Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 września 2022 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie roślin pr

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 16 września 2022 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie roślin przed agrofagami Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 2 - Zapobieganie występowaniu agrofagów i ich zwalczanie Rozdział 3 - Ustanawianie stref chronionych oraz miejsc produkcji i obszarów wolnych od określonych agrofagów Rozdział 4 - Urzędowy rejestr podmiotów profesjonalnych oraz wydawanie paszportów roślin i innych urzędowych poświadczeń Rozdział 5 - Import roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów Rozdział 6 - Prowadzenie prac nad agrofagami Rozdział 7 - Stacje kwarantanny i obiekty zapewniające izolację Rozdział 8 - Eksport roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów Rozdział 9 - Opłaty Rozdział 10 - Administracyjne kary pieniężne Rozdział 11 - Przepisy karne Rozdział 12 - Zmiany w przepisach obowiązujących Rozdział 13 - Przepisy epizodyczne, przejściowe, dostosowujące i końcowe Treść obwieszczenia 1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych   (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami   (Dz. U. z 2021 r. poz. 256), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 23 czerwca 2022 r. o rolnictwie ekologicznym i produkcji ekologicznej   (Dz. U. poz. 1370) oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 15 września 2022 r. 2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje art. 43 ustawy z dnia 23 czerwca 2022 r. o rolnictwie ekologicznym i produkcji ekologicznej   (Dz. U. poz. 1370), który stanowi: „  Art. 43. Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 33, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2022 r.  ”  . Załącznik   -   Tekst jednolity ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami1)Niniejsza ustawa służy stosowaniu: 1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylającego dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (Dz. Urz. UE L 317 z 23.11.2016, str. 4, z późn. zm.); 2) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm.). Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 1. Ustawa określa: 1) właściwość organów w zakresie ochrony roślin przed agrofagami określonym w: a) rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniającym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylającym dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE   (Dz. Urz. UE L 317 z 23.11.2016, str. 4, z późn. zm.)2)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1 i Dz. Urz. UE L 91 z 29.03.2019, str. 77., zwanym dalej „rozporządzeniem 2016/2031”, oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2016/2031, b) rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm.) 3)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017, str. 40, Dz. Urz. UE L 82 z 25.03.2019, str. 4, Dz. Urz. UE L 131 z 17.05.2019, str. 1 i Dz. Urz. UE L 165 z 21.06.2019, str. 4., zwanym dalej „rozporządzeniem 2017/625”, oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2017/625; 2) sprawy ochrony roślin przed agrofagami, w tym przeprowadzania kontroli, w zakresie nieuregulowanym w przepisach wymienionych w pkt 1, w tym zasady: a) ustanawiania miejsc produkcji i obszarów wolnych od określonych agrofagów, b) wydawania fitosanitarnych świadectw eksportowych i fitosanitarnych świadectw reeksportowych dla wyprowadzania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów do państw trzecich. Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) agrofagi - agrofagi, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/2031; 2) agrofagi kwarantannowe - agrofagi kwarantannowe w rozumieniu art. 3 rozporządzenia 2016/2031; 3) agrofagi kwarantannowe dla Unii - agrofagi kwarantannowe dla Unii w rozumieniu art. 4 rozporządzenia 2016/2031; 4) agrofagi priorytetowe - agrofagi priorytetowe w rozumieniu art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031; 5) agrofagi kwarantannowe dla strefy chronionej - agrofagi kwarantannowe dla strefy chronionej, o których mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031; 6) regulowane agrofagi niekwarantannowe dla Unii - regulowane agrofagi niekwarantannowe dla Unii w rozumieniu art. 36 rozporządzenia 2016/2031; 7) rośliny - rośliny w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia 2016/2031; 8) rośliny przeznaczone do sadzenia - rośliny przeznaczone do sadzenia w rozumieniu art. 2 pkt 4 rozporządzenia 2016/2031; 9) sadzenie - sadzenie w rozumieniu art. 2 pkt 3 rozporządzenia 2016/2031; 10) produkty roślinne - produkty roślinne w rozumieniu art. 2 pkt 2 rozporządzenia 2016/2031; 11) inne przedmioty - inne przedmioty w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia 2016/2031; 12) kontrole urzędowe - kontrole urzędowe w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia 2017/625; 13) podmiot profesjonalny - podmiot profesjonalny w rozumieniu art. 2 pkt 9 rozporządzenia 2016/2031; 14) zarejestrowany podmiot - zarejestrowany podmiot w rozumieniu art. 2 pkt 10 rozporządzenia 2016/2031; 15) partia - partię w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia 2016/2031; 16) jednostka handlowa - jednostkę handlową w rozumieniu art. 2 pkt 8 rozporządzenia 2016/2031; 17) przesyłka - przesyłkę w rozumieniu art. 3 pkt 37 rozporządzenia 2017/625; 18) środek fitosanitarny - środek fitosanitarny w rozumieniu art. 2 pkt 22 rozporządzenia 2016/2031; 19) obszar wyznaczony - obszar, o którym mowa w art. 18 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia 2016/2031; 20) zwalczanie - zwalczanie w rozumieniu art. 2 pkt 17 rozporządzenia 2016/2031; 21) test - test w rozumieniu art. 2 pkt 13 rozporządzenia 2016/2031; 22) zabieg - zabieg w rozumieniu art. 2 pkt 14 rozporządzenia 2016/2031; 23) strefa chroniona - strefę, o której mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031; 24) urzędowy rejestr podmiotów profesjonalnych - rejestr, o którym mowa w art. 65 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031; 25) paszport roślin - paszport roślin w rozumieniu art. 78 rozporządzenia 2016/2031; 26) upoważnienie do wydawania paszportów roślin - upoważnienie, o którym mowa w art. 89 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031; 27) plan zarządzania zagrożeniem agrofagami - plan, o którym mowa w art. 91 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031; 28) drewniany materiał opakowaniowy - drewniany materiał opakowaniowy, o którym mowa w art. 96 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031; 29) państwa trzecie - państwa trzecie, o których mowa w art. 1 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia 2016/2031; 30) terytorium Unii Europejskiej - terytorium Unii, o którym mowa w art. 1 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia 2016/2031; 31) kontrola dokumentacji - kontrolę dokumentacji w rozumieniu art. 3 pkt 41 rozporządzenia 2017/625; 32) kontrola identyfikacyjna - kontrolę identyfikacyjną w rozumieniu art. 3 pkt 42 rozporządzenia 2017/625; 33) kontrola bezpośrednia - kontrolę bezpośrednią w rozumieniu art. 3 pkt 43 rozporządzenia 2017/625; 34) stacja kwarantanny - stację kwarantanny w rozumieniu art. 2 pkt 19 rozporządzenia 2016/2031; 35) obiekt zapewniający izolację - obiekt zapewniający izolację w rozumieniu art. 2 pkt 20 rozporządzenia 2016/2031; 36) fitosanitarne świadectwo eksportowe - świadectwo, o którym mowa w art. 100 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031; 37) fitosanitarne świadectwo reeksportowe - świadectwo, o którym mowa w art. 101 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031; 38) świadectwo przedeksportowe - świadectwo, o którym mowa w art. 102 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031; 39) tranzyt fitosanitarny - tranzyt fitosanitarny w rozumieniu art. 47 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031. Art. 3. 1. Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa, zwany dalej „wojewódzkim inspektorem”: 1) jest właściwym organem w rozumieniu: a) art. 2 pkt 6 rozporządzenia 2016/2031, b) art. 3 pkt 3 rozporządzenia 2017/625 - w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625, 2) wykonuje obowiązki i uprawnienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej określone w: a) rozporządzeniu 2016/2031 i przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2016/2031, b) rozporządzeniu 2017/625 i przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2017/625 - w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625 - chyba że przepisy ustawy lub przepisy odrębne stanowią inaczej. 2. Jeżeli wykonanie obowiązków lub uprawnień właściwego organu lub państwa członkowskiego, należących zgodnie z ust. 1 do właściwości wojewódzkiego inspektora, wymaga indywidualnego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach adresatów przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1, stosowanych bezpośrednio w systemie prawa polskiego, wojewódzki inspektor dokonuje takiego rozstrzygnięcia w drodze decyzji, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Art. 4. 1. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa, zwany dalej „Głównym Inspektorem”, wykonuje obowiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej w zakresie: 1) ustanawiania programów, o których mowa w art. 23 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031; 2) opracowywania, przeglądu i uaktualniania planów, o których mowa w art. 25 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, zwanych dalej „planami awaryjnymi”; 3) koordynowania przeprowadzania ćwiczeń, o których mowa w art. 26 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031; 4) przyjmowania planów, o których mowa w art. 27 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, zwanych dalej „planami działania”; 5) przekazywania Komisji Europejskiej oraz organom innych państw członkowskich właściwym w sprawach ochrony roślin przed agrofagami powiadomień, informacji i danych określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w zakresie określonym w ustawie z dnia 13 lutego 2020 r. o Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa   (Dz. U. z 2021 r. poz. 147 oraz z 2022 r. poz. 1370). 2. Główny Inspektor wykonuje obowiązki właściwego organu określone w art. 2 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/827 z dnia 13 marca 2019 r. dotyczącego kryteriów, jakie mają spełniać podmioty profesjonalne, aby spełniać warunki określone w art. 89 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031, oraz procedur służących zapewnieniu, że te kryteria zostały spełnione (Dz. Urz. UE L 137 z 23.05.2019, str. 10). 3. Projekty planów awaryjnych i planów działania Główny Inspektor: 1) przekazuje do zaopiniowania ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa oraz ministrowi właściwemu do spraw środowiska; 2) może przekazać do zaopiniowania ministrom innym niż określeni w pkt 1, jeżeli projekt planu awaryjnego lub planu działania dotyczy zakresu działania tych ministrów. 4. Projekty planów awaryjnych i planów działania, po ich zaopiniowaniu, Główny Inspektor przedkłada do zatwierdzenia ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa. 5. Główny Inspektor udostępnia zatwierdzone przez ministra właściwego do spraw rolnictwa plany awaryjne i plany działania na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa, zwany dalej „Głównym Inspektoratem”. Art. 5. Minister właściwy do spraw rolnictwa wykonuje obowiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej w zakresie powiadamiania Komisji Europejskiej, o którym mowa w: 1) art. 108 rozporządzenia 2016/2031; 2) art. 139 ust. 1 rozporządzenia 2017/625 - w odniesieniu do obszaru, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625. Art. 6. 1. Z uwzględnieniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego   (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052 oraz z 2022 r. poz. 1301 i 1855), zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. 2. Jeżeli przepisy ustawy przewidują złożenie wniosku do Głównego Inspektora albo wojewódzkiego inspektora, wniosek ten składa się na piśmie, chyba że przepisy, o których mowa w art. 1 pkt 1, lub przepisy ustawy stanowią inaczej. 3. Jeżeli przepisy ustawy przewidują złożenie wniosku do Głównego Inspektora albo wojewódzkiego inspektora w sprawach, do których nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, wniosek ten spełnia wymagania dla pisma kierowanego do organów administracji publicznej oraz dla podania, określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. 4. Jeżeli: 1) wniosek, o którym mowa w ust. 3: a) nie spełnia wymagań określonych w ust. 3 lub b) nie zawiera wymaganych informacji lub danych, lub 2) do wniosku, o którym mowa w ust. 3, nie zostały dołączone wymagane dokumenty - Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia lub poprawienia tego wniosku w wyznaczonym terminie, nie krótszym jednak niż 7 dni od dnia doręczenia tego wezwania, z pouczeniem, że nieuzupełnienie lub niepoprawienie wniosku spowoduje pozostawienie go bez rozpoznania. 5. W razie nieuzupełnienia lub niepoprawienia wniosku, o którym mowa w ust. 3, w terminie, o którym mowa w ust. 4, wniosek pozostawia się bez rozpoznania. 6. Jeżeli przepisy ustawy przewidują złożenie na piśmie informacji do Głównego Inspektora albo wojewódzkiego inspektora, informacja ta spełnia wymagania dla pisma kierowanego do organów administracji publicznej określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Rozdział 2 Zapobieganie występowaniu agrofagów i ich zwalczanie Art. 7. Kontrole, o których mowa w art. 22 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, oraz kontrole urzędowe i inne czynności urzędowe w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625, przeprowadza wojewódzki inspektor, z tym że kontrole na drogach oraz kontrole przemieszczających się środków transportu i towarów nimi przewożonych są przeprowadzane we współpracy z Policją lub Inspekcją Transportu Drogowego. Art. 8. 