Rozporządzenie Ministra Komunikacji z dnia 18 lipca 1939 r. wydane w porozumieniu z Ministrami Sprawiedliwości, Przemysłu i Handlu oraz Rolnictwa i Re

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKI EJ Warszawa, dnia 28 sierpnia 1939 r. ROZPORZĄDZENIE Poz.f MINISTRA 521— Komunikacji z dnia 18 lipca 1939 r. w ydane w porozum ieniu z Ministrami Sprawie­ dliwości, Przemysłu i Handlu oraz Rolnictw a i R eform R oln ych w sprawie zmiany „Regulam inu przew ozu przesyłek tow arow ych na kolejach żelaznych ” . . . . OŚWIADCZENIA Poz.: Nr 79 1195 RZĄDOWE: 522— z dnia 29 lipca 1939 r. w sprawie przystąpienia G recji do konw encji z dnia 30 marca 1931 r. o sposobie opodatkowania ob cok ra jow y ch pojazdów m echanicznych . . . 523— z dnia 29 lipca 1939 r. w sprawie przystąpienia Litwy do konw encji z dnia 27 lipca 1929 r., d otyczącej traktowania jeń ców w o j e n n y c h ................................................................. 524— z dnia 29 lipca 1939 r. w sprawie przystąpienia Litwy do kon w en cji z dnia 27 lipca 1929 r. o polepszeniu losu rannych i ch orych w armiach c z y n n y c h ............... 1196 1196 1196 521 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA KOMUNIKACJI z dnia 18 lipca 1939 r. wydane w porozumieniu z Ministrami Sprawiedliwości, Przemysłu i Handlu oraz Rolnictwa i Reform Rolnych w sprawie zmiany „Regulaminu przewozu przesyłek towarowych na kolejach żelaznych” . Na podstawie art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 12 czerwca 1924 r. o zakresie działania Ministra Kolei Żelaznych i o organizacji urzędów kolejo­ wych (Dz. U. R. P. Nr 57, poz. 580) w brzmieniu, nadanym mu rozporządzeniem Prezydenta Rze­ czypospolitej z dnia 30 października 1930 r., zmieniającym i uzupełniającym przepisy ustawy z dnia 12 czerwca 1924 r. o zakresie działania Ministra Kolei Żelaznych i o organizacji urzę­ dów kolejowych (Dz. U. R. P. Nr 76, poz. 599), oraz ustawą z dnia 9 kwietnia 1938 r. o.zmianie ustawy o zakresie działania Ministra Kolei Że­ laznych i o organizacji urzędów kolejowych (Dz. U. R. P. Nr 29, poz. 257), jak również na podstawie art. 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 września 1926 r. w sprawie ustanowienia urzędu Ministra Komu­ nikacji (Dz. U. R. P. Nr 97, poz. 567) zarządzam co następuje: § 1. Jako załącznik A do § 4 „Regulaminu przewozu przesyłek towarowych na kolejach żelaznych” (Dz. U. R. P. z 1938 r. Nr 73, poz. 521) wprowadza się „Przepisy o przedmiotach przyjmowanych do przewozu warunkowo" w brzmieniu załącznika do rozporządzenia niniej­ szego. § 2. Równocześnie tracą moc obowiązu­ jącą: a) załącznik A do § 4 Regulaminu przewo­ zu, zawierający „Przepisy dotyczące przedmiotów, przyjmowanych do prze­ wozu kolejami żelaznymi warunkowo", wprowadzony rozporządzeniem Mini­ stra Komunikacji z dnia 21 września 1931 r. (Dz. U. R. P. Nr 93, poz. 721) i utrzymany w mocy aż do odwołania rozporządzeniem Ministra Komunikacji z dnia 24 września 1938 r. (Dz. U. R. P. Nr 73, poz. 521); b) zdanie rozpoczynające się od słów „(A ż do odwołania obowiązują. . . ,)", za­ mieszczone w powołanym w § 1 rozpo­ rządzenia niniejszego regulaminie prze­ wozu pod nagłówkiem „Załącznik A (do § 4 regulaminu przewozu)". § 3. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem 15 września 1939 r. Minister Komunikacji: Ulrych Załącznik d o rozp. Min. Komunikacji a dnia 18 lłpca 1939 r. (poz. 521). PRZEPISY 0 przedmiotach przyjmowanych do przewozu warunkowo. UW AGI WSTĘPNE. 1 (1) Załącznik A zawiera przepisy uzupełniające do § 3, pkt 1, ust. (4) i § 4, pkt 1, lit. A Regulaminu przewozu przesyłek towarowych na kolejach żelaznych (RPT). Materiały i przedmioty, dopuszczone na podstawie tego Regulaminu do przewozu tylko pod pewny­ mi warunkami, podzielone są w niniejszym Załączniku na s z e ś ć klas, a mianowicie: Klasa I. Przedmioty zagrażające wybuchem: I a. Materiały wybuchowe; Ib . Amunicja; I c. Materiały zapalające, ognie sztuczne itp.; I d. Gazy sprężone, skroplone lub rozpuszczone pod ciśnieniem; I e. Materiały wytwarzające w zetknięciu z wodą gazy zapalne lub pod­ trzymujące palenie. Klasa II. Materiały samozapalne. Klasa III. Materiały łatwo zapalne: Ilia. Ciecze palne; III b. Materiały stałe łatwo zapalne. Klasa IV. Materiały trujące. Klasa V. Materiały żrące. Klasa VI. Materiały gnilne, wydzielające woń przykrą lub budzące odrazę. (2) Materiały i przedmioty określone w tytułach klas I i II są przez RPT wyłączone od przewozu za wyjątkiem materiałów i przedmiotów wymienionych pod liczbami margi­ nesowymi (1. m.) 21, 61, 101, 131, 181 i 201 (§ 3, pkt 1, ust. (4) RPT). Jednak wymienione pod tymi 1. m. materiały i przedmioty dopuszczone są do przewozu tylko pod pewnymi warunkami i wskutek tego uważa się je za m a t e r i a ł y i p r z e d m i o t y Z a ­ ł ą c z n i k a A. (3) Materiałów i przedmiotów określonych w tytułach klas III, IV, V i VI RPT od przewozu nie wyłącza. Jednakże materiały i przedmioty wymienione pod 1. m. 301, 351, 401, 501 i 601 dopuszczone są do przewozu tylko pod pewnymi warunkami (§ 4, pkt 1, lit. A RPT) i wskutek tego są one również m a t e r i a ł a m i i p r z e d m i o t a m i Z a ł ą c z n i k a A. (4) Przesyłki, zawierające materiały i przedmioty Załącznika A, oznacza się w ten sposób, że nazwę towaru w l i ś c i e p r z e w o z o w y m otacza się czarną lub czer­ woną ramką lub podkreśla czerwonym kolorem. Patrz również § 6, pkt 11 d), § 7, pkt 2 i 5 i § 28, pkt 1 e) RPT. 2 (1) O ile Załącznik A nie zawiera odmiennych postanowień, do materiałów i przed­ miotów Załącznika A mają zastosowanie p r z e p i s y r e g u l a m i n u p r z e w o z u . (2) P r z e p i s y o p r z e w o z i e Załącznika A składają się z przepisów dla każ­ dej z jego sześciu klas i z trzech dodatków. — 2 — a) Przepisy o przewozie dla każdej klasy podzielone są na następujące rozdziały: A. Sz tuki przesyłki: l. O g ó l n e p r z e p i s y o o p a k o w a n i u ; 2. O p a k o w a n i e p o s z c z e g ó l n y c h m a t e r i a ł ó w 3. 4. miotów; P a k o w a n i e razem; Napisy i nalepki B. nadawania, S p Os ó b p r z e w o z u. C. Wzmianki D. Śro dki 1. 2. w liście ostrzegawcze sztu kach na ograniczenia lub w rodzajów p przesyłki. przyjmowaniu p r z e w o z o w ym. przewozowe: Przepisy Napisy i dotyczące wagonów i ł a d o w a ń i i a; nalepki ostrzegawcze n a w a g o n a c h. E. Z a k az ładowania F. Pró żne opakowanie. ' r az e m. Inne przepisy. b) Trzy dodatki zawierają: Dodatek I — warunki stałości buchem oraz przepisy dotyczące p r ó b chowane; niektórych materiałów zagrażających wy­ stwierdzających, czy warunki te są za­ D o d a t e k II — przepisy dotyczące używania w a g o n ó w z u r z ą d z e n i a m i e l e k t r y c z n y m i do przewozu materiałów i przedmiotów klas I a i 1 b, punkty 3, 5, 6, 7, 13 i 14 oraz klas III a i III b; D o d a t e k III — przepisy dotyczące objaśnienie wzorów tych nalepek. nalepek ostrzegawczych oraz (3) Poza tym należy stosować się do p r z e p i s ó w w ł a d z c e l n y c h , p o d a t ­ kowych, skarbowych, policyjnych i innych władz admini­ s t r a c y j n y c h (patrz § 13, pkt 1 RPT). W szczególności poza przepisanymi w niniejszym Załączniku wzmiankami i oświad­ czeniami należy zamieścić w liście przewozowym również oświadczenia wymagane przez władze administracyjne oraz dołączyć do niego dokumenty, wymagane przez te władze. KLASA I. Przedmioty zagrażające wybuchem, la. MATERIAŁY WYBUCHOWE. Uwaga. Materiały, które przez zapalenie nie mogą być doprowadzone do wybuchu i zarówn® na uderzenie jak i na tarcie nie są wrażliwsze od