← Polska

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 31 stycznia 2007 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o nasiennictwie

W skrócie

Niniejsze obwieszczenie ogłasza jednolity tekst ustawy o nasiennictwie z dnia 26 czerwca 2003 r., uwzględniając wszystkie zmiany wprowadzone do niej do dnia 31 stycznia 2007 r. Celem ustawy jest uregulowanie kwestii związanych z materiałem siewnym roślin uprawnych.

Co reguluje

Kogo dotyczy

Kluczowe punkty

📄 Tekst ustawy
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 31 stycznia 2007 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o nasiennictwie Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 26 czerwca 2003 r. o nasiennictwie Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 2 - Rejestracja odmian Rozdział 3 - Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych Rozdział 4 - Wytwarzanie i ocena materiału siewnego Rozdział 5 - Obrót materiałem siewnym Rozdział 6 - (uchylony) Rozdział 7 - Kontrola materiału siewnego i opłaty sankcyjne Rozdział 8 - Przepisy karne Rozdział 9 - Przepisy zmieniające, przejściowe i końcowe Załącznik nr 1 - Wykaz gatunków roślin uprawnych, których odmiany wpisuje się do krajowego rejestru oraz których materiał siewny może być wytwarzany i oceniany Załącznik nr 2 - Wykaz gatunków roślin uprawnych, których materiał siewny może znajdować się w obrocie i podlega kontroli Załącznik nr 3 - Wykaz gatunków roślin uprawnych, których odmiany wpisuje się do krajowego rejestru po stwierdzeniu ich zadowalającej wartości gospodarczej (WGO) Załącznik nr 4 - Wykaz gatunków roślin warzywnych i sadowniczych, których wartość gospodarczą odmian (WGO) bada się po wpisaniu ich do krajowego rejestru w celu sporządzenia opisowych list odmian Treść obwieszczenia 1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych   (Dz. U. z 2005 r. Nr 190, poz. 1606 i Nr 267, poz. 2253 oraz z 2006 r. Nr 73, poz. 501, Nr 104, poz. 708, Nr 145, poz. 1050 i Nr 220, poz. 1600) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 26 czerwca 2003 r. o nasiennictwie   (Dz. U. Nr 137, poz. 1299), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych: 1) ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej   (Dz. U. Nr 96, poz. 959), 2) ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej   (Dz. U. Nr 173, poz. 1808 oraz z 2006 r. Nr 225, poz. 1636), 3) ustawą z dnia 25 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz o zmianie niektórych ustaw   (Dz. U. Nr 273, poz. 2703), 4) ustawą z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej   (Dz. U. Nr 175, poz. 1462, Nr 189, poz. 1604 i Nr 267, poz. 2257 oraz z 2006 r. Nr 220, poz. 1601 i Nr 251, poz. 1848), 5) ustawą z dnia 27 kwietnia 2006 r. o zmianie ustawy o nasiennictwie oraz ustawy o ochronie roślin   (Dz. U. Nr 92, poz. 639), 6) ustawą z dnia 9 czerwca 2006 r. o zmianie ustawy o ochronie prawnej odmian roślin i ustawy o nasiennictwie   (Dz. U. Nr 126, poz. 877) oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 31 stycznia 2007 r. 2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje: 1) art. 71 i 75 ustawy z dnia 26 czerwca 2003 r. o nasiennictwie   (Dz. U. Nr 137, poz. 1299), które stanowią: „  Art. 71. W ustawie z dnia 12 lipca 1995 r. o ochronie roślin uprawnych   (Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1398 i Nr 238, poz. 2019 oraz z 2003 r. Nr 130, poz. 1188) w art. 15 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) pozytywne wyniki badań skuteczności działania środka ochrony roślin, przeprowadzane w jednostkach organizacyjnych Instytutu Ochrony Roślin oraz w innych jednostkach upoważnionych, w drodze decyzji, przez podmiot określony, w drodze rozporządzenia, przez ministra właściwego do spraw rolnictwa;”.  ” „  Art. 75. Zezwolenia i upoważnienia wydane na podstawie dotychczasowych przepisów zachowują swoją ważność przez okres 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.  ”  ; 2) art. 111 i 113 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej   (Dz. U. Nr 96, poz. 959), które stanowią: „  Art. 111. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą ustawą zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie upoważnień w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  ” „  Art. 113. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r., z wyjątkiem: 1) art. 42, art. 44, art. 70, art. 71 pkt 10, art. 74 pkt 5 i 6, art. 94 pkt 3, art. 97, art. 100, art. 101, art. 103 pkt 17 oraz art. 112, które wchodzą w życie z dniem 30 kwietnia 2004 r.; 2) art. 85 pkt 7 w zakresie dotyczącym art. 456 ust. 1, który wchodzi w życie z dniem 2 maja 2004 r.  ”  ; 3) art. 73 i 90 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej   (Dz. U. Nr 173, poz. 1808 oraz z 2006 r. Nr 225, poz. 1636), które stanowią: „  Art. 73. 1. Zezwolenia, licencje i zgody na wykonywanie działalności gospodarczej udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej zachowują ważność do dnia upływu terminu, na który zostały udzielone. 2. Zezwolenia udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej na wykonywanie działalności gospodarczej, dla której przepisy odrębnych ustaw nie przewidują obowiązku uzyskania zezwolenia albo wpisu do rejestru działalności regulowanej, tracą ważność z dniem wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. 3. Przedsiębiorców, którzy w dniu wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej posiadają ważne zezwolenie na wykonywanie działalności gospodarczej, określonej w ustawach, o których mowa w art. 5, 16, 18, 20, 22, 28, 34, 36, 37, 41, 50, 52, 54, 61-63, wpisuje się z urzędu do rejestru działalności regulowanej, określonego w tych ustawach zgodnie z zakresem zezwoleń, o ile z przepisów ustawy nie wynika szerszy zakres wykonywania działalności. 4. Przedsiębiorców, którzy przed dniem wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej posiadali ważne zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich, wydane na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich oraz obrocie tymi wyrobami   (Dz. U. Nr 128, poz. 1401 oraz z 2004 r. Nr 29, poz. 257), wpisuje się z urzędu do rejestru działalności regulowanej, określonego w ustawie z dnia 22 stycznia 2004 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina   (Dz. U. Nr 34, poz. 292). 5. Do dnia doręczenia przedsiębiorcy zaświadczenia o dokonaniu wpisu do rejestru działalności regulowanej zachowują moc zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej wydane na podstawie ustaw, o których mowa w ust. 3. 6. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej może wezwać przedsiębiorcę do uzupełnienia danych objętych zakresem wpisu, w terminie 90 dni od dnia doręczenia wezwania. 7. Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 6, organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wydaje decyzję o wykreśleniu przedsiębiorcy z rejestru działalności regulowanej. 8. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej potwierdza dokonanie wpisu do rejestru poprzez wydanie zaświadczenia, nie później niż do dnia 31 grudnia 2004 r.  ” „  Art. 90. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 27 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.; 2) art. 15 pkt 2 i art. 23 pkt 1, 3 i 4, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.; 3) art. 23 pkt 2, art. 69 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2008 r.  ”  ; 4) art. 80 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz o zmianie niektórych ustaw   (Dz. U. Nr 273, poz. 2703), który stanowi: „  Art. 80. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r., z wyjątkiem art. 26 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.  ”  ; 5) art. 48 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej   (Dz. U. Nr 175, poz. 1462, Nr 189, poz. 1604 i Nr 267, poz. 2257 oraz z 2006 r. Nr 220, poz. 1601 i Nr 251, poz. 1848), który stanowi: „  Art. 48. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r., z wyjątkiem: 1) art. 35, art. 37, art. 38 ust. 3, art. 42, art. 45, art. 46 i art. 47 ust. 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia; 1a) art. 17 pkt 2, art. 22, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.; 2) art. 19, art. 20 oraz art. 21, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.  ”  ; 6) art. 3-9 ustawy z dnia 27 kwietnia 2006 r. o zmianie ustawy o nasiennictwie oraz ustawy o ochronie roślin   (Dz. U. Nr 92, poz. 639), które stanowią: „  Art. 3. Wpis odmiany do krajowego rejestru, dokonany przed dniem 1 listopada 2000 r., zachowuje ważność do dnia 1 listopada 2010 r. Art. 4. Nasiona gatunków roślin, których odmiany nie podlegały obowiązkowi wpisu do krajowego rejestru przed dniem wejścia w życie ustawy, mogą znajdować się w obrocie do wyczerpania ich zapasów, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 2007 r. Art. 5. Wymóg, o którym mowa w art. 32 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dotyczy plantacji założonych przed dniem wejścia w życie ustawy. Art. 6. Formularze świadectw, informacji i protokołów opracowane według wzorów określonych na podstawie przepisów dotychczasowych mogą być stosowane do wyczerpania ich zapasów, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Art. 7. 1. Upoważnienia pracowników wojewódzkich inspektoratów ochrony roślin i nasiennictwa do dokonywania oceny polowej materiału siewnego, pobierania prób materiału siewnego oraz oceny cech zewnętrznych sadzeniaków ziemniaka wydane przed dniem wejścia w życie ustawy zachowują ważność. 2. Pozostają w mocy wydane na podstawie dotychczasowych przepisów decyzje w sprawie akredytacji: 1) w zakresie oceny polowej materiału siewnego; 2) w zakresie oceny laboratoryjnej materiału siewnego; 3) próbobiorców. Art. 8. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 22 ust. 3, art. 36 ust. 2, art. 37 ust. 10, art. 40 ust. 5 i 6, art. 43 ust. 2, art. 45 ust. 7, art. 47 ust. 9, art. 49 ust. 4, art. 52 ust. 7, art. 55 ust 3 i art. 63 ustawy wymienionej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 22 ust. 3, art. 36 ust. 2, art. 37 ust. 12, art. 40 ust. 7, art. 45b ust. 1, art. 45c, art. 47 ust. 10, art. 47a ust. 2 i 3, art. 49 ust. 6, art. 52 ust. 7, art. 55 ust. 3 i art. 63 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 9. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.  ”  ; 7) art. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o zmianie ustawy o ochronie prawnej odmian roślin i ustawy o nasiennictwie   (Dz. U. Nr 126, poz. 877), który stanowi: „  Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia.  ”  . Załącznik   -   Tekst jednolity ustawy z dnia 26 czerwca 2003 r. o nasiennictwie1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy 2002/53/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie wspólnotowego katalogu odmian roślin rolniczych   (Dz. Urz. WE L 193 z 20.07.2002, z późn. zm.); 2) dyrektywy 2002/54/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka   (Dz. Urz. WE L 193 z 20.07.2002, z późn. zm.); 3) dyrektywy 2002/55/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym warzyw   (Dz. Urz. WE L 193 z 20.07.2002, z późn. zm.); 4) dyrektywy 2002/56/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków   (Dz. Urz. WE L 193 z 20.07.2002, z późn. zm.); 5) dyrektywy 2002/57/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych   (Dz. Urz. WE L 193 z 20.07.2002, z późn. zm.); 6) dyrektywy 66/401/WE z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych   (Dz. Urz. WE L 125 z 11.07.1966, z późn. zm.); 7) dyrektywy 66/402/WE z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin zbożowych   (Dz. Urz. WE L 125 z 11.07.1966, z późn. zm.); 8) dyrektywy 92/33/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym i nasadzeniowym roślin warzywnych innym niż nasiona   (Dz. Urz. WE L 157 z 10.06.1992, z późn. zm.); 9) dyrektywy 92/34/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin sadowniczych i roślinami sadowniczymi przeznaczonymi do produkcji owoców   (Dz. Urz. WE L 157 z 10.06.1992, z późn. zm.); 10) dyrektywy 98/56/EWG z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin ozdobnych   (Dz. Urz. WE L 226 z 13.08.1998, z późn. zm.); 11) dyrektywy 93/61/EWG z dnia 2 lipca 1993 r. określającej wykazy wskazujące warunki, jakie mają być spełnione przez materiał rozmnożeniowy i siewny warzyw, inny niż nasiona, zgodnie z dyrektywą 92/33/EWG   (Dz. Urz. WE L 250 z 07.10.1993); 12) dyrektywy 93/62/EWG z dnia 5 lipca 1993 r. ustanawiającej środki wykonawcze dotyczące nadzoru i monitorowania dostawców i zakładów zgodnie z dyrektywą 92/33/EWG w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym oraz nasadzeniowym warzyw, innym niż materiał siewny   (Dz. Urz. WE L 250 z 07.10.1993); 13) dyrektywy 93/64/EWG z dnia 5 lipca 1993 r. ustanawiającej środki wykonawcze dotyczące nadzoru i monitorowania dostawców i obiektów zgodnie z dyrektywą 92/34/EWG w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin owocowych oraz roślinami owocowymi przeznaczonymi do produkcji owoców   (Dz. Urz. WE L 250 z 07.10.1993); 14) dyrektywy 93/48/EWG z dnia 23 czerwca 1993 r. ustanawiającej wykaz warunków, jakie mają być spełnione przez materiał rozmnożeniowy roślin sadowniczych i rośliny sadownicze przeznaczone do produkcji owoców, stosownie do dyrektywy nr 92/34/EWG   (Dz. Urz. WE L 250 z 07.10.1993); 15) dyrektywy 93/79/EWG z dnia 21 września 1993 r. określającej dodatkowe przepisy wykonawcze dla wykazów odmian materiału rozmnożeniowego roślin owocowych oraz roślin owocowych przechowywanych przez dostawców zgodnie z dyrektywą 92/34/EWG   (Dz. Urz. WE L 256 z 14.10.1993); 16) dyrektywy 74/268/EWG z dnia 2 maja 1974 r. ustanawiającej specjalne warunki dotyczące obecności „Avena fatua” w roślinach pastewnych i materiale siewnym roślin zbożowych   (Dz. Urz. WE L 141 z 24.05.1974); 17) dyrektywy 93/17/EWG z dnia 30 marca 1993 r. określającej wspólnotowe klasy dla elitarnych sadzeniaków ziemniaka, wraz z warunkami oraz oznaczeniami stosowanymi dla tych klas   (Dz. Urz. WE L 106 z 30.04.1993); 18) dyrektywy 1999/68/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. określającej dodatkowe przepisy w odniesieniu do wykazów odmian