Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 14 lutego 2025 r. w sprawie egzaminów z języka polskiego jako obcego

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 21 lutego 2025 r. Poz. 217 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA NAUKI I SZKOLNICTWA WYŻSZEGO 1) z dnia 14 lutego 2025 r. w sprawie egzaminów z języka polskiego jako obcego Na podstawie art. 11i ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. z 2024 r. poz. 1556) zarządza się, co następuje: § 1. Rozporządzenie określa: 1) zakres informacji objętych wnioskiem o nadanie uprawnienia do organizowania egzaminu z języka polskiego jako obcego, zwanego dalej „egzaminem”, na określonym poziomie biegłości językowej oraz wykaz dokumentów, które dołącza się do wniosku; 2) sposób rejestracji osób zamierzających przystąpić do egzaminu; 3) sposób przekazywania zestawów zadań egzaminacyjnych; 4) szczegółowe warunki, sposób i tryb przeprowadzania egzaminów oraz sposób dokonywania oceny egzaminów i jej weryfikacji; 5) szczegółowe warunki lokalowe i techniczne niezbędne do przeprowadzenia egzaminu; 6) organizację pracy komisji egzaminacyjnych; 7) standardy wymagań odnoszących się do poszczególnych poziomów biegłości językowej w zakresie znajomości języka polskiego jako obcego; 8) wzór certyfikatu znajomości języka polskiego, zwanego dalej „certyfikatem”, oraz wzór suplementu do certyfikatu. § 2. 1. Wniosek podmiotu ubiegającego się o nadanie uprawnienia do organizowania egzaminu na określonym poziomie biegłości językowej, zwanego dalej „wnioskodawcą”, zawiera: 1) nazwę i adres siedziby wnioskodawcy; 2) imię i nazwisko osoby uprawnionej do reprezentowania wnioskodawcy; 3) wskazanie poziomu biegłości językowej, na którym wnioskodawca zamierza przeprowadzać egzamin; 4) informacje o sposobie zapewnienia warunków lokalowych i technicznych niezbędnych do przeprowadzenia egzaminu, o których mowa w § 6; 5) informacje o sposobie zapewnienia wymaganego składu komisji egzaminacyjnych, o którym mowa w art. 11e ust. 2 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim, zwanej dalej „ustawą”; 6) przewidywaną wysokość opłaty za przystąpienie do egzaminu na każdym poziomie biegłości językowej, na którym wnioskodawca zamierza przeprowadzać egzamin. 1) Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego kieruje działem administracji rządowej – szkolnictwo wyższe i nauka, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 2025 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (Dz. U. poz. 68).  Dziennik Ustaw –2– Poz. 217 2. Wnioskodawca, o którym mowa w art. 11b ust. 1 pkt 1 ustawy, do wniosku dołącza wykaz kierunków studiów, na których jest prowadzone kształcenie w zakresie filologii polskiej, wraz z wykazami zajęć realizowanych w ramach każdego z tych kierunków. 3. Wnioskodawca, o którym mowa w art. 11b ust. 1 pkt 2 ustawy, do wniosku dołącza: 1) opis dotychczasowej działalności dotyczącej prowadzenia lektoratów lub zajęć w zakresie nauczania języka polskiego lub języka polskiego jako obcego albo innych zajęć dydaktycznych w języku polskim, uwzględniający okres prowadzenia tej działalności oraz poziomy biegłości językowej, na których są prowadzone te zajęcia; 2) informacje o wykształceniu i doświadczeniu zawodowym osób prowadzących u wnioskodawcy lektoraty, zajęcia w zakresie nauczania języka polskiego lub języka polskiego jako obcego albo inne zajęcia dydaktyczne w języku polskim wraz z kopiami dokumentów potwierdzających wykształcenie i doświadczenie zawodowe tych osób. § 3. Podmiot uprawniony do organizowania egzaminu na określonym poziomie biegłości językowej, zwany dalej „podmiotem uprawnionym”, zamieszcza w miejscu publicznie dostępnym w swojej siedzibie oraz na swojej stronie internetowej, jeżeli ją prowadzi, informacje o: 1) terminie organizowanego egzaminu, 2) rodzaju dokumentu potwierdzającego tożsamość, który osoba zamierzająca przystąpić do egzaminu jest obowiązana okazać przed przystąpieniem do egzaminu – w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia przez Państwową Komisję do spraw Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego, zwaną dalej „Komisją”, harmonogramu sesji egzaminacyjnych. § 4. Podmiot uprawniony przekazuje Komisji: 1) informacje o organizowanym egzaminie – nie później niż na dwa miesiące przed terminem egzaminu; 2) dane osoby pełniącej funkcję przewodniczącego komisji egzaminacyjnej – nie później niż na miesiąc przed terminem egzaminu. § 5. 1. W celu dokonania rejestracji osoba, o której mowa w art. 11a ust. 1 ustawy, zgłasza zamiar przystąpienia do egzaminu podmiotowi uprawnionemu oraz: 1) przekazuje dane, o których mowa w art. 11g ust. 3 ustawy; 2) wskazuje termin oraz poziom egzaminu, do którego zamierza przystąpić. 2. Podmiot uprawniony nie później niż na miesiąc przed terminem egzaminu dokonuje rejestracji osoby zamierzającej przystąpić do egzaminu przez wprowadzenie danych, o których mowa w art. 11g ust. 3 ustawy, oraz danych dotyczących egzaminu do elektronicznej bazy prowadzonej przez Komisję. 3. Dane, o których mowa w art. 11g ust. 3 pkt 1, 4 i 5 ustawy, dotyczące osób, które przystąpiły do egzaminu i nie uzyskały certyfikatu, są usuwane z bazy danych przez Komisję po upływie 3 miesięcy od egzaminu. 4. Dane, o których mowa w art. 11g ust. 3 pkt 2 i 3 ustawy, dotyczące osób, które przystąpiły do egzaminu i nie uzyskały certyfikatu, są usuwane z bazy danych przez Komisję po upływie 2 lat od egzaminu. 5. Dane, o których mowa w art. 11g ust. 3 ustawy, dotyczące osób, które przystąpiły do egzaminu i uzyskały certyfikat, są usuwane z bazy danych przez Komisję po upływie 25 lat od egzaminu. 6. Dane, o których mowa w art. 11g ust. 3 ustawy, dotyczące osób, które zrezygnowały z przystąpienia do egzaminu, są niezwłocznie usuwane z bazy danych przez podmiot uprawniony. § 6. 1. Podmiot uprawniony zapewnia: 1) odpowiednio oświetlone i odizolowane od hałasu pomieszczenia do przeprowadzania części pisemnej i części ustnej egzaminu; 2) pomieszczenie do wyłącznej dyspozycji komisji egzaminacyjnej zabezpieczone przed dostępem osób nieuprawnionych, przeznaczone w szczególności do przechowywania niewykorzystanych arkuszy egzaminacyjnych, wypełnionych arkuszy egzaminacyjnych, zwanych dalej „pracami egzaminacyjnymi”, oraz innych materiałów związanych z egzaminem;  Dziennik Ustaw –3– Poz. 217 3) sprzęt techniczny umożliwiający odtworzenie nagrań służących do przeprowadzenia modułu części pisemnej egzaminu polegającego na sprawdzeniu umiejętności rozumienia ze słuchu; 4) komputer z dostępem do sieci Internet wyposażony w funkcję nagrywania na informatyczny nośnik danych przez USB; 5) drukarkę. 2. Podmiot uprawniony zapewnia osobom przystępującym do egzaminu będącym osobami niepełnosprawnymi: 1) dostęp do pomieszczenia, w którym jest przeprowadzany egzamin, 2) dodatkowe oświetlenie pomieszczenia, w którym jest przeprowadzany egzamin, 3) możliwość nieutrudnionego zajęcia miejsca przy stoliku w pomieszczeniu, w którym jest przeprowadzany egzamin, 4) możliwość skorzystania ze stolika przystosowanego do potrzeb osoby poruszającej się na wózku inwalidzkim – w zależności od rodzaju ich niepełnosprawności. 3. Część pisemną egzaminu przeprowadza się w pomieszczeniu, w którym znajdują się stoliki ustawione w jednym kierunku w sposób umożliwiający zdającym zajęcie miejsc w odległości zapewniającej samodzielną pracę. 4. Moduł części pisemnej egzaminu polegający na sprawdzeniu umiejętności rozumienia ze słuchu przeprowadza się w pomieszczeniu wyposażonym w sprzęt techniczny, o którym mowa w ust. 1 pkt 3. 