📄 Tekst ustawy
Rozporządzenie Ministra Przedsiębiorczości i Technologiiz dnia 24 czerwca 2019 r.w sprawie wykazu uzbrojenia, na obrót którym jest wymagane zezwolenie 1)Minister Przedsiębiorczości i Technologii kieruje działem administracji rządowej -
gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10
stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Przedsiębiorczości
i Technologii (Dz. U. poz. 93).
Spis treści
Treść rozporządzenia
Załącznik nr 1 - Wykaz uzbrojenia, na którego wywóz, usługę pośrednictwa, pomoc techniczną oraz tranzyt
jest wymagane zezwolenie
Załącznik nr 2 - Wykaz uzbrojenia, na którego przywóz lub transfer wewnątrzunijny na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jest wymagane zezwolenie
Załącznik nr 3 - Wykaz uzbrojenia, na którego transfer wewnątrzunijny z terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej oraz przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest wymagane zezwolenie
Treść rozporządzenia
2)Niniejsze rozporządzenie wdraża w zakresie swojej regulacji dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów
produktów związanych z obronnością we Wspólnocie (Dz. Urz. UE L 146 z 10.06. 2009,
str. 1, Dz. Urz. UE L 308 z 24.11.2010, str.11, Dz. Urz. UE L 85 z 24.03.2012, str.
3, Dz. Urz. UE L 31 z 31.01.2013, str. 43, Dz. Urz. UE L 40 z 11.02.2014, str. 20,
Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 117, Dz. Urz. UE L 163 z 21.06.2016, str. 1,
Dz. Urz. UE L 70 z 15.03.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 311 z 25.11.2017, str. 1 oraz
Dz. Urz. UE L 89 z 29.03.2019, str. 1) w brzmieniu nadanym dyrektywą Komisji (UE)
2019/514 z dnia 14 marca 2019 r. zmieniającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i
Rady 2009/43/WE w odniesieniu do wykazu produktów związanych z obronnością (Dz. Urz.
UE L 89 z 29.03.2019, str. 1).
Na podstawie art. 6a ust. 3 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami,
technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także
dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa
(Dz. U. z 2019 r. poz. 953 i 1214) zarządza się, co następuje:
§ 1.
Ustala się wykaz uzbrojenia, na obrót którym jest wymagane zezwolenie, obejmujący:
1)
wykaz uzbrojenia, na którego wywóz, usługę pośrednictwa, pomoc techniczną oraz tranzyt
jest wymagane zezwolenie, który stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia;
2)
wykaz uzbrojenia, na którego przywóz lub transfer wewnątrzunijny na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jest wymagane zezwolenie, który stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia;
3)
wykaz uzbrojenia, na którego transfer wewnątrzunijny z terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej oraz przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest wymagane zezwolenie,
który stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia.
§ 2.
Traci moc rozporządzenie Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 28 lutego 2018 r.
w sprawie wykazu uzbrojenia, na obrót którym jest wymagane zezwolenie
(Dz. U. poz. 482).
§ 3.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Minister Przedsiębiorczości i Technologii kieruje działem administracji rządowej -
gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10
stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Przedsiębiorczości
i Technologii (Dz. U. poz. 93).
2)
Niniejsze rozporządzenie wdraża w zakresie swojej regulacji dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów
produktów związanych z obronnością we Wspólnocie (Dz. Urz. UE L 146 z 10.06. 2009,
str. 1, Dz. Urz. UE L 308 z 24.11.2010, str.11, Dz. Urz. UE L 85 z 24.03.2012, str.
3, Dz. Urz. UE L 31 z 31.01.2013, str. 43, Dz. Urz. UE L 40 z 11.02.2014, str. 20,
Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 117, Dz. Urz. UE L 163 z 21.06.2016, str. 1,
Dz. Urz. UE L 70 z 15.03.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 311 z 25.11.2017, str. 1 oraz
Dz. Urz. UE L 89 z 29.03.2019, str. 1) w brzmieniu nadanym dyrektywą Komisji (UE)
2019/514 z dnia 14 marca 2019 r. zmieniającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i
Rady 2009/43/WE w odniesieniu do wykazu produktów związanych z obronnością (Dz. Urz.
UE L 89 z 29.03.2019, str. 1).
Załącznik nr 1
-
Wykaz uzbrojenia, na którego wywóz, usługę pośrednictwa, pomoc techniczną oraz tranzyt
jest wymagane zezwolenie
Uwaga 1:
Terminy ujęte w cudzysłów („”) zostały zdefiniowane. Należy odwoływać się do „definicji
terminów” używanych w niniejszym wykazie.
Uwaga 2:
W niektórych przypadkach substancje chemiczne są wymienione za pomocą nazwy oraz numeru
CAS. Wykaz ma zastosowanie do substancji chemicznych o takiej samej formule strukturalnej
(w tym hydratów) bez względu na nazwę lub numer CAS. Numery CAS są zamieszczone w
celu ułatwienia identyfikacji danej substancji chemicznej lub mieszaniny bez względu
na przyjętą nomenklaturę. Numery CAS nie mogą być jednak użyte jako niepowtarzalne
identyfikatory, ponieważ niektóre postacie substancji chemicznych wymienionych w niniejszym
wykazie, a także ich mieszaniny, są lub mogą być oznaczone odmiennymi numerami CAS.
Uwaga 3:
Niniejszy wykaz nie dotyczy broni palnej, jej części i komponentów oraz amunicji do
użytku cywilnego, na które wymagane jest uzyskanie zezwolenia na podstawie rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 258/2012 z dnia 14 marca 2012 r. wdrażającego
art. 10 Protokołu Narodów Zjednoczonych przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi
bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję
Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (protokół
NZ w sprawie broni palnej), oraz ustanawiające zezwolenia na wywóz i środki dotyczące
przywozu i tranzytu dla broni palnej, jej części i komponentów oraz amunicji (Dz.
Urz. UE L 94 z 30.03.2012, str. 1).
Definicje terminów i skrótów używanych w niniejszym wykazie
Uwaga 1:
Poniższe skróty i definicje mają zastosowanie do terminów stosowanych w niniejszym
wykazie.
Uwaga 2:
Definicje mają zastosowanie do całego wykazu. Odniesienia mają wyłącznie funkcję informacyjną
i nie mają wpływu na stosowanie zdefiniowanych terminów w całym wykazie.
Uwaga 3:
Wyrazy i wyrażenia zawarte w niniejszym wykazie definicji przyjmują zdefiniowane znaczenie
wyłącznie wtedy, gdy zostały ujęte w cudzysłów („”). Definicje terminów ujętych w
apostrofy (‘ ’) są zamieszczone w uwadze technicznej do danej pozycji. W innych przypadkach
wyrazy i wyrażenia przyjmują swoje ogólnie przyjęte (słownikowe) znaczenia.
LU22
„Podstawowe badania naukowe”
Prace doświadczalne lub teoretyczne prowadzone głównie w celu uzyskania nowej wiedzy
o podstawach danego zjawiska lub o obserwowalnych faktach, nienakierowane bezpośrednio
na konkretne cele lub zadania praktycz-
LU10
„Bezzałogowy statek powietrzny”
„Statek powietrzny” zdolny zapoczątkować lot i utrzymać kontrolowany lot bez obecności
ludzi na pokładzie.
LU22
„Będące własnością publiczną”
Oznacza „oprogramowanie” lub „technologię” udostępnione bez żadnych ograniczeń co
do ich dalszego rozpowszechniania.
Uwaga: Ograniczenia wynikające z praw autorskich nie wykluczają uznania „technologii” lub
„oprogramowania” za „będące własnością publiczną”.
LU17
„Biblioteka” (baza danych parametrów technicznych)
Zbiór informacji technicznych, którego wykorzystanie może poprawić wyniki osiągane
przez odnośne systemy, sprzęt lub elementy składowe.
LU7, 22
„Biokatalizatory”
‘Enzymy’ do szczególnych reakcji chemicznych lub biochemicznych lub inne związki biologiczne,
które przyłączają się do bojowych środków trujących (BST) i przyspieszają ich degradację.
Uwaga techniczna:
‘Enzymy’ oznaczają „biokatalizatory” dla konkretnych reakcji chemicznych i biochemicznych.
LU7
„Biopolimery”
Makrocząsteczki biologiczne, jak następuje:
a. enzymy dla konkretnych reakcji chemicznych i biochemicznych;
b. ‘przeciwciała’ - ‘monoklonalne’, ‘poliklonalne’ lub ‘antyidiotypowe’;
c. specjalnie zaprojektowane lub specjalnie przetworzone ‘receptory’.
Uwagi techniczne:
1. ‘Przeciwciała antyidiotypowe’ oznaczają przeciwciała, które przyłączają się do
konkretnych miejsc wiązania przeciwciał w innych przeciwciałach.
2. ‘Przeciwciała monoklonalne’ oznaczają białka przyłączające się do jednej strony
antygenu i produkowane przez jeden klon komórek.
3. ‘Przeciwciała poliklonalne’ oznaczają mieszaninę białek przyłączających się do
specyficznego antygenu, produkowanych przez więcej niż jeden klon komórek.
4. ‘Receptory’ oznaczają biologiczne struktury makromolekularne zdolne do łączenia
ligandów i przez to wpływania na funkcje fizjologiczne.
