ROZPORZĄDZENIE MINISTRA POCZT I TELEGRAFóW z dnia 21 marca 1931 r. w sprawie ordynacji pocztowej. Na podstawie art. 6 i 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 czerwca 1924 r. o poczcie, telegrafie i telefonie,

§ 15

, poczta ma prawo zastawu na przesyłce pocztowej , Prawo to służy poczcie dotąd, dopóki przesyłka pocztowa znajduje się w jej posiadaniu. Skutki prawa zastawu określają ustawy cywilne. Poczta ma prawo niepokrytą przez ' nadawcę opłatę pocztową i wydatki pokryć z kwoty uzyskanej przy sprzeda ży przesyłki, dokonanej w myśl niniejszych przepisów, Roszczenie poczty do nadawcy o zapłatę należności pocztow ych ulega przedawnieniu po upły­ wie jedne go roku, licząc od dnia następującego po nadaniu przesyłki. §

1. Wszelkie wpłaty dokonywane w urzędach pocztowych oraz wypła ty realizowane przez te urzę­ dy odbywaj ą s i ę w walucie polskiej, W arunki wpłaty lub wypłaty także w innej walucie określ ą osobne przepisy, W wypadku, gdy urzą d pocztowy chwilowo nie posiada tyle gotówki, aby mógł przekaz wypłacić, następuje wypłata przekazu po otrzymaniu przez urząd pieniędzy na ten cel potrzebnych. Przesyłki doręcza się po uiszczeniu ciążących na nich należności pocztowy ch, Prze z przyję cie prze syłki pocztowej odbiorca zobowią zuje s ię uiś cić doda tkowo także i te należ­ ności pocztowe, jakie w chwili wydania przesyłki nie były jeszcze znane, czy też przez pomyłkę nie zostały pobrane, albo z powodu błędu rachunkowego lub niewłaściwego zastosowania taryfy zostały ściągnięte w mniejszej kwocie. Pocztowy obró.t pieniężny. • 701 DziennIK. Ustaw. Poz.
2. Nr.
3. Poczta domagać się może zapłaty powyższych wydatków w terminie jednego roku, licząc od dnia następującego po dniu doręczenia przesyłki. opłat i §
4. Należności poczty z tytułu niezapłaconych przez nadawcę lub odbiorcę opłat, dopłat lub wydatków mogą być ściągane w trybie postępowania przymusowego w administracji. §
5. Nadpłaty t. j. opłaty pocztowe, pobrane gotówką przez funkcjonarjusza pocztowego w sumie wyższej aniżeli zgodnie z obowiązującą taryfą pobrać należało, zwraca się: 1) na' żądanie pisemne albo ustne nadawcy lub odbiorcy, zależnie od tego, który z nich je wpłacił, 2) z urzędu wówczas, jeśli nadpłata, stwierdzona przy sprawdzaniu urzędowych ksiąg lub dokumentów pocztowych, przewyższa 50 groszy. Osoba interesowana winna wykazać swoje uprawnienie do zwrotu nadpłaty, przedstawić odnoś­ ny dowód nadania, przy doręczonych zaś przesył­ kach listowych - odnośną kopertę (opakowanie) przesyłki. Nadpłatę wypłaca się za osobnem pokwitowaniem, wolnem od opłaty stemplowej (art. 137 poz. 12 ustawy z dnia 1 lipca 1926 r. o opłatach stemplowych - Dz. U. R. P. Nr. 98, poz. 570). Właściwym do wypłacania nadpłaty jest urząd pocztowy, w którym nadpłatę uskuteczniono, jeżeli zaś nadpłatę zwraca się z urzędu, zwraca ją ten urząd pocztowy, w którego okręgu mieszka osoba uprawniona do otrzymania nadpłaty. Obowiązek zwrotu nadpłaty wygasa po upły­ wie roku, licząc od dnia następującego po dniu nadania przesyłki. Zwolnienie od opłat pocztowych.' §
6. Specjalne przepisy określają, które przesyłki pocztowe są zwolnione od opłat pocztowych. ' Uiszczanie opłat i dopłat pocztowych oraz wydatków. §
7. Opłaty pocztowe za nadawane przesyłki pocztowe uiszcza się: znaczkami pocztowemi, gotówką lub zapomocą maszyny do oznaczenia kwoty uiszczonej opłaty, wreszcie także ryczałtem. _ Opłaty pocztowe mogą być również kredytowane. Dopłaty pocztowe oraz wydatki uiszcza się zawsze gotówką. Znaczki pocztowe. §
8. Minister Poczt i Telegrafów zarządza nakład, wprowadza w obieg, oznacza wartość i zarządza zmianę lub' zniesienie ważności znaczków pocztowych i druków płatnych. Wprowadza się następujące rodzaje znaczków pocztowych: 1) znaczki opłaty pocztowej do uiszczenia opłat pocztowych, 2) znaczki dopłaty do uiszczenia dopłat pocztowych, 3) przedmioty z wytłoczonemi na nich znaczkami opłaty pocztowej. §
9. Znaczki po'c ztowe są sprzedawane po cenie imiennej. Sprzedażą znaczków pocztowych zajmują się: 1) urzędy i pośrednictwa pocztowe oraz listonosze wiejscy, ' 2) osoby prywatne, które otrzymały zezwolenie na sprzedaż znaczków pocztowych. Pośrednictwa pocztowe i prywatni sprzedawcy znaczków pocztowych otrzymują prowizję za zakupione znaczki pocztowe. Poczta może wprowadzić automaty do sprzedaży znaczków pocztowych oraz zająć się bezpośredniem wytłaczaniem znaczków opłaty na przedmiotach lub . opakowaniach przedmiotów, przeznaczonyc~ do wysyłania drogą pocztową, pod warunkami określonemi przez Ministra Poczt i Telegrafów. §
10. Znaczki opłaty pocztowej i przedmioty z wytłoczonemi na nich znaczkami opłaty pocztowej mo' gą być zaopatrzone cechami odróżniającemi (inicjałami), wykonanemi zap0mocą dziurkowania pod warunkiem, że: 1) inicjały będą wykonane w sposób nieutrudniający ekspertyzy znaczka, 'średnica dziurek nie będzie przewyższała 4/5 mm, wysokość liter inicjału nie przekroczy 1/3 wysokości znaczka, a ilość liter i cyfr nie będzie większa od pięciu, 2) wzory dziurkowania zostaną złożone w przynależnym urzędzie pocztowym. §
11. Za nieważne uważa się: 1) znaczki opłaty, wycięte z przedmiotów, na których znaczek wytłoczono, 2) znaczki pocztowe, nagumowane na powierzchni obrazu, 3) znaczki pocztowe już używane, zabrudzone lub uszkodzone, z obciętemi brzegami, złożo­ ne z części, takie, których nie można wyraźnie rozpoznać, że są prawdziwe lub jeszcze nieużywane, 4) z nalepionych jedne na drugie znaczków pocztowych, te znaczki, które nie są całko­ wicie widoczne, 5) znaczki pocztowe, na których rysunku wytłoczono odciski pieczęci prywatnej, 6) znaczki wycofane z obiegu, 7) znaczki pocztowe, których rysunek lub napis zmieniono, przekreślono, usunięto, przepisano lub zadrukowano, Dziennik Ustaw. Poz.
12. 8} znaczki pocztowe, na których dziurkowane cechy odróżniające nie odpowiadają warunkom podanym w §
13. Wymiana znaczków pocztowych. §
14. NiezdaŁne do użytku znaczki pocztowe można w urz ę d a ch pocztowych wymienić, a mianowicie: . 1) niezdatne do użytku, nalepione lub wytło­ czone na prywatnych przedmiotach znaczki opłaty, na znaczki równej wartości pod warunkiem, że znaczki są ważne i nieuszkodzone, nie noszą śladów używania, oraz, że je przedstawiono nalepione na kopertach (opakowaniach)., kartkach albo na arkuszu papieru, 2) niezdatne do użytku, ważne i całe kartki pocztowe pojedyńcze i z opłaconą odpowiedz ią, lub inne przedmioty urzędowego nakł a du z wytłoczonemi na nich znaczkami opłaty pocztowej, na kartki pocztowe lub przedmioty równej wartości, 3') nieprzyj ę te przy okien ku pocztowem zwykłe i polecone przesyłki listowe z wy tło­ czonemi na nich zanomocą maszyny nie' dość czystemi, wyraźnemi albo kompletnemi znakami uiszczonej opłaty pocztowej, na gotówkę równej wartości. Tytułem opłaty manipulacyjnej za wymianę pobierają urzędy należności, określone w taryfie pocztowej. Znaczków pocztowych nieużywanych i nienalep~oI'l'Ych ~a . pr~dm!otach !loie. przyjmuje się zpo~ wTo>tem, am SIę łch me wytn'łer:na. Wycofane z obiegu znaczki pocztowe można wymilen1ać na znaczki ob,i1egowe w terminie', podanvm do wiado mości publicznej zapomocą odpowiedn~ego ogłoszenia. Uiszczanie opłat zapomocą znaczków pocztowych. §
15. Znaczkami pocztowemi uiszcza się, :zasadniczo opłaty za przesyłki listowe. §
16. Znaczki pocztowe nalepia się, o ile możnOSCI w rak najmniejszej ilości, w górnej części prawej strony adresowe j przesyłki. Nie jest dopuszczalne nalepianie ich tak, aby wystaw ały poza krawędź lub były przegięte na dmg", stl'onę przesyłki. Nalep ianie znaczków pocztowych na przesył­ kaltfl. pocztow ych jest rzeczą nadawcy. § 21}. Za znaczki pocztowe, nalepione przez nadawcę na przesy'lc e poczt0wej w wyższej war tości, aniżeli przepisuje taryfa, nie zwraca się nadpłaty. §
17. Przesyłki, na których nalepiono znaczki pocztowe' zagranic zlle, znaczki na opłatę specjalnych świadczeń lub znaczki dopłaty zamiast zwykłych Nr.
18. znaczków opłaty pocztowej, uważa się za nieopłacone. §
19. Płatne druki pocztowe, jako to adresy pomocnicze, blankiety przekazów pocztowych i telegraficznych, kartki zleceniowe z wyłączeniem odcinków, oraz wykazy zleceniowe stają się z chwilą nadania własnością poczty. Wyjątek stanowią niewykupione zlecenia, przy których nadawcom zwraca się nadane przez nich wykazy i kartki zleceniowe. Uiszczanie' gotówką opłat i dopłat pocztowych. §
20. Gotówką uiszcza się opłaty pocztowe za nadane przekazy pocztowe i telegraficzne, pac1:ki i listy wartościowe. Wyjątkowo za nadawane przesyłki listowe polecone i zwykłe w obrocie krajowym uiszcza się opłaty gotówką, gdy na to zezwoli zarząd poczty, lub w przypadku, gdy urzędowi pocztowemu i pośrednictwu pocztowemu zabraknie chwilowo znaczków pocztowych, lub gdy na przesyłce listowej niema miejsca do nalepienia odpowiedniej ilości znaczków opłaty. Dopłaty pocztowe uiszcza się zawsze gotówką. Przy uiszczaniu taryfowej dopłaty za przesyłki listowe odbiorc,a otrzymuje przesyłkę z nalepionemi na niej znaczkami dopłaty, unieważnionemi odciskiem datownika urzędu pocztowego oddawczego. §
21. Warunki kredytowania opłat pocztowych określa Ministerstwo Poczt i Telegrafów. Uiszczanie opłat pocztowych zapomocą maszyny do oznaczania kwoty uiszczonych opłat. §
22. 1) Opłaty za przesyłki listowe mogą być uiszczone przez umieszczenie na przesyłkach zapomocą maszyny odcisku stempla, wskazującego kwotę uiszczonej opłaty. Odcisk powyższego stempla może być uskuteczniony tylko temi typami maszyn, które zostały zatwierdzone przez Ministra Poczt i Telegrafów. 2) Zezwoleń na nadawanie pocztowych przesyłek listowych, opłacanych w sposób wymieniony w punkcie 1, udziela, Ministerstw0' Poczt i Tełegra­ fów lub za jego zgodą właściwe dyrekcje poczt i telegrafów. Władze te mogą określać warunki, pod jakiemi powyższe zezwolenie zostanie udzielone. W razie niezachowania tych warunków Ministerstwo Poczt i Telegrafów z urzędu lub na wniosek właściwej dyrekcji poczt i telegrafów może cofnąć to zezwolenie. 3) Przesyłki listowe, za które opłatę uiszczono w sposób, wymieniony w punkcie 1, muszą być oddane w urzędzie pocztowym do rąk urzęd'nika. Przesyłki te będą traktowane jak przesyłki listowe. za które opłatę uiszczono przez nalepienie znaczków pocztowych. Przesyłki listowe, za które opłaty taryfowej nie uiszczono całkowicie, w sposób wymieniony w punkcie 1, będą obciążalle dopłatą w wysokości podwójnej opłaty brakującej. Nr.
23. Dziennik Ustaw. Poz.
24. Przesyłki listowe, wymienione w punkcie l, opatrzone odciskiem stempla, wrzucone do skrzynek pocztowych, będą uważane za nieopłacone. 4) Odciski stempla, wskazującego kwotę uiszczonej opłaty, muszą być czyste, wyraźne i komp~ctn('. 703 c z ę Ś Ć c z war t a. WARUNKI PRZY JĘCIA PRZESYŁEK DO PRZEWOZU DROGĄ POCZTOWĄ. Postanowienia zasadnicze. §
25. Przesyłki, na których -umieszczony odcisk stempla nie odpowiada powyższym wymaganiom, Drogą pocztową można przesyłać wszelkie będą uważane za przesyłki nieopłacone. przedmioty, których przewóz ze względu na ich wagę Nieważne są odciski stempla, wskazującego ­ i wymiary jl~st możliwy, a na mocy obowiązujących kwotę uiszczonej opłaty, umieszczone na skrawkach przepisów nie jest zabroniony. papieru, nalepionych na przesyłkach listowych. §
26. Przesyłki takie będą uważane za nieopłacone. Przesyłki, zawierające płyny, zwierzęta żywe, Uiszczanie opłat pocztowych ryczałtem. §
27. Opłaty pocztowe za przesyłki listowe zwykłe . i polecone w obrocie krajowym mogą być uiszczane ryczałtem. Zezwoleń na uiszczanie ryczałtem opłat pocztowych za nadawane przesyłki listowe udziela Minister Poczt i Telegrafów. Minister Poczt i Telegrafów może bez podania powodów cofnąć udzielone zezwolenie. §
28. Za opłatą ryczałtową nie mogą być nadawane czasopisma i wydawnictwa perjodyczne, przesyłane według taryfy dla czasopism. rzeczy ulegające szybkiemu zepsuciu, gniciu, rozbiciu, lub wydzielające z siebie tłuszcz, wilgoć albo farbę, mogą być przyjęte do przewozu drogą pocztową, je'żeli ze względu na istniejące urządzenia pocztowe nie zachodzi obawa, że przyjęcie ich nie spowoduje przeszkody w służbie, uszkodzenia innych przesyłek lub szkody dla zdrowia ludzkiego. Nadawca przez stosowne opakowanie takich przesyłek, wskazane w załączniku I do niniejszej ordynacji, WinIen zapobiec uszkodzeniu, które grozić może przesyłkom pocztowym albo innym przedmiotom lub osobom. Odpowiada on za wszelkie szkody powstałe wskutek braku lub wadliwego opakowania. Jeżeli szkoda powstała wskutek właściwości przesyłki, zachodzi domniemanie, że opakowanie było wadliwe. Przedmioty wyłączone od przewozu drogą pocz- §
29. tową· Opłaty dodatkowe za przesyłki listowe, z wyjątkiem opłaty za polecenie, muszą być uiszczone przy nadaniu, przez nalepienie na przesyłce znacz- §
30. ków pocztowych. §
31. N a przesyłkach,

§ 35

, winien umieszczony na stronie adresowej dokładny adres nadawcy, któremu zezwolono na uiszczanie ryczałtem opłat pocztowych, oraz napis: "Opłata pocztowa ryczałtowana zarządzeniem Ministra Poczt i Telegrafów z dnia . . . . Nr . . . . . ", lub odpowiedni skrót. Waga nadawanych przesyłek nie może przewyższać norm ustalonych taryfą pocztową. być §

1. Przesyłki listowe tak zwykłe, jak i polecone, podlegające opłacie ryczałtowej, muszą być nadawa- ne przy okienku w urzędzie pocztowym zapomocą pocztowych książek nadawczych. §
2. Kwotę, jaką tytułem ryczałtu ma UlSCIC upoważniony do nadawania listowych przesyłek pocztowych za opłatą ryczałtową, ustala we dług obowią­ zującej taryfy Minister Poczt i Telegrafów. Ustalona przez Ministra Poczt i Telegrafów kwota ma być wpłacona najdalej w ciągu 15 dni, liczac od dnia nastepnego po doręczeniu odnośnego postanowienia Ministra Poczt i Telegrafów. Od przewozu drogą pocztową są wyłączone przedmioty: 1) których przewóz na mocy obowiązujących przepisów jest zakazany; 2) które grożą niebezpieczeństwem osobom i rzeczom, a mianowicie: materjały strzelnicze i wybuchowe, amunicja, materjały zapalne, ognie sztuczne, gazy zgęszczone albo skroplone, materiały, które w zetknięciu z wodą wywiązują gazy zapalne albo ułat­ wiają spalanie, materjały samozapalne, pły­ ny zapalne, ma terjały żrące, trucizny, materj ały szkodliwe dla zdrowia albo wzbudzające wstręt, żywe ' zwierzęta jadowite albo z innego powodu niebezpieczne, dotknięte chorobą, budzące wstręt albo obrzydzenie i zwierzęta dzikie. Nadawca, który nadaje powyższe przedmioty w przesyłk ach pocztowych zamilczając lub nie podając dokładnie zawartości albo w inny sposób wprowadza w błąd pocztę, niezależ­ nie od odpowiedzialności karnej, ponosi odpowiedzialność za wszelkie szkody wynikłe wskutek szczególnej zawartości przesyłki. Ma on też pokryć szkody jakie poczta poniosłaby z powodu roszczeń zgłoszonych przeciw niej w tym względzie. Jeżeli w danym razie nie da się ustalić przyczyny szkody, a mogła ona powstać z właściwości przedmiotu, przewożonego Nr.
