Rozporządzenie Ministra Poczt i Telegrafów z dnia 21 marca 1931 r. w sprawie ordynacji pocztowej.

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ NQ 45. 12 maja Rok 1931. T R E Ś C: ROZPORZI\DZENI E MINISTRI\ Poz.: 392-Poczt i Telegrafów z dnia 21 marca 1931 r. w sprawie ordynacji pocztowej . wchodzą 392. ROZPORZĄDZENIE MINISTRA POCZT I TELEGRAFóW z dnia 21 marca 1931 r. w sprawie ordynacji pocztowej. Na podstawie art. 6 i 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 czerwca 1924 r. o poczcie, telegrafie i telefonie, w brzmieniu załącznika do obwieszczenia Ministra Poczt i Telegrafów z dnia 21 stycznia 1931 r. w sprawie ogłoszenia j ednolitego tekstu tejże ustawy (Dz. U. R. P. Nr. 12, poz. 57) zarządzam co następuje: § 1. Wprowadza się ordynację pocztową, ustalającą warunki przyjmowania, przesyłania i doręcza­ nia przesyłek pocztowych przez prz ...dsiębiorstwo państwowe "Polska Poczta, Telegraf i Telefon" , według brzmienia załącznika, stanowiącego część gralną niniejszego rozporządzenia. § 2. inte- Postanowienia ordynacji pocztowej obo- wiązują w obrocie wewnętrznym. Obowiązują one także w obrocie zagranicznym, o ile na podstawie konwencyj i umów z poszczególnemi krajami nie wyda~o odmiennych postanowień. § 3. Rozporządzenie niniejsze, z zastrzeżeniem przewidzianem w ustępie drugim paragrafu niniejszego, obowiązuje na całym obszarze Państwa i wchodzi w życie z dniem 1· miesiąca kalendarzowego, nastę­ pującego po upływie trzech miesięcy od dnia ogło­ szenia. Postanowienia §§ 181 - 183 ordynacji pocztowej, o ile odnoszą się do doręczania przesyłek pośpiesznych w zamiejscowym okręgu pocztowym, • • • • •• 697 w życie w terminie określonym w ustępie pierwszym niniejszego paragrafu tylko na obszarze górnośląskiej części województwa śląskiego. Wprowadzenie w życie tych postanowień w powyższym zakresie na innych obszarach Państwa nastąpi w terminie, określonym osobnem rozporządzeniem. Równocześnie tracą moc obowiązującą wszelkie przepisy wydane w sprawach unormowanych niniejszem rozporządzeniem . W szczególności tracą moc: 1) przepisy ordynacyj pocztowych b. państw zaborczych, 2) rozporządzenie Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 9 stycznia 1925 r. w sprawie przesyłek listowych za pobraniem (Dz. U. R. P. Nr. 5, poz. 47), 3) rozporządzenie Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 27 kwietnia 1925 r. w sprawie terminów podjęcia przesyłek .p ocztowych (Dz. U. R. P. Nr. 46, poz. 321), . 4) rozporządzenie Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 18 stycznia 1926 r. o adresowaniu przesyłek pocztowych i telegramów, zamawianiu rozmów telefonicznych oraz używaniu języków w komunikacji telegraficznej i telefonicznej w obrocie wewnętrznym (Dz. U. R. P. Nr. 7, poz. 51), o ile dotyczy przesyłek pocztowych, 5) rozporządzenie Mi~istra Przemysłu i Handlu z dnia 4 marca 1926 r. w sprawie zwrotu i zmiany adresu przesyłek pocztowych oraz zmiany pobrania lub zlecenia (Dz. U. R. P. Nr. 27, poz. 166), 6) rozporządzenie Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 23 czerwca 1926 r. w sprawie paczek pilnych w obrocie wewnętrznym (Dz. U. R. P. Nr. 61, poz. 371), 7) rozporządzenie Ministra Poczt i Telegrafów z dnia 5 kwietnia 1927 r. o warunkach przyjmowania druków do przewozu pocztą (Dz. U. R. P. Nr. 44, poz. 392), Nr. 45. Dziennik Ustaw. Poz. 392. 693 8) rozporządzenie Ministra Poczt i Telegrafów z dnia 9 września 1927 r. w sprawie używania maszyn do oznaczania na pocztowych przesyłkach li· stowych kwoty uiszczonej opłaty pocztowej (Dz. U. R. P. Nr. 86, poz. 774), 9) rozporządzenie Ministra Poczt i Telegrafów z dnia 16 lutego 1928 r. w sprawie wymiany niezdatnych do użytku znaczków pocztowych (Dz. U. R. P. Nr. 21, poz. 189), 10) rozporządzenie Ministra Poczt i Telegrafów z dnia 5 lipca 1928 r. w sprawie zastępczego dorę­ cżania zwykłych przesyłek listowych lDz. U. R. P. Nr. 71, poz. 644), 11) rozporządzenie Ministra Poczt i Telegraf6w z dnia 18 czerwca 1928 r. w sprawie pocztowych przesyłek dworcowych (Dz. U. R. P. Nr. 72, poz. 651), 12) rozporządzenie Ministra Poczt i Telegrafów z dnia 30 czerwca 1928 r. o ryczałtowaniu opłat pocztowych za pocztowe przesyłki listowe (Dz. U. R, P. Nr. 72, poz. 653), 13) rozporządzenie Ministra Poczt i Telegrafów z dnia 17 grudnia 1928 r. o warunkach przyjmowania druków bezadresowych do przewozu pocztą (Dz. U. R. P. Nr. 103, poz. 927), 14) rozporządzenie Ministra Poczt i Telegrafów z dnia 30 maja 1930 r. o uzupełnieniu rozporządzenia z dnia 16 ltitego 1928 r. w sprawie wymiany niezdatnycb do użytku znaczków pocztowych (Dz. U. R. P. Nr. 47, poz. 400), 15) rozporządzenie Ministra Pocit i Telegrafów z dnia 23 sierpnia 1930 r. w sprawie podwyższenia kwot przekazów pocztowych i pobrań (Dz. U. R. P. Nr. 63, poz. 503), 16) rozporządzenie Ministra Poczt i Telegrafów z dnia 23 sierpnia 1930 r. w sprawie przyznania ulgowej opłaty pocztowej dla paczek z książkami (Dz. U. R. P. Nr. 63, poz. 504), . 17) rozporządzenie Ministra Poczt i Telegrafów Z dnia 26 marca 1931 r. w sprawie zleceń pocztowych w obrocie wewnętrznym (Dz. U, R. P. Nr. 29, poz. 200). Minister Poczt i Telegrafów: BOQrner zaś "zarząd poczty" oznaczają zarząd tegoż przed- siębiorstwa; słowa "urzędy pocztowe" oznaczają także "agencje pocztowe", słowa zaś "przesyłki reje- strowane"- takie przesyłki, których przyjęcie urząd pocztowy poświadcza zapomocą dowodów nadania . . Do przesyłek takich należą: polecone przesyłki listowe, listy wartościowe, paczki oraz przekazy pocztowe i telegraficzne. Postanowienia niniejszej ordynacji mają zastosowanie również do przesyłek pocztowych władz i urzędów państwowych oraz samorządowych, o ile specjalne przepisy nie stanowią inaczej. Obwieszczenia . i zarządzenia, przewidziane w ordynacji pocztowej, podaje zarząd poczty do publicznej wiadomości w Dzienniku Urzędowym Mmisterstwa Poczt i Telegrafów lub przez wywieszenie na tablicy pocztowej w lokalach urzędów i pośred­ nictw pocztowych. § 3. Każda miejscowość ąla swą przynależność pocztową. Miejscowości, przydzielone do danego urzędu pocztowego, stanowią jego okrąg pocztowy. Okrąg pocztowy dzieli się na: miejscowy okrąg doręczeń i zamiejscowy okrąg pocztowy. Do miejscowego okręgu doręczeń należy zasadniczo zwarty zabudowany obszar miejscowości, w której ma siedz~bę urząd pocztowy oraz obszar skupienia, obejmującego w jednej grupie najmniej 10 budynków, stojących od zwartego zabudowanego obszaru w promieniu 1 klm. Przydzielone do urzędu pocztowego miejscowości, znajdujące się poza jego miejscowym okrę­ giem doręczeń, stanowią zamiejscowy okrąg pocztowy. Jeżeli w okręgu pocztowym istnieje pośrednic­ two pocztowe lub służba listonosza wiejskiego, to tworzy się pomocniczy okrąg pośrednictwa pocztowego lub okrąg doręczeń listonosza wiejskiego. cz ę Ś ć d r u g a. POSTANOWIENIA OGóLNE. Zakres czynności poczty. Załącznik do rozporządzenia Ministnl Poczt i Telejfrafów s dnia 21 marca 1931 r.(poz. 392).. .oRDYNACJA POCZTOWA Część pierwsza. POSTANOWIENIA WSTĘPNE . § 1. Ordynacja pocztowa określa rodzaje służby pocztowej i ustala warunki. pod jakiemi ma si.~ odbywać przy}mowanie~ przesyłanie i do;-~czanie przesylek pocztOWych. § 2. W rozumieniu postanowień ,o rdynacji pocztowe] słowo "poczta'" oznacza przedsiębiorstwo pań­ stwowe "Polska Poczta, Telegraf i Telefon", słowa § 4. Poczta wykonywa czynności ~bjęte: niniejszą ordynacją pocztową i przepisami odrębnemi. Do czynności poczty objętych ordynacją pocztową należą: 1) sprzedaż znaczków pocztowych i druków płatnych, . 