1. Wojewódzki inspektor przeprowadza kontrole występowania agrofagów niekwarantannowych dotychczas niewystępujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 2. W przypadku stwierdzenia wystąpienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej agrofaga niekwarantannowego, który może spełniać kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii, wojewódzki inspektor: 1) informuje o tym niezwłocznie Głównego Inspektora; 2) może wprowadzić, w drodze decyzji, na koszt strony, środki, o których mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego. 3. W decyzji, o której mowa w ust. 2 pkt 2, określa się nakładane na stronę obowiązki, nakazy lub zakazy mające na celu zwalczenie lub zapobieżenie rozprzestrzenieniu się agrofaga niekwarantannowego, który może spełniać kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii, ze wskazaniem terminu wykonania tych obowiązków, nakazów lub zakazów. 4. Decyzja, o której mowa w ust. 2 pkt 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu. 5. Zmiana i uchylenie decyzji, o której mowa w ust. 2 pkt 2, nie wymaga zgody strony. 6. W przypadku przeniesienia posiadania roślin, produktów roślinnych, innych przedmiotów, gruntów lub obiektów, których dotyczy decyzja, o której mowa w ust. 2 pkt 2: 1) dotychczasowy posiadacz informuje o tym niezwłocznie wojewódzkiego inspektora, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia, w którym miało miejsce to przeniesienie; 2) wojewódzki inspektor nakłada na nowego posiadacza, w drodze decyzji, obowiązki, nakazy i zakazy określone w odniesieniu do dotychczasowego posiadacza w decyzji, o której mowa w ust. 2 pkt 2; w decyzji tej wojewódzki inspektor może określić inny zakres lub termin wykonania tych obowiązków, nakazów lub zakazów, mając na uwadze biologię agrofaga, którego dotyczy ta decyzja, oraz sposoby jego rozprzestrzeniania się. 7. W przypadku zagrożenia wystąpienia lub rozprzestrzenienia się agrofaga niekwarantannowego, który dotychczas nie występował na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub występował na ograniczonym obszarze, a który może stwarzać szczególne zagrożenie, wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce tego zagrożenia udostępnia, na stronie internetowej administrowanej przez wojewódzki inspektorat ochrony roślin i nasiennictwa, zwany dalej „wojewódzkim inspektoratem”, informacje o sposobach i terminach zwalczania tego agrofaga. 8. Informacje, o których mowa w ust. 7, wojewódzki inspektor może udostępniać także w inny sposób zwyczajowo przyjęty na danym obszarze. Art. 9. 1. Główny Inspektor po otrzymaniu informacji od wojewódzkiego inspektora o stwierdzeniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej agrofaga niekwarantannowego, który może spełniać kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii, informuje o tym niezwłocznie ministra właściwego do spraw rolnictwa. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 1, wykonuje obowiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej w zakresie przeprowadzania ocen, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/2031. 3. Jeżeli ocena, o której mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, wykaże, że stwierdzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej agrofag niekwarantannowy spełnia kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii, każdy, do kogo odnoszą się obowiązki, nakazy lub zakazy mające na celu zwalczenie lub zapobieżenie rozprzestrzenieniu się tego agrofaga, określone na podstawie ust. 5, przestrzega tych obowiązków, nakazów i zakazów. 4. Obowiązki, nakazy i zakazy, o których mowa w ust. 3, mogą obejmować zwłaszcza: 1) zakaz wprowadzania, przemieszczania, utrzymywania, rozmnażania lub uwalniania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tego agrofaga lub 2) nakaz prowadzenia obserwacji występowania tego agrofaga lub organizmów przenoszących tego agrofaga (wektorów), lub 3) nakaz informowania, w określonym terminie, wojewódzkiego inspektora w przypadku podejrzenia występowania lub stwierdzenia wystąpienia tego agrofaga, lub 4) nakaz wykonywania określonych zabiegów zwalczających tego agrofaga lub jego wektory, lub 5) obowiązek dokumentowania prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemieszczania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów oraz przechowywania tej dokumentacji, lub 6) nakaz prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemieszczania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w określony sposób ograniczający ryzyko rozprzestrzeniania się tego agrofaga lub jego wektorów, lub 7) nakaz zaniechania prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemieszczania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, lub 8) obowiązek zaopatrywania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w paszporty roślin lub inne dokumenty lub oznaczenia, lub 9) obowiązek poddawania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów kontroli przez wojewódzkiego inspektora, lub 10) zakaz wprowadzania z określonych państw trzecich określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, lub 11) nakaz zaopatrywania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich w fitosanitarne świadectwo eksportowe lub fitosanitarne świadectwo reeksportowe, lub 12) obowiązek spełnienia określonych wymagań dotyczących uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania lub przemieszczania w państwie pochodzenia określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich, lub 13) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich przed ich wysyłką kontroli przez organ państwa pochodzenia właściwy do spraw ochrony roślin przed agrofagami, lub 14) obowiązek potwierdzenia w fitosanitarnym świadectwie eksportowym lub fitosanitarnym świadectwie reeksportowym: a) spełnienia wymagań, o których mowa w pkt 12, lub b) poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów kontroli, o której mowa w pkt 13, lub 15) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich kwarantannie, lub 16) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich granicznej kontroli fitosanitarnej w zakresie niezbędnym do zwalczenia lub zapobieżenia rozprzestrzenieniu się tego agrofaga. 5. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku określonym w ust. 3, określa, w drodze rozporządzenia, obowiązki, nakazy lub zakazy, o których mowa w ust. 3, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego. 6. Minister właściwy do spraw rolnictwa może odstąpić od wydania rozporządzenia, o którym mowa w ust. 5, jeżeli środki wprowadzone na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 zapewniają zwalczenie agrofaga, którego one dotyczą, i zapobieżenie jego rozprzestrzenieniu się. 7. Jeżeli wykonanie obowiązków, nakazów lub zakazów określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 5 wymaga indywidualnego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach określonych podmiotów, rozstrzygnięcia w tym zakresie dokonuje się w drodze decyzji. Art. 10. 