LU1
„Broń palna pozbawiona cech użytkowych”
Broń palna, na którą wydane zostało świadectwo pozbawienia cech użytkowych zgodnie
z art. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2403 z dnia 15 grudnia 2015 r.
ustanawiającego wspólne wytyczne dotyczące norm i technik pozbawiania broni cech użytkowych
w celu zagwarantowania, że broń pozbawiona cech użytkowych trwale nie nadaje się do
użytku (Dz. Urz. UE L 333 z 19.12.2015, str. 62, Dz. Urz. UE L 202 z 28.07.2016, str.
56 oraz Dz. Urz. UE L 65 z 08.03.2018, str. 1).
LU4, 10
„Cywilne statki powietrzne”
„Statki powietrzne” wymienione według przeznaczenia w wykazach o zdatności do lotu
opublikowanych przez urzędy lotnictwa cywilnego co najmniej jednego państwa uczestniczącego
w porozumieniu z Wassenaar, latające na
cywilnych komercyjnych trasach wewnętrznych i zewnętrznych lub przeznaczone do użytku
cywilnego, prywatnego lub służbowego.
LU7
„Środki biologiczne”
Patogeny lub toksyny, wyselekcjonowane lub zmodyfikowane (np. zmienione: czystość,
dopuszczalny okres magazynowania, agresywność, charakterystyki rozprzestrzeniania
lub odporność na promieniowanie nadfioletowe) przeznaczone do zwiększenia skuteczności
w powodowaniu strat wśród ludzi i zwierząt, niszczenia sprzętu, plonów lub środowiska.
LU8
„Dodatki”
Substancje wykorzystywane w materiałach wybuchowych w celu poprawy ich właściwości.
LU19
„Klasa kosmiczna”
Dotyczy projektowania, wytwarzania i kwalifikowania za pomocą pomyślnie zaliczonych
testów w taki sposób, aby produkty mogły działać na dużych wysokościach, powyżej 100
km od powierzchni Ziemi.
Uwaga: Ustalenie w wyniku testów, że dany produkt jest produktem „klasy kosmicznej”, nie
oznacza, że inne produkty tej samej partii produkcyjnej lub tej samej serii danego
modelu są produktami „klasy kosmicznej”, jeżeli nie zostało to stwierdzone w wyniku
indywidualnych testów.
LU15
„Lampy pierwszej generacji wzmacniające obraz”
Lampy z ogniskowaniem elektrostatycznym wykorzystujące jako elementy wejścia/wyjścia
płytki światłowodowe lub szklane płytki czołowe wieloalkaliczne fotokatody (S-20 lub
S-25); ale nie wzmacniacze obrazu, wykorzystujące płytki mikrokanałowe.
LU9, 19
„Laser”
Produkt wytwarzający wiązkę światła spójnego w przestrzeni, i w czasie poprzez wzmocnienie
za pomocą stymulowanej emisji promieniowania.
LU17
„Manipulatory”
Uchwyty, ‘aktywne jednostki oprzyrządowania’ i wszystkie inne oprzyrządowanie zamontowane
na płycie bazowej kończącej ramię manipulacyjne „robota”.
Uwaga techniczna:
‘Aktywne jednostki oprzyrządowania’ są to urządzenia, przez które do obrabianego elementu
jest przekazywana moc napędowa, energia procesowa lub doprowadzany czujnik.
LU8
„Materiały energetyczne”
Substancje lub mieszaniny reagujące chemicznie w celu wyzwolenia energii wymaganej
do ich zakładanego zastosowania. „Materiały wybuchowe”, „materiały pirotechniczne”
i „materiały miotające” stanowią podklasy materiałów wysokoenergetycznych.
LU8
„Materiały miotające”
Substancje lub mieszaniny, zdolne do reakcji chemicznej połączonej z wydzielaniem,
z kontrolowaną prędkością, dużej ilości silnie nagrzanych gazów, które są w stanie
wykonać pracę mechaniczną.
LU4, 8
„Materiały pirotechniczne”
Mieszaniny stałych lub ciekłych paliw i utleniaczy, które po zapaleniu wywołują egzotermiczną
reakcję chemiczną o kontrolowanej prędkości, której celem jest zapewnienie odpowiednich
opóźnień w czasie lub powstawania odpowiednich ilości ciepła, dźwięku, dymu, światła
widzialnego i podczerwonego. Pirofory stanowią podgrupę środków pirotechnicznych niezawierających
utleniaczy, ale zapalających się samoistnie na skutek zetknięcia z powietrzem.
LU13
„Materiały włókniste lub włókienkowe”
Obejmują:
a. włókna elementarne o strukturze ciągłej;
b. przędzę i rowing o strukturze ciągłej;
c. taśmy, tkaniny, maty o strukturze bezładnej i oploty;
d. włókna cięte na drobne kawałki, włókna pocięte na dłuższe odcinki oraz spójne maty
z włókien;
e. wiskery, monokrystaliczne lub polikrystaliczne, o dowolnej długości;
f. pulpę z poliamidu aromatycznego.
LU8, 18
„Materiały wybuchowe”
Stałe, płynne lub gazowe substancje lub mieszaniny substancji, które w swoim zastosowaniu
jako ładunki wstępne, przyspieszające lub zasadni-
cze w głowicach bojowych, ładunki burzące oraz w innych zastosowaniach, mają detonować.
LU21
„Mikroprogram”
Sekwencja elementarnych instrukcji, przechowywanych w specjalnej pamięci, realizowanych
po wprowadzeniu specjalnej dla niej instrukcji odwołania do rejestru instrukcji.
LU20
„Nadprzewodzący”
Odnosi się do materiałów (tj. metali, stopów lub związków), które mogą stracić swoją
oporność elektryczną (tj. które mogą uzyskać nieskończoną przewodność elektryczną
i przenosić bardzo wysokie prądy elektryczne bez ciepła Joule'a).
„Temperatura krytyczna” (czasem zwana temperaturą przejścia) konkretnego materiału
„nadprzewodzącego” jest temperaturą, w której ten materiał całkowicie traci wszelki
opór przed przepływem elektrycznego prądu stałego.
Uwaga techniczna:
„Nadprzewodzący” stan danego materiału jest indywidualnie charakteryzowany przez „temperaturę
krytyczną”, krytyczne pole magnetyczne, będące funkcją temperatury, oraz krytyczną
gęstość prądu, która jest funkcją zarówno pola magnetycznego, jak i temperatury.
LU17
„Ogniwo paliwowe”
Urządzenie elektrochemiczne, które przetwarza energię chemiczną bezpośrednio na energię
prądu stałego przez zużywanie paliwa ze źródła zewnętrznego.
LU21
„Oprogramowanie”
Zbiór jednego lub więcej „programów” lub „mikroprogramów” umieszczony na dowolnym
materialnym nośniku.
LU8
„Prekursory”
Specjalistyczne związki chemiczne stosowane w produkcji materiałów wybuchowych.
LU18, 21, 22
„Produkcja”
Oznacza wszystkie etapy związane z produkcją, takie jak: projektowanie, wytwarzanie,
scalanie, montaż (składanie), kontrola, testowanie i zapewnienie jakości.
LU21
„Program”
Sekwencja instrukcji do realizacji procesu, mająca postać wykonywalną przez komputer
elektroniczny lub dająca się przekształcić na taką postać.
LU17
„Reaktor jądrowy”
Obejmuje obiekty znajdujące się wewnątrz lub bezpośrednio przymocowane do zbiornika
reaktora, wyposażenie sterujące poziomem mocy w rdzeniu oraz elementy, które nominalnie
zawierają lub są w bezpośrednim kontakcie z chłodziwem pierwotnego obiegu chłodzenia
rdzenia reaktora lub sterują przepływem tego chłodziwa.
LU17
„Robot”
Manipulator wykonujący ruchy w sposób ciągły albo poruszający się od punktu do punktu,
mogący korzystać z czujników i mający wszystkie następujące cechy charakterystyczne:
a. jest wielofunkcyjny;
b. ma możliwość ustawiania w odpowiednim położeniu lub orientowania przestrzennego
materiałów, części, narzędzi lub urządzeń specjalnych przez wykonywanie różnych ruchów
w przestrzeni trójwymiarowej;
c. jest wyposażony w trzy mechanizmy lub większą liczbę mechanizmów wspomagających,
pracujących w obwodzie zamkniętym lub otwartym, które mogą być poruszane silnikami
krokowymi oraz
d. ma możliwość ‘programowania dostępnego dla użytkownika’ przez uczenie lub odgrywanie
za pomocą komputera elektronicznego, który może być programowalnym sterownikiem logicznym,
tj. bez ingerencji mechanicznej.
‘Programowanie dostępne dla użytkownika’ oznacza możliwość wprowadzania, modyfikacji
lub wymiany „programów” przez użytkownika na innej drodze niż poprzez:
a. fizyczną modyfikację okablowania lub połączeń; lub
b. ustawianie sterowania funkcjami, w tym wprowadzanie parametrów.