3. Dziennik Ustaw. Poz.
4. 704 wbrew zakazowi powyższemu, zachodzi domniemanie, że powstała ona z właściwości tego przedmiotu; 3) przesyłki, które na stronie zewnętrznej lub na widocznej zawartości przesyłki mieszczą słowa lub ryciny nieprzyzwoite, nieobyczajne, ubliżające czci osobistej, uczuciom narodowym, religijnym, lub są ze względu na niebezpieczeństwo publiczne niedozwolone. §
5. 1) Przesyłki, zawierające przedmioty wymienione w § 43 punkt 1 i 2, ulegają zniszczeniu albo sprzedaży. Z kwotą uzyskaną ze sprzedaży przesyłek postępuje się w myśl postanowień § 353 punkt
6. 2) Przesyłki, wskazane w § 43 punkt 3, uważa się za niedoręczalne . §
7. wprowadza pocztę w błąd w inny sposób, odpowiada za wszelkie szkody, spowodowane szczególną właściwością przedmiotu przesyłki, niezależnie od odpowiedzialności karnej. Z zatrzymanemi przedmiotami postępuje się według § 44 punkt
8. §
9. Urzędy pocztowe, w razie uzasadnionego podejrzenia, mogą żądać otwarcia przez nadawcę przesyłek, zawierających przedmioty warunkowo dopuszczone do przewozu drogą pocztową w tym celu, aby mogły stwierdzić, czy obowiązującym przepisom opakowania zadość uczyniono. Przesyłki takie, w razie stwierdzenia powyż­ szych nieprawidłowości, zwraca się nadawcy. Opakowanie i zamknięcie. §
10. Urząd pocztowy ma prawo otwierać przesyłki, co do których zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że zawierają przedmioty wyłączone od przewozu drogą pocztową. O ile otwarcie przesyłki odbywa się w urzę­ dzie nadawczym lub oddawczym, należy do otwarcia wezwać nadawcę lub odbiorcę, w innych zaś wy- padkach, lub gdy nadawca lub odbiorca w oznaczonym czasie nie stawi się w urzędzie pocztowym, otwarcia przesyłki dokonywa się wobec dwóch świadków. O wyniku oględzin spisuje się protokół. Z listami postępuje się w ten sposób, że wzywa się nadawcę do otwarcia listu. W razie odmowy, albo gdy nadawca nie zgłosił się w urzędzie pocztowym w oznaczonym czasie, zwraca się list nadawcy. Jeżeli nadawcy nie można odszukać, wyłącza się list od przewozu i uważa za niedoręczalny. Zasadniczo każda przesyłka pocztowa winna być opakowana i zamknięta. Wyjątek stanowią przesyłki, które według postanowień niniejszej ordynacji pocztowej mogą być nadawane bez opakowania lub zamknięcia. §
11. Opakowanie i zamknięcie przesyłek musi być tego rodzaju, aby. zawartość była chroniona przed zagubieniem, zmniejszeniem lub uszkodzeniem, i aby przesyłki nie można było naruszyć bez widocznego śladu uszkodzenia opakowania, zerwania lub uszkodzenia zamknięcia . Opakowanie i zamknięcie musi być tego rodzaju, aby nie mogło ranić osób, ani uszkodzić innych przesyłek. Przedmioty warunkowo dopuszczone do przewozu Sposób opakowania i zamknięcia poszczególnych rodzajów przesyłek pocztowych wskazują dalsze postanowienia niniejszej ordynacji. drogą pocztową. §
12. §
13. Przesyłki pocztowe, uznane z zewnętrznego wyglądu przy nadaniu za niedostatecznie opakowane lub niedostatecznie zamknięte, zwraca się nadawcy. Wyjątek w tym względzie zawierają postano- Z przedmiotów, wyłączonych od przewozu dropunkt 2), mogą być przyjęte do przewozu przedmioty, wymienione w załączniku II niniejszej ordynacji, pod warunkami tam podanemi. Wysyłając takie przedmioty nadawca przez użycie przepisowego opakowania przesyłki winien zapobiec szczególnym niebezpieczeństwom, które grozić mogą prz esył kom pocztowym albo innym przedmiotom lub osobom. Nadawca odpowiada za wszelkie szkody spowodowane szczegó ln ą wła ściwością zawartości przesyłki i ma poczcie z wr ócić wszelkie szkody, jakieby ona poniosła z powodu roszczeń zgłoszonych przeciw niej w tym wz g lędzie. Jeżeli szkoda powstała w sku tek właściwości przesyłki, zachodzi domniemanie, że opakowanie było wadliwe. gą pocztową (§ 43 §
14. Nadawca, który wysyła drogą pocztową przedmioty warunkowo dopuszczone do przewozu z pomini ę ciem w arunków obowiązujących przy ich nadaniu, zamilcza lub podaje fałszywą zawartość, albo wienia §
15. §
16. Przyjęcie przesyłki bez zastrzeżeń nie uzasadnia domniemania, że jej opakowanie i zamknięcie było wystarczające. Nadawca odpowiada za wszelką szkodę, wyrządz o ną osobom lub innym przesył­ kom, powstałą wskutek złego opakowania lub zamknięcia . przyjętej · przesyłki i ma zwrócić poczcie wszelkie szkody z powodu roszczeń podniesionych przeciw niej z tego powodu. Waga. §
17. Dla każdego rodzaju przesyłek pocztowych ustala taryfa pocztowa najwyższą wagę, do jakiej mogą być przyjmowane. Do wagi wlicza się opakowanie i zamknięcie oraz materjał użyty na adres. Dziennik Ustaw. Poz.
18. · Nr.
19. §
20. Przesyłki listowe waży się przy nadaniu tylko wówczas, gdy to jest potrzebne do obliczenia opłaty pocztowej. Nadwyżka ustalonej taryfą jednostki wagi uzasadnia stosowanie wyższej stawki taryfowej. Wagę listów wartościowych ustala się w gramach i półgramach, wagę paczek z podaną wartością w kilogramach i gramach. Nadwyżki nieprzekraczającej pół grama przy . listach wartościowych oraz jednego grama przy paczkach z podaną wartością nie uwzględnia się. Wagę zaś paczek bez podanej wartości ustala się w całych kilogramach i półkilogramach, przyczem każdą nadwyżkę wagi, przewyższającą pół kilograma, liczy się za pełne pół kilograma. Wagę listów wartościowych oznacza się na listach, wagę zaś paczek - na paczkach i odnośnych adresach pomocniczych. Adres. §
21. Każda przesyłka pocztowa winna być opatrzona dokładnym, wyraźnym adresem, oznaczającym adresata, miejsce przeznaczenia i doręczenia w sposób tak dokładny, aby nie z a chodziły żadne wą tpli­ wości w kierowaniu przesyłki do miejsca przeznacZf.mia i aby bez poszukiwań można było przesyłkę doręczyć. .. Na przesyłkach do miejscowości, w których niema urzędów pocztowych, wpisywać należy nazwę urzędu pocztowego oddawczego, do którego dana miejscowośc jest przydzielona. W szczególności: 1) nie wolno oznaczać adresata umówionemi znakami, lic zbami, 'głoskami albo zmyślonemi wyrazami, ' 2) nazwy miejscowo ś ci mniej znanych winny być dokładnie określone przez podanie województwa, powia tu, szlaku kolejowego i t. p. Nazwa urzędu pocztowego winna być napisana w brzmieniu podanem w urzędowym spisie urzędów pocztowych, 3) na ptzesyłkach pocztowyćh, przeznaczonych do większych miejscowości, oznaczyć należy miejsce doręczenia (mieszkanie) przez podanie ulicy, numeru domu, piętra, schodów i numeru drzwi, 4) na przesyłkach dla posiadaczy skrytek pocztowych pod a ć należy obok imienia i nazwi- . ska adresata oraz nazwy urzędu pocztowego także numer ich skrytki. §
22. Wyjątek od postanowień § 55 stanowią: 1) zwykłe przesyłki listowe adresowane poste- restante, w których adresie zamiast nazwiska odbiorcy podano cyfry, litery lub słowa, 2) zwykłe i polecone przesyłki listowe, listy wartościowe, paczki oraz przekazy pocztowe i telegraficzne, opatrzone adresem odbiorcy i zamiast oznaczenia miejsca dorę- 705 czenia (mieszkania), napisem w adresie "poste-restante" , 3) zwykłe druki bezadresowe, na których podano wyłącznie mie jsce przeznaczenia i .z~­ wód odbiorcy, np. do lekarzy, nauczyclelI, zegarmistrzów, ślusarzy i t. p., 4) zwykłe przesyłki listowe, w adresie których podane jest tylko mieszkanie odbiorcy (ulica, Nr. domu, p ię tro, drzwi) i miejsce przeznaczenia przesyłki. § 57 . Adres przesyłek pocztowych winien być napisany wyłącznie literami łacińskiemi. . Wszelkie szczególne żądania lub zarządzema nadawcy, dozwolone ordynacją pocztową, poza adresem, winny być napisane na przesyłce w języku pań­ stwowym literami łacillskiemi. Adresy zwykłych przesyłek listowych ~ogą być wypełniane cyrylicą w ob~ocie wewnątrz .1 do obszarów województw: lwowskIego, tarnopolskle~o, stanisławowskiego, wołyńskiego i poleskiego - w ję­ zyku ruskim, województw: poleskiego, nowogródzkiego, wileńskiego oraz powiatów: grodzieńskiego i wołkowyskiego w województwie białos t ockiem , w języku białoruskim. Nazwa mie jsca przeznaczenia i urzędu pocztowego oddawczego ma być podana zawsze w ustalonem brzmieniu urzędowem alfabetem łacińskim. W razie niezastosowania się nadawcy do powyższych postanowień urząd pocztowy może odmówić przyjęcia przesyłki rejestrowanej. §
23. Adres można napisać odręcznie, zapomocą maszyny do pisania, wydrukować, wykonać dowolnym sposobem powielającym albo zapomocą przedruku. Przy odręcznem wykonywaniu adresów należy adres napisać: . 1) wyłącznie atramentem: na przekazach, lIstach wartościowych, paczkach z podą.ną wartością oraz przesyłkach za pobraniem, 2) atramentem lub ołówkiem atramentowym na paczkach bez podanej wartości i przynależ­ nych adresach pomocniczych oraz na poleconych przesyłkach listowych bez pobrania, 3) atramentem, ołówkiem atramentowym, kolorowym lub zwykłym na zwykłych przesył­ kach listowych. Przy używaniu ołówka atramentowe~o, do ~y.­ pisywania adresu na paczkach bez podanej wartoscI, należy poprzednio zwilżyć miejsce, na którem adres ma być napisany. W adresie przesyłek rejestrowanych nie wolno dokonywać zmian, przekreśleń lub wycie ra ń. Adres powinien być napisany równolegle do dłuższego wymiaru przesyłki. Ma on być tak wyraźny i czytelny, aby nie powodował zwłoki w urzę­ dowaniu pocztowem. Szczególnie wyraźn i e należy na przesyłkach umieszczać nazwę urzędu pocztowego oddawczego, o ile możności pod nazwiskiem adresata u dołu przesyłki z prawej strony. Adres urzędu pocztowego oddawczego na paczkach winien być wypisany większemi, wyraźnemi głoskami i podkreślony. 706 Dziennik Ustaw. Poz.
24. §
25. Adres należy umleSC1C bezpośrednio na przesyłce albo na jej opakowaniu. Przy przesyłkach przesyłanych w stanie otwartym (drukach, próbkach towarów, papierach handlowych, przesyłkach mieszanych), których zawartość składa się z dwóch lub więcej części, te poszczególne części nie mogą być zaopatrzone innym adresem aniżeli sama przesyłka. Od tej zasady dozwolone są następujące wyjątki: 1) na zwykłych i poleconych przesyłkach listowych oraz na paczkach można adres napisać na kartce papieru, nalepionej całą powierzchnią tr.wale na przesyłce, 2) gdy umieszczenie adresu ,na zwykłej lub poleconej przesyłce listowej albo na paczce ze względu na kształt lub rozmiary tych przesyłek jest niemożliwe, może nadawca do tych przesyłek przymocować odpowiedniej wielkości tabliczkę (chorągiewkę) z drzewa, tektury, papieru pergaminowego lub ze skóry, albo innego trwałego materjału z wypisanym (wydrukowanym) na niej adresem. Przy paczkach z podaną wartością, na węzłach szpagatu, którym przytwierdzono tabliczkę (chorą­ giewkę), należy umieścić wyraźny odcisk pieczęci na laku lub plombie. Tabliczkę należy do przesyłki tak trwale umocować, aby w czasie transportu nie mogła odpaść lub oderwać się. Przy paczkach wogóle, a w szczególności przy paczkach z adresem napisanym na kartce, nalepionej na paczce lub tabliczce (chorągiewce), umocowanej na paczce, nadawca winien odpis adresu włożyć do paczki. To samo może nadawca uczynić przy umieszczaniu w sposób wyżej oznaczony adresu, na wysyłanych drukach, próbkach i papierach handlowych. §
26. Przy zwykłych i poleconych listach nadawca może umieścić adres na liście, znajdującym się wewnątrz koperty z polem przezroczystem, jeżeli część koperty osłaniająca adres jest tak przezroczysta, że . adres nawet przy oświetleniu sztucznem można odczytać, a wewnątrz umieszczony list jest tak wielki, że nie może się przesunąć wewnątrz koperty, oraz jeżeli adres odbiorcy biegnie równolegle do dłuż­ szych brzegów koperty. Wyłącza się od przewozu listy w kopertach całkowicie przezroczystych lub z wykrojem otwartym jak również listy w kopertach, których pole przezroczyste rzuca odblask przy sztucznem świetle. §
27. Nadawca, który żąda, aby z przesyłką w czasie przewozu lub przy doręczeniu postąpiono w sposób szczególny, dozwolony ordynacją pocztową, winien na stronie adresowej przesyłki a przy paczkach, także na adresie pomocniczym, umieścić to żądanie w brzmieniu przepisanem. Zarządzenia na wypa,dek niedoręczalności paczki należy umieszczać na paczce i na adresie pomocniczym. Nr.
