Rozporządzenie Ministra Rolnictwa z dnia 9 stycznia 1928 r. wydane w porozumieniu z Ministrami: Spraw Wewnętrznych, Skarbu i Komunikacji w sprawie wyk

. ~. ~ N I K '~ ~ . ~ RZECZYPOSPOLTT~J POLSKIEJ NQ 19. 27 lutego Rok 192R - T R E Ś Ć: .... ,\ ',' I ~. ~ r '.', /'. ,' . ROZPORZI\DZENIE JYlINISTRI\ POz.: ,1 67-Rolnictwa z dnia 9 stycznia 1928 r. wydane w porozumlenłu z MinistramI: Spraw Wewn~trz­ nych, Skarbu I Komunikacji w sprawie wykonania rozp :l rląQzenia Prezydenta Rzeczypo:;pi.llileJ Z dnia 22 sierpnia 1927 r. o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzE;cych • • • • • ";- " .' 167. wydane w porozumieniu z Ministrami: Spraw Wewnętrznych, Skarbu i Komunikacji w sprawie wykonani. rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r. o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych. , Na podstawie art. art. 6, 12, 14, 17, 28, 78, 84, 87, 97 i 112 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r. o zwalczaniu zaratliwych chorób zwierzęcych (Dz. U. R. P. Nr. 7.7, poz. 673) zarządza się co następuje: .', § 3: Stosownie do rodzaju i niebezpieczeństwa .., spowodować Rozporządzenie Ministra Rolnictwa z dnia 9 stycznia 1928 r. powiatowy lekarz weterynaryjny winien ustalenie wartości zwierzęcia (§§ 14 i 15). zapomogi, ustalonej zaraźliwej choroby powiatowy lekarz wete· rynaryjny winien natychmiast wydać tymczasowe niezbędne zarządzenia, mające na celu umiejscowienie choroby zgodnie z obowiązującemi przepisami, wydanemi dla poszczególnych chorób (§§ 32 do 396). O swych zarządzeniach powiatowy lekarz weterynaryjny zawiadamia posiadacza zwierząt oraz zawiadamia na piśm~e miejscową władzę gminną, którjl niezwłocznie poda te zarządzenia do wiadomości osób zainteresowanychwzględnie także do wia90mości publicznej - 1 .dopilnuje ich wykonania. § 4. Protok6ł dochodzenia i badania, a w razie dokonania sekcji również ' protokół sekcji (załącznik A.. Stwierdzanie zaraźliwych chorób zwierzęcych. Nr. 1 i załącznik Nr. 7 - wzó~ Nr. 2) oraz treść wy. '. ł 1. Powiatowy lekarz weterynaryjny, wydele- danych zarządzeń powiatowy , lekarz weterynaryjny gowany w myśl art. 23 rozporządzenia Prezydenta winien przedstawić natychmiast staroście z wnioskiem ij.zeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r. o zwal- co do dalszego postępowania w zależności od rodzaju ~zaDiu · zaratłłwyoh chorób zwierzęcych (Dz. U. R. P. . choroby i rQzmlarów qiebezpieczeństwa, zgodnie z obo·Nr. 77, poz. 673), winień przeprowadzić dochodzenie, wiązującemi . przepisami i z uwzględnieniem potrzeb życia gospodarczego. . . . . tqll).jące na . celu ustalenie rodzaju choroby, wykrycie ' łej' tr6dła, określenie czasu trwania choroby oraz § 5. Posiadaczowi zwierzęcia służy prawo postwierdzenie wszelkich okoliczności, wskazujących na wołania ze swej strony lekarza weterynaryjnego, który możliwość przeniesienia jej na inne zwierzęta, do innych zagr6d lub do innych miejscowości. Na podsta- może być obecny przy czynnościach powiatowego le'Y\e tych dochodzeń, o których należy sporządzić pro- karza weterynaryjnego, mających na celu stwierdzenie rodzaju choroby, o ile to nie spowoduje zwłoki łokół,powiatowy lekarz weterynaryjny winien ustalić, w ustaleniu stanu rzeczy. ~y i ' która z zaraźliwych chor6b zwierzęcych została stwierdzona lub czy jest uzasadnione jejl podejrzenie. § 6. W razie znacznej r6żnicy zda~ ~ db-istoty I. 2. W wypadkach, w kt6rych obowiązuj,\ce choroby pomiędzy powiatowym lekarzem weteryna- . ryjnym a lekarzem weterynaryjnym, powołanym przez ~rzepi8Y prze~idujł\ przyznanie odszkodow~ia lub . ,', " .~. Dziennik Ustaw. Poz. -167. 264 ! , ,posiadacza zwierzę ci a (§ 5), st arosta winien spowodo,,,ac nie zwłoczni~ (te!cgraficznic, t elefonicz,nic) zb adanie "stanu rzeczy przez wojewódzklcgo lel~arza weterynaryjnego, co jednak nie wstrzymuje wykonania wydanych zarządzeń z~pobiega'Nczych . W t akich wypadkach powiatowy lekarz weterynaryjny winien z arzć\dzić , aby częś ci zVlierz<;; cia po-, trzebne do ustalenia choroby były przechowa:le w zamknięciu aż do czasu przeproy,adzenia badania przez wojewódzkiego lekarza weterynary jnego. ' § 1. Natychmiastowe zbadanie stanu rzeczy na" miejscu przez wojewódzkiego lekarza weterynary jnego woj ewoda winien , równi<2;l z arządzić , j eżeli ma poważne wątpliwości co do orzeczenia powiatowego lekarza weterynaryjnego lub j eżeli st arosta z tych sa,mych wzglę dów zwróci się z t € ffi do wojewody. § 8. Zażalenie na' ustalenie istoty choroby przez wojewódzkiego lekarza weterynaryj nego posiadacż zwierzęcia może wnieść do Minis tra Rolnictwa, który rozstrzyga po wysłuchaniu opinji wyznaczonego przez siebie lekarza weterynaryjnego. \łlojewoda mo:': że z urzędu zwrac ać się do Ministra Rolnictwa o ostatecząe stwierdzenie istoty choroby. / § 9. Istotę choroby p zwierząt padłych lub zabi~ych powiatowy lekarz weterynaryjny ust ala przez dokonanie sekcji w sposób podany w z ałączni ku Nr. 1. , W wypadkach, w których obowiązuj ące przepisy przewi dują przyznani~ odszkodowania lub zapomorów' nież ustalić p'rotokólarnie, czy nie zachodzą okolicz~ ności i fakty, na podstawie których w myśł art. 77 i 78 rozporz ądzenia Prezydenta Rzecz~'po spolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r. (Dz. U. R. P. Nr. 77, poz. 673) odmowa odszkodowania lub zapomogi jest uzasadniona. gi, powiatowy lekarz weterynaryj ny winien § 10; Sekcję przeprowadza powiatowy lekarz weterynaryjny tego powiatu , na obszarze którego zwierzę padło lub zostało zabite. W wypadkach, w któ,,: rych prz~d dokonaniem sekcji zwierzę zostało prże-, prowadzone lub zwłoki zwierzęcia zostały przewiezione do rzeźni, rakarni lub zakładu utylizacyjnego innego powiatu, dokonanie sekcji należy do powiatowego lekarza weterynaryjneg.o, właś ciwego dla danej rzeźni, rakarni wzglę dni e zakładu qtylizacyjnego. O przeprowadzeniu zwierzęda, które ma być zabite z urzędu, lub o przewiezieniu zwłok zwierzęcych do rzeźni; rakarni lub zakładu utylizacyjnego innego powiatu starosta winien ' uprzednio (telefonicznie, ' tele-' graficznie) zawi adomić właściwego staros tę, który zarządzi co należy i nie zwłocznie prześle proto kół sekcji staroście powiatu, w którym zwieq:ę padło lub w którym zarządzone zostało zabicie zwierzę cia. § 11. Urzęd<?we stwierdzenie wągli ka, szelestnicy, zarazy dziczyzny i by dła rogatego, gruźlicy bydła rogatego w postaci otwartej, pomoru i zarazy świń uzależnione jest od przeprowadzenia b adań rozpoznawczych. Przy przeprowadzaniu tych badań należy ' postępować według przepisów załącznika Nr. 3.. § 12. Minister Rolnictwa może ostateczne stwierdzenie innych zaraźliwych chOl'ób zwierz,?cych uza' leżnić od uprzedniego ' przeprowadzenia badania rozpoznawczego, jakr6wpież od zbadania przez woje- Nr. 19. wódzkiego lub innego 'przez si.