Źródła urzędoweisap.sejm.gov.pl · EUR-Lex
Europaius
Polski
ČeštinaDeutschFrançaisEspañolItalianoNederlandsÖsterreichBelgiquePortuguêsSvenskaDanskSuomiSlovenčinaIrelandMagyarEestiLietuviųLatviešuSlovenščinaHrvatskiΚύπροςMaltiRomânăΕλληνικάLuxembourgБългарски
Polski

Dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 29 września 1936 r. - Kodeks wojskowego postępowania karnego

Czego dotyczy ten akt?

Niniejszy dekret ustanawia Kodeks wojskowego postępowania karnego, regulując procedury karne w sprawach podlegających sądom wojskowym. Określa zasady prowadzenia postępowań, wyłączania sędziów oraz organizację pracy sądów i prokuratur wojskowych.

Kogo dotyczy: Żołnierzy w czynnej służbie wojskowej oraz osoby podlegające publicznej władzy dyscyplinarnej; Oficerów audytorów pełniących służbę jako asystenci w sądach i prokuraturach wojskowych.

Najważniejsze informacje

Państwo
Polska
Dziedzina prawa
Prawo karne
Artykuły
443
Źródło
api.sejm.gov.pl
Tekst pobrano
Wyjaśnienie zaktualizowano

Co reguluje ten akt?

  • Zasady prowadzenia postępowań karnych w sprawach o przestępstwa podlegające sądom wojskowym.
  • Możliwość wymierzenia kary dyscyplinarnej zamiast karnej w określonych przypadkach.
  • Warunki wszczynania i umarzania postępowań karnych.
  • Zasady wyłączania sędziów, asesorów i protokolantów wojskowych.

Kogo dotyczy ten akt?

  • Żołnierzy w czynnej służbie wojskowej oraz osoby podlegające publicznej władzy dyscyplinarnej.
  • Oficerów audytorów pełniących służbę jako asystenci w sądach i prokuraturach wojskowych.

Jakie są kluczowe punkty?

  • Postępowanie karne wszczyna się na żądanie uprawnionego oskarżyciela publicznego lub zwierzchnika sądowo-karnego.
  • Postępowania nie wszczyna się, a wszczęte umarza się w przypadku śmierci oskarżonego, przedawnienia, ukarania dyscyplinarnego lub innych okoliczności wyłączających ściganie.
  • Sąd może umorzyć postępowanie w sprawie o przestępstwo pospolite, jeśli najwyższa kara nie przekracza jednego roku pozbawienia wolności i musiałaby ulec pochłonięciu przez już orzeczoną karę.
  • Sędzia wojskowy jest wyłączony z prowadzenia sprawy, jeśli dotyczy go bezpośrednio, jest małżonkiem lub krewnym stron, był świadkiem lub biegłym w tej samej sprawie, lub współdziałał w niej jako zwierzchnik sądowo-karny, oskarżyciel publiczny, obrońca lub pełnomocnik.

Prawo karne

8
PL:legislativa:DU/2026/661
Ustawa z dnia 27 marca 2026 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego
Kodeks postępowania karnego – tekst jednolity 2018
Kodeks postępowania karnego – tekst jednolity 2016
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 kwietnia 2026 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie badań lekarskich osób…
Ustawa o żegludze śródlądowej – tekst jednolity 2020
Prawo wodne – tekst jednolity 2015
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości - Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych……

Prawo karne

Tekst ustawy

Tekst ustawy
Spis treści (443)
  1. Art. 114
  2. § 2
  3. Art. 115
  4. Art. 117
  5. Art. 118
  6. Art. 1
  7. Art. 2
  8. Art. 3
  9. Art. 4
  10. Art. 5
  11. Art. 6
  12. Art. 8
  13. Art. 9
  14. § 4
  15. Art. 17
  16. § 1
  17. § 3
  18. Art. 12
  19. Art. 18
  20. Art. 13
  21. Art 1.4
  22. Art 15
  23. Art 19
  24. Art 27
  25. Art. 29
  26. Art.31
  27. Art. 25
  28. Art. 38
  29. Art. 33
  30. Art. 40
  31. Art. 41
  32. Art. 35
  33. Art. 36
  34. Art. 42
  35. Art 37
  36. Art. 44
  37. Art. 45
  38. Art. 46
  39. Art. 48
  40. Art. 49
  41. Art. 50
  42. Art. 51
  43. Art. 52
  44. Art. 53
  45. Art. 54
  46. Art. 55
  47. Art. 47
  48. Art. 56
  49. Art. 57
  50. Art. 58
  51. Art. 59
  52. Art. 60
  53. Art. 61
  54. Art. 62
  55. Art. 63
  56. Art. 66
  57. Art. 67
  58. Art. 69
  59. Art. 64
  60. Art. 70
  61. Art. 71
  62. Art. 72
  63. Art. 73
  64. Art. 74
  65. Art. 77
  66. Art. 78
  67. Art. 79
  68. Art. 81
  69. Art. 82
  70. Art. 83
  71. Art. 86
  72. Art. 87
  73. Art. 88
  74. Art. 89
  75. Art. 90
  76. Art. 91
  77. Art. 92
  78. Art. 93
  79. Art. 94
  80. Art. 95
  81. Art. 96
  82. Art. 97
  83. Art. 98
  84. Art. 100
  85. § 5
  86. Art. 102
  87. Art. 103
  88. Art. 134
  89. Art. 105
  90. Art. 106
  91. Art. 107
  92. Art. 108
  93. Art. 109
  94. Art. 110
  95. Art. 11
  96. Art. 112
  97. Art. 116
  98. Art. 119
  99. Art. 120
  100. Art. 122
  101. Art. 123
  102. Art. 126
  103. Art. 128
  104. Art. 130
  105. Art. 131
  106. Art. 135
  107. Art. 132
  108. Art 133
  109. Art 136
  110. Art. 137
  111. Art. 141
  112. Art. 143
  113. Art. 144
  114. Art. 145
  115. Art. 146
  116. Art. 147
  117. Art. 142
  118. Art. 148
  119. Art. 149
  120. Art. 150
  121. Art. 151
  122. Art. 152
  123. Art. 153
  124. Art. 154
  125. Art. 155
  126. Art. 156
  127. Art. 157
  128. Art. 158
  129. Art. 159
  130. Art. 160
  131. Art. 161
  132. Art. 162
  133. Art. 163
  134. Art. 164
  135. Art. 165
  136. Art. 166
  137. Art. 169
  138. Art. 170
  139. Art. 171
  140. Art. 172
  141. Art. 173
  142. Art. 167
  143. Art. 168
  144. Art. 174
  145. Art. 175
  146. Art. 176
  147. Art. 177
  148. Art. 178
  149. Art. 179
  150. Art. 180
  151. Art. 181
  152. Art. 182
  153. Art. 183
  154. Art. 184
  155. Art. 185
  156. Art. 186
  157. Art. 187
  158. Art. 189
  159. Art. 190
  160. Art. 191
  161. Art. 192
  162. Art. 193
  163. Art. 195
  164. Art. 196
  165. Art. 194
  166. Art. 197
  167. Art. 198
  168. Art. 199
  169. Art. 200
  170. Art. 201
  171. Art. 202
  172. Art. 203
  173. Art. 204
  174. Art. 205
  175. Art. 206
  176. Art. 207
  177. Art. 210
  178. Art. 208
  179. Art. 211
  180. Art. 212
  181. Art. 213
  182. Art. 214
  183. Art. 209
  184. Art. 215
  185. Art. 216
  186. Art. 217
  187. Art. 218
  188. Art. 224
  189. Art. 225
  190. Art. 226
  191. Art. 219
  192. Art. 221
  193. Art. 222
  194. Art. 223
  195. Art. 227
  196. Art. 228
  197. Art. 229
  198. Art. 230
  199. Art. 231
  200. Art. 232
  201. Art. 234
  202. Art. 235
  203. Art. 236
  204. Art. 237
  205. Art. 238
  206. Art. 239
  207. Art. 240
  208. Art. 241
  209. Art. 242
  210. Art. 243
  211. Art. 244
  212. Art. 245
  213. Art. 246
  214. Art. 247
  215. Art 248
  216. Art. 249
  217. Art. 250
  218. Art. 251
  219. Art. 252
  220. Art. 253
  221. Art. 254
  222. Art. 255
  223. Art. 256
  224. Art. 257
  225. Art. 259
  226. Art. 260
  227. Art. 261
  228. Art. 263
  229. Art. 264
  230. Art. 265
  231. Art. 266
  232. Art. 267
  233. Art. 268
  234. Art. 269
  235. Art. 273
  236. Art. 270
  237. Art. 274
  238. Art. 275
  239. Art. 271
  240. Art. 272
  241. Art. 276
  242. Art. 277
  243. Art. 278
  244. Art. 279
  245. Art. 280
  246. Art. 281
  247. Art. 282
  248. Art. 283
  249. Art. 284
  250. Art. 285
  251. Art. 286
  252. Art. 287
  253. Art. 288
  254. Art. 289
  255. Art. 290
  256. Art. 291
  257. Art. 292
  258. Art 293
  259. Art. 294
  260. Art. 295
  261. Art. 296
  262. Art. 297
  263. Art. 298
  264. Art. 299
  265. Art. 300
  266. Art. 301
  267. Art. 302
  268. Art. 303
  269. Art. 304
  270. Art. 305
  271. Art. 306
  272. Art. 307
  273. Art. 308
  274. Art. 309
  275. Art. 310
  276. Art. 311
  277. Art. 312
  278. Art. 313
  279. Art. 314
  280. Art. 315
  281. Art. 316
  282. Art. 317
  283. Art. 320
  284. Art. 321
  285. Art. 326
  286. Art. 327
  287. Art. 329
  288. Art 324
  289. Art 331
  290. Art 339
  291. Art 341
  292. Art. 342
  293. Art. 344
  294. Art. 345
  295. Art. 346
  296. Art 347
  297. Art. 348
  298. Art. 349
  299. Art. 350
  300. Art. 353
  301. Art. 352
  302. Art. 361
  303. Art. 362
  304. Art. 363
  305. Art. 364
  306. Art. 365
  307. Art. 366
  308. Art 367
  309. Art. 370
  310. Art. 371
  311. Art. 372
  312. Art. 373
  313. Art. 374
  314. Art. 375
  315. Art. 376
  316. Art. 377
  317. Art. 378
  318. Art. 379
  319. Art. 380
  320. Art. 382
  321. Art. 383
  322. Art. 386
  323. Art. 387
  324. Art. 389
  325. Art. 391
  326. Art. 392
  327. Art. 393
  328. Art. 394
  329. Art. 395
  330. Art. 397
  331. Art. 398
  332. Art. 399
  333. Art. 400
  334. Art. 401
  335. Art. 402
  336. Art. 403
  337. Art. 405
  338. Art 4t
  339. Art. 416
  340. Art. 417
  341. Art. 4.22
  342. Art. 418
  343. Art. 424
  344. Art. 425
  345. Art. 426
  346. Art. 427
  347. Art. 428
  348. Art. 429
  349. Art. 430
  350. Art. 431
  351. Art. 432
  352. Art. 433
  353. Art. 434
  354. Art. 435
  355. Art. 438
  356. Art. 440
  357. Art. 442
  358. Art. 445
  359. Art. 446
  360. Art. 456
  361. Art. 447
  362. Art. 457
  363. Art. 448
  364. Art. 449
  365. Art. 450
  366. Art. 451
  367. Art. 455
  368. Art. 458
  369. Art. 460
  370. Art. 461
  371. Art. 462
  372. Art. 463
  373. Art. 464
  374. Art. 465
  375. Art. 474
  376. Art. 466
  377. Art. 467
  378. Art. 468
  379. Art. 469
  380. Art. 471
  381. Art. 472
  382. Art. 473
  383. Art. 477
  384. Art. 478
  385. Art. 479
  386. Art. 480
  387. Art. 481
  388. Art. 482
  389. Art. 483
  390. Art. 484
  391. Art. 485
  392. Art. 486
  393. Art. 487
  394. Art. 488
  395. Art. 494
  396. Art. 489
  397. Art. 490
  398. Art. 491
  399. Art. 492
  400. Art. 493
  401. Art. 495
  402. Art. 496
  403. Art. 497
  404. Art. 499
  405. Art. 5:00
  406. Art 50
  407. Art. 506
  408. Art. 507
  409. Art. 509
  410. Art. 510
  411. Art. 515
  412. Art. 513
  413. Art. 519
  414. Art. 521
  415. Art. 522
  416. Art. 523
  417. Art. 524
  418. Art 525
  419. Art. 526
  420. Art. 527
  421. Art. 528
  422. Art. 529
  423. Art. 530
  424. Art. 531
  425. Art. 532
  426. Art. 538
  427. Art. 539
  428. Art. 533
  429. Art. 534
  430. Art. 535
  431. Art. 536
  432. Art. 537
  433. Art. 540
  434. Art. 541
  435. Art. 542
  436. Art. 543
  437. Art. 551
  438. Art. 552
  439. Art. 553
  440. Art 546
  441. Art 548
  442. Art. 549
  443. Art. 555

Dziennik Ustaw. Poz. 536 i 537, Nr 76. urzędowania i biurowość prokuratorów wojskowych oficerów sądowych.

D Z lAŁ VII.

Asyst2nci.

Art" 113. Oficerowie audylorowic, przydzieleni .do sądów lub prokuratur wojsko wych 'prze? ol.r:-:ymaniem pie rwsz ego mianowania nasędz ! e go lub pro: kuratora wojskowe go , pełnią służbę jako aSY'sten~L Służ,ba ta ma n a celu wszechstronne przyg otowa me ich na stanowiska sę,dziowskie i prokuratorskie.

Art. 114§ 1. Asystentom można powierzać

czasowo pełnienie czynności wojskowego sędziego śledczego lub wojskowego podprokuratora okręgo­ wego oraz pełnienie w poszczególnych sprawach czynności obrońcy z urzędu.

§ 2Pełnienie czynności wojskowego sędziego

śledczego powierza asystentom szd wojskowego są­ du okręgowego a czynnoś ci wojskowego podprokuratora okręgowego - wojskowy prokurator okrę­ gowy.

D Z lAŁ VIII.

Selire!ariaty sądów i prokuratur wojskowych.

Art. 115Celem załatwiania spraw kancelaryjnych istnieje w każd ym ~ądzie wojskowym i prokuraturze wojskowej sekretariat

Art. p6. Sekretariaty sądów i prokuratur wojskowych składa,ją się z kierownika sekretariatu i potrzebnej ilości innych pracowników kancelaryjnych.

D ZIAŁ IX.

Przepisy końcowe.

Art. 117Wykonanie d ekr e tu nini ejszego porucza się Ministrowi Sp raw Wojskowych

Art. 118Dekret niniejszy wchodzi w

z dniem l stycznia 1937 r. życie Prezydent Rzeczyposnolitej: 1. M oścźcki Prezes Rady Ministrów: Sławoj Składkowski Minister Spraw Wojskowych: f{asprzycki 537.

DEKRET PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ z dnia 29 września 1936 r.

Kodeks wojskowego postępowania karnego.

Na podsta wie art. 55 ust. {1j ustawy 1wnstytllcyjnej i art. 1 pkt aj u s taw y z dnia 2 lipca 1936 r. () Uipo,~ażnielliu Prezyd i::: nta Rz:eczY'PospoJitej do wydawama dekretów (D z. U. R. P. Nr 51, poz. 363) postanawiam co nas tępuje:

CZĘść PiERWSZA.