28. §
29. Dla ułatwienia zwrotu na wypadek niedorę­ nadawca w miejscu oznaczonem nadrukiem lub w braku tegoż, w miejscu oddzielonem od adresu odbiorcy, winien umieścić na przesyłce pocztowej swoje nazwisko i dokładny adres. Adres nadawcy musi być umieszczony na: pośpiesznych przesyłkach listowych zwykłych i poleconych, listach za dowodem doręczenia, przesyłkach dworcowych, przesyłkach poleconych za zwrotnem poświadczeniem odbioru i za pobraniem, na listach i kartkach zleceniowych, listach wartościowych, przekazach i paczkach oraz na przynależnych do paczek adresach pomocniczych. czalności, §
30. Na przesyłkach listowych i na paczkach może nadawca umieszczać notatki, ' nalepki na cele dobroczynne, rysunki lub ryciny oraz odciski prywatnych pieczęci, odmiennych barwą, formą i wielkością od pieczęci urzędowych pod warunkiem, że one nie utrudnią odczytania adresu lub umieszczenia urzę­ dowych napisów, nalepek i pieczęci oraz zbadania prawdziwości znaczków pocztowych, jako też nie zawierają znamion osobistej korespondencji. Na kartkach pocztowych można szczegóły wyżej podane umieszczać na lewej połowie strony adresowej i na części kartki, przeznaczonej dla korespondencji. Notatki, rysunki lub ryciny nie mogą zawierać znamion uwłaczających czci, nieprzyzwoitych, nieobyczajnych lub prawem niedozwolonych. §
31. Nie wolno na przesyłkach pocztowych umiesz czać nadruków, znaczków lub nalepek, które mogły­ 4 by' być przez pomyłkę uważane za znaczki pocztowe lub odciski, wykonane zapomocą maszyny do oznaczania kwoty uiszczonej opłaty. cz ę Ś Ć p i ą t a. POSTANOWIENIA O POSZCZEGóLNYCH RO· DZAJACH PRZESYŁEK POCZTOWYCH I W ARUNKACH ICH PRZY JĘCIA. Przesyłki listowe. §
32. Pod nazwą "przesyłki listowe" należy rozumieć: listy, kartki pocztowepojedyńcze i z opłaco­ ną odpowiedzią, druki zwykłe, druki , wypukłe dla ociemniałych, druki bezadresowe, papiery handlowe. próbki towarów i przesyłki mieszane. §
33. Granice wymiarów, wagi i wysokość opłat za przesyłki listowe określa taryfa pocztowa. Najniższe wymiary przesyłek listowych, o ile one nie są określone w taryfie pocztowej, nie mogą być tego rodzaju, aby uniemożliwiały lub utrudniały czynności pocztowe. 70-, Dziennik Ustaw. Poz.
34. Nr.
35. Przesyłki listowe, przewyższające określone taryfą pocztową wymiary lub wagę, wyłącza się od przewozu i zwraca nadawcy, w razie zaś niemożno­ ści zwrotu, uważa się je za niedoręczalne. Omyłkowo nadeszłe do urzędów oddawczych takie przesyłki doręcza się bez pobrania dopłaty, jeżeli jedynie wymiary przekraczają normy ustalone taryfą. Jeżeli pobiera się przekroczenia dotyczą wagi, natenczas od odbiorcy tytułem dopłaty brakującą opłatę taryfową w podwójnej wysokości, obliczając jej wysokość według nieopłaconej nadwyżki wagi. Granice wymiarów i wagi przesyłek listowych nie stosują się do pocztowych służbowych przesyłek listowych. §
36. Druki, papiery handlowe, próbki towarów i przesyłki mieszane nie mogą zawierać listów ani też notatek mających charakter korespondencji bieżącej i osobistej, nadto druki nie mogą zawierać niedozwolonych zmian, dopisków i dodatków. §
37. Papiery handlowe, próbki towarów i przesyłki mieszane, zawierające listy lub notatki o charakterze korespondencji bieżącej i osobistej, zwraca się nadawcom, celem uzupełnienia taryfowej opłaty, · przepisanej dla listów tej samej wagi, w razie zaś niemożności zwrotu, uważa się je za niedoręczalne. Przesyłki takie nadeszłe omyłkowo do urzędów pocztowych oddawczych, obciąża się dopłatą w podwójnej wysokości brakującej taryfowej opłaty, przepisanej dla listów tej samej wagi. Druki, zawierające listy lub notatki o charakterze korespondencji bieżącej i osobistej, albo nie· dozwolone zmiany, dopiski i dodatki, zwraca się na· dawcom, celem uzupełnienia taryfowej opłaty, przepisanej dla listów lub kartek pocztowych, w razie zaś niemożności zwrotu uważa się je za niedorę­ czalne. Druki takie, nadeszłe omyłkowo do urzędów pocztowych oddawczych, obciąża się dopłatą w podwójnej wysokości brakującej taryfowej opłaty, przepisanej dla listów lub kartek, o ile druki te odpowiadają formatem i wielkością kartkom pocztowym. Druki powyższe, przewyższające wagę dozwoloną dla listów, zwraca się nadawcom. Listy. §
38. Poza zastrzeżeniami co do listów z polem przezroczystem, przytoczonemi w § 60, i ograniczeniami co do wymiaru i wagi, wskazanemi w taryfie pocztowej, pozostawia się nadawcy sposób opakowania i zamknięcia listu. Listy w formie kartek papieru niezłożonych lub złożonych można przesyłać bez koperty. Listy powinny być opłacone przy nadaniu. Za nieopłacone lub niedostatecznie opłacone listy pobiera się od odbiorców dopłatę w wysokości podwójnej brakującej opłaty. Kartki pocztowe pojedyńcze. §
39. Kartki pocztowe mogą być sporządzone z kartonu lub tak sztywnego papieru, aby nie utrudniały czynności pocztowych. Oznaczanie kartki w nagłów­ ku strony adresowej napisem "Kartka pocztowa" nie jest konieczne. Kartki pocztowe muszą być przesyłane w stanie otwartym, t. j. bez opaski i koperty. Prawa połowa strony adresowej kartki jest przeznaczona na adres odbiorcy oraz na zapiski lub nalepki służbowe. Stroną nie adresową oraz lewą połową strony adresowej rozporządza dowolnie nadawca. Kartki winny być opłacone przy nadaniu. Za nieopłacone lub niedostatecznie opłacone kartki pocztowe pobiera się od odbiorcy dopłatę w wysokości podwójnej brakującej opłaty. §
40. Dołączanie lub przymocowywanie do kartek pocztowych próbek towarów lub innych przedmiotów jest wzbronione. Jednakże winiety, fotograf je, nalepki, paski papieru lub zagięte brzegi kartki pocztowej, przeznaczone na adres, etykiety i różne wycinki można nalepiać na stronie nieadresowej lub na lewej połowie strony adresowej kartki pod warunkiem, że są sporządzone Z papieru lub innego cienkiego materjału i w zupełności do kartki przylegają. Przeznaczone na adres paski papieru lub nalepki mogą zajmować także całą stronę adresową. Nalepki, które przez pomyłkę możnaby uważać za znaczki pocztowe, można umieszczać tylko na nieadresowej stronie kartki. §
41. Kartki pocztowe nieodpowiadające powyższym warunkom uważa się za listy. Również za listy uważa się kartki pocztowe, nieodpowiadające wymiarom podanym w taryfie pocztowej, o ile nie odpowiadają one warunkom dla druków. Kartki pocztowe z opłaconą odpowiedzią. §
42. Kartka pocztowa z opłaconą odpowiedzią skła­ da się z dwóch kartek pocztowych, złączonych ze sobą górnym brzegiem, z których jedna winna posiadać na stronie adresowej napis "Kartka pocztowa z opłaconą odpowiedzią", druga zaś napis "Kartka pocztowa na odpowiedź". Obie części kartki zgina się tak, by się wzajemnie pokrywały i aby strona adresowa kartki na odpowiedź znajdowała się wewnątrz. Obydwie części kartki z opłaconą odpowiedzią muszą odpowiadać wymaganiom stosowanym do pojedyńczych kartek pocztowych i nie mogą być w jakikolwiek sposób zamknięte . Nadawca może na kartce na odpowiedź podać swój adres jak również projekt odpowiedzi. 708 Dziennik Ustaw. Poz.
43. Obydwie części kartki pocztowej z opłaconą odpowiedzią muszą być opłacone przy nadaniu. Postanowienia § 72 ordynacji odnoszą się również do kartek pocztowych z opłaconą odpowiedzią. Druki zwykłe i dla ociemniałych. §
44. Za druki uważa się: 1) czasopisma i wydawnictwa perjodyczne, książki zbroszurowane lub oprawione, broszury, nuty (z wyjątkiem papieru dziurkowanego, przeznaczonego do użytku w automatycznych instrumentach muzycznych), bilety wizytowe, kartki reklamowe, korekty druków wraz z odnośnemi rękopisami lub bez nich, sztychy, fotograf je i albumy z fotografjami, obrazy, rysunki, plany, mapy geograficzne, katalogi, prospekty, rozmaite ogłoszenia oraz zawiadomienia: drukowane, sztychowane, litografowane lub autografowane i wogóle wszelkie odbitki i reprodukcje, otrzymywane na papierze, pergaminie lub tekturze zapomocą typografji, sztychowania, litografji i autografji lub zapornocą wszelkiego innego łatwego do rozpoznania sposobu mechanicznego z wyłączeniem odbitek otrzymanych zapornocą kalki, stempli z literami ruchomemi lub nieruchomemi i maszyny do pisania, 2) odbitki z oryginałów wykonanych plOrem lub maszyną do pisania, które otrzymano sposobem mechanicznym powielającym, jak: poligraf ją, chromo graf ją, hektograf ją, litografją i t. p. j by jednak do tych reprodukcyj stosowano zniżoną opłatę przepisaną dla druków, należy nadawać je przy okienkach urzędów pocztowych w ilości najmniej 20-tu identycznych egzemplarzy, 3) kartki z napisem "Kartka pocztowa" lub z odpowiedniem oznaczeniem w innym języ­ ku, o ile odpowiadają warunkom ogólnym ustalonym dla druków, 4) książki i pisma, sporządzone drukiem wypukłym w znakach lub głoskach dla ociemniałych bez względu na to, czy przedstawiają korespondencję osobistą, czy też odbitki wykonane sposobem mechanicznym, powielającym. §
45. Od przesyłania jako druki są wyłączone: 1) druki, zawierające notatki o charakterze korespodencji bieżącej i osobistej, 2) druki, na których umieszczono jakiekolwiek znaki wzbudzające podejrzenie, że stanowią język umówiony, lub takie, których tekst po odbiciu uległ zmianom, . o ile te zmiany nie stanowią wyjątków, przewidzianych w § 76 i 77, 3) znaczki i płatne druki pocztowe, bez wzglę­ du na to, czy są opatrzone odciskiem datownika, czy nie, wszelkie druki posiadające znamiona papierów wartościowych, jak również przedmioty zaliczone do wyrobów Nr.
46. papierowych w ścisłem tego słowa znaczeniu, .0 ile część drukowana nie stanowi niewątpliwie istoty przesyłki, 4) druki dla ociemniałych, zawierające dodatki wykonane zwykłem pismem lub zwykłym drukiem. §
47. Zezwala się zewnątrz i wewnątrz wszystkich druków: 1) wskazywać zapomocą napisów wykonanych odręcznie lub sposobem mechanicznym: nazwisko, stanowisko, zawód, firmę i adres nadawcy oraz odbiorcy, jak również datę wysłania, podpis, numer telefonu, adres i kod telegraficzny oraz konto czekowe nadawcy w Pocztowej Kasie Oszczędności lub bankowe, wreszcie numery porządkowe lub zaksiążkowania, dotyczące wyłącznie danej przesyłki drukowej, 2) poprawiać błędy drukarskie, 3) skreślać, podkreślać lub zakreślać niektóre słowa, lub niektóre części tekstu drukowanego' byleby to nie było przeprowadzone w celu korespondencji osobistej. §
48. Dozwolone jest rówmez wskazywać lub dodaalbo sposobem mechanicznym: 1) na zawiadomieniach o rejsach statków: daty i godziny odjazdu i przyjazdu, nazwy statków i portów wyjściowych, pośrednich i końcowych, 2) w zawiadomieniach o podróży: nazwisko wysłannika firmy, datę, godzinę i nazwę miejscowości, w której się zatrzyma oraz adres chwilowego zamieszkania, 3) na kartach zamawiań lub kartach przedpła­ ty, dotyczących wydawnictw księgarskich, książek, czasopism, sztychów lub nut: dzieła żądane lub ofiarowane, cenę tych dzieł, jak również podania sposobu wysłania i zapłaty najwyżej w pięciu słowach, 4) na kartkach widokowych, drukowanych biletach wizytowych jak również na kartkach nadawanych z okazji świąt Bożego Narodzenia, Wielkiej Nocy i Nowego Roku: życze­ nia, pozdrowienia, podziękowania, wyrazy współczucia i inne formułki grzeczności, wyrażone najwyżej w pięciu słowach lub przy pomocy pięciu ogólnie przyjętych liter początkowych bez wliczania słów, podpisu i daty, 5) na korektach drukarskich: poprawki, uzupełnienia i uwagi dotyczące korekty, formy zewnętrznej i druku oraz napisy, jak np. "można drukować", "przejrzane można drukować", "proszę o drugą korektę" lub inne podobne napisy, dotyczące sporządzenia dzieła. W razie braku miejsca, takie uzupełnienia można uskutecznić na :rękopisach lub osobnych kartkach, 6) na wzorach mody, mapach geograficznych i t. p.: kolory, wać odręcznie Nr.