~bie wyznaczonego le~ karza weter ynaryjnego. § 13. Urzędowe stwierdzenie pryszczycy, wą­ glika, nosacizny, wśc ieklizny i otwartej gruźlicy wymienia u kr ów starosta winien pqdać do wiadomości lekarzowi powiatowemu. B. O dszkodowania zapomogi. § 14. W~ wszystkich wypadkach, w których według przepisów rozporządzenia Prezydenta Rzeczy- pospolitej z dnia 22 sierpnia t927 r. (Dz. U. R. P. Nr. 71, poz. 673) lub według rozporządzeń, wydanych , pi"zez M.inistra Rolnictwa na podstawie art. 29 i t09 tegoż rozp orządzeni a, prz~ w idziane jest odszkodowanie lub zapomoga, należy' ust alić wartość zwierzęcia przez trzech ocenicieli, a mianowicie dwóch biegłych i powiatowego lekarza weter ynaryjnego. Oszacowanie to winno n astąpić możliwie przed zabiciem zwierzę­ cia i możliw ie w miejscu, w kt6rem zwierzę padło lub znaj dowało się w czasie wydania zarządzenia zabicia. § 15. Z każdego oszacowania powiatowy lekarz. weterynaryjny winien spis ać protokół oszacowania (załącznik Nr. 7 - ;wzór Nr. t). , § 16. Starosta może za zgodą posiadacza za- rządzić oszacowanie zwierzęcia w miejscu, w którem ' ma być dokonane zabicie lub ubój zwierzęcia albo. w które m zwłoki mają być zniszczone (§ tO). Jeżeli oszacowanie ma s ię odbyć w innym powiecie, starqsta winien uprzednio zawiadomić o tern właściwe~o staros tę , który zarządzi oszac9wanie zwierzę cia i prze ś le protokół oszacowania wraz z protokółem sekcji (§ 10) staroście powiatu, w którym zwiektórym zostało zarządzone zabicie rzę, padł? lub w ZWI e rzęCI a. § 17. Oszacowanie części padłel,!O lub ' zabitego zwierzęcia, nadających się według uznania powiato- ' wegb lekarza weterynaryjnego do użytku i pozostawionych posiadaczowi, należy przeprowadzić możliwie ' równocześnie z oszacowaniem zwierzęcia. ' Jeżeli przed zabiciem zwierzęcia brak jeszcze dostatecznych podstaw do oszacowania części nadaj ącychsię do użytku, oszacowanie tych części winno nastąpić po zabiciu lub uboju zwierzęcia w miejscu, w którem dokonana zostanie sekcja (§ tO). O il~ w takich ' wypadkach ' oszacowanie tych części6db yć się ma w innym powiecie, starosta winien protokół oszacowania zwierzęcia (§ 15) przesłać uprzednio właściwe mu staroście celem zarządzenia oszacOwania części ' nadających się do utytku i uzu- , pełnienia p'rzesłanego mu protokółu. Uzupełniony protokół wraz' z protokółem sekcji należy niezwłocznie ode słać staroś cie tego po\viatu, w którym zwierzę padło -lub w którym zostało zarządzone zabicie zwie;' , rzęcia. § 18. W wypadkach, w których posiadaczowi' nie pozostawia się części nadających SIę do użytku i wypłaca się należne odszkodowanie lub ' zapomogę w c ałości,oszacowauie tych części jest zbędne. ' § 19. Biegłych dla każdego powiatu wybiera wydział . powia~wy na puecitUl lat trzech w takiej • J jf~'" Dziennut Ustaw. Poz. 167:- Nr. 19. ilości, aby na katdą miejscowość przypadało pr~ynaj­ mniej dwóch biegłych. § 20. Osoby niepełnoleŁnie, ' niezdolne do działań prawnych oraz osoby, które z mocy wyroku są­ dowego zostały pozbawione praw, nie mogą być wybrane jako biegli. § 21. Biegli składają przysię1!ę przed starostą jednorazowo na cały czas ich działalności. W razie ponownego wyboru na biegłego odnowienie przysięgi nie jest wymagane. Jeżeli biegły, wybrany przez wydział powiatowy, lecz jeszcze niezaprzysiętony, brał udział , w oszacowaniu, należy go zaptzysiąc' w naj:kr6tszym czasie przed wypłaceniem odszkodowania 'lub zapomogi za oszacowane przezeń zwierzę. § ' 22. Lekarz weterynaryjny, który nie złożył przy sięgi urzędnika pallstwowego, a z polecenia wła­ dzy wykonywa czynności powiatowego lekarza wete~ 'rynaryjnego i bierze udział w oszacowaniu zwierzęcia, winien być zaprzy siężony dla czynności szacowania, o ile nie zo s tał zaprzysiężony na cały okres czasu, na który poruczone mu zosta.ły urzędowe czynności P?wiatowego lekarza weterynaryjnego. § 23. Jeżeli odszkodowanie lub zapomoga według okoliczności, ustalonych przez powiatowego lekarza wQterynaryjnei,!o; nie przewyższy w danym wypadku ogółem stu złotych, oszacowanie mote być przeprowadzone przez samego powiatowego lekarza weter.ynaryjnego bez udziału biegłych pod warunkiem, źe posiadacz zwierzęcia zgodzi się na takiepostępo. wanie przed oświadczeniem się powiatowego lekarza weteryn aryjnego co do wartości zwierzęcia. Wyrażenie zgody posiadacza na oszacowanie bez udziału biegłych winno być zaznaczone w protokóle. ' § 24. Do wykonania czynności oszacowania nie można powołać: 1) oceniciela, który jest stroną lub jej przedsŁawicielem i · strony są prawnym, albo jeśli prawa oceniciela wspólne, względnie pochodne jedno od drugie~o, .2) oceniciola, kt6ry jest w prostej linji spokrewDiony albo spowinowacony lub jeśli pozostaje w stosunku przysposobienia (adopcji) z uprawnionym do otrzymania odszkodowania - względnie zapomogialbo jeżeli w linji bocznej jest on spokrewniony do trzeciego stopnia lub spowinowacony do drugiego stopnia włącznie, nawet jeśli małżeństwo, na którem się opiera powinowactwo, zostało unieważnione lub rozwiązan e, . 3) oceniciela zatrudnionego w przedsiębiorstwie uprawnionego do otrzymania ódszkodowania-względnie zapomogi, . .' 4) ocenicie la, co do którego zachodzi obawa, że w danym wypadku z innych powodów nie będzie bezstronny lub może ulec ubocznym wpływom. Jeżeli jedna z powyżuych przeszkód zajdzie w stosunku do powiatowego lekarza weterynaryjnego, jako jednego z t,rzech ocenicieli, starosta niezwłocznie (telefonicznie, telegraficznie) przedstawi sprawę wojewodzie, ~tóry n~każe wydeleęowanie d? czyn?ości szacowanta pOWiatowego lekarza weterynarYJnego ińnego powiatu. Jeżeli przeszkoda ta zajdzie w sto. 'lUlku do biegłego, jako jedDe~o z tHtHlh ooenicieli, należy po.vołać innego biegłego z pośród wybranych przez wydział powiatowy i zaprzysiężonych przez st~rostę. § 25. Jeżeli jeden z przeplsow §§ 14-24 rozporządzenia niniejszego zostanie naruszony, wojewoda na skutek skargi uprawnionego do odszkodowania, na skutek wniosku starosty lub z urzędu na skutek otrzymania wiadomości o tern inną drogą unieważni oszacowanie w całości lub w części i nakaże ponowne - zgodne z przepisami §§ 14-24 - dokonanie czynności szacowania. § .26. Po dokonaniu oszacowania i ustaleniu istoty choroby przez sekcję starosta winien ' protokół dochodzenia, oszacowania i sekcji oraz wszystkie .kta, dotycza,ce sprawy, przesła:ć niezwłocznie wojewodzie z poświadczeniem, że stwierdzony zoslał wypadek choroby, z powodu której według przepisów obowiązujących wypłaca się odszkodowanie lub zapomogę, i że nie zachodzą okoliczności, z powodu których w myśl artykułów 76-78 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r.' (Dz. U. R. P. Nr. 77, poz. 673) odszkodowanie lub zapomoga nie należą się. § 27. Wojewoda po otrzymaniu akt ustala wyodszkodowania lub zapomogi, jak równ~eż orzeka, czy w myśl przepisówobowiązuj~cych odszkodowanie lub zapomoga należy się lub nie. W razie. przyznania odszkodowania lub zapomogi wojewoda winien przytoczyć w swem orzeczeniu wartość zwierzęcia, ustaloną w drodze oszacowania, oraz powołać . przepisy, na zasadzie których odszkodowanie lub zapomoga w danej wysokości została ustalona. Orzeczenie, odmawiające odszkodowania 1ub za,. pomogl, winno zawierać wyczerpujące uzasadnienie odmowy. W końcu orzeczenia' wojewoda winien zaznaczyć, że orzeczenie jest ostateczne i że odwołanie od tego orzeczenia do wyższej instancji administracyjnej nie służy, . natomiast w terminie ustawowym można je .skarżyć do Najwyższego Trybunału Administracyjnego lub wystąpić z powództwem do właściwego sądu w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia orzeczenia. sokość § 28. Orzeczenie co do przyznania lub odmo~ wy odszkodowania względnie zapomogi winno być doręczone posiadaczowi zwierzęcia lub jego przedstawicielowi za pisemnem pokwitowaniem z zaznaczeniem daty doręczenia oraz wskazaniem, przez kogo i komu orzeczenie zostało doręczone. § 29. Równocześnie z wydaniem orzeczenia przyznającego odszkQdowanie lub zapomogę wojewo'da zarządzi wypłatę przyznanej sumy . § 30. Terminy, przewidziane wart. 78 ust. 1 lit. c Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r . . (Dz. U. R. P. Nr. 77, poz: 673), przed upływem których nie należą się o.d szkodowania lub zapomogi za zwierzęta sprowadzone z zagranicy, ustanawia się: al dla gruźlicy na 270 dni, bl dla zarazy płucnej na 180 dni, c) dla nosacizny i wścieklizny na 90 d.n~ , rozporządzenia 266 '" }<. l, ", dl dla księę,osuszu na 21 dni, ' § 34. W okręgu zagrożonym księgosuszem wo.