Uwaga: Powyższa definicja nie obejmuje następujących urządzeń:
1. mechanizmów poruszanych wyłącznie ręcznie albo zdalnie przez operatora;2. mechanizmów o ustalonej sekwencji ruchów, będących urządzeniami zautomatyzowanymi,
realizującymi zaprogramowane mechanicznie, z góry ustalone ruchy. Program jest ograniczony
mechanicznie za pomocą ustalonych ograniczników, np. sworzni lub krzywek. Kolejność
ruchów oraz wybór drogi lub kątów nie są zmienne ani zmienialne za pomocą środków
mechanicznych, elektronicznych lub elektrycznych;
3. kontrolowanych mechanicznie manipulatorów o zmiennej sekwencji ruchów, będących
urządzeniami zautomatyzowanymi, realizującymi zaprogramowane mechanicznie, z góry
ustalone ruchy. Program jest ograniczony mechanicznie za pomocą ustalonych, ale nastawnych,
ograniczników, np. sworzni lub krzywek. Kolejność ruchów oraz wybór drogi lub kątów
są zmienne w ramach ustalonego schematu programowego. Zmian lub modyfikacji schematu
programowego (np. zmiany sworzni lub wymiany krzywek) w jednej lub kilku osiach współrzędnych
dokonuje się wyłącznie w wyniku działań mechanicznych;
4. manipulatorów bez wspomagania, o zmiennej sekwencji ruchów, będących urządzeniami
zautomatyzowanymi, realizującymi zaprogramowane mechanicznie ruchy. Program jest zmienny,
ale sekwencja jest realizowana wyłącznie za pomocą sygnału binarnego z elektrycznych
urządzeń binarnych o ustalonym mechanicznie położeniu lub nastawnych ograniczników;
5. żurawi do stertowania, definiowanych jako manipulatory działające w kartezjańskim
układzie współrzędnych, produkowane jako integralne części pionowych zespołów do silosów
i służące do sięgania po zawartość tych silosów w celu składowania lub wyjmowania.
LU17, 21, 22
„Rozwój”
Odnosi się do wszystkich etapów poprzedzających produkcję seryjną, takich jak: projektowanie,
badania projektowe, analiza konstrukcyjna, koncepcja projektowania, montaż i testowanie
prototypów, plany produkcji pilotowej, dane projektowe, proces przetwarzania danych
projektowych w produkt, projektowanie konfiguracji, projektowanie montażu całościowego,
rozplanowanie.
LU11
„Statki kosmiczne”
Czynne i bierne satelity i sondy kosmiczne.
LU8, 10, 14
„Statek powietrzny”
Stałopłat, statek z obrotowymi skrzydłami, wiropłat (śmigłowiec), statek ze zmiennym
wirnikiem lub zmiennopłat.
LU10
„Statki powietrzne lżejsze od powietrza”
Balony i „sterowce”, które do unoszenia się w powietrzu potrzebują gorącego powietrza
lub gazów lżejszych od powietrza takich jak hel lub wodór.
LU10
„Sterowiec”
Napędzany silnikiem pojazd unoszący się w powietrzu, w którym siłę wyporu zapewnia
gaz (zazwyczaj hel, dawniej wodór), który jest lżejszy od powietrza.
LU7
„Środki rozpraszania tłumu”
Substancje, które w warunkach użycia dla rozproszenia tłumu szybko wywołują u ludzi
efekt podrażnienia narządów zmysłów lub obezwładniając skutki fizyczne, które zanikają
w krótkim czasie po zakończeniu wystawienia na ich działanie (gazy łzawiące stanowią
podzbiór „środków rozpraszania tłumu”).
LU22
„Technologia”
Konkretne informacje konieczne do „rozwoju”, „produkcji”, lub operacji, instalacji,
konserwacji (kontroli), naprawy, remontu generalnego lub remontu produktu. Informacja
ta ma postać ‘danych technicznych’ lub ‘pomocy technicznej’. „Technologia” objęta
kontrolą do celów wspólnego wykazu uzbrojenia UE jest określona w LU 22.
Uwagi techniczne:
LU7
1. ‘Dane techniczne’ mogą mieć formę odbitek, planów, wykresów, modeli, wzorów, tabel,
projektów technicznych i specyfikacji, podręczników i instrukcji w formie pisemnej
lub zarejestrowanych na innych nośnikach lub urządzeniach, takich jak: dyski, taśmy
i pamięci wyłącznie do odczytu.2. ‘Pomoc techniczna’ może przybierać takie formy jak: instruktaż, przekazanie umiejętności,
szkolenie, przekazanie wiedzy na temat eksploatacji i usługi konsultacyjne. ‘Pomoc
techniczna’ może obejmować przekazanie ‘danych technicznych’.„Wektory ekspresji”
Nośniki (np. plazmidy lub wirusy) stosowane do wprowadzania materiału genetycznego
do komórek-gospodarzy.
LU22
„Wymagane”
W odniesieniu do „technologii” dotyczy tylko tej części „technologii”, która jest
szczególnie odpowiedzialna za osiągnięcie lub przekroczenie wartości parametrów, właściwości
lub funkcji objętych kontrolą. Taka „wymagana” „technologia” może dotyczyć różnych
produktów.
LU11
„Zautomatyzowane systemy dowodzenia i kierowania”
Systemy elektroniczne, za których pośrednictwem są wprowadzane, przetwarzane i przekazywane
informacje niezbędne do skutecznego działania ugrupowania, formacji głównej, formacji
taktycznej, jednostki, jednostki pływającej, podjednostki lub broni znajdującej się
w strukturze dowodzenia. Cel ten jest osiągany za pomocą komputera i innego sprzętu
specjalistycznego zaprojektowanego tak, aby wspierać funkcjonowanie wojskowej organizacji
dowodzenia i kierowania. Do najważniejszych funkcji zautomatyzowanego systemu dowodzenia
i kierowania należą: skuteczne zautomatyzowane zbieranie, gromadzenie, przechowywanie
i przetwarzanie informacji; ukazywanie sytuacji i okoliczności wpływających na przygotowywanie
i prowadzenie operacji bojowych; wyliczenia operacyjne i taktyczne służące rozdysponowaniu
zasobów wśród ugrupowań sił lub elementów porządku operacyjnego walki lub prowadzenie
walki zgodnie z misją lub etapem operacji; przygotowywanie danych służących ocenie
sytuacji i podjęciu decyzji na każdym etapie operacji lub walki; symulacja komputerowa
operacji.
Nb.
Notabene (łac.) - „zauważ, że”, „w dodatku”, „dla zrozumienia”.
LU
Lista Uzbrojenia (LU) - oznaczenie poszczególnych kategorii uzbrojenia.
LU1
Broń gładkolufowa o kalibrze mniejszym niż 20 mm, inne uzbrojenie i broń automatyczna
o kalibrze 12,7 mm (0,50 cala) lub mniejszym oraz wyposażenie i specjalnie zaprojektowane
do nich elementy składowe:
Uwaga
: LU1 nie ma zastosowania do:
a. broni palnej specjalnie zaprojektowanej do amunicji szkolno-treningowej, która
to broń nie jest zdolna do wystrzelenia pocisku;
b. broni palnej specjalnie zaprojektowanej do wystrzeliwania pocisków kierowanych
przewodowo, nieposiadających wysokoenergetycznego materiału wybuchowego lub łącza
transmisji danych, o zasięgu mniejszym lub równym 500 m;
c. broni wykorzystującej amunicję z bocznym zapłonem oraz uniemożliwiającej prowadzenie
ognia w sposób w pełni automatyczny;
d. „broni palnej pozbawionej cech użytkowych”.
a. karabiny i broń kombinowana, broń ręczna, karabiny maszynowe, pistolety maszynowe
i broń wielolufowa;
Uwaga: LU1.a nie ma zastosowania do:
a. karabinów i broni kombinowanej wyprodukowanych przed 1938 r.;
b. reprodukcji karabinów i broni posiadającej przynajmniej jedną lufę gładką, których
oryginały zostały wyprodukowane przed 1890 r.;
c. broni ręcznej, broni wielolufowej i karabinów maszynowych wyprodukowanych przed
1890 r. i ich reprodukcji;
d. karabinów lub broni ręcznej zaprojektowanych specjalnie do wystrzeliwania pocisku
inercyjnego za pomocą sprężonego powietrza lub CO2.
b. broń gładkolufowa, wymieniona poniżej:
1. broń gładkolufowa zaprojektowana specjalnie do celów wojskowych;2. inna broń gładkolufowa, wymieniona poniżej:
a. broń w pełni automatyczna;
b. broń półautomatyczna lub nieautomatyczna z przesuwnym łożem (ang. pump-action);
Uwaga: LU1.b.2 nie ma zastosowania do broni zaprojektowanej specjalnie do wystrzeliwania
bezwładnego pocisku za pomocą sprężonego powietrza lub CO2.
Uwaga: LU1.b nie ma zastosowania do:
a. broni gładkolufowej wyprodukowanej przed 1938 r.;
b. reprodukcji broni gładkolufowej, której oryginały zostały wyprodukowane przed 1890 r.;
c. myśliwskiej i sportowej broni gładkolufowej; broń tego typu nie może być specjalnie
zaprojektowana do celów wojskowych lub umożliwiać prowadzenia ognia w sposób w pełni
automatyczny;
d. broni gładkolufowej zaprojektowanej specjalnie do następujących celów:
1. uboju zwierząt domowych;2. czasowego usypiania zwierząt;3. testów sejsmicznych;4. odpalania pocisków przemysłowych lub5. zakłócania działania improwizowanych urządzeń wybuchowych (ang. Improvised Explosive Devices - IED).