49. Dziennik Ustaw. Poz.
50. 7) w cennikach, ofertach ogłoszeń, cedułach giełdowych i handlowych, okólnikach handlowych i prospektach: cyfry (ceny) i wszelkie inne dodatki, stanowiące istotne dane ceny, 8) na książkach, broszurach, czasopismach, fotografjach, sztychach, nutach i wogóle na wszelkich utworach literackich lub artystycznych drukowanych, sztychowanych, litografowanych lub autografowanych: dedykacje, zawierające zwyczajne wyrazy hołdu, 9) na wycinkach czasopism i wydawnictw perjodycznych: tytuł, datę, numer i nazwę publikacji. z której artykuł wycięto, 10) na przedniej lub odwrotnej stronie blankietów nadawczych Pocztowej Kasy Oszczęd­ ności albo przekazów pocztowych, przesyłanych w formie druków w obrocie wewnętrznym: kwotę, numery albo litery, odnoszące się do zarachowania lub zaksiążko~ wania, 11) na zaproszeniach, kartach powołujących i wezwaniach w obrode wewnętrznym: podanie celu, miejsca i czasu zebrania lub stawiennictwa. §
51. Wolno dołączać: 1) do poprawionych lub niepoprawionych korekt: rękopis, 2) do przesyłek,

§ 77

punkt 8: fakturę na przedmiot przesyłany, 3) do druków wszelkiego rodzaju w obrocie wewnętrznym: kartkę pocztową lub kopertę listową, ze znaczkiem lub bez znaczka, przekaz pocztowy z adresem wydrukowanym albo napisanym odręcznie lub sposobem mechanicznym, wreszcie blankiet nadawczy Pocztowej Kasy Oszczędności. Na dołączonych kartkach pocztowych może być także wydrukowany tekst, a na przekazach i na blankietach nadawczych Pocztowej Kasy Oszczęd­ ności podana odręcznie lub sposobem mechanicznym kwota, numer albo litery, odnoszące się do zarachowania lub do zaksiążkowania. § 79. 1) Druki można przesyłać pod opaską, w rulonach, w otwartych kopertach, włożone między okładki albo do schowku otwartego z obu stron lub z obu końców, bądź obwiązane sznurkiem, dającym się łatwo rozwiązać. 2) Druki w formie kartek oraz druki, odpowiadające pod względem formy i grubości papieru kartce niezłożonej lub złożonej, w sposób wskazany w punkcie 1, można wysyłać bez opaski, bez koperty i nieprzewiązane ; to samo odnosi się do druków złożonych w ten sposób, by nie mogły otworzyć się podczas przewozu i aby inne przedmioty nie mogły wsunąć się w ich zagięcia. 3) Na stronie adresowej druków zwykłych nadawca umieszcza napis "Druk", na stronie zaś adresowej druków dla ociemniałych "Druk dla ociemniałych". 709 4) Przy przesyłaniu druków w formie kartek przynajmniej prawa połowa strony przedniej ma być przeznaczona na adres odbiorcy oraz napisy i nalepki służbowe. § 80. 1) Dopuszczalne wymiary i wagę oraz wysokość opłaty druków wskazuje taryfa pocztowa. 2) Druki muszą być opłacone całkowicie przy nadaniu. Druki nieopłacone lub niedostatecznie opła­ cone zwraca się nadawcy lub, o ile to jest niemożli­ we, uważa się za niedoręczalne. Wyjątek stanowią: druki nieopłacone lub niedostatecznie opłaco­ ne, nadeszłe omyłkowo do urzędów pocztowych oddawczych, które obciąża się dopłatą według § 66. Druki bezadresowe. § 81. Druki bezadresowe służyć mają wyłącznie dla celów reklam handlowych i przemysłowych i winny odpowiadać postanowieniom dla druków zwykłych z tą różnicą, że wykluczone są od przyjęcia i dorę­ czenia druki O treści religijnej, politycznej oraz, że: 1) waga pojedyńczego druku bezadresowego nie może przewyższać 50 gr, 2) opłata pocztowa za każdy druk bezadresowy musi być uiszczona przy nadaniu według taryfy pocztowej dla tego rodzaju druków, 3) druki bezadresowe muszą być nadawane w urzędzie pocztowym, 4) jednorazowo musi być nadanych najmniej 100 sztuk druków bezadresowych do dorę­ czenia w miejscu nadania, w wypadku zaś wskazówki doręczenia w innej miejscowości lub w kilku różnych miejscowościach - najmniej 500 sztuk, 5) na każdym druku bezadresowym winien być zamiast adresu wypisany odręcznie lub w sposób mechaniczny rodzaj przedsię­ biorstw, zakładów lub zawód odbiorców i t. p. to jest cechy, umożliwiające doręcza­ nie przesyłki np. dla krawców, dla składów papieru, dla sprzedawców wyrobów tytoniowych i t. p., znajdujących się w miejscowym okręgu doręczeń urzędu pocztowego. Pod powyższe pojęcie nie podpadają jednak określenia jak np. dla przyjaciół zwierząt, dla myśli­ wych i t. p., które to określenia nie dają możności doręczenia przesyłek. § 82. Druki bezadresowe mogą być przeznaczone bądź dla jednego rodzaju odbiorców, jak np. dla magazynówobuwia, dla zegarmistrzów i t. p. lub też mogą być przeznaczone dla kilku, nie więcej jednak jak dla pięciu pokrewnych rodzajów odbiorców, np. dla składów mąki, piekarzy, cukierników i t. p. § 83. Druki bezadresowe wysyła się do urzędów pocztowych wskazanych przez nadawców celem dorę­ czenia. W razie niemożności doręczenia uważa się je za niedoręczalne. 710 Dziennik Ustaw. Poz. 392. § 84. Nadawca, który zamierza wysyłać drogą pocztową druki bezadresowe, winien na podstawie włas» nych obliczeń ustalić dla każdego urzędu pocztowego ilość druków przeznaczonych do doręczenia od- biorcom. § 85. Druki bezadresowe mają być nadawane, podobnie jak druki zwykłe w ten sposób, aby można było łat'wozbadać zawartość poszczególnego druku. Druki bezadresowe, przeznaczone do doręcze­ nia w miejscowym okręgu doręczeń nadawczego urzędu pocztowego, można nadawać bez opakowania, druki natomiast przeznaczone do doręczenia za pośrednictwem innych urzędów pocztowych, muszą być ułożone w wiązanki, nieprzekraczające wagi 5 kg i opakowane w trwały papier. Nadawca obowiązany jest na wiązance z drukami bezadresowemi nalepić kartkę, na której ma podać zawartość wiązanki, ilość druków w niej zawattych i wyszczególnić nazwę oddawczego urzędu poeztowe!!o oraZ umieścić swój adres. Wiązanki z drukami bezadresowetni oddaje się do rąk urzędnika pocztowego, któremu nadawca winien jednocześnie przedstawić egzemplarz okazowy druków,żnajdujących się . w danej wiązance. Papiery handlowe~ § 86. Za papiery handlowe uważa się wszelkie akta i dokumenty w całości lub w części pisane lub rysowane odręcznie, które nie posiadają charakteru korespofidencji bieżącej i osobistej, np. otwarte listy oraz kartki pocztowe z dawniejszej daty, które cel swój pierwotny już osiągnęły, akta sądowe, wszelkiego rodzaju dokumenty, wystawione przez urzęd­ nikówpublicznych oraz władze względnie urzędy państwowe i samorządowe, listy przewOZowe lub konosamenty, faktury, dokumenty towarzystw ubezpieczeniowych, nieurzędoweodpisy lub wyciągi z akt, pisane na papierze stemplowanym lub niestemplowanym, partytury lub odręcznie pisane nuty, rękopisy literackie lub dziennikarskie wysyłane oddzielnie, niepoprawione lub poprawione wypracowania uczniowskie, o ile zawierają uwagi, dotyczą­ ce bezpośrednio oceny pracy, książeczki wojskowe, książeczki wypłaty, książeczki robotnicze, ksią­ żeczki Kasy Chorych i t. p. Do papierów handlowych można dołączać kartki objaśniające lub spisy załączników z następujące­ mi napisami lub analogicznemi wskazówkami, np.: wyliczenie załączników składających się na przesył­ kę, . powołanie się na wymianę pism między nadawcą i adresatem. § 87. Pod względem formy zewnętrznej i sposobu opakowania papiery handlowe podlegają przepisom obowiązującym przy wysyłaniu druków. § 88. Na adresie przesyłki winien być umieszczony napis "Papiery handlowe". Nr. 45. § 89. Papiery handlowe muszą być opłacone całko­ wicie przy nadaniu. Nieopłacone lub niedostatecznie opłacone zwraca się nadawcy lub, o ile to jest niemożliwe, uważa się za niedoręczalne. Wyjątek stanowią papiery handlowe nieopłacone lub niedostatecznie opłacone, nadeszłe omyłkowo do urzędów pocztowych oddawczych, które obciąża się dopłatą według postanowień § 66. Z papierami handlowemi, nieodpowiadającemi przepisanym wymaganiom, postępuje się według postanowień § 66 lub 68 ust. pierwszy. Próbki towar6w. § 90. Jako próbki towarów przesyłać można małe ilości towarów oraz mniejsze przedmioty pojedyńcze, na próbę lub wzór wysyłane, z wyjątkiem papierów handlowych. Dopuszczalne rozmiary i wagę próbek towarów określa taryfa pocztowa. Próbki towarów muszą być wysyłane w stanie otwartym i tak opakowane, aby można było z ła­ twością sprawdzić ich zawartość. Próbki te należy pakować w woreczki, pudeł­ ka, skrzyneczki lub otwarte koperty. Sposób opakowania próbek, zawierających przedmioty wymienione w § 42 lub 46 ordynacji, wskazują załączniki I lub II niniejszej ordynacji. Nie wymaga się opakowania przedmiotów, sta· nowiących jedną sztukę, jak np. kawałki drzewa, metalu i t. p., których w stosunkach handlowych zazwyczaj nie opakowuje się, jednak pod warunkiem, by w takich wypadkach adres i znaczki pocztowej opłaty umieszczano na chorągiewce (tabliczce), przymocowanej do próbki. Ponadto adres ma być wypisany także i na samym przedmiocie, w przeciwnym razie można wymagać opakowania. Na stronie adresowej przesyłki nadawca winien umieścić napis "Próbki towarów". § 91. Za opłatą ustaloną dla pr6bek, można przesy- łać również klisze drukarskie, pojedyńcze klucze, świeże kwiaty cięte, okazy przyrodnicze (zwierzęta i rośliny zasuszone lub zakonserwowane, okazy geologiczne i t. p.), ampułki z surowicą i przedmioty patologiczne, unieszkodliwione przez odpowiednie spreparowanie i opakowanie. Wszystkie te przedmioty nie mogą być przesyłane w celach handlowych; wyjątek stanowią ampułki z surowicą, wysyłane w interesie ogólnym przez laboratorja i instytucje urzędownie upoważnione do ich wysyłania. Pod względem sposobu opakowania przesyłki te mają odpowiadać ogólnym przepisom dla próbek towarów. § 92. Zezwala się podawać zapomocą napisów wykonywanych odręcznie lub sposobem mechanicznym, zewnątrz lub wewnątrz próbki towarów: nazwisko, stanowisko, zawód, firmę i adres nadawcy i odbiorcy, datę wysłania, podpis, numer telefoniczny, adres, Nr. 45. -- 711 Dziennik Ustaw. Poz. 392. - - - - - - -- -- - -- - -_. 4) listy w kopertach z polem przezroczystem, jeśli pole przezroczyste nie tworzy jednej całości z kopertą, lub jeśli pod polem umieszczono adres ołówkiem. zwykłym lub kolorowym, 5) listy, na których widoczne są ślady otwierania i ponQwnego zamknięcia, 6) listy dworcowe i gazetowe przesyłki dworcowe, 7) listy za dowodem doręczenia, 8) "kartka pocztowa na odpowiedź" PrzY wysyłaniu jej razem z "kartką pocztową z opła­ kod telegraficzny, konto czekowe nadawcy w Pocztowej Kasie Oszczędności lub bankowe, znak fabryczny lub handlowy, numery porządkowe, ceny i wszelkie inne wskazówki bądź dotyczące wagi, wymiaru, objętości i rozporządzalnej ilości towaru, bądź też potrzebne do określenia dokładnego pochodzenia i rodzaju towaru. § 93. Z próbkami towarów, nieodpowiadającemi przepisanym wymaganiom, postępuje się w myśl pqstanowień § 66 lub też 68 ust. pierwszy. Próbki towarów muszą być opłacone przy nadaniu. Nieopłacone lub niedostatecznie opłacone zwraca się nadawcy lub, o ile to jest niemożliwe, uważa się za niedoręc~alne. ,Wyjątek stanowią próbki towarów nieopłacone lub niedostatecznie opłacone, nadeszłe omyłkowo do urzędów pocztowych oddawczych, które obciąża się dopłatą według postanowień § 66. Przesyłki mieszane. § 94. Zezwala się łączyć w jedną przesyłkę papiery handlowe, próbki towarów i druki (z wyjątkiem druków dla ociemniałych), o ile zachowane będą następujące warunki: 1) każdy przedmiot wzięty oddzielnie nie może pod względem wagi i wymiarów przewyż­ szać norm dla niego przepisanych, 2) ogólna waga całej przesyłki nie może przewyższać norm, ustalonych taryfą pocztową dla przesyłki mieszanej, 3) na stronie adresowej przesyłki winien nadawca umieścić napis "Przesyłka mieszana", 4) co do opłaty obowiązują przepisy § 66. Z przesyłkami mieszanemi, nieodpowiadającemi przepisanym wymaganiom, postępuje się w myśl postanowień § 66 lub te~ 68 ust. pierwszy. Przesyłki listowe polecone. § 95. Nadawca zwykłej przesyłki listowej może ją nadać jako poleconą, t. j. za poświadczeniem urzę­ dowem, sŁwierdzającem jej nadanie. W tym celu nadawca powinien przesyłkę na adresie opatrzyć napisem "polecona". Przesyłki listowe polecone muszą być opłacone w całości przy nadaniu, o ile następne przepisy nie postanawiają inaczej. Za przesyłki polecone pobiera się oprócz opła­ ty za przewóz także opłatę za polecenie. § 96. Nie mogą być nadawane jako przesyłki polecone: 1) przesyłki listowe, które zamiast ' imienia i nazwiska adresata zawierają tylko cyfry, litery albo słowa, 2) druki bezadresowe, 3) przesyłki listowe, których adres jest wyplsany zwykłym ołówkiem, coną odpowiedzią". Listy wartościowe. § 97. Listy, zawierające bilety bankowe, papiery wartościowei dokumenty, przedstawiające warto~ć ze względu na koszty ich sporządzania, znaczki pocztowe, statystyczne i stemplowe, jako też monety kruszcowe, służące do wyrównania sumy nie dającej się zastąpić pieniędzmi papierowemi, można przesyłać jako listy wartościowe z podaniem wartości, do wysokości dopuszczonej taryfą pocztową. § 98. Ograniczenia co do wymiaru i wagi, ustalone w taryfie pocztowej dla listów, stosuje się analogicznie do listów wartościowych. Listy wartościowe muszą być opłacone w całości przy nadaniu. § 99. Do wysyłania listów wartościowych można u*ykopert wydanych przez zarząd poczty lub kopert nakładu prywatnego pod warunkiem, że są sporządzone z jednego kawałka trwałego i czystego papieru, są dobrze sklejone i zapewniają dokładne przyleganie pieczęci lakowych. Kopert sporządzonych z papieru linjowanego, zadrukowanego lub z płótna woskowego, kopert przezroczystych lub z przezroczystem polem, jako też kopert z kolorowemi brzegami uży~ać nie wolno. wać § 100. Na kopercie listu wartościowego nie wolno dokonywać żadnych poprawek, wycierań ani podkreślań; nie wolno również umieszczać nalepek, rycin i t. p. ani też nadruków lub notatek pisemnych. Nie wolno też przebijać kopert nawskroś metalowemi kółkami lub kapslami. § 101. List wartościowy musi być w hm sposób opakowany, aby bęz widocznego zewnętrznego uszkodzenia koperty lub pieczęci nie ' można było namszyć jego zawartości. Umieszczone w liście monety muszą być zawinięte w papier lub przyklejone na tekturze, lub do tektury przytwierdzone i umocowane węwnątrz listu w ten sposób, aby podczas przewozu nie mogły zmienić swego położenia. 