1. Jeżeli Główny Inspektor stwierdzi, że do zwalczenia lub zapobieżenia rozprzestrzenieniu się określonego agrofaga występującego na danym obszarze nie jest konieczne przekazywanie przez: 1) podmioty profesjonalne powiadomień, o których mowa w art. 14 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, 2) osoby niebędące podmiotami profesjonalnymi powiadomień, o których mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 - informuje o tym ministra właściwego do spraw rolnictwa. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których nie jest wymagane przekazywanie przez: 1) podmioty profesjonalne powiadomień, o których mowa w art. 14 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, 2) osoby niebędące podmiotami profesjonalnymi powiadomień, o których mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 - w odniesieniu do podejrzenia wystąpienia lub wystąpienia określonego agrofaga na danym obszarze, mając na uwadze informacje przekazane przez Głównego Inspektora na podstawie ust. 1 oraz zakres informacji niezbędnych Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa, zwanej dalej „Inspekcją”, do zwalczenia lub zapobieżenia rozprzestrzenieniu się tego agrofaga. Art. 11. 1. Środki, o których mowa w: 1) art. 10 akapit trzeci rozporządzenia 2016/2031, wprowadza, w drodze decyzji, na koszt strony, wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce podejrzenia wystąpienia danego agrofaga, 2) art. 17 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia 2016/2031, wprowadza, w drodze decyzji, na koszt strony, wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce wystąpienia danego agrofaga, 3) art. 138 ust. 1 lit. b i ust. 2 rozporządzenia 2017/625, w przypadku niezgodności roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów z wymogami ustawy, rozporządzenia 2016/2031 lub przepisów Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2016/2031, do których nie mają zastosowania pkt 1 i 2, wprowadza, w drodze decyzji, na koszt strony, wojewódzki inspektor przeprowadzający kontrolę urzędową tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów - przy czym, jeżeli jest konieczne wprowadzenie tych środków w miejscu innym niż miejsce podejrzenia wystąpienia lub miejsce wystąpienia danego agrofaga, lub miejsce przeprowadzenia kontroli - środki te wprowadza wojewódzki inspektor właściwy dla tego miejsca. 2. Instrukcje, o których mowa w art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 3 rozporządzenia 2016/2031, wydaje, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor. 3. W decyzjach, o których mowa w ust. 1 i 2, określa się obowiązki, nakazy lub zakazy nakładane na stronę, ze wskazaniem terminu wykonania tych obowiązków, nakazów lub zakazów, a w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, określa się ponadto zakres obszaru wyznaczonego zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, jeżeli są spełnione przesłanki do ustalenia tego obszaru. 4. W przypadku postępowania prowadzonego w sprawie roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów sprzedawanych poza punktem stałej lokalizacji (sprzedaż obwoźna i obnośna na targowiskach w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych   (Dz. U. z 2022 r. poz. 1452 i 1512) lub roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów objętych kontrolą przemieszczających się środków transportu lub towarów nimi przewożonych, stroną postępowania jest osoba faktycznie władająca tymi roślinami, produktami roślinnymi lub innymi przedmiotami. 5. O wszczęciu postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 4, nie zawiadamia się strony i w tym postępowaniu nie stosuje się przepisów art. 10 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego. 6. W przypadku przeniesienia posiadania roślin, produktów roślinnych, innych przedmiotów, gruntów lub obiektów, których dotyczy decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, 2 lub 3 lub ust. 2: 1) dotychczasowy posiadacz informuje o tym niezwłocznie wojewódzkiego inspektora, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia, w którym miało miejsce to przeniesienie; 2) wojewódzki inspektor nakłada na nowego posiadacza, w drodze decyzji, obowiązki, nakazy i zakazy, określone w odniesieniu do dotychczasowego posiadacza w decyzji, o której mowa odpowiednio w ust. 1 pkt 1, 2 lub 3 lub ust. 2; w decyzji tej wojewódzki inspektor może określić inny zakres lub termin wykonania tych obowiązków, nakazów lub zakazów, mając na uwadze biologię agrofaga, którego dotyczy ta decyzja, oraz sposoby rozprzestrzeniania się tego agrofaga. 7. Jeżeli środki określone w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, 2 lub 3, ust. 2 lub ust. 6 pkt 2, okażą się nieskuteczne lub nie zostaną prawidłowo wykonane, wojewódzki inspektor, w drodze decyzji, może określić inny zakres lub termin wykonania określonych w tej decyzji obowiązków, nakazów lub zakazów, mając na uwadze biologię agrofaga, którego dotyczy ta decyzja, oraz sposoby rozprzestrzeniania się tego agrofaga. 8. Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, ust. 6 pkt 2 i ust. 7, podlegają natychmiastowemu wykonaniu. 9. Zmiana i uchylenie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, ust. 6 pkt 2 i ust. 7, nie wymaga zgody strony. 10. Przepisy ust. 1-9 stosuje się odpowiednio w przypadku podejrzenia wystąpienia lub wystąpienia agrofaga niekwarantannowego spełniającego kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii. 11. W przypadku stwierdzenia wystąpienia agrofaga kwarantannowego dla Unii lub agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części, minister właściwy do spraw rolnictwa może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, środki, o których mowa w art. 10 akapit trzeci lub art. 17 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia 2016/2031, lub instrukcje, o których mowa w art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 3 rozporządzenia 2016/2031, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego. 12. Jeżeli środki fitosanitarne, o których mowa w ust. 11, są wprowadzane na obszarze wyznaczonym, wojewoda ogłasza, w drodze obwieszczenia, w wojewódzkim dzienniku urzędowym, informację o ustaleniu tego obszaru i jego zasięgu. Art. 12. 1. Informacje określone w: 1) art. 12 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, 2) art. 13 rozporządzenia 2016/2031, 3) art. 14 ust. 7 rozporządzenia 2016/2031 - wojewódzki inspektor udostępnia na stronie internetowej administrowanej przez wojewódzki inspektorat, a takie udostępnienie uważa się za przekazanie tych informacji podmiotom profesjonalnym i poinformowanie opinii publicznej. 