róg
179. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci z historii instrumentu i umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci rogu oraz podstaw jego konserwacji i czyszczenia. ZnajomoÊç zasad higieny. Umiej´tnoÊç rozk∏adania, sk∏adania i samodzielnego strojenia instrumentu.
180. Opanowanie prawid∏owej postawy (stojàc i siedzàc), w∏aÊciwego trzymania rogu, u∏o˝enia ràk i palców lewej r´ki. Umiej´tnoÊç prawid∏owego zad´cia oraz swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem oddechowym z uwzgl´dnieniem znaczenia artykulacyjnego j´zyka, warg i mi´Êni twarzy. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ pochodem tonów naturalnych.
181. Opanowanie podstaw techniki gry z uwzgl´dnieniem umiej´tnoÊci doboru ustnika, wibracji warg, gry dêwi´ków d∏ugowytrzymywanych, osiàgni´cia pe∏nej synchronizacji pracy palców lewej r´ki z j´zykiem, stopniowego opanowania gry w poszczególnych rejestrach oraz opanowania umiej´tnoÊci korekty intonacji.
182. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà. Poz. 1164
183. ZnajomoÊç notacji oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie z uwzgl´dnieniem precyzji rytmicznej.
184. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym (palcowanie, oddechy, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem. Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
185. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu.
186. Umiej´tnoÊç gry pod kierunkiem nauczyciela w prostych formach muzykowania zespo∏owego (np.: unisono, zespo∏y kameralne instrumentów d´tych blaszanych (duety, tria), gra z akompaniamentem.
187. Opanowanie literatury na róg w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory na róg solo i z akompaniamentem, utwory kameralne (duet i trio).
188. Poprawne wykonanie: dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej, jednego utworu solowego z akompaniamentem z pami´ci, czytania a vista z transponowaniem in Es, in E i in D. Puzon
189. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci z historii instrumentu i umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci puzonu oraz podstaw jego konserwacji i czyszczenia. ZnajomoÊç zasad higieny. Umiej´tnoÊç rozk∏adania, sk∏adania i samodzielnego strojenia instrumentu.
190. Opanowanie prawid∏owej postawy, w∏aÊciwego trzymania puzonu — a szczególnie suwaka — oraz u∏o˝enia ràk ze szczególnym uwzgl´dnieniem wyrabiania bieg∏oÊci prawej r´ki. Umiej´tnoÊç prawid∏owego zad´cia oraz swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem oddechowym z uwzgl´dnieniem znaczenia artykulacyjnego j´zyka, warg i mi´Êni twarzy. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ pochodem tonów naturalnych.
191. Opanowanie podstaw techniki gry z uwzgl´dnieniem umiej´tnoÊci doboru ustnika, wibracji warg (gry dêwi´ków d∏ugowytrzymywanych, przed´ç szeregu alikwotów w poszczególnych pozycjach, stopniowego opanowania gry w poszczególnych rejestrach oraz opanowania umiej´tnoÊci korekty intonacji.
192. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà.
193. ZnajomoÊç notacji w kluczu basowym i tenorowym oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawi- Dziennik Ustaw Nr 138 — 8830 — d∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie, z uwzgl´dnieniem precyzji rytmicznej.
194. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym (palcowanie, oddechy, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem. Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
195. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu. Poz. 1164 (palcowanie, oddechy, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem. Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
196. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu.
197. Umiej´tnoÊç gry pod kierunkiem nauczyciela w prostych formach muzykowania zespo∏owego (np: unisono, zespo∏ach kameralnych instrumentów d´tych blaszanych, gra z akompaniamentem).
198. Umiej´tnoÊç gry pod kierunkiem nauczyciela w prostych formach muzykowania zespo∏owego: unisono, zespo∏y kameralne instrumentów d´tych blaszanych (duety, tria), gra z akompaniamentem.
199. Opanowanie literatury na tub´ w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, ∏atwe utwory na tub´ solo i z akompaniamentem, utwory kameralne (duety).
200. Opanowanie literatury na puzon w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory na puzon solo i z akompaniamentem, utwory kameralne (duety).
201. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej, jednego utworu solowego z akompaniamentem z pami´ci, jednego duetu.
202. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej, jednego utworu solowego z akompaniamentem z pami´ci, jednego duetu. Tuba
203. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci z historii instrumentu i umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci tuby oraz podstaw jej konserwacji i czyszczenia. ZnajomoÊç zasad higieny, dba∏oÊci o instrument i ustnik. Umiej´tnoÊç rozk∏adania, sk∏adania i samodzielnego strojenia instrumentu.
204. Opanowanie prawid∏owej postawy, w∏aÊciwego trzymania tuby, u∏o˝enia ràk, ze szczególnym uwzgl´dnieniem wyrabiania bieg∏oÊci prawej r´ki. Umiej´tnoÊç prawid∏owego zad´cia oraz swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem oddechowym, z uwzgl´dnieniem znaczenia artykulacyjnego j´zyka, warg i mi´Êni twarzy. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ pochodem tonów naturalnych.
205. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzgl´dnieniem umiej´tnoÊci doboru ustnika, wibracji warg, gry dêwi´ków d∏ugowytrzymywanych, przed´ç szeregu alikwotów w poszczególnych pozycjach, stopniowego opanowania gry w poszczególnych rejestrach oraz opanowania umiej´tnoÊci korekty intonacji.
206. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà.
207. ZnajomoÊç notacji oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie z uwzgl´dnieniem precyzji rytmicznej.
208. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym Perkusja
209. Umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych instrumentów w j´zyku polskim i w∏oskim. Podstawowa wiedza z historii instrumentów. Umiej´tnoÊç strojenia kot∏ów.
210. Opanowanie prawid∏owej postawy z uwzgl´dnieniem specyfiki poszczególnych instrumentów. Opanowanie prawid∏owego ustawienia aparatu gry na poszczególnych instrumentach z uwzgl´dnieniem relacji pomi´dzy lewà i prawà r´kà. Umiej´tnoÊç prawid∏owego uderzania w membranofony i w idiofony z uwzgl´dnieniem prawid∏owej pracy przedramienia, nadgarstka i palców.
211. Opanowanie podstaw techniki gry z uwzgl´dnieniem umiej´tnoÊci gry tremolo na membranofonach i idiofonach, prawid∏owej repetycji, ró˝nych mo˝liwoÊci atakowania p∏ytek, umiej´tnoÊci operowania peda∏em przy kot∏ach.
212. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà.
213. ZnajomoÊç notacji oraz umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista ∏atwych utworów w wolnym tempie z uwzgl´dnieniem precyzji rytmicznej.
214. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym (frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem. Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
215. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estra- Dziennik Ustaw Nr 138 — 8831 — dowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu.
216. Umiej´tnoÊç gry pod kierunkiem nauczyciela w prostych formach muzykowania zespo∏owego (np.: zespo∏y kameralne, gra z akompaniamentem).
217. Opanowanie literatury perkusyjnej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory na poszczególne instrumenty perkusyjne z akompaniamentem, utwory kameralne — duety. Poz. 1164
218. Poprawne wykonanie na instrumentach melodycznych — dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej, jednego utworu solowego z akompaniamentem z pami´ci, jednego utworu kameralnego z u˝yciem peda∏u na wibrafonie; na instrumentach o nieokreÊlonej wysokoÊci dêwi´ku i na kot∏ach — dwa çwiczenia o ró˝nych problemach technicznych, dwie etiudy; na zestawie rozrywkowym — dwa trzydziestodwutaktowe odcinki oparte o rytm i metrum wybranego taƒca. Inne obowiàzkowe zaj´cia edukacyjne Fortepian dodatkowy TreÊci nauczania
219. Podstawowa wiedza w zakresie historii instrumentu i jego budowy.
220. Podstawy prawid∏owego aparatu gry.
221. Wybrane elementy techniki gry.
222. Zasady notacji oraz czytanie a vista.
223. Samodzielna praca nad utworem.
224. Przygotowanie do muzykowania zespo∏owego.
225. Program na zakoƒczenie etapu edukacyjnego. Osiàgni´cia uczniów
226. Umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci fortepianu. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci o historii instrumentu.
227. Umiej´tnoÊç zachowania prawid∏owej postawy, u∏o˝enia prawej i lewej r´ki na klawiaturze.
228. Umiej´tnoÊç gry z zachowaniem podstawowych sposobów artykulacji, dynamiki i frazowania. Umiej´tnoÊç gry akordów i ozdobników.
229. Umiej´tnoÊç równoczesnego czytania z dwóch pi´ciolinii w kluczu wiolinowym i basowym. Umiej´tnoÊç czytania a vista ∏atwych i krótkich utworów.
230. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu z uwzgl´dnieniem w∏aÊciwego frazowania, artykulacji, tempa, dynamiki i stylistyki utworu.
231. Umiej´tnoÊç grania prostych akompaniamentów z repertuaru wykonywanego na instrumencie g∏ównym lub gry na cztery r´ce.
232. Poprawne wykonanie etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej uwzgl´dniajàcej mo˝liwoÊci ucznia, utworu polifonicznego lub dawnych mistrzów, utworu dowolnego lub na cztery r´ce, granie a vista.
233. Sposoby czytania nut g∏osem.
234. Sposoby zapisywania dyktand. Osiàgni´cia uczniów
235. Umiej´tnoÊç rozpoznawania interwa∏ów do oktawy w∏àcznie, poczàtkowo na piosenkach i w trakcie zabaw, a w starszych klasach jako samodzielne struktury. Umiej´tnoÊç zapisywania interwa∏ów nutami i symbolami oraz wyszukiwania struktur interwa∏owych w repertuarze. Umiej´tnoÊç budowania i rozpoznawania trójdêwi´ków majorowych i minorowych bez przewrotu i w przewrotach oraz trójdêwi´ków zwi´kszonych i zmniejszonych. ZnajomoÊç budowy dominanty septymowej i umiej´tnoÊç jej s∏uchowego rozpoznania. Umiej´tnoÊç Êpiewania gam majorowych do pi´ciu znaków i minorowych do trzech znaków. Umiej´tnoÊç s∏uchowego rozpoznania s∏uchowego gam majorowych i minorowych oraz ich zapisu nutami i symbolami.