5. W pomieszczeniu, o którym mowa w ust. 4 lub w którym odbywa się część ustna egzaminu, nie przeprowadza się równocześnie innej części egzaminu lub innego egzaminu. § 7. 1. Warunkiem przekazania przez Komisję podmiotowi uprawnionemu zestawu zadań egzaminacyjnych jest otrzymanie opłat, o których mowa w art. 11g ust. 7 ustawy. 2. Podmiot uprawniony przekazuje Komisji opłaty, o których mowa w art. 11g ust. 7 ustawy, nie wcześniej niż na 21 dni i nie później niż na 10 dni przed terminem egzaminu. § 8. Komisja przekazuje podmiotowi uprawnionemu zestaw zadań egzaminacyjnych, odrębny dla egzaminu na danym poziomie biegłości językowej, zawierający: 1) arkusze egzaminacyjne służące do przeprowadzenia poszczególnych modułów części pisemnej egzaminu w liczbie wynikającej z liczby zarejestrowanych osób zamierzających przystąpić do egzaminu oraz dodatkowy egzemplarz do dyspozycji komisji egzaminacyjnej; 2) informatyczny nośnik danych zawierający nagrania do przeprowadzenia modułu części pisemnej egzaminu polegającego na sprawdzeniu umiejętności rozumienia ze słuchu, zapisane w sposób uniemożliwiający ich kopiowanie, zmianę lub usunięcie; 3) zestawy zadań służących do przeprowadzenia części ustnej egzaminu; 4) rozwiązania zadań części pisemnej egzaminu, w których możliwe jest precyzyjne udzielenie prawidłowej odpowiedzi, oraz kryteria oceny zadań, których rozwiązanie wymaga posłużenia się opisem, wraz z punktacją; 5) kryteria oceny zadań części ustnej egzaminu wraz z punktacją; 6) adres, login i hasło do strony internetowej, zapewniającej dostęp do: a) elektronicznego odwzorowania arkuszy egzaminacyjnych służących do przeprowadzenia części pisemnej egzaminu, b) elektronicznego odwzorowania zestawów zadań służących do przeprowadzenia części ustnej egzaminu, c) nagrań służących do przeprowadzenia modułu części pisemnej egzaminu polegającego na sprawdzeniu umiejętności rozumienia ze słuchu. § 9. 1. Każdy zestaw zadań egzaminacyjnych jest przekazywany podmiotowi uprawnionemu w pakiecie opieczętowanym w sposób uniemożliwiający jego otwarcie bez naruszenia pieczęci, zwanym dalej „pakietem”.  Dziennik Ustaw –4– Poz. 217 2. Na pakiecie jest umieszczany jego opis zawierający: 1) termin egzaminu; 2) oznaczenie podmiotu uprawnionego, któremu jest przekazywany pakiet; 3) wskazanie zawartości pakietu, w tym liczby egzemplarzy arkuszy egzaminacyjnych służących do przeprowadzenia części pisemnej egzaminu oraz liczby zestawów zadań służących do przeprowadzenia części ustnej egzaminu; 4) dane do kontaktu z Komisją w sprawach związanych z egzaminem. 3. Elementy zestawu egzaminacyjnego, o których mowa w § 8 pkt 4–6, są umieszczane w osobnych kopertach opieczętowanych w sposób uniemożliwiający ich otwarcie bez naruszenia pieczęci. 4. Przekazanie zestawu zadań egzaminacyjnych podmiotowi uprawnionemu działającemu za granicą może nastąpić we współpracy z przedstawicielstwem dyplomatycznym Rzeczypospolitej Polskiej. § 10. 1. Pracą komisji egzaminacyjnej kieruje przewodniczący. 2. Członkowie komisji egzaminacyjnej odpowiadają za prawidłowy przebieg egzaminu. § 11. 1. Przed rozpoczęciem egzaminu przewodniczący komisji egzaminacyjnej w obecności wszystkich członków komisji egzaminacyjnej oraz zdających sprawdza, czy nie zostały naruszone pieczęcie na pakiecie oraz na kopertach zawierających elementy zestawu egzaminacyjnego, o których mowa w § 8 pkt 4–6, otwiera pakiet oraz sprawdza zgodność jego zawartości z opisem. 2. W przypadku stwierdzenia naruszenia pieczęci na pakiecie lub na kopertach zawierających elementy zestawu egzaminacyjnego, o których mowa w § 8 pkt 4–6, przewodniczący komisji egzaminacyjnej niezwłocznie zawiadamia o tym Komisję. 3. W przypadku stwierdzenia niezgodności zawartości pakietu z jego opisem przewodniczący komisji egzaminacyjnej: 1) niezwłocznie zawiadamia o tym Komisję oraz podmiot uprawniony; 2) za pośrednictwem strony internetowej, o której mowa w § 8 pkt 6: a) dokonuje wydruku odpowiedniej liczby arkuszy egzaminacyjnych służących do przeprowadzenia części pisemnej egzaminu lub odpowiednich zadań egzaminacyjnych służących do przeprowadzenia części ustnej egzaminu lub b) kopiuje na informatyczny nośnik danych nagrania służące do przeprowadzenia modułu części pisemnej egzaminu polegającego na sprawdzeniu umiejętności rozumienia ze słuchu. § 12. 1. W pomieszczeniu, w którym odbywa się egzamin, mogą przebywać wyłącznie zdający, członkowie komisji egzaminacyjnej oraz wizytatorzy, o których mowa w art. 11l ustawy. 2. Zdający nie mogą wnosić do pomieszczenia, w którym odbywa się egzamin, materiałów pomocniczych oraz urządzeń służących do przekazu, odbioru lub rejestracji informacji. 3. Przed rozpoczęciem egzaminu przewodniczący komisji egzaminacyjnej sprawdza tożsamość osób zamierzających przystąpić do egzaminu oraz informuje te osoby o: 1) planowanym przebiegu egzaminu; 2) obowiązku zgłoszenia przez zdającego braków stwierdzonych w arkuszu egzaminacyjnym; 3) konsekwencjach naruszenia zakazów, o których mowa w ust. 2 oraz w § 13 pkt 1; 4) konsekwencjach zakłócania przebiegu egzaminu. § 13. W trakcie egzaminu: 1) zdający nie mogą komunikować się ze sobą; 2) członkowie komisji egzaminacyjnej nie mogą komentować zadań egzaminacyjnych ani udzielać wyjaśnień dotyczących zadań egzaminacyjnych.  Dziennik Ustaw –5– § 14. 1. Część pisemna egzaminu: 1) w grupie dostosowanej do potrzeb osób dorosłych: a) na poziomie A1 trwa nie dłużej niż 120 minut i składa się z modułów polegających na sprawdzeniu: – rozumienia ze słuchu, – rozumienia tekstów pisanych, – umiejętności pisania, b) na poziomie A2 trwa nie dłużej niż 160 minut i składa się z modułów polegających na sprawdzeniu: – rozumienia ze słuchu, – rozumienia tekstów pisanych z rozpoznawaniem struktur gramatycznych, – umiejętności pisania, c) na poziomie B1 trwa nie dłużej niż 190 minut i składa się z modułów polegających na sprawdzeniu: – rozumienia ze słuchu, – rozumienia tekstów pisanych, – poprawności gramatycznej, – umiejętności pisania, d) na poziomie B2 trwa nie dłużej niż 250 minut i składa się z modułów polegających na sprawdzeniu: – rozumienia ze słuchu, – rozumienia tekstów pisanych, – poprawności gramatycznej, – umiejętności pisania, e) na poziomie C1 trwa nie dłużej niż 250 minut i składa się z modułów polegających na sprawdzeniu: – rozumienia ze słuchu, – rozumienia tekstów pisanych, – poprawności gramatycznej, – umiejętności pisania, f) na poziomie C2 trwa nie dłużej niż 290 minut i składa się z modułów polegających na sprawdzeniu: – rozumienia ze słuchu, – rozumienia tekstów pisanych, – poprawności gramatycznej, – umiejętności pisania; 2) w grupie dostosowanej do potrzeb dzieci i młodzieży: a) na poziomie A1 trwa nie dłużej niż 120 minut i składa się z modułów polegających na sprawdzeniu: – rozumienia ze słuchu, – rozumienia tekstów pisanych, – umiejętności pisania, b) na poziomie A2 trwa nie dłużej niż 160 minut i składa się z modułów polegających na sprawdzeniu: – rozumienia ze słuchu, – rozumienia tekstów pisanych z rozpoznawaniem struktur gramatycznych, – umiejętności pisania, c) na poziomie B1 trwa nie dłużej niż 190 minut i składa się z modułów polegających na sprawdzeniu: – rozumienia ze słuchu, – rozumienia tekstów pisanych z rozpoznawaniem struktur gramatycznych, – umiejętności pisania, Poz. 217  Dziennik Ustaw d) –6– Poz. 217 na poziomie B2 trwa nie dłużej niż 250 minut i składa się z modułów polegających na sprawdzeniu: – rozumienia ze słuchu, – rozumienia tekstów pisanych, – poprawności gramatycznej, – umiejętności pisania. 