2) przyjmowanie i doręczanie zwykłych oraz poleconych przesyłek listowych, t. 'j. listów, kartek pocztowych pojedyńczych i z odpowiedzią, druków zwykłych, wypukłych dla ociemniałych i bezadresowych, papierów handlowych, próbek towarów oraz przesyłek mieszanych, . . 3) przyjmowanie i doręczanie listów wartościo­ wych oraz paczek bez podanej wartości i z podaną wartością, 4) przesyłanie pieniędzy zapomocą przekazów pocztowych i telegraficznych, Nr. 45. • Dziennik Ustaw. Poz. 392. 5} wypłata pieniędzy na podstawie przekazów kasowych, 6) inkasowanie pieniędzy zapomocą pobrań pocztowych, 7) inkasowanie pieniędzy zapomocą zleceń pocztowych. Do czynności poczty objętych przepisami odrębnemi należą: l} przyjmowanie wpłat, dokonywanie wypłat w obrocie oszczędnościowym i czekowym oraz wykonywanie innych ·czynności Pocz~ towej Kasy Oszczędności, 2) pośredniczenie w ,prenumeracie czasopism i wydawnictw perjodycznych, 3} pobieranie opłat radjofonicznych, 4) przewóz przesyłek pocztowych, 5) przewóz osób i ich bagaży pocztowemi środ­ kami komunikacyjnemi. § 5. Określone w § 4 czynności poczty wykonywa- 699 3} O przyjęciu do przewozu wszelkich przesypocztowych rozstrzyga wyłącznie urząd pocztowy nadawczy. § 8. łek W razie nieprzyjęcia przesyłki przy nadaniu, zwraca się ją nadawcy wraz z nalepionemi na niej i nieunieważnionemi znaczkami pocztowemi, lub też uiszczoną w gotówce opłatą pocztową. Opłaty uwidocznione na przesyłce lub płatnym druku skreśla się· W wypadku nieprzyjęcia przesyłek po unie- ważnieniu znaczków, zwraca się nadawcy, na jego żądanie, uiszczone opłaty pocztowe za pokwitowaniem, zatrzymując kopertę lub też opakowanie na które m znaczki nalepiono. W razie wyłączenia przesyłki od dalszego przewozu z powodu ujawnionej dodatkowo winy nadawcy, nie zwraca się nadawcy uiszczonej opłaty, w przeciwnym razie zwraca się nadawcy część opła­ ty za nieprzebytą drogę. ją zasadniczo wszystkie urzędy pocztowe. Pośrednictwa pocztowe zajmują się sprzedażą znaczków pocztowych i druków płatnych, przyjmowaniem i wydawaniem zwykłych przesyłek listowych, wydawaniem dokumentów oddawczych na przesyłki rejestrowane, jako też pośredniczeniem w zamawianiu czasopism i wydawnictw perjodycznych. , Zarząd poczty może jednak podany zakres czynności poszczególnych urzędów pocztowych ograniczyć, zakres czynności zaś pośrednictw pocztowych rozszerzyć. § 6. . Czynności służbowe listonoszów wiejskich polegają na przyjmowaniu, przenoszeniu i doręczaniu przesyłek pocztowych, przyjmowaniu prenumeraty czasopism i wydawnictw perjodycznych oraz sprzedaży znaczków pocztowych w miejscowościach, stanowiących ich okrąg doręczeń. Warunki korzystania Ze świadczeń poczty. § 7. 1) Poczta nie może odmówić przyjęcia do przewozu przesyłki, jeżeli jest w stanie dokonać go zapomocą swoich środków przewozowych i jeżeli nadawca zadość uczynił warunkom przyjęcia przesył­ ki do przewozu. 2) Poczta może tak przy nadaniu, jak i po nadaniu sprawdzać, czy nadawca zastosował się do warunków przyjęcia przesyłki. Badanie nie może powodować opóźnień w wykonywaniu służby pocztowej lub też w przewozie przesyłek pocztowych. Gdy badanie wykaże, że nadawca warunkom przyjęcia nie uczynił zadość, a postąpienie z przesyłką w inny sposób nie jest wyraźnie postanowione lub jest niedopuszczalne, zwraca się przesyłkę nadawcy, o ile adres jego na przesyłce jest podany lub z innych zewnętrznych znamion przesyłki można go poznać, w przeciwnym razie uważa się ją za niedoręczalną. " Tajemnica listów i innych przesyłek pocztowych. § 9. Funkcjonarjusze pocztowi obowiązani są przestrzegać jak najściślej tajemnicy listów i innych przesyłek pocztowych. Nie wolno im zatem udzielać osobom trzecim jakichkolwiek wiadomości o przesył­ kach pocztowych, otwierać zamkniętych przesyłek pocztowych, wglądać w ich zawartość lub dawać do tego komukolwiek sposobność. Przesyłki nadawane w stanie otwartym nie korzystają z ochrony . tajemnicy pocztowej, nie zwalnia to jednak funkcjonarjuszów pocztowych od zachowania tajemnicy o tych przesyłkach wobec osób prywatnych. Otwieranie przez funkcjonarjuszów pocztowych przesyłek, zawierających przedmioty wyłączo­ ne od przewozu pocztą, przesyłek niedoręczalnych i bez adresu, oraz uszkodzonych listów wartościo­ wych i paczek dozwolone jest w wypadkach przewidzianych w niniejszej ordynacji. Udzielanie władzom i urzędom państwowym wiadomości o przesyłkach pocztowych oraz zatrzymywanie, przeglądanie, zajęcie i otwieranie przesyłek pocztowych, jest dozwolone tylko w wypadkach prawem przewidzianych. § 10. Wyjaśnień o przesyłkach pocztowych moina udzielać na żądanie pisemne albo ustne nadawcom, adresatom albo ich prawnym zastępcom, gdy osoby te udowodnią swoje uprawnienie do żądania wyjaś­ nień i przesyłkę dokładnie określą. Wymienione poprzednio osoby mają prawo żą­ dać okazania w urzędzie pocztowym dokumentu oddawczego na określoną przesyłkę. Prawo to wygasa z upływem okresu czasu przechowywania wła­ ściwych dokumentów pocztowych. 700 • Nr. 45. Dziennik Ustaw, Poz. 392. Godziny urzędowe. Zażalenia. § 11. § 14, Przes ył k i p ocztow e możn a nadawać i odbierać w urz ę d ac h i p oś re dnictwach pocztowych w czasie godzin urz ę dowych . W służ b ie p ocztowe j obowiązuje czas liczenia według zegara 24-godzinnego, a mianowicie od O do 24, L j" od północy d o. p ółnocy, W wyp a dkach, gdy interes służby bezwzględnie tego wymag a, urz ę dy pocztowe mogą przerwać służ­ bę przyjmowa nia i wydawania przesyłek poc ztowych na czas niezb ę dnie p otrzebny do wyrobienia wysyłanego lub n ad e szłego materjału. Przerwa nie może trwać dłużej niż 45 minut. § 12. W każdym urz ę dzie pocztowym i pośrednic ­ twie pocztow em, w miejscu dla public.mości dostęp­ nem, ma być wywieszony p rzegl ąd ruchu pocztowego danego urz ę du, w którym to przeglądzie mają być podane następujące szczegóły: 1) godziny urzędowe w dnie powszednie, 'niedziele i ustawowe dnie świąteczne, 2) czas rozpoczęcia doręczania przesyłek pocztowych, 3) czas wyjmowania przesyłek ze skrytek pocztowych, 4) czas wyjmowania przesyłek ze skrzynek pocztowych, 5) czas odprawy przesyłek pocztowych z uwidoczn ieniem ostatecznego tenńinu ich nadawania, 6) czas n ade j ścia przesyłek pocztowych, 7) posta nowienia o przesyłkach, które można nadawać poza godzinami urzędowemi, 8) spis mi e jscowo ści, należących do miejscowego okr ę gu doręczeń, 9) spis mi e j s cowości, należącyc:;h do okręgu doręczeń listonosza wiejskiego, 10) spis miejscowości, należących do zamiejscowego okręgu pocztowego, 11) wykaz przydzielonych pośrednictw pocztowych, 12) spis miejscowości oraz miejsc poszczególnych miejscowości, w których są rozmieszczone skrzynki pocztowe, 13) należności za doręczanie przesyłek pośpies znych przez osobnego posłańca do wszystkich miejscowości, należących do okręgu danego urzędu pocztowego, 1) We wszystkich urz ę dą.ch pocztowych ma być prowadzona księga zażaleń, w której strony mo- g ą wnosić zażalenia na czynności urzędu lub pośre­ dnictwa pocztowego, 2) Zażalenia te załatwia naczelnik urzędu pocztowego lub właściwa dyrekcja poczt i telegrafów w drodze nadzoru służbowego. Cz ę Ś ć t r z e c i a. NALEŻNOŚCI POCZTOWE. Opłaty i dopłaty pocztowe. Wydatki. § 15. Opłata za przesyłki pocztowe jest to należność pobierana za przewóz i specjalne świadczenia, wymienione w niniejszej ordynacji. Każda przesyłka pocztowa musi być opłacona przy nadaniu. Wyjątki od tej zasady zawiera niniejsza ordynacja w przepisach o poszczególnych rodzajach przesyłek. Dopłaty są to należności pobierane od odbiorcy lub też nadawcy z tytułu uzupełnienia braku;' jącej opłaty za