236. Umiej´tnoÊç rozpoznawania wartoÊci rytmicznych, tak˝e w po∏àczeniu z rozpoznawaniem wysokoÊci dêwi´ku. Umiej´tnoÊç realizacji i zapisu s∏uchowego prostych struktur rytmicznych.
237. Umiej´tnoÊç czytania a vista prostych struktur melodyczno-rytmicznych w tonacjach do trzech znaków.
238. Umiej´tnoÊç zapisu dyktand melodycznych jednog∏osowych z zastosowaniem poznanych interwa∏ów i struktur rytmicznych. Umiej´tnoÊç zapisu prostych dyktand melodycznych-jednog∏osowych — z pami´ci. Umiej´tnoÊç Êwiadomego s∏yszenia podstawowych struktur melodycznych, harmonicznych i rytmicznych jako elementów dzie∏a muzycznego. Umiej´tnoÊç okreÊlenia s∏uchowego trybu, metrum, faktury i budowy okresowej fragmentów z literatury muzycznej. Rytmika Kszta∏cenie s∏uchu TreÊci nauczania TreÊci nauczania
239. Budowa i sposoby rozpoznawania interwa∏ów, akordów i gam.
240. Rozpoznawanie i notacja struktur metrorytmicznych.
241. ZnajomoÊç podstawowych zasad metody Emila Jacques’a Dalcroze’a.
242. ZnajomoÊç podstawowych zasad notacji muzycznej i podstawowych poj´ç z zakresu agogiki, dynamiki, artykulacji. Dziennik Ustaw Nr 138 — 8832 —
243. ZnajomoÊç podstawowych kroków taƒców polskich.
244. ZnajomoÊç instrumentarium Orffa. Osiàgni´cia uczniów
245. Umiej´tnoÊç interpretowania ruchem wartoÊci rytmicznych w ró˝nych grupach i uk∏adach (taktowanie, interpretacja ruchem ró˝nych ugrupowaƒ rytmicznych). Umiej´tnoÊç reagowania ruchem na akcenty metryczne. Umiej´tnoÊç interpretowania ruchem artykulacji legato i staccato oraz dynamiki (piano, forte, crescendo, diminuendo) i agogiki. Umiej´tnoÊç interpretowania ruchem ró˝nego rodzaju tematów rytmicznych i kanonów. Interpretacja ruchowa piosenek.
246. Umiej´tnoÊç zapisu nutowego w kluczu wiolinowym i basowym na pi´ciolinii — podstawowych wartoÊci i wysokoÊci. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ podstawowymi poj´ciami z zakresu agogiki, dynamiki, artykulacji.
247. Umiej´tnoÊç wykonywania podstawowych kroków taƒców polskich i wykorzystanie ich w opracowaniach choreograficznych zgodnie z ich stylem i charakterem.
248. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ instrumentarium Orffa. Umiej´tnoÊç gry na instrumentach Orffa w zespole orffowskim. Umiej´tnoÊç interpretowania piosenek i miniatur muzycznych ruchem i przy pomocy instrumentów. Poz. 1164
249. Opanowanie podstawowych wiadomoÊci o czo∏owych kompozytorach polskich i europejskich oraz ich twórczoÊci. Chór TreÊci nauczania
250. Rozwijanie ogólnej muzykalnoÊci i poczucia estetyki oraz wra˝liwoÊci na jakoÊç i barw´ dêwi´ku.
251. Rozwijanie umiej´tnoÊci pracy w zespole. Kszta∏towanie dyscypliny artystycznej oraz poczucia odpowiedzialnoÊci.
252. Rozszerzanie znajomoÊci repertuaru chóralnego.
253. Nauczanie prawid∏owego Êpiewu wraz z çwiczeniami oddechowymi i emisyjnymi. Osiàgni´cia uczniów
254. Wzrost ogólnej muzykalnoÊci dzi´ki pracy w zespole chóralnym. Umiej´tnoÊç poprawnej emisji i prawid∏owej intonacji. Zwi´kszenie wra˝liwoÊci na z∏à intonacj´ u partnerów. Umiej´tnoÊç naturalnego frazowania.
255. Umiej´tnoÊç wspó∏pracy i wzajemnego s∏yszenia si´ oraz korekty intonacji. Umiej´tnoÊç w∏aÊciwego reagowania na ruchy dyrygenta. Umiej´tnoÊç i w∏aÊciwe nawyki pracy w grupie.
256. Pog∏´bienie znajomoÊci literatury chóralnej z ró˝nych epok, stylów i gatunków muzycznych. Audycje muzyczne
257. Umiej´tnoÊç prawid∏owego Êpiewania oraz kontrolowania jakoÊci wydobywanego dêwi´ku. TreÊci nauczania Orkiestra
258. Elementy dzie∏a muzycznego, faktury i Êrodki wyrazu. TreÊci nauczania
259. Instrumenty muzyczne, g∏os ludzki i typy zespo∏ów muzycznych.
260. Taƒce polskie i obce.
261. Podstawowe gatunki i formy muzyczne.
262. Wiedza o czo∏owych kompozytorach polskich i europejskich. Osiàgni´cia uczniów
263. Umiej´tnoÊç okreÊlania w utworach elementów dzie∏a muzycznego i jego faktury. Umiej´tnoÊç okreÊlania Êrodków wyrazu zastosowanych w danym utworze.
264. Umiej´tnoÊç okreÊlenia podstawowych cech budowy, mo˝liwoÊci wykonawczych instrumentów i g∏osu ludzkiego. Umiej´tnoÊç rozpoznania poszczególnych typów zespo∏ów muzycznych. Umiej´tnoÊç w∏aÊciwego pos∏ugiwania si´ terminologià muzycznà.
265. Umiej´tnoÊç rozpoznania i okreÊlenia podstawowych cech charakterystycznych polskich taƒców narodowych i narodowych taƒców europejskich.
266. Umiej´tnoÊç okreÊlenia cech charakterystycznych podstawowych gatunków i form muzyki europejskiej.
267. Rozwijanie mo˝liwoÊci wykonawczych uczniów, nabywanych na indywidualnych lekcjach gry na instrumencie . Rozwijanie zami∏owania do zespo∏owego muzykowania.
268. Rozwijanie umiej´tnoÊci pracy w zespole. Kszta∏towanie dyscypliny artystycznej oraz poczucia odpowiedzialnoÊci.
269. Zapoznanie uczniów z repertuarem orkiestrowym o ró˝nym stopniu trudnoÊci.
270. Rozwijanie umiej´tnoÊci gry zespo∏owej (zró˝nicowanie dynamiczne, puls rytmiczny, reagowanie na zmiany i uwagi, w∏aÊciwe odczytanie tekstu i realizacja ozdobników, praca nad zestrojeniem, aktywnoÊç wykonawcza). Osiàgni´cia uczniów
271. Pog∏´bienie umiej´tnoÊci wykonawczych poprzez zbiorowe muzykowanie i pokonywanie podobnych problemów, jakie wyst´pujà w solowej grze na instrumencie. AktywnoÊç wykonawcza i zaanga˝owanie.
272. Umiej´tnoÊç wspó∏pracy z cz∏onkami w∏asnej grupy instrumentalnej i umiej´tnoÊç s∏yszenia innych. Umiej´tnoÊç w∏aÊciwego reagowania na gesty dyrygenta. Umiej´tnoÊç i w∏aÊciwe nawyki pracy w grupie. Dziennik Ustaw Nr 138 — 8833 —
273. Pog∏´bienie znajomoÊci literatury orkiestrowej z ró˝nych epok, stylów i gatunków muzycznych.
274. Umiej´tnoÊç grania w zespole oraz kontrolowania intonacji. Zespo∏y kameralne Poz. 1164 Osiàgni´cia uczniów
275. Pog∏´bienie umiej´tnoÊci wykonawczych poprzez zbiorowe muzykowanie i pokonywanie podobnych problemów, jakie wyst´pujà w solowej grze na instrumencie.
276. Umiej´tnoÊç gry z precyzyjnà intonacjà jako podstawowego warunku prawid∏owej realizacji gry zespo∏owej. TreÊci nauczania
277. Zbiorowe muzykowanie.
278. Praca nad precyzyjnà intonacjà.
279. Gra zespo∏owa w aspekcie: 1) precyzyjnej realizacji rytmu, 2) orientacji we wspó∏zale˝noÊci g∏osów, 3) rozwoju muzykalnoÊci, 4) poznania literatury.
280. Umiej´tnoÊç wspó∏pracy z cz∏onkami zespo∏u i s∏yszenia innych. Umiej´tnoÊç gry z precyzyjnà rytmikà i orientacjà w przebiegu poszczególnych g∏osów. Pog∏´bienie znajomoÊci literatury kameralnej z ró˝nych epok. B. DRUGI ETAP EDUKACYJNY I. SPECJALNOÂå — INSTRUMENTALISTA SZKO¸A MUZYCZNA II STOPNIA OGÓLNOKSZTA¸CÑCA SZKO¸A MUZYCZNA II STOPNIA Cele nauczania
281. Rozwijanie wirtuozowskich elementów techniki oraz pog∏´bionej strony wyrazowej.
282. Doskonalenie umiej´tnoÊci samodzielnego interpretowania utworów zgodnie z kanonami stylu i formy muzycznej.
283. Nauka samodzielnego opracowywania wykonywanych utworów i umiej´tnoÊci rozwiàzywania problemów.
284. Rozwijanie pami´ci muzycznej i opanowania estradowego.
285. Zaznajomienie z podstawowymi zagadnieniami z historii muzyki, literatury muzycznej, form muzycznych, zasad muzyki i harmonii. 2) posiadaç bieg∏à (a cz´sto wirtuozowskà) umiej´tnoÊç gry na wybranym przez siebie instrumencie, 3) graç na fortepianie (je˝eli nie jest pianistà) w podstawowym zakresie umiej´tnoÊci, 4) posiadaç w pe∏ni ukszta∏towany s∏uch muzyczny, pozwalajàcy na uzyskiwanie poprawnej intonacji w grze na instrumencie tego wymagajàcym, 5) umieç stosowaç w praktyce zasady teorii muzyki, szczególnie w zakresie harmonii, form muzycznych i historii muzyki, 6) umieç klasyfikowaç instrumenty muzyczne i rozró˝niaç s∏uchem ró˝ne typy tych instrumentów, 7) posiadaç umiej´tnoÊç gry w zespo∏ach kameralnych i orkiestrze lub pracy w zespole chóralnym,
286. Opanowanie umiej´tnoÊci z kszta∏cenia s∏uchu. 8) umieç korzystaç z literatury specjalistycznej,
287. Opanowanie umiej´tnoÊci sprawnego czytania a vista. 9) posiadaç umiej´tnoÊç strojenia i konserwacji instrumentu,
288. Pog∏´bienie umiej´tnoÊci muzykowania kameralnego. 10) posiadaç umiej´tnoÊç aktywnego uczestniczenia w ˝yciu muzycznym,
289. Rozwijanie umiej´tnoÊci pracy w du˝ym zespole wykonawczym (chór, orkiestra). 11) posiadaç umiej´tnoÊç przekazywania nabytej wiedzy,
290. Nauka przygotowywania fragmentów partii orkiestrowych. 12) byç przygotowanym do podj´cia dalszych studiów muzycznych.