Nb. w odniesieniu do urządzeń zakłócających działanie zob. LU4i 1A006 w wykazie produktów podwójnego zastosowania UE.
c. broń wykorzystująca amunicję bezłuskową;
d. akcesoria przeznaczone do broni określonej w LU1.a, LU1.b, lub LU1.c, jak następuje:
1. oddzielane magazynki nabojów;
2. urządzenia do tłumienia lub wyciszania dźwięku;
3. specjalne uchwyty mocujące do broni;
4. tłumiki ognia;
5. celowniki optyczne z elektronicznym przetwarzaniem obrazu;
6. celowniki optyczne specjalnie zaprojektowane do celów wojskowych.
LU2
Broń gładkolufowa o kalibrze 20 mm lub większym, inna broń i uzbrojenie o kalibrze
większym od 12,7 mm (0,50 cala), miotacze oraz wyposażenie i specjalnie zaprojektowane
do nich elementy składowe:
a. broń lufowa, haubice, armaty, moździerze, broń przeciwpancerna, wyrzutnie pocisków,
wojskowe miotacze ognia, działa, działa bezodrzutowe, broń gładko-lufowa oraz ich
urządzenia redukcyjne;
Uwaga 1: LU2.a obejmuje między innymi wtryskiwacze, urządzenia dozujące, zasobniki i inne
specjalnie zaprojektowane do nich elementy składowe, stosowane do ciekłych ładunków
miotających dla sprzętu określonego w LU2.a.
Uwaga 2: LU2.a nie ma zastosowania do:
a. karabinów, broni gładkolufowej i broni kombinowanej wyprodukowanych przed 1938 r.;b. reprodukcji karabinów, broni gładkolufowej i broni kombinowanej, których oryginały
zostały wyprodukowane przed 1890 r.;c. broni strzeleckiej, haubic, armat i moździerzy wyprodukowa-
nych przed 1890 r.;d. myśliwskiej i sportowej broni gładkolufowej; broń tego typu nie może być specjalnie
zaprojektowana do celów wojskowych lub umożliwiać prowadzenia ognia w sposób w pełni
automatyczny;e. broni gładkolufowej zaprojektowanej specjalnie do następujących celów:1. uboju zwierząt domowych;2. czasowego usypiania zwierząt;3. testów sejsmicznych;4. odpalania pocisków przemysłowych lub5. zakłócania improwizowanych urządzeń wybuchowych (ang. Improvised Explosive Devices - IED);
Nb. w odniesieniu do urządzeń zakłócających improwizowane urządzenia wybuchowe zob. LU4
i 1A006 w wykazie produktów podwójnego zastosowania UE.
f. przenośnych wyrzutni pocisków specjalnie zaprojektowanych do wystrzeliwania pocisków
kierowanych przewodowo, nieposiadających wysokoenergetycznego materiału wybuchowego
lub łącza transmisji danych, o zasięgu mniejszym lub równym 500 m. b. wyrzutnie lub
generatory dymu, gazu i materiałów pirotechnicznych, specjalnie zaprojektowane lub
zmodyfikowane do celów wojskowych;
Uwaga: LU2.b nie ma zastosowania do pistoletów sygnałowych.
c. celowniki i zamocowania celowników posiadające wszystkie poniższe cechy:
1. są specjalnie zaprojektowane do celów wojskowych oraz
2. są specjalnie zaprojektowane do broni określonej w LU2.a;
d. zamocowania i wymienne magazynki nabojowe, specjalnie zaprojektowane do broni określonej
w LU2.a.
LU3
Amunicja i zapalniki oraz specjalnie zaprojektowane do nich elementy składowe:
a. amunicja do broni określonej w LU1, LU2 lub LU12;b. zapalniki specjalnie zaprojektowane do amunicji określonej w LU3.a.
Uwaga 1: Specjalnie zaprojektowane elementy składowe określone w LU3 obejmują:
a. wyroby z metali lub tworzyw sztucznych, takie jak: kowadełka spłonek, płaszcze
pocisków, ogniwa nabojowe, pierścienie wiodące i metalowe elementy amunicji;
b. urządzenia zabezpieczające i uzbrajające, zapalniki, czujniki i urządzenia inicjujące;
c. źródła energii o wysokiej jednorazowej mocy wyjściowej;
d. ładunki (łuski) spalające się;
e. podpociski do amunicji kasetowej w postaci bomb, min, pocisków naprowadzanych w
końcowej fazie lotu.
Uwaga 2: LU3.a nie obejmuje żadnego z poniższych:
a. amunicji ze zgwiazdkowaną łuską bez pocisku (amunicja ślepa);
b. amunicji szkolno-treningowej z przewierconą łuską;
c. innej amunicji ślepej oraz amunicji szkolno-treningowej niezawierającej elementów
przeznaczonych do amunicji ostrej lub
d. elementów specjalnie zaprojektowanych do amunicji ślepej lub amunicji szkolno-treningowej
wyszczególnionych w niniejszej uwadze 2 w pkt a, b lub c.
Uwaga 3: LU3.a nie obejmuje naboi specjalnie zaprojektowanych w następujących celach:
a. sygnalizacyjnych;
b. odstraszania ptactwa lub
c. zapalania flar gazowych na szybach naftowych.
LU4
Bomby, torpedy, rakiety, pociski kierowane, inne urządzenia i ładunki wybuchowe oraz
związane z nimi wyposażenie i akcesoria oraz specjalnie zaprojektowane do nich elementy
składowe:
Nb. 1 Sprzęt naprowadzania i nawigacji - zob. LU11.
Nb. 2 Systemy ochrony statku powietrznego przed rakietami (ang. Aircraft Missile Protection Systems - AMPS) - zob. LU4.c.
a. bomby, torpedy, granaty, naboje dymne, rakiety, miny, pociski rakietowe, bomby
głębinowe, ładunki minerskie, urządzenia burzące, zestawy burzące, urządzenia zawierające
„materiały pirotechniczne”, naboje i środki pozoracji (tj. sprzęt symulujący cechy
wymienionych środków bojowych), zaprojektowane specjalnie do celów wojskowych;
Uwaga: LU4.a obejmuje:
a. granaty dymne, bomby wypełnione napalmem, bomby zapalające oraz urządzenia wybuchowe;b. dysze pocisków rakietowych oraz osłony czołowe nosicieli powtórnego użytku.
b. sprzęt mający wszystkie z wymienionych poniżej cech charakterystycznych:1. jest specjalnie zaprojektowany do celów wojskowych oraz2. jest specjalnie zaprojektowany do ‘czynności’ związanych z którymkolwiek z poniższych
elementów:a. obiektami określonymi w LU4.a lubb. improwizowanymi urządzeniami wybuchowymi (ang. Improvised Explosive Devices - IED);
Uwaga techniczna:Do celów LU4.b.2 ‘czynności’ odnoszą się do obsługi, wystrzeliwania, kładzenia, sterowania,
rozładowywania, detonowania, aktywacji, zasilania z natychmiastową gotowością bojowego
użycia, pozorowania, zagłuszania, trałowania, wykrywania, rozrywania lub likwidowania.
Uwaga 1: LU4.b obejmuje:
a. ruchomy sprzęt do skraplania gazu o wydajności dziennej l000 kg lub więcej gazu
w postaci płynnej;b. pływający przewód elektryczny nadający się do trałowania min magnetycznych.
Uwaga 2: LU4.b nie ma zastosowania do urządzeń ręcznych, ograniczonych projektowo jedynie
do wykrywania obiektów metalowych i niebędących w stanie odróżnić min od innych metalowych
obiektów.
c. systemy ochrony statku powietrznego przed rakietami (ang. Aircraft Missile Protection Systems - AMPS).
Uwaga: LU4.c nie ma zastosowania do urządzeń AMPS posiadających wszystkie z wymienionych
poniżej elementów:
a. którykolwiek z następujących czujników ostrzegających o rakietach:
1. czujniki pasywne o reakcji szczytowej w zakresie 100-400 nm lub2. aktywne impulsowe czujniki Dopplera ostrzegające przed rakietami; b. systemy wyrzucania
środków przeciwdziałania;
c. flary wysyłające zarówno sygnał widzialny, jak i sygnał w podczerwieni w celu zwabiania
pocisków rakietowych ziemia-powietrze oraz
d. są instalowane w „cywilnych statkach powietrznych” i mają wszystkie wymienione
poniżej cechy charakterystyczne:
1. urządzenie AMPS może działać wyłącznie w określonym „cywilnym statku powietrznym”,
w którym zainstalowano dany AMPS i w stosunku do którego wydano którykolwiek z następujących
dokumentów:
a. cywilny certyfikat typu wydany przez organy lotnictwa cywilnego co najmniej jednego
państwa członkowskiego UE lub państwa uczestniczącego w porozumieniu z Wassenaar,
lub
b. równoważny dokument uznany przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego
(ICAO);
2. urządzenie AMPS jest zabezpieczone przed nieuprawnionym dostępem do „oprogramowania”
oraz
3. urządzenie AMPS posiada aktywny mechanizm, który powoduje zaprzestanie działania
systemu po usunięciu go z „cywilnego statku powietrznego”, w którym został zainstalowany.