2. Czas potrzebny na przeprowadzenie danego modułu części pisemnej egzaminu Komisja określa na arkuszu egzaminacyjnym. § 15. 1. Członkowie komisji egzaminacyjnej przed rozpoczęciem danego modułu części pisemnej egzaminu umieszczają na każdym ze stolików przeznaczonych dla zdających po jednym arkuszu egzaminacyjnym. 2. Przewodniczący komisji egzaminacyjnej: 1) informuje zdających o obowiązku podpisania arkusza egzaminacyjnego; 2) informuje zdających o sposobie przeprowadzenia danego modułu części pisemnej egzaminu, w tym o sposobie wypełniania arkusza egzaminacyjnego; 3) ogłasza rozpoczęcie każdego modułu części pisemnej egzaminu, wskazując jednocześnie godzinę jego rozpoczęcia oraz godzinę, w której zostanie on zakończony. 3. Zdający informuje komisję egzaminacyjną o brakach stwierdzonych w arkuszu egzaminacyjnym. 4. Jeżeli braki, o których mowa w ust. 3, mogą mieć wpływ na wynik egzaminu, przewodniczący komisji egzaminacyjnej zawiesza przeprowadzanie egzaminu do czasu zapewnienia zdającemu nowego arkusza egzaminacyjnego. 5. Jeżeli w trakcie modułu części pisemnej egzaminu polegającego na sprawdzeniu umiejętności rozumienia ze słuchu przewodniczący komisji egzaminacyjnej stwierdzi wystąpienie w nagraniu służącym do przeprowadzenia tego modułu braków mogących mieć wpływ na wynik egzaminu, zawiesza przeprowadzanie egzaminu do czasu zapewnienia możliwości poprawnego odtworzenia nagrania. 6. W czasie zawieszenia egzaminu, o którym mowa w ust. 4 i 5, zdający: 1) pozostają w pomieszczeniu przeznaczonym do przeprowadzenia egzaminu; 2) nie mogą wypełniać arkuszy egzaminacyjnych. 7. W przypadku stwierdzenia naruszenia przez zdającego zakazu, o którym mowa w ust. 6 pkt 2, przewodniczący komisji egzaminacyjnej przerywa i unieważnia egzamin temu zdającemu. 8. Przewodniczący informuje zdających o zakazie wypełniania arkuszy egzaminacyjnych w czasie zawieszenia egzaminu oraz o konsekwencjach jego naruszenia. 9. W przypadkach, o których mowa w ust. 4 i 5, przepisy § 11 ust. 3 stosuje się odpowiednio. § 16. 1. Po upływie czasu przeznaczonego na przeprowadzenie danego modułu części pisemnej egzaminu: 1) przewodniczący komisji egzaminacyjnej ogłasza zakończenie tego modułu; 2) członkowie komisji egzaminacyjnej odbierają od zdających prace egzaminacyjne; 3) przewodniczący komisji egzaminacyjnej zarządza co najmniej dziesięciominutową przerwę oraz informuje zdających o godzinie rozpoczęcia kolejnego modułu części pisemnej egzaminu; 4) zdający opuszczają pomieszczenie, w którym odbywa się egzamin. 2. W uzasadnionych przypadkach przewodniczący komisji egzaminacyjnej może zezwolić zdającemu na opuszczenie pomieszczenia, w którym odbywa się egzamin, w czasie trwania danego modułu części pisemnej egzaminu, po zapewnieniu warunków wykluczających możliwość kontaktowania się zdającego z innymi osobami.  Dziennik Ustaw –7– Poz. 217 3. Zdający, który zakończył rozwiązywanie zadań przed upływem czasu przeznaczonego na przeprowadzenie danego modułu części pisemnej egzaminu, oddaje jednemu z członków komisji egzaminacyjnej pracę egzaminacyjną i opuszcza pomieszczenie, w którym odbywa się egzamin. 4. Zdający może zgłosić przewodniczącemu komisji egzaminacyjnej rezygnację z udziału w egzaminie. Informację o rezygnacji zamieszcza się na arkuszu egzaminacyjnym, który dołącza się do dokumentacji egzaminu. § 17. 1. Część ustną egzaminu przeprowadza się po części pisemnej egzaminu w dniu przeprowadzenia części pisemnej lub w dniu następnym. 2. Część ustna egzaminu: 1) 2) w grupie dostosowanej do potrzeb osób dorosłych: a) na poziomach A1 i A2 trwa nie dłużej niż 10 minut, b) na poziomach B1 i B2 trwa nie dłużej niż 15 minut, c) na poziomie C1 trwa nie dłużej niż 20 minut, d) na poziomie C2 trwa nie dłużej niż 30 minut; w grupie dostosowanej do potrzeb dzieci i młodzieży: a) na poziomach A1 i A2 trwa nie dłużej niż 10 minut, b) na poziomach B1 i B2 trwa nie dłużej niż 15 minut. 3. Część ustna egzaminu polega na sprawdzeniu umiejętności formułowania wypowiedzi ustnej. 4. W części ustnej egzaminu zdający losuje jeden z zestawów zadań służących do przeprowadzenia tej części egzaminu. 5. Czas potrzebny na przeprowadzenie części ustnej egzaminu Komisja określa na zestawie zadań służących do przeprowadzenia tej części egzaminu. § 18. 1. Przewodniczący komisji egzaminacyjnej może przerwać lub zawiesić egzamin w przypadku: 1) zakłócenia przebiegu egzaminu przez członka komisji egzaminacyjnej, 2) wystąpienia nieprzewidzianego zdarzenia – jeżeli może mieć ono wpływ na prawidłowe przeprowadzenie egzaminu. 2. W przypadku zawieszenia egzaminu z przyczyn, o których mowa w ust. 1, przewodniczący komisji egzaminacyjnej może zdecydować o kontynuowaniu egzaminu po ustaniu tych przyczyn. 3. Do zawieszenia egzaminu z przyczyn, o których mowa w ust. 1, przepisy § 15 ust. 6–8 stosuje się odpowiednio. § 19. Przewodniczący komisji egzaminacyjnej przerywa i unieważnia zdającemu egzamin w przypadku: 1) wniesienia przez zdającego do pomieszczenia, w którym odbywa się egzamin, materiałów pomocniczych oraz urządzeń służących do przekazu, odbioru lub rejestracji informacji; 2) komunikowania się zdającego z innymi zdającymi; 3) zakłócania przez zdającego przebiegu egzaminu. § 20. 1. Komisja egzaminacyjna ocenia prace egzaminacyjne w miejscu przeprowadzenia egzaminu. 2. Przed przystąpieniem do oceny prac egzaminacyjnych przewodniczący komisji egzaminacyjnej w obecności wszystkich członków komisji egzaminacyjnej otwiera koperty zawierające rozwiązania zadań i kryteria oceny zadań z poszczególnych modułów części pisemnej egzaminu wraz z punktacją oraz kryteria oceny zadań części ustnej egzaminu wraz z punktacją. 3. Przewodniczący komisji egzaminacyjnej jest odpowiedzialny za prawidłową ocenę prac egzaminacyjnych oraz odpowiedzi udzielonych w części ustnej egzaminu.  Dziennik Ustaw –8– Poz. 217 § 21. Standardy wymagań odnoszących się do poszczególnych poziomów biegłości językowej w zakresie znajomości języka polskiego jako obcego określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. § 22. 1. Komisja egzaminacyjna przyznaje punkty za zadania z poszczególnych modułów części pisemnej egzaminu i umieszcza je na pracy egzaminacyjnej. 2. Z części ustnej egzaminu komisja egzaminacyjna sporządza kartę oceny zawierającą liczbę punktów uzyskanych przez zdającego oraz uzasadnienie oceny. 3. Wynik oceny pracy egzaminacyjnej w zakresie każdego z modułów części pisemnej egzaminu oraz wynik oceny odpowiedzi udzielonych w części ustnej egzaminu jest wyrażany procentowo jako stosunek liczby uzyskanych punktów do liczby punktów możliwych do uzyskania odpowiednio w danym module części pisemnej egzaminu albo w części ustnej egzaminu. § 23. Warunkiem zdania egzaminu: 1) 2) na poziomach biegłości językowej w grupie dostosowanej do potrzeb osób dorosłych: a) A1 i A2 – jest uzyskanie co najmniej 50 % punktów z części pisemnej i 50 % punktów z części ustnej egzaminu, b) B1 – jest uzyskanie co najmniej 50 % punktów z każdego modułu części pisemnej egzaminu oraz z części ustnej egzaminu, c) B2, C1 i C2 – jest uzyskanie co najmniej 60 % punktów z każdego modułu części pisemnej egzaminu oraz z części ustnej egzaminu; na wszystkich poziomach biegłości językowej w grupie dostosowanej do potrzeb dzieci i młodzieży – jest uzyskanie co najmniej 50 % punktów z części pisemnej i 50 % punktów z części ustnej egzaminu. § 24. 1. Komisja egzaminacyjna sporządza protokół egzaminu. 