291. Przygotowanie do podj´cia studiów muzycznych oraz do czynnego uczestnictwa w ˝yciu muzycznym. Przedmiot g∏ówny Opis kwalifikacji absolwenta W wyniku kszta∏cenia absolwent powinien: 1) biegle czytaç nuty w kluczu wiolinowym i basowym oraz w innych kluczach w∏aÊciwych dla danego instrumentu, Instrument TreÊci nauczania
292. Wiedza w zakresie: 1) historii instrumentu, 2) budowy instrumentu i jego odmian, 3) obs∏ugi instrumentu, 4) konserwacji instrumentu. Dziennik Ustaw Nr 138 — 8834 — Poz. 1164
293. Prawid∏owy aparat gry umo˝liwiajàcy swobod´ i bieg∏oÊç technicznà. wanie pami´ciowe utworu). Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i korekty w∏asnych b∏´dów.
294. Technika gry z uwzgl´dnieniem wszystkich sposobów artykulacji.
295. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu na scenie. Przyswojenie elementów obycia estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania.
296. Wiedza w zakresie interpretacji muzycznej z uwzgl´dnieniem znajomoÊci kanonów stylu i formy muzycznej.
297. Czytanie a vista utworów o ró˝nym stopniu trudnoÊci.
298. Samodzielna praca nad utworem w zakresie: 1) opracowania pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym, 2) samodzielnego pokonywania trudnych miejsc, 3) Êwiadomego çwiczenia i korygowania b∏´dów.
299. Praktyka estradowa z uwzgl´dnieniem: 1) obycia estradowego, 2) technik koncentracji, 3) technik pokonywania tremy, 4) technik zapami´tywania, 5) krytycznej oceny wykonywanego utworu.
300. Muzykowanie zespo∏owe z uwzgl´dnieniem ró˝nych form muzyki kameralnej.
301. Literatura muzyczna danego instrumentu.
302. Program na zakoƒczenie etapu edukacyjnego. Osiàgni´cia uczniów Fortepian
303. Umiej´tnoÊç konserwacji fortepianu. ZnajomoÊç historii instrumentu i historii jego poprzedników.
304. Umiej´tnoÊç gry pod kierunkiem nauczyciela w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego (np.: na cztery r´ce, na dwa fortepiany, akompaniowanie, uczestnictwo w ró˝nych formach muzykowania kameralnego).
305. Opanowanie literatury fortepianowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy wirtuozowskie dla prawej i lewej r´ki, utwory polifoniczne, forma cykliczna (sonatina, sonata, koncert, wariacje), akompaniamenty, muzyka kameralna.
306. Poprawne wykonanie trzech etiud wirtuozowskich uwzgl´dniajàcych technik´ palcowà obu ràk, technik´ podwójnych dêwi´ków i oktawy, utworu polifonicznego (do wyboru: preludium i fuga J. S. Bacha, toccata lub partita w ca∏oÊci), sonat´ klasycznà w ca∏oÊci, utwór F. Chopina, utwór dowolny (do wyboru romantyczny, neoromantyczny i utwór wspó∏czesny), koncert (do wyboru: ca∏oÊç, cz´Êç I lub II i III). Ca∏y program powinien byç wykonany z pami´ci. Klawesyn
307. Umiej´tnoÊç przygotowania klawesynu do gry. Umiej´tnoÊç strojenia klawesynu. ZnajomoÊç historii instrumentu.
308. Umiej´tnoÊç prawid∏owego wydobycia dêwi´ku w zale˝noÊci od rejestru i dynamiki. Umiej´tnoÊç swobodnego i elastycznego sposobu wykorzystania aparatu gry.
309. Opanowanie swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem gry, prawid∏owej korelacji lewej i prawej r´ki, bieg∏oÊci palcowej obu ràk i zmiany sposobu wydobywania dêwi´ku. Umiej´tnoÊç poprawnej pedalizacji.
310. Opanowanie techniki gry z uwzgl´dnieniem niezale˝noÊci ràk i palców na klawiaturze, umiej´tnoÊci grania wszystkimi sposobami artykulacji, umiej´tnoÊci pos∏ugiwania si´ prawym i lewym peda∏em (prostym-taktowym i synkopowanym), umiej´tnoÊci gry oktawowej i akordowej.
311. Opanowanie techniki gry z uwzgl´dnieniem zaawansowanej bieg∏oÊci technicznej palców obu ràk, doskonalenia „drobnej” techniki palcowej, poprawnego zdobnictwa i bieg∏ego poruszania si´ na dwóch manua∏ach.
312. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà i agogikà. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu.
313. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà i agogikà. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
314. Umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owego grania a vista utworów o ró˝nym stopniu trudnoÊci w ró˝nym tempie z uwzgl´dnieniem poprawnej pedalizacji i precyzji rytmicznej.
315. Umiej´tnoÊç grania a vista utworów o ró˝nym stopniu trudnoÊci z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, pedalizacji, metrorytmiki.
316. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym (palcowanie, pedalizacja, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem (pokonywanie trudnych miejsc, opano-
317. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu o Êredniej skali trudnoÊci z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà. Umiej´tnoÊç doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem. Dziennik Ustaw Nr 138 — 8835 —
318. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Umiej´tnoÊç opanowania pami´ciowego du˝ych form cyklicznych oraz utworów muzyki wspó∏czesnej. Obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiej´tnoÊç dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
319. Umiej´tnoÊç gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego.
320. Opanowanie literatury klawesynowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy i kaprysy o zró˝nicowanej problematyce technicznej z uwzgl´dnieniem utworów o charakterze wirtuozowskim, formy cykliczne (koncert, wariacje, sonata lub sonatina — od muzyki dawnej do XX wieku), utwory kameralne.
321. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej, koncertu i sonaty (od baroku do XX wieku). Organy
322. Umiej´tnoÊç przygotowania organów do gry. Opanowanie podstawowych wiadomoÊci na temat budowy organów, poznanie podstawowych cz´Êci i ich funkcji, umiej´tnoÊç ich poprawnego nazwania. Poznanie zasad dzia∏ania ró˝nych traktur organów, rozró˝nianie g∏osów poszczególnych rejestrów, umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ urzàdzeniami sto∏u gry. ZnajomoÊç podstawowych wiadomoÊci z historii instrumentu.
323. Opanowanie swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem gry poprzez prawid∏owà korelacj´ lewej i prawej r´ki, bieg∏oÊç palcowà obu ràk i zmiany sposobu wydobywania dêwi´ku. Umiej´tnoÊç prawid∏owej gry na pedale i bieg∏ej koordynacji pracy ràk i nóg.
324. Opanowanie techniki gry z uwzgl´dnieniem zaawansowanej bieg∏oÊci technicznej, umiej´tnoÊci gry wielog∏osowej na manua∏ach i swobodnego grania na ka˝dym z nich i na dwóch, umiej´tnoÊci gry solo na pedale, opanowanie techniki gry triowej.
325. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i ró˝nymi sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà i agogikà. Umiej´tnoÊç samodzielnej, poprawnie stylistycznej rejestracji, doboru g∏osów, ∏àczenia ich w kompleksy dynamiczno-kolorystyczne w zale˝noÊci od epoki i kraju kompozytora. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
326. Umiej´tnoÊç grania a vista utworów, w tym równoczeÊnie z peda∏em, o ró˝nym stopniu trudnoÊci z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, rejestracji, metrorytmiki.
327. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà oraz rejestracjà. Umiej´tnoÊç doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem. Poz. 1164
328. Obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiej´tnoÊç dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
329. Umiej´tnoÊç gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego i akompaniowania soliÊcie (wokaliÊcie i instrumentaliÊcie) oraz umiej´tnoÊç realizowania basso continuo w muzykowaniu zespo∏owym.
330. Opanowanie literatury organowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy manua∏owe i peda∏owe, utwory rozwijajàce: niezale˝noÊç ruchowà, bieg∏oÊç, samodzielnà technik´ gry, koordynacj´ pomi´dzy manua∏em a peda∏em, swobod´ i ekonomi´ ruchu, wszechstronnoÊç aparatu gry, literatura organowa od muzyki dawnej po dzie∏a XX-wieczne, z uwzgl´dnieniem podstawowych form i gatunków muzycznych oraz polskiej muzyki organowej.