- " e) dla wl\ghkll, szelestnicy, zarazy dziczyzny i,by- jewo.da winien: dła roglltego, pomoru i zarazy świń oraz prysza) zarządzić , prowadzenie rejestracji wszystkiego. ' czycy na 14 dni, bydła rogatego, o ile taka rejestracja nie jest f} dla pomoru kur i cholery droł>iu na 8 dni. , już prowadzona na podstawie przepisów, wydanych przez Ministra Rolnictwa dla obszafi 31. Wysokość wynagrodzenia biegłych wynosi: rów nadgranicznych, ' , ' , 1) w miejscu zamieszkania biegłego lub wodleb) zarządzić badanie bydła rogatego i owiec głości nie większej niż 2 km. od tego miejśca - zł. 2 przed ubo.jem i po uboju i w tym celu zobogr. 50 za, każdą zużytą i rozppczętą godzinę wykonywiązać posiadaczy do zgłaszania zamierzonego wania' obowiązków biegłego. Czas zużyty na przybyuboju zwierząt do właśc~wego lekarza wetecie do miejsca wykonania tych obowiązków i zpo, rynaryjnego, najbliższego posterunku policji wrotem do domu wlicza się do godzin czynności. CaTub bezpośrednio do starosty, · ';, łość wynagrodzenia biegłego nie może jednak przeej zobo.wiązać posiadaczy do niezwłocznego.zgła~ kraczać wysokości diet dziennych ,funkcjonariuszów szania do najbliższego posterunku policji lub państwowych VII stopnia służbowego: bezpośredniq do. starosty każdego wypadku' 2) za czynności w miejscowości, odległej ponad zachorowania lub padnięcia bydła rogatego 2 km. od miejsca zamieszkania biegłego, prócz wynaz wyjątkiem wypadków,spo.wodowanych obgrodzenia wymienionego w p. 1: rażeniami zewnętrznemi, jak równiet - przea) przy podróży koleją - zwrQt , kosztów biletu chowania w całości , zwło.k padłego bydła roII-ej klasy w obie strony, gatego w miejscu odosobnio.nem , oraz zabezb) przy podróży kołowej za każdy prz~byty i roz:' piecżenia ich od psów, wilków, much i t. p. poczęty kilometr 50 gr. , , aż do czasu przybycia powiatowego lekarza W razie dostarczenia biegłemu bezpłatnej pod, weterynaryjnego, , wody nie służy mu zwrot kosztów podróży. ' d) zarządzić badanie wszystkiego bydła ro.gatego Wydatek na podróż kołową zwraca , się tylko w miejscowościach, w których uzna to za powówczas, gdy niema możności przejazdu kolejami, kożądane. lejkanti, wszelkiego rodzaju omnibusami, autobusami, § 35. W razie szerzenia się księgosuszu w kiestatkami i t. p. Czas rozpoczęcia czynności oblicza się od godzi- runku granicy lub wzdłuż granicy, wojewoda winien ny, wyznaczonej biegłemu przez władzę, do ukończe­ zarządzić zamknięcie ruchu gran,icznego dla wszystkich nia czynności, a jeżeli zgłoszenie się biegłego nastą­ rodzajów zwierzilt gospo.darskich i zawiadomić o tem telegraficznie Ministra Rolnictwa, który - według upiło po wyznaczonej godzinie - od chwili zgłoszenia znania - spowoduje wprowadzenie w życie przepi, się biegłego. sów, przewidzianych wart. 13 i 14 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r. C. ' Postępowanie przy tłumieniu poszczególnych (Dz. U. R. P. Nr. 77, poz. 673). ' zaraźliwych chorób zwierzęcych. a) A. ;"\. . B. KSIĘGOSUSZ. , Księgosusz w państwie ościennem. § 32. Dowiedziawszy '.~ Nr. 19. ,D ziennik Ustaw. p.oz. 167. się w jakikolwiek ' sposób o szerzeniu się księgosuszu w państwie ościen­ nem i wobec grożącego niebezpieczeństwa przy:' niesienia księgosuszu do kraju, wojewoda winien niezwłocznie donieść o tem Ministrowi Rolnictwa i ustanowić wzdłuż gra'n icy okrąg zagrożony księgosuszem niezależnie od obszarów nadgranicznych, które mogą być ustanowione przez Ministra Rolnictwa na podstawie art. 12 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r. (Dz . U. R.P. Nr. 77, " poz. 67~). § 33. Do zagrożonego księgosuszem okręgu~winny być włączone wszystkie miejscowości na obszarze przylegającym do granicy o szerokości do 15 km. Przy określaniu zagrażonego okręgu należy u- względnić miejscowe warunki, ruc;:h graniczny, granice naturalne (rzeki, jeziora, wzgórza, lasy, błota i t. p.), a przedewszystkiem też odległość od granicy i nasilenie zarazy w państwie ościennem. Ścisłe określenie okręgu , zagrożonego księgosu­ szem i wydane dla niego. zarządzenia wojewoda wi'nien podać do , wiadomości publicznej. , / " "'F :,-,. ł. Księgosusz w kraju. Dochodzenia ł tymczasowe zarządzenia. § 36. Posiadacz, zauważywszy u bydła rogatego objawy wzbudzające podejrzenie o księgosusz, równocześnie ze zgłoszeniem do najbliższego posterunku policji 'lub bezpośrednio do starosty winien: al odosobnić w zagrodzie wszystkie zwierzęta wrażliwe na księgo.susz (bydło rogate, owce, kozy, świnie) i uniemożliwić wstęp do tRkiej zagro.dy o.sobo.m P9stronnym z wyjątkiem lekarzy weterynaryjnych, organów władz, duchownych, lekarzy i akuszerek w celu umot- ' liwienia im wypełniania obowiązków służbo.­ wych lub zawodowych, bl dopilnować, aby nie wprowadzano do. zagro.dy o.bcych zwierząt wrażliwych na księgosusz, c) dopilnować, aby nie wyprowadzano z zagrody zwierząt wrażliwych na księgosusz, nie wypę­ dzano ich na pastwisko lub do. wspólnych miejsc pojenia, pławienia i t. p., nie poddawano ich ubojowi lub nie usuwano w jakikolwiek inny sposób, jak również aby nie wywożono (wynoszono) z zagrody wytworów i surowców zwierzęcych o.raz narzędzi, sprzę­ tów i przedmiotów, z któremi zwierzęta wriż.. Wojewoda może nie delegować wojewódzkiego liwe na księgosusz miały bezpośredni" lub .. pośrednią styczność, wreszcie nawozu,paszy, lekarza ' weterynaryjnego, jeżeli pow~atowy lekarz ściółki, słomy, tudzież nabiału, weterynaryjny stwierdzi księgosusz w zapowietrzonej d) zachować w całości w miejscu odosobnionęm już miejscowości. Minister Rolnictwa może nie delezwłoki zwierząt padłych lub zabitych aż do gować wyżnaczonego przez siebie lekarza weterynaprzybycia powiatowego . lekarza weterynaryj- ryjnego, jeżeli wojewódzki lekarz weterynaryjny nego i zabezpieczyć je od dostępu osób po- stwierdzi nowy wypadek księgosuszu w miejscowości stronnych oraz od psów, wilków, much i t. p. dotąą wolnej od tej choroby w województwie już zapowietrzonem. § 37. Starosta, otrżymawszy zgłoszenie lub doPostanowienia poprzedniego ustępu nie mają wiedziawszy się w jakikolwiek inny sposób o podej- zastosowania w razie wątpliwości co do rodzaju c}:tOrzeniu o księgosusz, winien przeprowadzić natychmiast roby lub vi ra#e wniesienia zażalenia przez posiazbadanie stanu rzeczy na miejscu przez powiatowego dacza' zwierząt, u których stwierdzono chorobę. l~karza weterynaryjnego celem ustalenia: § 40. Po stwierdzeniu · podejrzenia o księgosusz a) od jakiego czasu zauważono pierwsze objawy choroby, powiatowy lekarz weterynaryjny winien natychmiast bl czy, kiedy i skąd chore i podejrzane o księ­ zarządzić: gosusz zwierzęta zostały w ostatnich trzech 1) zamknięcie w oborze lub inne m pomieszczetygodniach wprowadzone do zagrody lub niu wszystkiego bydła rogatego zagrody podejrzanej, ·2) zamkt)ięcie w zagrodzie podejrzanej wszyststada, e) czy zwierzęta podejrzane stykały się bezpo- kich zwierząt gospodarskich, nie wyłączając drobiu, 3) zamknięcie · wszystkich zwierząt wrażliwych ' średnio lub pośrednio w ciągu ostatnich trzech tygodni przed wystąpieniem pierwszych obja- na księgosusz w zagrodach sąsiednich, a nawet wów choroby oraz po wystąpieniu takich zależnie od niebezpiecz~ństwa - w całej miejscoobjawów z obcemi zwierzętami wrażllwemi wości lub w jej części. _ O wydanych tymczasowych zarządzeniach pona księgosusz i z które mi, dJ czy i dokąd w ciągu ostatnich trzech tygodni wiatowy lekarz weterynarvi ny zawiadamia