Ustawa o ochronie roślin przed agrofagami – tekst jednolity 2022

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 16 września 2022 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie roślin przed agrofagami Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami

Rozdział 1 - Przepisy ogólne

Rozdział 2 - Zapobieganie występowaniu agrofagów i ich zwalczanie

Rozdział 3 - Ustanawianie stref chronionych oraz miejsc produkcji i obszarów wolnych od określonych

agrofagów

Rozdział 4 - Urzędowy rejestr podmiotów profesjonalnych oraz wydawanie paszportów roślin i innych

urzędowych poświadczeń

Rozdział 5 - Import roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów

Rozdział 6 - Prowadzenie prac nad agrofagami

Rozdział 7 - Stacje kwarantanny i obiekty zapewniające izolację

Rozdział 8 - Eksport roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów

Rozdział 9 - Opłaty

Rozdział 10 - Administracyjne kary pieniężne

Rozdział 11 - Przepisy karne

Rozdział 12 - Zmiany w przepisach obowiązujących

Rozdział 13 - Przepisy epizodyczne, przejściowe, dostosowujące i końcowe

Treść obwieszczenia 1.

Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami (Dz. U. z 2021 r. poz. 256), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 23 czerwca 2022 r. o rolnictwie ekologicznym i produkcji ekologicznej (Dz. U. poz. 1370) oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 15 września 2022 r.

2.

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje art. 43 ustawy z dnia 23 czerwca 2022 r. o rolnictwie ekologicznym i produkcji ekologicznej (Dz. U. poz. 1370), który stanowi: „

Art. 43Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 33, który

wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2022 r. ” .

Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami1)Niniejsza ustawa służy stosowaniu: 1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylającego dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (Dz.

Urz. UE L 317 z 23.11.2016, str. 4, z późn. zm.); 2) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str.

1, z późn. zm.).

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1Ustawa określa:

1 i Dz. Urz. UE L 165 z 21.06.2019, str. 4., zwanym dalej „rozporządzeniem 2017/625”, oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2017/625;

Art. 2Użyte w ustawie określenia oznaczają:

4 rozporządzenia 2016/2031;

2 pkt 4 rozporządzenia 2016/2031;

1 rozporządzenia 2016/2031;

1 rozporządzenia 2016/2031;

Art. 3

1.

Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa, zwany dalej „wojewódzkim inspektorem”:

2.

Jeżeli wykonanie obowiązków lub uprawnień właściwego organu lub państwa członkowskiego, należących zgodnie z ust. 1 do właściwości wojewódzkiego inspektora, wymaga indywidualnego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach adresatów przepisów, o których mowa w art.

1 pkt 1, stosowanych bezpośrednio w systemie prawa polskiego, wojewódzki inspektor dokonuje takiego rozstrzygnięcia w drodze decyzji, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Art. 4

1.

Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa, zwany dalej „Głównym Inspektorem”, wykonuje obowiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej w zakresie:

2.

Główny Inspektor wykonuje obowiązki właściwego organu określone w art. 2 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/827 z dnia 13 marca 2019 r. dotyczącego kryteriów, jakie mają spełniać podmioty profesjonalne, aby spełniać warunki określone w art.

89 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031, oraz procedur służących zapewnieniu, że te kryteria zostały spełnione (Dz. Urz. UE L 137 z 23.05.2019, str. 10).

3.

Projekty planów awaryjnych i planów działania Główny Inspektor:

4.

Projekty planów awaryjnych i planów działania, po ich zaopiniowaniu, Główny Inspektor przedkłada do zatwierdzenia ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa.

5.

Główny Inspektor udostępnia zatwierdzone przez ministra właściwego do spraw rolnictwa plany awaryjne i plany działania na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa, zwany dalej „Głównym Inspektoratem”.

Art. 5Minister właściwy do spraw rolnictwa wykonuje obowiązki państwa członkowskiego Unii

Europejskiej w zakresie powiadamiania Komisji Europejskiej, o którym mowa w:

Art. 6

1.

Z uwzględnieniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art.

1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052 oraz z 2022 r. poz. 1301 i 1855), zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

2.

Jeżeli przepisy ustawy przewidują złożenie wniosku do Głównego Inspektora albo wojewódzkiego inspektora, wniosek ten składa się na piśmie, chyba że przepisy, o których mowa w art. 1 pkt 1, lub przepisy ustawy stanowią inaczej.

3.

Jeżeli przepisy ustawy przewidują złożenie wniosku do Głównego Inspektora albo wojewódzkiego inspektora w sprawach, do których nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, wniosek ten spełnia wymagania dla pisma kierowanego do organów administracji publicznej oraz dla podania, określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.

4.

Jeżeli:

5.

W razie nieuzupełnienia lub niepoprawienia wniosku, o którym mowa w ust. 3, w terminie, o którym mowa w ust. 4, wniosek pozostawia się bez rozpoznania.

6.

Jeżeli przepisy ustawy przewidują złożenie na piśmie informacji do Głównego Inspektora albo wojewódzkiego inspektora, informacja ta spełnia wymagania dla pisma kierowanego do organów administracji publicznej określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.

Rozdział 2

Zapobieganie występowaniu agrofagów i ich zwalczanie

Art. 7Kontrole, o których mowa w art. 22 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, oraz kontrole

urzędowe i inne czynności urzędowe w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625, przeprowadza wojewódzki inspektor, z tym że kontrole na drogach oraz kontrole przemieszczających się środków transportu i towarów nimi przewożonych są przeprowadzane we współpracy z Policją lub Inspekcją Transportu Drogowego.

Art. 8

1.

Wojewódzki inspektor przeprowadza kontrole występowania agrofagów niekwarantannowych dotychczas niewystępujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

W przypadku stwierdzenia wystąpienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej agrofaga niekwarantannowego, który może spełniać kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii, wojewódzki inspektor:

29 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego.

3.

W decyzji, o której mowa w ust. 2 pkt 2, określa się nakładane na stronę obowiązki, nakazy lub zakazy mające na celu zwalczenie lub zapobieżenie rozprzestrzenieniu się agrofaga niekwarantannowego, który może spełniać kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii, ze wskazaniem terminu wykonania tych obowiązków, nakazów lub zakazów.

4.

Decyzja, o której mowa w ust. 2 pkt 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

5.

Zmiana i uchylenie decyzji, o której mowa w ust. 2 pkt 2, nie wymaga zgody strony.

6.

W przypadku przeniesienia posiadania roślin, produktów roślinnych, innych przedmiotów, gruntów lub obiektów, których dotyczy decyzja, o której mowa w ust. 2 pkt 2:

7.

W przypadku zagrożenia wystąpienia lub rozprzestrzenienia się agrofaga niekwarantannowego, który dotychczas nie występował na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub występował na ograniczonym obszarze, a który może stwarzać szczególne zagrożenie, wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce tego zagrożenia udostępnia, na stronie internetowej administrowanej przez wojewódzki inspektorat ochrony roślin i nasiennictwa, zwany dalej „wojewódzkim inspektoratem”, informacje o sposobach i terminach zwalczania tego agrofaga.

8.

Informacje, o których mowa w ust. 7, wojewódzki inspektor może udostępniać także w inny sposób zwyczajowo przyjęty na danym obszarze.

Art. 9

1.