331. Poprawne wykonanie utworu dawnego mistrza, opracowania chora∏owego J. S. Bacha, du˝ej formy J. S. Bacha (do wyboru: fuga, preludium i fuga, fantazja, toccata), sonaty J. S. Bacha, utworu romantycznego lub wspó∏czesnego. Umiej´tnoÊç poprawnego wykonania pieÊni z harmonizacjà w oparciu o chora∏ lub inny zbiór akompaniamentów do pieÊni koÊcielnych (odpowiednie tempo, podzia∏ na wersety i zdania, w∏aÊciwa rejestracja i charakter, faktura w uk∏adzie trzyg∏osowym bez peda∏u i z peda∏em w uk∏adzie: g∏osy manua∏owe i g∏os peda∏owy). Akordeon
332. ZnajomoÊç historii instrumentu.
333. Opanowanie swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem gry, prawid∏owej korelacji lewej i prawej r´ki, bieg∏oÊci palcowej obu ràk. Umiej´tnoÊç prawid∏owego miechowania.
334. Bieg∏a znajomoÊç uk∏adu klawiatur ze szczególnym uwzgl´dnieniem tabeli basów stardardowych i systemu regestrowego wszystkich manua∏ów (skala, notacja, transpozycje) oraz budowy akordów na manuale akordowym.
335. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà i agogikà. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
336. Umiej´tnoÊç grania a vista utworów o ró˝nym stopniu trudnoÊci z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, miechowania, metrorytmiki.
337. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu o Êredniej skali trudnoÊci z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà. Umiej´tnoÊç doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem.
338. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Umiej´tnoÊç opanowania pami´ciowego du- Dziennik Ustaw Nr 138 — 8836 — ˝ych form cyklicznych oraz utworów muzyki wspó∏czesnej, obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiej´tnoÊç dokonywania analizy wykonania utworu.
339. Umiej´tnoÊç gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego.
340. Opanowanie literatury akordeonowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej z uwzgl´dnieniem utworów o charakterze wirtuozowskim, formy cykliczne (sonata lub sonatina, koncert lub wariacje — od muzyki dawnej do XX wieku), utwory polifoniczne, utwory kameralne.
341. Poprawne wykonanie etiud dla obu ràk o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utworu przedklasycznego lub klasycznego, utworu polifonicznego, utworu cyklicznego, dwóch utworów dowolnych zró˝nicowanych pod wzgl´dem charakteru, formy, epoki i stylu. Gitara
342. Umiej´tnoÊç przygotowania gitary do gry. ZnajomoÊç historii instrumentu oraz umiej´tnoÊç strojenia gitary. Umiej´tnoÊç konserwacji, szczególnie instrumentów lutniczych.
343. Opanowanie swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem gry, prawid∏owej korelacji lewej i prawej r´ki, bieg∏oÊci palcowej obu ràk i bieg∏ego stosowania gry akordowej.
344. Opanowanie techniki gry z uwzgl´dnieniem zaawansowanej bieg∏oÊci technicznej palców obu ràk, bieg∏ego pos∏ugiwania si´ wszystkimi sposobami uderzeƒ prawej r´ki, stosowania gry arpeggio, tremolo i rasgueado. Umiej´tnoÊç stosowania wszystkich rodzajów fla˝oletów.
345. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Umiej´tnoÊç stosowania wszystkich rodzajów ozdobników. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà i agogikà, rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
346. Umiej´tnoÊç grania a vista utworów o ró˝nym stopniu trudnoÊci z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, fla˝oletów, metrorytmiki.
347. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu o Êredniej skali trudnoÊci z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà, doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem.
348. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Umiej´tnoÊç opanowania pami´ciowego du˝ych form cyklicznych oraz utworów muzyki wspó∏czesnej. Obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiej´tnoÊç dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu. Poz. 1164
349. Umiej´tnoÊç gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego.
350. Opanowanie literatury gitarowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej z uwzgl´dnieniem utworów o charakterze wirtuozowskim, formy cykliczne (sonata, sonatina, koncert, wariacje — od muzyki dawnej do XX wieku), utwory kameralne.
351. Poprawne wykonanie etiudy koncertowej, utworu z muzyki dawnej, cz´Êci suity barokowej, sonaty lub wariacji klasycznych, utworu dowolnego (opracowanego samodzielnie przez ucznia), utworu kameralnego lub utworu z akompaniamentem, czytania a vista. Harfa
352. Umiej´tnoÊç przygotowania harfy do gry. Umiej´tnoÊç precyzyjnego strojenia harfy. ZnajomoÊç historii instrumentu z uwzgl´dnieniem ró˝nych rodzajów harfy.
353. Opanowanie swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem gry, prawid∏owej korelacji lewej i prawej r´ki, bieg∏oÊci palcowej obu ràk i zmiany sposobu wydobywania dêwi´ku. Umiej´tnoÊç poprawnej pedalizacji, bieg∏ej gry w ró˝nych miejscach strun.
354. Opanowanie techniki gry z uwzgl´dnieniem zaawansowanej bieg∏oÊci technicznej palców obu ràk, umiej´tnoÊci stosowania fla˝oletów pojedynczych, podwójnych i potrójnych, bieg∏ego stosowania glissando, étouffé i pr¯s de la table. Umiej´tnoÊç stosowania transpozycji i techniki trylowej.
355. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà i agogikà. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
356. Umiej´tnoÊç grania a vista utworów o ró˝nym stopniu trudnoÊci z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, pedalizacji, metrorytmiki.
357. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu o Êredniej skali trudnoÊci z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà. Umiej´tnoÊç doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem.
358. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Umiej´tnoÊç opanowania pami´ciowego du˝ych form cyklicznych oraz utworów muzyki wspó∏czesnej, obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu, a tak˝e umiej´tnoÊç dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
359. Umiej´tnoÊç gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego.
360. Opanowanie literatury harfowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce Dziennik Ustaw Nr 138 — 8837 — technicznej z uwzgl´dnieniem utworów o charakterze wirtuozowskim, formy cykliczne (koncert, wariacje, sonata lub sonatina — od muzyki dawnej do XX wieku), utwory kameralne, fragmenty partii harfy z literatury orkiestrowej.
361. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej, jednej etiudy koncertowej, utworu z muzyki dawnej, sonaty (od baroku do XX wieku), pierwszej lub drugiej i trzeciej cz´Êci koncertu z akompaniamentem, dwóch utworów solowych (w tym jeden wspó∏czesny), studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów). Skrzypce
362. Umiej´tnoÊç konserwacji instrumentu. ZnajomoÊç historii instrumentu — szczególnie znanych szkó∏ lutniczych w∏oskich, niemieckich i polskich. Umiej´tnoÊç precyzyjnego strojenia.
363. Opanowanie swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem gry — prawid∏owej korelacji lewej i prawej r´ki, bieg∏oÊci palcowej lewej r´ki i swobodnego operowania smyczkiem.
364. Opanowanie techniki gry umo˝liwiajàcej ró˝ne rodzaje artykulacji i smyczkowania, granie fla˝oletów naturalnych i sztucznych, dwudêwi´ków, akordów i ozdobników. Umiej´tnoÊci Êwiadomego kszta∏towania dêwi´ku.
365. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà i agogikà. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
366. Umiej´tnoÊç grania a vista utworów o ró˝nym stopniu trudnoÊci z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki.
367. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu o Êredniej skali trudnoÊci z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà, doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem.
368. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Umiej´tnoÊç opanowania pami´ciowego du˝ych form cyklicznych oraz utworów muzyki wspó∏czesnej, obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu, a tak˝e umiej´tnoÊç dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
369. Umiej´tnoÊç wspó∏pracy z akompaniatorem oraz gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego.
370. Opanowanie literatury skrzypcowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy i kaprysy o zró˝nicowanej problematyce technicznej z uwzgl´dnieniem utworów o charakterze wirtuozowskim, utwory na skrzypce solo oraz na skrzypce z akompaniamentem, formy cykliczne (koncert, wariacje, sonatina lub sonata — od muzyki dawnej do XX wieku), utwory kameralne, fragmenty partii skrzypiec z literatury orkiestrowej. Poz. 1164
371. Poprawne wykonanie dwóch kaprysów o zró˝nicowanej problematyce technicznej — w tym jednego dwudêwi´kowego, koncertu, sonaty, dwóch cz´Êci dowolnej sonaty (partity) J. S. Bacha lub fantazji G. Ph. Telemanna, utworu dowolnego z akompaniamentem, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów). Z wyjàtkiem studiów orkiestrowych ca∏y program powinien byç wykonany z pami´ci. Altówka
372. Umiej´tnoÊç konserwacji instrumentu. ZnajomoÊç historii instrumentu, szczególnie znanych szkó∏ lutniczych w∏oskich i niemieckich. Umiej´tnoÊç precyzyjnego strojenia altówki.
373. Opanowanie aparatu gry — swobodnego trzymania altówki i smyczka, prawid∏owej korelacji lewej i prawej r´ki, bieg∏oÊci palcowej lewej r´ki i swobodnego operowania smyczkiem.
374. Opanowanie techniki gry umo˝liwiajàcej ró˝ne rodzaje artykulacji i smyczkowania, granie fla˝oletów naturalnych i sztucznych, dwudêwi´ków, akordów i ozdobników.
375. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà i agogikà. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
376. Umiej´tnoÊç grania w kluczu altowym a vista utworów o ró˝nym stopniu trudnoÊci z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki.
377. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu o Êredniej skali trudnoÊci z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà. Umiej´tnoÊç doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem.
378. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Umiej´tnoÊç opanowania pami´ciowego du˝ych form cyklicznych oraz utworów muzyki wspó∏czesnej. Obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu, a tak˝e umiej´tnoÊç dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
379. Umiej´tnoÊç wspó∏pracy z akompaniatorem oraz gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego.
380. Opanowanie literatury altówkowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy i kaprysy o zró˝nicowanej problematyce technicznej z uwzgl´dnieniem utworów o charakterze wirtuozowskim (w tym dwudêwi´kowe), utwory na altówk´ solo oraz na altówk´ z akompaniamentem, formy cykliczne (koncert, wariacje, sonata lub sonatina — od muzyki dawnej do XX wieku), utwory kameralne, fragmenty partii altówki z literatury orkiestrowej. Dziennik Ustaw Nr 138 — 8838 —
381. Poprawne wykonanie dwóch kaprysów o zró˝nicowanej problematyce technicznej — z pami´ci, koncertu — z pami´ci, sonaty, utworu dowolnego z akompaniamentem, grania a vista, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów). Wiolonczela
382. Umiej´tnoÊç konserwacji wiolonczeli i smyczka. ZnajomoÊç historii instrumentu, szczególnie znanych szkó∏ lutniczych w∏oskich i niemieckich. Umiej´tnoÊç precyzyjnego strojenia.