2. Protokół zawiera informacje o przebiegu egzaminu, w tym: 1) oznaczenie podmiotu uprawnionego do przeprowadzenia egzaminu; 2) adres miejsca przeprowadzenia egzaminu i datę egzaminu; 3) wskazanie poziomu biegłości językowej, na którym przeprowadzono egzamin; 4) skład komisji egzaminacyjnej; 5) informację o czynnościach, o których mowa w § 11 ust. 2 i 3 oraz § 15 ust. 4 i 5; 6) godziny rozpoczęcia i zakończenia każdego modułu części pisemnej egzaminu oraz godzinę rozpoczęcia i zakończenia części ustnej egzaminu; 7) wyniki egzaminu zdających; 8) liczbę osób zarejestrowanych, które zrezygnowały z egzaminu; 9) informacje o przerwaniu lub zawieszeniu egzaminu ze wskazaniem przyczyny; 10) informacje o przerwaniu i unieważnieniu zdającemu egzaminu ze wskazaniem przyczyny; 11) informacje o stwierdzonych zakłóceniach w przebiegu egzaminu, innych niż wymienione w pkt 9 i 10. 3. Do protokołu egzaminu dołącza się ocenione prace egzaminacyjne, karty ocen części ustnej egzaminu oraz dokumentację egzaminu obejmującą w szczególności niewykorzystane arkusze egzaminacyjne oraz materiały, o których mowa w § 8 pkt 2–6. 4. Komisja egzaminacyjna przekazuje podmiotowi uprawnionemu protokół egzaminu wraz z załącznikami niezwłocznie po jego sporządzeniu. 5. Podmiot uprawniony sporządza kopię protokołu egzaminu, kopie prac egzaminacyjnych i kopie kart ocen części ustnej egzaminu oraz przekazuje Komisji protokół egzaminu wraz z załącznikami w terminie 3 dni od dnia jego doręczenia przez komisję egzaminacyjną.  Dziennik Ustaw –9– Poz. 217 6. Podmiot uprawniony przechowuje kopie dokumentów, o których mowa w ust. 5, przez okres 3 miesięcy od dnia doręczenia mu przez komisję egzaminacyjną protokołu egzaminu wraz z załącznikami. § 25. 1. Podmiot uprawniony przekazuje zdającemu informację o wyniku egzaminu w postaci pisemnej, w terminie trzech dni od dnia doręczenia mu przez komisję egzaminacyjną protokołu z egzaminu. 2. Na wniosek zdającego złożony w terminie 21 dni od dnia otrzymania informacji o wyniku egzaminu podmiot uprawniony, który organizował ten egzamin, jest obowiązany udostępnić zdającemu do wglądu kopię pracy egzaminacyjnej. § 26. 1. W przypadku, o którym mowa w art. 11h ust. 4 ustawy, Komisja: 1) dokonuje ponownej oceny pracy egzaminacyjnej; 2) informuje zainteresowanego o wyniku ponownej oceny pracy egzaminacyjnej; 3) informuje przewodniczącego komisji egzaminacyjnej o nieprawidłowości stwierdzonej w wyniku ponownej oceny pracy egzaminacyjnej i wzywa go do złożenia wyjaśnień w wyznaczonym terminie. 2. Przepisy § 22 ust. 1 i 3 oraz § 23 stosuje się odpowiednio. § 27. 1. Komisja wydaje i przekazuje podmiotowi uprawnionemu certyfikaty dla osób, które zdały egzamin, w terminie 30 dni od dnia otrzymania protokołu egzaminu wraz z załącznikami. 2. Podmiot uprawniony niezwłocznie doręcza certyfikaty osobom, które zdały egzamin. § 28. 1. Wzór certyfikatu określa załącznik nr 2 do rozporządzenia. 2. Wzór suplementu do certyfikatu określa załącznik nr 3 do rozporządzenia. § 29. 1. Czynności związane z organizacją i przeprowadzeniem egzaminów z języka polskiego jako obcego oraz egzaminy z języka polskiego jako obcego, o których mowa w art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim, przeprowadzone w okresie od dnia 2 stycznia 2025 r. do dnia wejścia w życie rozporządzenia uznaje się za przeprowadzone zgodnie z przepisami rozporządzenia. 2. Dokumenty wytworzone w związku z przeprowadzeniem egzaminów z języka polskiego jako obcego, o których mowa w art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim, uznaje się za wytworzone zgodnie z przepisami rozporządzenia. § 30. Certyfikaty znajomości języka polskiego wydane przez Państwową Komisję do spraw Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego w okresie od dnia 2 stycznia 2025 r. do dnia wejścia w życie rozporządzenia uznaje się za certyfikaty znajomości języka polskiego wydane zgodnie z przepisami rozporządzenia. § 31. Do wniosków o nadanie uprawnień do organizowania egzaminów z języka polskiego jako obcego na określonym poziomie biegłości językowej złożonych i nierozpatrzonych do dnia wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy rozporządzenia. § 32. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.2) Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego: M. Kulasek 2) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 lutego 2016 r. w sprawie egzaminów z języka polskiego jako obcego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1386), które zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1672 oraz z 2024 r. poz. 123) utraciło moc z dniem 1 stycznia 2025 r.  Dziennik Ustaw – 10 – Poz. 217 Załączniki do rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 14 lutego 2025 r. (Dz. U. poz. 217) Załączniki do rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 14 lutego 2025 r. (Dz. U. poz. ....) Załącznik nr 1 Załącznik nr 1 STANDARDY WYMAGAŃ ODNOSZĄCYCH SIĘ DO POSZCZEGÓLNYCH POZIOMÓW BIEGŁOŚCI JĘZYKOWEJ W ZAKRESIE ZNAJOMOŚCI JĘZYKA POLSKIEGO JAKO OBCEGO STANDARDY WYMAGAŃ ODNOSZĄCYCH SIĘ DO POSZCZEGÓLNYCH POZIOMÓW BIEGŁOŚCI JĘZYKOWEJ W ZAKRESIE ZNAJOMOŚCI JĘZYKA POLSKIEGO JAKO OBCEGO CZ Ę Ś Ć I PO Z IO M Y B I EG ŁO Ś C I J Ę ZYK O W EJ W G RUP I E DO S T O SO WA N EJ DO PO TR Z E B D ZI E C I I M ŁO D Z I E Ż Y A. ZASADY OPISU POZIOMÓW BIEGŁOŚCI JĘZYKOWEJ W GRUPIE DOSTOSOWANEJ DO POTRZEB DZIECI I MŁODZIEŻY 1. Poziomy kompetencji językowej: 1) poziom elementarny – A1; 2) poziom wstępny – A2; 3) poziom progowy – B1; 4) poziom średni ogólny – B2. 2. Składniki opisu kompetencji dla każdego poziomu: 1) rozumienie ze słuchu: a) ogólny opis umiejętności, b) rodzaje tekstów, c) role komunikacyjne; 2) poprawność gramatyczna: a) ogólny opis umiejętności, b) lista zagadnień gramatycznych; 3) rozumienie tekstów pisanych: a) ogólny opis umiejętności, b) rodzaje tekstów, c) rejestr tekstów, d) role komunikacyjne; 4) pisanie: a) ogólny opis umiejętności, b) formy wypowiedzi, c) role komunikacyjne; 5) mówienie: a) ogólny opis umiejętności, b) rodzaje tekstów (wypowiedzi), c) role komunikacyjne.  Dziennik Ustaw –2– – 11 – Poz. 217 B. OGÓLNY OPIS KOMPETENCJI W JĘZYKU POLSKIM JAKO OBCYM NA POSZCZEGÓLNYCH POZIOMACH BIEGŁOŚCI JĘZYKOWEJ 1. Poziom elementarny – A1 (ALTE: Breakthrough User; Council of Europe: A1, Breakthrough) Zdający egzamin na poziomie A1 rozumieją najważniejsze treści i intencje zawarte w bardzo prostych, krótkich tekstach mówionych i pisanych, wyrażone w bezpośredni sposób, jeśli dotyczą one tematów związanych z podstawowymi i konkretnymi potrzebami życia codziennego (zob. Katalog B). Umieją także posługiwać się językiem w typowych sytuacjach komunikacyjnych (zob. Katalog A), występując w określonych rolach komunikacyjnych. Zdający potrafią prowadzić prostą rozmowę pod warunkiem, że rozmówca mówi wolno, zrozumiale i jest gotowy do pomocy. Potrafią zapisywać znane słowa i wyrażenia oraz napisać krótki tekst na temat ludzi i miejsc. Zdający respektują różnice między odmianą oficjalną i nieoficjalną języka polskiego odpowiednio do sytuacji. Znają i stosują niektóre konwencje socjokulturowe obowiązujące w komunikacji w języku polskim. Zdający wykazują ograniczone opanowanie prostych struktur i wzorów zdaniowych – w ramach wyuczonego zasobu. Braki zdających w zakresie wymowy, słownictwa, poprawności gramatycznej oraz ortografii nie powinny w istotny sposób zakłócać komunikacji. 