posiadaczy przed wystąpieniem tych objawów zwierzęta zwierząt oraz na piśmie uiejscową władzę gminną, która niezwłocznie poda te zarządzenia do wiadowrażliwe na księgosusz zostały wyprowadzone (wywiezione), mości osób zainteresowanych - względnie także do e) ·czy i które osoby postronne, po zauważeniu wiadomości publicznej - i dopilnuje ich wykonania. pierwszych podejrzanych objawów u z:wierząt, § 41. Do czasu ostatecznego stwierdzenia roprzebywały w pomieszczeniach, W · których dzaju choroby (§ 39) starosta winien zastosować znajdowało się podejrzane bydło rogate. i utrzymać w mocy wszystkie środki ostrożności, .. § 38. Powiatowy lekarz weterynaryj ~y winien przewidziane na wypadek stwierdzenia księgosuszu zbadać wszystkie zwierzęta, które według wyniku z wyjątkiem . środków, przewidzianych VI §§ 43 i 44. dochodzeń należy uważać za podejrzane. JJżeli takie § 42. Starosta winien zarządzić zbadanie całego zwierzęta znajdują się w innych powiatac~, starosta winien zawiad.,mić natychmiast telefonicznie lub tele- pogłowia bydła rogatego w miejscowości zapowietrzograficznie właściwych starostów celem wydania odpo- nej oraz w sąsiednich i dalszych miejscowościach, jeżeli z wyników dochodzeń można wnosić, że nie wiednich zarządzeń. . wszystkie jeszcze ogniska zarazy zosŁały ujawnione. § 39. Jeżeli w miejscowości wolnej dotąd od księgosuszu powiatowy lekarz weterynaryjny stwierII. Srodkl ochroDoe. "dzi u zwierzęcia chorego, padłego lub zabitego objat Zagroda zapo~ietrzona. wy lub zmiany,wzbudzające uzasadnione podejrzenie o księgosusz, starosta winien zwrócić się natychmiast § 43. . O każdym pierwszym wypadku urzędo­ telegraficznie lub telefonicznie do wojewody o dele- wego stwierdzenia księgosuszu w miejscowości slarogowanie wojewódzkiego lekarza weterynaryjnego, ;sta • winien niezwłocznie telegraficznie zawiadomić który niezwł6cznie zbada dokładnie stan rzeczy na Minisl-ra Rolnjctwa i wojewodę, jak · również podać miejscu. Jeżeli stwierdzenie rodzaju choroby możliwe doviiadomości publicznej w sposób przyjęty w pojest tylko przez dokonanie sekcji, a niema żwierzęcia . wiecie oraz zawiadomić o tern starostów sąsiednich zabitego lub padłego, wojewódzki lekarz weteryna- powiatów, którzy również podadzą to do wiadomości ryjny winien spowodować natychmiastowe zarządze- publicznej. . nie zabicia zwierzęcia podejrzanego. . . . Każdy pierwszy wypadek ksiegosuszu w wojeW razie ustalenia przez wójewódzkiego lekarza wódżtwie dotychczas wGllnem od księgosuszu wojewoda weterynaryjnego, że podejrzenie o księgosusz jest ogłosi publicznie i zawiadomi o tern telegraficznie uzasadnione, wojewoda winien niezwłocznie zwrócić Ministra Ro'lnictwa oraz wszystkich innych wojewo'się telefonicznie lub telegraficznie do Miriistra Roldów, którzy ze swej strony podadzą to również nictwa, który wydeleguje wyznaczonego przez siebie do wiadomości publicznej. lekarza weterynaryjnego w celu ostatecznego rozpo. znania rodzaju choroby. § 44. Starosta zarządzi natychmiastowe zabicie Orzeczenie lekarza weterynaryjnego, wyznaczo- zwi'erz,ąt chorych i podejrzanych o księgosusz. nego przez Ministra Rolnictwa, jest ostateczne i rozWojewoda zarządzi natychmiastowe zabicie ca.trzy~ające. łe~o pogłowia · bydła rogatego podejrzane~o o z;araie- "" ":. :~ '. , :~_L.,j ~,. . (' • ,1,\ i '", ~. r .. ,' , ~. ~ ' -' -/'~J< '.' 268 '. Dzi~nnik' Ustaw. Poz. 167. . nie się, o ile nie zostanie zastosowane szczepienie, zarządzone przez Ministra Rolnictwa (§ 83). , Wojewoaa może ~poważnić starostę do zarzą­ dzenia zabicia bydła rogatego podejrzanego o zaraże­ nie się, jeżeli ogólna ilość takiego bydła, przeznaczona do zabicia w związku z tym wypadkiem zarazy, ' nie przekracza 10 sztuk. . Zabijanie zwierząt należy wykonywać w sposób możliwie bezkrwawy. i 45. Zwierzęta zabite i padłe, dotknięte księ:­ gosuszem, jak również podej rzane, winny być zniszczone w całości wraz ze skórą, sierścią, włosami, racicami, rogami według przepisów załącznika Nr. 6. Zakopanie zwłok zwierząt winno być dokonane ' na osobnych miejscach, wskazanych przez powiatowe-go lekarza weterynaryjnego. Zakopywanie nawspólnych grzebowisk~ch gminnych . j~st wzbronio~e. Skórę nalezy poprzecmac 1 po wrzuccmu zwłok do dolupolać naftą, 'rozczynem wapna lub posypać sproszkowanem wapnem. . Powierzchnię zasypanego dołu ' należy mocno ubić i nakryć kamieniami. Aż do zupełnego ukończenia zakopania grzebowisko winno być strzeżone przez stałą wartę. Przy wejściach na grzebowisko winny być umieszczone tablice z wyraźnym i trwałym napisem "Księ­ ~osusz". Starosta może zezwolić na. przewóz zwłok zwierząt, dotkniętych ksiegosuszem i podejrzanych, wprost do zakładów przeróbki zwłok zwierzęcych, znajdują­ cych się w okręgu zapowie1rzonym (§ 60), do natychmiastowej przeróbki, jeżeli - według zdania powiatowego lekarza weterynaryjnego-nie jest to połączone z -niebezpieczeństwem przeniesienia zarazy i pod warunkiem, że zwłoki będą przewiezione na szczelnych wozach, uniemożliwiających wyciekanie wydzielin i wydalin. zmian, wzbudzających podejrzenie o ks ięgosusz, a między innemi podniesienia . ciepłoty ponad 39°C, pod warunkami, jakie w każdym wypadku zostaną, ~skazane, 2) na skierowanie skór ze zwierząt wymienionych ~ p. 1) wprost do garbarni w stanie zupełnie wysuszonym lub po odkażeniu ich w sposób, który w każdym wypadku zostanie określony. , § '49. Zapowietrzona zagroda (pastwisko) podlega zamknięciu z zastosowaniem ograniczeń wymienionych w §§ 40, 45 do 48 i 50 do 59. § 50. Bydło rogate i zwierzęta wraż Hwe , na księgosusz zapowietrzonej zagrody podlegają zamkni~­ du w oborze lub innem pomieszczeniu, przyczem należy w miarę możności - unikać pozostawieńia bydła rogatego z innemi rodzajami zwierząt. § 51. Przy wejściach do zapowieirzonej zagrody (pastwiska), ' jak również przy wejściu do zapowietrzonej obory (pomieszczenia) nal eż y Ulllieścić tablice ostrzegawcze z wyraźnym i trwałym napisem "Księgosusz" . § 52. Starosta zarządzi otoczenie zapowi,eŁrzo­ nej zagrody (pastwiska) i całej lub czę ś ci znpowietrzonej miejscowości kordonem cywilnym lub policyjnym. W razie potrzeby ustanowienia kordonu wojskowego starosta · zwróci się do wojewody, który postą­ pi w myśl wydanych w tej mierze zarządz eń właści­ wych ministrów. § 53. Wstęp do zagrody zapowietrzonej (pastwiska) i miejsc zamkniętych dozwolony jest tylko osobom, wymienionym w § 36 lit. a, i pod warunkami- tam wymienionemi. Wstęp do zapowietrzonej obory (pomieszczenia) dozwolony jest tylko posiadaczowi z..../jerząt, osobom wyznaczonym do oprząŁania zwierząt w tej oborze oraz osobom, zajętym tłumieniem zarazy. Osoby te przed opuszczeniem zapowietqonej obory (pomieszczenia) i zagrody (pastwiska) winny poddać się oczyszczeniu i odkażeniu według przepisów §§ 3, 9, 11 załącznika Nr. 2. W tym celu przy wyjściach , z obór i zagród winny być przygotowane · mydło, szczotki (wiechcie) oraz środki odkażające (§§ 6 i 11 załącżnika Nr. 2). § 46. Do przewożenia, zabijania i zakopywania, jak również do uboju zwierząt podejrzanych o _zarażenie się wolno posługiwać się tylko osobami z zagrody zapowietrzonej - względnie okręgu zapowietrzonego (§ 60),-które zwierząt wrażliwych na _księgo3usz nie posiadają i z takiemi zwierzętami się nie stykają. Osoby z poza okręgQ zapowietrzonego mogą być uŻyie tylko wówczas, gdy w zagrodzie względnie w okregu zapowietrzonym takich osób niema. Środki przewozowe, a w razie potrzeby drogi, § 54. Do obsługi zwierząt w zagrodzie zapozanieczyszczone wydalinami i wydzielinami zwierząt; wietrzonej wolno używać jedynie osób, które nie narzędzia i przedmioty oraz osoby, zatrudnione przy mają styczności z obce mi zwierzętami. Do oprzątania ' zabijaniu, przewożeniu i niszczeniu, podlegają oczy- ' zwierząt w zapowietrzonej oborze (pomieszczeniu)' szczeniu i odkażeniu według przepisów §§ 3, 4, 5, winna być wyznaczona z pośród . takich osób osobna \ .obsługa. 