dwunitrobenzenu, nie są w myśl § 3 RPT uwa­ żane za zagrażające w ybuchem i wskutek tego nie podlegają przepisom klasy la. Stosownie do tego nie. są w myśl § 3 RPT uważane za zagrażające wybuchem i wskutek tego nie podlegają przepisom klasy la np. materiały: ' 1. roztw ory nitrogliceryny w alkoholach, zawierające w stosunku wagowym najwyżej 1 część nitrogliceryny na 99 części alkoholi; 2. tabletki nitroglicerynowe o zawartości w każdej tabletce 1 mg nitrogliceryny oraz tabletki czteronitroerytrolow e (erytroltetranitrat)j 3. a) roztw ory wodne kwasu pikrynowego i maści z niego i z jego soli alkalicznych oraz b) mokry kwas pikrynowy, zawierający w stosunku wagowym co najmniej 20 części wody na 80 części czystego kwasu pikrynowego; 4. mokry kwas trójnitrobenzoesowy, zawierający w stosunku wagowym co najmniej 40 części w ody na 60 części kwasu trójnitrobenzoesow ego; 5. roztw ory w odne dwunitrofenolanu sodu lub potasu; 6. a)azotek baru, również z dodaniem w ody; ^ . . . . . . .. , >patrz jednak klasę IV, pkt 11 1 12 (1. m. 401) b) roztw ory w odne azotku baru; ) 7. tlenocyjanek rtęciow y żawierający cyjanek; 8. nitroceluloza w postaci żelatyn (past) i roztw orów ; , 9. nitroceluloza zwilżona taką ilością wody, alkoholu lub mieszaniny z równych części alko­ holu i kamfory, a umieszczona w naczyniach całkow icie wypełnionych w ten sposób, aby podczas całego przew ozu zawartość cieczy w naczyniu nie mogła nigdzie spaść poniżej 35#/o (na 65% suchej nitrocelulozy). Do zwilżania nitroceluloz o zawartości najwyżej 12% azotu można używać ksylenu; 10. nitroceluloza w postaci tkanin z nici nitrocelulozow ych z dodaniem takiej ilości wody, aby naczynie było nią całkow icie w ypełnione; _ 11. odpadki błon i taśm filmowych nitrocelulozow ych, myte i następnie wygotowane pod ci­ śnieniem, zawierające co najmniej 2 % kamfory, oraz zwilżone co najmniej 35 częściami alkoholu na 65 części suchych; ? 12. odpadki błon i taśm filmowych nitrocelulozow ych, myte i następnie wygotow ane pod ciśnieniem, zawierające co najmniej 2 % kamfory, oraz zalane taką ilością benzenu, toluenu lub ksylenu, aby ciecze te zupełnie przykryły odpadki. Dla przesyłek tego rodzaju o b o ­ wiązują jednak przepisy klasy Ilia dla benzenu, toluenu i ksylenu — 1. m. 301; 13. trójnitrobenzen zawierający w stosunku wagowym co najmniej 30 części w ody na70części trójnitrobenzenu. Nadawca nadając do przewozu takie materiały, które w myśl pow yższego nie są uważane za zagrażające wybuchem, powinien jednak w liście przewozowym poniżej nazwy towaru wpi­ sać oświadczenie: „M ateriał nie zagrażający wybuchem w myśl RPT''. ' . ■ V- " , ; . , 1. Wyszczególnienie materiałów. 20 . ■ \_; : - (1) Spośród materiałów określonych w tytule klasy I a dopuszczone są do przewozu tylko materiały wymienione pod 1. m. 21, i to tylko na warunkach przewidzianych pod 1. m. 20 (2) do 53. Materiały te uważa się wskutek tego za materiały Załącznika A. ' Uwaga. Próżne opakowanie po materiałach klasy la nie jest w myśl § 3 RPT uważane za za­ grażające wybuchem i wskutek tego nie podlega przepisom Załącznika A. (2) W dopuszczonych do przewozu materiałach wybuchowych nitrogliceryna może być całkowicie lub częściowo zastąpiona przez: a) nitroglikol, albo b) dwunitrochlorohydrynę, albo c) nitrowaną mieszaninę gliceryny lub glikolu lub chlorohydryny ze sorbitem, albo d) nitrowaną mieszaninę gliceryny i sorbitu z glikolem lub chlorohydryną, z dodaniem w przypadkach podanych pod c) i d) odpowiedniego stabilizatora. (3) Wnioski o dopuszczenie do przewozu nowego materiału wybuchowego należy składać do Ministerstwa Komunikacji, dołączając wyniki prób przeprowadzonych na bez­ pieczeństwo prąy przewozie kolejąnii, ^ftkonąnych w u?nanyeh przez Ministerstwo Ko­ munikacji zakładach badawczych. Spis tych zakładów ogłasza się w czasopiśmie przezna­ czonym do ogłaszania taryf. fi' 1. Grupa. 1. Materiały wybuchowe dopuszczone do przewozu w przesyłkach cfrobnych i wagonowych: Nitroceluloza (bawełna strzelnicza, bęuuełna kolpdionotm), mianowicie: a) w postaci kłaczków i nieprasowana, zawierająca w stosunku wagowym najwyżej 75 części suchych i ęo pajmniej 25 części wody, albo alfcoHplu (etylowego, propylowego, butylowego, ^mylowego lub ich mieszanin), ąlbp wody i alkoholu, albo alkoholu i kamfory, albo ksylenu; w ra^ie dodania ksylenu zawartość azotu w nitrocelulozie nie może przewyższać 12?/»; b) prasowana, zawierająca w stosunku wagowym najwyżej 85 części suchych i co uajn*aięj 15 cgf^ci wpdy: c) zżelatynowana, zawierająca co najmniej 15a/o palatinolu C (estru butylowego kwa­ su ftalowego), fosforanu trójkrezylu lub innego flegnmtyzatora (zżelatynowana bawełna kolodionowa); #9 #), b) i g) pdtrz również Dodatek I, 1. m. 701. 2. Brochowa masa ęi^rową niezżęlatynowęma do wyrobu prochów bezdymnych (np. mie­ szanina nitrocelulozy i nitrogliceryny), zawierającą w stosunku wagowym co najmniej 30^/9 wody. 3. Prochy nitrocelulozowe zżelatynowane, meporowate i niemielone i prochy nitrocelu­ lozowe niemielone, zawierające nitroglicerynę (również nitrozwiąziki, również namiast­ ki nitrogliceryny), czyniące zadość tek pierwsze jak i drugie warunkom stałości gru­ py 1; patrz również Dodatek I, 1. ,m. 702. 4- PfOOhy nitroęęlulozowe Zżelatynowane, porowate, oraz prochy nitrocelulozowe mie­ lone, zawierające nitroglicerynę, jedne i drugie opakowane według l. m. 25; patrz rów­ nież Dodatek I, 1. m. 702. 5. Odpadki błon i taśm filmowych nitrocelulozowych, myte i następnie wygotowane pod ciM fftiem , zawierające co najmniej 2% kamfory; patrz również Dodatek I, 1. m. 703. O zwilżonyeh wpdą, alkoholem, benzenem, toluenem lub ksylenem odpadkach błon i taśm filmowych nitrocelulozowych tego rodzaju patrz uwagę pod nagłówkiem klasy la, punkty 11 i 12. 6. Nitrozwiązki organiczne; ,patrz również punkty 7 i 17 oraz Dodatek I, 1, w. 704: «) R©łptM?Gaąlp6 w wo4jsie; trćtnttr§łęml (kwa* pikrynawy), k w i fróimtrobertioęspwy, trójnitrahrewł. fc) Nięj-ęjspussęzalTię W Wod?ię i qię twpr^ąęę §oli wybtfqhpAyyęh; trąjnitrofolyęrt ( trotylJ, również tzw; trójnitrotoluen ciekły (obojętna mieszanina różnych stopni nitrowania toluenu), również mieszanina trójnitrotoluenu z trójnitronaftalenem oraz mieszanina trójnitrptpluenU ze saletrą amonową, również z gli­ nem famo nalej i trójwtrotelwn plastyczny (plastyezna puesita?uną kryitalicznego i ciekłego trójnitrotoluenu, zawierająca najwyżej 0,5%> bawełny kofodisfMWej), ąZUtW ętęrą dw\fftitrqfęnylqglikqlowęgęf również w mięąsaninie ? aiotanem eteru trffjnitrąfepyloglikolowego (zw artość tego ostatniegp materiału nlę jupż* przekra­ czać 65%), trejnitrwnizpł, ffójnitrobenzen, • , tróimtraęhlorohenwn t ęhlaręk pih rybj, trójnitroksylęn, trójnitromenytylen, trójnitromrftalen, czterqnitrqmHalen, sześęiomtrodimifenyloamina, siarczek szescionitrodwufenylu, nitroguanidyna. ę) Mieszaniny materiałów wymienionych pod a) i b) między sobą lub z ijmymi nitrozwiązkami aromatycznymi, nie nąlęźąpymi w myśl uwagi pod ńągłóyrkięm klasy la do materiałów wybuchowych, jak je4lł0nitrotoluenem( również z innymi domiesz­ kami. nie zwiększającymi niebezpieczeństwa. 4) Miepząnjny materiałów wybuchowych, składające się z nitroswiąsków organicz­ nych, wynuenionyph wyżej pod a), b) i e), rówmeś beg innych dfmiisssek i oznaęso^e według iph głównegp składnika (np. mieszanina trpjnitrptpluenpwa dla mie­ szaniny z w i^szej ilpści trójnitrotoluenu i mniejsgęj ilości dwunitrotel^n#) • e) Nitrozwiązki organiczne — prępwaty do ęe\qip nąufayjyęh lub fgfmaęęytycznych, w ilpści najwyżej $00 g w jednym naczyniu i w ogplnęj ilości nitr<>z\yiązków w je­ dnej sztuce przesyłki najwyżej 5 kg. 1. Nitrozwiązki organiczne wyżej nie wymienionej patrz rpwpięż Dodatek I, J. m. 705: d) r°Zp\ł6ZCzalne W wódzię jak trójnifrorezorcyna, b ) ' meroapił^zczalne w wodzie jak azotęm ęterą trójnitrałenyfagłikolou&gp, czteronttrometyloanilina (tetryl). Waga eałej przesyłki nie powinna przewyższać 300 kg (pątr? również pkt |7). Uwaga. Należące tu nitrozwiązki organiczne w stanie ciekłym są w yłączona ad przewozu. 