roślin ozdobnych prowadzonych przez dostawców na mocy dyrektywy 98/56/WE   (Dz. Urz. WE L 172 z 08.07.1999); 19) dyrektywy 86/109/EWG z dnia 27 lutego 1986 r. ograniczającej obrót materiałem siewnym niektórych gatunków roślin pastewnych oraz oleistych i włóknistych do materiału siewnego, który został urzędowo zakwalifikowany jako „elitarny materiał siewny” lub „kwalifikowany materiał siewny”   (Dz. Urz. WE L 93 z 08.04.1986); 20) dyrektywy 1999/66/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustalającej wymagania dotyczące etykiety lub innego dokumentu sporządzonego przez dostawcę zgodnie z dyrektywą 98/56/WE   (Dz. Urz. WE L 164 z 30.06.1999); 21) dyrektywy 89/14/EWG z dnia 15 grudnia 1988 r. określającej grupy odmian boćwiny i buraka korzeniowego odnoszące się do warunków izolowania upraw z załącznika I do dyrektywy 70/458/EWG w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin warzywnych   (Dz. Urz. WE L 8 z 11.01.1989); 22) dyrektywy 72/169/EWG z dnia 14 kwietnia 1972 r. w sprawie określenia cech charakterystycznych i minimalnych warunków do celów kontroli odmian winorośli   (Dz. Urz. WE L 103 z 02.05.1972); 23) dyrektywy 72/180/EWG z dnia 14 kwietnia 1972 r. określającej cechy i warunki minimalne dla celów badania odmian gatunków roślin rolniczych   (Dz. Urz. WE L 108 z 08.05.1972); 24) dyrektywy 75/502/EWG z dnia 25 lipca 1975 r. ograniczającej obrót materiałem siewnym wiechliny łąkowej (Poa pratensis L.) do materiału siewnego, który został urzędowo zakwalifikowany jako „elitarny materiał siewny” lub „kwalifikowany materiał siewny”   (Dz. Urz. WE L 228 z 29.08.1975); 25) dyrektywy 93/49/EWG z dnia 23 czerwca 1993 r. ustanawiającej warunki jakie musi spełniać materiał rozmnożeniowy roślin ozdobnych i rośliny ozdobne stosownie do dyrektywy 91/682/EWG   (Dz. Urz. WE L 250 z 07.10.1993, z późn. zm.); 26) dyrektywy 72/168/EWG z dnia 14 kwietnia 1972 r. określającej cechy i warunki minimalne dla celów kontroli odmian gatunków roślin warzywnych   (Dz. Urz. WE L 103 z 02.05.1968); 27) dyrektywy 68/193/EWG z dnia 9 kwietnia 1968 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym winorośli   (Dz. Urz. WE L 93 z 17.04.1968, z późn. zm.); 28) dyrektywy 2004/117/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. zmieniającej dyrektywy 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE, 2002/55/WE oraz 2002/57/WE w odniesieniu do badań przeprowadzanych pod nadzorem urzędowym oraz równoważności materiału siewnego produkowanego w krajach trzecich   (Dz. Urz. UE L 14 z 18.01.2005, str. 18). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne. Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 1. 12)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 27 kwietnia 2006 r. o zmianie ustawy o nasiennictwie oraz ustawy o ochronie roślin (Dz. U. Nr 92, poz. 639), która weszła w życie z dniem 2 lipca 2006 r.. Ustawa reguluje sprawy: 1) rejestracji odmian gatunków roślin uprawnych oraz gatunków roślin uprawnych, których materiał siewny jest używany do uszlachetniania gatunków określonych w załączniku nr 1; 2) wytwarzania i oceny materiału siewnego, w tym materiału rozmnożeniowego i nasadzeniowego, a także materiału szkółkarskiego, odmian gatunków roślin uprawnych, o których mowa w pkt 1, oraz gatunków i odmian roślin użytkowanych jako rośliny ozdobne; 3) obrotu i kontroli materiału siewnego odmian gatunków roślin uprawnych określonych w załączniku nr 2 oraz gatunków i odmian roślin użytkowanych jako rośliny ozdobne; 4) wytwarzania, oceny oraz obrotu i kontroli materiału siewnego odmian gatunków roślin rolniczych objętych systemami oceny określonej przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), nieprzeznaczonych do obrotu na obszarze Unii Europejskiej. 2. Przepisy ustawy nie dotyczą: 13)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) materiału siewnego roślin uprawnych przeznaczonego do państw trzecich; 2) leśnego materiału rozmnożeniowego. Art. 2. 1. W rozumieniu ustawy określenie: 14)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o zmianie ustawy o ochronie prawnej odmian roślin i ustawy o nasiennictwie (Dz. U. Nr 126, poz. 877), która weszła w życie z dniem 13 września 2006 r.) odmiana - oznacza zbiorowość roślin w obrębie botanicznej jednostki systematycznej najniższego znanego stopnia, która niezależnie od tego, czy w pełni odpowiada warunkom przyznania wyłącznego prawa: a) jest określona na podstawie przejawianych właściwości wynikających z określonego genotypu lub kombinacji genotypów, b) jest odróżnialna od każdej innej zbiorowości roślin na podstawie co najmniej jednej z przejawianych właściwości, c) pozostaje niezmieniona po rozmnożeniu; 25)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) odmiana mieszańcowa - oznacza odmianę, której materiał siewny jest wytwarzany każdorazowo przez krzyżowanie określonych zbiorowości roślin, zgodnie z podanym przez hodowcę tej odmiany sposobem i kolejnością; 3) składnik odmiany mieszańcowej - oznacza odmianę lub linię rośliny wykorzystywaną w procesie wytwarzania odmiany mieszańcowej; 4) odmiana miejscowa - oznacza zbiorowość roślin w obrębie gatunku roślin uprawnych powstałą w wyniku długotrwałego oddziaływania miejscowych czynników przyrodniczych i rolniczych, a nie w wyniku prac hodowlanych; 5) zachowanie odmiany - oznacza działalność zmierzającą do wytworzenia materiału siewnego tej odmiany, która zapewni jej charakterystyczne właściwości, wyrównanie i trwałość; 6) materiał siewny - oznacza rośliny lub ich części przeznaczone do siewu, sadzenia, szczepienia, okulizacji lub innego sposobu rozmnażania roślin, w tym z zastosowaniem metod biotechnologii; 6a6)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) materiał hodowcy - oznacza materiał siewny wytworzony przez hodowcę odmiany w sposób zapewniający zachowanie właściwych cech tej odmiany, który jest przeznaczony do wytworzenia materiału siewnego kategorii elitarny w urzędowej ocenie materiału siewnego lub kategorii standard; 7) materiał siewny kategorii elitarny - oznacza: a) materiał siewny bazowy wytworzony przez hodowcę i przeznaczony do produkcji materiału siewnego kategorii kwalifikowany, b) materiał siewny przedbazowy stanowiący rozmnożenia poprzedzające materiał siewny bazowy i na wniosek hodowcy przeznaczony do produkcji materiału siewnego bazowego lub kategorii kwalifikowany; 8) materiał siewny kategorii kwalifikowany - oznacza materiał siewny wyprodukowany bezpośrednio z materiału bazowego i przeznaczony do produkcji materiału siewnego kategorii kwalifikowany kolejnych rozmnożeń lub do produkcji innej niż produkcja materiału siewnego; 9) materiał siewny kategorii standard - oznacza: a7)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) materiał siewny roślin warzywnych, spełniający wymagania dotyczące wytwarzania i jakości dla tej kategorii, wytworzony przez hodowcę odmiany i przez niego oceniony z: materiału hodowcy, materiału siewnego kategorii elitarny lub kategorii kwalifikowany, oraz który jest przeznaczony do celów innych niż produkcja materiału siewnego, b) materiał