383. Opanowanie aparatu gry — prawid∏owej korelacji lewej i prawej r´ki, bieg∏oÊci palcowej lewej r´ki i swobodnego operowania smyczkiem.
384. Opanowanie techniki gry umo˝liwiajàcej ró˝ne rodzaje artykulacji i smyczkowania, wydobywanie fla˝oletów naturalnych i sztucznych, dwudêwi´ków, akordów i ozdobników, bieg∏ego grania w pozycjach kciukowych. Opanowanie umiej´tnoÊci korekty intonacji podczas grania oraz Êwiadomego kszta∏towania dêwi´ku.
385. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà i agogikà. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
386. Umiej´tnoÊç grania a vista w kluczu basowym, tenorowym i wiolinowym utworów o ró˝nym stopniu trudnoÊci z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki.
387. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu o Êredniej skali trudnoÊci z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà oraz doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem.
388. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Umiej´tnoÊç opanowania pami´ciowego du˝ych form cyklicznych oraz prostszych utworów muzyki wspó∏czesnej. Obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu, a tak˝e umiej´tnoÊç dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
389. Umiej´tnoÊç wspó∏pracy z akompaniatorem oraz gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego.
390. Opanowanie literatury wiolonczelowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy i kaprysy o zró˝nicowanej problematyce technicznej z uwzgl´dnieniem utworów o charakterze wirtuozowskim, utwory na wiolonczel´ solo oraz na wiolonczel´ z akompaniamentem, formy cykliczne (koncert, wariacje, sonata lub sonatina — od muzyki dawnej do XX wieku), utwory kameralne, fragmenty partii wiolonczeli z literatury orkiestrowej.
391. Poprawne wykonanie dwóch etiud lub kaprysów o zró˝nicowanej problematyce technicznej — w tym jednego dwudêwi´kowego, koncertu, sona- Poz. 1164 ty staroklasycznej, utworu dowolnego z akompaniamentem, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów). Kontrabas
392. Umiej´tnoÊç konserwacji instrumentu. ZnajomoÊç historii instrumentu, szczególnie znanych szkó∏ lutniczych w∏oskich i niemieckich. Umiej´tnoÊç precyzyjnego strojenia.
393. Opanowanie aparatu gry — swobodnego trzymania kontrabasu i smyczka, prawid∏owej korelacji lewej i prawej r´ki, bieg∏oÊci palcowej lewej r´ki i swobodnego operowania smyczkiem.
394. Opanowanie techniki gry umo˝liwiajàcej ró˝ne rodzaje artykulacji i smyczkowania, granie fla˝oletów naturalnych i sztucznych, dwudêwi´ków, akordów, ozdobników, bieg∏ego grania w pozycjach kciukowych. Opanowanie umiej´tnoÊci korekty intonacji podczas grania oraz Êwiadomego kszta∏towania dêwi´ku.
395. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà i agogikà. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
396. Umiej´tnoÊç grania a vista w kluczu basowym i tenorowym utworów o ró˝nym stopniu trudnoÊci z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki.
397. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu o Êredniej skali trudnoÊci z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà oraz umiej´tnoÊç doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem.
398. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Umiej´tnoÊç opanowania pami´ciowego du˝ych form cyklicznych oraz prostych utworów muzyki wspó∏czesnej, obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu, umiej´tnoÊç dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
399. Umiej´tnoÊç wspó∏pracy z akompaniatorem oraz gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego.
400. Opanowanie literatury kontrabasowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory na kontrabas solo oraz na kontrabas z akompaniamentem, formy cykliczne (koncert, wariacje, sonata lub sonatina — od muzyki dawnej do XX wieku), utwory kameralne, fragmenty partii kontrabasu z literatury orkiestrowej.
401. Poprawne wykonanie etiudy z towarzyszeniem fortepianu lub solo — z pami´ci, koncertu — z pami´ci, sonaty — z pami´ci, utworu dowolnego z akompaniamentem — z pami´ci, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów). Dziennik Ustaw Nr 138 — 8839 — Poz. 1164 Flet Obój
402. Umiej´tnoÊç konserwacji instrumentu. ZnajomoÊç historii instrumentu z uwzgl´dnieniem rodziny fletów prostych, barokowych i wspó∏czesnych.
403. Umiej´tnoÊç konserwacji instrumentu. ZnajomoÊç historii instrumentu oraz odmian oboju (ro˝ek angielski).
404. Opanowanie swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem oddechowym. Opanowanie çwiczeƒ mi´Êni przepony w celu ekonomicznego gospodarowania oddechem. Opanowanie w∏aÊciwego zad´cia, ataku i koƒczenia dêwi´ku.
405. Opanowanie swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem oddechowym. Opanowanie çwiczeƒ mi´Êni przepony w celu prawid∏owej realizacji dêwi´ków. Umiej´tnoÊç grania piano i forte we wszystkich rejestrach instrumentu.
406. Opanowanie techniki gry z uwzgl´dnieniem zaawansowanej bieg∏oÊci technicznej palców, pracy j´zyka oraz zmiennej plastyki jamy ustnej, umo˝liwiajàcej ró˝ne rodzaje artykulacji. Opanowanie umiej´tnoÊci korekty intonacji podczas grania, Êwiadomego kszta∏towania dêwi´ku oraz wibracji.
407. Opanowanie techniki gry z uwzgl´dnieniem zaawansowanej bieg∏oÊci technicznej palców i pracy j´zyka, umo˝liwiajàcej ró˝ne rodzaje artykulacji i wibrato. Opanowanie umiej´tnoÊci korekty intonacji podczas grania oraz Êwiadomego kszta∏towania dêwi´ku.
408. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà i agogikà. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
409. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà i agogikà. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
410. Umiej´tnoÊç grania a vista utworów z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki. Umiej´tnoÊç swobodnego pos∏ugiwania si´ ró˝nymi odmianami fletu.
411. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu o Êredniej skali trudnoÊci z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà. Umiej´tnoÊç doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem.
412. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Umiej´tnoÊç opanowania pami´ciowego du˝ych form cyklicznych oraz utworów muzyki wspó∏czesnej. Obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiej´tnoÊç dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
413. Umiej´tnoÊç wspó∏pracy z akompaniatorem oraz gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego.
414. Opanowanie literatury fletowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej z uwzgl´dnieniem etiud o charakterze wirtuozowskim, utwory na flet solo oraz na flet z akompaniamentem (od muzyki dawnej do XX wieku), formy cykliczne (koncert, wariacje, suita, sonata lub sonatina),utwory kameralne (duet, trio lub kwartet) , fragmenty partii fletu z literatury orkiestrowej.
415. Poprawne wykonanie gam majorowych w interwa∏ach, gamy chromatycznej, dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej — w tym jednej z pami´ci, koncertu — z pami´ci, sonaty lub sonatiny, utworu dowolnego solo lub z akompaniamentem, utworu kameralnego, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów).
416. Umiej´tnoÊç grania a vista utworów z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki.
417. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu o Êredniej skali trudnoÊci z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà. Umiej´tnoÊç doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem.
418. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Umiej´tnoÊç opanowania pami´ciowego form cyklicznych oraz utworów muzyki wspó∏czesnej. Obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiej´tnoÊç dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
419. Umiej´tnoÊç wspó∏pracy z akompaniatorem oraz gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego.
420. Opanowanie literatury obojowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory na obój solo oraz na obój z akompaniamentem (od baroku do XX wieku), formy cykliczne (koncert, suita, sonata lub sonatina), utwory kameralne (duet, trio lub kwartet), fragmenty partii oboju z literatury orkiestrowej.
421. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce, koncertu lub concertina, sonaty lub sonatiny, utworu dowolnego, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów). Jeden z ww. utworów powinien byç wykonany z pami´ci. Klarnet
422. Umiej´tnoÊç konserwacji instrumentu. ZnajomoÊç historii instrumentu, systemu francuskiego i niemieckiego oraz odmian klarnetu (Es, B, A, basowy — transpozycje). Dziennik Ustaw Nr 138 — 8840 —
423. Opanowanie swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem oddechowym. Opanowanie çwiczeƒ mi´Êni przepony w celu prawid∏owej realizacji „d∏ugich dêwi´ków” i rozszerzonych fraz. Umiej´tnoÊç grania w oktawie ma∏ej i trzykreÊlnej piano i forte bez zmiany po∏o˝enia instrumentu.
424. Opanowanie techniki gry z uwzgl´dnieniem zaawansowanej bieg∏oÊci technicznej palców, pracy j´zyka oraz zmiennej plastyki jamy ustnej, umo˝liwiajàcej ró˝ne rodzaje artykulacji. Opanowanie umiej´tnoÊci korekty intonacji podczas grania oraz Êwiadomego kszta∏towania dêwi´ku.
425. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà i agogikà. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
426. Umiej´tnoÊç grania a vista utworów z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki. Umiej´tnoÊç transpozycji in C i in A.
427. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu o Êredniej skali trudnoÊci z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà oraz doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem.
428. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Umiej´tnoÊç opanowania pami´ciowego du˝ych form cyklicznych oraz utworów muzyki wspó∏czesnej. Obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiej´tnoÊç dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
429. Umiej´tnoÊç wspó∏pracy z akompaniatorem oraz gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego.
430. Opanowanie literatury klarnetowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej z uwzgl´dnieniem etiud o charakterze wirtuozowskim, utwory na klarnet solo oraz na klarnet z akompaniamentem (od klasycyzmu do XX wieku), formy cykliczne (koncert, wariacje, sonata lub sonatina), utwory kameralne (duet, trio lub kwartet), fragmenty partii klarnetu z literatury orkiestrowej.
431. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej (w tym jednej z pami´ci), koncertu lub concertina — z pami´ci, sonaty lub sonatiny, utworu dowolnego, utworu kameralnego, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów). Saksofon Poz. 1164 przepony w celu prawid∏owej realizacji „d∏ugich dêwi´ków” i rozszerzonych fraz. Umiej´tnoÊç grania w ró˝nych rejestrach piano i forte.
432. Opanowanie techniki gry z uwzgl´dnieniem zaawansowanej bieg∏oÊci technicznej palców, pracy j´zyka oraz zmiennej plastyki jamy ustnej, umo˝liwiajàcej ró˝ne rodzaje artykulacji. Opanowanie umiej´tnoÊci korekty intonacji podczas grania oraz Êwiadomego kszta∏towania dêwi´ku.
433. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà i agogikà. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
434. Umiej´tnoÊç grania a vista utworów z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki. Umiej´tnoÊç transpozycji in B i in Es.
435. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu o Êredniej skali trudnoÊci z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà. Umiej´tnoÊç doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem.
436. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Umiej´tnoÊç opanowania pami´ciowego du˝ych form cyklicznych oraz utworów muzyki wspó∏czesnej. Obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiej´tnoÊç dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
437. Umiej´tnoÊç wspó∏pracy z akompaniatorem oraz gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego.
438. Opanowanie literatury saksofonowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory na saksofon solo oraz na saksofon z akompaniamentem, formy cykliczne (koncert, wariacje, sonata lub sonatina), utwory kameralne, fragmenty partii saksofonu z literatury orkiestrowej.
439. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej (w tym jednej z pami´ci), koncertu — z pami´ci, sonaty, utworu dowolnego, utworu kameralnego, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów). Fagot
440. Umiej´tnoÊç konserwacji instrumentu. ZnajomoÊç historii instrumentu i jego odmian. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ kluczem tenorowym.
441. Umiej´tnoÊç konserwacji instrumentu. ZnajomoÊç historii instrumentu, ró˝nych jego odmian i transpozycji.
442. Opanowanie swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem oddechowym. Opanowanie çwiczeƒ mi´Êni przepony w celu prawid∏owej realizacji „d∏ugich dêwi´ków” i rozszerzonych fraz.
443. Opanowanie swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem oddechowym. Opanowanie çwiczeƒ mi´Êni
444. Opanowanie techniki gry z uwzgl´dnieniem zaawansowanej bieg∏oÊci technicznej palców Dziennik Ustaw Nr 138 — 8841 — (z uwzgl´dnieniem pianomechaniki), pracy j´zyka oraz zmiennej plastyki jamy ustnej, umo˝liwiajàcej ró˝ne rodzaje artykulacji. Opanowanie umiej´tnoÊci korekty intonacji podczas grania oraz Êwiadomego kszta∏towania dêwi´ku.
445. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà i agogikà. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
446. Umiej´tnoÊç grania a vista utworów z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki.
447. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu o Êredniej skali trudnoÊci z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà. Umiej´tnoÊç doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem.
448. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Umiej´tnoÊç opanowania pami´ciowego du˝ych form cyklicznych oraz utworów muzyki wspó∏czesnej. Obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiej´tnoÊç dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
449. Umiej´tnoÊç wspó∏pracy z akompaniatorem oraz gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego.
450. Opanowanie literatury fagotowej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory na fagot solo oraz na fagot z akompaniamentem (od baroku do XX wieku), formy cykliczne (concertino lub koncert, wariacje, sonata lub sonatina), utwory kameralne (duet, trio lub kwartet), fragmenty partii fagotu z literatury orkiestrowej.
451. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej, koncertu lub concertina — z pami´ci, sonaty lub sonatiny, utworu dowolnego, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów). Tràbka
452. Umiej´tnoÊç konserwacji instrumentu. ZnajomoÊç historii i ró˝nych odmian instrumentu — transpozycje. Umiej´tnoÊç precyzyjnego strojenia tràbki.
453. Opanowanie swobodnego pos∏ugiwania si´ oddechem, zad´ciem, uk∏adem prawej i lewej r´ki, palcowaniem. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ pochodem tonów naturalnych.
454. Opanowanie techniki gry z uwzgl´dnieniem zaawansowanej bieg∏oÊci technicznej palców, pracy j´zyka oraz zmiennej plastyki warg, umo˝liwiajàcej ró˝ne rodzaje artykulacji. Umiej´tnoÊç swobodnej gry w skali fis — c
455. Opanowanie umiej´tnoÊci korekty intonacji podczas grania oraz Êwiadomego kszta∏towania dêwi´ku. Poz. 1164
456. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà i agogikà. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
457. Umiej´tnoÊç grania a vista utworów z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki. Umiej´tnoÊç transpozycji in A, in C, in D i in Es.
458. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu o Êredniej skali trudnoÊci z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà. Umiej´tnoÊç doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem.
459. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Umiej´tnoÊç opanowania pami´ciowego du˝ych form cyklicznych oraz utworów muzyki wspó∏czesnej. Obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiej´tnoÊç dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
460. Umiej´tnoÊç wspó∏pracy z akompaniatorem oraz gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego.
461. Opanowanie literatury na tràbk´ w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej z uwzgl´dnieniem etiud o charakterze wirtuozowskim, utwory na tràbk´ solo oraz na tràbk´ z akompaniamentem (od baroku do XX wieku), formy cykliczne (koncert, wariacje, sonata lub sonatina), utwory kameralne (duet, trio lub kwartet), fragmenty partii tràbki z literatury orkiestrowej.
462. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej (w tym jednej z pami´ci), koncertu lub concertina — z pami´ci, sonaty lub sonatiny, utworu dowolnego, utworu kameralnego, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów). Róg
463. Umiej´tnoÊç konserwacji instrumentu oraz precyzyjnego strojenia rogu.
464. Opanowanie swobodnego pos∏ugiwania si´ oddechem, zad´ciem, uk∏adem prawej i lewej r´ki, palcowaniem lewej r´ki. Opanowanie prawid∏owego çwiczenia dêwi´ków d∏ugowytrzymywanych.
465. Opanowanie techniki gry z uwzgl´dnieniem zaawansowanej bieg∏oÊci technicznej palców, pracy j´zyka oraz zmiennej plastyki warg, umo˝liwiajàcej ró˝ne rodzaje artykulacji. Umiej´tnoÊç swobodnej gry w pe∏nej skali instrumentu. Opanowanie umiej´tnoÊci korekty intonacji podczas grania oraz Êwiadomego kszta∏towania dêwi´ku.
466. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynami- Dziennik Ustaw Nr 138 — 8842 — kà i agogikà. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
467. Umiej´tnoÊç grania a vista utworów z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki, transpozycji in Es, C, A, B, G.
468. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu o Êredniej skali trudnoÊci z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà. Umiej´tnoÊç doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem.
469. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Umiej´tnoÊç opanowania pami´ciowego du˝ych form cyklicznych oraz utworów muzyki wspó∏czesnej. Obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiej´tnoÊç dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
470. Umiej´tnoÊç wspó∏pracy z akompaniatorem oraz gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego.
471. Opanowanie literatury na róg w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory na róg solo oraz na róg z akompaniamentem (od klasycyzmu do XX wieku), formy cykliczne (koncert, sonata lub sonatina), utwory kameralne (duet, trio lub kwartet), fragmenty partii rogu z literatury orkiestrowej.
472. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej — z pami´ci, koncertu — z pami´ci, sonaty, utworu dowolnego, grania a vista z transponowaniem, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów). Puzon
473. Umiej´tnoÊç konserwacji instrumentu. ZnajomoÊç historii i ró˝nych odmian instrumentu — puzon wentylowy. Umiej´tnoÊç precyzyjnego strojenia puzonu.
474. Opanowanie swobodnego pos∏ugiwania si´: oddechem, zad´ciem, uk∏adem prawej i lewej r´ki. Opanowanie prawid∏owego çwiczenia dêwi´ków d∏ugowytrzymywanych.
475. Opanowanie techniki gry z uwzgl´dnieniem zaawansowanej bieg∏oÊci technicznej prawej r´ki (ruch suwaka, pozycje), pracy j´zyka oraz zmiennej plastyki warg, umo˝liwiajàcej ró˝ne rodzaje artykulacji. Umiej´tnoÊç swobodnej gry w pe∏nej skali instrumentu. Opanowanie umiej´tnoÊci korekty intonacji podczas grania oraz Êwiadomego kszta∏towania dêwi´ku.
476. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà, agogikà i ozdobnikami. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków Poz. 1164 wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
477. Umiej´tnoÊç grania a vista utworów z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki. Umiej´tnoÊç czytania nut w kluczu altowym, tenorowym i basowym.
478. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu o Êredniej skali trudnoÊci z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà. Umiej´tnoÊç doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem.
479. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania oraz umiej´tnoÊç opanowania pami´ciowego du˝ych form cyklicznych oraz utworów muzyki wspó∏czesnej. Obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiej´tnoÊç dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
480. Umiej´tnoÊç wspó∏pracy z akompaniatorem. Umiej´tnoÊç gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego.
481. Opanowanie literatury na puzon w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej, utwory na puzon solo oraz na puzon z akompaniamentem (od baroku do XX wieku), formy cykliczne (koncert lub concertino, wariacje, sonata lub sonatina), utwory kameralne (duet, trio lub kwartet), fragmenty partii puzonu z literatury orkiestrowej.
482. Poprawne wykonanie: dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej, koncertu, sonaty, utworu dowolnego (jeden z tych utworów z pami´ci), grania a vista, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów). Tuba
483. Umiej´tnoÊç konserwacji instrumentu. ZnajomoÊç historii i ró˝nych odmian instrumentu — sakshorny. Umiej´tnoÊç precyzyjnego strojenia tuby.
484. Opanowanie swobodnego pos∏ugiwania si´ oddechem, zad´ciem, uk∏adem prawej i lewej r´ki. Opanowanie prawid∏owego çwiczenia dêwi´ków d∏ugowytrzymywanych.