712 Dziennik Ustaw. Poz. 392. § 102. Listy wartościowe można nadawać zamknięte lub otwarte. § 103. Nr. 45. ponieść dla uzyskania nowego takiego, prawnie waż­ nego egzemplarza lub ściągnięcia roszczenia przy braku dokumentu. . Podawanie na listach wartościowych w celach oszukańczych wyższej wartości, aniżeli rzeczywista wartość przesyłki, pociąga za sobą skutki, przewidziane w obowiązujących przepisach. List wartościowy zamknięty musi nadawca przed nadaniem zalepić i opatrzyć na skrzydłach pieczęciami wyciśniętemi na dobrym laku, czystd i wyraźnie. Odciski pieczęci muszą przedstawiać wyraźny znak rozpoznawczy, np. firmę, nazwisko, literę, monogram, herb. Niezależnie od tego, na czystem miejscu, na stronie zamknięcia listu musi nadawca umieścić odcisk barwikowy tej samej pie- Nadawca obowiązany jest podać swój dokład­ ny adres na odwrotnej stronie listu wartościowego lub na stronie przedniej w sposób nieszkodzący jasności adresu, ani umieszczeniu napisów lub nalepek częci. służbowych. Na kopertach urzędowego nakładu musi nadawca umieścić pieczęcie w miejscach oznaczonych wyciętemi kółkami, na kopertach zaś prywatnego nakładu musi nadawca umieścić tyle pieczęci na wszystkich skrzydłach koperty i w ten sposób, aby skrzydła nie dały się odchylić bez widocznego uszkodzenia koperty albo uszkodzenia pieczęci i aby zawartości listu nie można było naruszyć bez zewnętrz­ nie widocznego śladu naruszenia koperty. Odciski pieczęci nie mogą się ze sobą stykać. ani też dosięgać krawędzi koperty. § 104. List wartościowy można nadawać w stanie otwartym, jeśli zawiera wyłącznie krajowe pieniądze papierowe, w sumie przewyższającej najwyższą dozwoloną kwotę dla przekazów pocztowych. Zawartość pieniężną takiego listu wartościowe­ go przelicza urzędnik pocztowy, a po stwierdzeniu zgodności z ogólną sumą wartości, podaną na jego stronie adresowej, zakleja go i umiesżcza jeden lakowy odcisk pieczęci urzędowej oraz odpowiednią ilość odcisków lakowych i odcisk barwikowy pieczę­ ci nadawcy. Pieczątki prywatnej i laku dostarczyć ma nadawca. Przeliczenie, zamknięcie i zalakowanie ma się odbywać w nieprzerwanej obecności nadawcy. Na stronie adresowej listu urzędnik umieszcza napis: "otwarty", a obok swój podpis. § 105. Wartość listu wartościowego musi być podana na stronie adresowej listu w złotych i groszach, a mianowicie złote - słowami i cyframi, grosze zaś tylko cyframi. Wartość podana na zamkniętym liście wartościowym nie może przewyższać zwyczajnej wartości przedmiotów zawartych w liście, wartość zaś podana na otwartym liście wartościowym musi się zgadzać z rzeczywistą zawartością listu. Jeżeli zawartość listu wartościowego stanowią papiery wartościowe, których kurs jest notowany na giełdzie, należy na liście podać jego wartość giełdo­ wą, jaką posiadał w dniu poprzedzającym dzień nadania w urzędzie pocztowym; jeżeli zaś zawartość listu stanowią weksle, książeczki oszczędnościowe, skrypty dłużne lub inne podobne dokumenty, należy jako wartość listu podać koszty, które trzebaby było § 106. Paczki. § 107. W paczkach można przesyłać przedmioty niewykluczone od przewozu pocztowego, jeśli, ze wzglę­ du na ich objętość, kształt i wymiary, przewóz może być dokonany zapomocą rozporządzalnych pocztowych środków przewozowych. § 108. Przewóz drogą pocztową paczek, których zana podstawie § 42 niniejszej ordynacji wymaga specjalnego opakowania, lub też paczek, zawierających według § 46 niniejszej ordynacji przedmioty warunkowo dopuszczone do przewozu drogą pocztową, dozwolony jest pod warunkami, określonemi w załączniku I lub II niniejszej ordynacji. wartość § 109. Waga paczek nie może przewyższać norm podanych w taryfie pocztowej. § 110. Wewnętrzne i zewnętrzne opakowanie oraz zamknięcie paczki musi odpowiadać jej objętości, wadze i wartości oraz długości trwania przewozu i musi być tego rodzaju, aby:

1. l)zawartość paczki była zabezpieczona od tarcia, wilgoci i ciśnienia, 2) dobranie się do zawartości paczki było niemożliwe bez widocznego uszkodzenia opakowania lub zamknięcia, 3) paczka nie mogła zranić funkcjonarjuszów pocztowych lub uszkodzić innych przesyłek. § 111. Paczki bez podanej wartości lub z podaną wartością do 200 zł, zawierające przedmioty, którym nie szkodzi ciśnienie, wilgoć lub tarcie i które nie wydzielają tłuszczu albo wilgoci można opakowywać silnym papierem, paczki zaś, zawierające przedmioty, którym szkodzi ciśnienie, wilgoć lub tarcie, przeznaczone do przewozu na większą odległość oraz paczki z podaną wartością ponad 200 zł muszą być opakowywane zależnie od przesyłanego przedmiotu w tekturę, silne płótno, ceratę, skrzynki- drewniane lub pudełka metalowe. 713 Dziennik Ustaw. Poz. 392. Nr. 45. § 112. § 117. Bez opakowania przyjmuje' się przedmioty, które, ułożone lub połączone w jedną całość zapomocą trwałego przewiązania zakończonego plombą lub pieczęcią, tworzą nierozerwalną całość oraz paczki, których zawartość składa się z pojedyńczego przedmiotu jak np. kawałek drzewa, kawałek metalu, model z drzewa i t. p. § 113. Paczki, zawierające bilety bankowe, papiery wartościowe, pieniądze metalowe, złoto lub srebro do wagi 1 ~ kg, muszą być opakowane w silny pa- Przy paczkach bez podanej wartości lub z podaną wartością do 200 zł, niezawierających wyrobów ze złota, srebra lub klejnotów, nie wymaga się osobnego zamknięcia, jeżeli ich opakowanie dostatecznie zabezpiecza zawartość, jak opatrzone zamkami torby, kufry i skrzynie, zabezpieczone mocnemi obrę­ czami i dobrze zatkane beczki, dobrze zabite skrzynie. Paczki, których samo 'opakowanie nie zabezpiecza dostatecznie zawartości, muszą być zabezpieczone zapomocą trwałego przewiązania nakrzyż, zakończonego plombą lub przytwierdzonemi do opakowania przesyłki winietami albo pieczęciami lakowemi. Do przewiązywania można użyć jednolitego sznurka, drutu o gładkich brzegach lub innego odpowiedniego materiału. Papier pakunkowy, użyty do opakowania paczki, może być zamknięty także dobrym klejem lub winietami. § 114. Paczki z podaną wartością ponad 200 zł oraz paczki, zawierające wyroby ze złota, srebra, klejnoty, muszą być zamknięte dostateczną ilością pieczę­ ci na laku lub plombach. Pieczęcie lakowe umieścić należy na spojeniach i szwach opakowania. Pieczęcie muszą odpowiadać postanowieniom § 103. Sznurek użyty do zamknięcia musi być lak rozmieszczony oraz opieczętowany lub zabezpieczony plombami, aby bez naruszenia pieczęci lub plomb nie można go było odwiązać ani zesunąć. § 115. Paczek niedostatecznie opakowanych lub niedostatecznie zamkniętych nie przyjmuj~ się do przewozu. Jeżeli nadawca domaga się koniecznie przyję­ cia do przewozu paczki niedostatecznie opakowanej lub niedostatecznie zamkniętej, wartości nieprze~ wyższającej 200 zł i jeśli jej zawartość nie przedstawia niebezpieczeństwa dla osób i innych przesy.łek, można ją przyjąć pod warunkiem, że nadawca na paczce i na adresie pomocniczym umieści włąs­ noręcznie uwagę "na własną odpowiedzialność" 'i pod nią podpisze się. W tym wypadku nadawca traci wszelkie prawa do roszczenia o odszkodowanie. § 116. . Przyjęcie paczki do przewozu bez zastrzeŻe!1 nie uzasadnia domniemania, Że opakowanie przesył­ ki nie było wadliwe, choćby wady nie były nazewnątrz widoczne. pier, kilkakrotnie owinięty i osznurowany w ten sposób, aby sznurek przebiegał przez miejsca, na których mają być umieszczone pieczęcie lakowe i był na opakowaniu przytwierdzony dość gęsto pieq:ę­ ciami na laku i aby bez ich naruszenia nie dał się zesunąć. Końce sznurka należy odciskami pieczęci na laku przymocować do opakowania. Sznurek mOże być użyt.y tylko z jednego kawałka. Umieszczone w paczce bilety bankowe lub papiery wartościo­ we muszą być zamknięte w osobnej kopercie (opakowaniu), pieniądze zaś metalowe muszą być owinięte w rulony i ' tak ułożone, aby w czasie przewozu nie mogły zmienić ' swego położenia. Paczki takie można opakowywać i zamykać także w sposób podany w następnym paragrafie. § 118. Przedmioty wymienione w § 117, przewyższa­ 1 Yz kg, ' należy przesyłać w pakietach, skrzynkach, w workach lub beczkach i opakowywać w sposób następujący: . 1) Pakiety z pieniędzmi muszą być zawinięte w trwałe płótno woskowe chropawą stroną nazewnątrz, albo w skórę, dobrze zeszyte i osznurowane, a spojenie albo szwy, jako też osznurowania muszą być gęsto opieczę­ towane. Na osznurowaniu umieścić należy pieczęcie na laku w ten sposób, aby sznura nie można było zesun'ąć, ani przesyłki otworzyć bez naruszenia pieczęci. Bilety bankowe albo papiery wartościo­ we mają być zamknięte w osobnej kopercie (opakowaniu), a pieniądze metalowe zawinięte w rulonach. 2) W workach przesyłać można tylko pienią­ dze metalowe. Jeżeli pieniądze znajdują się w rulonach albo woreczkach, natenczas worki mogą być sporządzone z pojedyńcze­ go silnego płótna, w przeciwnym razie przynajmniej z podwójnego płótna. Szew worka nie może znajdować się nazewnątrz. Szyjka worka nie może być za krótka. Sznurek, otaczający szyjkę, musi być przeciągnięty przez samą szyjkę. W miejs<,:u gdzie jest węzeł i na obu końcach sznura musi być wyciśnięta wyraźna pieczęć na laku. 3) Skrzynld i beczki spor?ądzone być mUS?:ą z silnego drzewa, dobrze spojone, okute i jednakowemi gwoździami silnie zabite, skrzynki muszą mieć ponadto dobre zamki i winny być zaopatrzone w ręczne ujęcia. Więko nie powinno wystawać. Okucia że­ lazne muszą by~ dobrze przymQcowane i tak umieszczone, aby nie mogły uszkodzić innych przedmiotów lub zranić osób. Na spojeniach skrzyń musi być l.lmieszczona dostateczna ilość zagłębień dla odcisków pieczęci na laką Pieniądze wewn'ltrz muszą jące wagę 714 Nr. 45. Dziennik Ustaw. Poz. 392. być zapakowane w woreczkach albo pacz- kach. § 119. Nadawca może do paczki włożyć list przeznaczony wyłącznie dla adresata. § 120. Paczki z podaną wartością można przesyłać do wysokości wartości określonej taryfą pocztową· Wartość podaje się w walucie polskiej i wypi- suje cyframi, tak na stronie adresowej paczki jak i w adresie pomocniczym. Podana wartość nie może przewyższać zwyczajnej wartości przedmiotu. § 121. Do paczek należy przy nadaniu dołączyć adres pomocniczy. Na jeden adres pomocniczy można nadać nie więcej niż trzy paczki bez podanej wartości i bez pobrania, o ile paczki te są przeznaczone do jednego odbiorcy. We wszystkich innych wypadkach do każdej paczki należy dołączyć osobny adres pomocniczy. Adresów pomocniczych prywatnego nakładu używać nie wolno. Adres pomocniczy winien nadawca wypełnić . ściśle według nadruku, a szczegóły na nim podane muszą być zgodne ze szczegółami podanemi na paczce. Na lewym odcinku adresu pomocniczego winien nadawca umieścić swój adres. Odcinek ten służy również do bezpłatnego umieszczenia doniesień pisemnych dla adresata. Na odwrotnej stronie adresu pomocniczego nadawca winien wypełnić odpowiedni tekst drukowany, odnoszący się do postąpienia z przesyłką w razie niedoręczalności. § 122. Na stronie adresowej paczki i przynależnym do niej adresie pomocniczym nadawca winien podać dokładnie i szczegółowo zawartość paczki a to w tym celu, aby można było osądzić, czy jest ona dopuszczalną do przewozu, odpowiednio zewnętrznie opakowaną i zamkniętą, oraz w jaki sposób winna być paczka ze względu na jej zawartość traktowana w czasie przewozu, wreszcie, aby można było ocenić wysokość odszkodowania w razie zaginięcia, ubytku lub uszkodzenia paczki. . Ogólne określenie zawartości (np. drobiazgi, rozmaitości) nie wystarcza. § 123. Paczki, tak z podaną jak i bez podanej wartości, mogą być przyjmowane jako paczki ochronne. Za paczki ochronne uważa się takie paczki: 1) których jeden z wymiarów przewyższa 1.50 m, lub których długość wraz z najwięk­ szym obwodem przekroju, mierzonym w kierunku innym niż długość - przewyższa 3 m, 2) których przewóz wspólnie z innemi przesył­ kami z powodu kształtu, objętości lub łam­ liwości jest utrudniony, lub które wymagają szczególnej ostrożności, np. rośliny i krzewy w koszykach, klatki próżne lub ze zwierzętami żywemi, próżne pudełka od cygar lub inne pudełka złączone w jedną całość, wyroby koszykarskie, żardynierki, wózki dziecinne, rowery i t. p., 3) których ochronne traktowanie jest wymaga:.. ne przepisami specjalnemi lub których ochronnego traktowania żąda nadawca. W tym ostatnim wypadku nadawca winien wyrazić swe żądanie przez umieszczenie na paczce i przynależnym adresie pomocniczym napisu: "ostrożnie". Wysokość opłaty za paczki ochronne ustala taryfa pocztowa. § 124. Paczki muszą być opłacone przy nadaniu. Opła­ tę uiszcza się gotówką. Wysokość opłaty podaje taryfa pocztowa. Opłata w wysokości 50 % normalnej opłaty pocztowej od paczek obowiązuje przy wysyłaniu ksią­ żek i urzędowych wydawnictw polskich dla państw zagranicznych oraz urzędowych wydawnictw zagranicznych dla Polski, z wyłączeniem wydawnictw perjodycznych z bieżącego okresu dla odbiorców w Polsce, zgłoszonych do prenumeraty za pośrednic­ twem urzędów lub pośrednictw pocztowych. Z ulgowej opłaty pocztowej korzystać mogą:
2. a)instytucje • rządowe i naukowe w kraju w stosunku wzajemnym z bibljoteką Ministerstwa Spraw Zagranicznych (Biurem mię­ dzynarodowej wymiany wydawnictw) w Warszawie,
3. b)firmy księgarskie w stosunku wzajemnym z zakładami naukowemi oraz z osobami prywatnemi,
4. c)zakłady naukowe w stosunku wzajemnym oraz w stosunku z firmami księgarskiemi. Paczki z wydawnictwami urzędowe mi i przynależne do tych paczek adresy pomocnicze muszą być zaopatrzone w napis "Wydawnictwa urzędowe" i w odcisk pieczęci urzędowej. Na paczkach z książkami oraz na przynależ­ nych do nich adresach pomocniczych musi być umieszczony napis "książki", ponadto na lewym odcinku adresu pomocniczego oraz na odwrotnej stronie samego adresu pomocniczego nadawca winien umieścić wyraźny odcisk stempla swej firmy. Z ulgowej opłaty . pocztowej nie korzystają książki przesyłane jako druki. Przekazy pocztowe. § 125. Przekazy pocztowe służą do pieniędzy. Blankiety pocztowemi. przekazowe są przesyłania płatnemi drukami Używanie blankietów przekazowych nakładu prywatnego jest niedozwolone. Zapomocą jednego przekazu pocztowego moż­ na przesłać kwotę nieprzewyższającą 2.000 zł. § 126. Nadawca winien wypełnić blankiet przekazu pocztowego literami . łacińskiemi dokładnie i wyraź­ nie, z wyjątkiem części przeznaczonych do wypeł-· nienia przez urząd pocztowy. Dzi~nnik UsŁ.aw. Nr. 45. Odcinka przekazu może nadawca użyć do umieszczenia korespondencji dla odbiorcy. Przekaz może być wypełniony odręcznie atramentem, drukiem lub maszyną do pisania. Kwotę przekazu podać należy w złotych i groszach, przyczem złote należy wypisać słowami i cyframi, grosze zaś tylko cyframi. Przekazy, zawierające poprawki lub wycierania, nie będą przyjmowane. § 127. pocztowe uiszcza się go- Opłatę za przekazy tówką przy nadaniu. § 128. Przekaz pocztowy jest ważny 30 dni, licząc od dnia następnego po nadaniu. Po upływie tego czasu aż do upływu trzech lat, licząc od dnia następują­ cego po nadaniu, kwota przekazowa wypłacona zostaje adresatowi lub nadawcy jedynie na żądanie nadawcy, atoli po uzyskaniu przywrócenia terminu ważności tego przekazu. Przekazy telegraficzne. § 129. Przekazy telegraficzne dozwolone są do kwoty 2.000 zł. Można je nadawać we wszystkich urzędach pocztowych oraz urzędach telegraficznych. § 130. Nadawca winien wypełnić blankiet przekazu telegraficznego urzędowego nakładu w sposób przepisany dla zwykłych przekazów pocztowych. Używanie blankietów przekazów telegraficznych nakładu prywatnego jest niedozwolone. Na odwrotnej stronie prawej części blankietu przekazu telegraficznego może nadawca, za uiszczeniem taryfowej opłaty telegraficznej, umieścić przeznaczoną dla adresata korespondencję. § 131. Postanowienia zawarte w §§ 126 do 128 dla przekazów pocztowych odnoszą się analogicznie do przekazów telegraficznych. § 132. Nadawca może za uiszczeniem taryfowej należności telegraficznej żądać szczególnego traktowania przekazu telegraficznego według przepisów obowiązujących przy nadawaniu telegramó"w, a mianowicie: "D" (pilne), "Rpx" (odpowiedź zapłacona), "Tc" (sprawdzenie), "Pc", "Pcd", "Pcp" (zawiado' mienie o doręczeniu). Przekazy kasowe. § 133. Przekazy kasowe służą do przekazywania przez wydział rachunkowy dyrekcji poczt i telegrafów należności z tytułu świadczeń na rzeczpoczty na obszarze dyrekcji przekazującej. F'obrania pocztowe. § 134. 1) Nadawca poleconej przesyłki listowej" listu wartościowego lub paczki, może te przesyłki obcią- 715, Poz. 392. żyć pobraniem do wysokości kwoty dozwolonej dla przekazów pocztowych, ' celem zainkasowania tej kwoty od odbiorcy przesyłki. 2) Nadawca może żądać, aby kwotę pobrania przekazano przekazem pocztowym bezpośrednio jemu, albo też na pewne oznaczone konto do Pocztowej Kasy Oszczędności, banku lub innej instytucji krajowej, zajmującej się przyjmowaniem pieniędzy na rachunek obcy, albo blankietem nadawczym Pocztowej Kasy Oszczędności na jego konto czekowe w Pocztowej Kasie Oszczędności. 3) Kwota pobrania nie jest równoznaczna z podaną w;utością na liście wartościowym lub paczce i nie może być uważana za podanie wartości. § 135. Na adresie przesyłki obciążonej pobraniem, o ile możności u góry nad adresem odbiorcy, nadawca umieszcza wyraźny napis: "pobranie" i kwotę pobrania w walucie polskiej, mianowicie złote cyframi i słowami, grosze zaś tylko cyframi oraz swój adres. Jeżeli kwota pobrania ma być przekazana przekazem pocztowym do Pocztowej Kasy Oszczędno­ ści, banku lub innej instytucji krajowej, nadawca umieszcza na przesyłce następującą klauzulę: "Do wpisu na konto Nr. . . . . N. N. . . . . w . . . . ". Jeżeli kwota pobrania ma być przekazana blankietem nadawczym Pocztowej Kasy Oszczędno­ ści, nadawca winien na przesyłce, obok swego adresu podać numer swego konta, ' a ponadto do przesyłek poleconych i listów wartościowych dołączyć blankiet nadawczy. Na blankiecie tym, jako wpłaca­ jącego nadawca winien wpisać nazwisko adresata przesyłki, a na odwrotnej stronie dowodu wpłaty uwagi, odnoszące się do zaksiążkowania kwoty pobrania. , Na przesyłkach poleconych lub listach wartościowych może nadawca nadto podać numery zaksiążkowania. Między powyższemi biorcy należy pozostawić napisami a adresem ododpowiednie wolne miejsce lub w inny sposób odgraniczyć powyższe napisy od adresu odbiorcy. Zmiany, wycierania lub przekreślania kwoty pobrania są niedozwolone. § 136. 1) Do każdej paczki obciążonej pobraniem musi być dodany osobny adres pomocniczy, połączony z przekazem pobraniowym, lub też, jeżeli kwota pobrania ma być wpłacona na konto czekowe w Pocztowej Kasie Oszczędności, musi być dodany adres pomocniczy, połączony z blankietem nadawczym Pocztowej Kasy Oszczędności. Adresy pomocnicze z blankietami nadawczemi Pocztowej Kasy Oszczęd­ ności będzie wydawać Pocztowa Kasa Oszczędności i zaopatrywać niemi właścicieli kont czekowych. Adresów pomocniczych z przekazem pobraniowym prywatnego nakładu używać nie wolno. 2) Nadawca wypełnia adres, pomocniczy ściśle według nadruku, odręcznie, z wyjątkiem części, które wypełnia urząd pocztowy. Odcinka ' adresu pomocniczego może nadawca użyć do umieszczenia korespondencji osobistej. 716 Dziennik Ustaw. Poz. 392. Nr. 45. 3) Na przekazie pobraniowym, połączonym dokumentu wierzytelnościowego ustala dla pewnych z adresem pomocniczym, winien nadawca podać ja- rodzajów dokumentów wierzytelnościowych Miniko adresata swój adres, a na odcinku przekazu po- ster Poczt i Telegrafów. 5) Zapomocą kartki zleceniowej można porubraniowego w miejscu "nazwisko i adres nadawcy" wpisać imię, nazwisko i adres odbiorcy paczki, czyć zainkasowanie należności pieniężnej najwyżej a u dołu kwotę pobrania. Miejsce przeznaczenia do wysokości 1.000 zł. przekazu może być inne niż miejsce nadania paczki. § 140. Jako adresata przekazu może nadawca paczki zaNadawca list~ zleceniowego lub kartki zlecemiast siebie - oznaczyć Pocztową Kasę Oszczęd­ niowej może żądać, aby pobraną kwotę przekazano ności, bank i t. p. z dopisaniem klauzuli: "Do wpisu ' bezpośrednio jemu albo na konto w Pocztowej Kana konto Nr . . . . . N. N. . . . . w . " sie Oszczędności, banku lub jakiejkolwiek innej inNa przedniej stronie odcinka przekazu pobrastytucji krajowej, zajmującej się przyjmowaniem pierriowego może nadawca umieścić daty, odnoszące niędzy na rachunek obcy. się do zaksiążkowania kwoty pobrania. 4) Jeżeli ' kwota pobrania ma być przekazaną. § 141. zapomocą złączonego z adresem pomocniczym blanNadawca listu zleceniowego, zawierającego kietu nadawczego Pocztowej Kasy Oszczędności, nadawca paczki winien na tym blankiecie jako wpła-' weksel, może żądać, aby urząd pocztowy, w , razie nieuzyskania zapłaty wekslu, stwierdził tę okoliczcającego wpisać nazwisko odbiorcy paczki. Kwoty ność protestem wekslowym z powodu niezapłacenia, pobrania wpisywać nie należy, gdyż to wypełni jednak tylko wtedy, jeżeli w miejscu płatności wekurząd pocztowy. slu znajduje się urząd pocztowy, lub też jeżeli miejNa odwrotnej stronie części blankietu nadawsce płatności wekslu znajduje się w granicach miejczego Pocztowej Kasy Oszczędności, oznaczonego napisem "Dowód wpłaty", moze nadawca umieścić scowe ,~o okręgu doręczeń urzędu pocztowego. . Ządanie zaprotestowania wekslu do kwoty bezpłatnie daty, odnoszące się do zaksiążkowania 200 zł na obszarach województw: poznańskiego, posumy pobrania. morskiegq i górnośląskiej części województwa ślą­ § 137. skiego będzie uwzględniane również i w tych wyZa kazdą przesyłkę obciążoną pobraniem na- padkach, .jeżeli miejsce płatności wekslu znaiduje się . dawca uiszcza oprócz zwykłej taryfowej opłaty, za- w granicach okręgu doręczeń listonosza wiejskiego. leżnej od rodzaju przesyłki, .nadto osobną opłatę do§ 142. datkową, w wysokości określonej w taryfie pocztowej. Wysyłanie w listach zleceniowych wykazów Zlecenia pocztowe. zleceniowyćh, wykazów zleceniowych z wekslami do § 138; protestu, przeznaczonemi dla odbiorców w miejscoZlecenie pocztowe służy do zainkasowania na- wościach, należących do zamiejscowego okręgupocz­ towego oraz do okręgu doręczeń listonoszów wiejleżności pieniężnej za pośrednictwem urzędu poczskich, z wyjątkiem podanych w § 141, jest niedotowego. zwolone. § 139. Również niedozwolone jest wysyłanie w listach 1) Zainkasowanie nalezności piemęznej porucza się urzędowi pocztowemu zapomocą wykazu zleceniowych weksli, 'a dresowanych poste-restante, zleceniowego, przesłanego hstem zleceniowym lub z przeznaczeniem do protestu. zapomocą kartki zleceniowej. § 143. 2) Zapoi11ocą jednego wykazu zleceniowego Wykazy zleceniowe wraz z wekslami przeznamozna poruczyć zainkasowanie należności pienięż­ czonemi .do protestu, wysłane wbrew postanowienej do wysokości kwoty 2.000 zł, a tylko, gdy kwota zlecenia ma być przekazana zapomocą blankietu niomzawartym w §§ 141 i 142, będą nadawcom nadawczego Pocztowej Kasy Oszczędności, do wy- zwracane. § 144. sokości 10.000 zł. Zlecenie zainkasowania należności piemęznej . 3) Jeżeli jednak dokumentem wierzytelnościo­ wyru, stanowiącym załącznik wykazu zleceniowego, " udziela nadawca przez wypełnienie wykazu zlecejest weksel, który w razie nieuzyskania zapłaty ma niowego. Minister Poczt i Telegrafów zarządza nakład być zaprotestowany, kwota takiego dokumentu wiewykazów zleceniowych jako druków płatnych rzyŁelnościowego w żadnym razie nie może przew dwóch wzorach. Jeden wzór służy do zleceń zawyższać kwoty 2.000 zł. 4) W jednym liście zleceniowym można prze- inkasowania należności z weksli nieprzeznaczonych do protestu i innych dokumentów wierzytelnościo­ słać od jednego do pięciu dokumentów wierzy telnowych, drugi zaś do zleceń zainkasowania należności ściowych, płatnych w różnych terminach i przez różnych dłużników. Zaden z tych dokumentów wiez weksli przeznaczonych do protestu. Wykazy zleceniowe można nabywać złączone , rzyłelnościowych nie może przewyższać kwoty, podanej w punkcie 2. Do każdego dokumentu wierzy- z przekazami zleceniowemi, jeżeli zaś kwota zlecenia . ma być przekazana blankietem nadawczym Pocztotelnościowego musi być dołączony odpowiedni wykaz zleceniowy. wej Kasv Oszczędności - bez przekazów zleceniowych. Wykazów zleceniowych prywatnego nakładu Wyjątki od zasady dopuszczającej przesłanie w jednym liście zleceniowym więcej aniżeli jednego bez zezwolenia zarządu poczty używać nie wolno. Nr .. 