8. Czteroaz&tan pięcioerytrytu ( tetrardtropentaerytryt, pentryt) drobno krystaliczny i tręiw ętylęw tróim trm m fM ( tręjmętyfęwtrójnitrotrójgmina, hęk§a$w)> a) zwilżone równomiernie najmniej; ceteroazpłan pięeioerytrytu -rcr. 309/o wody, ą trójmetylenotrójnitroamina — 15°)o wody, albo b) sflegmątyzoiuęne ęq najmniej / 0% ivosku ziemnego lub parafiny lub ich mieszani­ ną, albo e) sflegmatyzowane co najmniej 25*/o wosku ziemnego lub parafiny lub foh mieszaniną. Dp a), b) | c): Waga cale) przesyłki nie powinna przewyższać 300 kg (patrz również pkt 1Ś); patrz również Dodatek 1, l. m 705/1. 9. Chlorohydryna nitrowana {dwunitroęhlorqhydryng} } ęhlgrohydrynG TUtr^wana technięzna e ^wartpśęi nitrogliceryny nie większej ni* 5°/pj patr? również Dodatek I, 1. m. 705/2. Waga całej przesyłki nie powinna przewyższać 300 kg (patrz również pkt 19). tQ« Materiały wybuchowe amon«wf>saletrpane. ielatynawe i meżelatynewe; patrz również ©pdatek I, l, m, 706, ' Amiwłowa^ietrzan§ materiały wybuchowe. skład których anajdwie §ię w grani­ cach wykazanych niżej mieszanin, są dopuszczone do przewozu: a) t y m c z a s o w o , jeżeli ich dokładny skład chemiczny został zgłps^pny Minister* stwu Komunikacji, . . ~ b) o s t a t e c z n i e , gdy Ministerstwo Komunikacji zatwierdzi dopuszczenie mate­ riału wybuchowego o danym składzie chemicznym do przewozu koleją. Amomowosaletrzane materiały wybuchowe, skład których nie znajduje się w gra­ nicach wykazanych niżej mieszanin, uważa się za materiały wybuchowe nowe [patrz I. m. 20(3)1. Żelatyna amonoum, również oznaczona liczbami lub literami albo liczbami i literami (mieszaniny saletry amonowej w ilości najwyżej 65%, część której — w ilości najwy­ żej 15^/0 całej ilości materiału wybuchowego — może być zastąpiona saletrą sodową, z mączkami roślinnymi, również z klejem rośliiinym, z glinem w ilości najwyżej 2,5%>, z nitropochodnymi toluenu lub naftalenu w ilości najwyżej 15°/o, w tym trójnitropochodnych najwyżej 5°/o ogólnej ilości materiału wybuchowego, z dwunitrocblorohydryną w ilości najwyżej 33°/o lub z dwunitroglikolem w ilości najwyżej 29°/o, przy czym część tych dwóch ostatnich— w ilości najwyżej 6°/o całej ilości materiału wybuchowego— może być zastąpiona nitrogliceryną, z bawełną kolodionową w ilości najwyżej 2°/o, rów­ nież z bezpiecznymi, oboj ętnymi, stałymi, barwiącymi domieszkami); Amonit, oznaczony liczbami lub literami albo liczbami i literami (mieszaniny sale­ try amonowej ze związkami bogatymi w węgiel jak: węgiel kamienny, węgiel drzewny, mączki roślinne, celuloza lub celuloza zmieniona w drodze chemicznej lub biologicz­ nej, obojętne pozostałości ługów posulfitowych, wosk ziemny i wazelina, również z nie więcej niebezpiecznymi niż trójnitrotoluen nitrozwiązkami aromatycznymi lub icH mieszaninami w ilości najwyżej 20°/o, w czym samego trójnitrotoluenu najwyżej 18%, również z saletrą potasową, sodową, barową, wapniową lub ich mieszaninami, również z nadchloranem potasu w ilości najwyżej 10°/o, również z glinem, krzemlkiem glinu, krzemkiem wapnia, żelazokrzemem lub ich mieszaninami w ilości najwyżej 12% , rów­ nież z nitrocelulozą w ilości najwyżej 1% , również z nitrogliceryną w ilości najwyżej 6% , również z dwunitrochlorohydryną w ilości najwyżej 25%, również z bezpiecz­ nymi, obojętnymi, stałymi, barwiącymi domieszkami) j Bradyt, lignozyt, pionkit — oznaczone literami lub liczbami albo literami i liczbami (mieszaniny saletry amonowej ze związkami bogatymi w węgiel jak: mączka drzewna, celuloza lub celuloza zmieniona w drodze chemicznej lub biologicznej, pył węglowy, naftalen i inne stałe lub ciekłe węglowodory, z nitrogliceryną w ilości najwyżej 8% , która może być zżelatynowana bawełną kolodionową, również z saletrą potasową lub sodową w ilości najwyżej 5%, również z saletrą barową w ilości najwyżej 10%, również z trójnitrotoluenem, także sflegmatyzowanym, w ilości najwyżej 10% , również z dwunitrotoluenem, również z nitronaftalenem, również z nadchloranem potasu w ilości naj­ wyżej 5%, również z chlorkiem sodu lub potasu, również z chlorkiem amoniu lub po­ dobnymi, bezpiecznymi, obojętnymi, stałymi solami). 11'. Proch czarny i materiały wybuchowe podobne do prochu czarnego: a) Proch czarny prasowany (proch górniczy) oraz proch ziarnisty (proch skalny, proch lontowy, proch myśliwski itp.)— również oznaczone literami lub liczbami albo lite­ rami i liczbami (mieszaniny saletry potasowej z siarką i czarnym lub brunatnym węglem drzewnym, również z saletrą sodową). Patrz również Dodatek I, 1. m. 710. Waga całej przesyłki nie powinna przewyższać 300 kg (patrz również pkt 22). b) Saletra wybuchowa, również oznaczona literami lub liczbami albo literami i liczba­ mi (mieszanina saletry sodowej z siarką, węglem drzewnym, kamiennym lub bru­ natnym, również z saletrą potasową w ilości najwyżej 25% ilości saletry sodowej). Patrz również Dodatek I, 1. m. 707. „ Saletra wybuchowa, skład której znajduje się w granicach wykazanej wyżej mieszaniny, jest dopuszczona do przewozu: v t y m c z a s o w o , jeżeli jej dokładny skład chemiczny został zgłoszony Mi­ nisterstwu Komunikacji, o s t a t e c z n i e , gdy Ministerstwo Komunikacji zatwierdzi dopuszczenie ma­ teriału wybuchowego o danym składzie chemicznym do przewozu koleją. Saletrę wybuchową, skład której nie znajduje się w granicach wykazanej wy­ żej mieszaniny, uważa się za materiał wybuchowy nowy [patrz 1. m. 20(3)]. 12. Materiały wybuchowe chloranowe i nadchloranowi. Patrz również Dodatek I, 1. m. 709. a) Materiały wybuchowe chloranowe: chloratyt, szedyt — również oznaczone liczbami lub literami albo liczbami i literami (mieszaniny chloranów metali alkalicznych lub ziem alkalicznych ze związkami bogatymi w węgiel jak: węgiel, węglowodory, żywice, oleje, mączki roślinne, rów­ nież z nitrozwiązkami aromatycznymi, również z solanu nieorganicznymi). Mie­ szaniny chloranowe nie powinny zawierać żadnych soli amonowych. b) Materiały wybuchowe nadchloranowe: nadchloratyt, również oznaczony liczbami lub literami albo liczbami i literami (mie­ szaniny nadchloranu potasu, który w 25% może być zastąpiony przez nadchloran amonu, ze związkami bogatymi w węgiel, również ze saletrą amonową, również ze saletrą potasową, również z nitrozwiązkami aromatycznymi, również z nitrogli­ ceryną w ilości najwyżej 6% ). Do a) i b ) : Waga całej przesyłki nie powinna przewyższać 300 kg (patrz również pkt 21). 13. Próbki materiałów wybuchowych, wysyłane w celu przeprowadzania badań jako prze­ syłki drobne tylko do państwowych lub urzędowo uznanych zakładów badawczych lub do wytwórni materiałów wybuchowych: a) próbki materiałów wybuchowych w ilości nie większej niż 20 kg; patrz również Dodatek I, 1. m. 708; b) próbki dowolnych materiałów zdolnych do wybuchu, w ilości do 100 g. 2. Grupa. Materiały wybuchowe dopuszczone do przewozu tylko w przesyłkach wagono­ wych (patrz również 1. m. 44): 14. Prochy nitrocelulozowe zżelatynowane, porowate, opakowane według l. m. 33; patrz również Dodatek I, 1. m. 702. 15. Prochy nitrocelulozowe zżelatynowane i prochy nitrocelulozowe zawierające nitrogli­ ceryną (również zawierające nitrozwiązki, również namiastki nitrogliceryny), które jak pierwsze tak i drugie nie czynią zadość warunkom stałości grupy 1; patrz również Dodatek I, 1. m. 702. 