Główny Inspektor po otrzymaniu informacji od wojewódzkiego inspektora o stwierdzeniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej agrofaga niekwarantannowego, który może spełniać kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii, informuje o tym niezwłocznie ministra właściwego do spraw rolnictwa.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust.

1, wykonuje obowiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej w zakresie przeprowadzania ocen, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/2031.

3.

Jeżeli ocena, o której mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, wykaże, że stwierdzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej agrofag niekwarantannowy spełnia kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii, każdy, do kogo odnoszą się obowiązki, nakazy lub zakazy mające na celu zwalczenie lub zapobieżenie rozprzestrzenieniu się tego agrofaga, określone na podstawie ust. 5, przestrzega tych obowiązków, nakazów i zakazów.

4.

Obowiązki, nakazy i zakazy, o których mowa w ust. 3, mogą obejmować zwłaszcza:

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku określonym w ust. 3, określa, w drodze rozporządzenia, obowiązki, nakazy lub zakazy, o których mowa w ust. 3, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego.

6.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może odstąpić od wydania rozporządzenia, o którym mowa w ust. 5, jeżeli środki wprowadzone na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 zapewniają zwalczenie agrofaga, którego one dotyczą, i zapobieżenie jego rozprzestrzenieniu się.

7.

Jeżeli wykonanie obowiązków, nakazów lub zakazów określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 5 wymaga indywidualnego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach określonych podmiotów, rozstrzygnięcia w tym zakresie dokonuje się w drodze decyzji.

Art. 10

1.

Jeżeli Główny Inspektor stwierdzi, że do zwalczenia lub zapobieżenia rozprzestrzenieniu się określonego agrofaga występującego na danym obszarze nie jest konieczne przekazywanie przez:

1 rozporządzenia 2016/2031

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których nie jest wymagane przekazywanie przez:

1 rozporządzenia 2016/2031

Art. 11

1.

Środki, o których mowa w:

2.

Instrukcje, o których mowa w art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 3 rozporządzenia 2016/2031, wydaje, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor.

3.

W decyzjach, o których mowa w ust. 1 i 2, określa się obowiązki, nakazy lub zakazy nakładane na stronę, ze wskazaniem terminu wykonania tych obowiązków, nakazów lub zakazów, a w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, określa się ponadto zakres obszaru wyznaczonego zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, jeżeli są spełnione przesłanki do ustalenia tego obszaru.

4.

W przypadku postępowania prowadzonego w sprawie roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów sprzedawanych poza punktem stałej lokalizacji (sprzedaż obwoźna i obnośna na targowiskach w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1452 i 1512) lub roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów objętych kontrolą przemieszczających się środków transportu lub towarów nimi przewożonych, stroną postępowania jest osoba faktycznie władająca tymi roślinami, produktami roślinnymi lub innymi przedmiotami.

5.

O wszczęciu postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 4, nie zawiadamia się strony i w tym postępowaniu nie stosuje się przepisów art. 10 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego.

6.

W przypadku przeniesienia posiadania roślin, produktów roślinnych, innych przedmiotów, gruntów lub obiektów, których dotyczy decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, 2 lub 3 lub ust. 2:

7.

Jeżeli środki określone w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, 2 lub 3, ust. 2 lub ust. 6 pkt 2, okażą się nieskuteczne lub nie zostaną prawidłowo wykonane, wojewódzki inspektor, w drodze decyzji, może określić inny zakres lub termin wykonania określonych w tej decyzji obowiązków, nakazów lub zakazów, mając na uwadze biologię agrofaga, którego dotyczy ta decyzja, oraz sposoby rozprzestrzeniania się tego agrofaga.

8.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, ust. 6 pkt 2 i ust. 7, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

9.

Zmiana i uchylenie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, ust. 6 pkt 2 i ust. 7, nie wymaga zgody strony.

10.

Przepisy ust. 1-9 stosuje się odpowiednio w przypadku podejrzenia wystąpienia lub wystąpienia agrofaga niekwarantannowego spełniającego kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii.

11.

W przypadku stwierdzenia wystąpienia agrofaga kwarantannowego dla Unii lub agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części, minister właściwy do spraw rolnictwa może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, środki, o których mowa w art. 10 akapit trzeci lub art. 17 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia 2016/2031, lub instrukcje, o których mowa w art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 3 rozporządzenia 2016/2031, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego.

12.

Jeżeli środki fitosanitarne, o których mowa w ust. 11, są wprowadzane na obszarze wyznaczonym, wojewoda ogłasza, w drodze obwieszczenia, w wojewódzkim dzienniku urzędowym, informację o ustaleniu tego obszaru i jego zasięgu.

Art. 12

1.

Informacje określone w:

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, wojewódzki inspektor może udostępnić także w inny sposób zwyczajowo przyjęty na danym obszarze.

Art. 13

1.

Podmiot wykonujący działalność w zakresie:

2.

Podmiot, który zamierza podjąć działalność określoną w ust. 1, przekazuje na piśmie informację o zamiarze podjęcia takiej działalności wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu na planowane miejsce wykonywania tej działalności, w terminie 14 dni przed dniem rozpoczęcia tej działalności.

3.

Informacja, o której mowa w ust. 2, zawiera:

4.

Jeżeli podmiot, który zamierza podjąć działalność określoną w ust. 1, jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, w informacji, o której mowa w ust.

2, zamiast informacji określonych w ust. 3 pkt 1-3 może podać numer, pod którym został wpisany do tego rejestru.

5.

Wojewódzki inspektor, po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 2, może przeprowadzić kontrolę w celu sprawdzenia, czy stosowane przez podmiot, który zamierza podjąć działalność określoną w ust. 1, metody przetwarzania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów zapewniają zniszczenie agrofaga.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 5, wojewódzki inspektor stwierdzi, że stosowane przez podmiot, który zamierza podjąć działalność określoną w ust. 1, metody przetwarzania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów nie zapewniają zniszczenia agrofaga, zakazuje, w drodze decyzji, wykonywania tej działalności, do czasu zapewnienia przez ten podmiot, że metody stosowane do przetwarzania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów zapewnią zniszczenie agrofaga.

7.

Decyzja, o której mowa w ust. 6, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

8.

Podmiot wykonujący działalność określoną w ust. 1 przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi informację o zamiarze rozpoczęcia przetwarzania każdej partii roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w ramach tej działalności, w terminie 3 dni przed dniem rozpoczęcia tego przetwarzania.

9.

Jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi, że stosowane metody przemysłowego przetwarzania:

10.

Decyzja, o której mowa w ust. 9 pkt 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

11.

Wojewódzki inspektor gromadzi informacje o podmiotach wykonujących działalność określoną w ust. 1 i udostępnia te informacje podmiotom zainteresowanym przemysłowym przetworzeniem roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, o których mowa w ust. 1, w zakresie określonym w ust. 3 pkt 1, 2, 4, 6 i 7.

Art. 14

1.

W przypadku gdy z przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1, wynika obowiązek przyjęcia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej środków przeciwko określonym agrofagom, każdy, do kogo odnoszą się obowiązki, nakazy lub zakazy mające na celu zwalczenie lub zapobieżenie rozprzestrzenieniu się tych agrofagów, określone na podstawie ust.

3, przestrzega tych obowiązków, nakazów i zakazów.

2.

Obowiązki, nakazy i zakazy, o których mowa w ust. 3, mogą obejmować zwłaszcza:

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określa, w drodze rozporządzenia, w zakresie nieuregulowanym w bezpośrednio stosowanych przepisach prawa Unii Europejskiej, obowiązki, nakazy lub zakazy, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego.