LU5
Sprzęt kierowania ogniem oraz związany z nim sprzęt do ostrzegania i alarmowania,
a także powiązane z nimi systemy oraz sprzęt do testowania, strojenia i zakłócania,
specjalnie zaprojektowane do celów wojskowych, a także specjalnie zaprojektowane do
nich elementy składowe i wyposażenie:
a. celowniki do broni, przeliczniki bombowe, sprzęt naprowadzania uzbrojenia oraz
systemy kierowania ogniem;
b. systemy wykrywania, oznaczania celów, pomiaru odległości, obserwacji lub śledzenia
celów; urządzenia wykorzystywane do wykrywania, scalania danych, rozpoznawania lub
identyfikacji, urządzenia zespalające czujniki;
c. sprzęt do przeciwdziałania, wykorzystywany przeciwko urządzeniom określonym w LU5.a
lub LU5.b;
Uwaga: Do celów podpunktu LU5.c sprzęt do przeciwdziałania obejmuje sprzęt do wykrywania.
d. sprzęt do strojenia lub testowania w warunkach polowych, specjalnie zaprojektowany
do urządzeń określonych w LU5.a, LU5.b lub LU5.c.
LU6
Pojazdy naziemne i ich elementy składowe, jak następuje:
Nb. Sprzęt naprowadzania i nawigacji - zob. LU11.
a. pojazdy naziemne oraz ich elementy składowe, specjalnie zaprojektowane
lub zmodyfikowane do celów wojskowych;
Uwaga techniczna:
W LU6.a termin pojazdy naziemne obejmuje także przyczepy.
b. inne pojazdy naziemne i ich elementy składowe, jak poniżej:
1. pojazdy posiadające wszystkie poniższe cechy:
a. wyprodukowane lub wyposażone w materiały lub elementy składowe zapewniające III
lub wyższy poziom ochrony przeciwbalistycznej (zgodnie z NIJ 0108.01, wrzesień 1985 r.,
lub porównywalnym standardem krajowym);
b. przenoszenie napędu zapewniające napęd równocześnie kołom przednim i tylnym, w
tym pojazdy posiadające dodatkowe koła do celów nośnych napędzane lub nienapędzane;
c. dopuszczalna masa całkowita pojazdu (GVWR) ponad 4500 kg oraz
d. zaprojektowane lub zmodyfikowane do jazdy terenowej;
2. elementy składowe posiadające wszystkie poniższe cechy:
a. są specjalnie zaprojektowane do pojazdów określonych w LU6.b.1 oraz
b. zapewniają III lub wyższy poziom ochrony przeciwbalistycznej (zgodnie z NIJ 0108.01,
wrzesień 1985 r., lub porównywalnym standardem krajowym).
Nb. Zob. także LU13.a.
Uwaga 1: LU6.a obejmuje:
a. czołgi i inne uzbrojone pojazdy wojskowe oraz pojazdy wojskowe wyposażone w uchwyty
na broń lub sprzęt do kładzenia min lub wystrzeliwania amunicji określonej w LU4;
b. pojazdy opancerzone;
c. pojazdy pływające lub zdolne do pokonywania w bród głębokich przeszkód wodnych;
d. pojazdy ratownictwa technicznego, do holowania, do przewozu amunicji lub systemów
uzbrojenia oraz związany z nimi sprzęt do prac załadowczo-wyładowczych ładunków.
Uwaga 2: Modyfikacja pojazdu naziemnego do celów wojskowych określona w LU6.a obejmuje zmiany
konstrukcyjne, elektryczne lub mechaniczne, związane z wyposażeniem go co najmniej
w jeden z elementów składowych specjalnie zaprojektowanych do celów wojskowych. Do
takich elementów składowych zalicza się:
a. osłony opon pneumatycznych, specjalnie zaprojektowane jako kuloodporne;
b. opancerzenie kluczowych elementów pojazdu (np. zbiorników paliwa, kabiny);
c. specjalne wzmocnienia lub uchwyty do mocowania broni;
d. zaciemnienie oświetlenia pojazdu.
Uwaga 3: LU6 nie obejmuje pojazdów cywilnych zaprojektowanych lub zmodyfikowanych do przewozu
pieniędzy lub kosztowności.
Uwaga 4: LU6 nie ma zastosowania do pojazdów spełniających wszystkie poniższe kryteria:
a. zostały wyprodukowane przed 1946 r.;
b. nie zawierają elementów wyszczególnionych w niniejszym wykazie uzbrojenia i wyprodukowanych
po 1945 r., z wyjątkiem reprodukcji oryginalnych elementów składowych lub akcesoriów
danego pojazdu, oraz
c. w ich skład nie wchodzi broń wyszczególniona w LU1, LU2 lub LU4, chyba że taka
broń jest niezdatna do użytku i do wystrzelenia pocisku.
LU7
Środki chemiczne, „środki biologiczne”, „środki rozpraszania tłumu”, materiały radioaktywne
oraz związany z nimi sprzęt, elementy składowe i materiały, jak następuje:
a. „środki biologiczne” lub materiały radioaktywne wyselekcjonowane lub zmodyfikowane
w celu zwiększenia skuteczności w powodowaniu strat wśród ludzi i zwierząt, niszczenia
sprzętu, plonów lub środowiska;
b. bojowe środki trujące (BST) obejmujące:
1. bojowe środki paralityczno-drgawkowe:
a. O-alkilo (równe lub mniejsze niż C10, łącznie z cykloalkilo) alkilo (mety-lo-, etylo-, n-propylo- lub izopropylo-) fluorofosfoniany,
takie jak: sarin (GB): O-izopropylometylofluorofosfonian (CAS 107-44-8) oraz O-pinakolinometylofluorofosfonian
(CAS 96-64-0);
b. O-alkilo (równe lub mniejsze niż C10, łącznie z cykloalkilo) N,N dialkilo (metylo-, etylo-, n-propylo- lub izopropylo-)
amidocyjanofosforany, takie jak: tabun (GA): O-etylo(N, N-dimetylo)amidocyjanofosforan
(CAS 77-81-6);
c. O-alkilo (H lub równe lub mniejsze niż C10, łącznie z cykloalkilo), S-2--dialkilo (metylo-, etylo-, n-propylo- lub izopropylo-)-aminoetylo
alkilo (metylo-, etylo-, n-propylo- lub izopropylo-) tiofosfoniany oraz odpowiadające
im alkilowane lub protonowane sole, takie jak: VX: O-etylo S-(2-diizopropyloaminoetylo)
metylotiofosfonian (CAS 50782-69-9);
2. bojowe środki parzące:
a. iperyty siarkowe, takie jak:
1. sulfid 2-chloroetylochlorometylowy (CAS 2625-76-5);
2. sulfid bis (2-chloroetylowy) (CAS 505-60-2);
3. bis (2-chloroetylotio)metan (CAS 63869-13-6);
4. 1,2-bis (2-chloroetylotio)etan (CAS 3563-36-8);
5. 1,3-bis (2-chloroetylotio)-n-propan (CAS 63905-10-2);
6. 1,4-bis (2-chloroetylotio)-n-butan (CAS 142868-93-7);
7. 1,5-bis (2-chloroetylotio)-n-pentan (CAS 142868-94-8);
8. eter bis (2-chloroetylotiometylowy) (CAS 63918-90-1);
9. eter bis (2-chloroetylotioetylowy) (iperyt tlenowy) (CAS 63918-89-8);
b. luizyty, takie jak:
1. (2-chlorowinylo)dichloroarsyna (CAS 541-25-3);
2. tris (2-chlorowinylo)arsyna (CAS 40334-70-1);
3. bis (2-chlorowinylo)chloroarsyna (CAS 40334-69-8);
c. iperyty azotowe, takie jak:
1. HN1: bis (2-chloroetylo)etyloamina (CAS 538-07-8);
2. HN2: bis (2-chloroetylo)metyloamina (CAS 51-75-2);
3. HN3: tris (2-chloroetylo)amina (CAS 555-77-1);
3. bojowe środki obezwładniające, takie jak:
a. 3-chinuklidylobenzylan (BZ) (CAS 6581-06-2);
4. bojowe defolianty, takie jak:
a. 2-chloro-4-fluorofenoksyoctan butylu (LNF);
b. kwas 2,4,5-trichlorofenoksyoctowy (CAS 93-76-5), zmieszany z kwasem 2,4-dichlorofenoksyoctowym
(CAS 94-75-7) (oranż (CAS 39277-47-9));
c. dwuskładnikowe oraz kluczowe prekursory BST:
1. difluorki alkilo- (metylo-, etylo-, n-propylo- lub izopropylo-) fosfonowe, takie
jak: DF: difluorek metylofosfonowy (CAS 676-99-3);
2. O-alkilo (H lub równe lub mniejsze niż C10, łącznie z cykloalkilo) O-2-dialkilo (metylo-, etylo-, n-propylo- lub izopropylo-)aminoetylo
alkilo (me-tylo-, etylo-, n-propylo- lub izopropylo-) tiofosfoniany i odpowiadające
im alkilowane lub protonowane sole, takie jak:QL: O-etylo-O-2-di-izopropyloaminoetylometylofosfinian (CAS 57856-11-8);
3. chlorosarin: O-izopropylometylochlorofosfonian (CAS 1445-76-7);
4. chlorosoman: O-pinakolinometylochlorofosfonian (CAS 7040-57-5);
d. „środki rozpraszania tłumu”, chemikalia zawierające składnik czynny, a także ich
kombinacje, włączając w to:
1. α-bromobenzenoacetonitryl (cyjanek bromobenzylu) (CA) (CAS 5798-79-8);
2. dinitryl[(2-chlorofenylo)metyleno]propanu,(O-chlorobenzylidenomalanonitryl) (CS)
(CAS 2698-41-1);
3. 2-chloro-1-fenyloetanon, chlorek fenylacylu (ω-chloroacetofenon) (CN) (CAS 532-27-4);
4. dibenzo-(b, f)-1,4-oksazepina (CR) (CAS 257-07-8);
5. 10-chloro-5, 10-dihydrofenarsazyna, (chlorek fenarsazyny), (adamsyt), (DM) (CAS
578-94-9);
6. N-nonanoilomorfolina (MPA) (CAS 5299-64-9);
Uwaga 1: LU7.d nie obejmuje „środków rozpraszania tłumu” pakowanych indywidualnie, przeznaczonych
do samoobrony.