PRZEPISY OGóLNE.

Art. 1Postępowanie karne w sprawach o pr.zesit(,p.st:wa, należące d'o właściwoś'c i sądów wojsko·

1229 wych, odbywa się wedŁug prz1epLsó,w kodeksu ninie:,· szego.

Art. 2§ 1. Z pominięci'em post'ępowania kar·

nego można wymierzyć, zamiast .kary grożącej za dane 1H'z,eslępstwo, karę dyscy:plinarną .wed,~·e wo'js1k ow ych przepisÓlwdyscyp:linarnyc:h, ,jeżeli 'Przestępstwo nada.j'e się do ukara,nia dyscyplinarnego w myś,l prze.p Łsów ;kodeksu karnego wojskowego. Powołanym do wymierz enia J<.ary dyscypliJnCł. rnej jes't zarówno prze łożonydyscypihnarny jak i zwierz·c hnik sądowo­ karny.

§ 2Wymierz enie kary dyscyphnal'llej za przestęp'stwo śdgane na wniosek pok rzywdzonego, na

wnioselk ~'ego władzy prz.ełożo,nej hlJb z oskarżenia prywatne'go, może nastąp i,ć tY'l:ko za z,godą stawiającego ww;osek lub oskarżyciela prywatnego. . § 3. J eżCIli za prz'2 stępsbwo nastąjpiło ukaranie dyscyplinarne mimo braku zgody określonej w § 2 albo miJffio bralm waT'unków do dY'scy!plinarne go ukarania, 0lkreś,lon yd1 w kodeksie karnym wojskowym, należy WSz.cząć postępow anie :k arne, o ile ściganie nie Ulle,gło przedawnieniu. \"1 pr.2ypad'ku tal\.im, w raz ie sądowego skazania, sąd, wymierzaj ąc karę pozba,w ie nia wo,1ności, zalicza pr'Zy tym w','koluaną karę ci yscypIinarną aresztu.

Art. 3§ 1. PoS'tę'powani'e karn e wszczyna si ę

na żądanie uprawn ionego oskarżyciela ;publicznego oraz, w przypadkach w kodeksie niniejszym wskazanych, na żOidanie z,w ierzchnika sa~dowo-'karnego.

§ 2Oskarż yciel tplllbtliczny hrb zwi,erz,crunik są­

dowo-karny powinien wy:jed 'nać z,ez.w olenie na ściga­ ni.e okre śilo,nej oso,by,jeŻJeli ta'k ie'g o 'z'ezwo,l enia wymaiga szczegóJny prz,epis prawa.

Art. 4

Nie Wiszcz-y!il'a się po stępnwa:llia, a wszczęte umarza się w 'razie ŚiJl1ierci oskarżonego, przed?wnienia, 'llkaraniady,scyplinar.ne.g o w myśl art. 2 § 1, 2 lub innej oko,lkzności w ylączającej ści­ ganie.

Art. 5Sąd moż,e za zlg ocią oskarżyciela puhlicz,nego umorzyć postępowan i e 'w s'Prawieo przestępstwo pospolite, jeżeli najwyższa kara grożąca

oskarż-:memu nie prze1kracza 'jedne.go rokupozbawienia wolności i musialaby z mocy ;prawa ulec pochłonięciu przez karę, ,i'uż pra'w cmocnie orz,eczoną.

Art. 6§ 1. W ra'zi'e nieohecności lub nienję­

cia o,s karżone'go a]:bo jego ,choroby ,psychicznej, po' stępowanie zawiesza , się na czas trwania przeszik ody.

Do'wody należy zebrać i zabezpieczyć.

§ 2W,ła.dzą właściwą do zawie sz enia 'pO !'i tę'Po­

wania jest wład z a, uprawniona do umorzenia p os t;;powania.

O wszcz· ęcin tudzież n ukol1czeniu po ·· l{ar,nego prze'ciwko żolIlierzom w cZylI llej s'łużbie wojskowej, osobom podlegającym pu blicznej władzy dyscypli,oarnej, oraz wY'c howańco,m zakładów naukowych zawiadamia się włtl.~c iwą wl aArt. 7. c;[ę.powania c.lz·ę.

Art. 8Sąd w01's ko'w y ro'zstrzyga samodzj.elni',e wszelkie zagadnienia 'p rawne, W"y'll1 ika,jące w toiku

postępowania i nie iest związany or'zecz emiem81T1cgo sądu Lub urzędu.

1230 Dl.;ennik Ustaw , P oz. 537.

Art. 9§ l.Włactze p,d ishvo w e vml,s kowe i c ywilne oraz wł adz e samo'l"ząda,vle są ObOvliązane do

udzielania pomocy sądom i plOkur"lturoITl wojskowym:

§ 2\v'; szczegó1rlOścl żandarmeria ; policja paasiwowa wyko'ny,v a w z2Kresie ści,g a ma przestępstw

po,l ecenia sądu i pro'kuratC'ra wOjSkOW8g0, \\!szyslikie władze i oi'ial11 a, powoła­ Art. W.

Nr 76.

§ 4J.eże,Ji w myśI powyższych zasad do wydar.ia wyro'xl1 : orzekającego karę łączną, bytby 'vv1:aśc ; wy s;d ;uż nie istnre, jący w jego mie'jsce wstę­

puje sąd . który przejął po nim sprawy.

Art. 17

§ 1Jeżeli ta sama osoba popełniła

p''.:'z8slęps,w, pod ie gającY'ch częściowo sądowi wo ,s)<.c'v.remu częśc.owo zaś powszechn~mu, każdy z wtaśc lwych sądów r ozpozna~e sprawę, do, niego na- kilka ne de' :1(1z; ału w ricchodzer- iu i ściganiu p!' zestęps tw leżqcą, przed są,Q'ami wojs k owymi, mają o,bGvvi, ązck uwzg'l ęd­ niania 7Qrówno c ,kc,:icznoś'ci 'P rZ em '.F\'\r,\R,jących za , oSkai'Ż(I , ,' Y'ill jak i przeciw niemu.

§ 2W pr?ypadku zibie:&u prawomo,enych wyroków ~ ądu wojskowego i powszechnego, o ,karze łącz­

nej orzeka ten z tych sądów, który wymierzył karę ArL U.

Sądy wCJ;:skowc o rz ekają na mocy iJrzcko>llo.rI1.:a. opartego '~la swohodnej o cenie dowodów, nie istnietjący, o ka'rze lączne'j orzeka sąd, który przej ął po ni'l11 sprawy.

§ 3Jcie:ii ze wz;gl<;,clu na swój o,~raniczony zakres w'.i'm:crz.a nia kar sąd, wymicnio-ny w § 2, nie

mó,gi:by orzec kary łącznc,j, wówcza's o karze tej orze-

Art. 12S:\r1y w01s1: o\vc wyda ;ą wyrok~ w imi.enIU Rzecz}~poGpi)J ;~tc; Pobki '~l i

sur ow szą. J.e~e.Ji karę suro,wszą wymi e rzył SW! już ka sąd wyższego rz·ędu .

KSIĘGA T l, R o z d z i a ł II, SADY WOJSKO\)7E.

Wyłąc~-:enie sędziego, asesora i protokolanta. 'N ,a1"'t

Art. 18§ 1. Sędzia wojskowy nie mo-ż,e brać

prowadzeniu f'prawy:

a); eżeli Jpl'awa dotyczy gobez'pO'średnio;
b)jel.eli j'es: ma,łżonkiern oskarżyciela, po'krzywdzonego lub oskarżo.,1cgOj el jeż.eJ i j,el-:t krcwlnym lub powi.no,watym w linii prcstej b ez ograDlf;-zcnia, " w linii bocznej aż do st o pnia między dzi ~'ćmi rodZ Cllstwa - os6b, wymienionych pod lit. bl. albo jeż ej i jest związany z jedną z tych osób z tytułu przysposobienia, opieki lub kura 'eli;
d)jcżcii "rt--;~j ,;amej sprawie był ~Uib ma być sl'uchany ja.k o ś'wiadek lu:b biegły a1bo jeżelE był świadkiem czynu. o który sp:rawa się toczy; e} jeże' , współdziałał w tej sarlcj sprawie jako 'z'w ier'Zchnik sądo'wo-tkamy, oskarżyciel public:my, obroT!ca albo pełnomocnik osk<trżycieIa, albo też jeżeli doniósł O przestęp­ stwie;
f)jdeli w te.j s~..me'i s-prawi,e pwwadził śledz­ ważne g)jcżdi w ni~:szei inslanc,ji brał udział w rwy-

Rozdział L

ltdziału VI Z.."l{TCS d:dała::l.iCi sądów wojskowych.

Art. 13§ 1. Sąd wojskowy z urz~clu rozstrzyga o swoi ej wla;;ciwo'ści rZeczowej

§ 2,. U;~::ając swo,j~ llicw-i a śc~wość s~d woj'sko'\vy prZ e.lCl2.U;;e sprawI;( : ' l'lllU nale::.y,

Art 1.4

§ 1O r z'3czel". irc wydane 'Przez sąd

os oby, która Vl dane~ sprawie " ,"" o .~·" , ,,ir"; " V'J ~ ·,. ;i:""1 wo';s"ovrycb j-e,s l wo'k~-kowy wz'gJę d c m n ;e ro-d l~6 " zJmo~y ·~~~:".i~F·}~;.~.;.:;;';,';~ ,:,';:r:~: 'I ". "," • OrzIQc:.: r;r:t'C1 1/.ry'u axJ:2 prz(!z S ;~O \v(}p;:l{Q-wy l1liż:ne go rz: ::"u Z cbra:q przepisć'w O wbsciwoś ci TZ'eCZ'()\\;:ej, ,jl2St 'Z rn n c y s.:r.u:";'.g o p r En.\T3 nile v{:~in'e.

§ 2

§ 3Qr z2c;: c niy~ s2;chl

Ył/ o,;d;:o we'Qc wyższe' go rzę:du, wydz,:Je Vi zcJkr8'~;i(~ dz idan ia sąd!.! ,;',ro-js);)we,~o Illi:ższego rZ'idLl, ni;.~ j,a;t z te,g o ,powodu nieważne. t

Art 15

§ 1\.V p rzYP2.J!ka,eh: wskazanych

14 , n ~ e 'w~, i:'LOŚf: st'N:Cl.' dza postanov"i. erllp.n1 sąd bC'ZJp c: śr e d:r;, i o wyi,sz'Y· nad sądem, ktÓ'ry wydał nie- on',eczonie,

§ 2

) ;::żcl; (l rz,7C"!.C:iiic 'wychł sąG \'Jojenny, stwierdza 1,~'ZWaŻllG1ć Nu,jwyż s?y Sąt1 \:vo jskcrwy. § 3, On8cze,n j,c o Illęważnośc:i wyca,je sąd z własne? jin1c-jat'iwy Ib b '1'3.w!nios,,,,j, stron.

Ar~. 16, § L ,Je żC'li przeclw.k o tc,j samej oso,b ie z pOWG-clu kr:i;·;u ·Drzcstf;'ij S~ V.· ;;,:t·'~:, adły ,prawomocne l' 1 • • ,., ' .1 .: ' l 1 w·y·ro..:~l (;E.az·u~'ące ilV ro·. t.ny·Ci l ~;(.~ac[). \V O"I ~ (,(>WV'C:1, a w pi ervł .~~z.e] 'l n ~l'ta'!lcJi rG.z:~G:i!!a\lv aly :~praviy s ądy tego t·,;~ ~·d. u, !!U: !·~)·41 C Z (.i,S t <2 n z ·tych sądó\v, który wyd al ()'f:t9.!t'i1i "'''yro'k ska zują'ey, wydaje wy rok, orze- 'S21fllegn kaj ący karę łilc;zr: ćl. § ~ . Je Ż e,li. w :ril?rwsz c j in stancji rozrpoznawały sf'rawy sądy v.lc ·~ shc we róźnego T 7· ędu , natenczas z pomiędzy ty:;}: s ącló,w o- ,k arze fą,c:z; ne,j o-rzc-ka t en sqd wyż<;z q~ o r::: ęciu, kt6ry c·dat'ni wydał wyj~o!k skazujący,

§ 3\7n;,:;;lcowy sąd ok: ~'g owy i sąd wojenny

za sądy rówilcgo ;·zędu. nakży 'Uwc,.'i: <: .-: hv ~' ; dan:u zaskarżo,;:e 6 o orzeczenia; 'Vo.r razie uchflcn;''l wyroku ieżeli brał tldz~ał w jego wydaniu, § 2, Powody wyłączenia ~rwają nawet :po usta- h) niu łub un:eważnieniu uzas<łdniająccgo 1'0 ,nalżeń­ stw'a, P1"zyspo's ooienió., o'pie1k i lub 'kurdcli, § 3,Przepis:J § 1 ELf), h) ni~ sŁosli'ie ~ię w woj<;1.wwych sądacn rejono·.... yeh, a przepisu § 1 lit. f) w sąd ach woje!lUych.

Art 19§ 1. Przepis art. 18 § l, 2 stosuje się

o-c1pow'iednio również do ase·s orów i protokolanta.

§ 4Ponadto nie n:.o,.i e być asesorem ten, tkto

ze nvierz'clmikiem sądow 'J -karnym, oskarżyci~lem, sędzią wojskowym, lub protokolantem pozostaje 'w jzdn)lm ze sto-sunków okreś'!onych wart. 18 ~ 1 lil. ,:1. a protokolantem - ten, kto w tym stosunku pozo,~ta:j'c ze zwi8rzc.b!li 1ldemsądowo-lkarnv'm, o-skarżycielem, s"dzią wojskowym lub asesorem.

DzienniJ{ Ustaw. Poz. 537 , Nr 76.

1231 .-.. _----- --- --_....----------------- ----_._ - - - - - -----. _ ----_.--- - _. _._--_..._-- --------._--- --_ . ...--._--_._--- ...

Art, 20. § 1. O przyczyn:e wvłącz:cnia, osoba. której wyłą'czcni:e dotyczy, za. w jadam :;} właściwy sąd i wstrzyun uie S ię od udz;ab w 3prawie, z wyjąt­ kIem czynności n',e cierpiących zwłoki.

§ 2Róv.nniei ·k~żd::l :!':C s'trc!:J m o'że z?,\v':sdoroić sąd o przyczyn1G, v";rląsz2 ~ąsei sędz.ie;lo ', vc,; skowego, ;:scsora lub protokolanta

dzież zarządzen i a

§ 1O v.,rył.ąc'zcrrlu sędzje :~ o 1ub asesora rozslrz y;ga są,d , w któi'y.l11 sp rawa s:ę l~)c!:y, a gdy

chodzi o sęd7.iego 'Ii" wojskowym S2,dz ie r e jo:,owymwOiskowy sąd okręgo wy. i!.dy zaś chodzi o s ęd ~~ieg,) lub asesora w sądzie wo,j,ennym _ . zwi,;:rzchni:\: są­ gOV"l~('. sęC1Zie~0 tc:;.goz S2~;d~~( cu.l:o Z·"ViOC1C · SH~ do ln:nego sądu o l:rZ '? :p;'-(iv,ac1z~:nie GcipCVi~cd}j.i,-:h cZy ;.:.f1nści; ;~w iadk a lub ,h;(~~lc~o rrl<JLna pr z c :;;t...l.Chd(; T"od pezy- Art, '21. dowo,-,karn y,

§ 2O ~N·yłącz r.~· n!u. protl}l\. o~;'~.tl"t2!. rozs~!zyg~ sę­

dzia woj,s'] w'vy, stvją'cy n a ez·d e . sądu, \',,- którym S'Prc_wa się toczy.