9, 11 załącznika Nr. 2. § 47. W zagrodzie zapowietrzonej zabijanie i ubój bydła rogatego, jak również zwierząt wrażli­ wych na księgosusz, bez zezwolenia starosty jest wzbroniony. Minister Rolnictwa może zezwolić: 1) na - dopuszczenie do spotycia I,riięSA zwierząt poddanych ubojowi, które przy badaniu przed i po ,ubo-ju, wykonane m przez powiatowego lekarza weterynaryjoeio, nie wykazały iadnyc4 objawów ani § 48. § 55. W zagrodzie zapowietrzonej (pastwisku) wszystkie drogi, wejścia i przejścia do pomieszczeó, w których znajdują się zwierzęta wrażliwe na księgo~,: BUSZ, jak również wszelkie drogi i przejścia w tych , pomieszczeniach, tt~dzież nawóz, ścieki i gnojownie: naleiy przynajmniej raz dziennie polewać · mlekiem; wapiennem (§§ 5, 9, 11 załącznika Nr. 2). Podczas mrozów mOERa .losować zaniiast mleka wapiennego 4wieto !lasZOM sproszkowane wapllQi tS 6 załącznika Nr. 2). . ) \ ' § 56. Wypuszczanie, wywożenie (wynoszenie) drobju z zagrody zapowietrzonej jest zakazane, Psy winny być trzymane dniem i noc ą na uw i~zi z wyjątkiem psów myśliwskich , policyjnych, po ciągo ­ wych, owczarskich i pokojowych, które · naldy trzymać w zamknięciu. Puszcz~nie samopas świń, królików i innych drobnych zwierząt gospodarskich poza obręb z~grody jest zakazane. Starosta może zarządzić zabicie z\'llerząt , co do których przepisów powyższych nie przBstrzegc!.i1o. w~men nat ychmiast zawiadomić o tern zawiadowców stacyj l oicjowych i kierowników przystani wodnych• . § 65. Wyprow adzanie (wyp ędzanie , wywoże­ nie) z ol·:~~gu ż apbwietrzonego , jako też przeprowadŻ?.Ilie przez t811 okrąg bydła rogatego, owiec, kóz, v/ywożen k , \'lynoszenie Ż tego okrG.gu, albo przewoż eni.e lub P";:C:i!':\szer:ie prze z,,~ń wytworów pochodzenia zwierZt2cego (skór, kości, rogów, końców r02ów, sierśc i,' w e:ny, jelit, r acic, mi-:::sa, inlclm) oraz paszy obj~tościowej, słomy, Jbf);'~ a w snopach, ściółki, naw.ozu i wogóle przedmiot6w, za pc:'i rcdddvlem któr ych ksiqgosusz mógłby się przen o sić, nie wyłączając si e dzeń ze słomy lub siana na wozach, jest zakazane, z w yjąHdem słomy, siana, sieczki i t. p ., użytych do pakowania wytworów rolnych lub wyrobów przemysłow ych , które to cpak)wanie WIUf'.O być na miejscu przez~ aczenia towaru niezvvlccznie zniszczone. , § 57. Używanie koni i innych zwie rząt jednokopytowych poza zagrodą zapowietrzoną jest dozwolone tylko po uprzedniem oczyszczeniu i odkażeniu kopyt. . § 58. Wprowadzanie, wypr owadzanie i przeprowadzanie przez zagrodę zapowie trzoną zwi erząt gospodarskich, jak rÓWnież wywożenie (wynoszenie) jakichkolwiek sUrowców pochodzenia zwierzę cego, skór; nabiału oraz paszy objętościowej, słomy, naw ozu, sprzę­ tów stajennych i wogóle wszelkich · przedmiotów, za pośrednictwem ' których mó~łby się przenie ść · księgosusz, jest zakazane. . § 6ó. Bydło rogate 7- zagród wolnych od księ- . gos ll3Zt1 może być za uZ\Alo lelliem starosty poddawame uboj owi )'; obręb ie ohę~u zapowietrzónego pod warunkiem, że przed u ooji::m i .po uboju zostanie zbad ane przez powiatowego lckurza we terynaryjnego. Mięso może być dopuszczone do obrotu w zapowietrzonym okręgu dopiero po zupełnem wystudzeniu, a skóry dopiero po zup dnem wysuszeniu lub odkażeni u na miejscu, o ile nie zosi:~ną skierowane wprost do garbarni, znajdującej się VI okręgu zapowietrzonym. § 59. Na wyjątki od o!!ranicz cń , wymienionych §§ 53, 54, 58, może zezwolić wojewoda, jdcli według zdania wojewódzkiego lekarza weterynaryjnego - nie grozi to niebezpiecieństwem przeniesienia zarazy. W 2. § 61. Bydło rogate z zagr ód niezapowietrzonych może byĆ za zez.volenleP.l woj.2wody używane do robót polnych w cb:rębie własnego ' gospodarstwa, a w r azie k oni~czr.ej potrzeby - wypę dzane na oddzi.elne dla każdej zagrody pastwiska pod warunkiem, że zwierz::;ta z poszczególnych zagród nic będą stykały się na drogach lub p astwiskach z sobą i z innemi zv.ierzętami , i o ile to - we dług zdanią powiatowego lekarza wetel"yna:-yjnego - nie grozi niebezpieczeństwem przeniesienia zarazy. Okrą!! zapowieŁrzóny. § 60. Dokoła zagrody zapowietrzonej wojewoda ' winien ustanowić okrąg zapowietrzony, do k tórego w zależności od grożącego niebezpie czeń stwa zarazy, miejscowego ruchu i obiotu zwierzętami oraz rozmieszczenia g6spodarstw - należy włączyć zagrody sąsiednie, część miejscowości lub całą miejscowość zapmy;ietrzoną, a nawet sąsiednie i dalsze miejscowości. Okrąg zapowietrzony winien być ściśle okre ślony i podany do wiadomości publicznej wraz z wydanemi dla niego zarządzeniami. , § 68. Drogi, prow adzące wzdłuż granicy okrę­ gu zapowietrzonego, \-"inny być zamknięte dla przeprowadzania (przepędzania, przewożenia) bydła · rogatego, zwierząt wrażliwych na księgosusz oraz dla p rzew oż enia lub przenoszenia wytworów z takich zwierząt i paszy objęt.oś ciowej. § 61. \Xl okręgu zapowietrzonym mają zastoso• wanie przepisy §§ 62 do 72. § 62. Na granicy okręgu zapowietrzonego winny być przy drogach publicznych, p'rzeja~dach i przejściach § 69. Bydło rogc:te w zapowietrzonym okręgu winno być zarejestrovlane i podlega - o ile możno­ ści - codziennemu badaniu. Termometry przed użycie m ich dla każdej sztuki winny być dokładnie oczyszczone i .odkażone, a osoby wy konywające badanie winny poddać odkażeniu ręce , obuwie i odzież przed opuszczeniem każ­ d,ej zagrody. umieszczone w miejscach widocznych tablice z wyraź­ nym i trwałym napisem "Księgosusz." § 63. Wprowadzanie {wpę&.lanie, wwoże nie) bydła rogatego i zwierząt wrażliwych na ksi ęgo wsz GO ' okręgu zapowietrzonego, jako też przeprowadzanie takich zwierząt przez ten okrąg jest zakazane. Starosta może zezwolić na wyjątki dla wprowadzania zwierząt, przeznaczonych do natychmiastowego uboju na po§ 70. Odbyv,ranie targów, przetargów, pokazów trzeby miejseowej ludności i wojska, pod w arunkiem, ze zwierzęta będą dostarczone na miejsce uboju bez- · i t. p. na zwierzęta gospodarskie w okręgu zapowietrzonym jest zakazane.' pośrednio koleją lub na wozach. ' § 71. W razie groźniejszego niebezpieczeństwa § 64. Załadowywanie . na stacjach kolejowych I przystaniach wodnych · w okręgu zapowIetrzonym , sz~rzenia się księgosuszu wojewoda może zarządd4 bydła rogatego, zwierząt wrażliwych na księgosusz, · .dla każdej zagrody w zapowietrzonej miejscowo~i , jako teżsłamy, ,iana, paszy i innych przedmiotów, .ws2.ystkie środki ochronne, przewidziane dla zairody(:," .-); .,' "1\:' wymienionych w liS 58 i eo, j9at ~akazAne.Starosta zapowiętrzone j (§§ 44 do 59), · . ':"""~ -Nr. 19/ ' Dziennili Ustaw. Poz. 161, 210 § 80. W razie urzędowego stwicrdzEmia" ks1ę-oo ~ gosuszu u zwierząt prowadzonych .(pędzonych,. .wie,J ~ zionych) lub u zwierząt, znajdujących się na targach, przetargach, pokazach i w rZdniach, ,wojewoda ,winien niezwłocznie zarządżić zastosowanie przepiSóW §§ 45-48 i 74-77 - z'abicie wszystkich zwierz~t § .73.. Wojewoda może upoważnić starostę, do ' chorych, podejrzanych i wrażliwych na księgosusz, co' wy.d"wania zarządzeń dotycżących tworzenia okręgu d!) których przypuszczać należy, że zetknęły się bez,.; ~ zapowietrzqnego (§§ 60-70), o ile okrąg taki dotyczy pośrednio ze zwierzętami chore mi lub podejrzaneoti.