Uwaga 2: LU7.d nie obejmuje chemikaliów zawierających składnik czynny, a także ich kombinacji,
zidentyfikowanych i pakowanych do celów produkcji żywności lub do celów medycznych.
e. sprzęt, specjalnie zaprojektowany lub zmodyfikowany do celów wojskowych, zaprojektowany
lub zmodyfikowany do rozprzestrzeniania jakiegokolwiek z niżej wymienionych materiałów
oraz specjalnie zaprojektowane do niego elementy składowe:
1. materiały lub środki określone w LU7.a, LU7.b lub LU7.d lub
2. chemiczne środki bojowe, wytworzone na bazie prekursorów określonych w LU7.c;
f. sprzęt ochronny i odkażający specjalnie zaprojektowany lub zmodyfikowany do celów
wojskowych, elementy składowe i mieszaniny chemiczne:
1. sprzęt zaprojektowany lub zmodyfikowany do ochrony przed materiałami określonymi
w LU7.a, LU7.b lub LU7.d oraz specjalnie zaprojektowane do niego elementy składowe;
2. sprzęt zaprojektowany lub zmodyfikowany do odkażania obiektów skażonych środkami
określonymi w LU7.a lub LU7.b oraz specjalnie zaprojektowane do niego elementy składowe;
3. mieszaniny chemiczne specjalnie opracowane lub przystosowane do odkażania obiektów
skażonych środkami określonymi w LU7.a lub LU7.b;
Uwaga: LU7.f.1 obejmuje między innymi:
a. instalacje do uzdatniania powietrza, specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane
do pracy w warunkach występowania skażeń promieniotwórczych, biologicznych lub chemicznych;
b. odzież ochronną.
Nb. Cywilne maski przeciwgazowe, wyposażenie ochronne i odkażające - zob. także 1A004
w wykazie produktów podwójnego zastosowania UE.
g. sprzęt specjalnie zaprojektowany lub zmodyfikowany do celów wojskowych, zaprojektowany
lub zmodyfikowany do wykrywania lub identyfikacji materiałów określonych w LU7.a,
LU7.b lub LU7.d oraz specjalnie zaprojektowane do niego elementy składowe;
Uwaga: LU7.g nie ma zastosowania do osobistych dozymetrów promieniowania jonizującego.
Nb. Zob. także 1A004 w wykazie produktów podwójnego zastosowania UE.
h. „biopolimery” specjalnie zaprojektowane lub przetworzone w celu wykrywania lub
identyfikacji BST określonych w LU7.b oraz kultury specyficznych komórek wykorzystywanych
do ich produkcji;
i. „biokatalizatory” wykorzystywane do odkażania lub rozkładu BST oraz ich systemy
biologiczne, jak następuje:
1. „biokatalizatory” specjalnie zaprojektowane do odkażania lub rozkładu BST określonych
w LU7.b i wynikające z ukierunkowanej selekcji laboratoryjnej lub manipulacji genetycznej
systemów biologicznych;
2. systemy biologiczne zawierające informację genetyczną specyficzną dla produkcji
„biokatalizatorów” określonych w LU7.i.1, wymienione poniżej:
a. „wektory ekspresji”;
b. wirusy;
c. kultury komórkowe.
Uwaga 1: LU7.b i LU7.d nie obejmują następujących substancji:
a. chlorocyjan (CAS 506-77-4) - zob. 1C450.a.5 w wykazie produktów podwójnego zastosowania
UE;
b. kwas cyjanowodorowy (CAS 74-90-8);
c. chlor (CAS 7782-50-5);
d. chlorek karbonylu (fosgenu) (CAS 75-44-5) - zob. pozycja 1C450.a.4 w wykazie produktów
podwójnego zastosowania UE;
e. difosgen (chloromrówczan trichlorometylu) (CAS 503-38-8);
f. niestosowane od 2004 r.;
g. bromek ksylilu, orto: (CAS 89-92-9), meta: (CAS 620-13-3), para:
(CAS 104-81-4);
h. bromek benzylu (CAS 100-39-0);
i. jodek benzylu (CAS 620-05-3);
j. bromoaceton (CAS 598-31-2);
k. bromek cyjanu (CAS 506-68-3);
l. bromometyloetyloketon (CAS 816-40-0);
m. chloroaceton (CAS 78-95-5);
n. jodooctan etylu (CAS 623-48-3);
o. jodoaceton (CAS 3019-04-3);
p. chloropikryna (CAS 76-06-2) - zob. 1C450.a.7 w wykazie produktów podwójnego zastosowania
UE.
Uwaga 2: Kultury komórkowe i systemy biologiczne określone w LU7.h i LU7.i.2 są szczególne
i podpozycje te nie obejmują komórek lub systemów biologicznych wykorzystywanych do
celów cywilnych, takich jak: rolne, farmaceutyczne, medyczne, weterynaryjne, środowiskowe,
gospodarki odpadami lub przemysłu spożywczego.
LU8
„Materiały wysokoenergetyczne” oraz substancje pokrewne, jak następuje:
Nb. 1 Zob. także 1C011 w wykazie produktów podwójnego zastosowania UE.
Nb. 2 Ładunki i urządzenia wybuchowe - zob. także LU4 i 1A008 w wykazie produktów podwójnego
zastosowania UE.
Uwagi techniczne:
1. Do celów pozycji LU8, z wyłączeniem LU8.c.11 i LU8.c.12 termin ‘mieszanina’ rozumie
się przez połączenie dwóch lub większej liczby substancji, z których co najmniej jedna
została wymieniona w podpunktach pozycji LU8.
2. Każda substancja wymieniona w podpozycjach LU8 jest objęta niniejszym wykazem,
nawet gdy jest ona wykorzystywana w celu innym niż wskazany (np. TAGN jest w przeważającej
mierze używany jako materiał wybuchowy, lecz może być także użyty jako paliwo albo
utleniacz).
3. Do celów pozycji LU8 za średnicę cząstek uważa się średnią średnicę cząstek w ujęciu
wagowym lub objętościowym. Do pobierania próbek i określenia
średnicy cząstek będą stosowane normy międzynarodowe lub równoważne normy krajowe.