485. Opanowanie techniki gry z uwzgl´dnieniem zaawansowanej bieg∏oÊci technicznej prawej r´ki, pracy j´zyka oraz zmiennej plastyki warg, umo˝liwiajàcej ró˝ne rodzaje artykulacji. Umiej´tnoÊç swobodnej gry w pe∏nej skali instrumentu. Opanowanie umiej´tnoÊci korekty intonacji podczas grania oraz Êwiadomego kszta∏towania dêwi´ku.
486. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà, agogikà i ozdobnikami. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
487. Umiej´tnoÊç grania a vista utworów z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki. Dziennik Ustaw Nr 138 — 8843 —
488. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu o Êredniej skali trudnoÊci z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà. Umiej´tnoÊç doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem.
489. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiej´tnoÊç dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
490. Umiej´tnoÊç wspó∏pracy z akompaniatorem oraz umiej´tnoÊç gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego.
491. Opanowanie literatury na tub´ w nast´pujàcym zakresie: utwory na tub´ solo oraz na tub´ z akompaniamentem, utwory kameralne, fragmenty partii tuby z literatury orkiestrowej.
492. Poprawne wykonanie: dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej, koncertu lub sonaty, utworu dowolnego, grania a vista, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów). Perkusja
493. Umiej´tnoÊç konserwacji instrumentów. ZnajomoÊç historii instrumentów i umiej´tnoÊç strojenia membranofonów.
494. Opanowanie swobodnego pos∏ugiwania si´ czterema pa∏kami przy grze na instrumentach melodycznych. Umiej´tnoÊç w∏aÊciwej pracy ràk i nóg bioràcych udzia∏ w grze.
495. Opanowanie techniki gry z uwzgl´dnieniem zaawansowanej bieg∏oÊci technicznej obu ràk, gry akordowej na wibrafonie, ksylofonie i marimbafonie. Umiej´tnoÊç stosowania ró˝nych rodzajów artykulacji. Opanowanie umiej´tnoÊci korekty intonacji podczas grania na kot∏ach oraz Êwiadomego kszta∏towania dêwi´ku.
496. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynami- Poz. 1164 kà i agogikà. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
497. Umiej´tnoÊç grania a vista utworów z uwzgl´dnieniem prawid∏owej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki.
498. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania utworu o Êredniej skali trudnoÊci z zachowaniem wiernoÊci tekstowi muzycznemu, w∏aÊciwego stylu epoki i indywidualnà interpretacjà. Umiej´tnoÊç doboru w∏aÊciwych metod samodzielnej pracy nad utworem.
499. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania. Umiej´tnoÊç opanowania pami´ciowego du˝ych form cyklicznych, utworów muzyki wspó∏czesnej oraz utworów specjalnie napisanych na instrumenty perkusyjne. Obycie estradowe, umiej´tnoÊç koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiej´tnoÊç dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
500. Umiej´tnoÊç wspó∏pracy z akompaniatorem oraz umiej´tnoÊç gry w ró˝nych formach muzykowania zespo∏owego.
501. Opanowanie literatury perkusyjnej w nast´pujàcym zakresie: etiudy o zró˝nicowanej problematyce technicznej z uwzgl´dnieniem etiud o charakterze wirtuozowskim, utwory na instrumenty perkusyjne solo oraz z akompaniamentem, formy cykliczne (koncert, wariacje, sonata lub sonatina), utwory kameralne (duet, trio lub kwartet), fragmenty partii instrumentów perkusyjnych z literatury orkiestrowej.
502. Poprawne wykonanie: na instrumentach melodycznych — dwóch etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej (w tym jednej z pami´ci), utworu z akompaniamentem, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów); na membranofonach i innych instrumentach o nieokreÊlonej wysokoÊci dêwi´ku — wyprowadzenie precyzyjnego tremola, etiudy technicznej, utworu solowego z akompaniamentem, rytmów muzyki tanecznej i rozrywkowej. Inne obowiàzkowe zaj´cia edukacyjne Nauka akompaniamentu (dla pianistów) TreÊci nauczania
503. Granie a vista, elementy transpozycji.
504. Wspó∏praca z solistà (wokalistà i instrumentalistà).
505. Postrzeganie utworu jako organicznej ca∏oÊci.
506. Wspó∏praca pianisty z kilkoma wykonawcami (do wyboru: trio, tercet, kwartet, kwintet, inne zespo∏y). Osiàgni´cia uczniów
507. Umiej´tnoÊç orientacji w partyturze, nabycie okreÊlonych nawyków ruchowych. Umiej´tnoÊç orien- tacji na klawiaturze, nabycie umiej´tnoÊci szybkiej analizy, syntezy i dokonywania wyboru pewnych elementów kosztem innych. Umiej´tnoÊç Êledzenia wi´cej ni˝ dwóch pi´ciolinii. Rozumienie j´zyka muzycznego ró˝nych epok i stylów. Umiej´tnoÊç czytania zapisu muzyki XX wieku. Umiej´tnoÊç transpozycji prostych utworów homofonicznych.
508. Umiej´tnoÊç rozumienia ca∏ej struktury utworu z rozbiciem na poszczególne elementy i wspólnego z solistà budowania przebiegu energetycznego. Umiej´tnoÊç tzw. synchronizacji wertykalnej (wspólnego zaczynania i koƒczenia utworu, oddychania z wokalistà i instrumentalistà d´tym). Zna- Dziennik Ustaw Nr 138 — 8844 — jomoÊç typowej artykulacji poszczególnych instrumentów. Umiej´tnoÊç elastycznego reagowania na ewentualne b∏´dy solisty w czasie wykonania utworu.
509. Umiej´tnoÊç postrzegania utworu jako organicznej ca∏oÊci. Umiej´tnoÊç aktywnego s∏uchania siebie i innych. Umiej´tnoÊç koordynacji poczynaƒ w∏asnych i dzia∏aƒ partnerów. Umiej´tnoÊç rozumienia i wspó∏pracy z tekstem literackim. Wyrobienie nawyku psychicznego uczestnictwa w wykonywanym utworze.
510. Umiej´tnoÊç Êledzenia ca∏ej partytury i ÊwiadomoÊç roli poszczególnych wykonawców w przebiegu utworu. Umiej´tnoÊç wspólnego budowania ca∏oÊci z wielu elementów. Umiej´tnoÊç komunikowania si´ z partnerami. Kultura bycia i umiej´tnoÊç pracy w zespole. Poz. 1164 baroku (g∏os basowy umieszczony w pedale) z zachowaniem stylu epoki i z u˝yciem prostej i celowej figuracji.
511. Umiej´tnoÊç tworzenia przygrywki chora∏owej w oparciu o polskie pieÊni koÊcielne. Umiej´tnoÊç napisania preludium chora∏owego z prostà figuracjà. Umiej´tnoÊç napisania trzyg∏osowej fughetty. Umiej´tnoÊç napisania swobodnej formy w oparciu o wspó∏czesne techniki kompozytorskie. Fortepian obowiàzkowy (dla instrumentalistów z wyjàtkiem pianistów) TreÊci nauczania
512. Historia instrumentu i jego budowy.
513. Podstawy prawid∏owego aparatu gry.
514. Wybrane elementy techniki gry. Improwizacja organowa (dla organistów)
515. Podstawy interpretacji muzycznej. TreÊci nauczania
516. Zasady notacji oraz czytanie a vista.
517. Elementy improwizacji: motyw, struktura, faktura, forma, harmonika, rytmika, barwa, styl. Analiza utworów.
518. Samodzielna praca nad utworem.
519. Przygotowanie do muzykowania zespo∏owego.
520. Program na zakoƒczenie etapu edukacyjnego.
521. Improwizacja homofoniczna.
522. Improwizacja polifoniczna. Osiàgni´cia uczniów
523. Realizacja basso continuo.
524. Umiej´tnoÊç nazywania poszczególnych cz´Êci fortepianu. ZnajomoÊç historii instrumentu.
525. åwiczenia kompozytorskie. Osiàgni´cia uczniów
526. Umiej´tnoÊç ∏àczenia akordów w kadencjach, progresjach niemodulujàcych i modulujàcych oraz strukturach melodyczno-harmonicznych z uwzgl´dnieniem: motywiki, formy, harmonii, rytmiki, ró˝nych rejestrów — z zastosowaniem ró˝nych stylów. Umiej´tnoÊç transponowania ró˝nego rodzaju struktur melodycznych jednog∏osowych i wielog∏osowych. Umiej´tnoÊç grania ró˝nych pochodów gamowych w ró˝nych odmianach skali dur i moll. Umiej´tnoÊç analizy preludiów i toccat z ró˝nych epok, fug J. S. Bacha i utworów w bardziej swobodnej formie z okresów póêniejszych.
527. Umiej´tnoÊç improwizacji w uk∏adzie dwug∏osowym, trzyg∏osowym i czterog∏osowym akompaniamentu do podanej melodii — od realizacji g∏osu towarzyszàcego do harmonizacji (prostymi akordami oraz z figuracjà), preludiów o ró˝nym charakterze z zastosowaniem zwrotów figuracyjnych i ozdobników. Umiej´tnoÊç improwizowania preludiów o ró˝nym charakterze z zastosowaniem figuracji, snucia motywicznego, rozwijania motywu, zdobnictwa, kontrastu fakturalnego. Umiej´tnoÊç improwizacji swobodnej fantazji.
528. Umiej´tnoÊç improwizowania kilku g∏osów do podanej melodii w oparciu o zasady kontrapunktu. Umiej´tnoÊç improwizacji inwencji dwug∏osowej i krótkiej fughetty.
529. Umiej´tnoÊç realizacji çwiczeƒ z basem cyfrowanym. Umiej´tnoÊç realizacji prostych zadaƒ z basso continuo, opartych o materia∏ nutowy z epoki
530. Umiej´tnoÊç zachowania prawid∏owej postawy przy instrumencie i swobodnej pracy obu ràk.
531. Umiej´tnoÊç gry z zachowaniem podstawowych sposobów artykulacji, dynamiki, frazowania oraz w∏aÊciwej agogiki.
532. Umiej´tnoÊç interpretacji prostych utworów zgodnie ze stylem epoki i zachowaniem zasad frazowania, dynamiki i artykulacji. Umiej´tnoÊç realizowania podstawowych ozdobników.