4S. Dziennik Ustaw. Poz. 392. §145. Nadawca wypełnia wykaz zleceniowy ściśle wedle nadruku literami łacińskiemi i w języku pań­ stwowym odręcznie atramentem, drukiem lub maszyną do pisania ż wyjątkiem części, które wypełma urząd pocztowy. . Kwotę zlecenia w wykazie zleceniowym podaje nadawca w złotych i groszach cyframi, a złote t akże słowami; kwota ta musi być zgodna z kwotą podaną w dokumencie wierzy teIn ościowym. Na .przekazie winien nadawca podać jako adresata swój adres, a u dołu odcinka przekazowego kwotę zlecenia. .Miejsce przeznaczenia przekazu może być inne niż miejsce nadania listu zleceniowego. Jako adresata przekazu nadawca listu zleceniowego zamiast siebie może oznaczyć Pocztową Kasę Oszczędności, bank i t. p. z dopisaniem klauzuli: "Do wpisu na konto Nr. . . . N. N. . . . . . • . w, . . . . . . " . N a przedniej części odcinka przekazu zleceniowego może nadawca umieścić daty, odnoszące się do zaksiążkowania kwoty zlecenia. Jeżeli kwota zlecenia ma być przekazana zapomocą blankietu nadawczego Pocztowej Kasy Oszczędności, nadawca winien z wykazem zleceniowym spiąć niewypełniony co do kwoty blankiet nadawczy Pocztowej Kasy Oszczędności i na nim jako nadawcę wpisać nazwisko dłużnika. Na dolnym brzegu lub na czystej stronie części blankietu nadawczego Pocztowej Kasy Oszczędno­ ści, oznaczonego napisem "Dowód wpłaty", może nadawca umieścić bezpłatnie daty, odnoszące się do zaksiążkowania kwoty zlecenia. W wykazie zleceniowym nadawca może umieścić zarządzenia, wskazane w § 198. Jeżeli nadawca w jednym liście zleceniowym wysyła więcej nit. jeden dokument wierzytelnościo­ wy, musi do listu zleceniowego włożyć spis dokumentów wierzytelnościowych, wypełniony według nadruku. Minister Poczt i Telegrafów zarządza nakład tego spisu jako druku płatnego. Spisu dokumentów wierzy teIn ościowych prywatnego nakładu bez zezwolenia Ministra Poczt i Telegrafów używać nie wolno. Oprócz szczegółów wyżej przytoczonych, nie wolho nadawcy umieszczać na wykazie zleceniowym, .na przekazie zleceniowym, na spisie dokumentów wierzytelnościowych i na blankiecie nadawczym Pocztowej Kasy Oszczędności żadnych innych uwag, mających charakter korespondencji, ani też dołączać korespondencji do listu zleceniowego. § 146. Dokumentem wierzytelnościowym mogą być weksle, zobowiązania płatnicze, kupony procentowe i dywidendowe, kolejowe listy przewozowe, polisy ubezpieczeniowe oraz wszelkie inne dokumenty handlowe i wartościowe, jak również rachunki pokwitowane i kwity. W dokumencie wierzytelnościowym musi być podane nazwisko i adres dłużnika tudzież kwota zlecenia. Kwota zlecenia w ,dokumencie wierzy telnościowym musi być podana w złotych i groszach cy- 717 frami, kwota złotych także słowami, i być zgodna z kwotą zlecenia, podaną w wykazie zleceniowym; w razie niezgodności winien nadawca na górnym rogu pierwszej strony dokumentu wierzytelnościowe­ go wypisać cyframi (złote także słowami) kwotę mającą się zainkasować od dłużnika,zgodną z kwotą zlecenia w wykazie zleceniowym. Rachunki i inne dokumenty, stanowiące dokument wierzyteInościowy zlecenia, z wyjątkiem weksli, winny być pokwitowane. § 147. Zapomocą jednego wykazu zleceniowego można pobrać należność tylko z jednego dokumentu wierzytelnościowego. Za jeden dokument wierzyteinościowy uważa dokument wieq;ytelnościowy z przynależ­ nemi, z nim spojonemi załącznikami, jak również większą ilość złączonych z sobą weksli nieprzeznaczonych do protestu, których zapłaty można się domagać od jednego dłużnika w tym samym dniu. Załącznikami dokumentu wierzytelnościowego, wystawionego w złotych i groszach, mogą być także spojone z nim weksle nieprzeznaczone do protestu lub inne dokumenty, opiewające na walutę zagraniczną. Załącznikami dokumentu wierzytelnościowe­ go nie mogą być listy zamknięte lub otwarte, albo notatki, noszące charakter osobistej korespondencji. się także § 148. Weksle przeznaczone do protestu winny być wystawione w języku państwowym. Wyjątek stanowią weksle przeżnaczone do protestu, przesyłane w listach zleceniowych wewnątrz obszarów i do obszarów,

art. 2 ustawy z dnia 21 lipca 1924 r. o języku państwowym i języku urzędowania rządowych i samorządowych władz administracyjnych (Dz. U. R. P. Nr. 73, poz. 724), które mogą być wystawione w językach tamże podanych, jako też weksle przeznaczone do protestu, przesyłane wewnqtrz i do obszarów województw: poznańskiego, pomorskiego i śląskiego, które mogą być wystawione w języku niemieckim. § 149. Nadawca listu zleceniowego, zawierającego weksel przeznaczony do protestu, ponosi wszelkie następstwa w wypadkach, gdy weksel ten nie odpowiada wymaganiom prawa wekslowego, lub gdy wedle postanowień § 341 ordynacji nie nadaje się do zaprotestowania przez urząd pocztowy. § 150. wykaz zleceniowy z przekazem lub blankietem nadawczym Pocztowej Kasy Oszczęd­ nOSCl wraz z dokumentem wierzytelnościowym, a przy wysyłaniu w jednym liście zleceniowym wię­ cej niż jednego wykazu zleceniowego z dokumentem wierzytelnościowym także wypełniony spis dokumentów wierzytelnościowych, nadawca wysyła VI kopercie urzędowego lub prywatnego nakładu pod adresem tego urzędu pocztowego, który zlecenie ma wykonać. Jeżeli zaś dokumentami wierzytelnościo ­ wemi są weksle przeznaczone do protestu,. to nadawca wysyła list zleceniowy pod adresem tego urzędu, który się znajduje w miejscu płatności weksli, Wypełniony 718 Dziennik Ustaw. Poz. 392. lub też do tego urzędu pocztowego, w okręgu którego znajduje się miejscowość obsługiwana przez listonoszów wiejskich według postanowień § 141. Używanie kopert prywatnego nakładu jest dozwolone pod warunkiem, że nadawca na stronie adresowej koperty listu zleceniowego u góry umieści swoje imię, nazwisko i adres, w środku napis: "List zleceniowy", poniżej zaś adres: "Urząd pocztowy w . . . . . . . . .. § 151. Listy zleceniowe muszą być nadawane jako listy polecone i opłacone przy nadaniu według taryfy dla listów poleconych. Za listy zleceniowe, podpadające pod postanowienia ustępu ostatniego punktu 4 § 139, ustala Minister Poczt i Telegrafów odrębne opłaty. . Znaleziony w skrzynce pocztowej list zleceniowy .nieoplacony lub niedostatecznie opłacony zwraca się nadawcy, o ile podał na kopercie swój adres, w przeciwnym razie uważa się go za niedoręczalny. § 152. Listy zleceniowe winny być nadawane tak, aby do urzędu pocztowego, który ma wykonać zlecenie, mogły nadejść przynajmniej na 24 godziny, nie wcześniej jednak niż na 10 dni przed terminem płatności każdego z dokumentów wierzytelnościowych, zawartych w tych listach. Wykazy zleceniowe wraz z dokumentami wierzytelnościowemi, nadeszłe w listach zleceniowych do urzędu pocztowego oddawczego wcześniej aniżeli 10 dni przed terminem płatności, będą nadawcom zwracane. § 153. Zlecenie zainkasowania należności piemęznej do wysokości 1.000 zł, bez dołączenia osobnego dokumentu wierzylelnościowego, można poruczyć urzę­ dowi pocztowemu zapomocą kartki zleceniowej. Kartka zleceniowa złączona z przekazem lub bez przekazu jest płatnym drukiem pocztowym. Kartek zleceniowych prywatnego nakładu uży­ wać nie wolno. § 154. Nadawca wypełnia kartkę zleceniową literami łacińskiemi i w języku państwowym, odręcznie atramentem, drukiem lub maszyną do pisania. Kwotę zlecenia w złotych i groszach wpisuje nadawca na odcinku i na odwrotnej stronie kartki zleceniowej, a na przekazie - tylko na odcinku w miejscu oznaczonem odpowiednim napisem. Miejsce przeznaczenia przekazu może być inne niż miejsce nadania kartki zleceniowej. Jako adresata przekazu może nadawca kartki zleceniowej zamiast siebie oznaczyć Pocztową Kasę Oszczędności, bank i t. p. z dopisaniem klauzuli: "Do wpisu na konto Nr. . . . . N. N...... w . . . . . . . .. Na przedniej części odcinka przekazu zleceniowego może nadawca umieścić dane, odnoszące się do zaksiążkowania kwoty zlecenia. Na odwrotnej stronie odcinka kartki może nadawca umieścić wyjaśnienie dla dłużnika, odnoszą­ ce się wyłącznie do pobrać się mającej kwoty zlecenia. Nr. 45. § 155. kwota zlecenia ma być przekazana zapomocą blankietu nadawczego Pocztowej Kasy Oszczędności, nadawca winien z kartką zleceniową spiąć, nie wypełniony co do kwoty, blankiet nadawczy Pocztowej Kasy Oszczędności i na nim jako nadawcę wpisać nazwisko dłużnika. Na dolnym brzegu lub na czystej stronie blankietu nadawczego Pocztowej Kasy Oszczędności, oznaczonego napisem: "Dowód wpłaty", może nadawca umieścić bezpłatnie daty, odnoszące się do zaksiążkowania kwoty zlecenia. § 156. Kartki zleceniowe podlegają opłacie stemplowej według skali stemplowej przepisanej dla rachunków. . Opłatę stemplową uiszcza nadawca przez nalepienie znaczków stemplowych na odcinku kartki zleceniowej. § 157. Kartki zleceniowe wysyłać należy jako kartki polecone pod adresem urzędu pocztowego, mającego zainkasować od dłużnika kwotę zlecenia. Pobiera się za nie opłatę taryfową jak za polecone kartki pocztowe, jako też taryfową opłatę maJeżeli nipulacyjną. Opłaty te uiszcza nadawca przez nalepienie na kartce zleceniowej znaczków opłaty. C z ę Ś Ć s z Ó s t a. NADA W ANIE PRZESYŁEK POCZTOWYCH. Nadawanie zwykłych przesyłek listowych. § 158. listowe należy wkładać do skrzynek pocztowych, o ile ilość lub jakość przesyłek nie wymaga nadania ich prz.y okienku pocztowem. Zwykłe przesyłki listowe można również oddawać do rąk listonosza wiejskiego lub przesyłać w torbach zamykanych. § 159. Skrzynki pocztowe umieszcza się na budynku, w którym mieści się urząd pocztowy lub pośrednic­ two pocztowe, w miejscowym okręgu doręczeń w miejscach, gdzie zachodzi tego potrzeba, w miejscowościach przez które przechodzi listonosz wiejski oraz w ambulansach pocztowych. Włożone do skrzynek pocztowych przesyłki listowe wyjmuje się w okresach czasu podanych w przeglądzie ruchu pocztowego. § 160. Przy okienku pocztowem muszą być nadawane: 1) urzędowe przesyłki listowe wolne od opła­ ty pocztowej lub nieopłacone, 2) przesyłki listowe, podlegające opłacie ryczałtowanej lub kredytowanej, 3) listy dworcowe, 4) listy za dowodem doręczenia, 5) przesyłki listowe z oznaczoną na nich zapomocą maszyny kwotą opłaty ·pocztowej, 6) przesyłki listowe, ,za które opłatę uiszcza Zwykłe przesyłki się gotówką. Nr. 45. Dziennik Ustaw. Poz. 392. Nadawanie przesyłek rejestrowanych w urzędzie pocztowym. § 161. 719 W tym celu nadawca W1ll1en podać, o ile to możliwe, dokładne znamiona nadania .przesyłki rejestrowanej (rodzaj przesyłki, dzień nadania, adres od- biorcy, wartość, kwotę) i wykazać swoją tożsamość jako nadawca. 2) Po stwierdzeniu we właściwej księdze przyjęć, że przesyłka rejestrowana została nadana, czy § 162. W upoważnionych do tego specjalnie urzędach' też kwota przekazowa wpłacona, wydaje się nadawpocztowych przyjmuje się polecone przesyłki listo- cy odpowiednie poświadczenie. 3) Jeżeli wyszukanie wpisu przesyłki w księ­ we, listy wartościowe, przekazy telegraficzne i paczdze przyjęć wymagałoby poświęcenia dłuższego czaki, także poza godzinami urzędowemi, przepisanemi dla ich nadawania, za uiszczeniem osobnej taryfowej su, a nadawca, nie mogąc przedstawić dokładnych znamion przesyłki, skłonny jest złożyć opłatę za opłaty od każdej nadanej przesyłki. Dyrekcje poczt i telegrafów wyznaczają urzę­ zwiększone z tego powodu czynności, w takim wydy do wykonywania tej służby i określają czas trwa- padku pobiera się od niego zaliczkę na poczet tania oraz sposób, w jaki odbywać się ma przyjmowa- ryfowej należności za zwiększoną czynność. Nadawca winien to żądanie swoje przedstawić nie tych przesyłek. na piśmie i w niem zobowiązać się do pokrycia przy§ '163. padającej należności.

1. l)Przyjęcie przesyłki rejestrowanej stwierdza 4) Na pobraną zaliczkę . wydaje się nadawcy funkcjonarjusz pocztowy zapomocą dowodu nadania, pokwitowanie. na którym umieszcza odcisk datownika i swój 5) Po wyszukaniu wpisu odnośnej przesyłki repodpis. jestrowanej wydaje się nadawcy poświadczenie i po2) Nadawca przesyłki rejestrowanej winien dobiera od niego niedobór lub zwraca mu nadpłatę za pilnować, aby otrzymał dowód nadania. W razie wątpliwości, czy przesyłka była reje- pokwitowaniem. . 6) Gdy poszukiwanie wpisu w księdze przyjęć strowaną, a nadawca nie może złożyć dowodu nadabyło bezskuteczne, zawiadamia się o tem nadawcę nia, rozstrzygają o tem wpisy usku\ecznione w księ­ i rozlicza z nim co do należności w sposób podany gach pocztowych. w punkcie 5. § 164. 7) Na żądanie nadawcy może urząd pocztowy Nadawcy, którzy zwykle nadają równocześnie poza przepisowym dowodem nadania wydać najwywiększą ilość przesyłek rejestrowanych, mogą za żej trzy poświadczenia, stwierdzające nadanie przezezwoleniem urzędu pocztowego posługiwać się syłki rejestrowanej, za taryfową opłatą. przy nadawaniu pocztowemi książkami nadawczemi lub pocztowe mi arkuszami nadawczemi nakładu Nadawanie u ~stonosza wiejskiego. urzędowego lub prywatnego. Książki lub też arku§ 166. sze nadawcze prywatnego nakł~du muszą odpowiadać pod względem układu i tekstu zupełnie książ­ U listonosza wiejskiego można nadawać przekom lub też arkuszom nadawczym nakładu urzę­ syłki pocztowe tylko w czasie jego chodu służbo­ dowego. wego. Jeżeli w urzędzie pocztowym jest jedno okien§ 167. ko do przyjmowania przesyłek poleconych, listów Listonosz wiejski obowiązany jest przyjmować: wartościowych i paczek, wpisuje się do książki nal) zwykłe przesyłki listowe, dawczej lub arkusza nadawczego przesyłki polecone 2) polecone przesyłki listowe, na osobnej kartce, listy zaś wartościowe i paczki ra3) listy wartościowe, zem na jednej kartce. 4) przekazy pocztowe, Jeżeli do przyjmowania poszczególnych prze5) paczki do wagi l kg, syłek rejestrowanych przeznaczone są odrębne 6) zamówienia i prenumeratę czasopism, okienka, wpisywać należy poszczególne rodzaje 7) wpłaty w obrocie oszczędnościowym i czeprzesyłek na osobnych kartkach książki nadawczej kowym Pocztowej Kasy Oszczędności, lub arkusza nadawczego. Przekazy pocztowe i te8) opłaty radjofoniczne. legraficzne wpisuje się zawsze na osobnych kartkach, odrębnie od innych przesyłek. § 168. Urząd pocztowy kwituje odbiór w odbitce arOgólna waga paczek przyjętych przez listonokusza, pozostającej w pocztowej książce nadawczej sza wiejskiego nie może przewyższać 5-ciu kg, warlub w odbitce arkusza nadawczego. tość zaś przyjętego listu wartościowego, paczki lub § ló5. wysokość kwoty przekazowej i wpłaty w obrocie