rozmnożeniowy winorośli pochodzący z rozmnożenia materiału kategorii elitarny, kategorii kwalifikowany lub kategorii standard i przeznaczony głównie do produkcji innej niż produkcja materiału siewnego; 10) materiał siewny kategorii handlowy - oznacza materiał siewny określonych gatunków roślin pastewnych, oleistych lub włóknistych spełniający wymagania jakościowe określone dla tej kategorii; 11) materiał rozmnożeniowy roślin ozdobnych - oznacza nasiona, części roślin lub rośliny, łącznie z podkładkami, przeznaczone do rozmnażania i produkcji roślin ozdobnych; 12) materiał szkółkarski - oznacza materiał rozmnożeniowy i nasadzeniowy roślin sadowniczych; 13) materiał szkółkarski CAC (Conformitas agraria communitatis) - oznacza materiał rozmnożeniowy i nasadzeniowy roślin sadowniczych inny niż materiał siewny kategorii elitarny i kategorii kwalifikowany; 14) materiał rozmnożeniowy roślin warzywnych - oznacza części roślin lub rośliny, łącznie z podkładkami, z wyjątkiem nasion, przeznaczone do rozmnażania i produkcji roślin warzywnych; 15) materiał nasadzeniowy roślin warzywnych i ozdobnych - oznacza całe rośliny uzyskane z materiału rozmnożeniowego przeznaczone do nasadzeń innych niż produkcja materiału siewnego; 16) materiał rozmnożeniowy winorośli - oznacza sadzonki i szczepy ukorzenione, pędy jednoroczne i pędy niezdrewniałe, podkładki, zrazy i sadzonki szkółkarskie przeznaczone do rozmnażania i produkcji winorośli; 17) partia materiału siewnego - oznacza określoną ilość: a) materiału siewnego odmiany jednorodnej pod względem jej właściwości, b8)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a tiret czwarte ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) materiału siewnego mieszanek o określonym przez prowadzącego obrót składzie kilku odmian lub gatunków roślin uprawnych, c) jednostek materiału rozmnożeniowego lub nasadzeniowego możliwą do zidentyfikowania ze względu na jego jednorodność i pochodzenie; 18) stopień kwalifikacji - oznacza kolejne rozmnożenie materiału siewnego w obrębie kategorii; 19) obrót - oznacza oferowanie do sprzedaży, sprzedaż, dostawę materiału siewnego lub inny sposób dysponowania tym materiałem, z wyjątkiem materiału siewnego przeznaczonego do: a) oceny i kontroli, b) przerobu, uszlachetniania i pakowania, c) innych celów niż siew i sadzenie, d) celów naukowych, doświadczalnych i hodowli roślin; 20) hodowca - oznacza osobę, która: a) wyhodowała albo odkryła i wyprowadziła odmianę albo b9)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.) jest lub była pracodawcą osoby, o której mowa w lit. a, albo zawarta umowę, w ramach której inna strona tej umowy wyhodowała albo odkryła i wyprowadziła odmianę, albo c) jest następcą prawnym osób, o których mowa w lit. a lub lit. b, albo d) zachowuje odmianę; 21) producent - oznacza osobę fizyczną, prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadająca osobowości prawnej, która wytwarza materiał siewny; 2210)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a tiret piąte ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) prowadzący obrót - oznacza osobę fizyczną, prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadająca osobowości prawnej, która prowadzi obrót materiałem siewnym; 2310)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a tiret piąte ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) dostawca - oznacza producenta lub prowadzącego obrót zajmującego się materiałem szkółkarskim, materiałem rozmnożeniowym lub nasadzeniowym roślin warzywnych i ozdobnych, wpisanego do rejestru przedsiębiorców na podstawie ustawy o ochronie roślin; 24) państwa członkowskie - oznacza państwa będące członkami Unii Europejskiej; 25) państwa trzecie - oznacza państwa niebędące członkami Unii Europejskiej; 26) wspólnotowy katalog - oznacza wykaz odmian rolniczych i warzywnych Unii Europejskiej dopuszczonych do obrotu na terytorium państw członkowskich; 2711)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. a tiret szóste ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) próba urzędowa - oznacza próbę materiału siewnego pobraną w ramach urzędowych działań; 2811)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. a tiret szóste ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) systemy OECD - systemy nasienne OECD - dla kwalifikacji odmianowej nasion wprowadzanych do obrotu międzynarodowego stosowane przez Rzeczpospolitą Polską: a) system OECD dla kwalifikacji odmianowej nasion traw i roślin strączkowych oraz motylkowatych drobnonasiennych wprowadzanych do obrotu międzynarodowego, b) system OECD dla kwalifikacji odmianowej nasion zbóż wprowadzanych do obrotu międzynarodowego, c) system OECD dla kwalifikacji odmianowej nasion buraka cukrowego i pastewnego wprowadzanych do obrotu międzynarodowego, d) system OECD dla kwalifikacji odmianowej nasion kukurydzy i sorga wprowadzanych do obrotu międzynarodowego, e) system OECD dla kwalifikacji odmianowej nasion roślin krzyżowych i innych gatunków roślin oleistych i włóknistych wprowadzanych do obrotu międzynarodowego. 2. Przepis ust. 1 pkt 20 lit. a nie dotyczy osób, które wyhodowały albo odkryły i wyprowadziły odmianę na podstawie umowy o pracę albo innej umowy, chyba że umowy te stanowią inaczej. 312)Dodany przez art. 96 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 96, poz. 959), która weszła w życie z dniem 1 maja 2004 r.; w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Działania wykonywane przez: 1) Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych, zwany dalej „Centralnym Ośrodkiem”, 2) Państwową Inspekcję Ochrony Roślin i Nasiennictwa, 3) osobę prawną lub fizyczną upoważnioną przepisami ustawy do działań w imieniu organów państwa, 4) osobę fizyczną upoważnioną do działań pomocniczych prowadzonych pod kontrolą organów państwa - uważa się za urzędowe działania w rozumieniu przepisów Unii Europejskiej dotyczących nasiennictwa. 3a13)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Działania, o których mowa w ust. 3, obejmują w szczególności badania odrębności, wyrównania i trwałości lub badania wartości gospodarczej odmiany, sporządzanie opisu odmian, zwanego dalej „urzędowym opisem”, ocenę materiału siewnego oraz pobieranie prób materiału siewnego. 3b13)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Działania w zakresie oceny materiału siewnego i pobierania prób materiału siewnego wykonywane przez osoby akredytowane do tych czynności przez organy Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa uważa się za działania wykonywane pod urzędowym nadzorem w rozumieniu przepisów Unii Europejskiej dotyczących nasiennictwa. 414)Dodany przez art. 96 pkt 3 ustawy wymienionej w odnośniku 12 jako pierwsza; w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Osoby wykonujące działania, o których mowa w ust. 3 pkt 3 i 4, nie mogą z tych działań czerpać żadnych korzyści materialnych. Art. 3. Do postępowania w sprawach uregulowanych w ustawie stosuje się przepisy o postępowaniu administracyjnym, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Rozdział 2 Rejestracja odmian Art. 415)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. 