16. Prochy nitrocelulozowe niezżelatynowane (tzw. prochy mieszane); patrz również Do­ datek I, 1. m. 702. 17. Nitrozwiązki organiczne w ilościach większych niż podane w punkcie 7; patrz również Dodatek I, 1. m. 705: a) rozpuszczalne w wodzie jak trójnitrorezorcyna, b) nierozpuszczalne w wodzie jak azotan eteru trójnitrofenyloglikolowego, czteromtrometyloanilina ( tetryl). Uwaga. Należące tu nitrozwiązki organiczne w stanie ciekłym są wyłączone od przewozu. 18. Czteroazotan pięcioerytrytu (tetranitropentaerytryt, pentryt) drobnokrystaliczny i trójmetylenotrójnitroamina (trójmetylenotrójmtrotrójamina, heksogen), w ilościach większych niż podane w punkcie 8 (patrz również Dodatek I, 1. m. 705/1): a) zwilżone równomiernie co najmniej: czteroazotan pięcioerytrytu — 30% wody, a trójmetylenotrójnitroamina — 15°/o wody, albo b) sflegmatyzowane co najmniej 70% wosku ziemnego lub parafiny lub ich mieszani­ ną, albo c) sflegmatyzowane co najmniej 25% wosku ziemnego lub parafiny lub ich mieszaniną. 19. Chlorohydryna nitrowana fdwunitrochlorohydryna) i chlorohydryna nitrowana tech­ niczna o zawartości nitrogliceryny nie większej niż 5% — w ilościach większych niż podane w punkcie 9. Patrz również Dodatek 1,1. m. 705/2. 20. Dynamity i ffldteriały Wybuchótoe podobni* do dynaftiitti; patfź rSWhież Dodatek I, 1. m. 7ÓŚ; i Jtilanówicie: dynamtł, żelatyna wybiicfróilra, źelamit, barbaryt, radomit — również oznaczone licz­ bami lub literami albo literami i liczbami. 21. Materiały wybuchowe chloranowe i nadchloranowe w ilościach większych niż podane w punkcie 12; patrz również Dodatek I, 1. m. 709. a) Materiały wybuchowe chloranowe: chloratyt, szedyt — również oznaczone liczbami lub literami albo liczbami i litera­ mi (mieszaniny chloranów metali alkalicznych lub ziem alkalicznych ze związkami bogatymi w węgiel jak: węgiel, węglowodory, żywice, oleje, mączki roślinne, rów­ nież z nitrozwiązkami aromatycznymi, również z solami nieorganicznymi). Mie­ szaniny chloranowe nie powinny zawierać żadnych soli amonowych. b) Materiały wybuchowe nadchloranowe: nadchloratyt, również oznaczony liczbami lub literami albo liczbami i literami (mie­ szaniny nadchloranu potasu, który w 25°/o może być zastąpiony przez nadchloran amonu, ze związkami bogatymi w węgiel, również z saletrą amonową, również z sa­ letrą potasową, również z nitrozwiązkami aromatycznymi, również z nitroglice­ ryną w ilości najwyżej 6% ). 22. Proch czarny prasowany, ziarnisty lub w postaci mączki, jak proch górniczy, proch lontowy, proch myśliwski i inne, również oznaczone liczbami lub literami albo licz­ bami i literami (mieszaniny saletry potasowej, siarki i węgla drzewnego). Patrż również punkt l l oraz Dodatek I, 1. m. 710, 2. Przepisy o przewozie. A. Sztuki przesyłki. Ł 22 O^Ólile przepisy' o opakowaniu. (i) Opakowanie powinno być tak szczelne i tak zamknięte, aby nic z jego zawartości nie mogło się przedostawać na zewnątrz. Zabezpieczanie zamknięcia opakowania meta­ lowymi taśmami lub drutem jest dozwolone tylko w wyraźnie wskazanych przypadkach. (2) Materiał opakowania i jego zamknięcia nie powinien ulegać oddziaływaniu zawar­ tości, ani też tworzyć z nią szkodliwych związków. (3) Opakowanie oraz jego zamknięcia powinny być tak ihocne i ti-Wałe, aby fczyniły zadość normalnym wymaganiom przewozu, części zaś ich powinny być tak dobrze połą­ czone, aby podczas przewozu nie mogły się rozluźnić. Materiały stałe powinny być nie­ ruchomo ułożone w opakowaniu wewnętrznym, a opakowanie wewnętrzne — w naczytiiti zewnętfznym. (4) Materiał wypełniający i służący do układania w nim przedmiotów powinien być dostosowany do właściwości zawartości; w szczególności powinien on posiadać właści­ wości chłonne, jeśli zawartość jest ciekła lub może dawać wypocenia. 2. 23 Opakowanie poszczególnych materiałów. (1) Materiały wymienione w punktach 1 i 2 powinny być zapakowane: a) w naczynia drewniane lub wodoszczelne beczki z tektury; naczynia te i beczki po­ winny być wyłożone materiałem nie przepuszczającym znajdujących się w ładun­ ku cieczy, albo b) w beczki żelazne, wewnątrz ocynkowane lub wyołowione, albo c) w naczynia z blachy białej, cynkowej lub glinowej, układając je pojedynczo lub po kilka w materiale wypełniającym w skrzyniach drewnianych; d) nitroceluloza zżelatynowana (bawełna kolodionową zżelatynowana) [pkt lc)] — ł-ównićż -W naczynia drewniane szczelnie wyłożone mocnym papierem. (2) metalowe. Nitroceluloza z dodatkiem ksylenu powinna być pakowana tylko w naczynia (3) Naczynia metalowe powinny być zamknięte herfiietyeźriie; jednak ustępować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz. ifcmkni^cie powinno (4) Sztuka przesyłki z materiałami wymienionymi w punkcie 1 poWiftha ważyć nie więcej niż 120 kg, o ile zaś może być przetaczana — nie więcej iiiż 300 kg. Sztuka fyrżesyłki Z materiałami wymienionymi w punkcie 2 powinna ważyć nie więcej niż 75 kg. 24 (1) Materiały wymienione w punkćie 3 powinny być żapakbwane: a) w pudełka z tektury, z blachy białej lub cynkowej, zamknięcia których powinny ustępować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz, albo w torebki parafinowane, Pu­ dełka lub torebki powinny być umieszczone pojedynczo lub po kilka w skrzyniach drewnianych. Albo b) bez uprzedniego pakowania w pudełka lub torebki* 1. w wodoszczelne beczki tekturowe; albo 2. w naczynia drewniane wyłożone blachą cynkową; albo 3. w naczynia metalowe (z wyjątkiem naczyń z blachy cż&rhgjj, zamknięcia któ­ rych powinny ustępować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz. (2) Proch w rurkadh, laskach, nitkach, wstęgach lub płytkach może być pakowany, bez uprzedniego pakowania w pudełka lub w torebki, w skrzynia drewniane, wyłożone tka­ niną lub papierem, parafinowanymi albo przeoliwionymi; (3) Żelazne gwoździe, wkrętki i inny żelazny materiał wzmacniający naczyń drewnia­ nych, jak obręcze, taśmy itp. powinny być ocynkowane. Nie wyklucza to stosowania do tego celu innych metali, nie dających iskier przy uderzeniu. (4) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 120 kg. 25 (1) Materiały wymienione w punkćie 4 powinny być zafjakb^ane: a) najwyżej po 1 kg w pudełka z tektury lub białej blachy, zamknięcia których po­ winny ustępować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz. Pudełka te powinny być każde z osobna owińięte papierem i umieszczone pojedynczo lub po kilka w na­ czyniach drewnianych. Albo b) w worki układane w naczyniach drewnianych, wyłożonych blachą cynkową, lub W naczyniach z blachy cynkowej, albo też bezpośrednio w naczynia drewniane wyłożone blachą cynkową lub w naczynia z blachy c y n k o w e j. Sćiarilti naczyń z bla­ chy cynkowej powinny być wyłożone tekturą lub mocnym papierem, a cmó i po­ krywa drewnem, tekturą lub mocnym papierem. \ " : (2) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg. Sztuka przesyłki powinna zawierać nie więcej niż 25 kg prochu nitrocelulozowego w opakowaniu pr*fewi<iżianym pod a) i nie więcej niż 40 kg tego materiału w opakowaniu przewidzianym pod b). 