Art . 22.. zło'żył.

Art 27jeżtzli zachnch.i potEeba s pra'\'vch enia. okoLczi1nści f.D.:17, tvC"z~. vc h celetT'. viv,J2.D.ia pcs't af ~....J

''' V'' .1..\_, ' ''I1':Cl ..... strony, j:cże-l1 zncho(ł.;'::1. n:ko iic z.n{j .ś s~, fi"iO·.~~ąc G WyV~70 - \;'l;ll i(: ~;,~ k s·1.rc.·ny o wv 1 ąc.zcn ie W mYśl] arL 22 na,k:~; y v~, ·)ip~l: ,Je) ,,::cL', do l\tórc.go na, kży OSO-Da o:bj"ta WEj OG:J om .

§ 2

\XfniiJ8c!" o w,/k\u:c:uie Hl():}::" być LtGzYnlO ~y pisemnip. lub podany ustnie dn p ~1.(j].;ołu, . § 3,Na rozpr aiw icgtó'N,nej '1'/,ni0;,e k ma być uczynio·n y nai~,ó źnjc'i przed c,Jcz~)-tf.1ni",,:'J. ,i ,kh~ os,1.:ar:~enia, a na rc'ZpravI': t:: n:w ;, zvjil1,~i ----- ;;);-~ed z,to:';·c n;{.m ustnego sprawo~:d<t,n; a , Po tv::n tc:':·m i'l :\; v!i,io ~ el( może być cczynio lly tyWw w p'I'zy'p adku, !~.dy u'zasadniające f;o okolicznnści wr;i~dn ie j nie is:.nl2.ly lub niz:~ /.:) ,. . .

1 ~o'7pr~',\,,'1 "'~d -vo,-"v.

D" , .... •0 . "I '"""t! "o~ : .~ ~ rv,I'Y ;""' :. ~.'. ~ OŻ'-' Je e 4 .1. - Ar1.28.

§ 1S ą'd 'i,i~ :mi!. chowiązkn uza':'3.unia

!Ira l-~o,s~a .~1ol;tv ie·~1 .ia. :

a)zarządz a j ,;'::E.'go przc p~o'\.radz8n ie lt"tb v,·-e~ V/3. r: je l:o-,~c~~ de, s ąd li ~ b) u'~\v:z!~~.1t-} d~l 1 3. j ą ce·Ro V.li:'~ GS("'~~ dowo,dn s: r :}ll"'r{ • .ktć .I'e- IDU ~ię inDa s·t~c n3 nie sp ·::-,z·cc:i\~' ·i ła.

§ 2

Inne orzecz '~n i". 5,';d pc'w-'l,n;'-:n uzas:ldnla ć, z wyjąfkiem p'r:~<,r;::' 2 d k ó\'oj- , IV f.ii,rych p .rz e pi.;' szczególny v,ryra:~nie go od te go zVIi :J.ln;<t.

Art. 29łać wątpl iw ość co do j";ilo bez'slr onno,.ścL

§ 1

"(''', ił:' :liJ <.. s;· ęg·ą, J:Jiezo 1c ~ż'rde o,d przy..:; z y;), 1/;r'i~IH~cnio'" nych wart. 18 i 19, sąd ;ub \',':l2.dz.a, wtaśc :.vva VI myśl art. 21, wyłącza st;dzieLZo w,";s kowe.go, <:Jcsora lub protokol anta na wlasL8 i:o Sio ;; ;'.(~al'l ;2" hb DCt wiliosek Art . 23., za'p ad:tja !Je~~ wys łuchauia 0's1:2.1'ptJ.b ·l icz!18g0 , chvba że 1« 3.ek(S .n i!1ie~szy inaczc,i stanowi 1!1.b oskai'życ iel publiczny wnios~k :-wój :~y ciela Jeżeli prz epis ;;ZC Z~ ?ÓhiY ni,c stanowi inaczei, ol'l:ecze'uia i zarządz8,n! ~1! :r.;:padk na r oz'prawie. o'znaj'wiD. si~ prze z O'.l~foś:,;en;.e w,Lne; iil ne orze~ (;lenia i za rz ąc12.e. nia oznaimia si ę bądź przez ogłosze ... nie us t. ' ..? ~ bąd :~ p .~zez d or·~(: ze!1 h~ odpis11. 'IN Art. SU, § 1. OczywllSl,e ormył:ki' p isarskie orzecz eni u lllh z c !"ząJz':: llilj pro,s'lnie się, )' " \ . "" .' o:",tanO ":~VH?nlC sprO-S· :O"il3.,rna 'D('·.j,u'..su.~ e SIę § '1.'~ . 1 "ł.i. tle n sanl s'pO'sób, r;at: ak t 1.d (::1~:~i:~~ ·y s,pr o\s t ovJaniu. § 3, Na ,posbnov-:ienic zarządza;ące sJ)rostowa- nie służy zażal eni e .

Rozdział wąt;p:Ii ''\T18 ll~·e był -y :. ! t r ;),t1ie Z l:! .:-~ ne. " 4' . \~"SOD;:; '" " . . .J ą :':Z'l?ill<l "1 ' l3 . 'lOO i' C. 'v'y' z ą,c.ana, 111a SH~ oświadczyć na dotyc ząc y W!11csc,k_

Art.31r,ośslą

IV,

§ 1S .?chia wC'l ske wy, kieruią o: y czyn

sąd U·, .v;f ".r"l":/'df\.jf: ·\~vsz.e 1,;(t8 z.a rząd "t.p" llla, nie- zi;.~, .jnc df) nt!·z:T". ·. "nh podcla" tej cZYI111(1'śc i po:wagi, Art . 24.. ti 1 . ~ ~d V,! u'ls1.;O\v·y '=;:'ry"'cl~" ic o~zc<.:ze ~ i ia v. 'Postaci wi'r Gków~uh ~)G ~;l2.;low';eJi, Orz <::: ,~zcllie., nazyvia wy .. Jkiem, ~tó;'c go . przq;',ii> " ::Czci;ó]n: lli e Jest P<JSl c 'l0'N.(::I'c m. !':! \, .. 1 " , ., :" ~ ,. \'1 _cwc::i;arh" n;c. ·wYIT'ago.]ący~cti orzeczema sądu wydaJ,e 'ZI.l":" F:z;-.;:ri' " SędZ ;l: '.i'/'ij':,k0'\VY s,o- Sf)okoju i porzitcib.L ' § 2~ -)s() l:v~ ~ K ·tó r ~. ru:~rH·~?;t_ ~"'!oVl~_gęł spc!l{ó'! lu.b ~\Ot"Zą~l~?;l;..~ sC!ct(. ~; ;;\ \J\,~c,j ~;"k(~I;"l}" : 1:. 1{:~r 1).~ąc-I ·;:'·~"tll""lno8t: ·j · ą są­ d o'V\~·ą ~ u:p·c.rnklH. i up r . ;~cdza '.i sl.;~uVl\.ach ,.v'łó..śc ~ \\i · eg:) Z 3.Ci~O\/l; ł.}l la sl:}-. ~ jący Da c.zele 5ądu ~ ~przc~·.;uJnl.~~?,ąl:y! sęlJ.zj~ '!'"lCllj-slko ... wy ,,?a.ją..':x 'pd.~:~;i..~ ,~yr,\~.~.~~i .: ;~~~:~'~yO :r! ; c :~,ći::'~'~:o ,ora.,z sędz1a " "C':S,h0\N 'j j .. .. '.• T l'; '·f'" J c .. ,." ..,,;, c.~ ~·" ,l.O~v l·~ "ądo,w",. e.źeili §~;~~~f~{~; ~~~:.~~ ~~~LL~'~( b~~ ~;:::l Gl !:;-)':'~~<' l:'(,'~~~!::i: d;će ni~

Art. 25W'Fu,l-: v sądzie });erws?;,d

. mo~'e zapaść ty.H;o ;13 r nzpr:.twi<~ skns::•.('; j.

J~..:.-!,. 26. ł'ozprawie !lub 1nsiancji

§ 1PO·f. :" llowll:r!;a sc~[;rJ. 7.apad c,!ą na

poza rozprawą, § 2, Pc,, 1. Cino·,v·ICl";a n 'l ozpmw'k z.1JpadJją !pC' wysłu;:;haniu 0,:.,.(,: c: n vch str on. ~ ~' ""\ j.

T""'.1. :. ros ~ an(l',I"'Wl';a 1 • poza rozp ra'N'l zap':t Ctają po wysłuchan.iu us1neg~) lub cciczyiar:iu P:', , ':',mcga w nio-sku oskarżyc iela p~,h1iC'Zr:.2g0 . .Fos1. anov.-icnia WO), 5kowego sęd zie.go ś]e-dc.ze:go, '·I,Teojs,k o·'\:\I--2 gO' s[~.d u r'e jonowego oraz sądu wo;ennego poza rozprawą tu- f; caJszego nie- ęd zi aS v:\ ~{~~;:~/;-, ~~r~';i'~~r~ ~~;; ~zt~~~~:,;,(t ~~! ~ ~~:~~v :'~ ~~~~~;~ za.rządzIe 'U:;l\C.;\·~ Cl-· 2 v./~.nn(;g Q z rrU(:!lSca. ~jG,k o'nywa"{.i.la czynr' o:3ci, o i;l (~ kod e J.~s i:;,n~cj~~zy rnie s ićwu'wi inaczej.

Art, 32, § 1. J~Z;: l: -POdCZ.flS [1o~c0:1ywani a czynnośd sąd ()W(~.j cioPU,: ;zczlln o się ci ~ Ż' SZ 2,gO naruszenia powagi :>ądu l<Jb pl'rZ~d);:H .:;zymlO~(:j sądowej albo ubii;~e:1i a ::; ądov"j , innc:j -..vt,d::y bb O:,;()b OIH biorą­ CyTTI 1.~Jział w sprav,,"i e , sęd zia "v·'·)~,s1:C'VlYt kieruj"ąc.y cźynn0śc:-ą sąL10\v"t, może U;'. ~H "'; wln n:::go: a) ź0bicrza , poz()si:2.'iąc~~go w czy'nnei służbie WQ,j'skov,'c j --- :karą ll crządkową aresztu ci\} trzech d n:;

b)i:nm, o'sobę-- -karą j:8rqd1~ową aresztu do ,trzE' ch dni j;;b grzywną do- 300 :d .

§ 2Do osób poo;r~awio:lych wolnG ,:' c1 stosuje

się w miei,s'c e ka~'Y por7.:ądi·: o'\-\.';ci are~ztu ,ka rę PQrzą,d­ kawą odoscbr.ionego 'zam~a1 i.;:cia: wz,;~lędem. oskar· 1232 Dziennik Us taw. P oz. 537. żoneg:o __ do siedmiu dni, względem innych osób do trzech dni .

§ 3J eżeli czynu, wymienionego w ~ 1, dopu śc ił s i ę żołnierz w cz ynn ej ·sluż.bie wojskowej, 'Posi adający s!op:ell wojskowy wyższy, n iż sędzi a w oiskoo

wy lderujący czyr.nością sądową, karę porządkową <l res:du (odosobnionego zamknięcia) wymierza na wniosek sędziego wojskowego 'zwierzchnik sądowo~ karny , któ rego \.... ł a:lciwość uzasadni ona jest ze wzgl ęd u ·113 miel's ce popc.lnicnia czynu. ..

§ 4W r azie nicściągaJno,śc i grz)'wny Zamle'illa

się ją na ka rę porządkową areszt.u (odosobnionego zamknięcia) do trzech dni.

§ 2,Przep isy, odno sz ące si'ę do rprokurat ora

wojskowedo, slosuj ą ,gi ę od'powic-dnio do oficera są­ dowe go, j:żeli przepis szczególny nie slanowi inaczej.

§ 3O skarżyciele m publicznym w s~dach ~o"

1cnnych jesl oficer wyznaczony przez zWlerz,chnlka sądow o · karnego.

Art. 38O ska rżyc i e l ,p ubliczny w sądach wojskowych obowiązany jest - w granic.ac~ przysług1:l­

jących mu nprawnieri - <lo wnoszenia ł ipop~e.ra m a o skar żenia w sprawach · o ,p rT-c s,t ę.ps twa sC lgane z urzędu.

Art. 39; § 1. Prze,stępslwa, których śctg,~ni e jes t zależne od wn iosku pokrzywdzone~o lub Jego

Art. 33§ 1. J eżeli czynu, wymienionego

wart. 32 § 1, dopuszczono się podczas rozprawy , ka- władzy przełożo-nej, staj ą się z c hw ilą złożenia wniora p orząd..k.owa areszt u [odosobnioneJ!o zamknięcia) ' sIm przestępstw ami ściganymi z urzędu.

§ 2W sp rawach o przestępstw a, których ści­

n:;oże być wymierzona na czas do dni siedmiu, a ~ stosunku d o Qskarionych aresztowanych - do dm ganie jest zależne od skargi oskarżyciela prywalneczlernasfu, zas kara porządkowa grzyw.n y - do wy- go, osk arżyciel publiczny ohe.~muie oS'karżenie równocześnie z wszczęciem po stę,powania na' podstawt(! sokości 500 zł, przy czym prawo n.:l.klad ania tych kar skargi. . przysługuje sądowi; jeżeli jednak winn ym jest żoł­ nierz w czynnej s ł użbie w ojskowe j, posiadający taki

Art. 40§ L Oskarżyciel !publ iczny w s ądzie

s topień wo;skowy, że w stosunku do 'Ilie~o s'kład s ą­ wojskowym, c o do którego- zachodzi iedna z. okodu ~lj.C byłby właści.wy do orzekania w sprawie kar- licz ności , wsk azanych 'Wart. 18 § 1 lit. a), bl, el lub nej, prawo nal ożenia kary przys ł u.,guje 'Przewodni - u), albo który w&półdziałał w sp rawie ja)ko zwierzch· c zącemu r o'zprawy, jeżeli p osiada sto-pień w ojskowy nik sądow o -karny, sęd'z i a , asesor lub obrońca, porówny IlIb wyższy niż len żołnierz , w innych zaś przy- winien się wyłączyć i zawiadomić o ty.m s wego bezp adl.:ac h J{a r ę wymierza na Wlniooelk przewodniczące­ p oś redniego prze ł ożonel1o. go rozpra wy zwierzchnik sądo wo-karn y w sprawie ,

§ 2O przyczynie, wyłączające; oskarżycie'a

będącej przedmiote m rozprawy. pub1ic7.ne~o , Ikażda ze str on m oże zawiadomić je)!!>

§ 2\II r a'Zie ni'CSciągalności grzyw,ny zamienia bezposredniego przełożonego, !który, skoro -s twier·

si ę ją na ,karę porządkową aresz·tu (odosobnionego <hi ~e p l"Zyczyna ·t aka zachodzi, wyzna-cza innego zam'knięcia) d a siedm:.\l d.ni. oskarżyciel a publicznego.