533. Umiej´tnoÊç równoczesnego czytania z dwóch pi´ciolinii w kluczu wiolinowym i basowym. Umiej´tnoÊç czytania a vista krótkich utworów.
534. Umiej´tnoÊç samodzielnego opracowania ∏atwego utworu z uwzgl´dnieniem w∏aÊciwego frazowania, artykulacji, tempa, dynamiki i stylistyki utworu.
535. Umiej´tnoÊç grania prostych akompaniamentów z repertuaru wykonywanego na instrumencie g∏ównym. Umiej´tnoÊç odczytywania partii fortepianu w prostych utworach muzyki kameralnej.
536. Umiej´tnoÊç gry etiud o zró˝nicowanej problematyce technicznej uwzgl´dniajàcej mo˝liwoÊci ucznia, utworów polifonicznych lub dawnych mistrzów (w tym J. S. Bacha), utworów cyklicznych (sonatina lub wariacje) — od baroku do XX wieku, utworu dowolnego lub utworu na cztery r´ce albo dwa fortepiany, czytanie a vista. Zespó∏ kameralny TreÊci nauczania
537. Rozwijanie mo˝liwoÊci wykonawczych uczniów. Dziennik Ustaw Nr 138 — 8845 —
538. Rozwijanie umiej´tnoÊci pracy w zespole.
539. Zapoznanie z literaturà kameralnà ró˝nych epok. Osiàgni´cia uczniów
540. Pog∏´bienie umiej´tnoÊci wykonawczych poprzez zbiorowe muzykowanie. Umiej´tnoÊç orientacji w partyturze i Êledzenia wi´cej ni˝ dwóch pi´ciolinii, nabycie umiej´tnoÊci szybkiej analizy. Umiej´tnoÊç czytania zapisu muzyki XX wieku.
541. Umiej´tnoÊç rozumienia ca∏ej struktury utworu z rozbiciem na poszczególne elementy i wspólnego budowania ca∏oÊci z wielu elementów. Umiej´t- Poz. 1164 noÊç tzw. synchronizacji wertykalnej (wspólnego zaczynania i koƒczenia utworu). Umiej´tnoÊç aktywnego s∏uchania siebie i innych. ÂwiadomoÊç roli poszczególnych wykonawców w przebiegu utworu. Umiej´tnoÊç koordynacji poczynaƒ w∏asnych i dzia∏aƒ partnerów. Wyrobienie nawyku psychicznego uczestnictwa w wykonywanym utworze. Umiej´tnoÊç komunikowania si´ z partnerami. Kultura bycia i umiej´tnoÊç wspó∏pracy w zespole.
542. Pog∏´bienie znajomoÊci literatury kameralnej z ró˝nych epok. II. SPECJALNOÂå — WOKALISTA SZKO¸A MUZYCZNA II STOPNIA Cele nauczania
543. Rozwijanie podstawowych elementów techniki wokalnej oraz pog∏´bionej strony wyrazowej. 6) umieç stosowaç w praktyce teori´ muzyki, szczególnie w zakresie zasad muzyki, form muzycznych i historii muzyki,
544. Doskonalenie umiej´tnoÊci samodzielnego interpretowania utworów zgodnie z kanonami stylu i formy muzycznej. 7) posiadaç (oprócz umiej´tnoÊci wokalnych) umiej´tnoÊci aktorskie, pozwalajàce na podj´cie pracy jako solista w teatrach muzycznych,
545. Nauka samodzielnego przygotowania utworów i wybierania sposobu rozwiàzywania problemów. 8) posiadaç umiej´tnoÊç Êpiewania w zespo∏ach wokalnych i chórach,
546. Rozwijanie pami´ci muzycznej i opanowania estradowego. 9) umieç korzystaç z literatury specjalistycznej,
547. Zaznajomienie z podstawowymi zagadnieniami z: historii muzyki, literatury muzycznej, form muzycznych, zasad muzyki i harmonii.
548. Opanowanie umiej´tnoÊci z kszta∏cenia s∏uchu.
549. Opanowanie umiej´tnoÊci sprawnego czytania nut g∏osem. 10) posiadaç umiej´tnoÊç aktywnego uczestnictwa w ˝yciu muzycznym, 11) posiadaç przygotowanie do podj´cia dalszych studiów muzycznych. Przedmiot g∏ówny Âpiew
550. Opanowanie umiej´tnoÊci muzykowania kameralnego. TreÊci nauczania
551. Rozwijanie umiej´tnoÊci pracy w du˝ym zespole wykonawczym (chór).
552. Historia wokalistyki, budowa organu g∏osowego i jego higiena.
553. Przygotowanie do podj´cia studiów muzycznych oraz do czynnego uczestnictwa w ˝yciu muzycznym.
554. Prawid∏owe funkcjonowanie organu g∏osowego. Opis kwalifikacji absolwenta W wyniku kszta∏cenia absolwent powinien: 1) posiadaç umiej´tnoÊç Êpiewu opartà na prawid∏owym oddechu, w∏aÊciwej technice aparatu g∏osowego i intonacji (tak˝e na poziomie wirtuozowskim), 2) biegle czytaç nuty w kluczu wiolinowym i basowym, 3) posiadaç umiej´tnoÊç transpozycji, w∏aÊciwej dla zapisu g∏osu tenorowego, 4) graç na fortepianie w podstawowym zakresie umiej´tnoÊci, 5) posiadaç w pe∏ni ukszta∏towany s∏uch muzyczny, pozwalajàcy na uzyskiwanie poprawnej intonacji,
555. Technika Êpiewu.
556. Interpretacja muzyczna z uwzgl´dnieniem znajomoÊci kanonów stylu i formy muzycznej.
557. Czytanie a vista.
558. Samodzielna praca nad utworem.
559. Technika pracy nad opanowaniem pami´ciowym utworu i praktyka estradowa.
560. Muzykowanie zespo∏owe.
561. Literatura wokalna.
562. Program na zakoƒczenie etapu edukacyjnego. Osiàgni´cia uczniów
563. ZnajomoÊç budowy aparatu g∏osowego, jego cz´Êci i zasad ich wzajemnego wspó∏dzia∏ania (nos, podniebienie, krtaƒ, p∏uca, przepona). ZnajomoÊç zasad higieny g∏osu. Dziennik Ustaw Nr 138 — 8846 —
564. Opanowanie prawid∏owej postawy, swobodnego pos∏ugiwania si´ aparatem oddechowym z uwzgl´dnieniem znaczenia artykulacyjnego poszczególnych elementów, opanowanie zasad prawid∏owej emisji i umiej´tnoÊci bieg∏ego wykonywania wokaliz.
565. Doskonalenie techniki Êpiewu z uwzgl´dnieniem: kszta∏towania samog∏osek i spó∏g∏osek, w∏aÊciwego wdechu i wydechu, odpowiedniej pracy przepony, opanowania umiej´tnoÊci korekty intonacji, wypracowania prawid∏owego ataku dêwi´ku, stosowania legata jako podstawowej formy artykulacji, wyrabiania nawyku precyzji wymowy.
566. Umiej´tnoÊç frazowania i operowania zró˝nicowanà barwà i sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budowà formalnà i charakterem epoki. Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ dynamikà i agogikà. Rozumienie poj´ç muzycznych, samodzielne odnajdowanie Êrodków wyrazu i okreÊlanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
567. Umiej´tnoÊç samodzielnego i bezb∏´dnego odczytania tekstu nutowego. Umiej´tnoÊç prawid∏owe- Poz. 1164 go czytania a vista utworów o ró˝nym stopniu trudnoÊci we w∏aÊciwym tempie.
568. Umiej´tnoÊç samodzielnego przygotowania ∏atwego utworu pod wzgl´dem techniczno-wykonawczym. Umiej´tnoÊç samodzielnej pracy nad utworem (pokonywanie trudnych miejsc, opanowanie pami´ciowe utworu). Umiej´tnoÊç Êwiadomego çwiczenia i w∏aÊciwej wspó∏pracy z akompaniatorem.
569. Umiej´tnoÊç koncentrowania si´ i pokonywania tremy podczas wykonywania utworu. Umiej´tnoÊç osiàgni´cia swobody podczas wyst´pu estradowego. Umiej´tnoÊç dokonywania w∏aÊciwej samooceny wykonania utworu. Pos∏ugiwanie si´ ró˝nymi formami zapami´tywania.
570. Umiej´tnoÊç muzykowania zespo∏owego.
571. Opanowanie literatury wokalnej w nast´pujàcym zakresie: wprawki i çwiczenia ró˝nych autorów, pieÊni i arie klasyczne, romantyczne i wspó∏czesne.
572. Poprawne wykonanie: cyklu pieÊni i arii lub dwóch arii i dwóch pieÊni z uwzgl´dnieniem poprawnej emisji i w∏aÊciwej interpretacji. Inne obowiàzkowe zaj´cia edukacyjne Dykcja i recytacja TreÊci nauczania
573. Teoretyczne podstawy techniki mówienia oraz budowa i funkcje aparatu mowy.
574. Poprawna wymowa.
575. Interpretacja tekstu i Êrodki wyrazu. Osiàgni´cia uczniów
576. ZnajomoÊç podstawowych zagadnieƒ z zakresu j´zyka polskiego. ZnajomoÊç budowy anatomicznej aparatu g∏osowego i narzàdów mowy.
577. ZnajomoÊç i umiej´tnoÊç zastosowania podstawowych elementów wersyfikacji polskiej (akcent, fraza, oddech, pauza, tempo, rytm, analiza treÊci i Êrodków wyrazu). Umiej´tnoÊç prawid∏owego çwiczenia tych elementów.
578. Umiej´tnoÊç zastosowania poznanych Êrodków wyrazu oraz odpowiednich çwiczeƒ na samog∏oskach i spó∏g∏oskach do w∏aÊciwej interpretacji tekstu literackiego. Umiej´tnoÊç int