26 (1) Materiały wymienione w punkćie 5 powinny być Źapakowahć W Wbrki papiefdwe, te zaś umieszczone pojedyńczo lub po kilka w wodoszczelnych beczkaeh tekturowych lub w naczyniach z blachy cynkowej, których ścianki powinny być wyłożone tekturą a dno i pokrywa drfewnehi. (2) Sztuka przesyłki jiowinna •ważyć nie więćej niż 75 kg i zawierać nie więcej niż 30 kg odpadków błon i taśm filmowych nitrocelulozowych. H U) Nitrozwiązki organiczne [pkt 6 a), 6 b) — z wyjątkiem mieszaniny trójnitrotoluenu z trójnitronaftalenem — , 6 c) i 6 d) ] powinny być zapakowane w naczynia drewniane llib w wodoszczelne beczki tekturowe. Do pakowania trójnitrotoluenu ciekłego dopuszcza się jednak tylko naczynia drewniane lub żelazne. Naczynia żelazne powinny być zamknięte hermetycznie} zamkńięeia jednak powinny ustępować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz. (2) Mieszaninę trójnitrotoluenu z trójnitronaftalenem jpkt 6 b)} dopuszcza się do prze­ wozu tylko w postaci nabojów o osłonach papierowych. Naboje takie powinny być zapa­ kowane do hermetycznie zamykanych puszek blaszanych liitiłeśżeżóftyeh następnie w na* eryniach drewnianych. Naboje parźtfinóMrane lub cereżynówathe można tafcżć łączyć W paćźki o wadze do 21,5 kg przez owiniecie ihóćnym pjapiererh llib ułożenie W pudełkach tófcftlfbwych. Jeżeli gotowe pacżkl są patafinbwane lub ćefrieżynotoang, tó haBdje W ńićft tiiftifcszczone mogą nie być parafinowane łub cerezynowane. Paczki powinny być umieszczone w naczyniach drewnianycn. — 10 — Zamknięcie naczyń drewnianych może być zabezpieczone za pomocą obciągniętych dookoła nich metalowych taśm lub drutu. Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg i zawierać nie więcej niż 50 kg materiału wybuchowego. (3) Organiczne nitrozwiązki jako preparaty do celów naukowych lub farmaceutycz­ nych [pkt 6e)] powinny być zapakowane w hermetycznie zamykane naczynia szklane, por­ celanowe, kamionkowe itp. o zawartości nie większej niż 500 g, które powinny być na­ stępnie ułożone w materiale wypełniającym w naczyniach drewnianych. Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 15 kg i zawierać nie więcej niż 5 kg nitrozwiązków organicznych. (4) Do pakowania nitrozwiązków rozpuszczalnych w wodzie nie wolno używać ołowiu lub materiałów zawierających ołów. 27/1 (1) Nitrozwiązki organiczne (pkt 7) powinny być zapakowane: a) Rozpuszczalne w wodzie: w naczynia ze stali nierdzewnej lub z innego odpowied­ niego materiału. Nitrozwiązki powinny być równomiernie zwilżone taką ilością wody, aby przez cały czas przewozu zawartość wody nie spadła poniżej 25®/®. Zamknięcie naczyń powinno ustępować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz. Na­ czynia, z wyjątkiem naczyń z nierdzewnej stali, powinny być ułożone w materiale wypełniającym w naczyniach drewnianych. Do pakowania nitrozwiązków rozpuszczalnych w wodzie nie wolno używać oło­ wiu lub materiałów zawierających ołów. b) Nierozpuszczalne w wodzie: w ilościach nie większych niż 15 kg — w woriri z tka­ niny lub z papieru. Worki papierowe powinny być umieszczone pojedynczo w szczelnych, mocnych pudełkach tekturowych. W orki z tkaniny lub pudełka tekturowe powinny być zapakowane w naczynia drewniane. Do a) i b): Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg i zawierać nie więcej niż 25 kg nitrozwiązków rozpuszczalnych w wodzie lub nie więcej niż 50 kg nitro­ związków nierozpuszczalnych w wodzie. (2) Nitrozwiązki organiczne nierozpuszczalne w wodzie można również pakować w ilości po 25 kg w trwałe i szczelne skrzynki wyłożone mocnym papierem w ten sposób, aby materiał wybuchowy nie mógł się wysypywać do skrzynki. 30 (1) Materiały wymienione w punkcie 8 powinny być zapakowane: a) Zwilżone wodą: czteroazotan pięcioerytrytu w ilościach nie większych niż 12,5 kg — w torby z tka­ niny lub z papieru, które następnie powinny być umieszczone pojedynczo w pudeł­ kach z wodoszczelnej tektury lub w puszkach z glinu lub z białej blachy. Pudełka lub puszki powinny być zapakowane, najwyżej po cztery, w skrzynię drewnianą; puszki metalowe powinny być oddzielone od siebie osłoną z tektury falistej. Wolne przestrzenie powinny być wypełnione tekturą falistą, papierem lub innym odpo­ wiednim materiałem wypełniającym; trójmetylenotrójnitroaminę w ilościach nie większych niż 15 kg — w worki z tkaniny lub z papieru. Worki papierowe powinny być umieszczone pojedynczo w szczelnych i mocnych pudełkach tekturowych. Worki z tkaniny lub pudełka tek­ turowe powinny być zapakowane w naczynia drewniane. Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg. b) Sflegmatyzowane najmniej 10°/o wosku ziemnego lub parafiny lub ich mieszaniną: w ilościach nie większych niż 12,5 kg — w torby z papieru, lub w ilościach nie więk­ szych niż 25 kg — w worki z tkaniny. Torby papierowe powinny być umieszczone pojedynczo w szczelnych i mocnych pudełkach tekturowych. Worki z tkaniny lub pudełka tekturowe powinny być zapakowane w skrzynię drewnianą. Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg i zawierać nie więcej niż 50 kg materiału wybuchowego. - — 11 — c) Sflegmatyzowane najmniej 25% wosku ziemnego lub parafiny lub ich mieszaniną: w ilościach nie większych niż 50 kg — do gęstego worka, który powinien być umie­ szczony w skrzyni drewnianej. Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg. ) (2) Pokrywa powinna być do skrzyni przyśrubowana lub przymocowana za pomocą obciągniętych dookoła skrzyni taśm metalowych lub drutu. # 30/1 (1) Materiały wymienione w punkcie 9 powinny być zapakowane w naczynia meta­ lowe, napełnione jednak tylko do 9/io ich pojemności, przy czym naczynie powinno zawie­ rać nie więcej niż 25 kg chlorohydryny nitrowanej. Każde naczynie metalowe powinno być ułożone w materiale wypełniającym w naczyniu drewnianym w ten sposób, aby mię­ dzy naczyniem metalowym a naczyniem drewnianym znajdowała się ze wszystkich stron co najmniej 10 centymetrowa przestrzeń, wypełniona materiałem wypełniającym. (2) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg. 31 (1) Materiały wymienione w punkcie 10 dopuszcza się do przewozu: a) w postaci nabojów o osłonach papierowych, które powinny być zapakowane do hermetycznie zamykanych puszek blaszanych, umieszczonych następnie w naczy­ niach drewnianych; albo b) luzem, przy czym materiały wybuchowe powinny być zapakowane w hermetyczne naczynia metalowe, umieszczone w mocnych i ścisłych skrzyniach drewnianych. (2) Naboje parafinowane lub cerezynowane można także łączyć w paczki o wadze do 2,5 kg przez owinięcie mocnym papierem lub ułożenie w pudełkach tekturowych. Jeżeli gotowe paczki są parafinowane lub cerezynowane, to naboje w nich umieszczone mogą nie być parafinowane lub cęrezynowane. Paczki powinny być umieszczone w naczyniach drew­ nianych. (3) Zamknięcie naczyń drewnianych może być zabezpieczone za pomocą obciągnię­ tych dookoła nich taśm metalowych lub drutu. (4) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg i zawierać nie więcej niż 50 kg materiału wybuchowego. - 32 (1) Materiały wymienione w punkcie 11 powinny być zapakowane: a) proch czarny (górniczy) i saletra wybuchoWa prasowana w słupki, połączone przez zawinięcie mocnym papierem w paczki o wadze do 300 g — w wyłożone mocnym papierem naczynia drewniane; b) proch czarny gruboziarnisty (skalny) i saletra wybuchowa w stanie ziarnistym, wszystko w nabojach o szczelnych osłonach papierowych luib w torbach z tkaniny lub papieru — w puszki blaszane lub pudełka tekturowe, umieszczone następnie w naczyniach drewnianych. Każda puszka lub pudełko może zawierać najwyżej 2,5 kg materiału wybuchowego. Zamknięcie puszek blaszanych powinno ustępować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz; c) proch czarny drobnoziarnisty (myśliwski, lontowy itp.) w ilościach nie większych niż po 1 kg — w woreczki z tkaniny lub z papieru lub w pudełeczka tekturowe owi­ nięte papierem. Woreczki lub pudełeczka powinny być umieszczone w puszkach blaszanych lub pudełkach tekturowych, które powinny być następnie zapakowane w naczynia drewniane. Zamknięcie