§ 3C zynnos ć dokon ana przez o ska rżycie1a Pll Art. 34. § 1. O ukaranie osoby, 11ie podlegają­

cej vAaśc;,w ości sądów wo jskowych, sąd w oojskowy blic7~nego , k tór y 'POowi,nien s ię był wyłączyć, nie jest zw raca się 'CIo s ądu grodzkiego m iejsca zamieszkania z te go powodu niewa,żna. lub pobyt u dane j osoby; sąd grodzki ma postąpić lak,

Art. 41§ 1. O sk arżycieI publiczny m oic już

j:!khy czynu dopuszczono- się p rzed tym sądem. w to'ku dochodzenia lub śledzłwa zł ożyć wniosel{

§ 2Prze'pisu § 1 nie s Ł osuje się do obrońców o zabezpieczenie ,grQżących oskarżonemu kary piei pełnomocników siron

ni ężnej lub przepadk.u spos obami , ws kazanymi w kQie P ostęllQWan ra cywHnego dla zaobez.pieczenia

Art. 35Kar .p orzą d kow ych , 'WYffiie-nionych de-ks

powód zt wa. w art. 32 i 33, nic s/osuie się d o sędzió w waj.s-kowych

§ 2'Prz-e pis ,§ 1 stosuje !>ię odpOowiednio do za :. asesorów należącyc h do s'kładu sądzą-cego j' do

bezpi eczenia na m ieniu osób, odpowiedzia lnyoh maoskarżyciela publicznego w są d zie wcY,.sk owym, a kajątkowo za o skarżo n c~ o. ry aresztu -- z wy jątkie m kary, pl'zli:widziane.i w ~rl.

§ 3W spr aw ie zabezpie cze nia rozstrzyga s ą.d

32 § 4. i art. 33 § 2 - do obro6cy ,l ub .pełnomocn l'ka woj.<;kowy, do klórl<!go właściwo ści sprawa należy. strony.

§ 4Na to. post anowienie -s łu ży zaiale-nic

Art. 36§ 1. Ukaranie i'zsl 'lla·!yclIlUi<ls !. wy.konalne i 11ie ll ch y!a oclpowiedzia lno:O:ci karnej i dyscy'

Rozcl-zlał U. v\illarn ej.

Pokrzywdzony.

§ 2G" yw" y "Op l yw"i, '" ,ue, Skod", p ,,;&lw.1

Art. 42

Za p n,kr,zywdzonego uwaLa' silt IJ su b~, K S l li G A II. której dohro IPra wn e zosta ło ,be z-po ś r e dni o naru!>zone lub 7a.'frożone.

STRONY, ORRO NCY I PEI.NOMOCN ICY.

R oz d z i, .a ł I.

Oskarżyciel publicwy.

Art 37§ 1. O s karż ycie·l em 'Pu'hlic-:.nYIH w są ­

(!:tch wojsko,wyd! jest p rokma lor wojsk ow y- ~ w woj~, I,:owyC' h sqd a ch rejonowych OfiC'i:i sąd ow y, jei~li J,ofolw ra,!)f woj s!·wwy Sdill ni~ dziala.

Art. 4 3. § l . .J (:!:l:t:'Ji lHJ1kl'<'.ywd-w llY u il:.' uk o "l ' o.y ł Jat 17 lub jes t ubezwłasnowolnio,ny, ,prawa jeg .... ..... ykonywają: ojcil:'c, matka, opi ek u n lu b osoba, P,J t.!

Jd ór cj ~ta lą pizl:zą pok rzywdzon y pozosŁaie.

§ 2Jeż:di p o,krzywdzonym jest nie p e łnol e tni

od ,la t 17 do 2 1, to prawa jego- Ila równi,.. nim modą 'wykc-nywcć o3'Joby, wym~enionl: w ~ 1, o ile 1lie-p;ł . uoletni l(,ln u si ę ni l: sprzeciwi.

Nr 76.

Dzi elI nik Ustaw.

Art. 44J eże li po kr zywdzoną jes l osuba prawn a , lo :prawa os o,by lcj wyk o ny wa je j u s tawowy

przechla wi c icI.

Art. 45\Y/ ra'zl e s m wrc i pokrzywdzoneg·!)

prawa jego wykonują: mał żone k, rodzi ce, d z i'c·:;i i wnuki.

Art. 46Po'luzywd zo n y oraz inn e osoby , wymienione w a rt. 43 do 45, 111 Ggą wyk o nywać s we pr a wa osobiście alb o pr zez p ełno mo cnika , będącego

CJbrOJlcą w ojs k o.wyro.

R o z cl z i a ł

§ 1

Pokrzywdzony przcslęp:>twem, ściganym z o ska r że nia prywalnega, nale żą c ym d o właściwo·ści s ądów wojskowych, ma celem sp ow od o",ania ścigania wni e ść s ka r gę do zwierzchnika s ąd u ­ 'w o-karn e;g o , d o os·karżyci e la pub.Jicz nego w sądzie wojskowym, .do sądu w O;Sk ow 2g0 , do 'Przełożonej władzy wo-js:kowej podejrzanego, do ż andarmer i i lub do policji. pań stw owe j. jakie ja k iej p odstaw ie.

§ 3Oskarżyciel o wi pryw a tnemu przys ługują

'llprawnienia strony, jeże'li k odeks nini e jszy ni c stan owi inacz e j.

Art. 48

Jeżeli postęp o wanie wszczęto wskutekskangi', wniesione? przez jednego lub :k ilku pokrzywdzonych, inne osoby pokrzywdzone tym samym czynem mogą się do 1:eg. :J postępo 'wania przyłączyć aż do rozpo'częcia rozprawy g· łównej

Art. 49J eże:li śmie rć pokr.zywdzonego nastą­

piła po- wniesieniu przezeń skar'gi, to- prawa pokrzyw.dzoneg·o :służą osobom, wymieni onym wart. 45, o ile przystąpią do sprawy w 't er:m inie zawitym trzymi e sięcznym od da'ty śmierci p o!krzywdzonego,

Art. 50§ 1. Od s tąpienie oskarżyciela prywatr.cgo od skargi przed rozpoczęci em rozprawy głów­

!lej powoduje umorzenie postępowania.

§ 2Odstąpienie oskarżyciela prywatnego od

skargi' 'po' roz.poc.zęciu r ozprawy ,g'łównej, a przed przystąpieni'em sądu do narady nad wyro·k iem, powoduje umorzenie postępowania tylko wtedy, gdy nastą:pi,ło za zgodą oskarżonego.

§ 3W przypadku wskazanym w ~ 2 ni e nastąpi jednak umorzenie postępowania, ieżeIi oskar' życiel publiczny w sądzie wojskowym z'e w zględu

na interes publiczny ,oskarżenie nada'l po'p ie ra.

Rozdział IV.

Oskarżon!y .

Art. 51§ 1. Ten, przeciw:k o któremu toczy

dochodzenie, nazywa się pode,jrzanym, a· ten, przeciwko· 'kit.ó remu wszczęto postępowanie sądo­ we - ,oskarżonym.

§ 2Gdy kodeks nini eiszy używa w znaczeniu

ogó,lnym wyrazu oskarżony, sLosuje się odnośne prze · pisy także do po'd ejrlanego.

Art. 52Oskar żo ny może żądać ju ż p odczas

śledztwa albo dochodzenia, prowadzonego przez prokuratora wo·jsko'w ego lub na jeg o .z lecenie, aby mu się przestępslwo mu za.rz uco no i na

Art. 53O ska r żo ny m oż c nIC odpowiadać n a

za daw ane mu pytania.

Art. 54C o do ,ka żdego oska r ża n ego zbiera si"

dane, dotyczące jego tożsam o ści, stopnia w ojsko w e go, w iek u, wyznania, s to sunk ów rodzinnych i mająl­ kowyc h, przebiegu służby i kwa,l ifikacji sł u ż,bowYC:1, oraz w zmi a nek o nim w rejestrach }<arnych i w ewidencji kar, prowadzonej przez władze woj sk owe .

Art. 55

§ 1Oskarżony, pozostający n a wol

no śc i , jest obowią za ny stawić się na ka żd e wezwanie s ądu w ojskowe go lub .p row ad z ącego do chod ze ni e p rokuratora w o jskowe go i 'zawiadomić s ąd, wzg l ę d­ nie pr okuratora, o każde j zmianie miejs ca zamicsz]{ania.

§ 2W ra zie nieusprawi ecHiwionego nie s tawi en nictwa oskarżDnego można' ,go· spro wadzić :pr zymuso w o

R o z ci z i a ł

§ 2Prze'p isy art. 43 do 46 stosuje się odpo,wiccl

nio.

12.33 537. ':"Y J a~!lI()[10 , III.

Oskarżyciel prywatny.

Art. 47P OL

V.

Obrońcy.

Art. 56§ 1. Oskarżony ma pra wo kor zy~; t a ć

z pomocy 'jednego obrońcy woj skoweg o .

§ 2Kilk u oskarżonych w sprawie m ':Jźc korzyz p om ocy jedne go ohrollcy wo; s-k oweg o, gdy

obrona jednego z nich ni e jes t w spr.ze.cznnści z obroną drugieg o. s tać

Art. 57Jeżeli oskarżony jes t niepełnoletni

lub ubezwła,sno'w o,ln io ny, prawo w Y'brania dl ari cbrollcy wojskowe go służy r ównież iego o,jcu, matce, opiekunowi i osobie, pad której stałą pi ec zą pozost a je .

Art. 58Obrońcami wo j,skowY'mi mo gą ;być nie

pozostający w czynnej służbie wojsko'wei:

a)oficer.awie au·dyŁorowi·e oraz generalawie, przeniesieni z korpusu oficerów audytorów d o korpusu generałów;
b)adwokaci wpisani w P o!.sc e na l is tę adwokatów; ej profeso r owie lub docenci prawa polskiej szkoły akademickiej państwowej lub prz e z Pańslwo uznanej; jeż e li zostaną na. swą prośbę wpisani na' listę obroń­ ców wojskowych.

Art. 59O wpisaniu na listę obroI'iców w o jsk owych rozstrzy,g a na pods t awi.e swobodnej oc e ny

Minister Spraw Wojs,kowych, uwzg'lędniając zachodzącą 'potrzebę od:powie dniej iJo ści obnHlców woj skowych w danej miejscowości oraz osobiste kwalifikacj'e pro'sz ące\go. Odmowa Wipisu nie wymaga uzasadnienia.

Art. 60§ 1. Minister Spraw W o,jsk owych zarządza wykreślenie obroI'icy 'z listy obroI'iców wojsk owy.: h

a)na prośbęohroI'icy woj,sl{Qweg o; bl w raz ie utracenia przez obroI'icę wojskowego warunków, wymienionych wart. 58.

§ 2Minist e r Spraw Wojskowych może zarzą­

C! ZlC wykr e ślenie obroI'icy z hsty obroIlCów w o jskowy ch:

1234 Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537. aj w przypadku .c za.sowe,,go zawieszenia obroń­ cy wO~ls:kowe'i~o w wykonywaniu adwokatury; bl w przypadku ukarania obrońcy wojskowego pr'z yna jmni'cj ,dwukrotnie karą porządko­ wą za wykroczenie porządkowe w sądzie wojis kowym; cj ze względu na podniesione przeciw obrońcy wojskowemu poważne, dyskwalifikujące go zarzuty.

Art. 61§ 1. Przed wszystkimi sądami wojskowymi w pierws zej instan.cji, nawet w tok u śl edztwa

oraz w toku dochodzenia prowadzonego bezpośre­ dnio przez prokuratora wojsk0wego, oskarżony musi mieć obrońcę:

a)jeżeli nie ukończył lat 17;
b)jeżeli jest głuchy lub ni emy; cl jeżeli zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności.

§ 2Oskarżony o zbrodnię musi mieć obrońcę

na rozprawie głównej.

Art. 62§ 1. Sędzia wojskowy, stojący na czele sądu, wyznacza oskarżonemu obrońcę z urzędu

a)w przypadkach, wskazanych wart. 61, jeżeli oskarżony nie ma obrońcy wojskowego z wyboru; bl na prośbę oskarżon e go, który z powodu ubóstwa nie może pon ieść kosztów obrony, jeżeli udział obrońcy jest w danej sprawie wskazany;
c)na prośbę o skarżonego, gdy na miejscu nie ma obrońcy wojskowe go gotowego podjąć się obrony, jeżeli udział obrońcy jest w danej sprawie wskazany.

§ 2\Y/yznacz enie obrońcy z urzędu do rozprawy rewizyjnej zależy od uznania sędziego wojskowego, stojącego na czele sądu odwoławczego

Art. 63§ 1. Do obrony z urzędu wyznacza

zasadniczo obrońcę wojskowego, zamieszkałego w miejscowości, w której odbywa się rozprawa albo toczy się dochodzenie lub śledztwo.

§ 2Obrońca wojskowy, wyznaczony do obrony

z urzędu, nie moż e bez ważnych powodów odmówić przyjęcia obrony w miejs cu swego zamieszkania.

O ważności powodów odmow y decyduje ostatecznie sędzia wojskowy, stojący na czele sądu. się

Art. 66§ 1. Nie może pełnić czynności obroń­

cy wojskowego z wyboru: aj kto był lub ma być słuchany w danej sprawie jako świadek lub biegły;

b)małżon ek zwierzchnika sądowo-karnego, oskarżyciela, sędziego wojskowego, asesora lub pokrzywdzonego;
c)kto ze zwierzchnikiem sądowo - karnym, oskarżycielem, sędzią wojskowym, asesorem lub pokrzywdzonym jest spokrewniony lub spowinowacony w linii prostej bez ogranIcze nia albo w linii bocznej aż do stopnia między dziećmi rodzeństwa;
d)kto pozostaje względem jednej z osób wymienionych pód b) w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli;
e)adwokat, który został czasowo zawieszony w wykonywaniu adwokatury.

§ 2Powody wyłączenia od czynności obrońcy

trwają nawet po ustaniu lub unieważnieniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.

Art. 67Nie mogą być wyznaczeni do obrony

z urzędu:

a)osoba, co do której zachodzą przeszkody wymienione wart. 66;
b)ofice r, pełniący czynną służbę wojskową i posiadający stopień wojskowy wyższy, niż przewodniczący rozprawy, lub będący przełożonym któregokolwiek z członków składu sądzącego;
c)oficer, będący p o dwładnym oskarżonego;
d)w sprawie o przestępstwo przeciw karnoś­ ci - podwładny oficera, przeciw któremu to przestę pstwo spełniono.

Art. 68, Obrońca, wyznaczony do obrony z urzędu w sądzie I instancji, nie jest obowiązany, z wyjątkiem przypadku ponownego wyznaczenia, do, udziału w rozprawie rewizyjnej; jest jednak obowią­ zany współdziałać przy zakładaniu rewizji lub wnoszeniu odpowiedzi rewizyjnej,

Art. 69Do czasu doręczenia oskarżonemu

odpisu aktu osk a rżenia obrońca może porozumiewać sie( z oskarż o n ym aresztowanym tylko za zgodą i w ob e cności sędziego wojsk owego lub oskarżyciela publicznego; po doręczeniu odpisu aktu oskarżenia wolno mu porozumiewać się z nim sam na sam.

Art. 64§ 1. Gdyby powierzenie obrony

z urzędu obrolicy w ojskowemu nat r afiało na szczególne trudności, wy znacz a siG do ob rony z urzędu sę­ dziego w o jsk owe go , a systenta lub oficera, odby wają­ cego wojskową aplikację sąd o wą .