4.

W przypadku gdy z przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1, wynika obowiązek wykonania określonych zadań lub czynności przez państwo członkowskie Unii Europejskiej lub właściwy organ, minister właściwy do spraw rolnictwa, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, określa również rodzaje zadań lub czynności określonych w tych przepisach, wykonywanych przez wojewódzkiego inspektora lub Głównego Inspektora, lub sposób ich wykonywania, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego.

5.

W przypadku gdy z przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1, wynika uprawnienie do przyjęcia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej środków przeciwko określonym agrofagom, każdy, do kogo odnoszą się obowiązki, nakazy lub zakazy mające na celu zwalczenie lub zapobieżenie rozprzestrzenieniu się tych agrofagów, określone na podstawie ust. 7, przestrzega tych obowiązków, nakazów i zakazów.

6.

Obowiązki, nakazy i zakazy, o których mowa w ust. 5, mogą obejmować zwłaszcza:

7.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, obowiązki, nakazy lub zakazy, o których mowa w ust. 5, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego.

8.

W przypadku gdy z przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1, wynika uprawnienie do wykonania określonych zadań lub czynności przez państwo członkowskie Unii Europejskiej lub właściwy organ, minister właściwy do spraw rolnictwa, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 7, może określić również rodzaje zadań lub czynności określonych w tych przepisach wykonywanych przez wojewódzkiego inspektora lub Głównego Inspektora lub sposób ich wykonywania, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego.

9.

Jeżeli wykonanie obowiązków, nakazów lub zakazów określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 lub 7 wymaga indywidualnego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach określonych podmiotów, rozstrzygnięcia w tym zakresie dokonuje się w drodze decyzji.

Art. 15

1.

Jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi porażenie przez regulowane agrofagi niekwarantannowe dla Unii roślin przeznaczonych do sadzenia, za których pośrednictwem agrofagi te są przenoszone, posiadanych w celu ich sprzedaży przez podmiot profesjonalny, z uwzględnieniem art. 37 ust. 1 akapit drugi i art. 39 rozporządzenia 2016/2031, zakazuje, w drodze decyzji, sprzedaży tych roślin jako roślin przeznaczonych do sadzenia.

2.

W przypadku postępowania prowadzonego w sprawie roślin sprzedawanych poza punktem stałej lokalizacji (sprzedaż obwoźna i obnośna na targowiskach w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych) lub roślin objętych kontrolą przemieszczających się środków transportu lub towarów nimi przewożonych, stroną postępowania jest osoba faktycznie władająca tymi roślinami.

3.

O wszczęciu postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 2, nie zawiadamia się strony i w tym postępowaniu nie stosuje się przepisów art. 10 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego.

4.

Zmiana i uchylenie decyzji, o której mowa w ust. 1, nie wymaga zgody strony.

5.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Rozdział 3

Ustanawianie stref chronionych oraz miejsc produkcji i obszarów wolnych od określonych agrofagów

Art. 16Główny Inspektor:

35 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, c) cofnięcie uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo jego części za strefę chronioną w odniesieniu do określonego agrofaga lub tymczasową strefę chronioną, zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031;

7 rozporządzenia 2016/2031.

Art. 17

1.

Gospodarstwo rolne albo jego część będąca wyodrębnioną jednostką produkcyjną, albo gospodarstwa rolne będące zorganizowaną całością produkcyjną, zwane dalej „miejscem produkcji”, mogą być uznane za miejsce produkcji wolne od określonego agrofaga, jeżeli kontrola przeprowadzona przez wojewódzkiego inspektora, uwzględniająca biologię tego agrofaga i sposoby jego rozprzestrzeniania się, obejmująca w szczególności:

2.

W miejscu produkcji uznanym za wolne od określonego agrofaga posiadacz gospodarstwa rolnego wchodzącego w skład tego miejsca produkcji podejmuje działania niezbędne do utrzymania statusu miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga, w szczególności:

3.

Status miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga nadaje, na wniosek wszystkich posiadaczy gospodarstw rolnych wchodzących w skład tego miejsca produkcji, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor właściwy ze względu na lokalizację tego miejsca produkcji.

4.

W decyzji, o której mowa w ust. 3, określa się działania niezbędne do utrzymania statusu miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga oraz sposób ich prowadzenia.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera:

6.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, dołącza się mapę lub plan miejsca produkcji, którego dotyczy wniosek.

7.

Jeżeli posiadacz gospodarstwa rolnego objętego wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, we wniosku tym zamiast informacji określonych w ust. 5 pkt 1-3 może podać numer, pod którym został wpisany do tego rejestru.

8.

Do zmiany obszaru miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga przepisy ust. 1-7 stosuje się odpowiednio, przy czym w przypadku ograniczenia obszaru tego miejsca produkcji nie przeprowadza się kontroli.

9.

Posiadacz gospodarstwa rolnego wchodzącego w skład miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga powiadamia wojewódzkiego inspektora o zmianie informacji zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 3, lub zawartych w dokumentach dołączonych do tego wniosku, w terminie 30 dni od dnia zajścia zdarzenia, które spowodowało zmianę tych informacji.

10.

Jeżeli posiadacz gospodarstwa rolnego wchodzącego w skład miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga nie dopełnił obowiązku określonego w ust. 9, wojewódzki inspektor:

11.

W przypadku gdy posiadacz gospodarstwa rolnego wchodzącego w skład miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga nie usunie stwierdzonych uchybień w terminie, o którym mowa w ust. 10 pkt 1, wojewódzki inspektor znosi, w drodze decyzji, dla całości tego miejsca produkcji albo jego części status miejsca produkcji uznanego za wolne od tego agrofaga w zależności od rodzaju i zakresu stwierdzonych uchybień.

12.

Jeżeli z informacji zawartych w powiadomieniu, o którym mowa w ust. 9, wynika, że w miejscu produkcji uznanym za wolne od określonego agrofaga albo na części tego miejsca produkcji przestały być spełniane warunki wymagane do uzyskania statusu takiego miejsca produkcji, wojewódzki inspektor znosi, w drodze decyzji, dla całości tego miejsca produkcji albo jego części status miejsca produkcji uznanego za wolne od tego agrofaga.

13.

Decyzje, o których mowa w ust. 10 pkt 2, ust. 11 i 12, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

14.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia:

Art. 18

1.

W miejscu produkcji uznanym za wolne od określonego agrofaga wojewódzki inspektor przeprowadza kontrolę w celu utrzymania statusu miejsca produkcji wolnego od tego agrofaga, obejmującą kontrolę występowania tego agrofaga oraz kontrolę działań określonych w decyzji, o której mowa w art. 17 ust. 3.

2.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie stwierdzone, że w miejscu produkcji uznanym za wolne od określonego agrofaga wystąpił ten agrofag albo istnieje podejrzenie wystąpienia tego agrofaga, lub działania określone w decyzji, o której mowa w art. 17 ust. 3, są podejmowane niewłaściwie, wojewódzki inspektor znosi, w drodze decyzji, dla całości miejsca produkcji albo jego części status miejsca produkcji uznanego za wolne od tego agrofaga.

3.

Wojewódzki inspektor odstępuje od zniesienia dla całości miejsca produkcji albo jego części statusu miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga, jeżeli:

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, wojewódzki inspektor nakazuje, w drodze pisemnych zaleceń pokontrolnych, usunięcie stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie.