puszek blaszanych powinno ustępować pod sła­ bym ciśnieniem z wewnątrz. Prochy lontowe i zapłonnikowe można również pakować w worki z tkaniny pyłoszczelnej (lecz nie gumowanej), umieszczone następnie w naczyniach drew­ nianych. (2) Naczynia drewniane nie powinny posiadać żelaznych gwoździ lub wkrętek jak też innego żelaznego materiału wzmacniającego. Użycie żelaznych ocynkowanych gwoź­ dzi lub wkrętek jest jednak dozwolone. (3) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg i zawierać nie więcej nii 50 kg materiału wybuchowego. — 12 — 32/1 (1) Materiały wymienione w punkcie 12 dopuszcza się do przewozu: a) albo w postaci nabojów o osłonach z papieru pa radmowa nego lub cerezynowanego lub też z mocno przeklejonego, albo obciągniętych parafiną lub ćerezyną. Naboje takie powinny być przez owinięcie papierem lub opakowanie w pudełka tektu­ rowe połączone w paczki o zawartości do 2,5 kg materiału wybuchowego, które następnie powinny być zapakowane w naczynia drewniane; b) albo luzem, przy czym materiały wybuchowe powinny być w ilościach do 2,5 kg zapakowane w pudełka tekturowe owinięte w papier i umieszczone następnie w skrzyni drewnianej. (2) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 35 kg i zawierać nie więcej niż 25 kg materiału wybuchowego. 32/2 (1) Próbki materiałów wybuchowych wymienione w punkcie 13 a) dopuszcza się do przewozu: a) albo w postaci nabojów o osłonach papierowych lub w postaci słupków praso­ wanych lub lanych. Naboje lub słupki powinny być złączone papierem w paczki zawierające nie więcej niż 2,5 kg materiału wybuchowego, które powinny być następnie umieszczone w skrzyni drewnianej. Skrzynia powinna być ułożona w materiale wypełniającym w drewnianej skrzyni zewnętrznej o grubości ścianek co najmniej 18 mm i o takich wymiarach, aby między skrzynią wewnętrzną a ze­ wnętrzną znajdowała się wszędzie co najmniej 5 centymetrowa przestrzeń1, wypełniona trocinami lub ziemią okrzemkową; b) albo luzem, przy czym materiał wybuchowy powinien być Zapakowany w iloś­ ciach najwyżej po 5 kg w szczelne lub hermetycżhe (zależnie ód rodzaju mate­ riału wybuchowego) blaszanki. Blaszanki powinny być następnie ułożone w ma­ teriale wypełniającym w skrzyni drewnianej o grubości ścianek co najmniej 18 nun. Do a) i b): Sztuka przesyłki powinna zawierać nie więcej tiiż 20 kg materiału wybu­ chowego. (2) Próbki materiałów wybuchowych wymienione w punkcie 13 b) dopuszcza się do przewozu tylko w postaci nabojów. Każdy nabój powinien być owinięty w mocny papier. Tak opakowane naboje powinny być połączone w paczki przez owinięcie papierem lub zapakowanie w pudełka tekturowe. Paczki te powinny być następnie ułożone w mate­ riale wypełniającym w skrzyni drewnianej o grubości ścianek co najmniej 22 nirh, która powinna być umieszczona w skrzyni zewnętrznej o grubości ścianek co najmniej 18 mm W len sposób, aby między skrzynią wewnętrzną a zewnętrzną znajdowała się wszędzie 12 centymetrowa przestrzeń wypełniona trocinami lub ziemią okrzemkową. 33 (1) Materiały wymienione w punktach 14, 15 i 16 powinny być zapakowane w Wodo­ szczelne beezki tekturowe lub w naczynia drewniane lub metalowe, z wyjątkiem naczyń z czarnej blachy. Gwoździe, wkrętki łub inny żelazny materiał wzmacniający jak obrę­ cze, taśmy itp., powinny być ocynkowane. Zamkniecie haczyń metalowych powinno ustę­ pować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz. (2) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 100 kg, 34 (1) Materiały wymienione w punkcie 17 powinny być zapakowane: a) Rozpuszczalne w wodzie: w naczynia ze stali nierdzewnej lub z innego odpowied­ niego materiału. Nitrozwiązki powinny być równomiernie zwilżone taką ilością wody, aby przez cały czas przewozu zawartość wody nie spadła poniżej 25%>. Zamknięcie naczyń powinno ustępować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz. Naczyńią, z wyjątkiem naczyń z nierdzewnej stali, powinny być ułożone w materiale wypełniającym w naczyniach drewnianych. Do pakowańia nitrozwiązków rozpuszczalnych w wodzie nie wolno używać ołowiu lub materiałów zawierających ołów, b) Nierozpuszczalne w wodzie: w ilościach nie większych niż 15 kg — w worki z tka­ niny lub z papieru. Worki papierowe powinny być umieszczone pojedynczo w szczelnyfch, mocnych pudełkach tekturowych. Worki z tkaniny lub pudełka tekturowe powinny być zapakowane w naczynia drewniane. Do &} i bj: Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg i zawierać nie więcej niż 25 kg nitrozwiązków rozpuszczalnych w wodzie lub nie więcój niż 50 kg nitrozwiązków nierozpuszczalnych w wodzie. (2) Nitrozwiązki organiczne nierozpuszczalne w wodzie można również pakować w ilości po 25 kg w trwałe i szczelne skrzynki wyłożone mocnym papierem w ten spęsób, aty materiał wybuchowy nie mógł się wysypywać do skrzynki. — 35 13 *■ (1) Materiały wymienione w punkcie 18 powinny być zAfłalcawafle: a)- Zwilżone wodą: czteroazotan piecioerytrytu w ilościach nie większych iiiż 12,5 kg — w torby z tkaniny lub z papieru, które następnie pówińńy być umieszczone pojedynczo W pudełkach z wodoszczelnej tektufy lub w puszkafch z glinu llib z białej blachy. Pudełka lub puszki powinny być zapakowane, najwyżej po cztery, w skrzynię drewnianą; puszki metalowe powinny być oddzielone ód siebie ósłoną z tektury falistej. Wolne przestrzenie powinny być wypełnione tekturą falistą, papierem lub innyrri odpowiednim materiałem wypełniającym; trójmetyleftotrójmtroaminę w ilościach nie większych niż 15 kg — w Worki z tka­ niny lub z papieru. Worki papierowe powinny być umieszczone pojedynczo w szczelnych i mocnych pudełkach tekturowych. Worki z tkaniny lub pudełka tekturowe powinny być zapakowane w naczynia drewniane. Materiał ten można również pakować do hermetycznych skrzyń z ocynkowanej blachy żelaznej, umieszczonych następnie nieruchomo w skrzyniach drewnianych. Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg. b) Sflegmatyzowane najmniej 10% wosku ziemnego lub parafiny lub ich mieszaniną: w ilościach nie większych niż 12,5 kg — w torby z papieru; lub w ilościach nie większych niż 25 kg — w worki z tkaniny. Torby papierowe powinny być umiesz­ czone pojedynczo W szczelnych i mocnych pudełkach tekturowych. Worki z tka­ niny lub pudełka tekturowe powinny być zapakowane w skrzynię drewnianą. Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg i zawierać nie więcej niż 50 kg materiału wybuchowego. c) Sflęgmatyzowane najmniej 25% wosku ziemnego lub parafiny lub ich mieszaniną: w ilościach nie większych niż 50 kg — w gęsty worek, który powinien b^ć umiesz­ czony w skrzyni drewnianej. Sztuka przesyłki powinna ważyć .nie więcej niż 75 kg. (2) Pokrywa powinna być do skrzyni przyśrubowana lub przymocowana za pomocą obciągniętych dookoła skrzyni taśm metalowych lub drutu. 