a. „materiały wybuchowe” oraz ich ‘mieszaniny’, jak następuje:
1. ADNBF (aminodinitrobenzofuroksan lub 1-tlenek 7-amino-4,6- dinitrobenzo-furazanu)
(CAS 97096-78-1);
2. BNCP (nadchloran cis-bis(5-nitrotetraazolato) tetraaminy kobaltu (III)) (CAS 117412-28-9);
3. CL-14 (diaminodinitrobezofuroksan lub 1-tlenek 5,7-diamino-4,6-dinitrobenzofurazanu)
(CAS 117907-74-1);
4. CL-20 (HNIW lub heksanitroheksaazaizowurcytan) (CAS 135285-90-4); kla-traty CL-20
(zob. także ich „prekursory” wymienione w LU8.g.3 i LU8.g.4);
5. CP (nadchloran 2-(5-cyjanotetrazolato) pentaaminy kobaltu (III)) (CAS 70247-32-4);
6. DADE (1,1-diamino-2,2-dinitroetylen, FOX7) (CAS 145250-81-3);
7. DATB (diaminotrinitrobenzen) (CAS 1630-08-6);
8. DDFP (1,4-dinitrodifurazanopiperazyna);
9. DDPO (1-tlenek 2,6-diamino-3,5-dinitropirazyny, PZO) (CAS 194486-77-6);
10. DIPAM (3,3'-diamino-2,2',4,4',6,6'-heksanitrobifenyl lub dipikramid) (CAS 17215-44-0);
11. DNGU (DINGU lub dinitroglikoluryl) (CAS 55510-04-8);
12. furazany, jak następuje:
a. DAAOF (DAAF, DAAFox lub diaminoazoksyfurazan);
b. DAAzF (diaminoazofurazan) (CAS 78644-90-3);
13. HMX i jego związki pochodne (zob. także ich „prekursory” wymienione w LU8.g.5),
jak następuje:
a. HMX(cyklotetrametylenotetranitroamina, oktahydro-1,3,5,7-tetranitro-1,3,5,7-tetrazyna,
1,3,5,7-tetranitro-1,3,5,7-tetraza-cyklooktan, oktogen) (CAS 2691-41-0);
b. difluoroaminowane analogi HMX;
c. K-55(2,4,6,8-tetranitro-2,4,6,8-tetraazabicyklo-[3,3,0]-oktano-3, tetrani-trosemiglikouryl
lub keto-bicyklo HMX) (CAS 130256-72-3);
14. HNAD (heksanitroadamantan) (CAS 143850-71-9);
15. HNS (heksanitrostilben) (CAS 20062-22-0);
16. imidazole, jak następuje:
a. BNNII (oktahydro-2,5-bis(nitroimino)imidazo [4,5-d]imidazol);
b. DNI (2,4-dinitroimidazol) (CAS 5213-49-0);
c. FDIA (1-fluoro-2,4-dinitroimidazol);
d. NTDNIA (N-(2-nitrotriazolo)-2,4-dinitroimidazol);
e. PTIA (1-pikrylo-2,4,5-trinitroimidazol);
17. NTNMH (1-(2-nitrotriazolo)-2-dinitrometylenohydrazyna);
18. NTO (ONTA lub 3-nitro-1,2,4-triazol-5-on) (CAS 932-64-9);
19. polinitrokubany o ponad czterech grupach nitrowych;
20. PYX (2,6-bis(pikrylamino)-3,5-dinitropirydyna) (CAS 38082-89-2);
21. RDX i jego pochodne, jak następuje:
a. RDX (cyklotetrametylenotetranitroamina, cyklonit, T4, heksahydro-1,3,5-trinitro-1,3,5-triazyna,
1,3,5-trinitro-1,3,5-triazo-cykloheksan, heksogen) (CAS 121-82-4);
b. keto-RDX (K-6 lub 2,4,6-trinitro-2,4,6-triazacykloheksanon) (CAS 115029-35-1);
22. TAGN (azotan triaminoguanidyny) (CAS 4000-16-2);
23. TATB (triaminotrinitrobenzen) (CAS 3058-38-6) (zob. także jego „prekursory” wymienione
w LU8.g.7);
24. TEDDZ (3,3,7,7-tetrabis(difluoroamino) oktahydro-1,5-dinitro-1,5-diazocin);
25. tetrazole, jak następuje:
a. NTAT (nitrotriazoloaminotetrazol);
b. NTNT (1-N-(2-nitrotriazolo)-4-nitrotetrazol);
26. tetryl (trinitrofenylometylonitroamina) (CAS 479-45-8);
27. TNAD (1,4,5,8-tetranitro-1,4,5,8-tetraazadekalina) (CAS 135877-16-6) (zob. także
jej „prekursory” wymienione w LU8.g.6);
28. TNAZ (1,3,3-trinitroazetydyna) (CAS 97645-24-4) (zob. także jej „prekursory” wymienione
w LU8.g.2);
29. TNGU (SORGUYL lub tetranitroglikoluryl) (CAS 55510-03-7);
30. TNP (1,4,5,8-tetranitro-pirydazyno[4,5-d]pirydazyna) (CAS 229176-04-9);
31. triazyny, jak następuje:
a. DNAM (2-tleno-4,6-dinitroamino-s-triazyna) (CAS 19899-80-0);
b. NNHT (2-nitroimino-5-nitro-heksahydro-1,3,5-triazyna) (CAS 130400-13-4);
32. triazole, jak następuje:
a. 5-azydo-2-nitrotriazol;
b. ADHTDN (4-amino-3,5-dihydrazyno-1,2,4-triazolodinitroamid) (CAS 1614-08-0);
c. ADNT (1-amino-3,5-dinitro-1,2,4-triazol);
d. BDNTA ([bis-dinitrotriazolo]amina);
e. DBT (3,3′-dinitro-5,5-bi-1,2,4-triazol) (CAS 30003-46-4);
f. DNBT (dinitrobistriazol) (CAS 70890-46-9);
g. niestosowany od 2010 r.;
h. NTDNT (1-N-(2-nitrotriazolo)-3,5-dinitrotriazol);
i. PDNT (1-pikrylo-3,5-dinitrotriazol);
j. TACOT (tetranitrobenzotriazolobenzotriazol) (CAS 25243-36-1);
33. materiały wybuchowe, niewyszczególnione w LU8.a, posiadające którąkolwiek z następujących
cech:
a. prędkość detonacji przekraczająca 8700 m/s dla największej gęstości lub
b. ciśnienie detonacji przekraczające 34 GPa (340 kbar);
34. niestosowany od 2013 r.;
35. DNAN (2,4-dinitroanizol) (CAS 119-27-7);
36. TEX (4,10-dinitro-2,6,8,12-tetraoksa-4,10-diazaizowurcytan);
37. GUDN (dinitroamid guanylomocznika) FOX-12 (CAS 217464-38-5);
38. tetrazyny, jak następuje:
a. BTAT (bis(2,2,2-trinitroetylo)-3,6-diaminotetrazyna);
b. LAX-112 (1,4-ditlenek 3,6-diamino-1,2,4,5-tetrazyny);
39. energetyczne materiały jonowe o punkcie topnienia między 343 K (70 oC) a 373 K (100 oC) oraz o prędkości detonacji przekraczającej 6800 m/s lub ciśnieniu detonacji przekraczającym
18 GPa (180 kbar);
40. BTNEN (bis(2,2,2-trinitroetylo)-nitroamina) (CAS 19836-28-3);
41. FTDO (1,3-ditlenek 5,6-(3',4'-furazano)-1,2,3,4-tetrazyny);
42. EDNA (Etylenodinitramina) (CAS 505-71-5);
Uwaga: LU8.a. obejmuje ‘wybuchowe kokryształy’.
Uwaga techniczna:
‘Wybuchowy kokryształ’ jest materiałem stałym składającym się z uporządkowanego trzywymiarowego
ułożenia dwóch lub większej liczby cząsteczek wybuchowych, z których co najmniej jedną
określono w podpunkcie LU8.a.
b. „materiały miotające”, jak następuje:
1. każdy stały „materiał miotający”, o teoretycznym impulsie właściwym (w warunkach
normalnych) przekraczającym:
a. 240 sekund dla „materiału miotającego” niezawierającego proszków metali, niezawierającego
fluorowców;
b. 250 sekund dla „materiału miotającego” niezawierającego proszków metali, zawierającego
fluorowce, lub
c. 260 sekund dla „materiału miotającego” zawierającego proszki metali;
2. niestosowany od 2013 r.;
3. „materiały miotające” posiadające stałą siłę o wartości ponad 1200 kJ/kg;
4. „materiały miotające” utrzymujące stabilną liniową szybkość palenia wynoszącą ponad
38 mm/s w warunkach normalnych (mierzoną podczas palenia inhibitowanej próbki w postaci
paska lub pręta inhibitowanego powierzchniowo), ciśnienia początkowego 6,89 MPa (68,9
barów) i przy temperaturze 294 K (21 oC);
5. modyfikowane elastomerami odlewane dwuskładnikowe (ang. Elastomer Modified Cast Double Base - EMCDB) „materiały miotające” o wydłużeniu względnym przekraczającym 5% przy maksymalnym
naprężeniu, w temperaturze 233 K (-40 oC);
6. dowolne „materiały miotające” zawierające substancje wyszczególnione w LU8.a;
7. „materiały miotające” niewyszczególnione w innych pozycjach niniejszego wykazu
uzbrojenia, specjalnie zaprojektowane do celów wojskowych;
c. „materiały pirotechniczne”, paliwa, substancje pokrewne oraz ich ‘mieszaniny’:
1. paliwa do „statków powietrznych” o składzie specjalnie opracowanym do celów wojskowych;
Uwaga 1: Podpunkt 1 LU 8.c.1 nie ma zastosowania do następujących paliw do „statków powietrznych
”: JP-4, JP-5 i JP-8.
Uwaga 2: Paliwa do „statków powietrznych” określone w LU8.c.1 są pro-
duktami gotowymi, a nie ich składnikami.
2. glinian (wodorek glinu) (CAS 7784-21-6);
3. następujące borowodory i ich pochodne:
a. karborany;
b. następujące homologi borowodorów:
1.dekaboran (14) (CAS 17702-41-9);
2.pentaboran (9) (CAS 19624-22-7);
3.pentaboran (11) (CAS 18433-84-6);
4. hydrazyna i jej pochodne (zob. także utleniające pochodne hydrazyny wymienione
w LU8.d.8. oraz LU8.d.9), jak następuje:
a. hydrazyna (CAS 302-01-2) w stężeniach przekraczających 70%;
b. monometylohydrazyna (CAS 60-34-4);
c. symetryczna dimetylohydrazyna (CAS 540-73-8);
d. niesymetryczna dimetylohydrazyna (CAS 57-14-7);
Uwaga: LU8.c.4.a nie obejmuje ‘mieszanin’ hydrazynowych specjalnie opracowanych w celach
ochrony przeciwkorozyjnej.
5. paliwa metaliczne, ‘mieszaniny’ paliwowe lub ‘mieszaniny’ „pirotechniczne” w postaciach
cząstek sferycznych, rozpylonych, sferoidalnych, płatków lub proszku, wytworzone z
materiału składającego się co najmniej w 99% z dowolnej, niżej wymienionej substancji:
a. metale, jak następuje, i ich ‘mieszaniny’:
1. beryl (CAS 7440-41-7) o wielkości cząstek poniżej 60 µm;
2. sproszkowane żelazo (CAS 7439-89-6) o wielkości cząstek 3 µm lub mniejszej, otrzymane
drogą redukcji tlenku żelaza wodorem;
b. ‘mieszaniny’ zawierające dowolny z niżej wymienionych składników:
1. cyrkon (CAS 7440-67-7), magnez (CAS 7439-95-4) lub ich stopy, o wielkości cząstek
poniżej 60 µm lub
2. paliwa borowowodorowe (CAS 7440-42-8) lub karboranowe (CAS 12069-32-8) o czystości
85% lub wyższej i wielkości cząstek poniżej 60 µm;
Uwaga 1: LU8.c.5 ma zastosowanie do „środków wybuchowych” i paliw niezależnie od tego, czy
te metale lub stopy są pokryte glinem, magnezem, cyrkonem lub berylem.