2. Informacje, o których mowa w ust. 1, wojewódzki inspektor może udostępnić także w inny sposób zwyczajowo przyjęty na danym obszarze. Art. 13. 1. Podmiot wykonujący działalność w zakresie: 1) przemysłowego przetwarzania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów porażonych lub podejrzanych o porażenie przez agrofaga kwarantannowego dla Unii, agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub agrofaga niekwarantannowego, który spełnia kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii, lub 2) przemysłowego przetwarzania na obszarze strefy chronionej roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów porażonych lub podejrzanych o porażenie przez agrofaga kwarantannowego dla tej strefy chronionej - przy przetwarzaniu tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów stosuje metody zapewniające zniszczenie tego agrofaga. 2. Podmiot, który zamierza podjąć działalność określoną w ust. 1, przekazuje na piśmie informację o zamiarze podjęcia takiej działalności wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu na planowane miejsce wykonywania tej działalności, w terminie 14 dni przed dniem rozpoczęcia tej działalności. 3. Informacja, o której mowa w ust. 2, zawiera: 1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres podmiotu zamierzającego wykonywać działalność określoną w ust. 1, z tym że w przypadku gdy tym podmiotem jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą, zamiast adresu i miejsca zamieszkania tej osoby informacja ta zawiera adres miejsca wykonywania działalności gospodarczej; 2) adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż określony w pkt 1; 3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu zamierzającego wykonywać działalność określoną w ust. 1, a w przypadku podmiotu nieposiadającego tego numeru, numer PESEL, jeżeli taki numer posiada; 4) planowane miejsce wykonywania działalności określonej w ust. 1; 5) planowany termin rozpoczęcia działalności określonej w ust. 1; 6) określenie roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów przeznaczonych do przemysłowego przetwarzania w ramach działalności określonej w ust. 1; 7) nazwę agrofaga, o którym mowa w ust. 1. 4. Jeżeli podmiot, który zamierza podjąć działalność określoną w ust. 1, jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, w informacji, o której mowa w ust. 2, zamiast informacji określonych w ust. 3 pkt 1-3 może podać numer, pod którym został wpisany do tego rejestru. 5. Wojewódzki inspektor, po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 2, może przeprowadzić kontrolę w celu sprawdzenia, czy stosowane przez podmiot, który zamierza podjąć działalność określoną w ust. 1, metody przetwarzania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów zapewniają zniszczenie agrofaga. 6. Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 5, wojewódzki inspektor stwierdzi, że stosowane przez podmiot, który zamierza podjąć działalność określoną w ust. 1, metody przetwarzania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów nie zapewniają zniszczenia agrofaga, zakazuje, w drodze decyzji, wykonywania tej działalności, do czasu zapewnienia przez ten podmiot, że metody stosowane do przetwarzania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów zapewnią zniszczenie agrofaga. 7. Decyzja, o której mowa w ust. 6, podlega natychmiastowemu wykonaniu. 8. Podmiot wykonujący działalność określoną w ust. 1 przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi informację o zamiarze rozpoczęcia przetwarzania każdej partii roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w ramach tej działalności, w terminie 3 dni przed dniem rozpoczęcia tego przetwarzania. 9. Jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi, że stosowane metody przemysłowego przetwarzania: 1) nie zapewniły zniszczenia agrofaga, stosuje się przepisy art. 11 ust. 1-10; 2) nie zapewnią zniszczenia agrofaga, zakazuje, w drodze decyzji, wykonywania działalności określonej w ust. 1, do czasu zapewnienia, że metody stosowane do przetwarzania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów zapewnią zniszczenie agrofaga. 10. Decyzja, o której mowa w ust. 9 pkt 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu. 11. Wojewódzki inspektor gromadzi informacje o podmiotach wykonujących działalność określoną w ust. 1 i udostępnia te informacje podmiotom zainteresowanym przemysłowym przetworzeniem roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, o których mowa w ust. 1, w zakresie określonym w ust. 3 pkt 1, 2, 4, 6 i 7. Art. 14. 1. W przypadku gdy z przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1, wynika obowiązek przyjęcia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej środków przeciwko określonym agrofagom, każdy, do kogo odnoszą się obowiązki, nakazy lub zakazy mające na celu zwalczenie lub zapobieżenie rozprzestrzenieniu się tych agrofagów, określone na podstawie ust. 3, przestrzega tych obowiązków, nakazów i zakazów. 2. Obowiązki, nakazy i zakazy, o których mowa w ust. 3, mogą obejmować zwłaszcza: 1) zakaz wprowadzania, przemieszczania, utrzymywania, rozmnażania lub uwalniania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej określonych agrofagów lub 2) nakaz prowadzenia obserwacji występowania określonych agrofagów lub ich wektorów, lub 3) nakaz informowania, w określonym terminie, wojewódzkiego inspektora w przypadku podejrzenia występowania lub stwierdzenia wystąpienia określonych agrofagów, lub 4) nakaz wykonywania określonych zabiegów zwalczających określone agrofagi lub ich wektory, lub 5) obowiązek dokumentowania prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemieszczania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów oraz przechowywania tej dokumentacji, lub 6) nakaz prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemieszczania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w określony sposób ograniczający ryzyko rozprzestrzeniania się określonych agrofagów lub ich wektorów, lub 7) nakaz zaniechania prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemieszczania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, lub 8) obowiązek zaopatrywania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w paszporty roślin lub inne dokumenty lub oznaczenia, lub 9) obowiązek poddawania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów kontroli przez wojewódzkiego inspektora, lub 10) zakaz wprowadzania z określonych państw trzecich określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, lub 11) nakaz zaopatrywania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich w fitosanitarne świadectwo eksportowe lub fitosanitarne świadectwo reeksportowe, lub 12) obowiązek spełnienia określonych wymagań dotyczących uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania lub przemieszczania w państwie pochodzenia określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich, lub 13) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich przed ich wysyłką kontroli przez organ państwa pochodzenia właściwy do spraw ochrony roślin przed agrofagami, lub 14) obowiązek potwierdzenia w fitosanitarnym świadectwie eksportowym lub fitosanitarnym świadectwie reeksportowym: a) spełnienia wymagań, o których mowa w pkt 12, lub b) poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów kontroli, o której mowa w pkt 13, lub 15) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich kwarantannie, lub 16) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich granicznej kontroli fitosanitarnej w zakresie niezbędnym do zwalczenia lub zapobieżenia rozprzestrzenieniu się tego agrofaga. 