2. l)Nadawca przesyłki pocztowej rejestrowanej, oszczędnościowym i czekowym Pocztowej Kasy któremu dowód nadania zaginął, może za uiszcze- Oszczędności nie może przewyższać 200 zł. niem taryfowej opłaty żądać ustnie lub pisemnie § 169. w urzędzie pocztowym nadawczym lub o ile chodzi o przekazy pocztowe i telegraficzne - także bezListonosz wiejski poświadcza odbiór przesyłek pośrednio w izbie kontroli rachunkowej poczt i terejestrowanych przez wydanie nadawcom tymczasolegrafów urzędowego poświadczenia, że. przesyłka wych dowodów nadania, które przy najbliższym chozostała nadana lub kwota przekazowa wpłacona. dzie służbowym odbiera od nadawców, wręczając im Przesyłki rejestrowane można nadawać w urzę­ dzie pocztowym w godzinach urzędowych. 720 Dziennik Ustaw. Poz. 392. wzamian dowody nadania, wypełnione przez wła­ ściwy urząd poczbwy. Na złożoną kwotę prenumeraty czasopism listonosz wiejski wydaje pokwitowanie urzędu pocztowego. . Przesyłki rejestrowane, uznane przez urząd pocztowy za nie dopuszczalne do przyjęcia, zwraca się nadawcom po odebraniu tymczasowych dowodów nadania. Nadawanie w pośrednictwie pocztowem. § 170. W pośrednictwie pocztowem o zwykłym zakresie czynności można nadawać tylko zwykłe przesyłki listowe, w pośrednictwie zaś o rozszerzonym zakresie czynności także polecone przesyłki listowe. Pośrednictwo poświadcza odbiór nadanych po~ leconych przesyłek 'listowych zapomocą pocztowych dowodów nadania, opatrzonych odciskiem datownika i podpisem kierownika pośrednictwa. . Pośredniczenie listonoszów wiejiSkich oraz kierowni- ków pośrednictw w nadawaniu w urzędach pocztowych przesyłek, do których przyjmowania nie są uprawnieni. § 171. 1) Listonosze wiejscy i kierownicy pośrednictw pocztowych mogą po porozumieniu się z zainteresowanemi osobami podjąć się pośredniczenia w nadawaniu w urzędzie pocztowym przesyłek pocztowych, do których przyjmowania nie są uprawnieni. 2) Na przesyłki powyższe nie wolno ani listonoszom wie jskim, ani kierownikom pośrednictw wydawać urzędowych dowodów nadania. 3) Za te przesyłki poczta odpowiada dopiero z chwilą przepisowego nadania ich w urzędzie pocztowym, a rzeczą nadawców jest dopilnować, by od wspomnianych funkcjonarjuszów otrzymali dowody nadania, wystawione przez urząd pocztowy. Nadawanie uproszczone. § 172. Nadawcom, którzy nadają zwykle większą ilość paczek zapomocą pocztowych książek nadawczych, naczelnik urzędu pocztowego może powierzyć aż do odwołania ważenie paczek, wpisywanie wagi oraz nalepianie przepisanych nalepek na paczkach i adresach pomocniczych. Nadawcom, którzy nadają przesyłki polecone przy pomocy pocztowych książek nadawczych, naczelnik urzędu pocztowego, za zgodą właściwej dyrekcji poczt i telegrafów, może powierzyć zaopatrywanie tych przesyłek w znamiona nadania tychże jako poleconych (odcisk stempelka "R" i numer). . Czas nadawania przesyłek pocztowych. § 173. Przegląd ruchu pocztowego podaje, do jakiego czasu przesyłki mają być włożone do skrzynki pocztowej na budynk.. pocztowym lub oddane przy okienku pocztowem, aby mogły być wysłane do miejsca ' przeznaczenia najbliższą odprawą pocztową· Nr. 45. Od nadawców, którzy stale nadają równocześ­ nie większą ilość przesyłek, mogą urzędy 'Wymagać wcześniejszego nadawania przesyłek, w przeciwnym bowiem razie przyjęcie ich może być przesunięte na późniejszą porę lub do następnego dnia. Postępowanie z przesyłkami poleconemi lub listami wartościowemi znalezionemi w skrzvnkachp'o czto- wych lub w innym materjale listowym. § 174. Przesyłki listowe, znalezione w skrzynkach pocztowych lub w innym materjale listowym, op'a trzone napisem "polecone", lub listy z podaną na nich wartością, bez pocztowych znamion nadania. uważa się za przesyłki polecone lub za listy wartościowe i wysyła jako takie , do miejsca przeznaczenia, jeżeli odpowiadają przepisom dla danego rodzaju przesyłek i są należycie opłaconej tak samo i listy wartościowe, jeśli są przynajmniej częściowo opłacone. Przy listach wartościowych opłatę uskutecznionalepionemi na liście znaczkami opłaty pocztowej, uważa się narówni z opłatą dokonaną w gotówce. Znalezione przesyłki uważa się za nadane dopiero z chwilą ich wpisania do pocztowych ksiąg ną przyjęć. Listy wartościowe nie dostatecznie opłacone wydaje się odbiorcom za ściągnięciem brakującej opłaty w podwójnej wysokości. § 175. Nadanie przesyłek znalezionych poświadcza się za pomocą dowodów nadania, które przechowuje się w urzędzie pocztowym i · wydaje za pokwitowaniem osobom, które wykażą swoją tożsamość i udowodnią należycie, że są ich nadawcami. § 176. Znalezione przesyłki listowe opatrzone napisem "polecone", lecz nieopłacone lub niedostatecznie opłacone, uważa się za zwykłe i wysyła do miejsca przeznaczenia jako zwykłe przesyłki listowe. § 177. Znalezione listy z podaną wartością, które nie odpowiadają przepisom o listach wartościowych albo są nieopłacone, zwraca się nadawcy lub odsyła do urzędu miejsca pobytu nadawcy, jeżeli adres nadawcy jest podany na liście. , Listy, określone w poprzednim ustępie, znalezione w miejscu pobytu nadawcy, wydaje się nadawcom za pokwitowaniem bez pobierania jakichkolwiek opłat. Jeżeli list taki odsyła się do urzędu miejsca pobytu nadawcy, wówczas pobiera się od nadawcy, w razie nieopłacenia listu, brakującą opłatę w pojedyńczej wysokości. C z ę Ś Ć s i ó d m a. SZCZEGóLNE UPRAWNIENIA NADAWCY PRZY NADA W ANIU PRZESYŁEK POCZTOWYCH. żądanie zwrotnego poświadczenia odbioru lub też zwrotnego poświadczenia wypłaty. § 178. Nadawca poleconej przesyłki , listowej, listu wartościowego lub paczki może żądać wydania mu Nr. 45. Dziennik Ustaw. Poz. 392. poświadczenia odbioru na dowód, że przesyłka została odbiorcy doręczona, nadawca zaś przekazu pocztowego lub telegraficznego może żą­ zwrotnego dać zwrotnego poświad c zenia wypłaty na dowód, że kwota przekazowa została odbiorcy wypłacona , Żądanie wyraża nadawca przez umieszczenie na stronie adresowej przesyłki słów "zwrotne poświadczenie odbioru" albo też "zwrotne poświad­ czenie wypłaty" i uiszcza osobną o płatę taryfową przy nadawaniu poleconej przesyłki listowej przez nalepienie znaczków opłaty na przesyłce, przy nadawaniu zaś listu wartości o wego, paczki lub przekazu - gotówką. § 179, Zwrotne poświadczenie odbioru lub też wypła­ ty, podpisane przez odbiorcę, odsyła się do urzędu pocztowego w miejscu zamieszkania nadawcy, który to urząd wydaje je nadawcy za pokwitowaniem, Żądanie doręczenia przesyłki pocztowe; do rąk wła- snych adresata. § 180, 1) Przesyłki polecone, listy wartościowe i paczki za zwrotne m poświadczeniem odbioru oraz przekazy pocztowe i telegraficzne za zwrotnem poświad ­ czeniem wypłaty, na których w adresie umieszczono słowa "do rąk własnych" doręcza się samemu adre~ satowi, o ile to jest możliwe, 2) Żądanie takie, wyrażone na innych przesył­ kach aniżeli wyżej wymienione, nie będzie uwzglę­ dniane. Żądanie doręczenia przesyłki przez umyślne~o posłańca. § 181. Nadawca zwykłej lub poleconej przesyłki listowej, listu wartościowego, paczki lub przekazu może żądać doręczenia przesyłki odbiorcy przez umyślnego posłańca zaraz po jej nadejściu do urzędu oddawczego. Przesyłki takie nazywają się przesył­ kami pośpiesznemi. W tym celu na przesyłce, a przy paczkach także na odnośnym adresie pomocniczym nadawca winien umieścić wyraźnie napis "przez umyślnego posłańca" lub "expres", napis ten podkreślić ołówkiem i podać na przesyłce swój adres, Jeżeli nadawca pragnie, aby przesyłkę dorę­ czono w nocy lub nie doręczono jej przed pewną oznaczoną godziną rano, to umieszcza na stronie adresowej przesyłki w pierwszym wypadku napis: "doręczyć w nocy", w drugim zaś wypadku: "nie doręczyć przed godziną , . . . . rano". W nocy dorę­ cza się tylko zwykłe i polecone przesyłki listowe bez pobrania jedynie dla odbiorców zamieszkałych w miejscowym okręgu doręczeń urzędu pocztowego. Za porę nocną uważa się czas między godziną 22 a 6-tą , § 182. Za każdą przesyłkę pośpieszną dla odbiórcy, zamieszkałego w miejscowym okręgu doręczeń urzę­ du pocztowego, nadawca uiszcza oprócz normalnej taryfowej opłaty pocztowej osobną taryfową opłatę za pośpieszne doręczenię , . . Za każdą 721 przesyłkę pośpieszną dla odbiorcy, zamieszkałego w zamiejscowym okręgu pocztowym lub w okręgu doręczeń listonosza wiejskiego, nadawca uiszcza oprócz normalnej taryfowej opłaty za przesyłkę i za zawiadomienie o wysokości wypłaco­ nego wynagrodzenia zaliczkę na poczet wynagrodzenia dla posłańca za każdą poszcze gólną przesyłkę, Opłatę za pośpieszne doręczenie przesyłki listowej w miejscowym okręgu doręczeń uiszcza nadawca przezl!alepienie na przesyłce znaczków opła­ ty, opł a tę zaś za pośpieszne dor ę czenie innych przesyłek pośpiesznych oraz zaliczkę na poczet wynagrodzenia dla posłańca - gotówką, § 183. Znalezionych w skrzynkach pocztowych zwykłych lub poleconych przesyłek listowych oznaczonych napisem "expres" lub "przez umyślnego posłańca", za które jednak nie uiszczono w całości należności za pośpieszne doręczenie, nie doręcza się przez umyślnego posłańca, § 184. Minister Poczt i Telegrafów może znieść lub ograniczyć na pewien czas pośpieszne doręczanie przesyłek na całym lup pewnym obszarze Rzeczypospolitej lub tylko w poszczególnych urzędach pocztowych, Żądanie pilnego przewozu i doręczenia paczki. , §, 185. Nadawca paczki przeznaczonej dla odbiorcy zamieszkałego w mIejSCowym okręgu doręczeń urzędu pocztowego, jeżeli waga tej paczki nie przewyższa 10 kg, a wartość lub pobranie 2.000 zł, może żądać, aby ją traktowano jako pilną, t. j. aby ją przewieziono najszybszemipołączeniami pocztoweml. § 186. Paczkę pilną i przynależny do niej adres pomocniczy nadawca ma opatrzyć wyraźnym napisem "pilne". § 187. Nadawca uiszcza gotówką za paczkę pilną potrójną opłatę taryfową, ustaloną dla paczek zwykłych, za paczkę zaś pilną ochronną potrójną taryfową opłatę, ustaloną dla paczek ochronnych. § 1'88. Oprócz powyższych opłat pobiera się od nadawcy za paczkę pilną inne przypadające według taryfy opłaty w pojedyńczym wymiarze. Żądanie ochronnego traldowania paczki. § 189, Nadawca może żądać traktowania paczki jako ochronnej także i wówczas, gdy paczka według § 123 niniejszej ordynacji nie podlega traktowaniu ochronnemu. Żądanie przewozu przesyłki jako przesyłki lotniczej. , § 190, Zwykłe i polecone przesyłki listowe oraz paczki bez podanej wartości, nie przewyższające przepisanej wagi i rozmiarów, mogą być przewożone · statkami powietrznemL 722 Dziennik Ustaw. ' Poz. 392, Przesyłki takie zwą się lotnicze mi. Każda przesyłka lotnicza, a przy paczkach także przynależny adres pomocniczy winny być opa- trzone na stronie adresowej napisem "lotnicza". Jeżeli miejsce przeznaczenia przesyłki lotąi­ czej leży poza linją lotniczą, wówczas na przesyłce, a przy paczkach także na adresie pomocniczym należy podać ostatni port lotniczy, do którego przesył­ ka ma być skierowana samolotem. Odnośny napis winien opiewać: "Drogą powietrzną z . . . . . . . . do ..• , , ,", § 191. Przesyłki lotnicze muszą być całkowicie opła­ cone przy nadaniu. Przesyłki nieopłacone lub niedosŁatecznie opła­ cone przesyła się zwykłą drogą pocztową. Opłaty za przesyłki listowe lotnicze uiszcza się przez nalepienie na przesyłkach znaczków opłaty odpowiedniej wartości, opłatę zaś za paczki - gotówką. Zwykłe przesyłki listowe lotnicze można wkła­ do skrzynek pocztowych, przeznaczonych specjalnie dla przesyłek lotniczych, lub do zwykłych skrzynek pocztowych. § 192. Zwykłe przesyłki listowe lotnicze, nie nadające się do włożenia do skrzynek pocztowych oraz w miejscowościach, w których niema specjalnych skrzynek dla przesyłek lotniczych, należy nadawać przy okienkupocztowem. dać 'Przesyłki dworcowe. § 193. Nadawca, wysyłający stale przesyłki listowe lub gazetowe do tego samego odbiorcy, może żądać, aby przesyłki te przewożono oznaczonym pociągiem i wydawano odbiorcy na dworcu kolejowym bezpośrednio po nadejściu pociągu. Przesyłki takie noszą nazwę przesyłek dworcowych i dzielą się na: listy dw:orcowe i dworcowe przesyłki gazetowe. § 194. Przesyłki dworcowe przyjmuje się pod nastę­ pującemi warunkami: 1) Nadawca WIn1en złożyć żądanie pisemne w urzędzie pocztowym, vi którym zamierza nadawać przesyłki dworcowe, i w piśmie podać nazwisko ódbiorcy. numer pociągu, którym przesyłka dworcowa ma być przesyłaną oraz nazwę urzędu pocztowego 0ddawczego. a nadto uiścić ustaloną w taryfie pocztowej osobną miesięczną opłatę za każdą raz dziennie nadawaną przesyłkę. Opłatę powyższą uiszcza nadawca za miesiąc kalendarzowy zgóry nawet wówczas, gdy żądanie złożył wciągu miesiąca lub wycofał je przed upływem miesiąca. Nadawca może uiścić osobno miesięczną opła(ę za przesyłkę dworcową zgóry za okres czasu, nieprzekra,czający tego roku kalendarzowego , w którym uiszcza opłatę. Na uiszczoną opłatę otrzymuje nadawca pokwitowanie. . . Nadawca jest obowiązany zawiadomić odbiorcę, którym pociągiem będą przesyłki dworcowe przewożone i wezwać gp, aby zgłaszał się na dworcuko- Nr. 45. lejowym po odbiór tych przesyłek. Zgłaszający się po odbiór przesyłek dworcowych winien okazać zaświadczenie wydane przez pocztowy urząd oddawczy. 2) List dworcowy nie może przewyższać najwyższej wagi dozwolonej taryfą dla przesyłek listowych, musi być na stronie adresowej opatrzony ob-: wódką czerwoną na l cm szeroką, w środku na~ pisem "list dworcowy", numerem pociągu i adresem odbiorcy. Nadawca winien umieścić na przesyłce swój adres. Listy dworcowe można przesyłać tylko temi pociągami, w których przewóz ładunku pocztowego wykonują funkcjonarjusze pocztowi. 3) Dworcowa przesyłka gazetowa nie może przewyższać wagi 20 kg, musi być dobrze opakowana, opatrzona na stronie adresowej obwódką czerwoną 1 cm sŻ'rroką, w środku napisem "dworcowa przesytka gazetowa", numerem pociągu i adresem odbiorcy. Nadawca winien umieścić na . przesyłce swój adres, Dworcowe przesyłki gazetowe można przesyłać także pociągami, których przewóz przesyłek listowych odbywa się za pośrednictwem kondukto.rów kolejowych. 4) Pocztowe przesyłki dworcowe muszą być przy nadaniu całkowicie opłacone. 5) Nadawanie listów dworcowych i dworcawychprzesyłek gazetowych jako przesyłek poleconych jest niedozwolone. § 195. Listy dworcowe można nadawać w urzędach pocz