1. Rejestr odmian, zwany dalej „krajowym rejestrem”, prowadzi się dla odmian gatunków określonych w załączniku nr 1, z wyjątkiem odmian użytkowanych w celach ozdobnych; w przypadku gatunku Rheum spp., wymienionego w lp. 34 załącznika nr 1, rejestr prowadzi się dla odmian gatunku Rheum rhaponticum L. 2. Krajowy rejestr prowadzi Centralny Ośrodek. Art. 5. 1. Z zastrzeżeniem ust. 3, odmianę wpisuje się do krajowego rejestru, jeżeli jest odrębna, wyrównana i trwała oraz jeżeli: 116)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) ma zadowalającą wartość gospodarczą - w przypadku gatunków roślin uprawnych określonych w załączniku nr 3; 2) hodowca: a17)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) nadał odmianie nazwę zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach rozporządzenia Rady nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin   (Dz. Urz. WE L 227 z 1.09.1994, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 16, str. 390) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 930/2000 z dnia 4 maja 2000 r. ustanawiającego reguły wykonawcze co do odpowiedniego nazewnictwa odmian gatunków roślin rolniczych i warzywnych   (Dz. Urz. WE L 108 z 5.05.2000, str. 3; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 29, str. 86), b) zachowuje odmianę i posiada jej materiał siewny w ilości wystarczającej do prowadzenia badań tej odmiany. 218)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Przepis ust. 1 pkt 1 nie dotyczy: 1) odmian traw, jeżeli hodowca złożył pisemne oświadczenie, że materiał siewny jego odmiany nie będzie wykorzystywany do uprawy na cele pastewne; 2) odmian roślin rolniczych zarejestrowanych w innym państwie członkowskim na podstawie badań wartości gospodarczej odmiany, jeżeli materiał siewny tych odmian będzie wytwarzany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z przeznaczeniem do obrotu na terenie tego państwa członkowskiego; 3) odmian roślin rolniczych przeznaczonych wyłącznie do wywozu do państw trzecich. 3. Odmianę miejscową wpisuje się do krajowego rejestru, jeżeli ma znaczenie dla zachowania różnorodności biologicznej, biorąc pod uwagę: 119)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) opis odmiany określający charakterystyczne właściwości odmiany, potwierdzający jej przystosowanie do warunków miejscowych; 219)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) dostępne wyniki badań tej odmiany, potwierdzające jej znaczenie użytkowe; 3) informacje uzyskane w trakcie jej uprawy, reprodukcji lub innego jej wykorzystania. 420)Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Odmian genetycznie zmodyfikowanych nie wpisuje się do krajowego rejestru. Art. 6. 1. Odmianę uznaje się za odrębną, jeżeli w dniu złożenia wniosku o wpis do krajowego rejestru różni się ona w sposób wyraźny co najmniej jedną właściwością od innej odmiany: 1) odnośnie do której został złożony wniosek o wpis do rejestru lub która została wpisana do rejestru w państwie członkowskim, lub 221)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) która jest wpisana do wspólnotowych katalogów odmian lub, w przypadku odmiany rośliny sadowniczej, do odpowiednich rejestrów państw członkowskich. 2. Odmianę uznaje się za wyrównaną, jeżeli, przy uwzględnieniu sposobu rozmnażania właściwego dla tej odmiany, jest ona wystarczająco jednolita pod względem właściwości branych pod uwagę przy badaniach odrębności, jak również innych właściwości użytych do opisu tej odmiany. 3. Odmianę uznaje się za trwałą, jeżeli jej charakterystyczne właściwości uwzględnione przy badaniach jej odrębności, jak również inne właściwości użyte do opisu tej odmiany nie zmieniają się po jej rozmnożeniu. Art. 722)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Za odmianę o zadowalającej wartości gospodarczej uważa się odmianę, która w porównaniu do odmian wpisanych do krajowego rejestru ma takie właściwości, które powodują poprawę wartości gospodarczej w uprawie oraz w przerobie i użytkowaniu roślin lub wyrobów z nich wytworzonych; dopuszcza się, aby pojedyncze, niekorzystne właściwości odmiany, w porównaniu do odmian wpisanych do krajowego rejestru, były zrekompensowane innymi korzystnymi właściwościami. Art. 8. (uchylony).23)Przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Art. 9. 1. Odmianę wpisuje się do krajowego rejestru na wniosek hodowcy albo jego pełnomocnika, z wyjątkiem odmiany miejscowej, którą wpisuje się na wniosek podmiotu zachowującego tę odmianę. 2. Pełnomocnikiem hodowcy może być osoba fizyczna, prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej mająca miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innych państw członkowskich. 3. Jeżeli hodowca ma miejsce zamieszkania albo siedzibę w państwie trzecim, to wniosek o wpis do rejestru składa jego pełnomocnik. Art. 10. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, terminy składania wniosku o wpis odmiany do krajowego rejestru, biorąc pod uwagę biologiczne właściwości danego gatunku rośliny. Art. 11. 1. Wniosek o wpis odmiany do krajowego rejestru składa się do Centralnego Ośrodka. 2. Wniosek o wpis odmiany do krajowego rejestru zawiera: 1) imię, nazwisko i adres miejsca zamieszkania hodowcy albo nazwę i adres jego siedziby; 2) nazwę rodzaju lub gatunku rośliny w języku polskim i po łacinie; 3) oznaczenie odmiany na etapie hodowli; 4) proponowaną nazwę odmiany; 5) wskazanie miejsca zachowania odmiany; 6) wskazanie kraju wyhodowania albo odkrycia i wyprowadzenia odmiany; 7) oświadczenie hodowcy, że odmiana jest albo nie jest genetycznie zmodyfikowana; 8) informację o złożeniu wniosku o wpis odmiany do rejestru lub o przyznanie wyłącznego prawa hodowcy do odmiany w innym państwie członkowskim lub trzecim; 924)Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) oświadczenie hodowcy, że zamierza produkować materiał siewny wyłącznie kategorii standard - w przypadku roślin warzywnych. 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się: 1) upoważnienie do reprezentowania hodowcy we wszystkich sprawach związanych z wpisem odmiany do krajowego rejestru, jeżeli wniosek składa pełnomocnik hodowcy; 2) opis odmiany albo opis składników odmiany mieszańcowej (kwestionariusz techniczny); 3) informację o pochodzeniu, schemacie hodowli i strukturze odmiany; 4) wyniki przeprowadzonego w Rzeczypospolitej Polskiej badania wartości gospodarczej odmiany w przypadku gatunków roślin określonych w załączniku nr 2; 5) pisemną zgodę hodowcy: a) składników odmiany mieszańcowej na ich wykorzystanie do hodowli, jeżeli składnik tej odmiany mieszańcowej jest chroniony wyłącznym prawem hodowcy do odmiany, b) odmiany macierzystej chronionej wyłącznym prawem hodowcy do odmiany, jeżeli została wykorzystana do hodowli odmiany pochodnej; 6) (uchylony);25)Przez art. 1 pkt 9 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 7) kopię dowodu uiszczenia opłaty za złożenie wniosku o wpis odmiany do krajowego rejestru. 