2. Poziom wstępny – A2 (ALTE: Waystage User; Council of Europe: A2, Waystage) Zdający egzamin na poziomie A2 rozumieją najważniejsze treści i intencje zawarte w tekstach mówionych i pisanych wyrażone w prosty sposób, jeśli dotyczą one tematów związanych z życiem codziennym, rodzinnym i z czasem wolnym (zob. Katalog B). Umieją także posługiwać się językiem w typowych sytuacjach komunikacyjnych (zob. Katalog A), występując w określonych rolach komunikacyjnych. Potrafią wygłosić prosty monolog, uczestniczyć w rozmowie, a także ją podtrzymać, jeżeli rozmówca im w tym pomoże. Potrafią napisać bardzo prosty tekst na swój temat oraz na temat członka rodziny, znajomego, ulubionego zwierzęcia, miejsca, wydarzenia z przeszłości lub planów na przyszłość. Zdający respektują różnice między odmianą oficjalną i nieoficjalną języka polskiego odpowiednio do sytuacji. Znają i stosują podstawowe konwencje socjokulturowe obowiązujące w komunikacji w języku polskim. Braki zdających w zakresie wymowy, słownictwa, poprawności gramatycznej oraz ortografii nie powinny zakłócać komunikacji. 3. Poziom progowy – B1 (ALTE: Threshold User; Council of Europe: B1, Threshold) Zdający egzamin na poziomie B1 rozumieją najważniejsze treści i intencje zawarte w tekstach mówionych i pisanych wyrażone w prosty i jasny sposób, jeśli tematyka tekstów wiąże się z życiem codziennym, rodzinnym, czasem wolnym, szkołą, podróżowaniem oraz pracą (zob. Katalog B). Potrafią używać języka w typowych sytuacjach komunikacyjnych (zob. Katalog A), występując w określonych rolach komunikacyjnych. Potrafią samodzielnie napisać np. ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, tekst na temat ogólny, popularny, a także na tematy odnoszące się do ich własnych zainteresowań. Potrafią opisywać zdarzenia, opowiadać o zainteresowaniach, doświadczeniach, marzeniach i planach, wyrażać oraz uzasadniać swoją opinię. Zdający umieją posługiwać się oficjalną i nieoficjalną odmianą języka polskiego odpowiednio do sytuacji. Znają i stosują najważniejsze konwencje socjokulturowe rządzące komunikacją w języku polskim. Braki zdających w zakresie płynności wypowiedzi, wymowy i intonacji, słownictwa, poprawności gramatycznej, a także ortografii nie zakłócają w istotny sposób komunikacji. 4. Poziom średni ogólny – B2 (ALTE: Independent User; Council of Europe: B2, Vantage) Zdający egzamin na poziomie B2 rozumieją najważniejsze treści i intencje zawarte w tekstach mówionych i pisanych poruszających tematy ogólne, konkretne i abstrakcyjne (zob. Katalog B). Umieją posługiwać się językiem w sposób płynny i spontaniczny, pozwalający na swobodną komunikację z rodzimymi użytkownikami języka  Dziennik Ustaw –3– – 12 – Poz. 217 w rozmaitych sytuacjach życia codziennego (zob. Katalog A), występując w określonych rolach komunikacyjnych. Potrafią pisać dłuższe teksty na różnorodne tematy. Potrafią wypowiadać się na różne tematy, relacjonować zdarzenia oraz brać udział w dyskusji. Zdający umieją posługiwać się oficjalną i nieoficjalną odmianą języka polskiego odpowiednio do sytuacji. Znają i stosują większość konwencji socjokulturowych obowiązujących w komunikacji w języku polskim. Braki zdających w zakresie wymowy i intonacji, słownictwa, poprawności gramatycznej oraz ortografii nie mają wpływu na skuteczność komunikacji. C. OPIS KOMPETENCJI W JĘZYKU POLSKIM JAKO OBCYM NA POZIOMIE ELEMENTARNYM – A1 1. ROZUMIENIE ZE SŁUCHU 1.1. Ogólny opis umiejętności Zdający potrafią rozpoznawać typowe sytuacje komunikacyjne, w których pojawiają się pojedyncze wypowiedzi, krótkie repliki w ramach krótkiego dialogu oraz krótkie wypowiedzi monologowe o tematyce określonej w inwentarzach intencjonalno-pojęciowym i tematycznym (zob. Katalogi A i B), sformułowane w standardowej odmianie języka. Rozumieją wyrażone wprost intencje komunikacyjne wypowiedzi dotyczących podstawowych potrzeb życia codziennego, potrafią rozpoznać temat tekstu (rozumienie globalne) oraz znaleźć proste informacje zawarte w krótkiej wypowiedzi o uproszczonej strukturze (rozumienie szczegółowe), mówionej powoli i bardzo wyraźnie, w bardzo dobrych (bliskich idealnym) warunkach akustycznych, z dostosowaniem wymowy i intonacji do możliwości percepcyjnych zdającego na tym poziomie. 1.2. Rodzaje tekstów: 1) pojedyncze wypowiedzi intencjonalne i tematyczne (zob. Katalogi A i B); 2) krótkie dialogi związane z sytuacjami życia codziennego (np. powitanie, pożegnanie); 3) uproszczone i schematyczne dialogi intencjonalne i tematyczne (np. klient w sklepie, uczestnik wycieczki); 4) krótkie i uproszczone ciągłe wypowiedzi intencjonalne (np. podziękowanie, przepraszanie, prośba, propozycja); 5) krótkie i uproszczone ciągłe wypowiedzi tematyczne (np. opis ludzi, miejsc, przedmiotów i czynności, przedstawianie wydarzeń w porządku chronologicznym). Nagrania do zadań egzaminacyjnych są specjalnie opracowane (studyjne). 1.3. Role komunikacyjne: 1) nieznajomy, znajomy; 2) kolega, przyjaciel; 3) członek rodziny; 4) podróżny; 5) uczeń; 6) klient. 2. POPRAWNOŚĆ GRAMATYCZNA 2.1. Ogólny opis umiejętności Zdający umieją rozpoznawać i stosować poprawne gramatycznie formy językowe, wyrażające intencje komunikacyjne i pozwalające na ich wyrażanie w zakresie określonym w katalogu intencjonalno-pojęciowym (zob. Katalog A), w odniesieniu do tematów zawartych w katalogu tematycznym (zob. Katalog B). Podstawą wypowiedzi zdających są wcześniej wyuczone formy i zwroty językowe. Znajomość wymaganych zagadnień gramatycznych testuje się w trakcie egzaminu z pisania i mówienia. Zakres struktur gramatycznych określa Lista zagadnień gramatycznych.  –4– Dziennik Ustaw – 13 – Poz. 217 2.2. Lista zagadnień gramatycznych 2.2.1. Fleksja: 1) deklinacja: a) odmiana rzeczowników (liczba pojedyncza i mnoga): – odmiana rzeczowników rodzaju męskiego zakończonych na spółgłoskę (np.: pan, profesor, lekarz, nauczyciel, chleb), – odmiana rzeczowników rodzaju męskiego zakończonych na -a (np.: kolega, sprzedawca), – odmiana rzeczowników własnych rodzaju męskiego (np.: Kraków, Piotr, Polak), – odmiana rzeczowników rodzaju męskiego uważanych za trudne (np.: uczeń, chłopiec, brat, rok), – odmiana rzeczowników rodzaju żeńskiego zakończonych na -a (np.: matka, książka, legitymacja), – odmiana rzeczowników rodzaju żeńskiego zakończonych na -i (np.: pani, sprzedawczyni), – odmiana rzeczowników własnych rodzaju żeńskiego (np.: Polska, Warszawa, Anna), – odmiana rzeczowników rodzaju żeńskiego uważanych za trudne (np.: sól), – odmiana rzeczowników rodzaju nijakiego zakończonych na -o (np.: okno, jajko), – odmiana rzeczowników rodzaju nijakiego zakończonych na -e (np.: ćwiczenie, pytanie), – odmiana rzeczowników rodzaju nijakiego uważanych za trudne (np.: dziecko), b) odmiana przymiotników (liczba pojedyncza i mnoga): – odmiana przymiotników rodzaju męskiego zakończonych na -y (np.: mały, ładny, kolorowy), – odmiana przymiotników rodzaju męskiego zakończonych na -i (np.: krótki, długi), – odmiana przymiotników rodzaju żeńskiego (np.: mała, ładna, kolorowa), – odmiana przymiotników rodzaju nijakiego (np.: małe, ładne, kolorowe), c) odmiana zaimków (liczba pojedyncza i mnoga): – odmiana zaimków osobowych: ja, ty, on, ona, ono, – odmiana zaimków wskazujących: ten, ta, to, – odmiana zaimków dzierżawczych: mój, twój, nasz, wasz, – odmiana zaimków pytających: kto, co, jaki, który, czyj, ile, d) odmiana liczebników: – odmiana liczebników porządkowych (np.: pierwszy, drugi, trzeci), – odmiana liczebnika głównego jeden, – odmiana liczebników głównych przez mianownik, dopełniacz i biernik (np.: dwa, dwie, trzy, cztery, pięć, pięciu); 2) koniugacja: a) tryby – tryb oznajmujący: – czas teraźniejszy (np.: nazywam się, piszesz, czytamy, rozumieją), – czas przeszły czasowników niedokonanych i dokonanych (np.: słuchałem, napisałaś, zrobiliśmy, umyłyśmy), – czas przyszły prosty i złożony, forma bezokolicznikowa i rodzajowa (np.: przeczytam, zrobisz, będziemy płacić, będziecie śpiewały), b) aspekt – aspekt czasowników dokonanych i niedokonanych wprowadzany leksykalnie.  –5– Dziennik Ustaw – 14 – Poz. 217 2.2.2. Składnia: 1) funkcje przypadków: a) mianownik: – jako podmiot (np.: Uczeń czyta książkę. Oni piszą test. Kolega był w pokoju.), – jako orzecznik (np.: On jest mały. Zosia to Polka.), b) dopełniacz: – jako określenie rzeczownika: • bez przyimka (np.: Brat Ewy jest nauczycielem. Kupił kilogram ryżu.), • z przyimkiem (np.: Nie ma pasty do zębów. Mamy egzamin z języka polskiego.), – jako określenie czasownika: • zaprzeczonego (np.: Nie kupiły tego soku.), • z rekcją dopełniaczową (np.: Słucha muzyki.), • wyrażające różne okoliczności (np.: Idę do domu. Byliśmy u lekarza. Wracają z Warszawy.), – jako podmiot (np.: Koleżanki nie było w szkole.), c) biernik: – jako określenie czasownika: • bez przyimka (np.: Napisali list.), • z przyimkiem (np.: Pyta o godzinę. Prosiła o rachunek. Czekają na autobus.), – wyrażający różne stosunki znaczeniowe (np.: Idę na pocztę. Oni pojadą w góry, a my nad morze. To było w sobotę w południe.), d) narzędnik: – jako orzecznik (np.: Paweł jest dobrym uczniem. Ona była aktorką.), – jako określenie czasownika: • bez przyimka (np.: Interesuję się sportem. Mój tata kieruje fabryką. Jechał pociągiem.), • z przyimkiem (np.: Byłyśmy nad morzem. Parking jest za sklepem. Spotkamy się przed kinem.), e) miejscownik: – jako określenie czasownika: • z przyimkiem (np.: Mieszkam w Polsce. O której godzinie będzie obiad? Byliśmy na spotkaniu. Czy lubicie spacerować po parku?); 2) zdania pojedyncze: a) oznajmujące (np.: W maju Anna uczyła się języka polskiego w Warszawie. Czuję się dobrze. Teraz uczymy się języka polskiego. Jest godzina ósma.), b) pytające: – rozstrzygające (np.: Czy Anna uczyła się języka polskiego w Warszawie?), – uzupełniające (np.: Kto uczył się języka polskiego? Czego uczyła się Anna? Gdzie Anna uczyła się języka polskiego? Kiedy Anna uczyła się języka polskiego w Warszawie? Jak się czujesz? Co teraz robicie? Która jest godzina?), c) zaprzeczone (np.: Siostry nie ma w domu. Nie widziałem tej gazety.); 3) zdania złożone: a) współrzędnie ze spójnikami: i, a, lub, więc, ale, b) podrzędnie ze spójnikami: że, bo, dlatego że, kiedy.  –6– Dziennik Ustaw – 15 – Poz. 217 2.2.3. Stylistyka – środki stylistyczne (w ograniczonym zakresie i bez znajomości terminów: elipsa, antonim, epitet): 1) elipsy, np.: Warszawa to stolica Polski; 2) antonimy, np.: chudy – gruby, wysoki – niski; 3) epitety, np.: trudna lekcja, dobra zupa. 3. ROZUMIENIE TEKSTÓW PISANYCH 3.1. Ogólny opis umiejętności Zdający rozumieją pojedyncze napisy, fragmenty tekstów (jednozdaniowe) oraz bardzo krótkie teksty zawierające słownictwo z zakresu podanego w słowniku minimum (zasób 1500–2000 wyrazów związanych z katalogiem tematycznym dla poziomu A1). Zakres tematyczno-pojęciowy tekstów określają katalogi: tematyczny oraz intencjonalno-pojęciowy (zob. Katalogi B i A). Zdający rozumieją główną myśl oraz intencję komunikacyjną krótkiego tekstu napisanego prostym językiem (rozumienie globalne). Potrafią także wydobyć konkretne informacje szczegółowe z tekstów informacyjnych lub prostych, często używanych instrukcji (rozumienie selektywne oraz szczegółowe). Zdający potrafią stosować strategie ułatwiające rozumienie tekstów, takie jak czytanie pobieżne w celu wyszukania informacji (np. w menu, w krótkim ogłoszeniu w gazecie) oraz dostosowywać tempo czytania do postawionych przed nimi zadań. 3.2. Rodzaje tekstów: 1) pojedyncze napisy i ogłoszenia intencjonalne (np. Zakaz palenia tytoniu, Pchać, Ciągnąć, Nie otwierać); 2) pojedyncze napisy i ogłoszenia tematyczne (np. Sklep czynny ..., Rozkład jazdy); 3) krótkie, specjalnie opracowane teksty z zakresu określonego w katalogu tematycznym (zob. Katalog B); 4) fragmenty bardzo prostych leksykalnie i strukturalnie oryginalnych tekstów, którym towarzyszą materiały wizualne. 3.3. Rejestr tekstów – użytkowy: 1) instytucjonalny: a) ogłoszenia (np. ogłoszenia drobne, typu: KUPIĘ, SPRZEDAM), b) informacje (np. menu, rozkłady jazdy, plakaty, bilety), c) formularze (np. z danymi osobowymi); 2) prywatny: listy, e-maile, kartki pocztowe. 3.4. Role komunikacyjne: 1) nieznajomy, znajomy; 2) kolega, przyjaciel; 3) członek rodziny; 4) podróżny; 5) uczeń; 6) klient. 4. PISANIE 4.1. Ogólny opis umiejętności Zdający potrafią pisać bardzo krótkie i proste teksty przewidziane dla tego poziomu (zob. Formy wypowiedzi), stosując technikę pisania kontrolowanego i, w bardzo ograniczonym zakresie, sterowanego. Umieją wypowiadać się na tematy zamieszczone w katalogu tematycznym (zob. Katalog B) i wyrażać funkcje komunikacyjne objęte katalogiem intencjonalno-pojęciowym (zob. Katalog A).  Dziennik Ustaw –7– – 16 – Poz. 217 Wykazują się znajomością słownictwa stosownego dla danej formy wypowiedzi i jej tematu oraz znają struktury gramatyczne wymienione w Liście zagadnień gramatycznych. Zdający znają i stosują niektóre konwencje socjokulturowe oraz potrafią wykonywać najprostsze działania interakcyjne (np. pisanie pozdrowień). Zdający wykazują się znajomością poprawnego zapisu liter. Pismo zdających powinno być w miarę możliwości czytelne i odpowiadać zasadom języka polskiego. 4.2. Formy wypowiedzi: 1) pozdrowienia; 2) życzenia; 3) list / e-mail (prywatny nieformalny); 4) sms; 5) opis osoby; 6) opis miejsca; 7) opis przedmiotu. Zdający umieją poprawnie wypełniać formularze (np. w hotelu). 4.3. Role komunikacyjne: 1) nieznajomy, znajomy; 2) kolega, przyjaciel; 3) członek rodziny; 4) podróżny; 5) uczeń; 6) klient. 5. MÓWIENIE 5.1. Ogólny opis umiejętności Zdający potrafią posługiwać się językiem polskim w bardzo prostych, typowych sytuacjach komunikacyjnych, związanych z najważniejszymi potrzebami życia codziennego. Umieją wyrażać funkcje komunikacyjne przewidziane w inwentarzu intencjonalno-pojęciowym (zob. Katalog A) w odniesieniu do tematów określonych w inwentarzu tematycznym (zob. Katalog B), stosując odpowiednie struktury gramatyczne wymienione w Liście zagadnień gramatycznych. Zdający potrafią uczestniczyć w bardzo prostych sytuacjach komunikacyjnych, gdy rozmówcy wypowiadają się dość wolno, powtarzają i parafrazują swoje wypowiedzi. Umieją odpowiadać na proste pytania i zadawać je. Umieją prosić inne osoby o konkretne przedmioty, formułować proste stwierdzenia dotyczące najważniejszych potrzeb życia codziennego. Zdający potrafią tworzyć bardzo krótkie, głównie przygotowane wcześniej, wypowiedzi monologowe. Umieją mówić o sobie, opisywać, czym się zajmują i gdzie mieszkają. Umieją tworzyć pojedyncze zdania na temat ludzi i miejsc. Jeśli zachodzi taka potrzeba, umieją poprosić o powtórzenie i wyjaśnienie niezrozumiałych wyrazów czy zwrotów. Zdający potrafią porozumiewać się, używając pojedynczych wyrazów i zwrotów oraz niektórych bardzo prostych struktur gramatycznych związanych z konkretnymi sytuacjami. Stosują zasady wymowy i intonacji wyuczonych słów i wyrażeń, pozwalające odbiorcy, przy pewnym wysiłku, na właściwe zrozumienie intencji oraz treści wypowiedzi. 5.2. Rodzaje tekstów (wypowiedzi): 1) wypowiedzi monologowe: a) wypowiedź na swój temat, na temat swoich zainteresowań, doświadczeń, planów (zob. Katalog B), b) opis ludzi, miejsc, przedmiotów i czynności;  Dziennik Ustaw –8– – 17 – 2) wypowiedzi dialogowe: a) dialog intencjonalny (zob. Katalog A), b) dialog tematyczny (zob. Katalog B). 