\ tylko jednego p o w i a t u . ' o chorobę. .' . ,. § 72. W razie koniecznej potrzeby wojewoda zwróci się . do Ministra Rolnictwa w celu zastosowania śr()dków ostrożności, przewidzianych w §§ 31 'lit. c i 35 rozporządzenia Prezydenta RzeczVpospolitej z dnia 22 s,i erpnia 1927 r. (Dz. U. R. P. Nr; 77, poz. 673). , 3. ~~:~" , , Okrąg zagrożony . . . § 74. Dokoła okręgu zapowietrzonego wojewoda ' winien ustanowić ściśle określony okrąg zagrożo­ ny księgosuszem na zasadach podanych w § 60. W okręgu zagrożonym mają zastosowanie przepisy §§ 7~78. ,"; ~ § . 75. Wyprowadzanie (wypędzanie, . wywoże­ nie) z okręg~ zagrożqnego bydła r()gatego i zwierząt wratliwych na księgosusz, jako też wywożenie i wynoszenie surowców, pochodzących z tych rodzajów . zwierząt, tudzież paszy objętościowej, ściółki, nawozu oraz przedmiotów, za pośrednictwem których księgo­ SU8~ mógłby się przenosić, ·jest . wzbronione. (,r. ... !'( , ,. .~'" ~'" ,. ( § 76. ,~ t< .' W okręgu zagrożonym przeprowadzanie z jednej zagrody 'do drugiej jest za- bydła rpgatego \. kazari,e. Starosta może zezwolić na wyjątki dla zwierząt przeżnaczonych na natychmiastowy ubój, pod warunkami wymienionemi w § 66. j , .- ,. § ' 77. W okręgu zagrożonym wojewoda może zakazać' używania wspólnych pastwisk, studzien, wodopojów, jak również pędzenia zwierząt wrażliwych na księgosusz po drogach publicznych, a w razie groź­ nego niebezpieczeństwa zarazy - zarządzić trzymanie psów ,na uwięzi lub l'rowadzenie ich na smyczy. § 78. Wojewoda może upoważnić starostę do wydawania zarządzeń dotyczących tworzenia okręgu zagrożonego, o ile okrąg taki dotyczy tylko jednego powiatu, 4. Przepisy og6lne. § 79. 1: 1, W miejscowościach zapowietrzonych, w okręgitch zapowietrzonym i zagrożonym oraz w miej- scowościach w promieniu około 20 km, określonych według , stopnia niebezpieczeństwa zarazy z uwżględ­ niEmiem. warunków gospodarczych oraz granic natu~ l . · . § 81. Starosta . może zarządzić zabicie hy~Iła-: rogatego i zwierząt wrażliwych na księgosusz; ~pot< kanych poza obszarem lub pomieszczeniem, .w którem." : ' poddane zosŁały zamknięciu, odosobnieniu Il,1h obs.er~~~ wacji, jak również - z,niszczenie przedmiotów, 'które" wbrew zakazowi zosŁały wywiezione (wyni~siooe) z miejscowości lub zagrody. . ' .' ! ' .-' t'-: § 82. Zagrody, w których niema zwierząt chorych ani podejrzanych ' o księgosusz, . lecz są ' tyll{Ó"~ zwierzęta podejrzane o zarażenie się, podlegają obset;; ·, wacji z zastosowaniem przepisów, prż.ewidzianych .dla:: [ okręgów zapowietrzonych. . Skoro zostanie ustalone, ;. że podejrzenie j~st nieuzasadnione, starosta natycB- " miast obserwację uchyli. ' . § 83. Szczepienia prze~iw księgosuszowi .wol~~ ­ stQsować tylko na zarządzenie Ministra Rolnictw..., . który określi, w jakich wypadkach i jakie szczepieniE! ': ma' być żastosowane. . Wykonywanie szczepień, nie zarządzonych przez Ministra Rolnictwa, jest zakazane. § 84. W razie groźnego szerzenia się księgo-> ' suszu na większym obszarze Państwa Minister RolO!" nictwa może określić i . ogłosić pewien obszar za .~­ grożony księgosuszem i dla tego obszaru zarządz~ środki ochronne, przewidziane w rozporządzeniu. Pr...~ zydenta Rzeczypospolitej z dn. 22 sierpnia 1927 r, ~ (Dz. U. R. P. Nr. 77, poz. 673), a w ' szczególności;., spowodować wprowadzenie w życie środków, prz~~ , widzianych w §§ 31 lit. cl i 35 tegoż rozporządzeni.." m. Oclkażenie. § 85. Podczas trwania zarazy księgosuszu p~ mieszczenia, w. których przebywają lub przebywały,: zwierzęta chore lub podejrzane o księgosusz, oraz ;' osoby, narzędzia, sprzęty i przedmioty; które miały · pośrednią lub bezpośrednią styczność ze zwierzętami chorerni lub podejrzanemi o chorobę, wreszcienawó~ gnojówka i t. p., podlegają oczyszczeniu i odkażeni,ą według każdorazowego zhrządzeniafpowiatowego lekarza weterynaryjnego stosownie do przepisów §§ 3, 4. 5, 9 i 11 załącznika Nr. 2. ' . . , Przed uznaniem choroby za wygasłą powiatoWy lekarz weterynaryjny winien szczegółowo zarządżicf dokonanie ostatecznego oczyczczenia iodkażeoia.. . ralnydi (rzeki, jeziora, lasy, wzgórza, błota i t. p ~), wojewoda winien zakazać: 1) odbywania targów na zwierzęta wrażliwe na księgosusz z , wyjątkiem targów, urządzanych przy takich rzeźniach publicznych, z których wywóz zwierZąt wrażliwych na księgosusz poza obręb targowiska i rzeźni jest wzbroniony, ' IV. Uchylenie zarzlłclzeń. 'r,: ' . , 2) prowadzenia handlu domokrążnego zwierzętami wrażliwemi na księgosusz, . § 86, Wojewoda winien uchylić wydane ' przei: 3) urządzania przetargów i pokazówpubliczoych siebie zarządzenia, jeżeli niebezpieczeństwo . księgo.' , na zwierzęta wrażliwe na księgosusz. suszu, które było powodem do ich wydania, :zo~tało ' Wojewoda za zgodą Ministra Rolnictwa może usunięte. ' . . , ; odstąpić od wydania poszczególnych zakazów wymie- . . § 87. Starosta winien księgosuszuznaf' -za wy~ ' nionych w pkt. pkt. 1 i 3 ,Lub,....,.w razie kon,iecznej po.' . 'I,> trzeby..:... zezwolić na wyjątki od w;ydanyth zakazów. ~asły i wydane zarza,dzenia uchylić: . I' " \ ., ' . .,. ,. ./ Nr., ~9,.: 271 Dziennik Ustaw. P,oz. 167. 1) jeżeli wszystkie zwierzęta wrażliwe na księ- nicznie) zabicie zwierzęcia podejrzanego, delegując gosusz w ,zapowietrzonej zagrodzie padły, zostały równocześnie do sekcji wojewódzkiego lekarza wetezabite lub z zagrody usunięte - albo rynaryjnego, który ustali, czy zarazę płucną należy " 2) jeżeli wśród pozostałych zwierząt w przeciągu uznać za stwierdzoną lub czy jest uzasadnioNe jej 3 ·~ygodni po wyzdrowieniu ostatniej chorej, podej- podejrzenie. , ' r~anejalbo też szczepionej sztuki nie zaszedł żaden W razie wątpliwości ' wycinki z płuc, uznane za nowy wypadek zachorowania lub podejrzenia o księ- wzbudzając e podejrzenie o zarazę płucną, powiatowy gósusz i lekarz weterynaryjny winien niezwłocznie przesłać do ., 3) jeżeli pozatem przepisane oczyszczenie i od- Wydziału Higjeny Zwie'rząt Państwow.ego Instytutu każeni,e , zostałó- przeprowadzone i należyte jego wy- Naukowego Gospi)darstwa Wiejskiego w Bydgoszczy, l<onanie 'stwierdzone przez powiatowego ' lekarza który zawiadomi telegraficznie Ministra Rolnictwa weterynaryjnego. i wojewodę o wyniku badania rozpoznawczego. § 88 O · ń" • k' ń t t .. • Po otrzymaniu wyniku badania rozpoznawczego Slę&osuszu s aros a Wllllen ' . d.zk'l le lmrz we. t erynaryJny . za . d •'. "wYe;asmęclU t1. ł d' d kt ' t ł wOJewo usta l'l, czy zarazę ' e w~adom~c wszys ueb wha zk ~ ~rzę y, : orebzl~s a.y płu,cn ą należy uznać za stwierdzoną, czy też podejOWla omlOne o wy uc u slee;OSUSzu, 1 pu l c z m e · ł " d . P P ogło i' te 'b " k' t ł d rzeme o zarazę p ucną Jest meuzasa mone. ' rzytem d s ~ dw ,n. s~m. s~oso.' ;;. Jga l zos a o po ane należy uwzględnić nietylko wyniki badania rozpoomds s Wler ellle . S Ię dSuszuci.' d . ' znawczego, lecz również i wyniki sekcji oraz wszysto • po gO .ny sposło . gwoJewo a pob aJe, o w~a- kie inne okoliczności, stwierdzone w dochodzeniu na d orno Ś CI wy asmęCle {Się osuszu na o szarz e wOJe.. wództwa i zawiadamia o tern 'Ministra Rolnictwa. mIeJSCU. Jeżeli mimo to zachodzą wątpliwości co do istoty bl ZARAZA PŁUCNA BYDŁA ROGATEGO. choroby, wojewoda winien zawiadomić Ministra RoI· nictwa, który może zarządzić badanie krwi lub inny I. Dochodzenia i tymczasowe zarlędzenia. sposób badania rozpoznawczego. § 92. Wojewoda może upoważnić starostę do za~ § 89. . Posi~dacz równocześnie ze zgłoszeniem rządzenia zabicia zwierzęcia podejrzanego o zarazę zarazy płucnej lub jej podejrzenia winien: , 1) odosobnić wszystko bydło rogate, znajdujące płucną w warunkach, wymienionych w § 91 ustęp 1, w miejscowości już zapowietrzonej zarazą płucną, lecz ~ię · W zagrodzie (na pastwisku), i uniemożliwić wstęp dozagrody (pastwiska, obory, pomieszczenia), w której w zagrodzie wolnej ,dotąd od zarazy płucnej. Powiatowy lekarz weterynaryjny wysyła w takim ' znajdują się odosobnione zwierzęta, osobom postronnym z wyjątkiem lekarzy weterynaryjnych i osób, wypadku próby do Wydziału Higjeny Zwierząt tylko którym zostało powierzone oprzątanie zwierząt i opieka wówczas, gdy po przeprowadzeniu sekcji ma wątpli­ wości co do istoty choroby, a delegowanie wojewódzriad niemi, , . 