4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wpis odmiany do krajowego rejestru oraz wzór kwestionariusza technicznego, mając na względzie ujednolicenie postępowania w sprawie wpisu odmiany do rejestru. 5. Dane, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, nie mogą być udostępniane bez pisemnej zgody hodowcy. 6. Jeżeli złożono wnioski nieróżniące się wyraźnie od siebie, to pierwszeństwo wpisu do rejestru ma ta odmiana, w stosunku do której wniosek wpłynął wcześniej do Centralnego Ośrodka, co potwierdza nadany każdemu z wniosków numer wpływu. Art. 12. 126)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Przed wpisaniem odmiany do krajowego rejestru Centralny Ośrodek przeprowadza badania odrębności, wyrównania i trwałości, zwane dalej „badaniami OWT”, lub badania wartości gospodarczej odmiany, zwane dalej „badaniami WGO”, zgodnie z metodykami opracowanymi na podstawie metodyk Wspólnotowego Urzędu Odmian Roślin (CPVO) albo wytycznych Międzynarodowego Związku Ochrony Nowych Odmian Roślin (UPOV), a w przypadku ich braku - zgodnie z metodykami badań opracowanymi przez Centralny Ośrodek. 2. Badania, o których mowa w ust. 1, są prowadzone przez okres niezbędny do dokonania oceny, czy dana odmiana jest odrębna, wyrównana i trwała lub posiada zadowalającą wartość gospodarczą. 3. Badanie odmiany zgłoszonej do wpisu do krajowego rejestru rozpoczyna się w najbliższym sezonie wegetacyjnym następującym po terminie złożenia wniosku. 4. Przed rozpoczęciem badań OWT lub WGO Centralny Ośrodek zawiadamia pisemnie hodowcę o terminie rozpoczęcia i przewidywanym terminie zakończenia badań. 527)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Hodowca w celu przeprowadzenia badań OWT lub WGO jest obowiązany dostarczyć nieodpłatnie materiał siewny do jednostki, w której będą prowadzone badania, wskazanej przez Centralny Ośrodek. 6. Materiał siewny dostarczony do badań OWT lub WGO powinien być wolny od organizmów kwarantannowych. 7. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, niezbędną do przeprowadzenia badań OWT lub WGO ilość materiału siewnego oraz terminy, w jakich materiał ten należy dostarczyć do Centralnego Ośrodka, biorąc pod uwagę biologiczne właściwości danego gatunku rośliny. 8. (uchylony).28)Przez art. 1 pkt 10 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 9. Jeżeli Centralny Ośrodek nie prowadzi badań OWT dotyczących danego gatunku, może: 1) zlecić przeprowadzenie tych badań lub ich części innemu podmiotowi albo 2) uznać wyniki badań OWT wykonanych za granicą - na koszt hodowcy, jeżeli wyrazi on pisemną zgodę. 10. Centralny Ośrodek, przed zleceniem wykonania badań OWT albo przed uznaniem wyników badań OWT, przekazuje hodowcy na piśmie wysokość kosztów związanych z tymi badaniami. 11. Jeżeli hodowca w terminie 30 dni od dnia otrzymania informacji o wysokości kosztów, o których mowa w ust. 10, nie dokona wpłaty na rachunek wskazany przez Centralny Ośrodek, wniosek o wpisanie odmiany do krajowego rejestru pozostawia się bez rozpoznania. 1229)Dodany przez art. 96 pkt 6 lit. b ustawy wymienionej w odnośniku 12 jako pierwsza.. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, gatunki roślin dla których badanie OWT przeprowadza się według wytycznych UPOV lub metodyk CPVO, uwzględniając zalecenia dyrektyw Unii Europejskiej. Art. 13. 1. Hodowca w czasie trwania badań OWT lub WGO jest obowiązany: 1) prowadzić dokumentację dotyczącą zachowania odmiany, która powinna zawierać dane o wytwarzaniu wszystkich rozmnożeń poprzedzających otrzymanie materiału siewnego kategorii elitarny; 2) umożliwić Centralnemu Ośrodkowi przeprowadzanie kontroli obejmującej: a) dokonanie przeglądu roślinnych materiałów hodowlanych i hodowlanego materiału siewnego, b) pobranie próbek kontrolnych materiału siewnego w celu sprawdzenia tożsamości odmiany, c) sprawdzenie dokumentacji, o której mowa w pkt 1, i posiadanej bazy hodowlanej; 3) udzielać, na wniosek Centralnego Ośrodka, pisemnych wyjaśnień i informacji niezbędnych do przeprowadzenia badań OWT lub WGO. 2. Jeżeli w trakcie badań OWT lub WGO nastąpiła zmiana hodowcy, nowy hodowca jest obowiązany pisemnie zawiadomić o tym Centralny Ośrodek w terminie 30 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana hodowcy. 3. Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, dołącza się kopię dokumentów potwierdzających prawo hodowcy do odmiany. 4. Hodowcy umożliwia się zapoznanie się z przebiegiem oraz wynikami badań OWT lub WGO jego odmiany. 530)Dodany przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Jeżeli hodowca zachowuje odmianę w innym państwie członkowskim, Centralny Ośrodek może zwrócić się do odpowiedniego urzędu tego państwa o udzielenie pomocy w przeprowadzeniu kontroli zachowania odmiany. Art. 14. 1. Po przeprowadzeniu badań OWT lub WGO dyrektor Centralnego Ośrodka wydaje decyzję w sprawie wpisania odmiany do krajowego rejestru. 231)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Dyrektor Centralnego Ośrodka odmawia, w drodze decyzji, wpisania odmiany do krajowego rejestru, jeżeli: 1) odmiana nie spełnia warunków, o których mowa w art. 5 ust. 1, lub 2) hodowca nie uiścił opłaty za badania OWT lub WGO, o których mowa w art. 12 ust. 1. 3. Od decyzji w sprawie wpisania odmiany do krajowego rejestru przysługuje hodowcy odwołanie do ministra właściwego do spraw rolnictwa. 4. Hodowca odmiany wpisanej do krajowego rejestru otrzymuje raport końcowy dotyczący badań OWT. 532)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Centralny Ośrodek może udostępnić odpłatnie jednostce, która zajmuje się urzędową rejestracją odmian lub udzielaniem ochrony prawnej do odmiany w innym państwie członkowskim, raport końcowy dotyczący badań OWT, chyba że umowa dotycząca udostępniania tego raportu, zawarta między Centralnym Ośrodkiem a tą jednostką, stanowi inaczej. 5a33)Dodany przez art. 1 pkt 12 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Opłaty za udostępnianie raportu końcowego, o którym mowa w ust. 5, stanowią dochód budżetu państwa. 6. Hodowca, którego odmiana została wpisana do krajowego rejestru, przekazuje Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa34)Obecnie Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa, stosownie do art. 112 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin (Dz. U. z 2004 r. Nr 11, poz. 94), która weszła w życie z dniem 1 maja 2004 r. próbkę materiału siewnego niezbędną do dokonania badań kontrolnych. 7. Przepis ust. 6 nie dotyczy odmian materiału szkółkarskiego, winorośli i ziemniaka. 8. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze rozporządzenia, określi wielkość próbki, o której mowa w ust. 6, mając na względzie właściwe dokonanie badań kontrolnych. Art. 15. 1. Każdy może zgłosić pisemne zastrzeżenia do dyrektora Centralnego Ośrodka w sprawie wpisania odmiany do krajowego rejestru, jeżeli posiada dokumenty lub informacje potwierdzające, że: 1) odmiana nie spełnia warunków, o których mowa w art. 5 ust. 1, lub 2) hodowca nie jest uprawniony do złożenia wniosku o wpis odmiany do krajowego rejestru. 