przewóz lub specjalne świadczenia. W jakich wypadkach dopłaty są pobierane określa­ ją przepisy ordynacji. Wydatki stanowią należność poczty za faktycznie poniesione koszty, któremi przesyłkę obcią­ żono. Opłaty i wydatki oblicza się osobno za każ~. dą poszcze r. ólną przesyłkę pocztową. Wysokość opłat określa taryfa pocztowa. § 16. § 13. Nadawca przesyłki pocztowej odpowiada wobec poczty za nieuiszczone n a leżności pocztowe nawet w tym wypadku, gdyby jej nie przyjął zpowrotem, Na zabezpieczenie wszystkich należności, wymienionych w § 15, poczta ma prawo zastawu na przesyłce pocztowej , Prawo to służy poczcie dotąd, dopóki przesyłka pocztowa znajduje się w jej posiadaniu. Skutki prawa zastawu określają ustawy cywilne. Poczta ma prawo niepokrytą przez ' nadawcę opłatę pocztową i wydatki pokryć z kwoty uzyskanej przy sprzeda ży przesyłki, dokonanej w myśl niniejszych przepisów, Roszczenie poczty do nadawcy o zapłatę należności pocztow ych ulega przedawnieniu po upły­ wie jedne go roku, licząc od dnia następującego po nadaniu przesyłki. § 17. Wszelkie wpłaty dokonywane w urzędach pocztowych oraz wypła ty realizowane przez te urzę­ dy odbywaj ą s i ę w walucie polskiej, W arunki wpłaty lub wypłaty także w innej walucie określ ą osobne przepisy, W wypadku, gdy urzą d pocztowy chwilowo nie posiada tyle gotówki, aby mógł przekaz wypłacić, następuje wypłata przekazu po otrzymaniu przez urząd pieniędzy na ten cel potrzebnych. Przesyłki doręcza się po uiszczeniu ciążących na nich należności pocztowy ch, Prze z przyję cie prze syłki pocztowej odbiorca zobowią zuje s ię uiś cić doda tkowo także i te należ­ ności pocztowe, jakie w chwili wydania przesyłki nie były jeszcze znane, czy też przez pomyłkę nie zostały pobrane, albo z powodu błędu rachunkowego lub niewłaściwego zastosowania taryfy zostały ściągnięte w mniejszej kwocie. Pocztowy obró.t pieniężny. • 701 DziennIK. Ustaw. Poz. 392. Nr. 45. Poczta domagać się może zapłaty powyższych wydatków w terminie jednego roku, licząc od dnia następującego po dniu doręczenia przesyłki. opłat i § 18. Należności poczty z tytułu niezapłaconych przez nadawcę lub odbiorcę opłat, dopłat lub wydatków mogą być ściągane w trybie postępowania przymusowego w administracji. § 19. Nadpłaty t. j. opłaty pocztowe, pobrane gotówką przez funkcjonarjusza pocztowego w sumie wyższej aniżeli zgodnie z obowiązującą taryfą pobrać należało, zwraca się: 1) na' żądanie pisemne albo ustne nadawcy lub odbiorcy, zależnie od tego, który z nich je wpłacił, 2) z urzędu wówczas, jeśli nadpłata, stwierdzona przy sprawdzaniu urzędowych ksiąg lub dokumentów pocztowych, przewyższa 50 groszy. Osoba interesowana winna wykazać swoje uprawnienie do zwrotu nadpłaty, przedstawić odnoś­ ny dowód nadania, przy doręczonych zaś przesył­ kach listowych - odnośną kopertę (opakowanie) przesyłki. Nadpłatę wypłaca się za osobnem pokwitowaniem, wolnem od opłaty stemplowej (art. 137 poz. 12 ustawy z dnia 1 lipca 1926 r. o opłatach stemplowych - Dz. U. R. P. Nr. 98, poz. 570). Właściwym do wypłacania nadpłaty jest urząd pocztowy, w którym nadpłatę uskuteczniono, jeżeli zaś nadpłatę zwraca się z urzędu, zwraca ją ten urząd pocztowy, w którego okręgu mieszka osoba uprawniona do otrzymania nadpłaty. Obowiązek zwrotu nadpłaty wygasa po upły­ wie roku, licząc od dnia następującego po dniu nadania przesyłki. Zwolnienie od opłat pocztowych.' § 20. Specjalne przepisy określają, które przesyłki pocztowe są zwolnione od opłat pocztowych. ' Uiszczanie opłat i dopłat pocztowych oraz wydatków. § 21. Opłaty pocztowe za nadawane przesyłki pocztowe uiszcza się: znaczkami pocztowemi, gotówką lub zapomocą maszyny do oznaczenia kwoty uiszczonej opłaty, wreszcie także ryczałtem. _ Opłaty pocztowe mogą być również kredytowane. Dopłaty pocztowe oraz wydatki uiszcza się zawsze gotówką. Znaczki pocztowe. § 22. Minister Poczt i Telegrafów zarządza nakład, wprowadza w obieg, oznacza wartość i zarządza zmianę lub' zniesienie ważności znaczków pocztowych i druków płatnych. Wprowadza się następujące rodzaje znaczków pocztowych: 1) znaczki opłaty pocztowej do uiszczenia opłat pocztowych, 2) znaczki dopłaty do uiszczenia dopłat pocztowych, 3) przedmioty z wytłoczonemi na nich znaczkami opłaty pocztowej. § 23. Znaczki po'c ztowe są sprzedawane po cenie imiennej. Sprzedażą znaczków pocztowych zajmują się: 1) urzędy i pośrednictwa pocztowe oraz listonosze wiejscy, ' 2) osoby prywatne, które otrzymały zezwolenie na sprzedaż znaczków pocztowych. Pośrednictwa pocztowe i prywatni sprzedawcy znaczków pocztowych otrzymują prowizję za zakupione znaczki pocztowe. Poczta może wprowadzić automaty do sprzedaży znaczków pocztowych oraz zająć się bezpośredniem wytłaczaniem znaczków opłaty na przedmiotach lub . opakowaniach przedmiotów, przeznaczonyc~ do wysyłania drogą pocztową, pod warunkami określonemi przez Ministra Poczt i Telegrafów. § 24. Znaczki opłaty pocztowej i przedmioty z wytłoczonemi na nich znaczkami opłaty pocztowej mo' gą być zaopatrzone cechami odróżniającemi (inicjałami), wykonanemi zap0mocą dziurkowania pod warunkiem, że: 1) inicjały będą wykonane w sposób nieutrudniający ekspertyzy znaczka, 'średnica dziurek nie będzie przewyższała 4/5 mm, wysokość liter inicjału nie przekroczy 1/3 wysokości znaczka, a ilość liter i cyfr nie będzie większa od pięciu, 2) wzory dziurkowania zostaną złożone w przynależnym urzędzie pocztowym. § 25. Za nieważne uważa się: 1) znaczki opłaty, wycięte z przedmiotów, na których znaczek wytłoczono, 2) znaczki pocztowe, nagumowane na powierzchni obrazu, 3) znaczki pocztowe już używane, zabrudzone lub uszkodzone, z obciętemi brzegami, złożo­ ne z części, takie, których nie można wyraźnie rozpoznać, że są prawdziwe lub jeszcze nieużywane, 4) z nalepionych jedne na drugie znaczków pocztowych, te znaczki, które nie są całko­ wicie widoczne, 5) znaczki pocztowe, na których rysunku wytłoczono odciski pieczęci prywatnej, 6) znaczki wycofane z obiegu, 7) znaczki pocztowe, których rysunek lub napis zmieniono, przekreślono, usunięto, przepisano lub zadrukowano, Dziennik Ustaw. Poz. 392. 8} znaczki pocztowe, na których dziurkowane cechy odróżniające nie odpowiadają warunkom podanym w § 24. Wymiana znaczków pocztowych. § 26. NiezdaŁne do użytku znaczki pocztowe można w urz ę d a ch pocztowych wymienić, a mianowicie: . 1) niezdatne do użytku, nalepione lub wytło­ czone na prywatnych przedmiotach znaczki opłaty, na znaczki równej wartości pod warunkiem, że znaczki są ważne i nieuszkodzone, nie noszą śladów używania, oraz, że je przedstawiono nalepione na kopertach (opakowaniach)., kartkach albo na arkuszu papieru, 2) niezdatne do użytku, ważne i całe kartki pocztowe pojedyńcze i z opłaconą odpowiedz ią, lub inne przedmioty urzędowego nakł a du z wytłoczonemi na nich znaczkami opłaty pocztowej, na kartki pocztowe lub przedmioty równej wartości, 3') nieprzyj ę te przy okien ku pocztowem zwykłe i polecone przesyłki listowe z wy tło­ czonemi na nich zanomocą maszyny nie' dość czystemi, wyraźnemi albo kompletnemi znakami uiszczonej opłaty pocztowej, na gotówkę równej wartości. Tytułem opłaty manipulacyjnej za wymianę pobierają urzędy należności, określone w taryfie pocztowej. Znaczków pocztowych nieużywanych i nienalep~oI'l'Ych ~a . pr~dm!otach !loie. przyjmuje się zpo~ wTo>tem, am SIę łch me wytn'łer:na. Wycofane z obiegu znaczki pocztowe można wymilen1ać na znaczki ob,i1egowe w terminie', podanvm do wiado mości publicznej zapomocą odpowiedn~ego ogłoszenia. Uiszczanie opłat zapomocą znaczków pocztowych. § 27. Znaczkami pocztowemi