§ 2

Jeżeli w y znaczenie s;:; dziego woj:;kowego, asystenta lub oficera, odbywając e~:o wojskową. aplikację sądową, do obrony z ur z ę du jest utrudnion<:!; sęd z ia wojskowy, st ojący na czele sądu, zwraca się do zwierzchnika sąd o wo-karnego o wyznac ze nie d o obrony z urzędu innego oficera, pozostającego w czynnej służbie wojskowej.

Art. 70§ 1. Pełnomocnictwo, udzielone obroń­

cy wojskowemu, upoważni a do prowadzenia sprawy we wszystki,ch instancjach, jeżeli nie zawiera pod ty m względem wyraźnego ograniczenia.

§ 2Mo że być ono udzielone na piśmie lub

uslnie wobec sądu.

Pr zy wyznaczaniu obrońcy z urzędu

Art. 71Ka ż da osoba, wezwana przez sąd

wojs kowy na świadka , pówinna stawić się w miejscu, Art. 65, n a Je ż y stosować odpowieJnio p rz epis art. 56.

KSIĘGA III.

DOWODY.

Rozd z : ał I.

Świadkowie.

Nr 76. dniu i godz.inie, w skazanych w wezwaniu i pozosta(; aż do zwolnienia.

Art. 72Swiadka, który nie może stawić się

z povvo du chorohy lub kalectwa, można przesłuchać w jego mi eszkaniu .

Art. 73Y/I razie polrzeby p rze słuchania Prezydenta Rzeczypo spolitej, Generalnego Insp e ktora

Sił Zbrojnych , l'hczelnego Wodza luh Marszalka Polski, sąd zwro.c a się d o n i e$~o pisenw ic o wyzn acze ni,.:: miej>.ca i czas u pr zes łucbania .

Art. 74Przesluch anie osób, ], orzystającydl

z przywi leju zakraio wośc i, f}Llbywa się z zachowa11iem ustavy, umów lub w;lalonych zwycza jów między­ nc.roc1owych .

Art. 'j/j, 1235 Dziennik Ustaw. Poz. 537.

Nie wolno prz es łuchiwać jako św i ad- ka: al dllchow negn co do [aktów, o kt órych dowiedział się na spowie2zi; hl oororicy oskali;one go co do hktów, o których się od niBgo dowiedział p~'zy uclzielan ill porady prawnej lub prowadzeniu sprawy.

Art. '16 . J eżeliśw .iilclck oc1m a 'lVia zeznań z powodu taj emnicy zawodow~i. v. sąd nie uzna za możli­ we go zwolnić, przeduchanie odbywa się przy drzwiach zamknię tych.

Art. 77§ L Żołnierzy i urzędników publicz nych, chocia żby ju ż ni c poz:osta'v:.tli w czynnej służ­

bie, wojno słuchać jako swiadl,ów co do okolicznosci, na które rozciąga si ę ich obowiąz ek zachowania tajemnicy urzedowej, jedynie ~a zezwoleniem ich obecnej lub os tatnio prz eł.::' ;!:onej ,·vJa d zy s łl1żb()w~j.

§ 2

Zezwolenia wolno odmówić jedynie wle dy, gdyby zrażenie z<2znania wyrząd z ić mogło poważną szkodę Państwu.

§ 3Sąd może zwrócić

sic: o z\"olnienie ż·::>łnic­ rza lub unędnika publicznego z o bowiązku zachowania tajemnicy do wład zy naC/:eJn2j odnośnego działu zarządu pallslwowego .

Art. 78§ L Mają prawo odmówić zeznali

a)małżonek oskarżonego; bl krewny i powinowaty oskarżoneóo w linii pr os tej; .
c)krewny oskarżonego w linii bocznej aż do slopnia między dziećmi r'Jdzeńdwa;
d)brat i siostra małżonk". oskarżonego;
e)osoba związana z oskarżonym z tytułu przysposobienia. ~ 2. Prawo odmowy zeznali hwa nawet po 11stanln lub unieważnieniu małżeństwa lub przysposobien1a.

§ 3O prawie odmowy zeznań należy osoby te

b uprzedzić .

Art. 79

Jeżeli osoba, wymieniona wart. 73, złożyła. zeznanie, a nas:ępnie przed złożeniem zeznar ia na przewodzie fądowym w pier",:,szej instancji o .~:wiadczy, ,';e chce z p rawa odmowy Skorzystać, poprzednie jej zez:1anie nie może słu żyć za dowód i nie może być odczytane ani odtworzone.

Art. 80, § L Świadek m D pra wo nic odpowiadać na pytan ia co do okoliczności, klórych ujawnie- nie mogłoby narazić na odpowiedzialność za przejego samego lub osobę, pozostającą z nim w sto o.unku, wskazanym wart. 78.

§ 2O prawie

należy świadka uprzedzić, stępstwo tym

Art. 81

Świadka, po uprzedzeniu go o odpowiedzialności za ll1eprawdziwe zezna'nia, należy zapytać o imię, nazwisko, stopień wojskowy, wiek, wyznanie, zajęcie, przynależność służbową, miejsce zamie szka nia i stosunek do stron

Art. 82

§ 1. Po ohzymaniu danych, wskazanych wart. 81, nakiy odebrać od świadka przysięgę, jeżeli kodeb nini('iszy nie stanowi inaczej; przej odebraniem przy s ięgi należy go pouczyć o znaczeniu tego a ktu

§ 2

Świadkom, klórzy w danej sprawie zeznawali już pod przysięgą, przypomina się przy ponownym przesluchanill poprze dnio złożoną przysięgę, chyba że sąd uzna za koni e czne ponowne zaprzysiężel1le.

Art. 83§ 1. Swiadek składa przysięgę wedlug roty następu j ącej

" Przy s i ęgam P anu Bogu \Vszechmogącemu i \Y/sz echw iedzącemu, że b~dę mówił szC';;crą prawdę, nicze.go nie ukrywając z tego, co mi jest wiC'.dome. Tak mi, Panie Boże, dopomóż" .

§ 2

Osoby, wyz nając e reJif~ i ę chrześcijańską , przysięgają przed lu zyże m .

§ 3Osoby, wyznające re::1i gi ę mojżeszową, trzymają prawą rękę na torze - 2 ks. Mojżesza 20 rozdz

7 wiersz.

Art. 84, § 1. Swiade1c składa przysięgę poza sęd z ią lub odczytując 11a głos jej rotę, przy czym wszyscy, nie wyłącz a i ąc sądu, stoją.

§ 2Niemi piśmienni sJdadają przysięgę przez

podpisan ie roty. Niemi niepi ś mienni przysięgają przy pomocy tlumacza, czyniąc znaki. wlarznjąc Art. 85, § 1. Nie sklad"ją przysięgi:

a)nic letni co lat czternastu; bl osoby, które z powodu choroby psychicznej lub innego zakłócenia czynności psychiczny ch nie zdają sobie sprawy ze znaczenia przysięgi; cl podejrzani o udział w czynie, będącym przedmiotem postępowania, lub o działall'ość przestępną, pozostającą w ścisłym związku z działaniem oskarżon ego ..

§ 2Duchowni llznanych prawnie wyznań nie

składają przysięgi.

Art. 86§ 1. Ś'.viadkowie, niewvmienieni v..'

art. 83 § 2, 3, składają w miejsce przysięgi zapewnienie, że zeznają prawdę niczego nie ukrywając, wcd;,~ formy i trybu, zawartych w przepisach obowiązują­ cych w sądownictwie powszechnym.

§ 2Przepi r.y, dotyczące przysięgi i jej skutków prawnych, stosuje się odpowiednio

Art. 87§ 1. Przesłuchanie co do samej sprawy zaczyna się od wezwania świadka, aby opowie dział wszystk~ co mu wiadomo VI' sprawie, po czym

sąd, a następme strony mogą zadawać mu p~7tania, 1236

§ 2Świadkowi okazuje się

dotyczące jego zeznaó.

Nr 76 ..

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

§ 2Na postanowienie odmowne

dowody rzeczowc,

Art. 88Jeżeli między zeznaniami świadków

zajdą sprzeczności, sąd może zarządzić stawicnie ich ~:o bie do oczu.

Art. 89§ 1. W razie nie usprawiedliwion ego

ni es tawiennictwa świadka, podlegającego sądownic­ twu wojskowemu, sącl wojskowy może zarządzi':: przymusowe sprowadzenie świadka. Niezależnie od tego należy świadka, będącego żołnierzem, pociągnąć do odpowiedzialności sądowej lub dyscyplinarn e j za niewykonanie rozkazu, jeżeli świadek otrzyniał od ~wego przełożonego rozkaz stawienia się przed są­ dem.

§ 2O przymusowe sprowadzenie i -- w razie

potrzeby - o ukaranie świadka, nie podlegającego sądownictwu wojskowemu, który nie stawił się bez usprawiedliwienia, zwraca się sąd wojskowy do sądu grodzkiego miejsca zamieszkania lub pobytu świad­ ka, który ma postąpić tak, jakby świadek nie stawił się przed tym sądem . W przypadkach nie cierpią­ cych zw łoki może sąd wois.kowy zarządzić przymusowe sprowadzenie świadka przez policję paóslwową lub żandarmerię.

Art. 90§ 1. W razie odmowy złożenia zeznarl lub przysięgi przez świadka, podlegającego są­

downictwu wojskowemu, sąd może zarządzić niezwłoczne aresztowanie świadka na czas, nie przekraczający jednego miesiąca. Areszt uchyla się, jeżeli świadek złoży zeznania, przysięgę lub jeżelj spr awę w danej instancji ukol1czono.

§ 2W razie odmowy złożenia zeznaó lub przysięgi przez świadka, nie podlegającego sądownictwu

wojskowemu, sąd wojskowy może zarządzić areszlowa nie, przewidziane w § 1, a niezależnie od tego mo;:8 zwrócić się o ukaranie świadka do sądu grodzkiego miejsca zamieszkania lub pobytu świadka, który ma postąpić tak, jakby świadek odmówił złożenia zeznali lub przysięgi przed tym sądem.

Art. 91§ 1. Jeżeli rozprawę przerwano lub

odroczono z powodu niestawiennictwa albo odmowy zloże nia zeznaó lub przysięgi wszyscy, których nieusprawiedliwione niestawiennictwo lub odmowa stały się powodem przerwy lub odroczenia rozprawy, ponoszą odpowiedzialność solidarną za zwrot zwią­ zanychz tym kosztów, O ile sąd nie postanowi inaczej.

§ 2Na osoby, podlegające sądownictwu wojskowemu, obowiązek zwrotu kosztów, wymienionych

w § 1, nakłada sąd wojskowy; co do innych osób sąd wojskowy zwraca się do sądu grodzkiego miejsca za mieszkania lub pobytu tej osoby o nałożenie obowiązł,u zwrotu tych koszlów. Sąd grodzki ma postą­ pić lak, jakby nieusprawiedliwione nies~aw}ennictwo lub odmowa złożenia zeznali albo przysIęgI zdarzyły się w tym sądzie.

Art. 92Na poslanowienia, wydane w myśl

art. 89 (1. 0 91, służy zażalenie.

Art. 93§ 1. Sąd wojskowy zwalnia świadka

od kary i zwrotu kosztów, jeżeli świadek w ciągu dwóch tygodni od dnia niestawiennictwa udowodni, że niestawiennictwo jego było usprawiedliwione. służy zaża­ lenie.

R oz dział II.

Oględziny, biegli i tłumacze.

Art. 94

§ 1W razie po tr zeby sąd dokonywa

oględzin miejsca, rzeczy lub ciała . .' .

§ 2Oględzin , połączonych z obnazel1lem cIała, dokonywa s ię w miarę możności za po ś r ednictwem

osób lej samej płci . Sędzia może b yć przy lym obecny tylko w razie polrz:cby.

§ 3Oględzin zwłok dokonywa się ZCl.wsze przez

lekarza, w fuiarę możności przez lckarzawojsko wego.

Art. 95§ 1. W przypadkach, wym<,.\~a iących

specjalnych, sąd wzywa biegłych .

§ 2Jako biegłych nal eży w miarę możności

wzywać żołnierzy w czynnej s łużbie wojskowej, Jdórzy posiadają potrzebne wiaclamo ś ci specjalne. wiadomości

§ 1Do pclnicnia czynno śc i biegłego

oraz każdy, kto uprawia zawód stwierdzający jego wiedzę w dan e j dziedzinie.

§ 2Okoliczność, że ktoś jest świadkiem w danej sprawie, nie wyłącza przesłuchania go jako bi e

Art. 96obowiązany jest biegły sądowy

głego.

Art. 97

§ 1. Nie mogą być biegłymi osoby, któlych w myśl art. 75 nie wolno przesłuchiwać jako ~wiadków lub które w myśl art. 78 mają prawo odmówić zeznaó.

§ 2Jeżeli zachodzą ważne powody, osłabiają­

ce zaufanie do danego biegłego, sąd wzywa w jego miejsce innego. .

Art. 98§ 1. Jeżeli zachodzi podejrzenie zadania gwałto'i\'nej śmierci, zarządza się otwarcie

zwłok przez lekarza.

§ 2Do otwarcia zwłok należy, w miarę moż­

ności, prócz biegłego zawezwać również lekarza, który ostatnio udzielał pomocy zmarłemu.

Art. 99, § 1. Jeżeli zachodzi podzjrzenic śmierci z otrucia, należy przez chemika lub odpowiedni urząd albo zakład dokonać zbadania wnętrzności l innydl przedmiotów, mogących mieć związek z otruciem.

§ 2

Do badania należy w razie potrzeby zawezwać również lekarza ,

Art. 100§ 1. J eże li zachodzi potrzeba zbadania stanu umysłowego oskarżonego, sąd wzywa

przynajmniej dwóch lekarzy, w miarę możno ści psychiatrów. . § 2. Biegli mogą żądać oddania oskarżonego pod obserwację w zakładzie le-::zniczym.

§ 3Potrzebę, czas trwania oraz miej sce obserwacji określa sąd. Obserwacja powinna trwać nie

dłużej, niż $ześć tygodni . . \// przypadkach wyją!1\O­ wych sąd może na wnio sek bicl~łych przedłt,,~yć ten tel min na czas ściśle okre~lony.

§ 4Na postanowien ie, nakazują-::c ob serwac j ę

w zakładzie leczniczym, s łuży za.żalenie, Nr 76.

------
--- --- ----- - - -- - hl przesłuchania osoby, nic mówiąc ~j ję7.yki~11l zrozum i a ł ym dla sądu ; cI przekl <!du pisma, spo r ządzonego w obcym

§ 5,Jeż eli karaln\)śĆ czyIlu uskarżolH':: I!O zależy

od ustal enia stallI! ulllysloweao p)krzywdznnego, lu przepis § 1 stosuje się równicż do po krzywdzonego, A rt. 10 1. § 1. .leżeli zachodzi potrzeba wyjaśnienia okolicznosci, które; ocena wymaga znajomości szluki dowodzenia lub wyższej sztuki wojennej albo pewnej szczególnej umiejętności wojskowej, sąd zwraca się o opinię do komi$ji wojskowo-naukowej,

§ 2Or~aniza cię oraz tryb postępowania komisji wojsl<owo-naukow e j określa rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych

Art. 102B iegly sl-.:lada sądowi ustnie lub pisemr.ie dok ładne sprawozdanie ze swoich spostrzeżeri oraz opartą na nich opini~

Art. 103§ J, Biegły składa przysięgę wed ł ug

roty następującej: "Przysięgam Panu Bogu Wszechmogącemu i Wszechwie d zącemu, że powie rzone mi obowiązki b i egłego wykonam z ca ł ą sumie:1noscią i bezstrol"!nością Tak m i, Pa nie Boże, języku. § 2, Tł umacz składa przysięgę według roty następującej: " P rzysię~am Panu Bogu Wszechmogącem'l Wszechwiedzącemu, że powierzone m i obowiązki tłumacza wykonam z całą Sllmiennośc i tt. Tak mi, Pan ie B oże, dopomóż"'. i

§ 3Do tłu m aczów stosuje

przepisy, dotyczące biegłych. a w poszczególnych sprawach na nią .