2. Centralny Ośrodek, w terminie 14 dni od dnia rozstrzygnięcia zastrzeżeń dotyczących wpisu odmiany do krajowego rejestru, pisemnie informuje zgłaszającego zastrzeżenia o ich uwzględnieniu lub o odmowie ich uwzględnienia. 3. Pisemna informacja, o której mowa w ust. 2, zawiera uzasadnienie określające przyczyny uwzględnienia albo nieuwzględnienia zastrzeżeń dotyczących wpisu odmiany do krajowego rejestru. 4. W przypadku uwzględnienia zastrzeżeń z przyczyny, o której mowa w ust. 1 pkt 2, i złożenia wniosku o wpis odmiany do krajowego rejestru przez uprawnionego hodowcę, uznaje się wyniki badań OWT lub WGO dotyczące danej odmiany. Art. 16. 1. Z zastrzeżeniem ust. 2, decyzje w sprawie wpisu odmiany do krajowego rejestru, przedłużenia wpisu i skreślenia odmiany z krajowego rejestru dyrektor Centralnego Ośrodka wydaje po zasięgnięciu opinii odpowiedniej komisji do spraw rejestracji odmian, działającej w zakresie: 1) roślin zbożowych; 2) kukurydzy; 3) roślin strączkowych; 4) roślin motylkowatych drobnonasiennych i traw; 5) roślin korzeniowych; 6) ziemniaka; 7) roślin oleistych; 8) roślin włóknistych; 9) winorośli. 235)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Zasięgnięcia opinii odpowiedniej komisji do spraw rejestracji odmian nie wymaga wydanie decyzji: 1) dotyczącej odmiany, w przypadku której nie bada się wartości gospodarczej; 2) o skreśleniu odmiany z przyczyn, o których mowa w art. 23 ust. 1; 3) o odmowie wpisu odmiany do krajowego rejestru, jeżeli hodowca nie uiścił opłaty za badania OWT lub WGO, o których mowa w art. 12 ust. 1. 3. Komisja do spraw rejestracji odmian liczy od 3 do 7 członków, spośród których wybiera się przewodniczącego, powoływanych przez ministra właściwego do spraw rolnictwa na wniosek dyrektora Centralnego Ośrodka spośród przedstawicieli organizacji naukowych, zawodowych i gospodarczych zainteresowanych użytkowaniem odmian i ochroną różnorodności biologicznej. 4. Kadencja członków komisji do spraw rejestracji odmian trwa 4 lata. 5. Członkom komisji do spraw rejestracji odmian za udział w posiedzeniu przysługują diety oraz zwrot kosztów podróży na obszarze kraju w oparciu o przepisy wydane na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy   (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.36)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407, z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610, Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz. 935, Nr 217, poz. 1587 i Nr 221, poz. 1615.). 6. Koszty działalności komisji do spraw rejestracji odmian pokrywa Centralny Ośrodek. Art. 17. 1. Krajowy rejestr jest jawny i zawiera: 1) określenie gatunku rośliny w języku polskim i po łacinie oraz nazwę odmiany; 2) imię, nazwisko i adres miejsca zamieszkania hodowcy lub jego pełnomocnika albo nazwę i adres siedziby hodowcy lub jego pełnomocnika; 3) datę wpisania odmiany do krajowego rejestru lub datę skreślenia jej z krajowego rejestru; 4) oznaczenie kraju hodowcy; 5) wskazanie dokumentów, na podstawie których dokonano wpisu, przedłużenia okresu wpisu albo skreślenia odmiany z rejestru; 6) (uchylony);37)Przez art. 1 pkt 14 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 738)Dodany przez art. 1 pkt 14 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) wskazanie zachowujących odmianę. 2. Odmiana wpisana do krajowego rejestru otrzymuje numer rejestrowy, który składa się z kolejnego numeru w rejestrze oraz wielkiej litery wskazującej daną grupę roślin. 3. Dla poszczególnych grup roślin ustala się następujące oznaczenia literowe: 1) R - rośliny rolnicze; 2) W - rośliny warzywne; 3) S - rośliny sadownicze. 4. W krajowym rejestrze w ramach roślin warzywnych wyodrębnia się odmiany, których materiał siewny może być uznany za: 1) materiał siewny kategorii elitarny, kategorii kwalifikowany lub kategorii standard - lista A; 239)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) wyłącznie materiał siewny kategorii standard - lista B. Art. 18. 1. Wpisu do krajowego rejestru dokonuje się na okres: 1) 25 lat - w przypadku odmian drzew i winorośli, 2) 20 lat - w przypadku odmian krzewów i bylin, 3) 10 lat - w przypadku odmian pozostałych gatunków roślin - licząc od roku kalendarzowego następującego po roku, w którym dokonano wpisu odmiany do krajowego rejestru. 2. Na wniosek hodowcy okres wpisu odmiany do krajowego rejestru może być przedłużony odpowiednio o 25, 20 i 10 lat, jeżeli odmiana ta nadal spełnia wymagania dotyczące odrębności, wyrównania i trwałości, jest uprawiana i ma znaczenie gospodarcze albo znaczenie dla zachowania różnorodności biologicznej. 3. Wniosek o przedłużenie okresu wpisu odmiany do krajowego rejestru powinien być złożony co najmniej 2 lata przed upływem tego okresu. 4. Wniosek złożony po upływie terminu określonego w ust. 3 pozostawia się bez rozpoznania. 5. Wpis odmiany do krajowego rejestru jest ważny do czasu zakończenia badań, od których jest uzależnione wydanie decyzji o przedłużeniu okresu wpisu w krajowym rejestrze. 6. (uchylony).40)Dodany przez art. 96 pkt 7 ustawy wymienionej w odnośniku 12 jako pierwsza; uchylony przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Art. 1941)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. 1. Po wpisaniu odmiany do krajowego rejestru hodowca jest obowiązany do zachowania tej odmiany przez okres wpisu w rejestrze. Przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio. 2. Zachowującym odmianę wpisaną do krajowego rejestru może być także inny podmiot, któremu hodowca przekazał pisemne upoważnienie do prowadzenia zachowania odmiany, opis odmiany oraz materiał roślinny pozwalający na prowadzenie zachowania odmiany. Art. 20. Po wpisaniu odmiany do krajowego rejestru Centralny Ośrodek przeprowadza badania OWT. Art. 21. 142)Oznaczenie ust. 1 nadane przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Hodowca, którego odmiana została zgłoszona do wpisu do krajowego rejestru albo wpisana do tego rejestru, jest obowiązany poinformować Centralny Ośrodek o zgłoszeniu, wpisaniu, przedłużeniu okresu wpisu, skreśleniu albo wycofaniu wniosku o wpis odmiany do odpowiednich rejestrów państw członkowskich oraz o zmianach nazwy tej odmiany w terminie 60 dni od dnia uzyskania z państw członkowskich informacji o powstaniu tych zmian. 243)Dodany przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Jeżeli nastąpiła zmiana hodowcy, nowy hodowca jest obowiązany pisemnie powiadomić o tym Centralny Ośrodek w terminie 30 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana hodowcy. Art. 22. 1. Za złożenie wniosku o dokonanie wpisu odmiany do krajowego rejestru, badanie OWT lub WGO, wpis do krajowego rejestru i utrzymanie odmiany w krajowym rejestrze, złożenie wniosku o przedłużenie okresu wpisu Centralny Ośrodek pobiera opłaty. 244)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Jeżeli w tym samym sezonie wegetacyjnym badania OWT są wykonywane w celu wpisania odmiany do krajowego rejestru i w celu przyznania wyłącznego prawa do tej odmiany, za badania te pobiera się jedną opłatę. 