uiszcza się, :zasadniczo opłaty za przesyłki listowe. § 28. Znaczki pocztowe nalepia się, o ile możnOSCI w rak najmniejszej ilości, w górnej części prawej strony adresowe j przesyłki. Nie jest dopuszczalne nalepianie ich tak, aby wystaw ały poza krawędź lub były przegięte na dmg", stl'onę przesyłki. Nalep ianie znaczków pocztowych na przesył­ kaltfl. pocztow ych jest rzeczą nadawcy. § 21}. Za znaczki pocztowe, nalepione przez nadawcę na przesy'lc e poczt0wej w wyższej war tości, aniżeli przepisuje taryfa, nie zwraca się nadpłaty. § 30. Przesyłki, na których nalepiono znaczki pocztowe' zagranic zlle, znaczki na opłatę specjalnych świadczeń lub znaczki dopłaty zamiast zwykłych Nr. 45. znaczków opłaty pocztowej, uważa się za nieopłacone. § 31. Płatne druki pocztowe, jako to adresy pomocnicze, blankiety przekazów pocztowych i telegraficznych, kartki zleceniowe z wyłączeniem odcinków, oraz wykazy zleceniowe stają się z chwilą nadania własnością poczty. Wyjątek stanowią niewykupione zlecenia, przy których nadawcom zwraca się nadane przez nich wykazy i kartki zleceniowe. Uiszczanie' gotówką opłat i dopłat pocztowych. § 32. Gotówką uiszcza się opłaty pocztowe za nadane przekazy pocztowe i telegraficzne, pac1:ki i listy wartościowe. Wyjątkowo za nadawane przesyłki listowe polecone i zwykłe w obrocie krajowym uiszcza się opłaty gotówką, gdy na to zezwoli zarząd poczty, lub w przypadku, gdy urzędowi pocztowemu i pośrednictwu pocztowemu zabraknie chwilowo znaczków pocztowych, lub gdy na przesyłce listowej niema miejsca do nalepienia odpowiedniej ilości znaczków opłaty. Dopłaty pocztowe uiszcza się zawsze gotówką. Przy uiszczaniu taryfowej dopłaty za przesyłki listowe odbiorc,a otrzymuje przesyłkę z nalepionemi na niej znaczkami dopłaty, unieważnionemi odciskiem datownika urzędu pocztowego oddawczego. § 33. Warunki kredytowania opłat pocztowych określa Ministerstwo Poczt i Telegrafów. Uiszczanie opłat pocztowych zapomocą maszyny do oznaczania kwoty uiszczonych opłat. § 34. 1) Opłaty za przesyłki listowe mogą być uiszczone przez umieszczenie na przesyłkach zapomocą maszyny odcisku stempla, wskazującego kwotę uiszczonej opłaty. Odcisk powyższego stempla może być uskuteczniony tylko temi typami maszyn, które zostały zatwierdzone przez Ministra Poczt i Telegrafów. 2) Zezwoleń na nadawanie pocztowych przesyłek listowych, opłacanych w sposób wymieniony w punkcie 1, udziela, Ministerstw0' Poczt i Tełegra­ fów lub za jego zgodą właściwe dyrekcje poczt i telegrafów. Władze te mogą określać warunki, pod jakiemi powyższe zezwolenie zostanie udzielone. W razie niezachowania tych warunków Ministerstwo Poczt i Telegrafów z urzędu lub na wniosek właściwej dyrekcji poczt i telegrafów może cofnąć to zezwolenie. 3) Przesyłki listowe, za które opłatę uiszczono w sposób, wymieniony w punkcie 1, muszą być oddane w urzędzie pocztowym do rąk urzęd'nika. Przesyłki te będą traktowane jak przesyłki listowe. za które opłatę uiszczono przez nalepienie znaczków pocztowych. Przesyłki listowe, za które opłaty taryfowej nie uiszczono całkowicie, w sposób wymieniony w punkcie 1, będą obciążalle dopłatą w wysokości podwójnej opłaty brakującej. Nr. 45. Dziennik Ustaw. Poz. 392. Przesyłki listowe, wymienione w punkcie l, opatrzone odciskiem stempla, wrzucone do skrzynek pocztowych, będą uważane za nieopłacone. 4) Odciski stempla, wskazującego kwotę uiszczonej opłaty, muszą być czyste, wyraźne i komp~ctn('. 703 c z ę Ś Ć c z war t a. WARUNKI PRZY JĘCIA PRZESYŁEK DO PRZEWOZU DROGĄ POCZTOWĄ. Postanowienia zasadnicze. § 41. Przesyłki, na których -umieszczony odcisk stempla nie odpowiada powyższym wymaganiom, Drogą pocztową można przesyłać wszelkie będą uważane za przesyłki nieopłacone. przedmioty, których przewóz ze względu na ich wagę Nieważne są odciski stempla, wskazującego ­ i wymiary jl~st możliwy, a na mocy obowiązujących kwotę uiszczonej opłaty, umieszczone na skrawkach przepisów nie jest zabroniony. papieru, nalepionych na przesyłkach listowych. § 42. Przesyłki takie będą uważane za nieopłacone. Przesyłki, zawierające płyny, zwierzęta żywe, Uiszczanie opłat pocztowych ryczałtem. § 35. Opłaty pocztowe za przesyłki listowe zwykłe . i polecone w obrocie krajowym mogą być uiszczane ryczałtem. Zezwoleń na uiszczanie ryczałtem opłat pocztowych za nadawane przesyłki listowe udziela Minister Poczt i Telegrafów. Minister Poczt i Telegrafów może bez podania powodów cofnąć udzielone zezwolenie. § 36. Za opłatą ryczałtową nie mogą być nadawane czasopisma i wydawnictwa perjodyczne, przesyłane według taryfy dla czasopism. rzeczy ulegające szybkiemu zepsuciu, gniciu, rozbiciu, lub wydzielające z siebie tłuszcz, wilgoć albo farbę, mogą być przyjęte do przewozu drogą pocztową, je'żeli ze względu na istniejące urządzenia pocztowe nie zachodzi obawa, że przyjęcie ich nie spowoduje przeszkody w służbie, uszkodzenia innych przesyłek lub szkody dla zdrowia ludzkiego. Nadawca przez stosowne opakowanie takich przesyłek, wskazane w załączniku I do niniejszej ordynacji, WinIen zapobiec uszkodzeniu, które grozić może przesyłkom pocztowym albo innym przedmiotom lub osobom. Odpowiada on za wszelkie szkody powstałe wskutek braku lub wadliwego opakowania. Jeżeli szkoda powstała wskutek właściwości przesyłki, zachodzi domniemanie, że opakowanie było wadliwe. Przedmioty wyłączone od przewozu drogą pocz- § 37. tową· Opłaty dodatkowe za przesyłki listowe, z wyjątkiem opłaty za polecenie, muszą być uiszczone przy nadaniu, przez nalepienie na przesyłce znacz- § 43. ków pocztowych. § 38. N a przesyłkach, wymienionych w § 35, winien umieszczony na stronie adresowej dokładny adres nadawcy, któremu zezwolono na uiszczanie ryczałtem opłat pocztowych, oraz napis: "Opłata pocztowa ryczałtowana zarządzeniem Ministra Poczt i Telegrafów z dnia . . . . Nr . . . . . ", lub odpowiedni skrót. Waga nadawanych przesyłek nie może przewyższać norm ustalonych taryfą pocztową. być § 39. Przesyłki listowe tak zwykłe, jak i polecone, podlegające opłacie ryczałtowej, muszą być nadawa- ne przy okienku w urzędzie pocztowym zapomocą pocztowych książek nadawczych. § 40. Kwotę, jaką tytułem ryczałtu ma UlSCIC upoważniony do nadawania listowych przesyłek pocztowych za opłatą ryczałtową, ustala we dług obowią­ zującej taryfy Minister Poczt i Telegrafów. Ustalona przez Ministra Poczt i Telegrafów kwota ma być wpłacona najdalej w ciągu 15 dni, liczac od dnia nastepnego po doręczeniu odnośnego postanowienia Ministra Poczt i Telegrafów. Od przewozu drogą pocztową są wyłączone przedmioty: 1) których przewóz na mocy obowiązujących przepisów jest zakazany; 2) które grożą niebezpieczeństwem osobom i rzeczom, a mianowicie: materjały strzelnicze i wybuchowe, amunicja, materjały zapalne, ognie sztuczne, gazy zgęszczone albo skroplone, materiały, które w zetknięciu z wodą wywiązują gazy zapalne albo ułat­ wiają spalanie, materjały samozapalne, pły­ ny zapalne, ma terjały żrące, trucizny, materj ały szkodliwe dla zdrowia albo wzbudzające wstręt, żywe ' zwierzęta jadowite albo z innego powodu niebezpieczne, dotknięte chorobą, budzące wstręt albo obrzydzenie i zwierzęta dzikie. Nadawca, który nadaje powyższe przedmioty w przesyłk ach pocztowych zamilczając lub nie podając dokładnie zawartości albo w inny sposób wprowadza w błąd pocztę, niezależ­ nie od odpowiedzialności karnej, ponosi odpowiedzialność za wszelkie szkody wynikłe wskutek szczególnej zawartości przesyłki. Ma on też pokryć szkody jakie poczta poniosłaby z powodu roszczeń zgłoszonych przeciw niej w tym względzie. Jeżeli w danym razie nie da się ustalić przyczyny szkody, a mogła ona powstać z właściwości przedmiotu, przewożonego Nr. 45. Dziennik Ustaw. Poz. 392. 