Jeżeli uchybienia te nie zostaną usunięte w wyznaczonym terminie, wojewódzki inspektor znosi, w drodze decyzji, dla całości miejsca produkcji albo jego części status miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga.

5.

W przypadku gdy posiadacz gospodarstwa rolnego wchodzącego w skład miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1, lub nie współdziała przy przeprowadzaniu tej kontroli, co powoduje, że nie jest możliwe ustalenie spełnienia warunków do utrzymania statusu takiego miejsca produkcji, wojewódzki inspektor znosi, w drodze decyzji, status miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga.

6.

Wojewódzki inspektor znosi, w drodze decyzji, dla całości miejsca produkcji albo jego części status miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga również na wniosek posiadacza gospodarstwa rolnego wchodzącego w skład tego miejsca produkcji.

7.

Decyzje, o których mowa w ust. 2, 4 i 5, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

8.

Czynności, o których mowa w ust. 1-4 oraz art. 17 ust. 1, 4 i 10-12, wojewódzki inspektor wykonuje zgodnie z Międzynarodowymi Standardami w zakresie Środków Fitosanitarnych, wydanymi na podstawie Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151).

9.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, zakres lub częstotliwość kontroli, jakie powinny być przeprowadzane w celu utrzymania statusu miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga, mając na uwadze biologię tego agrofaga i sposoby jego rozprzestrzeniania się.

Art. 19

1.

Dany obszar może zostać uznany za wolny od agrofaga określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 4, jeżeli kontrola przeprowadzona przez wojewódzkiego inspektora, obejmująca w szczególności:

2.

Obszar uznany za wolny od określonego agrofaga ustanawia wojewoda, w uzgodnieniu z Głównym Inspektorem, w drodze rozporządzenia - aktu prawa miejscowego. Wojewoda zapewnia udział społeczeństwa w opracowywaniu projektu tego rozporządzenia.

3.

Podmioty prowadzące na obszarze uznanym za wolny od określonego agrofaga uprawę, zajmujące się na tym obszarze wytwarzaniem, pakowaniem, sortowaniem lub składowaniem określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów lub dokonujące obrotu lub przemieszczania tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów podejmują działania niezbędne do utrzymania przez ten obszar statusu obszaru uznanego za wolny od określonego agrofaga, które mogą obejmować w szczególności:

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia:

Art. 20

1.

Na obszarze uznanym za wolny od określonego agrofaga wojewódzki inspektor przeprowadza kontrolę występowania tego agrofaga oraz kontrolę przeprowadzenia działań określonych w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 19 ust. 4.

2.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 1, zostanie stwierdzone, że na obszarze uznanym za wolny od określonego agrofaga wystąpił ten agrofag albo istnieje podejrzenie wystąpienia tego agrofaga, wojewódzki inspektor, z uwzględnieniem ust. 9 i ust. 10 pkt 1:

3.

Do obszaru wyznaczonego na podstawie ust. 2 pkt 1 nie ma zastosowania status obszaru wolnego od określonego agrofaga.

4.

Środki, o których mowa w ust. 2 pkt 2, mogą obejmować:

5.

W decyzji, o której mowa w ust. 2 pkt 2, wojewódzki inspektor określa termin wykonania określonych w niej nakazów lub zakazów.

6.

Decyzja, o której mowa w ust. 2 pkt 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

7.

Zmiana i uchylenie decyzji, o której mowa w ust. 2 pkt 2, nie wymaga zgody strony.

8.

W przypadku przeniesienia posiadania roślin, produktów roślinnych, innych przedmiotów, gruntów lub obiektów, których dotyczy decyzja, o której mowa w ust. 2 pkt 2:

2 pkt 2; w decyzji tej wojewódzki inspektor może określić inny zakres lub termin wykonania tych nakazów lub zakazów, mając na uwadze biologię agrofaga, którego dotyczy ta decyzja, oraz sposoby jego rozprzestrzeniania się.

9.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 1, zostanie stwierdzone, że na obszarze uznanym za wolny od określonego agrofaga wystąpił ten agrofag albo istnieje podejrzenie wystąpienia tego agrofaga, a agrofag ten jest agrofagiem kwarantannowym dla Unii, agrofagiem objętym środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, agrofagiem niekwarantannowym spełniającym kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii lub agrofagiem kwarantannowym dla strefy chronionej, na obszarze której stwierdzono jego wystąpienie lub istnieje podejrzenie jego wystąpienia, wojewódzki inspektor stosuje przepisy art. 11 ust. 1-10.

10.

Jeżeli:

19 ust. 4, uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust.

1, lub nie współdziała przy przeprowadzaniu tej kontroli, co powoduje, że nie jest możliwe ustalenie spełnienia na danym obszarze warunków do utrzymania statusu obszaru wolnego od określonego agrofaga

11.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 1, zostanie stwierdzone, że na obszarze uznanym za wolny od określonego agrofaga nie są wykonywane działania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 4, wojewódzki inspektor:

12.

W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 11 pkt 1, nie usunie stwierdzonych uchybień w terminie, o którym mowa w ust. 11 pkt 1, wojewódzki inspektor informuje o tym Głównego Inspektora, który występuje z wnioskiem do wojewody o zniesienie dla całości obszaru uznanego za wolny od określonego agrofaga albo jego części statusu obszaru uznanego za wolny od tego agrofaga.

13.

Wojewoda po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 10, ust. 11 pkt 2 lub ust. 12, niezwłocznie znosi, w zakresie wskazanym w tym wniosku, status obszaru uznanego za wolny od określonego agrofaga, dokonując zmiany albo uchylając przepisy wydane na podstawie art. 19 ust. 2.

14.

Czynności, o których mowa w ust. 1, 2, 4 i 5, ust. 8 pkt 2 i ust. 11 pkt 1 oraz art.

19 ust. 1, wojewódzki inspektor wykonuje zgodnie z Międzynarodowymi Standardami w zakresie Środków Fitosanitarnych, wydanymi na podstawie Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r.

15.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, zakres lub częstotliwość kontroli, jakie powinny być przeprowadzane w celu utrzymania statusu obszaru uznanego za wolny od określonego agrofaga, mając na uwadze biologię tego agrofaga i sposoby jego rozprzestrzeniania się.

Rozdział 4

Urzędowy rejestr podmiotów profesjonalnych oraz wydawanie paszportów roślin i innych urzędowych poświadczeń

Art. 21

1.

Właściwym organem do prowadzenia i aktualizacji urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych jest wojewódzki inspektor.

2.

Wniosek o wpis do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych składa się do wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę podmiotu ubiegającego się o wpis do tego rejestru, a w przypadku podmiotu niemającego miejsca zamieszkania albo siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - właściwego ze względu na miejsce wykonywania działalności wymagającej uzyskania tego wpisu. Jeżeli działalność wymagająca uzyskania wpisu jest wykonywana na obszarze właściwości więcej niż jednego wojewódzkiego inspektora, wniosek składa się do jednego z tych inspektorów.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, oprócz informacji i danych określonych w art.

66 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, dołącza się informacje o numerze identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy, a w przypadku wnioskodawcy nieposiadającego tego numeru, numer PESEL, jeżeli taki numer posiada.

4.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule do trybu postępowania z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, stosuje się przepisy art. 6 ust. 3-5.