Art. 134§ 1. Biegli mogą za zgodą sądu przeakta sprawy w calosci lub w części oraz zadawać oskarżonemu i świadkom pytania, potrzebne

do ustalenia opinii.

§ 2Biegłym należy okazać dowody rzeczowe

dotyczące splaw, w których mają wydać opinię, ~Iądać

Art. 105Sąd kieruje badaniem dokonywanym

przez b iegłych, a jeżeli warunki badan ia tego wymagają, może wyznaczyć bie,!!lym termin do złożenia ooin i; oraz wydać im za pokwitowaniem przedmiou legające badaniu. . ty,

Art. 106Jeżeli przedmiot badania m oże ulce

zniszczeniu lub zmianie przy badaniu, należy w miarę możr.ości pozoslawić część lego przedmiotu w przechowaniu sądowym,

Art. 107Jeżeli opinia bieg,łych jest nle)asna

lub sp rzeczna, sąd m oże l.a r ządzić ponowne przesłu­ chanie tych samych b iegłych lub wezwać innych .

Art. 108Zamiast wzywania bieg ł ych lub n ieod ich wezwania sąd może zasięgnąć opinii

odpowiedmego urzędu lub zakładu. zalcżnie

Art. 109§ 1. W sprawach o pod rab ian ie p olsk ich pieniędzy i znaków obiegowych sąd zasięga

opinii urzędu lub zakładu , powołanego do drukowania banknotów lub b icia monel. § 2, W sprawach o podrab ianie p i eniędzy i znaków ob iegowych obcych sąd, w r azie potrzeby, zasięga za pośr ednict wem Ministra Spraw Wojsko wych opinii właściwego urzędu lub zak ł adu zagranicznego.

Art. 110§ 1. Sąd wzywa odpowiedniego lIu macza , jeżeli zachodzi p otrz e ba

aj przesłuchania głuchego lub niem ego, z którym sąd nie może por ozumie:: się bezpo średnio; odpowiednio jątkowych.

Roz d zia ł dopomóż", objęciu stanowiska, się

Art. 11

L § L Przepisy art. 71, 8 t. 83 § 2, 3, arL 84 § 1, art. 86, 87 i art. 89 do 93 stosuje się odpowiednio do bi eg ł ych i tłumaczów.

§ 2Przym usowe sprowadze nie b iegłyc h i tłu­

maczó w należy stoso wac tylko w przypadkach wyIII.

Rewizja i zatrzymanie rze czy.

§ 2Biegły sądowy sklada przysięgę tyiko przy

powołuje się 1237 Dziennik Ustaw. Po z, 537.

Art. 112§ 1. U osób podle1!ających sądownic ­

twu wojskowemu, podejrzanych o popel nienie p rze' stępstwa, wolno dokonywa c rewizji osobistej lub domowej celem ich ujęcia, wykryc ia dowodów winy al· bo przedmiotów, uzyskanych przez przestępstwo lub u l egających przepadkowi .

§ 2U innych osób' lub w innych miejscach wolno dokonywać rewizji tyllw w tedy, jeżeli zachodzi

uzasadnione przypuszczenie, że się tam znajdują; osob 3. podejrzana o przes t ę pstwo podlegająca są­ downictwu wojs kowe m u, a lb o przedmioty, stanowią­ ce dowćd p rzcstępstwa, uzyskane przez przes t ęp­ stwo takiej osoby lub ulegające przepadkowi.

§ 3Ograniczenia wymien:one w § 2 nie mają

zaslosawania w obrę b ie wspólnych kwater wojskowych i innych pomieszczeń wojska lub marynarki woje nnej a lbo leż w miejscu, w którym przest(( pstwo p opełniono lub podejrzanego ujęto, alb o w którym podej rzany schronił się wskutek pośc i gu.

Art. 113, Rewizji osob istej należy dokonyw mia r ę możnośc i za pośrednic t wem osoby tej same j płci, wać

Art. 114§ 1. Rewizji domowej w porze noc nej wolno dokonywać ty lko

aj w pr zy padkach n ie cierpiącyc h zwłoki, jeże­ li c hodzi o p rzestępstwo, za które ustawa p rze pisu je ka r ę pozbaw ie n ia wolności co n ajmniej do szcśc i~ mies i ęcYi bJ w lokalach, otwarlych w lej p orze dla Pllb liczno.sci; cJ w lokalach, k (órz służą za miejsce schadzek przestępców al b o do p rzec howywania rzeczy p och odz ą cych z przestępstwa, albo do zawodowego uprawiania nierządu lub gier h azardowych. §, 2. ~a porę il~cną ~~aża. się czas od godziny dwudzlestel p ierwsze) do sJOdme),

§ 3R e~ i zję 1"0Zp~czętą za dnia można prowa dzić nadal mimo nastama p ory n ocnej

1238 Dziennik Ustaw. Poz. 537.

Art. 115§ 1. Rewizji w pomieszczeniu urzę­

du państwowego lub samorządowego albo przedsię­ biorstwa pallstwowego dokonywa się po zawiadomieniu przełożonego urzędu lub przedsiębiorstwa albo jego zastępcy.

§ 2Rewizji w pomieszczeniu, zajętym przez

wojsko lub marynarkę wojenną, dokonywa się w obecności przełożonego danej jednostki wojskowej (formacji, zakładu, urzędu) lub wyznaczonego przezeń zastępcy, a w przypadkach nagłych w obecności organu inspekcyjnego (dyźurnego).

Art. 116Rewizji w biurze lub mieszkaniu

osób, korzystających z przywileju zakrajowości, wolno dokonywać tylko za zgodą właściwego przedstawiciela dyplomatycznego.

Art. 117§ 1. Osobę, u której rewizja ma się

odbyć, zawiadamia się o celu rewizji i wzywa się do obecności przy niej.

§ 2

Jeżeli gospodarza lokalu nie ma na miejscu, wzywa się do obecności przy rewizji przynajmniej jednego dorosłego domownika lub sąsiada.

Art. 118§ 1. Jeżeli przeprowadzający rewinie jest sędzią, powinien okazać osobie, u której

rewizja ma się odbyć, polecenie sądowe.

§ 2W przypadkach nie cierpiących zwłoki

jeżeli polecenie sądowe nie mogło być wydane przed rewizją, należy zwrócić się do sądu o zatwierdzenie rewizji i doręczyć je w ciągu czterdziestu ośmiu gudzin po odbyciu rewizji osobie, u klórej ją przeprDwadzono. zję

Art. 119Przedmioty zabrane

należy spisać, a na 7.ąciJ.nie osoby, brano, wydać jej pokwilowan:e. przy rCW1ZJI od której je ode-

Art. 120§ 1. Przedmioty, mogące służyć do

ustalenia isloty czynu luL do wykrycia sprawcy, należy, po dokonaniu oględzin i sporządzeniu dokładne­ go opisu, wziąć 'v przechowanie sądowe albo oddać na przecl1C'wanie właścicielowi lub innej osobie godnej zaufania z obowiązldem przedstawienia ich na każde żądanie Sądli i z zakazem ich zbycia 1l1b przeks:dak enia.

§ 2Dowody ]'zcczowe naldy odpowiednio za··

hczpieczyć i w rni,H~ możności opieczętować. mająca tl siebie przedmioty, stanowiące dowód przestępstwa, uzyskane przez przesf.ępsl\vo lub ulegające przepadkowi, odmawia ich wY(lania, można zarządzić ich odebra- Arf. 121.

§ 1

Idcli m;oba, nIe.

§ 2Jeżeli przedmioty odebrał nie sędzia, to

odbi2rający powinien niezwlocznie zwrócić się ch są­ du o zatwierdzenie odebrania.

Art. 122§ 1. Osobę, podlegającą sądownic­

twu wojskowemu, która odmówiła wydania rzeczy następnie t! niej znalezionych, sąd skazuje na areszt do dwóch tYi~odni.

§ 2Jeżeli osoba, podlegająca sądownictwu

wojskowemu, której udowodniono , że posiada 11 siebie przcdn .oty vvymienione wart. 121, odmówiła ich wyclania, a drogq rewizji nie można ich odoaleź .." l" sąd wtljskuwy może zarządzi0 niezwłoczne areszto- Nr 76. wanie tej osoby na czas do dwóch tygodni, a w razie ponownej odmowy - na czas do jednego miesiąca.

Areszt uchyla się, jeżeli przedmioty wydJ.no, odnaleziono je, albo jeżeli sprawę w danej instancji ukoń­ czono.

§ 3

Jeżeli warunki, wymienione w § 1 lub § 2, istnieją co do osoby, nie podlegającej sądownictwu wojskowemu, wówczas sąd WJjskowy zwraca się do sądu grodzkiego miejsca zamieszkania lub pobytu danej osoby o ukaranie jej; sąd grodzki ma postąpić tak, jakby odmówienie wydania nastąpiło wobec tegl) sądu.

§ 4Przc:pi5'u artykułu nint<?jszego nie stosuje

się do tego, kto bądź sU.m jesl podejrzany o dane przestępstwo, bądź może zW01nić się od składania zeznań.

§ 5Na postanowienia sądu, wydane na zasadzie artykulu niniejszego, służy zażalenie

Art. 123§ 1. Jeżeli jednostka wojskowa (formacja, zakład, urz-?,d) albo też urząd, zakład lub

przedsiębiorslwo pal'ls\woW'"' od których sąd zażą­ dał przedmiotu l\lb dokllITlE:ntu, odmawiają ich wydania, sąd mcże zwrócić się do v.rladzy naczelnej odnosnego działu zarz~dll palistwowego o polecenie wydania przedmiotu lub dokumentu.

§ 2\Vydania wolno odmówić jedynie wtedy

gdyby vvydauie lub ujav.rnicnie wyrządzić: mogh, p~­ ważllą szlwJe Paóstwll. ~rt. 124. § 1. .~~)reSpDll(lellClę i inl' c p": piery, znaleZIOne przy reWIZ)l , można prze!Zliłdać b,~z z~,) " dy m:oby, li k iórcj je zlnkzio;lO. .

§ 2Jeżeli II osoby niepodejrzanej o popełnie­

nie p,·zeslępslwa (art. 112 § 2) dokonywa rewizji nic sędzia i ni2 prokurator wojskowy, a zachodzi polrzeba przejrzenia lakiej korespondencji lub papierów mimo spn:eciwu osoby, II której je z!laleziono, należy nic przegIqdając opieczętować je i przesiać do sądu lub do prokuratora wojs·l<owegu. Osoba, od klórej papiery odebrano, może je opi,:cz<;!rJ: wać własną pieczęcią. .

A:rt.

1~5. Do obecności przy rozpieczętowaniu przejrzenIU l<orespondencji i papierów wzywa się w miarę możności osobę, od której je odebrano .

1

Art. 126§ L Urzędy poczlowe, telegraficzne

i kolejowe są obowiązane, slowwnie do pcstanowienia sądll, wydawać sądowi lub prokuratorowi wojskowemu l,orespondencję i przesyłki, wysyłane prze? oskarżonego lub do niego adresowane.

§ 2Na postanowienie sądl1 służy zażalenie

Ad. 127. W przypadkach nic cierpiących zwło­ ki prokurator wojskowy może żądać wstrzyman(Cl wydania adresatowi lub nadawcy wskazanych w art. 126 korespondencji i przesyłek aż do czasu uzyskania polecenia sądu, nie dłużej jednak nlż trzy dni.

Art. 128Jeżeli potrzeba zatrzymania korespondencji pocztowej lub telegraficznej, albo przesyłek kolejowych lub pocztowych wyniknie VI toku

dochodzenia, należy złol.yć odpowiedni wniosek są­ dowi wojskowemu, który po rozpo:r.naniu poszlak wydaje postanowienie.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

Nr 76. ----------------------------------------Art. 129. Korespondencję i przesyłki wydaje się tylko sądowi lub prokuratornwi wojskowemu i tylko sąd lub prokurator wojskowy mają prawo je otwierać. Przepis art. 125 należy tu stosować.

Art. 130Przedmioty uzyskane

za pnmo~ą przestępstwa, jeżeli nie są niezbędne d? ustalema istoty przestępstwa albo do zwraca się pokrzywdzonemu. wykrycIa sprawcy, 1239 ----------------------------------------Art. 134. § 1. Tymczasowe aresztowanie może nastąpić tylko na mocy postanowienia sądu wojskowego, wydanego na wniosek prokuratora wojskowego.

§ 2Na postanowienie w tym przedmiocie słu­

ży zażalenie.

§ 3Jeżeli sędzia wojskowy nie zgadza się z

wnioskiem prokuratora wojskowego o tymczasowe aresztowanie, przedstawia sprawę wojskowemu są­ dowi okręgowemu do rozstrzygnięcia.

Art. 131§ 1. Jeżeli zachodzi wątpliwość co do

osoby lub praw właściciela przedmiotów, odebranych

Art. 135Tymczasowe aresztowanie może naod oskarżonego, oddaje się je aż do. czasu prawomo~­

stąpić wtedy tylko: nego rozstrzygnię.cia spra;-vy karn~J na przechowall1~ sądowe lub osobIe godnej zaufa.ma, pod warunkaml,

a)gdy zachodzi uzasadniona obawa, że oskarwskazanymi wart. 120 § 1. żony będzie się ukrywał, albo

§ 2

Jeżeli do czasu prawomocnego rozstrzybJ gdy zachodzi uzasadniona obawa, że oskargnięcia sprawy karnej nie zgłosi się nikt z wykazażony będzie nakłaniał świadków do fałszy­ niem niewątpliwych praw właściciela, wówczas nawych zeznań lub w inny sposób starał się leży odebrane przedmioty oddać sądowi powszecho usunięcie dowodów przestępstwa, albo nemu, który ma pnsląpić w ten sposób, jak gdyby cJ gdy wzgląd na dyscyplinę wojskową wymaprzedmioty pochodziły z postępowania karnego, któga tymczasowego aresztowania oskarżone­ re toczyło się przed nim. go, będącego żołnierzem w czynnej służbie

§ 3W przypadku, wymienionym w § l, przed- •

wojskowej, albo mioty, ulegające szybkiemu zepsuciu i zniszczeniu,

d)gdy oskarżony nie ma w kraju ani stałego sprzedaje się z przetargu publicznego przez zarząd miejsca pobytu, ani określonego źródła gminy lub policję pańslwo'wą a osiągnięte pieniądze utrzymania lub gdy nie można ustalić jego składa się do sądu powszechnego na rzecz osoby, tnżsamości, albo która wykaże prawa własności do tych przedmiotów,
e)gdy oskarżony jest przestępcą nałogowym, przysługujące jej przed sprzedażą . zawodowym lub recyd y wistą.