704 wbrew zakazowi powyższemu, zachodzi domniemanie, że powstała ona z właściwości tego przedmiotu; 3) przesyłki, które na stronie zewnętrznej lub na widocznej zawartości przesyłki mieszczą słowa lub ryciny nieprzyzwoite, nieobyczajne, ubliżające czci osobistej, uczuciom narodowym, religijnym, lub są ze względu na niebezpieczeństwo publiczne niedozwolone. § 44. 1) Przesyłki, zawierające przedmioty wymienione w § 43 punkt 1 i 2, ulegają zniszczeniu albo sprzedaży. Z kwotą uzyskaną ze sprzedaży przesyłek postępuje się w myśl postanowień § 353 punkt 3. 2) Przesyłki, wskazane w § 43 punkt 3, uważa się za niedoręczalne . § 45. wprowadza pocztę w błąd w inny sposób, odpowiada za wszelkie szkody, spowodowane szczególną właściwością przedmiotu przesyłki, niezależnie od odpowiedzialności karnej. Z zatrzymanemi przedmiotami postępuje się według § 44 punkt 1. § 48. Urzędy pocztowe, w razie uzasadnionego podejrzenia, mogą żądać otwarcia przez nadawcę przesyłek, zawierających przedmioty warunkowo dopuszczone do przewozu drogą pocztową w tym celu, aby mogły stwierdzić, czy obowiązującym przepisom opakowania zadość uczyniono. Przesyłki takie, w razie stwierdzenia powyż­ szych nieprawidłowości, zwraca się nadawcy. Opakowanie i zamknięcie. § 49. Urząd pocztowy ma prawo otwierać przesyłki, co do których zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że zawierają przedmioty wyłączone od przewozu drogą pocztową. O ile otwarcie przesyłki odbywa się w urzę­ dzie nadawczym lub oddawczym, należy do otwarcia wezwać nadawcę lub odbiorcę, w innych zaś wy- padkach, lub gdy nadawca lub odbiorca w oznaczonym czasie nie stawi się w urzędzie pocztowym, otwarcia przesyłki dokonywa się wobec dwóch świadków. O wyniku oględzin spisuje się protokół. Z listami postępuje się w ten sposób, że wzywa się nadawcę do otwarcia listu. W razie odmowy, albo gdy nadawca nie zgłosił się w urzędzie pocztowym w oznaczonym czasie, zwraca się list nadawcy. Jeżeli nadawcy nie można odszukać, wyłącza się list od przewozu i uważa za niedoręczalny. Zasadniczo każda przesyłka pocztowa winna być opakowana i zamknięta. Wyjątek stanowią przesyłki, które według postanowień niniejszej ordynacji pocztowej mogą być nadawane bez opakowania lub zamknięcia. § 50. Opakowanie i zamknięcie przesyłek musi być tego rodzaju, aby. zawartość była chroniona przed zagubieniem, zmniejszeniem lub uszkodzeniem, i aby przesyłki nie można było naruszyć bez widocznego śladu uszkodzenia opakowania, zerwania lub uszkodzenia zamknięcia . Opakowanie i zamknięcie musi być tego rodzaju, aby nie mogło ranić osób, ani uszkodzić innych przesyłek. Przedmioty warunkowo dopuszczone do przewozu Sposób opakowania i zamknięcia poszczególnych rodzajów przesyłek pocztowych wskazują dalsze postanowienia niniejszej ordynacji. drogą pocztową. § 51. § 46. Przesyłki pocztowe, uznane z zewnętrznego wyglądu przy nadaniu za niedostatecznie opakowane lub niedostatecznie zamknięte, zwraca się nadawcy. Wyjątek w tym względzie zawierają postano- Z przedmiotów, wyłączonych od przewozu dropunkt 2), mogą być przyjęte do przewozu przedmioty, wymienione w załączniku II niniejszej ordynacji, pod warunkami tam podanemi. Wysyłając takie przedmioty nadawca przez użycie przepisowego opakowania przesyłki winien zapobiec szczególnym niebezpieczeństwom, które grozić mogą prz esył kom pocztowym albo innym przedmiotom lub osobom. Nadawca odpowiada za wszelkie szkody spowodowane szczegó ln ą wła ściwością zawartości przesyłki i ma poczcie z wr ócić wszelkie szkody, jakieby ona poniosła z powodu roszczeń zgłoszonych przeciw niej w tym wz g lędzie. Jeżeli szkoda powstała w sku tek właściwości przesyłki, zachodzi domniemanie, że opakowanie było wadliwe. gą pocztową (§ 43 § 47. Nadawca, który wysyła drogą pocztową przedmioty warunkowo dopuszczone do przewozu z pomini ę ciem w arunków obowiązujących przy ich nadaniu, zamilcza lub podaje fałszywą zawartość, albo wienia § 115. § 52. Przyjęcie przesyłki bez zastrzeżeń nie uzasadnia domniemania, że jej opakowanie i zamknięcie było wystarczające. Nadawca odpowiada za wszelką szkodę, wyrządz o ną osobom lub innym przesył­ kom, powstałą wskutek złego opakowania lub zamknięcia . przyjętej · przesyłki i ma zwrócić poczcie wszelkie szkody z powodu roszczeń podniesionych przeciw niej z tego powodu. Waga. § 53. Dla każdego rodzaju przesyłek pocztowych ustala taryfa pocztowa najwyższą wagę, do jakiej mogą być przyjmowane. Do wagi wlicza się opakowanie i zamknięcie oraz materjał użyty na adres. Dziennik Ustaw. Poz. 392. · Nr. 45. § 54. Przesyłki listowe waży się przy nadaniu tylko wówczas, gdy to jest potrzebne do obliczenia opłaty pocztowej. Nadwyżka ustalonej taryfą jednostki wagi uzasadnia stosowanie wyższej stawki taryfowej. Wagę listów wartościowych ustala się w gramach i półgramach, wagę paczek z podaną wartością w kilogramach i gramach. Nadwyżki nieprzekraczającej pół grama przy . listach wartościowych oraz jednego grama przy paczkach z podaną wartością nie uwzględnia się. Wagę zaś paczek bez podanej wartości ustala się w całych kilogramach i półkilogramach, przyczem każdą nadwyżkę wagi, przewyższającą pół kilograma, liczy się za pełne pół kilograma. Wagę listów wartościowych oznacza się na listach, wagę zaś paczek - na paczkach i odnośnych adresach pomocniczych. Adres. § 55. Każda przesyłka pocztowa winna być opatrzona dokładnym, wyraźnym adresem, oznaczającym adresata, miejsce przeznaczenia i doręczenia w sposób tak dokładny, aby nie z a chodziły żadne wą tpli­ wości w kierowaniu przesyłki do miejsca przeznacZf.mia i aby bez poszukiwań można było przesyłkę doręczyć. .. Na przesyłkach do miejscowości, w których niema urzędów pocztowych, wpisywać należy nazwę urzędu pocztowego oddawczego, do którego dana miejscowośc jest przydzielona. W szczególności: 1) nie wolno oznaczać adresata umówionemi znakami, lic zbami, 'głoskami albo zmyślonemi wyrazami, ' 2) nazwy miejscowo ś ci mniej znanych winny być dokładnie określone przez podanie województwa, powia tu, szlaku kolejowego i t. p. Nazwa urzędu pocztowego winna być napisana w brzmieniu podanem w urzędowym spisie urzędów pocztowych, 3) na ptzesyłkach pocztowyćh, przeznaczonych do większych miejscowości, oznaczyć należy miejsce doręczenia (mieszkanie) przez podanie ulicy, numeru domu, piętra, schodów i numeru drzwi, 4) na przesyłkach dla posiadaczy skrytek pocztowych pod a ć należy obok imienia i nazwi- . ska adresata oraz nazwy urzędu pocztowego także numer ich skrytki. § 56. Wyjątek od postanowień § 55 stanowią: 1) zwykłe przesyłki listowe adresowane poste- restante, w których adresie zamiast nazwiska odbiorcy podano cyfry, litery lub słowa, 2) zwykłe i polecone przesyłki listowe, listy wartościowe, paczki oraz przekazy pocztowe i telegraficzne, opatrzone adresem odbiorcy i zamiast oznaczenia miejsca dorę- 705 czenia (mieszkania), napisem w adresie "poste-restante" , 3) zwykłe druki bezadresowe, na których podano wyłącznie mie jsce przeznaczenia i .z~­ wód odbiorcy, np. do lekarzy, nauczyclelI, zegarmistrzów, ślusarzy i t. p., 4) zwykłe przesyłki listowe, w adresie których podane jest tylko mieszkanie odbiorcy (ulica, Nr. domu, p ię tro, drzwi) i miejsce przeznaczenia przesyłki. § 57 . Adres przesyłek pocztowych winien być napisany wyłącznie literami łacińskiemi. . Wszelkie szczególne żądania lub zarządzema nadawcy, dozwolone ordynacją pocztową, poza adresem, winny być napisane na przesyłce w języku pań­ stwowym literami łacillskiemi. Adresy zwykłych przesyłek listowych ~ogą być wypełniane cyrylicą w ob~ocie wewnątrz .1 do obszarów województw: lwowskIego, tarnopolskle~o, stanisławowskiego, wołyńskiego i poleskiego - w ję­ zyku ruskim, województw: poleskiego, nowogródzkiego, wileńskiego oraz powiatów: grodzieńskiego i wołkowyskiego w województwie białos t ockiem , w języku białoruskim. Nazwa mie jsca przeznaczenia i urzędu pocztowego oddawczego ma być podana zawsze w ustalonem brzmieniu urzędowem alfabetem łacińskim. W razie niezastosowania się nadawcy do powyższych postanowień urząd pocztowy może odmówić przyjęcia przesyłki rejestrowanej. § 58. Adres można napisać odręcznie, zapomocą maszyny do pisania, wydrukować, wykonać dowolnym sposobem powielającym albo zapomocą przedruku. Przy odręcznem wykonywaniu adresów należy adres napisać: . 