36 (1) Materiały wymienione w punkcie 19 powinny być zapakowane w naczynia meta­ lowe, napełnione jednak tylko do 9/io ich pojemności, przy czym naczynie powinno zawie­ rać nie więcej niż 25 kg chlorohydryny nitrowanej. Każde naczynie metalowe powinno być ułożone w materiale wypełniającym w naczyniu drewnianym w ten sposób, aby mię­ dzy naczyniem metalowym a naczyniem drewnianym znajdowała się zfe wszystkich stron co najmniej 10 centymetrowa przestrzeń, wypełniona materiałem wypełniającym. (2) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg. 37 (1) Materiały wymieśriione w punkcie 20 dopuszcza się do prżewdzu tylko w postaci nabojów o osłonach z papieru parafinowanego lub cerezynowanego, z pergaminu lub ź innego odpowiedniego papieru. Naboje powinny być zapakowane w naczynia drew­ niane po uprzednim połączeniu ich w paczki o wadze do 2,5 kg przez ęwinięcie mocnym papierem lub ułożenie w pudełkach tekturowych. Zamknięcie naczyń drewnianych może być zabezpieczone za pomocą obciągniętych dookoła nich taśm metalowych łub drutu. (2) W przesyłkach przeznaczonych do dalszego przewozu morzem uprzednie pąko­ wanie naboi w paczki lub pudełka tekturowe nie jest konieczne, jeżeli naczynia drfewniane są szczelnie wyłożone trwałym i wodoszczelnym papierem a naboje są tiłożone w nich w mączce z miękkiego drewna tak, aby były ze wszystkich strón otoczone war­ stwą mączki drzewnej. (3) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 35 kg. 38 (1) Materiały wymienione w punkcie 21 dopuszcza się do przewozu: a) albo w postaci nabojów o osłonach z papieru parafinowanego lub cerezynowanego albo obciągniętych parafiną lub cerezyną. Naboje takie powinny być przez owi­ nięcie papierem lub Opakowanie W pudełka tekturowe połączone w paczki o za-^ wartości do 2,5 kg materiału wybuchowego, które następnie powinny być zapa­ k o w a n e w naczynia drewniane, których zamknięcie może być zabezpieczone zS pomocą obciągniętych dookoła nich taśm metalowych kjb drutu; • b) albo luzem, przy czym materiały wybuchowe powinny być w ilościach do 2,5 leg zapakowane w pudełka tekturowe, owinięte w papier i umieszczone następnie w skrzyni drewnianej, (2) Sztuka przesyłki powiiina ważyć nie więcej niż 35 kg. — 39 14 — (1) Materiały wymienione w punkcie 22 powinny być zapakowane: a) proch ziarnisty luzem — w worki z gęstej tkaniny, a proch w postaci mączki, luzem — w worki skórzane lub w podwójne worki z tkaniny pyłoszczelnej. Worki powinny być umieszczone pojedynczo lub po kilka w naczyniach drewnianych lub w wodoszczelnych beczkach tekturowych. Prochy te można również pakować w suche naczynia metalowe (z wyjątkiem żelaznych), umieszczone następnie w na­ czyniach drewnianych; b) proch czarny prasowany w słupki, połączone przez zawinięcie mocnym papierem w rulony o wadze do 300 g — w wyłożone mocnym papierem naczynia drewniane; c) proch czarny ziarnisty w postaci nabojów — w puszki blaszane lub w pudełka tek­ turowe. Puszki lub pudełka powinny być następnie umieszczone nieruchomo w naczyniach drewnianych; d) proch czarny drobnoziarnisty (myśliwski, lontowy itp.) może być również pako­ wany w ilościach nie większych niż po 1 kg w woreczki z tkaniny lub z papieru lub w pudełeczka tekturowe owinięte w papier. W oreczki lub pudełeczka po­ winny być umieszczone w puszkach blaszanych lub w pudełeczkach tekturowych, które powinny być następnie zapakowane w naczynia drewniane. Zamknięcie puszek blaszanych powinno ustępować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz. Prochy lontowe i zapłonnikowe można również pakować w worki z tkaniny pyłoszczelnej (lecz nie gumowanej), umieszczone następnie w naczyniach drew­ nianych. (2) Naczynia drewniane nie powinny posiadać żelaznych gwoździ lub wkrętek, jak też innego żelaznego materiału wzmacniającego; jednak przy beczkach drewnianych, ważących wraz z zawartością nie więcej niż 20 kg, oraz przy skrzyniach drewnianych dopuszczone są ocynkowane gwoździe lub wkrętki żelazne z wgłębionymi w drewno główkami. (3) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 100 kg. 3. 41 Pakowanie razem. Wymienione w poszczególnych punktach 1. m. 21 materiały, różniące się pod względem ich składu, ilości lub opakowania, nie mogą być łączone w jedną sztukę przesyłki ani pomiędzy sobą ani też z materiałami wymienionymi w innych punktach tej 1. m. ani z materiałami lub przedmiotami innych klas, ani też z innymi towarami. Dopuszcza się jednak pod warunkiem zachowania przepisów o opakowaniu w e­ wnętrznym łączenie w jednej skrzyni drewnianej: a) żelatynowych i nieżelatynowych materiałów wybuchowych amonowosaletrzanych (pkt 10); b) prochu czarnego gruboziarnistego, prochu czarnego prasowanego (prochu górni­ czego) i saletry wybuchowej, wymienionych w punkcie 11. Uwaga. Sztuka przesyłki, o której mowa w punkcie 6e), może zawierać nitrozwiązki orga­ niczne różnego rodzaju i różnej nazwy. 4. Napisy i nalepki o s t r z e g a w c z e na s z t u k a c h przesyłki. 42 Każda sztuka przesyłki z materiałami wymienionymi w punkcie 13 powinna na po­ krywie posiadać wyraźny i nie dający się wytrzeć napis w czerwonym kolorze o brzmieniu następującym: na sztukach przesyłki zawierających materiały wymienione w punkcie 13a) — „Prób­ ki materiałów wybuchowych doświadczalnych", na sztukach przesyłki zawierających materiały wymienione w punkcie 13 b) — „Prób­ ki materiałów zdolnych do wybuchu” . 43 W nalepki ostrzegawcze (patrz Dodatek III) powinny być zaopatrzone: a) sztuki przesyłki z materiałami wybuchowymi grupy1, wymienionymi w punk­ tach 1do 6, 10, 11 b) i 13 w nalepki według wzoru nr 1, a wymienionymi w punk­ tach 7 do 9, 11 a) i 12 w nalepki według wzoru nr la; b) sztuki przesyłki z materiałami wybuchowymi grupy 2 (pkt 14 do 22) w na­ lepki według wzoru nr 2. 1 B. Sposób nadawania, ograniczenia w przyjmowaniu do przewozu. 44 Materiały wymienione w punktach 6 — z wyjątkiem trójnitrotoluenu — , 7, 8 b ), 8 c) — z wyjątkiem trójmetylenotrójnitroaminy — , 9, 11 i 12 nie mogą być w ogóle nada­ — 15 — wane jako przesyłki pośpieszne przyśpieszone, zaś jako przesyłki pośpieszne tylko w prze­ syłkach wagonowych. Materiały wymienione w punktach 14 do 22 nie mogą być w ogóle wysyłane jako przesyłki pośpieszne lub pośpieszne przyśpieszone, lecz tylko jako zwy­ czajne przesyłki wagonowe. C. Wzmianki w liście przewozowym. 45 (1) Nazwa towaru w liście przewozowym powinna mieć takie same brzmienie jak na­ zwa oznaczona kursywą pod 1. m. 21. Przy przesyłkach zawierających materiały objęte punktami 6 c) i 6 d) powinna być w liście przewozowym podana następująca uwaga: „Nitrozuńązek klasy la, punkt 6 c ) [lub punkt 6 d )]“ oraz w miarę możności nazwa materiału przyjęta w handlu. Nazwę towaru należy: a) przy materiałach wybuchowych grupy 1 [pkt 1 do 6, 10, 11 b) i 13] otoczyć pojedynczą ramką czerwoną, albo też poniżej tej nazwy nalepić lub nadrukować znaczek wzoru nr 1 wielkości znaczka pocztowego; b) przy materiałach wybuchowyćh grupy 1 [pkt 7 do 9, 11 a) i 12] otoczyć pojedynczą ramką czerwoną z umieszczonym poniżej niej czerwonym napisem „Tylko 300 kg” albo też poniżej nazwy towaru nalepić lub nadrukować znaczek wzoru nr la wielkości znaczka pocztowego; c) przy materiałach wybuchowych grupy 2 (pkt 14 do 22) otoczyć podwójną ramką czerwoną, albo też poniżej tej nazwy nalepić lub nadrukować znaczek wzoru nr 2 wielkości znaczka pocztowego. (2) Przy przesyłkach materiałów klasy la nadawca powinien złożyć w liście przewo­ zowym oświadczenie: „Właściwości i opakowanie odpowiadają przepisom Załącznika A do RPT” . Poza tym nadawca powinien w liście przewozowym przy materiałach wybuchowych amonowosaletrzanych (pkt 10) i .saletrze wybuchowej [pkt 11 b) ] oświadczyć: w czasie tymczasowego dopuszczenia materiału wybuchowego do przewozu — kiedy dokładny skład chemiczny materiału wybuchowego został zgłoszony Ministerstwu Komunikacji (data i numer pisma), a po ostatecznym dopuszczeniu do przewozu — kiedy Ministerstwo Komunikacji za­ twierdziło dopuszczenie materiału wybuchowego do przewozu koleją (data i numeff pisma). (3) Przy przesyłaniu materiałów wybuchowych grupy 2 (pkt 14 do 22) powinna być w liście przewozowym podana, oprócz znaków i numerów, ilości i rodzaju naczyńr również waga każdej sztuki przesyłki. D. Środki przewozowe. 1. 