2) 'dopilnować, aby nie wprowadzano do zagrody kiego lekarza weterynaryjnego jest tylko wówczas (pastwiska, obory, pomieszczenia) innego bydła 1"oga- potrzebne, gdy po otrzymaniu badania rozpoznawczego tego ani nie wywożono narzędzi i przedmiotów, które zachodzą jeszcze wątpliwości co do istoty choroby. miały styczność z bydłem rogatem, wreszcie nawozu, § 93. W razie przypadkpwego stwierdzenia za· p~szy i ściółki. . razy płucnej lub podej rzenia o tę chorobę pó uboju § 90. Na skutek, zgłoszenia zarazy płucnej lub lekarz weterynaryjny - względnie oglądacz - winien jej ' podejrzenia, jak również w razie ujawnienia w ja- niezwłocznie zawiadomić o tern właściwego starostę kikolwiek ipny sposób tej zarazy ' lub jej podejrzenia z podaniem dokładnego opisu zwierzęcia i zauważo·· starosta przeprowadzi przez powiatowego lekarza we- nych zmian chorobowych i z załączeniem - o ile to możliwe - świadectwa pochodzenia, płuca zaś prze~tynaryjnego zbadanie stanu rzeczy na miejscu cechować w zamknięciu do czasu przybycia powiatoMm ustalenia: ' l) od jakiego czasu zauważono pierwsze objawy wego lekarza weterynaryjnego. I Ww b .t zachorowań, , ' . 2) 'czy, ile i kiedy w przeciągu ostatnich 6 miesięcy. ,bydła rogatego padło, zabito, poddano ubojowi, czy też wyprowadzono (wywieziono) z zagrody i dokąd, 3) skąd , pochodzi bydło rogate w zagrodzie zapowietrzonej lub podejrzanej a zwłaszcza osobniki chore i podejrzane o chorobę, ,gdzie w ostatnim czasie przebywało, czy i z które m bydłem miało bezpośred­ nią styczność (np. na drogach, pastwiskach, w oborach, miejscach pojenia, zajazdach i t. P.). § 91. Jeżeli w miejscowości wolnej dotąd od zarazy płucnej zwierzę zachoruje z objawami, wzbuazającemi podejrzenie o zarazę płucną, a dla przeprowadzenia sekcji niema zwierzęcia padłego lub 'zabitego, według zaś opinji powiatowego lekarza weterynaryjnegostwierdzenie rodzaju choroby możliwe jest tylko przez dokonanie sekcji, wojewoda może na :wniosek starosty zarządzić (telegraficznie lub telefo- § 94. Starosta winien :t:arządzić zbadanie wszystbydła rogatego, które według wyniku docho- . dzeń uważać , należy za podejrzane o zarażenie się . Jeżeli zwierzęta takie znajdują się w innym powiecie, starosta niezwłocznie (telegraficznie, telefonicznie) zawiadomi właściwego starostę celem wydania odpowiednich zarządzeń. , ; kiego § 95. Wojewoda może , zarządzić badanie bydła rogatego w miejscowości zapowietrzonej i w sąsied- ' nich, jak równie ż w dalszych miejscowościach, jeżeli na podstawie wyniku dochodzeń~rzypuszczać nale· ży, że w tych miejscowościach znajdują się dotąd nieujaw{\ione ogniska zarazy płucnej. II. . Postępowanie § 96. po stwjerdzefti~zarazy płucnej. Powiatowy lekarz weterynaryjny winien bydła ,rogatego zbadać całe ' pogłowie , ' . ~~'rl"l" ., , \ ••j ~ , ' " Dziertnik Ustaw. Poz. 167. 272 zagrody, ustalić, które zwie/rzęta są chore, które po,dejrzane o chorobę a kt61~ podejrzane , o zarażenie się, sporządzić , dokładny spis wszystkich sztuk, i oma- , kować całe pogłowie bydła rcgatc;lo' w zagrodzie w sposób ustalony przez 0inistra Rolnictwa.-" , Spisaniu i ,oznakowaniu podlega również bydło rogate w innych zagrodach (oborach), które w,edług wyniku dochodzeń należy uznać za podejrzane o zarażenie ' się. , Starosta zarządzi również zabicie zwierząt podejrzanych o zarażenie się, jeżeli ogólna ilość bydła rógatego. mającego podlegać zabiciu w związku złym wypadkiem zarazy, nie przewyższa liczby 30. ' W wypadkach, w których ustalona ilość zwierząt podejrzanych o zarażenie się nie przewyższa liczby 100, zarządzenie niezwłocznego zabicia takich zwierząt należy d·;) wojewody, a przy . wi~kszej ilości do Minisera Rolnictwa. Minister Rolnictwa może uzależnić zabicie 'zwierząt podejrzanych c zarażenie się od wyników uprzednic przeprowadzonych badań rozpoznawczych. życia. pierwszy wypadek urz<:~dowe~o stwierdzenia zarazy płucnej w miejscowości starosta podaje do wiadomości publicznej w sposób stosowany w powiecie, zawiadamia o tern wojewodę i Minisira Rolnictwa telegraficznie oraz sąsiednich st arostów, którzy również podają to do , wiadomości publicznej. . \ § 100. ' Przy głównych wejści.ach do zagrody zapowietrzo~ej i przy w e jściach do obory zapowietrzonej (pomieszczenia) należy umi eścić tablice z wyraźnym i trwałym napisem "Zaraza płucna" . § 99. Każdy § 101. Starosta winien zarządzić zamknięcie ł odosobnienie w oborze zwierząt chorych i podejrzanych o zarazę płucną. Wszystko inne bydło rogate, znajdujące się w zagrodzie zapowietrzonej, jest podejrzane o zarażenie się i podlega zamknięc iu w zagrodzie z zastosowaniem przepisów §§ 96, 97 i 102-108. Bydło rogate pod .. jrzanc o zarażenie się winno być badane przez powiatowego lekarza weterynaryjnego przynajmniej w dwutygodniowych odstępach czasu. § 102. Jeżeli zar~za płucna lub podejl-zenie o tę chorobę zostanie stwi.erdzone na paslwisku (okólnikul , starosta zarzl,!dzi spędzenie do zagrody całego pogło­ wia bydła rogatego i podda je ograniczeniom, prze, widzianym w § 101. W razie konieczn2j potrzeby gospoQarcze; starosta może zezwolić na pozostawicni~ bydła , na pastwlsktr, jeżeli to nie jest połąc zone z nie bezpieczeństwem rozszerzenifl się zarazy. § 103. Je ż e li w zagrodzie dotychczas wolnej od zarazy płucnej .:została stwierdzona zaraza płucna na podstaw-je -sekcji, . starosta winien zarządzić niezwłocznie zabicie zwierząt chorych i podejrzanych o chorobę. , . . Nr. 19; • Po stvllerc1zeniu zarazy płucnej lub jej podejrzenia powiatowy lekarz weterynaryjny wydaje tymczasowe zarządzenia , mające na celu umiejscc- • wienie choroby, a w szczególności zarządza odosob§ 10.1. Ubój z\'Vie'rząt chorych i podejrzanych nicnie i zamknięcie zwierząt chorych i podejrzanych o zarazę płucną v/inien o dbywać się w zapowietrzow zapowietrzonej , zagrodzie oraz obserwację bydła nej zagrodzie lub za zezwoleniem starosty w innej rogatego w :zagrodach sąsiednich zagrożonej ' części zagrodzie (rzeźni, miejscu uboju) zapowietrzonej miejmiej~cowości, a w razie potrzeby nawet VI całe j miejscov/ości przy zastosowaniu środków ostrożności, scowości. wskazanych przez powiatowego lekarza weterynaryjZ zagród i miejscowotci , poddanych obserwacji, nego. nie wolno wyprowadzać (wypędzać, wywozić) ani do Zwierzęta chore na zarazę płucną i podejrzane nich wprowadzać bydła rogatego. podlegają po uboju . zbadaniu przez powiatowego le§ 98. O wydanych zarządzeniach powiatowy karza vłeterynaryjnego. lekarz weterynaryjny zawiadamia posiadaczy zwierząt Mięso ze zwierząt chorych dopuszcza się , do oraz na piśmie miejscową władzę gminną, która po- obrotu dopiero po zbadaniu przez lekarza weterynadaje te zarządzenia do wiadomości zainteresowanym ryjnego i po zupełnem ostudzeniu, jeżeli mięso na i dopilnuje ich wykonania. podstawie badania zostało uznane za zdatne do spo- § 97. .: :/r~~t~:.