KSIĘGA IV. śRODKI ZAPOBIEGAWCZE.

Rozdział 1.

Zawieszenie w czynnościach służbowych.

Art. 132§ 1. Zwierzchnik sqdowo - karny moz powodu wszczęcia lub prowadzenia d oc hodze nia albo poslępowania sądowego, zawiesić w czyn·

nościach służbowych poJejrzanego lub osk::użoneg ćl, będącego żołnierzem w czynnej służbiewojskQwej.

§ 2To samo uprawni enie służ y z wierzchniko-wi sądowo-karnemu w slosunl,u d o osó b, ldóre na

zusadzie stosunku publicznoprawn ego ,] uh umownego pełnią s łu ż bę w poszczególnych u zia łJch administracji wojskowej. że R o z d z i a ł II.

Zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie.

Art 133§ 1. Schwytanego n~ gorącym u czynku, lub bezp oś rednio pOlem w czasie po·ścigu, l{ażdy

ma prawo za trzyma ć, j ;;ż eli zachodzi obawa ucieczki schwytanego lllb j eżeli nie można ust a lić jego tożsa­ mości. § 2, Schwytanego, podlegającego właściwości sądów woj skowych, należy nat-ychmiasl oddać w rę­ ce żandarmerii lub innej władzy w ojsk owej, prokuratora wojskowego lub sądu wojskowego, a gdy ich ni e ma na mie jscu - w ręce policji państwowej.

§ 3

Inną osobę , niż wymienioną w § 2, naleiy natychmiast od dać w ręc e policji paIlslwowej, prokuratora przy s ądzie powszechnym lub sądu grodzkiego,

Art 136§ L Je żel i zach o dzą warunki, niezbędn e do wydania pos tanowienia o tymczasowym

aresztowani!!; a y-wloka mogłaby spowodować ucieczkę podejrzanego lub z~tlarcie >~laJów przestępstwa, albo też spowodować uszczerbek. dla dyscypliny wojskowej, przysługuje prawo zatrzymania podejrzanego podlegającego właściwości sądów wojskowych:

a)jego pnelożollclllll wOjSkOWl>nlU i miejscowej władzy garnizonowej;
b)żan darm e rii; el zwier zchni kowi sądowo -karn e mu; dj prokura torowi wojskowemu; ej sę dzi emu vvojskowemu.

§ 2Gdy zwłoka groz i n iebezpieczcTlshvem a

nie mo ina uzy skać wkroczenia władz lub organów, wymienionych w § l, prawo zatrzymania podejrz anego, podlegają cego właściwo śc i sądów w ojskowy ch, s łuży również prokuratorowi przy sądzie powszechnym i organom policji pal1 3lwowe j.

§ 3

Za trzymanie oficera "IN przypadkl1 , wymie nionvm w § 2, ma być zaniechan e, jeżeli n a w ezwanie {,daje się on dobrowolnie do władzy wojskowej, wymienionej w § 1, lub -- jeżeli nie ma jej w dan e j miejscowości do miej scowej komendy policji pa ri · stwowej.

§ 4

W, przypadkach, wymienionych w § 2, 3, jeżeli zatrzymanego natychmiast s ię nie zwalnia, należy oddać go niez wlocznie wład zy wojskowej, wymienionej w § 1.

Art. 137§ L Zatrzymanego, podlegającego

wluściwości sądów wojskowych, należy niezwłoczn ie dostawić do prokuratora woj skowego lflb oddać go do jego rozporządzenia.

1240 D zicnnik Ustaw. Poz. 537. .- - - - - - --

§ 2ProklIrator wojskowy p{)willien nielwf(Jczpn:eslllchilĆ oskarżonc~o

;.:apolll<lniu si" ;.: zebranymi poszlakami bądź zar;.:ądzić wypuszc1. cllic go na wolność, bi\di lI,;ys\;:ać poslanowienie sądu o tymczasowym aresztowaniu.

§ 3Postanowie nie o aresztowaniu należy doręczyć podejrzanemu najpóźniej w ciągu '18 godz:in

od chwili zatrzymania go prze,; władzę.

IHC i ]1 :) Art. 138, § t. Aresztowanego tymczasowo nanatychmiast wypuścić na wolność, jeżeli ustaną przyczyny, dla których aresztowanie nastąpiło.

§ 2

W toku dochod:.:enia i śledztwa wypuszczenie na wotność przez sędziego wojskowego nastąpić może tylko za zgodą prolmratora wojskowl,:;RO. W razie bra ku zgody - sędzia wojskowy przedstawia sprawę wojskowelIlll sądowi okręgowemu do leży !"Ozstrzy~Jl ięcia.

§ 3W toku dochodzenia zarządzenie wyposz czenia na wolność może wydać takl.e prokurator

wojskowy.

Ad. 139. § 1. W czasie mobilizacji uchyla się przed mobi lizacją tymcLasowe aresztowanie oskarżonego, pozostającego w czynnej s ł nż­ bie wojskowej lub powołan·zgo do pełnienia tej s lll ż­ by, jeże l i ze względu na okoliczności czynu nie należy oczekiwać skazania na karę śmierci lub karę wi ęzienia wyżej dwu lat. Uchylenie ly.m czasowe~o aresztowania postanawia sąd na wniosek prokuralora wojsko wego.

§ 2P rzepisu § l nie stosu je się, jeżeli tymczasowe aresztowanie pozostaje w związku ze zbr0dnią

s tan u, p l·lestępslwem przeciw interesolIl zewnę tr z­ nym P allstwa i slosunkom międzynarod ·::n\'ym, lub zbrodnią albo wys t ępkiem przeciwko bez piecz ellstwu Państwa. zarząd:wne Art_ 140. § I . T ymczasowe nresztowanie po' dejrzanego w loku dochodzcnia m ·:Jże trwać najwyżej dwa miesiące, Należy lo lIw idocz nić w PQsianowieniu sądu.

§ 2Na uzasadniony wniosek prokuratora wojskowego sąd może przedłużyć tymC:7.asowe areszto wanie jeszcze najwyżej O miesiąc. Dalszego przed ł u­

żenia udzielić nie można.

Art. 141§ 1. Tymczasowe aresztowanie w 10

1m s ledztwa łącznie z dochodzeniem, może trwać n ajwyżej sześć miesięcy.

§ 2Dalszego przedłużenia tymc zasowegn aresztowania sąd m oże udzielić wtedy tylko

aj gdy zachodzi konieczność dokonania czvnności śledczyc h poza granicami Polski, albo hJ gdy ze względu na szcze~ólne okoliczności sprawy sąd uzna, że śl2dz~wa w terminie wskazanym w § 1 nie można bylo ulH"Iliczyć.

Nr 76• .i.!o, b~d<l<;eg() żołnicrzelll w czynncj li łui.bie wojsl,oWl!j, pod lizczo.::gólny do;.:Ór pr;.:cło%: o!lc j wladzy w ujl:. kowej.

§ 2W postanDwicniu sąd określa czas t rwania

dozoru oraz cel !ego środka zapobiEgawczego.

§ 3Oddany pod dozór jesŁ obowiązany stosować się do wszelkich ogranicze ń jego swobody, ublwiającyc h wykonywan ie (bzom, określonych przez

sąd lub przez przełożoną władzę·

Art. 143§ 1. O sk arż onemu, który nic jest żoł­

nie r zem w czynnej służbie wojskowej, sąd może na wniosek prokuratora wojskowego z akaza ć wydalania s i ę z miejsca zamieszkania albo oddać go pod dozór policji paiJstwowej, wójLa lub sołt ysa, albo pod dozór innej wlaclzy, klóra te;:!o się podejmie, jeżeli śr od­ ki Le są w d,,-nym przypadku wystarczające.

§ 2\V razie zakazu wydalania się nie wolno

oskarżonemu opuszczać miejsca zamieszkania b ~z zezwolenia sądu a w toku dochod zenia - bez zezwolenia p rokuratora wojskowego.

§ 3Oddany pod dozói ma nadto obowiązek

zgłaszania się do władzy dozorującej w odst ępa ch czasu, oJ.:reślonych w poslanowieniu sądu, ldóry prócz tego zobowi ą zać może oskarżonego do innych cg ralliczet't jego swobody, uła twia jących wykonywanie dozoru .

Art. 144J cżeli oskari.ony nic stosuje się do

wydanych na zasad:.:ie art. 142 lub 143, sąd władny jest na wniosek pr ok urato ra wojskowego zarządzić tymczasowe aresztowanie oska rż onego . zarządzcri R o z d z i a I IV.

Listy gończe i żelazne.

Art. 145§ 1. J eżeli miejsce p oby tu oskarżo­

nego nie jest znane, sąd z własnej inicjatywy lub na wniosek prokuratora w ojskow·zgo zarządz a poszukiwanie oskartoncgo p rzez władze i organa wojskowe lub policję pallstwową·

§ 2W toku dochodzenia zarządzenia takie wydaje prokurator wojskowy

Art. 146Jeżeli o skarżony zbiegi lub ukrywa

a w toku dochodzenia prokurator wojskowy , może zal"lądzić r ozes łanie listów goiJczych za oskarżonym, o ile zilpadb postanowienie sądu o aresztowaniu. się, sąd,

Art. 147W listach gOllczych wymienia się

aj wladzę, która jc ro zsyła, bl imię i nazwisko a w miarę możności - dokładny rysopis oskarżo n ego z dołączenie;n jego podobizny, o raz szczegó ł y niezbędne do ust alenia jego tożsamoś<;i, cj stopieri wojskowy i przydzia ł s łużbowy oskarżonego, R o z d z i a I ITT.

Szczególny dozór przeło żcnej władzy woiskowe j, zakaz wydalania się, dozór poli cji.

§ 1Uznając potrzebę 7aslosow"lIi"

s ąd wo j.~k(, wy może na wniosek prokura tora ·.\Iojs!(()we~o oddać oskarżone-

Art. 142

ś r odka zapobic1awczc~o,

d)zarzucane mu przes tę pstwo, cI osta tnie Z!lane miejsce zamieszkania (przed wcieleniem do for mac ji wojskowe j) i gmill ~, do której oskarżony należy, f} poslanowienie o lymczR50wym aresztowaniu, gl wezwanie knżdl!.!!o, kto zna miejsce pob ytu oskarżonego, do zawiadomienia o nim Ilaj- Dziennik~ Ustaw.

Nr 76. bliższej władzy wojskowej, sądu, żandar­ merii lub policji państwowej i do zatrzymania oskarżonego w miarę możności.

Art. 148§ 1. Listy gończe należy rozesł,ać j~l~

najśpieszniej władzom wojskowym, w szczegolnoscl ~andarmerii, ponadto zaś policji pallstwowej i urzę­ dom gmin w okolicy, w której oskarżony przypuszczalnie się ukrywa; w razie potrzeby należy spowodować dals:ze rozpowszechnienie listów gOliczych, a w szczególności także obwieszczenie ich w dzien- nikach oraz plakatowanie.

§ 2Sposób rozpowszechniania listów goń­

czych, wybór pism, w których m~ją być ogłoszone, oraz miejscowości, w których mają być plakatowane, zależy od uznania władzy, która rozsyła listy gończe.

Art. 149Listy gończe należy niezwłocznie odwołać, gdy ustaną przyczyny, które spowodowały

ich rozesłanie.

§ 1Jeżeli oskarżony przebywający

za granicą złoży oświadczenie, że stawi się do sądu wojskowego w oznaczonym terminie pod warunkiem odpowiadania z wolnej stopy, Minister Spraw Wojskowych może mu wydać list żelazny.

§ 2Wydanie listu żelaznego można uzależnić

od złożenia kaucji w gotówce lub papierach wartościowych albo poręczenia.

Art. 150

Art. 151§ 1. List żelazny zapewnia oskarżo­

nemu pozostawanie na wolności aż do zapadnięcia wyroku w sądzie pierwszej instancji, jeżeli oskar~ony:

a)sŁawi się w oznaczonym przez sąd terminie;
b)nie będzie się wydalał bez pozwolenia sądu z obranego lub wyznaczonego mu miejsca pobytu w kraju; c} nie będzie nakłaniał świadków do fałszy­ wych zeznaI'l lub siarał się w inny sposób usuwać dowodów przestępstwa.

§ 2Niedohzymanie warunków, wymienionych

w § l, powoduje . aresztowanie oskarżonego oraz przepadek kaucji lub ściągnięcie sumy poręczenia, jeżeli je złożono.

KSIĘGA V.

PRZEPISY PORZĄDKOWE.

Rozdział l.

Doręczanie wezwań i innych pism.

Art. 152Wezwanie i inne pismo, wysyłane

przez sąd woj;skowy, pow.inno być opatrzone podpisem sędziego, a wysyłane przez prokuratora wojskowego - podpisem prokuratora.

Art. 153W wezwaniu należy wskazać

a} imię, nazwisko, stopień wojskowy i przynależność służbową w2zwanego, a co do osób nie pełniących czynnej służby wojskowej - imię, nazwisko i adres wezwanego;

b)w jakim charakterze i w jakiej sprawie się go wzywaj Poz. 537.

1241

c)mIeJsce, dzień i godzinę stawiennictwa; d} nazwę i dokładny adres wzywającego sądu lub prokuratora wojskowego;
e)skutki niestawiennictwa.

Art. 154§ 1. Pisma doręcza się w listach z

pokwitowaniem zwrotnym przez pocztę albo przez funkcj'Onariuszów sądowych lub prokuratorskich a osobom, pozostającym w zakładzie karnym --- także przez funkcjonariuszów t e goż zakładu. . § 2. Adresat może odebrać pismo bezpośrednio w sekretariacie sądu lub prokuratury.

Art. 155

Pisma adresowane do miejscowości, w których nie ma urzędu pocztowego ani nie jest zorganizowane stałe doręczanie korespondencji, doręcza się za pośrednictwem zarządu gminy.

Art. 156Żandarmeria i policja państwowa

doręcza pisma, jeżeli doręczenie pozostaje w związ­ ku z czynnością, zleconą żandarmerii lub policji państwowej przez sąd wojskowy lub prokuratora wojskowego.

Art. 157

Do doręczeri pism przez pocztę, zarząd gminy lub policję państwową, stosuje się przepisy, obowiązujące w sądownictwie powszechnym, jeżeli nie wydano przepisów szczególnych.

Art. 158

§ 1. Wezwania i inne pisma, przeznaczone dla żołnierzy w czynnej służbie wojskowej, przesyła się ich przełożonej władzy wojskowej celem doręczenia lub zarządzenia stawienia się sŁo­ sownie do wezwania.

§ 2Wezwania i inne pisma, przeznaczone dla

osób uwięzionych, przesyła się w tym celu przełożo­ nej władzy więziennej.

§ 3Wezwania i inne pisma, przeznaczone dla

osób, nie wymienionych w § 1, 2, przesyła się bezpośrednio tym osobom, jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej.

§ 4O wezwaniu osoby, będącej w służbie kolei

albo żeglugi wodnej lub powietrznej, zawiadamia się jednocześnie bezpośrednią zwierzchność osoby wezwanej.

Art. 159Żołnierzom w czynnej służbie wojskowej oraz osobom uwięzionym doręcza się pisma

do rąk własnych.

Art. 160§ 1. Innym osobom, niż wymienionym wart. 159, doręcza się pisma w miarę możności

do rąk własnych.