1) wyłącznie atramentem: na przekazach, lIstach wartościowych, paczkach z podą.ną wartością oraz przesyłkach za pobraniem, 2) atramentem lub ołówkiem atramentowym na paczkach bez podanej wartości i przynależ­ nych adresach pomocniczych oraz na poleconych przesyłkach listowych bez pobrania, 3) atramentem, ołówkiem atramentowym, kolorowym lub zwykłym na zwykłych przesył­ kach listowych. Przy używaniu ołówka atramentowe~o, do ~y.­ pisywania adresu na paczkach bez podanej wartoscI, należy poprzednio zwilżyć miejsce, na którem adres ma być napisany. W adresie przesyłek rejestrowanych nie wolno dokonywać zmian, przekreśleń lub wycie ra ń. Adres powinien być napisany równolegle do dłuższego wymiaru przesyłki. Ma on być tak wyraźny i czytelny, aby nie powodował zwłoki w urzę­ dowaniu pocztowem. Szczególnie wyraźn i e należy na przesyłkach umieszczać nazwę urzędu pocztowego oddawczego, o ile możności pod nazwiskiem adresata u dołu przesyłki z prawej strony. Adres urzędu pocztowego oddawczego na paczkach winien być wypisany większemi, wyraźnemi głoskami i podkreślony. 706 Dziennik Ustaw. Poz. 392. § 59. Adres należy umleSC1C bezpośrednio na przesyłce albo na jej opakowaniu. Przy przesyłkach przesyłanych w stanie otwartym (drukach, próbkach towarów, papierach handlowych, przesyłkach mieszanych), których zawartość składa się z dwóch lub więcej części, te poszczególne części nie mogą być zaopatrzone innym adresem aniżeli sama przesyłka. Od tej zasady dozwolone są następujące wyjątki: 1) na zwykłych i poleconych przesyłkach listowych oraz na paczkach można adres napisać na kartce papieru, nalepionej całą powierzchnią tr.wale na przesyłce, 2) gdy umieszczenie adresu ,na zwykłej lub poleconej przesyłce listowej albo na paczce ze względu na kształt lub rozmiary tych przesyłek jest niemożliwe, może nadawca do tych przesyłek przymocować odpowiedniej wielkości tabliczkę (chorągiewkę) z drzewa, tektury, papieru pergaminowego lub ze skóry, albo innego trwałego materjału z wypisanym (wydrukowanym) na niej adresem. Przy paczkach z podaną wartością, na węzłach szpagatu, którym przytwierdzono tabliczkę (chorą­ giewkę), należy umieścić wyraźny odcisk pieczęci na laku lub plombie. Tabliczkę należy do przesyłki tak trwale umocować, aby w czasie transportu nie mogła odpaść lub oderwać się. Przy paczkach wogóle, a w szczególności przy paczkach z adresem napisanym na kartce, nalepionej na paczce lub tabliczce (chorągiewce), umocowanej na paczce, nadawca winien odpis adresu włożyć do paczki. To samo może nadawca uczynić przy umieszczaniu w sposób wyżej oznaczony adresu, na wysyłanych drukach, próbkach i papierach handlowych. § 60. Przy zwykłych i poleconych listach nadawca może umieścić adres na liście, znajdującym się wewnątrz koperty z polem przezroczystem, jeżeli część koperty osłaniająca adres jest tak przezroczysta, że . adres nawet przy oświetleniu sztucznem można odczytać, a wewnątrz umieszczony list jest tak wielki, że nie może się przesunąć wewnątrz koperty, oraz jeżeli adres odbiorcy biegnie równolegle do dłuż­ szych brzegów koperty. Wyłącza się od przewozu listy w kopertach całkowicie przezroczystych lub z wykrojem otwartym jak również listy w kopertach, których pole przezroczyste rzuca odblask przy sztucznem świetle. § 61. Nadawca, który żąda, aby z przesyłką w czasie przewozu lub przy doręczeniu postąpiono w sposób szczególny, dozwolony ordynacją pocztową, winien na stronie adresowej przesyłki a przy paczkach, także na adresie pomocniczym, umieścić to żądanie w brzmieniu przepisanem. Zarządzenia na wypa,dek niedoręczalności paczki należy umieszczać na paczce i na adresie pomocniczym. Nr. 45. § 62. Dla ułatwienia zwrotu na wypadek niedorę­ nadawca w miejscu oznaczonem nadrukiem lub w braku tegoż, w miejscu oddzielonem od adresu odbiorcy, winien umieścić na przesyłce pocztowej swoje nazwisko i dokładny adres. Adres nadawcy musi być umieszczony na: pośpiesznych przesyłkach listowych zwykłych i poleconych, listach za dowodem doręczenia, przesyłkach dworcowych, przesyłkach poleconych za zwrotnem poświadczeniem odbioru i za pobraniem, na listach i kartkach zleceniowych, listach wartościowych, przekazach i paczkach oraz na przynależnych do paczek adresach pomocniczych. czalności, § 63. Na przesyłkach listowych i na paczkach może nadawca umieszczać notatki, ' nalepki na cele dobroczynne, rysunki lub ryciny oraz odciski prywatnych pieczęci, odmiennych barwą, formą i wielkością od pieczęci urzędowych pod warunkiem, że one nie utrudnią odczytania adresu lub umieszczenia urzę­ dowych napisów, nalepek i pieczęci oraz zbadania prawdziwości znaczków pocztowych, jako też nie zawierają znamion osobistej korespondencji. Na kartkach pocztowych można szczegóły wyżej podane umieszczać na lewej połowie strony adresowej i na części kartki, przeznaczonej dla korespondencji. Notatki, rysunki lub ryciny nie mogą zawierać znamion uwłaczających czci, nieprzyzwoitych, nieobyczajnych lub prawem niedozwolonych. § 64. Nie wolno na przesyłkach pocztowych umiesz czać nadruków, znaczków lub nalepek, które mogły­ 4 by' być przez pomyłkę uważane za znaczki pocztowe lub odciski, wykonane zapomocą maszyny do oznaczania kwoty uiszczonej opłaty. cz ę Ś Ć p i ą t a. POSTANOWIENIA O POSZCZEGóLNYCH RO· DZAJACH PRZESYŁEK POCZTOWYCH I W ARUNKACH ICH PRZY JĘCIA. Przesyłki listowe. § 65. Pod nazwą "przesyłki listowe" należy rozumieć: listy, kartki pocztowepojedyńcze i z opłaco­ ną odpowiedzią, druki zwykłe, druki , wypukłe dla ociemniałych, druki bezadresowe, papiery handlowe. próbki towarów i przesyłki mieszane. § 66. Granice wymiarów, wagi i wysokość opłat za przesyłki listowe określa taryfa pocztowa. Najniższe wymiary przesyłek listowych, o ile one nie są określone w taryfie pocztowej, nie mogą być tego rodzaju, aby uniemożliwiały lub utrudniały czynności pocztowe. 