5.3. Role komunikacyjne: 1) nieznajomy, znajomy; 2) kolega, przyjaciel; 3) członek rodziny; 4) podróżny; 5) uczeń; 6) klient. 6. KATALOG A – Katalog intencjonalno-pojęciowy 6.1. Funkcje: 1) konwencje grzecznościowe: a) zwracanie czyjejś uwagi, nawiązywanie kontaktu, b) przedstawianie siebie lub innych, c) powitania, d) pożegnania, e) podziękowania, f) przepraszanie, g) składanie życzeń; 2) informowanie i pytanie: a) prośba o informacje, b) udzielanie informacji, c) pytanie; 3) potwierdzanie i zaprzeczanie: a) przytakiwanie, b) negowanie, c) wyrażanie zgody; 4) wyrażanie uczuć: a) wyrażanie sympatii i antypatii, b) wyrażanie upodobania, c) wyrażanie zadowolenia i niezadowolenia; 5) działanie: a) prośba – wzywanie do działania, b) zakaz – wzywanie do zaniechania działania. 6.2. Pojęcia ogólne: 1) funkcje i cechy osób, przedmiotów, miejsc; 2) wyrażanie posiadania; 3) wyrażanie relacji przestrzennych; 4) wyrażanie relacji czasowych. Poz. 217  Dziennik Ustaw 7. –9– – 18 – KATALOG B – Katalog tematyczny 7.1. Człowiek: 1) imię i nazwisko, adres, płeć, wiek, data i miejsce urodzenia; 2) przynależność narodowa / państwowa, znajomość języków; 3) wygląd i podstawowe cechy charakteru; 4) najczęstsze zawody; 5) rodzina, członkowie rodziny; 6) przyjaciele, koledzy. 7.2. Dom, mieszkanie, otoczenie: 1) rodzaje pomieszczeń; 2) wyposażenie mieszkania – meble i inne sprzęty; 3) podwórko i plac zabaw. 7.3. Życie codzienne: 1) typowe zajęcia / czynności dnia codziennego; 2) przedmioty codziennego użytku; 3) szkoła i zajęcia szkolne; 4) określenia czasu (np. pory roku, miesiące, dni tygodnia, pory dnia, godziny). 7.4. Czas wolny, rozrywka: 1) sposób spędzania wolnego czasu; 2) gry i zabawy; 3) hobby; 4) uprawianie sportu. 7.5. Podróże: 1) środki transportu; 2) ciekawostki turystyczne; 3) wakacje / ferie i wypoczynek. 7.6. Stosunki międzyludzkie: 1) zapoznawanie się (nawiązywanie kontaktów oficjalnych i nieoficjalnych); 2) korespondencja. 7.7. Zdrowie: 1) części ciała; 2) samopoczucie; 3) czystość. 7.8. Zakupy: 1) sklepy; 2) artykuły spożywcze; 3) artykuły kosmetyczne; 4) podstawowe miary i wagi; 5) pieniądze. Poz. 217  Dziennik Ustaw – 10 – – 19 – Poz. 217 7.9. Żywność i napoje: 1) dania, potrawy; 2) napoje. 7.10. Usługi: punkty usługowe (np. fryzjer, lokale gastronomiczne, hotele). 7.11. Miejsca: 1) miejsca użyteczności publicznej (np. kino, muzeum, teatr, park); 2) szkoła, klasa. 7.12. Środowisko naturalne: 1) pogoda; 2) pory roku; 3) podstawowe nazwy zwierząt. 7.13. Tradycje, zwyczaje, święta: 1) uroczystości rodzinne (np. urodziny, imieniny); 2) święta religijne (np. Wielkanoc, Boże Narodzenie), państwowe (np. 3 Maja, 11 Listopada) i okolicznościowe (np. sylwester, Nowy Rok). 7.14. Technika i media: 1) domowe urządzenia techniczne; 2) prasa, telewizja, radio, Internet. D. OPIS KOMPETENCJI W JĘZYKU POLSKIM JAKO OBCYM NA POZIOMIE WSTĘPNYM – A2 1. ROZUMIENIE ZE SŁUCHU 1.1. Ogólny opis umiejętności Zdający rozumieją pojedyncze wypowiedzi, krótkie repliki w ramach dialogu oraz niezbyt długie wypowiedzi monologowe o tematyce określonej w inwentarzach intencjonalno-pojęciowym i tematycznym (zob. Katalogi A i B), sformułowane w standardowej odmianie języka. Rozumieją wyrażoną wprost intencję komunikacyjną wypowiedzi, główną myśl tekstu (rozumienie globalne) oraz potrafią znaleźć proste informacje, zawarte w krótkiej wypowiedzi o przejrzystej strukturze (rozumienie szczegółowe), mówionej powoli i wyraźnie, w dobrych (bliskich idealnym) warunkach akustycznych z zachowaniem standardowej wymowy i intonacji. 1.2. Rodzaje tekstów: 1) pojedyncze wypowiedzi intencjonalne i tematyczne (zob. Katalogi A i B); 2) proste i krótkie dialogi intencjonalne oraz tematyczne (dotyczące charakteryzowania osób, relacjonowania codziennych wydarzeń); np. sytuacji proponowania, 3) krótkie ciągłe wypowiedzi intencjonalne (np. uzasadnianie własnego zdania); 4) przytaczanie lub relacjonowanie wypowiedzi, oceny, porównywanie – związane z wydarzeniami codziennymi i z życiem szkolnym oraz zainteresowaniami uczących się; 5) krótkie ciągłe wypowiedzi tematyczne (np. opowiadanie charakteryzowanie osób i grup, przedstawianie planu dnia); o sobie, o swoich zainteresowaniach, 6) ewentualnie: krótkie fragmenty programów radiowych i telewizyjnych, związanych z życiem codziennym i zainteresowaniami uczących się. Nagrania do zadań egzaminacyjnych są specjalnie opracowane (studyjne), wyjątkowo dopuszcza się pozbawione szumów i zakłóceń nagrania autentyczne (krótkie fragmenty programów radiowych i telewizyjnych).  – 11 – Dziennik Ustaw – 20 – Poz. 217 1.3. Role komunikacyjne: 1) nieznajomy, znajomy; 2) kolega, przyjaciel; 3) członek rodziny; 4) gość; 5) podróżny; 6) uczestnik rozmowy telefonicznej; 7) uczeń; 8) klient; 9) pacjent. 2. POPRAWNOŚĆ GRAMATYCZNA 2.1. Ogólny opis umiejętności Zdający potrafią rozpoznawać i stosować poprawne gramatycznie formy językowe, wyrażające intencje komunikacyjne i pozwalające na ich wyrażanie w zakresie określonym w katalogu intencjonalno-pojęciowym (zob. Katalog A), w odniesieniu do tematów zawartych w katalogu tematycznym (zob. Katalog B). Podstawą wypowiedzi zdających są w znacznym stopniu wyuczone formy i zwroty językowe. Zastosowanie wymaganych zagadnień gramatycznych testuje się w trakcie egzaminu z pisania i mówienia; rozpoznawanie struktur gramatycznych jest sprawdzane wraz z rozumieniem tekstów pisanych. Zakres struktur gramatycznych określa Lista zagadnień gramatycznych. 2.2. Lista zagadnień gramatycznych 2.2.1. Fleksja: 1) deklinacja: a) odmiana rzeczowników (liczba pojedyncza i mnoga): – odmiana rzeczowników rodzaju męskiego zakończonych na spółgłoskę (np.: pisarz, cukier), – odmiana rzeczowników rodzaju męskiego zakończonych na -a (np.: artysta, poeta), – odmiana rzeczowników własnych rodzaju męskiego (np.: Gdańsk, Amerykanin, Rosjanin, Belg), – odmiana rzeczowników rodzaju męskiego uważanych za trudne (np.: człowiek, obiad), – odmiana rzeczowników rodzaju męskiego: żywotnych i nieżywotnych (np.: uczeń, pies ≠ stół, zeszyt), – odmiana rzeczowników rodzaju męskiego: męskoosobowych i niemęskoosobowych (np.: panowie, studenci ≠ stoły, studentki; czterech panów, czterej studenci ≠ cztery stoły, cztery studentki), – odmiana rzeczowników rodzaju żeńskiego zakończonych na -a (np.: babcia, aula, telewizja), – odmiana rzeczowników rodzaju żeńskiego zakończonych na -i (np.: gospodyni), – odmiana rzeczowników własnych rodzaju żeńskiego (np.: Francja, Belgijka, Jola), – odmiana rzeczowników rodzaju żeńskiego uważanych za trudne (np.: rzecz, noc), – odmiana rzeczowników rodzaju nijakiego zakończonych na -o (np.: ciasto, jabłko), – odmiana rzeczowników rodzaju nijakiego zakończonych na -e (np.: ubranie, zadanie), – odmiana rzeczowników rodzaju nijakiego uważanych za trudne (np.: muzeum, imię),  – 12 – Dziennik Ustaw – 21 – Poz. 217 b) odmiana przymiotników (liczba pojedyncza i mnoga): – odmiana przymiotników rodzaju męskiego zakończonych na -y (np.: mądry, gruby, uprzejmy), – odmiana przymiotników rodzaju męskiego zakończonych na -i (np.: niebieski, drogi, tani), – odmiana przymiotników rodzaju żeńskiego (np.: szeroka, żółta, sympatyczna), – odmiana przymiotników rodzaju nijakiego (np.: brązowe, białe, grzeczne), c) odmiana zaimków (liczba pojedyncza i mnoga): – odmiana zaimków osobowych: ja, ty, on, ona, ono, – odmiana zaimków wskazujących: ten, ta, to, – odmiana zaimków dzierżawczych: mój, twój, nasz, wasz, swój, – odmiana zaimków pytających: kto, co, jaki, który, czyj, ile, d) odmiana liczebników: – odmiana liczebników porządkowych (np.: pierwszy, drugi, trzeci), – odmiana liczebnika głównego jeden, – odmiana liczebników głównych przez mianownik, dopełniacz i biernik (np.: dwa, dwie, dwaj; trzy, trzej; cztery, czterej; pięć, pięciu); 2) koniugacja: a) tryby: – tryb oznajmujący: • czas teraźniejszy (np.: pracuję, idziesz, biorą, chce), • czas przeszły czasowników niedokonanych i dokonanych (np.: leżały, kupowali, poszłam, zjadłeś, umyło się), • czas przyszły prosty i złożony, forma bezokolicznikowa i rodzajowa (np.: pójdę, kupię, będziemy spacerować, będziecie chciały), – tryb rozkazujący (np.: czytaj, napiszcie, niech idą), – tryb przypuszczający (np.: chciałbym, oglądałby, kupiłyby, zrobilibyście), b) aspekt – aspekt czasowników dokonanych i niedokonanych. 