3. Minister właściwy do spraw rolnictwa określa, w drodze rozporządzenia, w zakresie nieuregulowanym w bezpośrednio stosowanych przepisach prawa Unii Europejskiej, obowiązki, nakazy lub zakazy, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego. 4. W przypadku gdy z przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1, wynika obowiązek wykonania określonych zadań lub czynności przez państwo członkowskie Unii Europejskiej lub właściwy organ, minister właściwy do spraw rolnictwa, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, określa również rodzaje zadań lub czynności określonych w tych przepisach, wykonywanych przez wojewódzkiego inspektora lub Głównego Inspektora, lub sposób ich wykonywania, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego. 5. W przypadku gdy z przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1, wynika uprawnienie do przyjęcia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej środków przeciwko określonym agrofagom, każdy, do kogo odnoszą się obowiązki, nakazy lub zakazy mające na celu zwalczenie lub zapobieżenie rozprzestrzenieniu się tych agrofagów, określone na podstawie ust. 7, przestrzega tych obowiązków, nakazów i zakazów. 6. Obowiązki, nakazy i zakazy, o których mowa w ust. 5, mogą obejmować zwłaszcza: 1) zakaz wprowadzania, przemieszczania, utrzymywania, rozmnażania lub uwalniania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej określonych agrofagów lub 2) nakaz prowadzenia obserwacji występowania określonych agrofagów lub ich wektorów, lub 3) nakaz informowania, w określonym terminie, wojewódzkiego inspektora w przypadku podejrzenia występowania lub stwierdzenia wystąpienia określonych agrofagów, lub 4) nakaz wykonywania zabiegów zwalczających określone agrofagi lub ich wektory, lub 5) obowiązek dokumentowania prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemieszczania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów oraz przechowywania tej dokumentacji, lub 6) nakaz prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemieszczania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w określony sposób, ograniczający ryzyko rozprzestrzeniania się określonych agrofagów lub ich wektorów, lub 7) nakaz zaniechania prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemieszczania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, lub 8) obowiązek zaopatrywania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w paszporty roślin lub inne dokumenty lub oznaczenia, lub 9) obowiązek poddawania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów kontroli przez wojewódzkiego inspektora, lub 10) zakaz wprowadzania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów z określonych państw trzecich, lub 11) nakaz zaopatrywania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich w fitosanitarne świadectwo eksportowe lub fitosanitarne świadectwo reeksportowe, lub 12) obowiązek spełnienia określonych wymagań dotyczących uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania lub przemieszczania w państwie pochodzenia określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich, lub 13) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich przed ich wysyłką kontroli przez organ państwa pochodzenia właściwy do spraw ochrony roślin przed agrofagami, lub 14) obowiązek potwierdzenia w fitosanitarnym świadectwie eksportowym lub fitosanitarnym świadectwie reeksportowym: a) spełnienia wymagań, o których mowa w pkt 12, lub b) poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów kontroli, o której mowa w pkt 13, lub 15) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich kwarantannie, lub 16) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich granicznej kontroli fitosanitarnej w zakresie niezbędnym do zwalczenia lub zapobieżenia rozprzestrzenieniu się tego agrofaga. 7. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, obowiązki, nakazy lub zakazy, o których mowa w ust. 5, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego. 8. W przypadku gdy z przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1, wynika uprawnienie do wykonania określonych zadań lub czynności przez państwo członkowskie Unii Europejskiej lub właściwy organ, minister właściwy do spraw rolnictwa, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 7, może określić również rodzaje zadań lub czynności określonych w tych przepisach wykonywanych przez wojewódzkiego inspektora lub Głównego Inspektora lub sposób ich wykonywania, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego. 9. Jeżeli wykonanie obowiązków, nakazów lub zakazów określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 lub 7 wymaga indywidualnego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach określonych podmiotów, rozstrzygnięcia w tym zakresie dokonuje się w drodze decyzji. Art. 15. 1. Jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi porażenie przez regulowane agrofagi niekwarantannowe dla Unii roślin przeznaczonych do sadzenia, za których pośrednictwem agrofagi te są przenoszone, posiadanych w celu ich sprzedaży przez podmiot profesjonalny, z uwzględnieniem art. 37 ust. 1 akapit drugi i art. 39 rozporządzenia 2016/2031, zakazuje, w drodze decyzji, sprzedaży tych roślin jako roślin przeznaczonych do sadzenia. 2. W przypadku postępowania prowadzonego w sprawie roślin sprzedawanych poza punktem stałej lokalizacji (sprzedaż obwoźna i obnośna na targowiskach w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych) lub roślin objętych kontrolą przemieszczających się środków transportu lub towarów nimi przewożonych, stroną postępowania jest osoba faktycznie władająca tymi roślinami. 3. O wszczęciu postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 2, nie zawiadamia się strony i w tym postępowaniu nie stosuje się przepisów art. 10 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego. 4. Zmiana i uchylenie decyzji, o której mowa w ust. 1, nie wymaga zgody strony. 5. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu. Rozdział 3 Ustanawianie stref chronionych oraz miejsc produkcji i obszarów wolnych od określonych agrofagów Art. 16. Główny Inspektor: 1) wykonuje uprawnienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej w zakresie przekazywania Komisji Europejskiej wniosków o: a) uznanie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo jego części za strefę chronioną w odniesieniu do określonego agrofaga, zgodnie z art. 32 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, lub tymczasową strefę chronioną, zgodnie z art. 32 ust. 6 rozporządzenia 2016/2031, b) zmianę obszaru strefy chronionej lub tymczasowej strefy chronionej, zgodnie z art. 35 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, c) cofnięcie uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo jego części za strefę chronioną w odniesieniu do określonego agrofaga lub tymczasową strefę chronioną, zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031; 2) wykonuje obowiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej określone w art. 32 ust. 7 rozporządzenia 2016/2031. Art. 17. 1. Gospodarstwo rolne albo jego część będąca wyodrębnioną jednostką produkcyjną, albo gospodarstwa rolne będące zorganizowaną całością produkcyjną, zwane dalej „miejscem produkcji”, mogą być uznane za miejsce produkcji wolne od określonego agrofaga, jeżeli kontrola przeprowadzona przez wojewódzkiego inspektora, uwzględniająca biologię tego agrofaga i sposoby jego rozprzestrzeniania się, obejmująca w szczególności: 1) ocenę wizualną, badania laboratoryjne, testy lub kontrolę dokumentów, informacji lub danych, 2) ocenę, czy warunki prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemieszczania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w tym miejscu produkcji nie stwarzają ryzyka wprowadzenia do tego miejsca produkcji tego agrofaga - potwierdzi niewystępowanie tego agrofaga w tym miejscu produkcji. 2. W miejscu produkcji uznanym za wolne od określonego agrofaga posiadacz gospodarstwa rolnego wchodzącego w skład tego miejsca produkcji podejmuje działania niezbędne do utrzymania statusu miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga, w szczególności: 1) prowadzi: a) obserwacje występowania agrofaga, od którego miejsce produkcji zostało uznane za wolne, lub jego wektorów, przy czym w przypadku podejrzenia występowania lub stwierdzenia wystąpienia tego agrofaga, informuje o tym wojewódzkiego inspektora niezwłocznie, w terminie nie dłuższym jednak niż 7 dni, b) działania mające na celu ograniczenie ryzyka wprowadzenia tego agrofaga na obszar tego miejsca produkcji; 2) dokumentuje w sposób uzgodniony z wojewódzkim inspektorem: a) działania, o których mowa w pkt 1, b) uprawę, wytwarzanie, pakowanie, sortowanie, składowanie, obrót lub przemieszczanie określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w sposób umożliwiający stwierdzenie ich pochodzenia. 3. Status miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga nadaje, na wniosek wszystkich posiadaczy gospodarstw rolnych wchodzących w skład tego miejsca produkcji, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor właściwy ze względu na lokalizację tego miejsca produkcji. 4. W decyzji, o której mowa w ust. 3, określa się działania niezbędne do utrzymania statusu miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga oraz sposób ich prowadzenia. 5. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera: 1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres posiadacza gospodarstwa rolnego objętego wnioskiem, z tym że w przypadku gdy posiadaczem tego gospodarstwa jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą, zamiast adresu i miejsca zamieszkania tej osoby wniosek ten zawiera adres miejsca wykonywania działalności gospodarczej; 2) adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż określony w pkt 1; 3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza gospodarstwa rolnego objętego wnioskiem, a w przypadku posiadacza tego gospodarstwa nieposiadającego tego numeru, numer PESEL, jeżeli taki numer posiada; 4) nazwę agrofaga, którego dotyczy wniosek; 5) informacje o miejscu produkcji, którego dotyczy wniosek, w tym informacje o: a) jego lokalizacji, ze wskazaniem działek ewidencyjnych wchodzących w skład tego miejsca produkcji, b) obiektach wchodzących w skład tego miejsca produkcji, wykorzystywanych przy uprawie, wytwarzaniu, pakowaniu, sortowaniu, składowaniu, obrocie lub przemieszczaniu roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów. 6. Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, dołącza się mapę lub plan miejsca produkcji, którego dotyczy wniosek. 7. Jeżeli posiadacz gospodarstwa rolnego objętego wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, we wniosku tym zamiast informacji określonych w ust. 5 pkt 1-3 może podać numer, pod którym został wpisany do tego rejestru. 8. Do zmiany obszaru miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga przepisy ust. 1-7 stosuje się odpowiednio, przy czym w przypadku ograniczenia obszaru tego miejsca produkcji nie przeprowadza się kontroli. 9. Posiadacz gospodarstwa rolnego wchodzącego w skład miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga powiadamia wojewódzkiego inspektora o zmianie informacji zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 3, lub zawartych w dokumentach dołączonych do tego wniosku, w terminie 30 dni od dnia zajścia zdarzenia, które spowodowało zmianę tych informacji. 10. Jeżeli posiadacz gospodarstwa rolnego wchodzącego w skład miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga nie dopełnił obowiązku określonego w ust. 9, wojewódzki inspektor: 1) nakazuje, w drodze pisemnych zaleceń pokontrolnych, usunięcie stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie, jeżeli stwierdzone uchybienia nie stwarzają ryzyka wprowadzenia i rozprzestrzenienia się na obszarze miejsca produkcji agrofaga, za wolne od którego zostało uznane to miejsce produkcji, albo 2) znosi, w drodze decyzji, dla całości tego miejsca produkcji albo jego części status miejsca produkcji uznanego za wolne od tego agrofaga, jeżeli stwierdzone uchybienia stwarzają ryzyko wprowadzenia lub rozprzestrzenienia się tego agrofaga na obszarze tego miejsca produkcji, w zależności od rodzaju i zakresu stwierdzonych uchybień. 11. W przypadku gdy posiadacz gospodarstwa rolnego wchodzącego w skład miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga nie usunie stwierdzonych uchybień w terminie, o którym mowa w ust. 10 pkt 1, wojewódzki inspektor znosi, w drodze decyzji, dla całości tego miejsca produkcji albo jego części status miejsca produkcji uznanego za wolne od tego agrofaga w zależności od rodzaju i zakresu stwierdzonych uchybień. 12. Jeżeli z informacji zawartych w powiadomieniu, o którym mowa w ust. 9, wynika, że w miejscu produkcji uznanym za wolne od określonego agrofaga albo na części tego miejsca produkcji przestały być spełniane warunki wymagane do uzyskania statusu takiego miejsca produkcji, wojewódzki inspektor znosi, w drodze decyzji, dla całości tego miejsca produkcji albo jego części status miejsca produkcji uznanego za wolne od tego agrofaga. 