5.

Wojewódzki inspektor, który dokonał wpisu do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, informuje w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego podmiot wpisany do tego rejestru o dokonaniu wpisu do rejestru i numerze, pod którym ten podmiot został wpisany do tego rejestru, w terminie 7 dni od dnia dokonania tego wpisu.

6.

O cofnięciu rejestracji w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia 2016/2031, rozstrzyga, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor.

7.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, podmioty inne niż określone w art. 65 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, które podlegają obowiązkowi wpisu do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, mając na uwadze zagrożenie, o którym mowa w art. 65 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia 2016/2031.

8.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których nie stosuje się określonego w art. 65 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia 2016/2031 wyłączenia z obowiązku wpisu do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, mając na uwadze zagrożenie, o którym mowa w art. 65 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia 2016/2031.

Art. 22

1.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule do udzielenia upoważnienia do wydawania paszportów roślin stosuje się przepisy działu II rozdziału 8a Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że termin określony w art. 122a § 2 liczy się od dnia złożenia przez podmiot ubiegający się o to upoważnienie oświadczenia, o którym mowa w art. 66 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2016/2031, do wojewódzkiego inspektora.

2.

Oświadczenie, o którym mowa w art. 66 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2016/2031, zawiera:

3.

Do oświadczenia, o którym mowa w art. 66 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2016/2031:

4.

Jeżeli na podstawie kontroli urzędowej lub na podstawie analizy oświadczenia, o którym mowa w art. 66 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2016/2031, lub dokumentów dołączonych do tego oświadczenia wojewódzki inspektor stwierdzi, że nie są spełnione wymagania, o których mowa w art. 89 rozporządzenia 2016/2031, odmawia, w drodze decyzji, udzielenia upoważnienia do wydawania paszportów roślin w zakresie, w jakim nie są spełnione te wymagania, przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1.

5.

Do zmiany zakresu upoważnienia do wydawania paszportów roślin przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio, przy czym w przypadku rozszerzenia zakresu tego upoważnienia przepisy ust. 2-4 stosuje się w zakresie, w jakim dotyczą one rozszerzenia zakresu tego upoważnienia.

6.

Podmiot upoważniony do wydawania paszportów roślin powiadamia wojewódzkiego inspektora o zmianie informacji zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w art. 66 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2016/2031, lub w dokumentach dołączonych do tego oświadczenia, w terminie 30 dni od dnia zajścia zdarzenia, które spowodowało zmianę tych informacji.

7.

Jeżeli podmiot upoważniony do wydawania paszportów roślin nie dopełnił obowiązku określonego w ust. 6, wojewódzki inspektor:

8.

W przypadku gdy podmiot upoważniony do wydawania paszportów roślin nie usunie stwierdzonych uchybień w terminie, o którym mowa w ust. 7 pkt 1, wojewódzki inspektor cofa, w drodze decyzji, upoważnienie do wydawania paszportów roślin albo ogranicza, w drodze decyzji, zakres tego upoważnienia w zależności od rodzaju i zakresu stwierdzonych uchybień.

9.

Jeżeli z informacji zawartych w powiadomieniu, o którym mowa w ust. 6, wynika, że podmiot upoważniony do wydawania paszportów roślin przestał spełniać warunki wymagane do uzyskania tego upoważnienia, wojewódzki inspektor:

10.

W przypadku gdy podmiot upoważniony do wydawania paszportów roślin nie usunie stwierdzonych uchybień w terminie, o którym mowa w ust. 9 pkt 1, wojewódzki inspektor cofa, w drodze decyzji, upoważnienie do wydawania paszportów roślin albo ogranicza, w drodze decyzji, zakres tego upoważnienia w zależności od rodzaju i zakresu stwierdzonych uchybień.

11.

O cofnięciu upoważnienia do wydawania paszportów roślin, w przypadkach określonych w art. 92 ust. 2 i 3 rozporządzenia 2016/2031, rozstrzyga, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor.

12.

Wojewódzki inspektor cofa, w drodze decyzji, upoważnienie do wydawania paszportów roślin również:

83 ust. 1, 2, 4 lub 5, art. 87, art. 88, art. 89 ust. 1, art. 90 lub art. 93 ust.

1, 2, 3 lub 5 rozporządzenia 2016/2031.

13.

Decyzje, o których mowa w ust. 7 pkt 2, ust. 8, ust. 9 pkt 2, ust. 10, 11 i ust. 12 pkt 2, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

14.

Podmiot, któremu cofnięto upoważnienie do wydawania paszportów roślin decyzją, o której mowa w ust. 7 pkt 2, ust. 8, 10, 11 lub ust. 12 pkt 2, może złożyć oświadczenie, o którym mowa w art. 66 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2016/2031, nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna.

15.

Jeżeli podmiot, któremu cofnięto upoważnienie do wydawania paszportów roślin decyzją, o której mowa w ust. 7 pkt 2, ust. 8, 10, 11 lub ust. 12 pkt 2, złoży oświadczenie, o którym mowa w art. 66 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2016/2031, przed upływem terminu określonego w ust. 14, wojewódzki inspektor, w drodze decyzji, zakazuje temu podmiotowi wydawania paszportów roślin.

16.

Środki inne niż cofnięcie upoważnienia do wydawania paszportów roślin, o których mowa w art. 92 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, polegają na wydaniu przez wojewódzkiego inspektora pisemnych zaleceń pokontrolnych, które określają termin usunięcia stwierdzonych uchybień. Środki te wojewódzki inspektor wprowadza, jeżeli stwierdzone uchybienia nie stwarzają ryzyka rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych, agrofagów objętych środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 oraz agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej na obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi.

Art. 23

1.

Ocena, o której mowa w art. 87 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, może być przeprowadzana przez:

2.

Egzamin, o którym mowa w ust. 1 pkt 1:

3.

Badania laboratoryjne na obecność regulowanych agrofagów niekwarantannowych mogą być wykonywane w ramach oceny, o której mowa w art. 87 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, przeprowadzanej przez osobę, o której mowa w ust. 1 pkt 1, w laboratoriach:

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby przeprowadzania oceny określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, o której mowa w art. 87 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, w zakresie, w jakim nie zostały one określone w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2016/2031, mając na uwadze zapewnienie właściwego wykonywania tej oceny.

Art. 24

1.

Jeżeli osoba, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1, przeprowadza ocenę, o której mowa w art. 87 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, z naruszeniem przepisów rozporządzenia 2016/2031 lub przepisów Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2016/2031, przepisów ustawy lub przepisów wydanych na podstawie art. 23 ust. 4, wojewódzki inspektor, w drodze decyzji, zakazuje tej osobie przeprowadzania takich ocen do czasu ponownego zdania egzaminu, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1.

2.

Osoba, której wojewódzki inspektor wydał zakaz przeprowadzania ocen, o których mowa w art. 87 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, decyzją, o której mowa w ust. 1, może ponownie przystąpić do egzaminu, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1, nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna.

3.

Jeżeli osoba, której wojewódzki inspektor wydał zakaz przeprowadzania ocen, o których mowa w art. 87 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, decyzją, o której mowa w ust. 1, zgłosi zamiar przystąpienia do egzaminu, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1, przed upływem terminu określonego w ust. 2, wojewódzki inspektor odmawia tej osobie na piśmie przeprowadzenia tego egzaminu.

Art. 25

1.