70-, Dziennik Ustaw. Poz. 392. Nr. 45. Przesyłki listowe, przewyższające określone taryfą pocztową wymiary lub wagę, wyłącza się od przewozu i zwraca nadawcy, w razie zaś niemożno­ ści zwrotu, uważa się je za niedoręczalne. Omyłkowo nadeszłe do urzędów oddawczych takie przesyłki doręcza się bez pobrania dopłaty, jeżeli jedynie wymiary przekraczają normy ustalone taryfą. Jeżeli pobiera się przekroczenia dotyczą wagi, natenczas od odbiorcy tytułem dopłaty brakującą opłatę taryfową w podwójnej wysokości, obliczając jej wysokość według nieopłaconej nadwyżki wagi. Granice wymiarów i wagi przesyłek listowych nie stosują się do pocztowych służbowych przesyłek listowych. § 67. Druki, papiery handlowe, próbki towarów i przesyłki mieszane nie mogą zawierać listów ani też notatek mających charakter korespondencji bieżącej i osobistej, nadto druki nie mogą zawierać niedozwolonych zmian, dopisków i dodatków. § 68. Papiery handlowe, próbki towarów i przesyłki mieszane, zawierające listy lub notatki o charakterze korespondencji bieżącej i osobistej, zwraca się nadawcom, celem uzupełnienia taryfowej opłaty, · przepisanej dla listów tej samej wagi, w razie zaś niemożności zwrotu, uważa się je za niedoręczalne. Przesyłki takie nadeszłe omyłkowo do urzędów pocztowych oddawczych, obciąża się dopłatą w podwójnej wysokości brakującej taryfowej opłaty, przepisanej dla listów tej samej wagi. Druki, zawierające listy lub notatki o charakterze korespondencji bieżącej i osobistej, albo nie· dozwolone zmiany, dopiski i dodatki, zwraca się na· dawcom, celem uzupełnienia taryfowej opłaty, przepisanej dla listów lub kartek pocztowych, w razie zaś niemożności zwrotu uważa się je za niedorę­ czalne. Druki takie, nadeszłe omyłkowo do urzędów pocztowych oddawczych, obciąża się dopłatą w podwójnej wysokości brakującej taryfowej opłaty, przepisanej dla listów lub kartek, o ile druki te odpowiadają formatem i wielkością kartkom pocztowym. Druki powyższe, przewyższające wagę dozwoloną dla listów, zwraca się nadawcom. Listy. § 69. Poza zastrzeżeniami co do listów z polem przezroczystem, przytoczonemi w § 60, i ograniczeniami co do wymiaru i wagi, wskazanemi w taryfie pocztowej, pozostawia się nadawcy sposób opakowania i zamknięcia listu. Listy w formie kartek papieru niezłożonych lub złożonych można przesyłać bez koperty. Listy powinny być opłacone przy nadaniu. Za nieopłacone lub niedostatecznie opłacone listy pobiera się od odbiorców dopłatę w wysokości podwójnej brakującej opłaty. Kartki pocztowe pojedyńcze. § 70. Kartki pocztowe mogą być sporządzone z kartonu lub tak sztywnego papieru, aby nie utrudniały czynności pocztowych. Oznaczanie kartki w nagłów­ ku strony adresowej napisem "Kartka pocztowa" nie jest konieczne. Kartki pocztowe muszą być przesyłane w stanie otwartym, t. j. bez opaski i koperty. Prawa połowa strony adresowej kartki jest przeznaczona na adres odbiorcy oraz na zapiski lub nalepki służbowe. Stroną nie adresową oraz lewą połową strony adresowej rozporządza dowolnie nadawca. Kartki winny być opłacone przy nadaniu. Za nieopłacone lub niedostatecznie opłacone kartki pocztowe pobiera się od odbiorcy dopłatę w wysokości podwójnej brakującej opłaty. § 71. Dołączanie lub przymocowywanie do kartek pocztowych próbek towarów lub innych przedmiotów jest wzbronione. Jednakże winiety, fotograf je, nalepki, paski papieru lub zagięte brzegi kartki pocztowej, przeznaczone na adres, etykiety i różne wycinki można nalepiać na stronie nieadresowej lub na lewej połowie strony adresowej kartki pod warunkiem, że są sporządzone Z papieru lub innego cienkiego materjału i w zupełności do kartki przylegają. Przeznaczone na adres paski papieru lub nalepki mogą zajmować także całą stronę adresową. Nalepki, które przez pomyłkę możnaby uważać za znaczki pocztowe, można umieszczać tylko na nieadresowej stronie kartki. § 72. Kartki pocztowe nieodpowiadające powyższym warunkom uważa się za listy. Również za listy uważa się kartki pocztowe, nieodpowiadające wymiarom podanym w taryfie pocztowej, o ile nie odpowiadają one warunkom dla druków. Kartki pocztowe z opłaconą odpowiedzią. § 73. Kartka pocztowa z opłaconą odpowiedzią skła­ da się z dwóch kartek pocztowych, złączonych ze sobą górnym brzegiem, z których jedna winna posiadać na stronie adresowej napis "Kartka pocztowa z opłaconą odpowiedzią", druga zaś napis "Kartka pocztowa na odpowiedź". Obie części kartki zgina się tak, by się wzajemnie pokrywały i aby strona adresowa kartki na odpowiedź znajdowała się wewnątrz. Obydwie części kartki z opłaconą odpowiedzią muszą odpowiadać wymaganiom stosowanym do pojedyńczych kartek pocztowych i nie mogą być w jakikolwiek sposób zamknięte . Nadawca może na kartce na odpowiedź podać swój adres jak również projekt odpowiedzi. 708 Dziennik Ustaw. Poz. 392. Obydwie części kartki pocztowej z opłaconą odpowiedzią muszą być opłacone przy nadaniu. Postanowienia § 72 ordynacji odnoszą się również do kartek pocztowych z opłaconą odpowiedzią. Druki zwykłe i dla ociemniałych. § 74. Za druki uważa się: 1) czasopisma i wydawnictwa perjodyczne, książki zbroszurowane lub oprawione, broszury, nuty (z wyjątkiem papieru dziurkowanego, przeznaczonego do użytku w automatycznych instrumentach muzycznych), bilety wizytowe, kartki reklamowe, korekty druków wraz z odnośnemi rękopisami lub bez nich, sztychy, fotograf je i albumy z fotografjami, obrazy, rysunki, plany, mapy geograficzne, katalogi, prospekty, rozmaite ogłoszenia oraz zawiadomienia: drukowane, sztychowane, litografowane lub autografowane i wogóle wszelkie odbitki i reprodukcje, otrzymywane na papierze, pergaminie lub tekturze zapomocą typografji, sztychowania, litografji i autografji lub zapornocą wszelkiego innego łatwego do rozpoznania sposobu mechanicznego z wyłączeniem odbitek otrzymanych zapornocą kalki, stempli z literami ruchomemi lub nieruchomemi i maszyny do pisania, 2) odbitki z oryginałów wykonanych plOrem lub maszyną do pisania, które otrzymano sposobem mechanicznym powielającym, jak: poligraf ją, chromo graf ją, hektograf ją, litografją i t. p. j by jednak do tych reprodukcyj stosowano zniżoną opłatę przepisaną dla druków, należy nadawać je przy okienkach urzędów pocztowych w ilości najmniej 20-tu identycznych egzemplarzy, 3) kartki z napisem "Kartka pocztowa" lub z odpowiedniem oznaczeniem w innym języ­ ku, o ile odpowiadają warunkom ogólnym ustalonym dla druków, 4) książki i pisma, sporządzone drukiem wypukłym w znakach lub głoskach dla ociemniałych bez względu na to, czy przedstawiają korespondencję osobistą, czy też odbitki wykonane sposobem mechanicznym, powielającym. § 75. Od przesyłania jako druki są wyłączone: 1) druki, zawierające notatki o charakterze korespodencji bieżącej i osobistej, 2) druki, na których umieszczono jakiekolwiek znaki wzbudzające podejrzenie, że stanowią język umówiony, lub takie, których tekst po odbiciu uległ zmianom, . o ile te zmiany nie stanowią wyjątków, przewidzianych w § 76 i 77, 3) znaczki i płatne druki pocztowe, bez wzglę­ du na to, czy są opatrzone odciskiem datownika, czy nie, wszelkie druki posiadające znamiona papierów wartościowych, jak również przedmioty zaliczone do wyrobów Nr. 45. papierowych w ścisłem tego słowa znaczeniu, .0 ile część drukowana nie stanowi niewątpliwie istoty przesyłki, 4) druki dla ociemniałych, zawierające dodatki wykonane zwykłem pismem lub zwykłym drukiem. § 76. Zezwala się zewnątrz i wewnątrz wszystkich druków: 1) wskazywać zapomocą napisów wykonanych odręcznie lub sposobem mechanicznym: nazwisko, stanowisko, zawód, firmę i adres nadawcy oraz odbiorcy, jak również datę wysłania, podpis, numer telefonu, adres i kod telegraficzny oraz konto czekowe nadawcy w Pocztowej Kasie Oszczędności lub bankowe, wreszcie numery porządkowe lub zaksiążkowania, dotyczące wyłącznie danej przesyłki drukowej, 2) poprawiać błędy drukarskie, 3) skreślać, podkreślać lub zakreślać niektóre słowa, lub niektóre części tekstu drukowanego' byleby to nie było przeprowadzone w celu korespondencji osobistej. § 77. Dozwolone jest rówmez wskazywać lub dodaalbo sposobem mechanicznym: 1) na zawiadomieniach o rejsach statków: daty i godziny odjazdu i przyjazdu, nazwy statków i portów wyjściowych, pośrednich i końcowych, 2) w zawiadomieniach o podróży: nazwisko wysłannika firmy, datę, godzinę i nazwę miejscowości, w której się zatrzyma oraz adres chwilowego zamieszkania, 3) na kartach zamawiań lub kartach przedpła­ ty, dotyczących wydawnictw księgarskich, książek, czasopism, sztychów lub nut: dzieła żądane lub ofiarowane, cenę tych dzieł, jak również podania sposobu wysłania i zapłaty najwyżej w pięciu słowach, 4) na kartkach widokowych, drukowanych biletach wizytowych jak również na kartkach nadawanych z okazji świąt Bożego Narodzenia, Wielkiej Nocy i Nowego Roku: życze­ nia, pozdrowienia, podziękowania, wyrazy współczucia i inne formułki grzeczności, wyrażone najwyżej w pięciu słowach lub przy pomocy pięciu ogólnie przyjętych liter początkowych bez wliczania słów, podpisu i daty, 5) na korektach drukarskich: poprawki, uzupełnienia i uwagi dotyczące korekty, formy zewnętrznej i druku oraz napisy, jak np. "można drukować", "przejrzane można drukować", "proszę o drugą korektę" lub inne podobne napisy, dotyczące sporządzenia dzieła. W razie braku miejsca, takie uzupełnienia można uskutecznić na :rękopisach lub osobnych kartkach, 6) na wzorach mody, mapach geograficznych i t. p.: kolory, wać odręcznie Nr. 45. Dziennik Ustaw. Poz. 392. 