Uwaga 2: LU8.c.5.b ma zastosowanie wyłącznie do paliw metalicznych w postaci cząstek, jeżeli
są one mieszane z innymi substancjami, aby utworzyć mieszaniny specjalnie opracowane
do celów wojskowych, takie jak: zawiesiny paliwa ciekłego, paliwa stałe lub mieszaniny
pirotechniczne.
Uwaga 3: LU8.c.5.b.2 nie obejmuje boru i węglika czteroboru wzbogaconego borem-10 (o całkowitej
zawartości boru-10 większej lub równej 20%).
6. materiały wojskowe zawierające zagęstniki do paliw węglowodorowych specjalnie opracowane
do użytku w miotaczach ognia lub amunicji zapalającej, takie jak stearyniany metali
[np. oktal (CAS 637-12-7)] lub palmityniany metali;
7. nadchlorany, chlorany i chromiany w mieszaninie ze sproszkowanym metalem lub innymi
wysokoenergetycznymi składnikami paliw;
8. sferyczny lub sferoidalny proszek aluminiowy (CAS 7429-90-5) o wielkości cząstek
60 µm lub mniejszej i wytwarzany z materiału o zawartości glinu 99% lub większej;
9. podwodorek tytanu (TiHn) o równoważniku stechiometrycznym n w granicach od 0,65 do 1,68;
10. paliwa ciekłe o wysokiej gęstości energetycznej nieobjęte LU8.c.1, jak następuje:
a. paliwa mieszane składające się zarówno z paliw stałych, jak i ciekłych (np. zawiesina
borowa), o gęstości energetycznej w ujęciu masowym wynoszącej 40 MJ/kg lub więcej;
b. inne paliwa i dodatki do paliw o wysokiej gęstości energetycznej (np. kuban, roztwory
jonowe, JP-7, JP-10), o gęstości energetycznej w ujęciu objętościowym wynoszącej 37,5
GJ na metr sześcienny lub więcej, mierzonej w temperaturze 293 K (20 oC) i przy ciśnieniu jednej atmosfery (101,325 kPa);
Uwaga: LU8.c.10.b nie ma zastosowania do rafinowanych paliw kopalnych lub biopaliw lub
paliw do silników certyfikowanych do użytku w lotnictwie cywilnym.
11. materiały „pirotechniczne” i piroforyczne, jak następuje:
a. materiały „pirotechniczne” lub piroforyczne o recepturze zaprojektowanej specjalnie
do celów zwiększania lub kontrolowania wytwarzania energii promienistej w dowolnym
zakresie spektrum podczerwieni;
b. mieszaniny magnezu, politetrafluoroetylenu (PTFE) i kopolimeru winilidenowo-difluorkowo-heksafluoropropylenowego
(np. MTV);
12. mieszaniny paliw, mieszaniny „pirotechniczne” lub „materiały energetyczne” niewyszczególnione
nigdzie indziej w LU8, mające wszystkie z poniższych cech:
a. zawierają więcej niż 0,5% cząstek któregokolwiek z poniższych:
1. glinu;
2. berylu;
3. boru;
4. cyrkonu;
5. magnezu lub
6. tytanu;
b. cząstki wyszczególnione w LU8.c.12.a o wielkości mniejszej niż 200 nm w dowolnym
kierunku oraz
c. cząstki wyszczególnione w LU8.c.12.a o zawartości metalu wynoszącej 60% lub więcej;
d. utleniacze oraz ich ‘mieszaniny’, jak następuje:
1. ADN (dinitroamid amonowy lub SR 12) (CAS 140456-78-6);
2. AP (nadchloran amonowy) (CAS 7790-98-9);
3. związki składające się z fluoru i dowolnego z następujących składników:
a. innych fluorowców;
b. tlenu lub
c. azotu;
Uwaga 1: LU8.d.3 nie obejmuje trifluorku chloru (CAS 7790-91-2).
Uwaga 2: LU8.d.3 nie obejmuje trifluorku azotu (CAS 7783-54-2) w jego gazowej postaci.
4. DNAD (1,3-dinitro-1,3-diazetidyna) (CAS 78246-06-7);
5. HAN (azotan hydroksyloamonu) (CAS 13465-08-2);
6. HAP (nadchloran hydroksyloamonu) (CAS 15588-62-2);
7. HNF (hydrazynonitroform) (CAS 20773-28-8);
8. azotan hydrazyny (CAS 37836-27-4);
9. nadchloran hydrazyny (CAS 27978-54-7);
10. płynne utleniacze składające się z inhibitowanego dymiącego na czerwono kwasu
azotowego (IRFNA) (CAS 8007-58-7) lub zawierające tę substancję;
Uwaga: LU8.d.10 nie obejmuje nieinhibitowanego dymiącego kwasu azotowego.
e. spoiwa, plastyfikatory, monomery i polimery, jak następuje:
1. AMMO (azydometylometyloksyetan i jego polimery) (CAS 90683-29-7) (zob. także ich
„prekursory” wymienione w LU8.g.1);
2. BAMO (3,3 bis(azydometylo) oksyetan i jego polimery) (CAS 17607-20-4) (zob. także
ich „prekursory” wymienione w LU8.g.1);
3. BDNPA (bis-(2,2-dinitropropylo)acetal) (CAS 5108-69-0);
4. BDNPF (bis-(2,2-dinitropropylo)formal) (CAS 5917-61-3);
5. BTTN (butanotriolotriazotan) (CAS 6659-60-5) (zob. także jego „prekurso-ry” wymienione
w LU8.g.8);
6. energetyczne monomery, plastyfikatory lub polimery specjalnie opracowane do celów
wojskowych i zawierające dowolne, niżej wymienione:
a. grupy nitrowe;
b. grupy azydowe;
c. grupy azotanowe;
d. grupy nitrazowe lub
e. grupy difluoroaminowe;
7. FAMAO (3-difluoroaminometylo-3-azydometylo oksetan) i jego polimery;
8. FEFO (bis-(2-fluoro-2,2-dinitroetylo)-formal) (CAS 17003-79-1);
9. FPF-1 (poli-2,2,3,3,4,4-heksafluoropentano-1,5 dioloformal) (CAS 376-90-9);
10. FPF-3(poli-2,4,4,5,5,6,6-heptafluoro-2-tri-fluorometylo-3-oksaheptano-1,7-dioloformal);
11. GAP (polimer azydku glicydu) (CAS 143178-24-9) i jego pochodne;
12. HTPB (polibutadien zakończony grupą hydroksylową) z funkcjonalnością hydroksylu
równą lub większą od 2,2 i mniejszą lub równą 2,4, wartością hydroksylową poniżej
0,77 meq/g, lepkością w 30 oC poniżej 47 puazów (CAS 69102-90-5);
13. alkoholowe grupy funkcyjne poli(epichlorohydryna), o masie cząsteczkowej poniżej
10 000, jak następuje:
a. poli(epichlorohydronodiol);
b. poli(epichlorohydronotriol);
14. NENA-sy (składniki nitratoetylonitroaminy) (CAS 17096-47-8, 85068-73-1, 82486-83-7,
82486-82-6 oraz 85954-06-9);
15. PGN (poli-GLYN, azotan poliglicydylu lub poli(azotanometylotlenek etylenu)) (CAS
27814-48-8);
16. poli-NIMMO (poli-azotanometylometyloksyetan), poli-NMMO lub poli(3--azotanometyl-3-metylooksyetan)
(CAS 84051-81-0);
17. polinitroortowęglany;
18. TVOPA (1,2,3-tris[1,2-bis(difluoroamino)etoksy]propan lub triswinyloksy-propanowy
związek addytywny) (CAS 53159-39-0);
19. 4,5 diazydometylo-2-metylo-1,2,3-triazol (izo-DAMTR);
20. PNO (poli(3-azotanooksetan));
21. TMETN (triazotan trimetyloetanu) (CAS 3032-55-1);
f. „dodatki”, jak następuje:
1. zasadowy salicylan miedzi (CAS 62320-94-9);
2. BHEGA (bis-(2-hydroksyetylo)glikolamid) (CAS 17409-41-5);
3. BNO (tlenek butadienonitrylu);
4. pochodne ferrocenu, jak następuje:
a. butacen (CAS 125856-62-4);
b. katocen (2,2-bis-etyloferrocenylopropan) (CAS 37206-42-1);
c. ferrocenowe kwasy karboksylowe i estry ferrocenowych kwasów karboksylowych;
d. n-butylo-ferrocen (CAS 31904-29-7);
e. inne addytywne pochodne polimerów ferrocenu niewyszczególnione gdzie indziej w
LU8.f.4;
f. etylo-ferrocen (CAS 1273-89-8);
g. propylo-ferrocen;
h. pentylo-ferrocen (CAS 1274-00-6);
i. dicyklopentylo-ferrocen;
j. dicycloheksylo-ferrocen;
k. dietylo-ferrocen (CAS 1273-97-8);
l. dipropylo-ferrocen;
m. dibutylo-ferrocen (CAS 1274-08-4);
n. diheksylo-ferrocen (CAS 93894-59-8);
o. acetylo-ferrocen (CAS 1271-55-2)1,1’-diacetylo ferrocen (CAS 1273-94- …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.