46 Przepisy dotyczące wagonów i ładowania, (1) Do przewozu materiałów klasy la należy używać wagonów krytych. (2) Do przewozu materiałów grupy 2 (pkt 14 do 22) powinny być używane tylko! wagony kryte ze sprężynowymi zderzakami i sprzęgami, bez szpar, z dobrze zamyka­ jącymi się drzwiami i oknami (otworami przewietrznymi), mocnym i trwałymi dachem i mo­ żliwie bez urządzeń hamulcowych. Wewnątrz wagonu nie powinno być żadnych wystają­ cych przedmiotów z żelaza, nie stanowiących konstrukcyjnych części wagonu (jak gwoź­ dzi, wkrętek itp.). Drzwi i okna (otwory przewietrzne) wagonów powinny być stale zamykane. (3) O używaniu wagonów z urządzeniami elektrycznymi patrz Dodatek II. 47 (1) Materiały wymienione w punktach 7 do 9, 11 a) i 12 mogą być ładowane do jednego wagonu jako przesyłki drobne do takiej ilości, aby ich waga ogólna nie prze­ wyższała 300 kg. Skutkiem tego kolej może odpowiednio ograniczyć przyjmowanie ich do przewozu. (2) Dla materiałów wybuchowych grupy 2 (pkt 14 do 22) obowiązują ponadto następujące przepisy: Załadowania powinien dokonać pod dozorem fachowym nadawca, wyładowania zaś odbiorca. — 16 — Przy załadowaniu lub wyładowaniu należy starannie unikać wszelkich wgtr^ftsów; w szczególności naczyń nie wolno rzucać. Sztuki przesyłki powinny być ułożopę w wa­ gonach w taki sposób, aby były zabezpieczone od wszelkiego tarpia, podrzyęąnią, ude­ rzania, przewracania i spadania. .Beczki powinny być ułożpnę iph oąią podłużną równo­ legle do bocznych ścian wagonu i zabezpieczone od przetaczania drewnianymi podkład­ kami, pokrytymi miękkim materiałem (kocami lub tp.). Sztuk przesyłek nie wolno ładować bezpośrednio z magazynów lub ramp kolejowych, lecz tylko na możliwie dalej położonych torach bocznych i możliwie krótko przed odjaz­ dem pociągu, którym mają być przewiezione. Tak samo należy postępować przy wyła­ dowywaniu. Osobopi obcym dostęp do miejsca ładowania nie jest dozwolony. Łądowąnją po­ winno się dokonywać przy świetle dziennym. O ile zaś ładowanie wyjątkowo musi być dokonywane w ciemności, należy miejsce ładowania oświetlić umieszęzonyipi wysoko i dobrze umocowanymi latarniami. 2. 48 Napisy i nalepki ostrzegawcze na wagonach (patrz D odatek III). Po obu stronach wagonu, do którego załadowano sztuki przesyłki zaopatrzone w na­ lepki według wzoru nr 1, la lub 2 (1. m. 43), powinny być umieszezone również nalepki tego samego wzoru. E- Zakaz ładowania razem. 4t (1) Materiały klasy la nie powinny być ładowane do tego samego wagonu razem: a) z hukami sygnałowymi klasy Ib, punkt 3 (1. m. 61); b) z zapałami o znacznej sile wybuchowej klasy Ib, punkt 5 (1. m. 61) — z wyjątkiem zapałów o znąpznej sile wybuchowej w opakowaniu dla przesyłek dr°bnypji pospiesznych według 1. m. 67— ; c) z lontami detonującymi o działaniu natychmiastowym klasy Ib, pupkt ? (1. m. 61); d) z torpedami wiertniczymi klasy Ib, punkt 13 (1. m. 61); ej z amunicją klasy Ib, punkt 14 (1. m- 61). (2) Materiały wybuchowe grupy 2 (pkt 14 do 22) nie powinny być rówpież łado­ wane do tego sąmego wagonu razem z cieczami palnymi klasy HJa, wymienionymi w punk­ tach 1 i 2_(1. m- 301). 50 Dla przesyłek, które nie mogą być ładowane razem do tego samego wagonu, powinny byę sporządzone osobne listy przewozowe (§ 6, pkt14 RPT). F. 51 Próżne opakowanie. Inne przepisy. Próżne opakowanie: nie ma przepisów. 52 Zarąwpp przy ząładowywapiu i wyładowywaniu jak i pqęlę?ąs przęwpąu pjateriatów klasy la nie wolno w wagonie ani też w pobliżu wagonu palić tytoniu, ani zbliżać się z ogniem lub z otwartym światłem. M Dla piateriałów wybuchowych grupy 2 (pkt 14 do 22) obowiązują ponadto nastę­ pujące przepisy: f ) Przesyłki powinny być przewożone od stacji nadania do stącjł prpeząapzenia w tym samym wagonie, przeładowanie zaś do innego wagonu może nastąpić tylko w razie nieodzownej potrzeby. b) Przy nadaniu dwóch lub więcej wagonów do_ tej samej stacji 'przeznaczenia nadąwęa jest obowiązany wyznaczyć swego dozorcę dla dozoru przesyłki podczas przewozu. Dozorcy nie wolno zajmować miejsca na załadowanych lub w załado­ wanych wagonach. c) Ko4ej uprzedza w miarę możności odbiorcę o terminie nadejścia przesyłki celem przygotowania się przez niego do jej odbioru. Natychmiast po przybyciu przesyłki ną stącji przeznaczenia Hplej ząwiadarjiią o tym odbiorcę. Przyjęcję przesyłki powinno nastąpić w ciągu trzech godzin służbowych po dokonanym zawjądomiefiiti o przybyciu, ą zabranie przesyłki w ciągu nąstępnyęh dziewięciu godzin służ­ bowych. — 17 — d) Jeżeli materiał wybuchowy nie zostanie zabrany w ciągu ustalonego w ustępie c) terminu, należy go beg zwłoki oddać do rozporządzenia miejscowym władzom bezpieczeństwa celem natychmiastowego usunięcia_materiału ze stacji. Również PP&ekajHije sie miejscowym władzom bezpieczeństwa (nawet na stacjach pośrednięH) przesyłki materiałów wybuchowych, jeżeli stan ich wzbudz* obawę, że ich przewóz lub dalsze ich przechowywanie na stacji mogą zagrażać bez* t piecpęństwu. e) Przesyłka powinna znajdować się pod specjalnym dozorem aż do jej zabrania ze stacji. 34-59 Ib. 1. 60 AMUNICJA. Wyszczególnienie przedmiotów. Spośród przedmiotów określonych w tytule klasy Ib dopuszczone 6ą do przewozu tylko przedmioty wymienione pod 1, m, 61, i to tylko na warunkach przewidzianych pod 1. rn- 61 do 87. Przedmioty te uważa się wskutek tego za przedmioty Załącznika A. Uwaga. Próżne opakowanie po przedmiotach klasy Ib Płe jest w myśl § 3 R PT uważane za zągrażające wybuchem i wskutek tego nie podlega przepisom Załącznika A. 61 1. Lonty bez spłonek, szyb kopalne i detonujące: a) lonty szybkopalne (lonty o grubej plecionej poęhęwce i o rdzeniu dużej średnicy z prochu czarnego lub o rdzeniu z nitrowanych nici bawełnianych); o lontach wolnopalnyeh i stopinie patrz klasę Ic, punkt 3 (1. m. 101); b) lonty detonujące (pobudzające) o cienkościennej powłoce metąlęwef piałego prze­ kroju i o rdzeniu z materiału wybuchowego; patrz również Dodatek I, 1. m. 711; c) lonty detonujące (pobudzające) o tkanej powłoce małego przekroju i o rdze­ niu z materiału wybuchowego; patrz również Dodatek I, 1. m< 71JS, O lontach detonujących o działaniu natychmiastowym patrz punkt 7. 2. Zapały o nieznacznej sile wybuchowej (zapały, które nie działają krusząęo ani za pqmoęą spłonek detonujących, ani innych urządzeń) i a) spłonki zapaląjąęe (kapiszony) dq broni pąlnęj i do efnunięji; b) próżne łuski ze spłonkami zapalającymi (kapiszonami) do broni palnej wszelkich kalibrów, jąk również próżne łueki boęznęgo zapłonu z masą zępędęwą do broni ' tfiałyęłi kalibrów; c) zapłonniki kominkowe, zapłonniki śrubowe i inne podobne zapały ę ffiałym ładunkyi wybuęfiowym, działające przez tarcie, uderzęńie lub pod wpływem elek­ tryczności; d) zapalniki o nieznacznej sile wybuchowej do granatów ręcznych (również trzono­ wych), spłonki prochowe do amunicji ćwiczebnej (jak do ćwiczebnych grąąatów ręcznyęh); e) zapalniki do pocisków, nie zawierające urządzeń detonujących, (jąk spłonki deto­ nujące), środki zapalcze do zapalników pociskowych, 3. (petardy) sygnałowe: a) dnie petardy (huki, w y d a ł y ) sygnałów do pozorowania i ćwiezefene, jak też pokazowe bomby lotnicze i inne tym podobne przedmioty, zawierajftee nie więcej niż 1,5 kg prochu czarnego ziarnistego lub 500 g prochu bezdymnego lub mapy wy­ buchowej nie więcej niebezpiecznej niż pył glinowy z nadchloranem potasu; b) ostrzegawcze petardy kolejowe. Patrz również klasę Ic, punkt 24 (1, m. 101). 4. Naboje do broni palnej ręcznej lub maszynowej, a mianowicie: a) naboje o łuskach w całości lub w części metalowych; b) naboje centralnego zapłonu o łuskach tekturowych; c) naboje o działaniu drażniącym (np. naboje łzawiące); d) amunicja do flowerów: z kulkami, ze śrutem, be* kulek i be> śrutu. …