2.2.2. Słowotwórstwo: 1) stopniowanie przymiotników: a) proste: – regularnych (np.: ładny – ładniejszy, gruby – grubszy), – supletywnych (np.: dobry – lepszy), b) opisowe (np.: bardziej chory); 2) stopniowanie przysłówków: a) proste: – regularnych (np.: ładnie – ładniej), – supletywnych (np.: dużo – więcej), b) opisowe (np.: bardziej kolorowo).  – 13 – Dziennik Ustaw – 22 – Poz. 217 2.2.3. Składnia: 1) funkcje przypadków: a) mianownik: – jako podmiot (np.: Nauczyciele uczą dzieci. Oni nie byli w Polsce.), – jako orzecznik (np.: Koledzy są zdolni.), b) dopełniacz: – jako określenie rzeczownika: • bez przyimka (np.: Samochód sąsiada stoi na parkingu. Mam butelkę wody. Widzę grupę dzieci.), • z przyimkiem (np.: Zrobiła sałatkę z owoców. Oglądali podręcznik do języka polskiego. To są tabletki od bólu głowy.), – jako określenie czasownika: • zaprzeczonego (np.: Nie czytały tej gazety.), • z rekcją dopełniaczową (np.: Szuka nowej encyklopedii. Potrzebują nowego komputera.), • wyrażające różne okoliczności (np.: Piotr mieszka u mnie. Wracają ze szkoły. Mieszka obok szpitala. Spotkajmy się około piątej.), – jako podmiot (np.: Marka nie było na tym spotkaniu.), c) celownik: – jako określenie czasownika (np.: Film podoba mi się bardzo. Czy jest ci zimno? Dziękuję paniom, dziękuję panom!), d) biernik: – jako określenie czasownika: • bez przyimka (np.: Wczoraj przeczytała tę interesującą książkę.), • z przyimkiem (np.: Prosiłyśmy o wodę. Czekają na ostatniego kolegę.), – wyrażający różne stosunki znaczeniowe (np.: W lipcu Adaś pojedzie w góry, a Ania nad jeziora. Zajęcia odbędą się w piątek w południe. Był tam tydzień. Zapraszam was na imprezę urodzinową.), e) narzędnik: – jako orzecznik (np.: Piotr i Paweł są pilnymi uczniami. Pani Ania jest miłą nauczycielką.), – jako określenie rzeczownika (np.: Proszę kawę z mlekiem. Wakacje nad morzem były bardzo udane.), – jako określenie czasownika: • bez przyimka (np.: Babcia zajmowała się ogrodem. Do Wieliczki pojedziemy autobusem.), • z przyimkiem (np.: Szkoła jest za tym budynkiem. Zrobimy to przed lekcjami.), f) miejscownik: – jako określenie rzeczownika (np.: To jest książka o Polsce.), – jako określenie czasownika: • z przyimkiem (np.: Anita mieszka w Gdańsku. Spotkamy się na placu Centralnym. Oni teraz spacerują po mieście. To było w tym roku w maju. Rozmawialiśmy o wakacjach.), g) wołacz: – jako wyraz poza zdaniem, kierujący wypowiedź do konkretnej osoby (np.: Panie dyrektorze! Muszę wyjechać do Warszawy i dlatego nie będę w szkole.), – jako wyraz poza tekstem, kierujący wypowiedź do konkretnej osoby (np.: Drogi Marku! Dziękuję Ci za list i za wszystkie miłe wiadomości.);  – 14 – Dziennik Ustaw – 23 – Poz. 217 2) zdania pojedyncze: a) oznajmujące (np.: Od roku Piotr i Adam mieszkają w Polsce. Uczyłem się języka polskiego dwa lata. Wieczorem idziemy do kina.), b) pytające: – rozstrzygające (np.: Czy Piotr i Adam od roku mieszkają w Polsce?), – uzupełniające (np.: Kto od roku mieszka w Polsce? Od kiedy Piotr i Adam mieszkają w Polsce? Gdzie Piotr i Adam mieszkają od roku? Jak długo uczyłeś się języka polskiego? Dokąd idziecie po południu?), c) zaprzeczone (np.: Uczniów nie było na lekcjach. Nigdy nie byłem w Nowym Jorku.), d) rozkazujące (np.: Czytaj ten tekst wyraźnie! Zróbcie porządek w pokoju! Niech oni słuchają!); 3) zdania złożone: a) współrzędnie ze spójnikami: i, a, a także, lub, albo, czy, więc, dlatego, ale, b) podrzędnie ze spójnikami: że, bo, dlatego że, kiedy, gdy, żeby. 2.2.4. Stylistyka: 1) rodzaje stylu – styl potoczny; 2) środki stylistyczne (w ograniczonym zakresie i bez znajomości znaczenia terminów: elipsa, synonim, antonim, epitet): a) elipsy (np.: Warszawa to stolica Polski), b) synonimy (np.: miły – sympatyczny), c) antonimy (np.: szczupły – tęgi, ciężki – lekki), d) epitety (np.: ciężka walizka, słona zupa). 3. ROZUMIENIE TEKSTÓW PISANYCH 3.1. Ogólny opis umiejętności Zdający rozumieją pojedyncze napisy, fragmenty tekstów o długości jednego akapitu oraz kompletne krótkie teksty napisane językiem codziennej komunikacji, zawierające słownictwo podane w słowniku podstawowym (zasób 5000–6000 wyrazów związanych z katalogiem tematycznym dla poziomu A2) oraz internacjonalizmy. Zakres tematyczno-pojęciowy tekstów określają katalogi: intencjonalno-pojęciowy i tematyczny (zob. Katalogi A i B). Zdający rozumieją główną myśl tekstu oraz jego intencję komunikacyjną (rozumienie globalne). Potrafią także odnaleźć w nim konkretne informacje (rozumienie selektywne oraz szczegółowe). Zdający potrafią stosować strategie ułatwiające rozumienie tekstów, takie jak czytanie pobieżne, wyszukiwanie ważnej informacji (np. w planie lekcji) oraz dostosowywać tempo czytania do postawionych przed nimi zadań. 3.2. Rodzaje tekstów: 1) pojedyncze napisy i ogłoszenia intencjonalne (np. Zakaz parkowania, Wejście obok); 2) pojedyncze napisy i ogłoszenia tematyczne (np. Lekarz przyjmuje ..., Muzeum nieczynne); 3) krótkie, specjalnie opracowane teksty z zakresu określonego w katalogu tematycznym (zob. Katalog B); 4) fragmenty bardzo prostych, leksykalnie i strukturalnie, oryginalnych tekstów użytkowych: a) prasowych, b) reklamowych, c) informacyjnych (np. menu, rozkłady jazdy, instrukcje obsługi z elementami ikonicznymi i piktograficznymi).  Dziennik Ustaw – 15 – – 24 – Poz. 217 3.3. Rejestr tekstów – użytkowy: 1) instytucjonalny: a) ogłoszenia (np. ogłoszenia drobne, typu: KUPIĘ, SPRZEDAM), b) informacje (np. menu, rozkłady jazdy, plakaty, bilety), c) formularze (np. z danymi osobowymi); 2) prywatny: listy, e-maile, kartki pocztowe. 3.4. Role komunikacyjne: 1) nieznajomy, znajomy; 2) kolega, przyjaciel; 3) członek rodziny; 4) gość; 5) podróżny; 6) uczeń; 7) klient; 8) pacjent. 4. PISANIE 4.1. Ogólny opis umiejętności Zdający potrafią pisać krótkie i proste teksty przewidziane dla tego poziomu (zob. Formy wypowiedzi), stosując technikę pisania kontrolowanego i, w ograniczonym zakresie, sterowanego. Umieją wypowiadać się na tematy zamieszczone w katalogu tematycznym (zob. Katalog B) i wyrażać funkcje komunikacyjne objęte katalogiem intencjonalno-pojęciowym (zob. Katalog A). Wykazują się znajomością słownictwa stosownego dla danej formy wypowiedzi i jej tematu oraz znają struktury gramatyczne wymienione w Liście zagadnień gramatycznych. Zdający znają i stosują podstawowe konwencje socjokulturowe oraz potrafią wykonywać proste działania interakcyjne (np. pisanie pozdrowień). Zdający wykazują się znajomością następujących zagadnień z zakresu ortografii i interpunkcji: 1) poprawny zapis polskich liter; 2) podstawy zasad pisowni wyrazów dużymi i małymi litera …