Właściwym organem do zatwierdzenia planu zarządzania zagrożeniem agrofagami jest wojewódzki inspektor, o którym mowa w art. 21 ust. 2.

2.

Wojewódzki inspektor zatwierdza plan zarządzania zagrożeniem agrofagami na wniosek podmiotu.

3.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule do trybu postępowania z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, stosuje się przepisy art. 6 ust. 3-5.

4.

Wojewódzki inspektor informuje podmiot na piśmie o zatwierdzeniu lub odmowie zatwierdzenia planu zarządzania zagrożeniem agrofagami, podając przyczynę odmowy zatwierdzenia tego planu, w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2.

5.

O cofnięciu zatwierdzenia planu zarządzania zagrożeniem agrofagami w przypadku, o którym mowa w art. 91 ust. 3 rozporządzenia 2016/2031, rozstrzyga, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor.

6.

Środki inne niż cofnięcie zatwierdzenia planu zarządzania zagrożeniem agrofagami, o których mowa w art. 91 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia 2016/2031, polegają na wydaniu przez wojewódzkiego inspektora pisemnych zaleceń pokontrolnych, które określają termin usunięcia stwierdzonych uchybień. Środki te wojewódzki inspektor wprowadza, jeżeli stwierdzone uchybienia nie stwarzają ryzyka rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów objętych środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 oraz agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej na obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi.

Art. 26

1.

Paszporty roślin mogą być wydawane także przez wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na miejsce prowadzenia uprawy, wytwarzania lub składowania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów albo ze względu na miejsce zakończenia kontroli roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z państwa trzeciego, na wniosek zainteresowanego podmiotu, który nie został upoważniony do wydawania paszportów roślin dla tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

3.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule do trybu postępowania z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 6 ust. 3-5.

4.

Jeżeli podmiot składający wniosek, o którym mowa w ust. 1, jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, we wniosku tym zamiast informacji określonych w ust. 2 pkt 1 i 2 może podać numer, pod którym został wpisany do tego rejestru.

5.

W przypadku złożenia wniosku o wydanie paszportu roślin dla roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, niespełniających wymagań określonych w art. 87 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, wojewódzki inspektor odmawia, w drodze decyzji, wydania paszportu roślin dla tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów.

6.

Jeżeli wniosek o wydanie paszportu roślin został złożony przez podmiot upoważniony do wydawania paszportów roślin dla roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, których dotyczy ten wniosek, wniosek ten pozostawia się bez rozpatrzenia.

Art. 27

1.

Wojewódzki inspektor, w przypadku określonym w art. 95 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, w drodze pisemnych zaleceń pokontrolnych, unieważnia paszport roślin i nakazuje niezwłoczne usunięcie unieważnionego paszportu roślin z jednostki handlowej roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, dla której został wydany.

2.

W przypadku gdy istnieje ryzyko ponownego wykorzystania unieważnionego paszportu roślin, wojewódzki inspektor dokonuje jego przekreślenia i umieszcza na nim napis „anulowany” lub opatruje go pieczęcią z napisem „anulowany”.

Art. 28Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia:

Art. 29

1.

Upoważnienia, o którym mowa w art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, udziela, na wniosek zarejestrowanego podmiotu, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę tego podmiotu.

2.

W decyzji o udzieleniu upoważnienia, o którym mowa w art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, określa się zakres tego upoważnienia oraz numer, jaki stosuje się w oznaczeniu, o którym mowa w art. 96 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

4.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dokumenty potwierdzające posiadanie wiedzy, o której mowa w art. 98 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2016/2031.

5.

Wojewódzki inspektor przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, przeprowadza kontrolę urzędową w celu sprawdzenia, czy wnioskodawca spełnia wymagania, o których mowa w art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, a w przypadku gdy wnioskodawca zamierza wykonywać działalność określoną w art. 97 lub art. 98 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031

6.

Jeżeli na podstawie kontroli urzędowej lub na podstawie analizy opisu procedur zapewniających spełnienie wymagań, o których mowa w art. 98 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, zawartego we wniosku, o którym mowa w ust. 1, lub dokumentów określonych w ust. 4 wojewódzki inspektor stwierdzi, że nie są spełnione wymagania, o których mowa w art. 98 ust.

1 rozporządzenia 2016/2031, a w przypadku gdy wnioskodawca zamierza wykonywać działalność określoną w art. 97 lub art. 98 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031 - wymagania określone w tych przepisach, odmawia, w drodze decyzji, udzielenia upoważnienia, o którym mowa w art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 w zakresie, w jakim nie są spełnione te wymagania.

7.

Do zmiany zakresu upoważnienia, o którym mowa w art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio, przy czym w przypadku:

8.

Podmiot upoważniony na podstawie art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 powiadamia wojewódzkiego inspektora o zmianie informacji zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 1, lub w dokumentach dołączonych do tego wniosku, w terminie 30 dni od dnia zajścia zdarzenia, które spowodowało zmianę tych informacji.

9.

Jeżeli podmiot upoważniony na podstawie art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 nie dopełnił obowiązku określonego w ust. 8, wojewódzki inspektor:

10.

W przypadku gdy podmiot upoważniony na podstawie art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 nie usunie stwierdzonych uchybień w terminie, o którym mowa w ust. 9 pkt 1, wojewódzki inspektor cofa, w drodze decyzji, to upoważnienie albo ogranicza, w drodze decyzji, zakres tego upoważnienia w zależności od rodzaju i zakresu stwierdzonych uchybień.

11.

Jeżeli z informacji zawartych w powiadomieniu, o którym mowa w ust. 8, wynika, że podmiot upoważniony na podstawie art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 przestał spełniać warunki wymagane do uzyskania tego upoważnienia, wojewódzki inspektor:

12.

W przypadku gdy podmiot upoważniony na podstawie art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 nie usunie stwierdzonych uchybień w terminie, o którym mowa w ust. 11 pkt 1, wojewódzki inspektor cofa, w drodze decyzji, to upoważnienie albo ogranicza, w drodze decyzji, zakres tego upoważnienia w zależności od rodzaju i zakresu stwierdzonych uchybień.

13.

O cofnięciu upoważnienia, o którym mowa w art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, w przypadku, o którym mowa w art. 98 ust. 4 rozporządzenia 2016/2031, rozstrzyga, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor.

14.

Wojewódzki inspektor cofa, w drodze decyzji, upoważnienie, o którym mowa w art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, również:

98 ust. 3 rozporządzenia 2016/2031, lub nie współdziała przy przeprowadzaniu tej kontroli urzędowej, co powoduje, że nie jest możliwe ustalenie, czy ten podmiot przestrzega wymogów określonych w art. 96 ust. 1 lub art. 97 lub warunków określonych w art. 98 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/2031.

15.

Decyzje, o których mowa w ust. 9 pkt 2, ust. 10, ust. 11 pkt 2 i ust. 12, 13 i ust.

14 pkt 2, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

16.

Podmiot, któremu cofnięto upoważnienie, o którym mowa w art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, decyzją, o której mowa w ust. 9 pkt 2, ust. 10, 12, 13 lub ust. 14 pkt 2, może złożyć wniosek o ponowne udzielenie tego upoważnienia nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna.

17.

Jeżeli podmiot, któremu cofnięto upoważnienie, o którym mowa w art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, decyzją, o której mowa w ust. 9 pkt 2, ust. 10, 12, 13 lub ust. 14 pkt 2, złoży wniosek o ponowne udzielenie tego upoważnienia przed upływem terminu określonego w ust. 16, wniosek ten pozostawia się bez rozpoznania.