~ Zmienione chorobowo części sztuk chorych naprzeniesienie ' Skóry zwierząt chorych i podejrzanych ocho:" robę mogą być dopuszczone do obrotu dopiero po ich odkaż'2niu lub zupełne m wysLtszeniu, o ile nie zostaną skierowane bezpośrednio do garbarni. leży zniszczyć w sposób wykluczający zarazy (zał. Nr. 6). § 105. Wstęp do obór (pomieszczeń) i pastwisk, w których znajdują się zwierzęta chore i podejrzane, osobom obcym jest wzbroniony z wyjątkiem lekarzy weterynaryjnych i osób, którym zostało powierzone oprzątani.e zwierząt i opieka nad niemi. ' Osoby, które s~ykały się ze zwierzętami chore mi lub podejrzanemi o chorobę, rzeczy tych osób oraz n arzędzia, sprzęty i inne przedmioty, które były w bezpośredniej lub pośredniej styczności ze zwierzętami choremi ' lub podejrzanemi o chorobę, podlegają oczyszczeniu i odkażeniu według przepisów §§ 3, S, 6, 9 , i 12 załącznika Nr. 2. Wywożenie lub wynoszenie siana, słomy, innej paszy i ściółki poza obręb zapowietrzonej zagrody ' jest za.kazane. Stanowiska, z których zwierzęta chore na zarazę płucną zostały usunięte, należy niezwłocznie poddać oczyszczeniu i odkażeniu według przepisów S§ S, 6, 9 i 12 załącznika Nr. 2. NawÓz z zapowietrzonego pomieszczenia móże być wywieziony dopiero po odkażeniu według przepisów §§ 5, 6, 9 i 12 załącznika Nr. 2. Odkażenie jest zbędne, jeżeli nawóz zostanie niezwłocznie głę­ bo~o zaorany lub ułożony w kopiec na własnem polu. : § 106. Wprow~dŻ[lllic (wpędzanie, wwożenie) l bydła rogatego do zagrody zapowietrzonej (pastwiska) : jest zakazane. Wojewoda może zezwolić na wyjątki pod warunkiem, że posiadacz zrzeknię się prawa do ,I Nr. 19; Dziennik U8t~W. Po~: -16i.~· odszkodowania na wypadeli; zarządzenia zabicia z powodu zarazy płucnej sztuk wprowadzonych. . § 107. Wyprowaclzanie (wypędza~ie, wywoże­ nie) bydła rogatego z zagrody za.powietrzonej (pastwiska) jest zakazane. Na wyprowadzanie (wypędzanie, wywożenie) bydła rogatego podejrzanego o zarażenie się celem natychmiastowego uboju może zezwolić: 1) starosta·, gdy chodzi o wyprowadzenie (wypę­ dzenie, wywiezienie) do innej zagrody (rzeźni) zapowietrzonej lub sąsiedniej miejscowości pod warunkami, podanemi przez powiatowego lekarza weterynaryjnego, 2) wojewoda, gdy chodzi o wywiezienie koleją lub statkiem ' do dalej położonych rzeźni publicznych htb 'wywozowych, pozostających pod nadzorem lekarza weterynaryjnego. O wydanem zezwoleniu należy zawiadomić zawiadowcę kolejo'we j stacji nadania względnie kierownika przys1ani "łodnej. Wagony lub oddziały na statku winny być oznaC30ne wyraźnym napisem "Zaraza płucna". Do listów przewozowych nalety dołączyć zezwolenie na wyv/óz. Bydło takie wolno wyładowywać tylko na stacjach, oznaczonych w pozwoleniu i w liście· przewozowym. Przeładowanie lub skierowanie takiego bydła na inną stację jest wzbronione. O wydanem zezwoleniu na przewóz starosta winien zawiadomić kierownika rzeźni (telefonicznie lub te1egraficznie)z padaniem ilości ' sztuk, a w razie przewozu do innego powiatu-również właściwego starostę, który winien wydać zarządzenia, aby zwierzę­ ta takie zostały poddane natychmiastowemu ubojowi bez stykania się z innem! zwierzętami. Powiatowy lekarz weterynaryjny winien dopilnować, aby każda sztuka bydła była przed wysłaniem wyraźnie oznakowana w sposób zarządzony przez Ministn, Rolnictwa i sporządzić spis bydła w dwóch egzemplarzach, z których jeden wręcza prowadzące­ mu zwierzęta celem doręczenia go kierownikowi rzeź­ ni, drugi Z:'!.ś - staroście. . 'Po uboju bydło winno być zbadane przez pań­ stwowego lub innego upoważnionego do tego przez wojewodę lekarza weterynaryjnego, który w spisie *aznaczy, czy i które sztuki były dotknięte zarazą płucną, ,paczem spis niezwłocznie zwraca właściwemu staroście. \ Przewóz bydła rogatego do stacyj kolejowych lub przyshni wodnych, jak również ze stacyj kolejovrych lub przystani wodnych do rzeźni, winien odbywać się na szczelnych wozach, aby nie wypadał nawóz lub ściółka. Starosta może zezwolić na przepędzenie bydła pod konwojem pod warunkiem, że bydło po drodze nie bę"dzie się stykało z obcem bydłem. Smoki przev.·ozowe (wozy, wagony, statki), jak l'ównież rampy, sprzęty i przedmioty, używane przy załaclO\'laniu i wyładowaniu, podlegają natychmiastowemu oczyszczeniu i odkażeniu według przepisów §§ 5, 6, 9 i 12 załącznika Nr., 2. Jeżeli badanie zwierzó\t po uboju zostało dokonane nie przez powiatowego lekarza weterynaryjnego, lecz przez upoważnionego do tego innego lekarza weterynary jnego, wojewoda może zarządzić, aby płu. ,ea zwierząt, uznanych po uboju za dotknięte zarazą . 273 płucną lub podejrzanych o tę chorobę, zostały przechowane w zamknięciu celem zbadania ich przez właściwego pov. . ialowego lekarza weterynaryjnego • § 108. Starosta może zezwolić na używanie bydła podejrzanego o zarażenie się do pracy we wła­ snem gospodarstwie posiadacza, jako też na vlypuszczanie takiego bydła na pastwisko pod warunkiem, że bydło nie będzie się stykało przy pracy, po drodze lub na pastwisku bezpośrednio lub pośrednio z .bydłem niepodejrzanem, o ile to - ' według zdania powiatowego lekarza v/eterynaryjnego - nie jest połączone z niebezpieczeństwem rozszerzenia się zarazy. III. Okr"g zapowietrzony. § 109. Dokoła zapowietrzonej zagrody' wojewoda winien utworzyć okrąg zapowietrzony, do którego - w zależności od grożącego niebezpieczeństwa zarazy, miejscowego ruchu i obrotu zwierzętami oraz rozmieszczenia gospodarstw-należy włączyć zagrody sąsiednie, część miejscowości lub całą miejscowość zapowietrzoną a nawet sąsiednie i dalsze miejscowości. Określenie okręgu zapowietrzonego wraz z wydanemi dla niego , zarządzeniami winno być podane do wiadomości publicznej. § t to. W zapowietrzonym okręgu mają zasto~ sowanie przepisy §§ 94, 104, 107, 108 i 111-115. § 111. Na granicy okręgu zapowietrzonego winny być przy drogach publicznych, przejazdach i przejściach umieszczone w miejscach widocznych tablice z wyraźnym i trwałym napisem "Zaraza płucna.''' . § 112. Drogi, przechodzące przez okrąg zapowietrzony, winny być zamkni~te dla przeprowadzania bydła rogatego. § 113. Odbywanie targów, przetargów, pokazów i t. p. na bydło rogate w okręgu zapowietrzonym jest zakazane. § 114. Załadowywanie bydła rogatego na stacjach kolejowych i przystaniach wodnych w okręgu zapowietrzonym jest wzbronione. Starosta winien natychmiast zawiadomić o tem zawiadowców stacyj kolejowych i kierowników przystani wodnych. § 115. Wprowadzanie (wpędzanie, wwożenie) rogatego do okręgu zapowietrzonego, jako też przeprowadzanie przez ten okrąg jest zakazane. Starosta może zezwolić na wyjątki dla bydła rogatego, przeznaczonego do natychmiastowego uboju na potrzeby ludności, pod warunkiem, że zwierzęta będą bezpośrednio skierowane do miejsca uboju (rzeźni). bydła IV. OlLrąg zagrożony. § 116. Dokoła okręgu zapowietrzone~o wojewoda winien utworzyć ściśle określony okrąg zagrożony na zasadach podanych w § 109 i podać do wiadomości publicznej ścisłe określenie tego okręgu wraz z wydanemi dla niego zarządzeniami. W okręgu zagrożonym mają zastosowanie przepisy §§ 117-119. '' . § 1,17. Wyprowadzanie (wypędzanie, wywoże­ nie) bydła rogatego z okręgu zagrożonego jest zabronione. " )·f?,j.r~:gf , , .!. r',;: . • 274 Dziennik Ustaw. Poz. 167. Na wyprowadzanie bydła na natychmiastowy ubój może zezwolić starosta pod warunkami, określonemi w § 107. , W wyjątkowych wypadkach wojewoda.: może zezwolić na wyprowadzanie (wypędzanie, wywożenie) bydła hodowlanego i użytkowego pod warunkami, określonemi w § 123 ust. 3. § 118. Wprowadzanie bydła rogatego do okręgu zagrożonego jest dozwolone, jednakże posiadacz winięn zawiadomić o tem niezwłocznie starostę. § 119. W razie groźnego niebezpieczeństwa wojewoda może zarządzić …