13. Decyzje, o których mowa w ust. 10 pkt 2, ust. 11 i 12, podlegają natychmiastowemu wykonaniu. 14. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia: 1) zakres kontroli, jaka powinna zostać przeprowadzona w miejscu produkcji, i okres, jaki powinna objąć ta kontrola, a także szczegółowe warunki, jakie powinny być spełnione w tym miejscu produkcji, aby to miejsce produkcji mogło zostać uznane za wolne od określonego agrofaga, 2) szczegółowe działania niezbędne do utrzymania statusu miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga - mając na uwadze biologię tego agrofaga i sposoby jego rozprzestrzeniania się. Art. 18. 1. W miejscu produkcji uznanym za wolne od określonego agrofaga wojewódzki inspektor przeprowadza kontrolę w celu utrzymania statusu miejsca produkcji wolnego od tego agrofaga, obejmującą kontrolę występowania tego agrofaga oraz kontrolę działań określonych w decyzji, o której mowa w art. 17 ust. 3. 2. Jeżeli w wyniku kontroli zostanie stwierdzone, że w miejscu produkcji uznanym za wolne od określonego agrofaga wystąpił ten agrofag albo istnieje podejrzenie wystąpienia tego agrofaga, lub działania określone w decyzji, o której mowa w art. 17 ust. 3, są podejmowane niewłaściwie, wojewódzki inspektor znosi, w drodze decyzji, dla całości miejsca produkcji albo jego części status miejsca produkcji uznanego za wolne od tego agrofaga. 3. Wojewódzki inspektor odstępuje od zniesienia dla całości miejsca produkcji albo jego części statusu miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga, jeżeli: 1) stwierdzone uchybienia nie stwarzają ryzyka wprowadzenia i rozprzestrzenienia się na obszarze tego miejsca produkcji tego agrofaga lub 2) mimo stwierdzenia wystąpienia lub podejrzenia wystąpienia tego agrofaga na roślinach, produktach roślinnych lub innych przedmiotach wprowadzonych do tego miejsca produkcji nie istnieje ryzyko jego zadomowienia się lub rozprzestrzenienia w tym miejscu produkcji. 4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, wojewódzki inspektor nakazuje, w drodze pisemnych zaleceń pokontrolnych, usunięcie stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie. Jeżeli uchybienia te nie zostaną usunięte w wyznaczonym terminie, wojewódzki inspektor znosi, w drodze decyzji, dla całości miejsca produkcji albo jego części status miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga. 5. W przypadku gdy posiadacz gospodarstwa rolnego wchodzącego w skład miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1, lub nie współdziała przy przeprowadzaniu tej kontroli, co powoduje, że nie jest możliwe ustalenie spełnienia warunków do utrzymania statusu takiego miejsca produkcji, wojewódzki inspektor znosi, w drodze decyzji, status miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga. 6. Wojewódzki inspektor znosi, w drodze decyzji, dla całości miejsca produkcji albo jego części status miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga również na wniosek posiadacza gospodarstwa rolnego wchodzącego w skład tego miejsca produkcji. 7. Decyzje, o których mowa w ust. 2, 4 i 5, podlegają natychmiastowemu wykonaniu. 8. Czynności, o których mowa w ust. 1-4 oraz art. 17 ust. 1, 4 i 10-12, wojewódzki inspektor wykonuje zgodnie z Międzynarodowymi Standardami w zakresie Środków Fitosanitarnych, wydanymi na podstawie Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r.   (Dz. U. z 2001 r. poz. 151). 9. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, zakres lub częstotliwość kontroli, jakie powinny być przeprowadzane w celu utrzymania statusu miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga, mając na uwadze biologię tego agrofaga i sposoby jego rozprzestrzeniania się. Art. 19. 1. Dany obszar może zostać uznany za wolny od agrofaga określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 4, jeżeli kontrola przeprowadzona przez wojewódzkiego inspektora, obejmująca w szczególności: 1) ocenę wizualną, badania laboratoryjne, testy lub kontrolę dokumentów, informacji lub danych, 2) ocenę, czy warunki prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemieszczania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów na tym obszarze nie stwarzają ryzyka wprowadzenia na ten obszar tego agrofaga - potwierdzi niewystępowanie tego agrofaga na tym obszarze. 2. Obszar uznany za wolny od określonego agrofaga ustanawia wojewoda, w uzgodnieniu z Głównym Inspektorem, w drodze rozporządzenia - aktu prawa miejscowego. Wojewoda zapewnia udział społeczeństwa w opracowywaniu projektu tego rozporządzenia. 3. Podmioty prowadzące na obszarze uznanym za wolny od określonego agrofaga uprawę, zajmujące się na tym obszarze wytwarzaniem, pakowaniem, sortowaniem lub składowaniem określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów lub dokonujące obrotu lub przemieszczania tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów podejmują działania niezbędne do utrzymania przez ten obszar statusu obszaru uznanego za wolny od określonego agrofaga, które mogą obejmować w szczególności: 1) obserwacje występowania tego agrofaga lub jego wektorów i niezwłoczne informowanie wojewódzkiego inspektora w przypadku podejrzenia występowania lub stwierdzenia wystąpienia tego agrofaga, w terminie nie dłuższym jednak niż 7 dni lub 2) wykonywanie zabiegów zwalczających tego agrofaga lub jego wektory, lub 3) prowadzenie i przechowywanie dokumentacji dotyczącej prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemieszczania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, lub 4) prowadzenie uprawy, wytwarzanie, pakowanie, sortowanie, składowanie, obrót lub przemieszczanie określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w sposób ograniczający ryzyko rozprzestrzeniania się tego agrofaga lub jego wektorów, lub 5) zaniechanie prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemieszczania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, lub 6) przekazywanie wojewódzkiemu inspektorowi informacji o sposobie przeprowadzenia działań określonych w pkt 1-5 lub ich wynikach. 4. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia: 1) zakres kontroli, jaka powinna zostać przeprowadzona na danym obszarze, i okres, jaki powinna objąć ta kontrola, a także szczegółowe warunki, jakie powinny być spełnione na tym obszarze, aby ten obszar mógł zostać uznany za wolny od określonego agrofaga, 2) szczegółowe działania niezbędne do utrzymania przez dany obszar statusu obszaru uznanego za wolny od określonego agrofaga - mając na uwadze biologię tego agrofaga i sposoby jego rozprzestrzeniania się. Art. 20. 1. Na obszarze uznanym za wolny od określonego agrofaga wojewódzki inspektor przeprowadza kontrolę występowania tego agrofaga oraz kontrolę przeprowadzenia działań określonych w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 19 ust. 4. 2. Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 1, zostanie stwierdzone, że na obszarze uznanym za wolny od określonego agrofaga wystąpił te …