344)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat, o których mowa w ust. 1, oraz stawki opłat za udostępnianie raportu końcowego, o którym mowa w art. 14 ust. 5, sposób oraz termin ich uiszczania, mając na uwadze zróżnicowane koszty ponoszone przez Centralny Ośrodek związane z prowadzeniem badań i rejestracją odmian poszczególnych gatunków roślin. 445)Dodany przez art. 96 pkt 9 ustawy wymienionej w odnośniku 12 jako pierwsza.. Opłaty, o których mowa w ust. 1 i 2, stanowią dochód budżetu państwa. Art. 23. 1. Odmianę skreśla się z krajowego rejestru, jeżeli: 1) nie jest odrębna; 2) nie spełnia wymagań dotyczących wyrównania lub trwałości; 3) upłynął okres wpisu w krajowym rejestrze; 4) zagraża zdrowiu ludzi, zwierząt lub roślin; 5) hodowca: a) złożył wniosek o skreślenie jej z krajowego rejestru lub b46)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) zalega co najmniej od 6 miesięcy z uiszczeniem opłat za wpis do krajowego rejestru i utrzymanie odmiany w krajowym rejestrze. 2. Przepis ust. 1 pkt 5 lit. a nie dotyczy sytuacji, gdy odmiana wpisana do krajowego rejestru jest nadal zachowywana. 3. Odmianę można skreślić z krajowego rejestru, jeżeli: 1) hodowca: a) nie dostarcza informacji niezbędnych do jej badania i oceny lub b) zaprzestał zachowywania odmiany, lub c) nie dostarcza bezpłatnie materiału siewnego odmiany w ilości wystarczającej do dokonania badań, lub d) uniemożliwia przeprowadzenie kontroli zachowania odmiany, lub e47)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) nie nadał odmianie nowej nazwy, gdy nazwa odmiany wpisanej do krajowego rejestru nie spełnia wymagań określonych w przepisach wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a; 2) odmiana przestała mieć zadowalającą wartość gospodarczą; 3) odmianę zarejestrowano na podstawie fałszywych dowodów. Art. 2448)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. 1. W celu sporządzenia opisowych list odmian zawierających informacje o plonach, cechach jakościowych i użytkowych odmian dokonuje się badań WGO gatunków roślin warzywnych i sadowniczych, wymienionych w załączniku nr 4, po ich wpisaniu do krajowego rejestru. 2. Opisowe listy odmian mogą być również sporządzane dla odmian wymienionych w załączniku nr 3, na podstawie badań WGO dokonywanych przed wpisaniem odmiany do krajowego rejestru oraz na podstawie stałych lub okresowych badań WGO, zwanych dalej „porejestrowym doświadczalnictwem odmianowym”. Art. 25. 149)W brzmieniu ustalonym przez art. 96 pkt 11 ustawy wymienionej w odnośniku 12 jako pierwsza.. Porejestrowe doświadczalnictwo odmianowe z odmianami gatunków roślin rolniczych wpisanych do krajowego rejestru oraz znajdujących się we wspólnotowym katalogu odmian prowadzi Centralny Ośrodek we współpracy z samorządami województw i izbami rolniczymi. 2. Przepis ust. 1 nie dotyczy badań odmian tych gatunków roślin, w przypadku których przeprowadza się badania w celu sporządzenia list opisowych odmian. 3. Porejestrowe doświadczalnictwo odmianowe prowadzi się zgodnie z metodyką opracowaną przez Centralny Ośrodek dla ważnych gospodarczo gatunków roślin na obszarze województwa. 4. Na podstawie wyników porejestrowego doświadczalnictwa odmianowego Centralny Ośrodek w porozumieniu z samorządem województwa i izbą rolniczą ustala listę zalecanych do uprawy odmian na obszarze województwa. Art. 26. Przepisy art. 13-15, 18, 19, 21 i 23 dotyczące hodowcy stosuje się odpowiednio do podmiotu zachowującego odmianę miejscową. Rozdział 3 Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych Art. 27. 1. Centralny Ośrodek jest państwową jednostką budżetową podległą ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa. 1a50)Dodany przez art. 1 pkt 21 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Centralnym Ośrodkiem kieruje dyrektor powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw rolnictwa. 251)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 21 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze rozporządzenia, nadaje statut Centralnego Ośrodka, uwzględniając jego organizację, zakres działań, a także szczegółowe kompetencje dyrektora, w tym kompetencje do powoływania zespołów doradczych. Art. 28. 1. Centralny Ośrodek realizuje zadania określone w przepisach ustawy i w przepisach o ochronie prawnej odmian roślin. 2. Realizując zadania, o których mowa w ust. 1, Centralny Ośrodek w szczególności: 1) sporządza i udostępnia: a) informacje o odmianach wpisanych do krajowego rejestru, b) opisy botaniczne odmian wpisanych do krajowego rejestru, c) listy odmian rolniczych, warzywnych, sadowniczych wpisanych do krajowego rejestru, d) listy opisowe odmian, w których umieszcza się informacje o plonach, cechach jakościowych i użytkowych odmian, e) informacje o wynikach porejestrowego doświadczalnictwa odmianowego; 2) współpracuje z: a) zagranicznymi jednostkami odpowiedzialnymi za rejestrację odmian i ochronę prawną odmian, b) Międzynarodowym Związkiem Ochrony Nowych Odmian Roślin (UPOV), Komisją Europejską i Wspólnotowym Biurem Odmian Roślin (CPVO); 352)Dodany przez art. 96 pkt 12 ustawy wymienionej w odnośniku 12 jako pierwsza.) informuje Komisję Europejską i państwa członkowskie o wszystkich sprawach związanych z rejestracją odmian. Art. 29. 1. Centralny Ośrodek prowadzi badania odmian, o których mowa w art. 12, 20 i 25, we własnym zakresie lub może zlecać przeprowadzanie tych badań innym podmiotom. 2. Centralny Ośrodek może świadczyć usługi badawcze, doświadczalne, szkoleniowe lub informatyczne w zakresie nasiennictwa. Art. 30. (uchylony).53)Przez art. 58 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 273, poz. 2703), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2005 r. Art. 3154)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. 1. Centralny Ośrodek publikuje, co dwa miesiące, w wydawanym przez siebie diariuszu, informacje o złożonych wnioskach o wpis odmiany do krajowego rejestru, o przedłużeniu okresu wpisu w krajowym rejestrze i o skreśleniu odmiany z krajowego rejestru oraz propozycje nazw odmian, a także inne informacje związane z rejestracją odmian. 2. Centralny Ośrodek corocznie publikuje listy odmian gatunków roślin uprawnych, których odmiany zostały wpisane do krajowego rejestru, oraz dane hodowców. Rozdział 4 Wytwarzanie i ocena materiału siewnego Art. 32. 1. Wytwarzanie materiału siewnego rozpoczyna się od materiału wytworzonego przez hodowcę lub dostawcę danego gatunku lub odmiany i stanowi jedno lub kilka jego rozmnożeń; dla odmiany mieszańcowej wytwarzanie tego materiału obejmuje wytwarzanie składników mieszańca oraz ich krzyżowanie. 2. Przy wytwarzaniu materiału siewnego należy zapewnić w szczególności: 1) utrzymanie tożsamości i czystości odmianowej; 2) ochronę przed porażeniem chorobami i szkodnikami roślin, przenoszonymi przez materiał siewny; 3) uzyskanie materiału siewnego o odpowiedniej dla poszczególnych gatunków i odmian jakości, a w szczególności: a) o odpowiedniej zdolności kiełkowania, czystości i wielkości zanieczyszczeń, tożsamości gatunkowej i odmianowej oraz zdrowotności, b) o cechach zewnętrznych odpowiednich dla określonych gatunków i grup roślin; 4) wystarczającą do oce …

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.