7) w cennikach, ofertach ogłoszeń, cedułach giełdowych i handlowych, okólnikach handlowych i prospektach: cyfry (ceny) i wszelkie inne dodatki, stanowiące istotne dane ceny, 8) na książkach, broszurach, czasopismach, fotografjach, sztychach, nutach i wogóle na wszelkich utworach literackich lub artystycznych drukowanych, sztychowanych, litografowanych lub autografowanych: dedykacje, zawierające zwyczajne wyrazy hołdu, 9) na wycinkach czasopism i wydawnictw perjodycznych: tytuł, datę, numer i nazwę publikacji. z której artykuł wycięto, 10) na przedniej lub odwrotnej stronie blankietów nadawczych Pocztowej Kasy Oszczęd­ ności albo przekazów pocztowych, przesyłanych w formie druków w obrocie wewnętrznym: kwotę, numery albo litery, odnoszące się do zarachowania lub zaksiążko~ wania, 11) na zaproszeniach, kartach powołujących i wezwaniach w obrode wewnętrznym: podanie celu, miejsca i czasu zebrania lub stawiennictwa. § 78. Wolno dołączać: 1) do poprawionych lub niepoprawionych korekt: rękopis, 2) do przesyłek, wymienionych w § 77 punkt 8: fakturę na przedmiot przesyłany, 3) do druków wszelkiego rodzaju w obrocie wewnętrznym: kartkę pocztową lub kopertę listową, ze znaczkiem lub bez znaczka, przekaz pocztowy z adresem wydrukowanym albo napisanym odręcznie lub sposobem mechanicznym, wreszcie blankiet nadawczy Pocztowej Kasy Oszczędności. Na dołączonych kartkach pocztowych może być także wydrukowany tekst, a na przekazach i na blankietach nadawczych Pocztowej Kasy Oszczęd­ ności podana odręcznie lub sposobem mechanicznym kwota, numer albo litery, odnoszące się do zarachowania lub do zaksiążkowania. § 79. 1) Druki można przesyłać pod opaską, w rulonach, w otwartych kopertach, włożone między okładki albo do schowku otwartego z obu stron lub z obu końców, bądź obwiązane sznurkiem, dającym się łatwo rozwiązać. 2) Druki w formie kartek oraz druki, odpowiadające pod względem formy i grubości papieru kartce niezłożonej lub złożonej, w sposób wskazany w punkcie 1, można wysyłać bez opaski, bez koperty i nieprzewiązane ; to samo odnosi się do druków złożonych w ten sposób, by nie mogły otworzyć się podczas przewozu i aby inne przedmioty nie mogły wsunąć się w ich zagięcia. 3) Na stronie adresowej druków zwykłych nadawca umieszcza napis "Druk", na stronie zaś adresowej druków dla ociemniałych "Druk dla ociemniałych". 709 4) Przy przesyłaniu druków w formie kartek przynajmniej prawa połowa strony przedniej ma być przeznaczona na adres odbiorcy oraz napisy i nalepki służbowe. § 80. 1) Dopuszczalne wymiary i wagę oraz wysokość opłaty druków wskazuje taryfa pocztowa. 2) Druki muszą być opłacone całkowicie przy nadaniu. Druki nieopłacone lub niedostatecznie opła­ cone zwraca się nadawcy lub, o ile to jest niemożli­ we, uważa się za niedoręczalne. Wyjątek stanowią: druki nieopłacone lub niedostatecznie opłaco­ ne, nadeszłe omyłkowo do urzędów pocztowych oddawczych, które obciąża się dopłatą według § 66. Druki bezadresowe. § 81. Druki bezadresowe służyć mają wyłącznie dla celów reklam handlowych i przemysłowych i winny odpowiadać postanowieniom dla druków zwykłych z tą różnicą, że wykluczone są od przyjęcia i dorę­ czenia druki O treści religijnej, politycznej oraz, że: 1) waga pojedyńczego druku bezadresowego nie może przewyższać 50 gr, 2) opłata pocztowa za każdy druk bezadresowy musi być uiszczona przy nadaniu według taryfy pocztowej dla tego rodzaju druków, 3) druki bezadresowe muszą być nadawane w urzędzie pocztowym, 4) jednorazowo musi być nadanych najmniej 100 sztuk druków bezadresowych do dorę­ czenia w miejscu nadania, w wypadku zaś wskazówki doręczenia w innej miejscowości lub w kilku różnych miejscowościach - najmniej 500 sztuk, 5) na każdym druku bezadresowym winien być zamiast adresu wypisany odręcznie lub w sposób mechaniczny rodzaj przedsię­ biorstw, zakładów lub zawód odbiorców i t. p. to jest cechy, umożliwiające doręcza­ nie przesyłki np. dla krawców, dla składów papieru, dla sprzedawców wyrobów tytoniowych i t. p., znajdujących się w miejscowym okręgu doręczeń urzędu pocztowego. Pod powyższe pojęcie nie podpadają jednak określenia jak np. dla przyjaciół zwierząt, dla myśli­ wych i t. p., które to określenia nie dają możności doręczenia przesyłek. § 82. Druki bezadresowe mogą być przeznaczone bądź dla jednego rodzaju odbiorców, jak np. dla magazynówobuwia, dla zegarmistrzów i t. p. lub też mogą być przeznaczone dla kilku, nie więcej jednak jak dla pięciu pokrewnych rodzajów odbiorców, np. dla składów mąki, piekarzy, cukierników i t. p. § 83. Druki bezadresowe wysyła się do urzędów pocztowych wskazanych przez nadawców celem dorę­ czenia. W razie niemożności doręczenia uważa się je za niedoręczalne. 710 Dziennik Ustaw. Poz. 392. § 84. Nadawca, który zamierza wysyłać drogą pocztową druki bezadresowe, winien na podstawie włas» nych obliczeń ustalić dla każdego urzędu pocztowego ilość druków przeznaczonych do doręczenia od- biorcom. § 85. Druki bezadresowe mają być nadawane, podobnie jak druki zwykłe w ten sposób, aby można było łat'wozbadać zawartość poszczególnego druku. Druki bezadresowe, przeznaczone do doręcze­ nia w miejscowym okręgu doręczeń nadawczego urzędu pocztowego, można nadawać bez opakowania, druki natomiast przeznaczone do doręczenia za pośrednictwem innych urzędów pocztowych, muszą być ułożone w wiązanki, nieprzekraczające wagi 5 kg i opakowane w trwały papier. Nadawca obowiązany jest na wiązance z drukami bezadresowemi nalepić kartkę, na której ma podać zawartość wiązanki, ilość druków w niej zawattych i wyszczególnić nazwę oddawczego urzędu poeztowe!!o oraZ umieścić swój adres. Wiązanki z drukami bezadresowetni oddaje się do rąk urzędnika pocztowego, któremu nadawca winien jednocześnie przedstawić egzemplarz okazowy druków,żnajdujących się . w danej wiązance. Papiery handlowe~ § 86. Za papiery handlowe uważa się wszelkie akta i dokumenty w całości lub w części pisane lub rysowane odręcznie, które nie posiadają charakteru korespofidencji bieżącej i osobistej, np. otwarte listy oraz kartki pocztowe z dawniejszej daty, które cel swój pierwotny już osiągnęły, akta sądowe, wszelkiego rodzaju dokumenty, wystawione przez urzęd­ nikówpublicznych oraz władze względnie urzędy państwowe i samorządowe, listy przewOZowe lub konosamenty, faktury, dokumenty towarzystw ubezpieczeniowych, nieurzędoweodpisy lub wyciągi z akt, pisane na papierze stemplowanym lub niestemplowanym, partytury lub odręcznie pisane nuty, rękopisy literackie lub dziennikarskie wysyłane oddzielnie, niepoprawione lub …