18.

Środki inne niż cofnięcie upoważnienia, o którym mowa w art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, o których mowa w art. 98 ust. 4 rozporządzenia 2016/2031, polegają na wydaniu przez wojewódzkiego inspektora pisemnych zaleceń pokontrolnych, które określają termin usunięcia stwierdzonych uchybień. Środki te wojewódzki inspektor wprowadza, jeżeli stwierdzone uchybienia nie stwarzają ryzyka rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych, agrofagów objętych środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 oraz agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej na obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi.

Art. 30

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, w zakresie, w jakim nie zostały one określone w przepisach rozporządzenia 2016/2031 lub przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2016/2031:

Art. 31

1.

Jeżeli określone rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty mogą stwarzać szczególne zagrożenie rozprzestrzenienia się określonych agrofagów kwarantannowych dla Unii lub agrofagów objętych środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 i nie zostały one objęte obowiązkiem zaopatrzenia w paszport roślin, oznaczenie, o którym mowa w art. 96 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, lub inne dokumenty lub oznaczenia określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przypadku wprowadzania tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przemieszczania na tym terytorium lub wyprowadzania do innych państw członkowskich powinny być one zaopatrzone w dokumenty lub oznakowania potwierdzające, że spełniają one wymagania ograniczające to zagrożenie.

2.

Jeżeli określone rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty mogą stwarzać szczególne zagrożenie rozprzestrzenienia się określonych agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej na obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi i nie zostały one objęte obowiązkiem zaopatrzenia w paszport roślin, oznaczenie, o którym mowa w art. 96 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, lub w inne dokumenty lub oznaczenia określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przypadku wprowadzania tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów na obszar tej strefy lub przemieszczania na tym obszarze powinny być one zaopatrzone w dokumenty lub oznakowania potwierdzające, że spełniają one wymagania ograniczające to zagrożenie.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, obowiązek zaopatrywania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w dokumenty lub oznakowania, inne niż paszporty roślin, oznaczenia, o których mowa w art. 96 ust.

1 rozporządzenia 2016/2031, oraz inne dokumenty lub oznaczenia określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w tym:

Rozdział 5

Import roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów

Art. 32

1.

Właściwym organem do wprowadzenia nakazu zatrzymania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z państw trzecich, o którym mowa w art. 46 ust.

1 lit. b rozporządzenia 2017/625, jest wojewódzki inspektor, który w ramach kontroli urzędowej w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625, pobrał z tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów próbki, o których mowa w art. 46 ust. 1 rozporządzenia 2017/625.

2.

Nakaz zatrzymania, o którym mowa w art. 46 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2017/625, wprowadza się w drodze decyzji. Postępowanie w tej sprawie wszczyna się z urzędu.

3.

W przypadku dokonania powiadomienia, o którym mowa w art. 56 ust. 3 lit. a rozporządzenia 2017/625, nie zawiadamia się strony o wszczęciu postępowania.

4.

W przypadku przesyłki niezgłoszonej w systemie zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych (IMSOC), o którym mowa w art. 131 rozporządzenia 2017/625, zwanym dalej „systemem IMSOC”, doręczenie zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie, o której mowa w ust. 2, osobie faktycznie władającej przesyłką, której dotyczy to postępowanie, uznaje się za skuteczne zawiadomienie strony o wszczęciu postępowania.

5.

W postępowaniach w sprawach określonych w ust. 2 nie stosuje się przepisów art. 10 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego.

6.

Umieszczenie decyzji, o której mowa w ust. 2, na piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej w systemie IMSOC uznaje się za skuteczne doręczenie tej decyzji stronie.

7.

W przypadku przesyłki niezgłoszonej w systemie IMSOC, doręczenie decyzji osobie faktycznie władającej tą przesyłką uznaje się za skuteczne doręczenie tej decyzji stronie.

8.

Decyzja, o której mowa w ust. 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Art. 33

1.

Właściwym organem do wyznaczenia:

2 lit. g rozporządzenia 2017/625, zwanych dalej „punktami kontroli granicznej”,

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw transportu wyznaczy, w drodze rozporządzenia, punkty kontroli granicznej, mając na uwadze zapewnienie w tych punktach spełnienia wymogów, o których mowa w art. 64 rozporządzenia 2017/625.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw transportu może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia, punkty kontroli, inne niż punkty kontroli granicznej, mając na uwadze zapewnienie w punktach, innych niż punkty kontroli granicznej spełnienia wymogów, o których mowa w art. 64 rozporządzenia 2017/625.

4.

Wykaz, o którym mowa w art. 60 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, dotyczący punktów kontroli granicznej wyznaczonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2 udostępnia się na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat. Wykaz ten, w zakresie określonym w art. 53 ust. 2 rozporządzenia 2017/625, obejmuje również punkty kontroli, inne niż punkty kontroli granicznej wyznaczone w przepisach wydanych na podstawie ust. 3.

5.

Zawieszenie punktu kontroli granicznej lub punktu kontroli, innego niż punkt kontroli granicznej oraz nakaz wstrzymania działalności tych punktów są dokonywane na wniosek Głównego Inspektora.

6.

O zawieszeniu punktu kontroli granicznej lub punktu kontroli, innego niż punkt kontroli granicznej oraz nakazie wstrzymania jego działalności minister właściwy do spraw rolnictwa informuje, w drodze obwieszczenia, które jest ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

7.

Zawieszenie punktu kontroli granicznej lub punktu kontroli, innego niż punkt kontroli granicznej oraz nakaz wstrzymania działalności tych punktów są skuteczne od dnia następującego po dniu, w którym zostało ogłoszone obwieszczenie określone w ust. 6.

8.

Do odwołania zawieszenia punktu kontroli granicznej lub punktu kontroli, innego niż punkt kontroli granicznej przepisy ust. 5-7 stosuje się odpowiednio.

9.

Główny Inspektor wykonuje obowiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej w zakresie przekazywania informacji, o których mowa w art. 63 ust. 2 i ust. 4 lit. b rozporządzenia 2017/625.

Art. 34

1.

Naczelnik urzędu celno-skarbowego współpracuje z wojewódzkim inspektorem przeprowadzającym kontrolę urzędową, o której mowa w art. 43 rozporządzenia 2017/625, w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625, zwaną dalej „graniczną kontrolą fitosanitarną”.

2.

W ramach współpracy, o której mowa w ust. 1, naczelnik urzędu celno-skarbowego informuje wojewódzkiego inspektora właściwego dla punktu kontroli granicznej lub innego miejsca wprowadzania z państw trzecich przesyłki w sytuacji, o której mowa w art. 65 ust.

2 rozporządzenia 2017/625, jeżeli podejrzewa, że przesyłka ta zawiera rośliny, produkty roślinne lub przedmioty podlegające obowiązkowi granicznej kontroli fitosanitarnej.

3.

Niezwłocznie po otrzymaniu informacji określonej w ust. 2 wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce wprowadzania z państw trzecich roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów przeprowadza ich graniczną kontrolę fitosanitarną.

4.

W przypadku przeprowadzania granicznej kontroli fitosanitarnej w portach morskich, wojewódzki inspektor informuje naczelnika urzędu celno-skarbowego właściwego dla portu morskiego o terminie, w tym o godzinie, i miejscu planowanej kontroli. Wojewódzki inspektor przeprowadza graniczną kontrolę fitosanitarną w portach morskich w sposób pozwalający na zachowanie terminów, o których mowa w przepisach art. 60 ust. 2-5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.4)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r. poz. 835, 1079, 1301, 1488, 1713, 1730 i 1933.).

5.

Kontrola dokumentacji wprowadzanych z państw trzecich roślin, o których mowa w art.

73 akapit pierwszy rozporządzenia 2016/2031, oraz drewnianego materiału opakowaniowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, może być przeprowadzana przez naczelnika urzędu celno-skarbowego.

6.

Naczelnik urzędu celno-skarbowego, który w wyniku kontroli dokumentacji stwierdzi, że:

7.

Decyzja, o której mowa w ust. 6, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Art. 35

1.

Wojewódzki inspektor przeprowadzający kontrolę urzędową przesyłki roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z państw trzecich, w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625, jest właściwym organem do wydania:

67 akapit drugi rozporządzenia 2017/625;

1 rozporządzenia 2017/625.

2.

Odmowę, nakazy lub zezwolenie, o których mowa w ust. 1, wydaje się w drodze decyzji.

Postępowanie w tych sprawach wszczyna się z urzędu.

3.

W przypadku dokonania powiadomienia, o którym mowa w art. 56 ust. 3 lit. a rozporządzenia 2017/625, nie zawiadamia się strony o wszczęciu postępowania.

4.

W przypadku przesyłki niezgłoszonej w systemie IMSOC, doręczenie zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie, o której mowa w ust. 2, osobie faktycznie władającej przesyłką, której dotyczy to postępowanie, uznaje się za skuteczne zawiadomienie strony o wszczęciu postępowania.

5.

W postępowaniach w sprawach określonych w ust. 2 nie stosuje się przepisów art. 10 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego.

6.

Umieszczenie decyzji, o której mowa w ust. 2, na piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej w systemie IMSOC uznaje się za skuteczne doręczenie tej decyzji stronie.

7.

W przypadku przesyłki niezgłoszonej w systemie IMSOC, doręczenie decyzji osobie faktycznie władającej tą przesyłką uznaje się za skuteczne doręczenie tej decyzji stronie.

8.

Zmiana lub uchylenie decyzji, o której mowa w ust. 2, nie wymaga zgody strony.

9.

Decyzja, o której mowa w ust. 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Art. 36

1.

Właściwym organem do wprowadzenia zakazu tranzytu fitosanitarnego w sytuacji, o której mowa w art. 47 ust. 2 i art. 57 rozporządzenia 2016/2031, jest wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce wprowadzania z państw trzecich roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów.

2.

Zakaz tranzytu fitosanitarnego określony w ust. 1 wprowadza się w drodze decyzji.

3.

W przypadku dołączenia do roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów oświadczenia, o którym mowa w art. 47 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2016/2031, nie zawiadamia się strony o wszczęciu postępowania.

4.

W przypadku niedołączenia oświadczenia, o którym mowa w art. 47 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2016/2031, jeżeli rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty:

5.

W postępowaniach w sprawach określonych w ust. 2 nie stosuje się przepisów art. 10 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego.

6.

Umieszczenie decyzji, o której mowa w ust. 2, na piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej w systemie IMSOC, uznaje się za skuteczne doręczenie tej decyzji stronie.

7.

W przypadku przesyłki niezgłoszonej w systemie IMSOC, doręczenie decyzji osobie faktycznie władającej tą przesyłką uznaje się za skuteczne doręczenie tej decyzji stronie.

8.

Zmiana lub uchylenie decyzji, o której mowa w ust. 2, nie wymaga zgody strony.

9.

Decyzja, o której mowa w ust. 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Art. 37

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa wykonuje zadania państwa członkowskiego Unii Europejskiej w zakresie uznania, o którym mowa w art. 52 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, oraz wprowadzenia środków tymczasowych, o których mowa w art. 52 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031.

2.

Każdy, do kogo odnoszą się obowiązki, nakazy lub zakazy mające na celu zastosowanie środków tymczasowych, o których mowa w art. 52 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, przestrzega tych obowiązków, nakazów i zakazów.

3.

Obowiązki, nakazy i zakazy, o których mowa w ust. 2, mogą obejmować zwłaszcza:

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku, o którym mowa w art. 52 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, określa, w drodze rozporządzenia, obowiązki, nakazy lub zakazy, o których mowa w ust. 2, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa jest właściwy do dokonania powiadomienia, o którym mowa w art. 52 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031.

Rozdział 6

Prowadzenie prac nad agrofagami

Art. 38

1.

Inspekcja przeprowadza badania urzędowe wykonywane przez właściwe organy, o których mowa w art. 7 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/829 z dnia 14 marca 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, upoważniającego państwa członkowskie do ustanowienia tymczasowych odstępstw na potrzeby badań urzędowych, celów naukowych lub edukacyjnych, doświadczeń, selekcji odmianowych lub hodowli (Dz. Urz. UE L 137 z 23.05.2019, str. 15), zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/829”.

2.

Główny Inspektor wykonuje obowiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej w zakresie wydawania tymczasowego zezwolenia, o którym mowa w:

2 akapit drugi rozporządzenia 2016/2031,

Art. 39

1.

Zezwolenie na prowadzenie prac nad agrofagami przez podmioty inne niż Inspekcja jest wydawane w drodze decyzji. W tej decyzji określa się także zakres zezwolenia.

2.

Do wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie prac nad agrofagami, o którym mowa w art. 4 akapit pierwszy rozporządzenia 2019/829, oprócz informacji i danych określonych w załączniku I do rozporządzenia 2019/829, dołącza się informacje o numerze identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy, a w przypadku wnioskodawcy nieposiadającego tego numeru, numer PESEL, jeżeli taki numer posiada.

3.

Główny Inspektor przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, może przeprowadzić kontrolę urzędową w celu sprawdzenia spełnienia warunków wymaganych do wydania zezwolenia na prowadzenie prac nad agrofagami.

4.

Do zmiany zakresu zezwolenia na prowadzenie prac nad agrofagami przepisy ust. 1-3 i art. 38 ust. 2 stosuje się odpowiednio, przy czym w przypadku:

5.

Główny Inspektor wykonuje obowiązki właściwego organu w zakresie wydawania dokumentu upoważniającego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2019/829.

Art. 40

1.

Właściwym organem do monitorowania, o którym mowa w art. 8 ust. 4 i art. 48 ust. 4 rozporządzenia 2016/2031 oraz art. 8 rozporządzenia 2019/829, w przypadku prowadzenia prac nad agrofagami przez podmioty inne niż Inspekcja, jest wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce prowadzenia prac nad agrofagami.

2.

Jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi w wyniku monitorowania, o którym mowa w:

8 rozporządzenia 2019/829

3.

Główny Inspektor po otrzymaniu informacji o nieprzestrzeganiu przez podmiot, który uzyskał zezwolenie na prowadzenie prac nad agrofagami, warunków, wymagań lub ograniczeń określonych w tym zezwoleniu:

4.

W przypadku gdy podmiot, który uzyskał zezwolenie na prowadzenie prac nad agrofagami, nie usunie stwierdzonych uchybień w terminie, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, Główny Inspektor cofa, w drodze decyzji, to zezwolenie albo ogranicza, w drodze decyzji,