§ 2Jeżeli z powodu nieobecności takiej osoby

nie można doręczyć jej pisma do rąk własnych, doręcza się pismo dorosłemu domownikowi, a w jego braku - sąsiadowi lub dozorcy domu.

§ 3Jeżeli się nikt nie znajdzie, ktoby pismo

chciał przyjąć, zostawia się je w miejscowym urzę­ dzie gminy lub w urzędzie pocztowym.

§ 4W razie doręczenia pisma sąsiadowi lub

dozorcy domu, albo pozostawienia go w urzędzie gminy lub pocztowym, przybija się na drzwiach mieszkania adresata zawiadomienie, komu pismo doręczono.

Art. 161

Pismo, przeznaczone dla korporacji, stowarzyszenia, zakładu lub związku, albo spółki, 1242 .._--------

-- -- - -- dla obrońcy lub pełnomocnika strony, można w razie nieobecności VI lokalu biurowym osoby, upoważ­ nion ej do przyjmowania pism, don:!czyć także zas tęp­ czo do rąk każdej osob y, zatrudnionej w biurze ,' a w braku takich osób - doz orcy domu , gdzi e biuro się znajduje.

Art. 162§ 1. Jeżeli oskarży ciel prywatny, nie

pozostaj ący Nr 76 .

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

-- _ ._ -_._ - -- w czynnej służbie wojskowej, któremu doręczono wezwanie na rozprawę główną, zmienił następnie miejsce zamieszkania i nie za wia domił o tym sądu, to wezwania i inne pisma, wysłane mu pod ostatnim znanym adresem, uważa się za dorę­ czone.

§ 2Przepis § 1 stosuje się również do oskarżyciela prywatnego, pozostającego w czynnej służ­

bie wojskowej, który po doręczeniu wezwania na rozprawę główną zbiegł .

Art. 163§ 1. Odbierający p ismo stwie rd za jego doręczenie podpisem włas norę c znym ze w skazaniem daty doręczenia; jeżeli odbierający pismo jest

niepiśmienny lub odmawia podpisu, to dorę cz ający sam oznacza datę doręczenia oraz przyczynę braku podpisu.

§ 2Dowód doręczenia prz esyła się władzy

wysyłającej pismo.

Art. 164§ L Jeśli ze względu na brak czasu

lub z innych przyczyn doręczenie wezwania w sposób, przewidziany w kodeksie niniejszym, byłoby szczególnie utrudnione, można wzywać świadków lub biegłych telegraficz nie, telefonicznie lub w inny sposób, najodpowiedniejszy ze względu na okoliczności; żołnierzy w służbie czynnej wzywa się tą drogą przez ich przełożoną władz ę.

§ 2Niestawiennictwo osób, wezwanych w

myśl § l, poci ąga za s obą ustawowe skutki niestawiennict w o tyle tylko, o ile sąd nie będzie miał wąt­ pliwości, że wezv, anie doszło zawczasu do wiadomości wezwanego.

Art. 165Niezachowanie przepisów art. 154 do

164 nie powoduje nieważności doręczenia, jeśli osoba, dla której wezwanie lub inne pismo było przeznaczone, oświadczy, że wezwanie to lub pismo otrzymała.

Art. 166Przymusowe sprowadzenie żołnierzy

w czynnej służbie wojskowej przeprowadzają orga. na wojskowe, innych za~ os~b - policja p.ańst.wo~a., a w przypadkach nie cIerpIących zwłokI rowmez zezwolenia przeglądać w kancelarii , sąd Ll lub prokuratury a kta sprawy i robić z nich notatki.

§ 2

Zezw o.Ienia udziela sędzia wojskowy, prowadzący spraw ę, a w toku dochodzenia prokurator wojskowy. Po ukończeniu postępowania zezwolenia udziela sędzia wojskowy, stojący na czele są­ du, a co do akt dochodzenia - prokurator wojskowy.

Art. 169§ 1. Strony, ich obrońcy, pełnomocni­

cy i ustawowi przedstawicie le mogą za zezwoleniem władz, wymienionych wart. 168 § 2, robić z akt sprawy odpisy oraz otrzymywać w ra zie uzasadnion e j po trzeby odpisy uwierzyt elnio ne.

§ 2W sprawach o prze stępstwa wymienione

wart. 139 § 2 można robić odpisy z akt sprawy lub otrzymywać odpis y uwierzytelnione tylko za zezwoleniem Naczelnego Prokuratora Wojskowego.

Art. 170§ 1. Sprawę należności i wysokośc

za wydanie uwierzyt elnionych odpisów z akt sprawy określa rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych.

§ 2Oskarżonemu służy prawo otrzymania

bezpłatnie jednego odpisu każdego dotyczącego go orzeczenia lub zarządzenia. opłat

Art. 171Nie można o dmówić zezwolenia na

przejrzenie akt sprawy i robienie notatek oskarżo­ nemu lub jego obrońcy po dor ęc zeniu oskarżonemu odpisu aktu oskarżenia.

Art. 172Prokurator wojskowy

ma prawo prz eglądać "kta, robić notatki i odpisy w każdym czasie oraz żądać przesłania mu akt, jeżeli to nie tamuje bi egu postępowania .

Art. 173

§ L Przesłanie akt innym władzom, prócz sądowych i prokuratorskich, zależy od uznania sędziego wojskowego, prowadzącego sprawę, a W toku dochodzenia - od uznania prokuratora wojskowego. Po ukończeniu postępowania przesła­ nie akt może zarządzić także sędzia wo,jskowy, stojący na czele sądu, a co do akt dochodzeniaprokurator wojskowy. .

§ 2Przesłanie innym władzom, prócz sądo­

wych i prokuratorskich, akt sprawy o przestępstwa, wymienione wart. 139 § 2, zależy od uznania Naczelnego Prokuratora Wojskowego. żandarmeria.

Art. 167§ 1. Osoba, mająca przymusowo sprooka zuie wezwanemu nakaz dostawienia i wzywa 'go, aby' się z nią udał na miejsce

wskazane w nakazie.

§ 2W nakazie dostawienia należy wymienić

szczegóły, wskazane wart. 153.

§ 3W razie oporu sprowadzający ma prawo

R o z d z i a ł III. wadzić wezwanego użyć siły.

R o z d z i a ł II.

Przeglądanie akt oraz sporządzanie i otrzymywanie odpisów.

Art. 168§ 1. Strony, ich obroń'cy, pełnomoc­

nicy i ustawowi przedstawiciele mogą po otrzymaniu Terminy.

Art. 174

Do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego przepis prawa liczy dany termin.

Art. 175Koniec terminu, któryby miał upły­

nąć w niedziel t: albo w inny dziel! uznany za święto powszechne lub narodowe, przypada na następny dzień nieświąteczny. jeżeli

Art. 176

§ 1. Termin uważa się za zachowany, przed jego upływem pismo zostało nadane w Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537. u~zędzie pocztowym lub telegraficznym, a przez żoł­ ll1e~za. w czynne j służbie wojskowej lub przez osobę UWięZIOną złożone u przełożonej władzy wojskowej względnie w komendzie (zarządzie) zakładu karnego. . . § 2. W przypadku, gdy kodeks zezwala na zło­ zenIe ustnego wniosku lub oświadczenia do protokołu wobec 1Nładzy przełożonej, termin uważa się za zachowany, jeśli przed jego upływem taki wniosek lub oświadczenie złożono.

Art. 177§ 1. Zawite są tylko terminy, które

ustawa wyraźnie za takie uznaje.

§ 2Czynność, spełniona po upływie terminu

zawitego, jest nieważna.

Art. 178

§ 1. Jeżeli uchybienie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona mo·że w siedmiodniowym terminie zawitym od daty ustania przeszkody zgłosić wniosek o przywrócenie terminu.

§ 2

Jednocześnie należy dopełnić czynności, która miała być w terminie wykonana.

Art. 179§ 1. O przywróceniu terminu, dotyrozstrzyga na posiedzeniu poza rozprawą sąd, w którym środek odwoławczy należało złożyć, a jeżeli środek odwoław­

czy należało złożyć nie w sądzie - sąd powpłany do rozstrzygnięcia środka odwoławczego; w innych przypadkach rozstrzyga sąd, w którym sprawa się toczy.

§ 2Na postanowienie odmowne służy zaża­

lenie. czącego środka odwoławczego,

Art. 180Wniosek o przywrócenie terminu nie

zaskarżonego orzeczenia, lecz władza, która wydała orzeczenie, sąd właściwy do rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu, lub sąd odwoławczy moż e wstrzymać wykonanie.

Odmowa wstrzymania nie wymaga uzasadnienia. wsŁrzymuje wykonania R o z d z i a ł IV.

Protokoły.

Art. 181

§ 1Z przebiegu czynności w toku

postępowania karnego spisuje się protokoły.

§ 2Spisania protokołu wymaga w szczególności

a} przesłuchanie oskarżonego, świadka lub biegłego w toku śledztwa lub dochodzenia prowadzonego bezpośrednio przez prokuratora wojskowego;

b)rewizja i odebranie rzeczy;
c)oględziny sądowe;
d)posiedzenie niejawne ;
e)rozprawa główna i rewizyjna; f} narada sądu co do winy i kary.

Art. 182§ 1. Protokół sporządza się równi et

jcżeli st;ona zgłasza ustnie wniosek, nic wymagają­ cy podpISU ohrOlicy wojskowego, a w szczególności­ w razie zapowiedzenia lub wywodu środka odwo- 1243 ławczego, odpowiedzi reWIZyjne), wniosku o przywrócenie terminu lub wskazania dowodów. albo w razie złożenia ustnego doniesienia lub ska~gi o popełnieniu przestępstwa.

§ 2Szerego.w cy i podo.ficerowie pozostający

w czynnej służbie wojskowe j mogą wnioski i oświad­ czenia, wymienione w § 1, przedstawić ustnie do protokołu wobec przełożonej władzy wojskowej. Protokół należy bezzwłocznie przesł ać sądowi.

Art. 183Z przebiegu posiedzenia niejawnego

może być sporządzony wspólny protokół dla wszyst- kich spraw w tym dniu rozpoznawanych. zawartych w takim protokole postanowieI1 się do akt sprawy.

Odpisy załącza

Art. 184§ 1. Czynności protokolanta może

wykonać: sędz ia wojskowy, który nie wykonywa czynności protokołowan ej , asyst ent sądu wojskowego, oficer odbywający wojskową aplikację sądową, albo funkcjonariusz sekretariatu sądowego.

§ 2Jeżeli zachodzi potrzeba spisania protokołu przez prokuratora wojskowego, czynności protokolanta może wykonać: prokurator wojskowy, który

nie wykonywa czynności protokołowane;, asystent prokuratury wojskowej, oficer odbywający aplikację w prokuraturze wojsk owej, albo funkcjonariusz sekretariatu prokuratury.

Art. 185§ 1. W razie niemożności spisania

protokołu przez osoby, wymienione wart. 184, można przybrać jako protokolanta oficera, podoficera lub każdą inną osobę wiarogodną.

§ 2W przypadkach, w których kodeks niniejszy przewiduje złożenie ustnego wniosku lub

oświadczenia do protok ołu wobec przełożonej wła­ dzy wojskowej protokół taki spis?6 może tylko oficer.

Art. 186§ 1. Protokolant składa przysięgę

roty następującej: "Przysięgam Panu Bogu Wszechmogą­ cemu i W szechwiedzącem1.l, że powierzone mi obowią:z:ki protokolanta wykonam z c ałą sumiennością. Tak mi, Panie Boże, dopo. . moz.

§ 2Przepisy art. 82 § 1 zdanie drugie, art. 83

§ 2, 3, art. 84 § 1 i art. 86 stosuje się odpowiednio. według ,ł

Art. 187§ 1. Do protokołu wciąga się

a)dokładne o,z na!c zenie miejsca i czasu. dokonanej czynnośd, b} imiona i nazwiska, stopień wojskowy i przydział służbowy osób biorących w niej udział, c} przebieg całej czynności, d} wnioski i oświadczenia stron,
e)z,apadłe postanowienia i zarządzenia.

§ 2Osoby, bi'orące lldzi,ał w czynności m06ą

żądać wcilągnięcia do protokołu wszystkieóo 'co d~tyczy ich praw lub interesów. h , .Art. ~88 .. Zezn~nia i oświadczenia osoby przedo protokołu z możliwą do- słuchIwane) wCIąga Się kładnością· 1244 Dziennik Ustaw. Poz. 537.

Nr 76. -----------~~----------~--

Art. 189Protokół stanowi wyłączny dowód

zachowania form postępowania, chyba że udowodniono f,a ,łsz lub omyłkę.

Art. 190

§ L Protokół rozprawy oraz posiedzenia niejawnego podpilSuje przewodniczący i protokolant; w postępowaniu wojennym protokół rozprawy podpisuje kierownik rozprawy i protokolant

§ 2Każdy inny protokół podpisują wszystkie

osoby biorące udział w danej czynności. Przed podpisaniem protokołu należy go odczytać i zaznaczyć to w protokO'le.

§ 3Osoba, mająca podpisać protokół, może

zgłosić zarzuty co do jego treści;. Zarzuty takie wpisuje się do pro,tokołu.

§ 4O odmowie podpisania protokołu przez

osobę, mającą go podpisać, czyni się wzmiankę w protokole.

Art. 191Wszelkiego rodzaju poprawki i uzu-

pełnienia należy umieścić w końcu protokołu przed podpisaniem lub w osobno podpiisanym dopisku.

Art. 192§ 1. Dopóki sąd, w którym protokół

rozprawy sporządzono, nie przesłał akt do sądu wyższej instancji, strony mają prawo żądać sprostowania lub uzupełnieni,a protokołu, wskazując na nieścisłości lub opus'Zczenia.

§ 2Ządanie sprostowania lub uzupełnienia

protokołu załatwia przewodniczący po wysłuchaniu protokolanta, a w r,a,zle potrzeby i asesorów.

Oświadczenie protokolanta i asesorów należy dołą­ czyć do akt sprawy.

KSIĘGA POSTĘPOWANIE VI.

PRZYGOTOWAWCZE.

R! o z dz i a ł I.

Dochodzenie.

Art. 193§ 1. Każdy ma prawo, a każdy urząd

i przełożony wojskowy w zakresie swe.go dzi,abnia ma obowiązek, dowiedziawszy się o popełnieniu przestępstwa, należącego do właścirwości sądów wojskowych a ściganego z urzędu, zawiadomić o tym prokuratora wojskowego, oficera sądowego, zwier7,.oChnika sądowo-karnego, przełożoną władzę wojskową podejrzanego, wladzę garnizonową lub żanda.rmerię, a jeżeli takie zawiadomienie jest utrudnione - poHcję, wójta lub sołtysa.

§ 2Zołnierze w czynnej służbie wojskowej zawiadamilają o przestępstwach zasadniczo w drodze

służbowej. przed sądem wojskowym o przestępstwie i o przedsięwziętych czynnościach.

§ 2Jeżeli jednak okoliczności przypadku wymagają

a)przeprowadzenia szczególnie dokładnego dochodzenia;
b)przeprowadzenia dochodzenia poza obrębem jednostki wojskowej (formacji, zakładu, urzędu);
c)zastosowania szczególnych środków celem zebranica dowodów winy lub poszlak, albo wykrycia lub zabezpie,czenia osoby podejrzanego;
d)wezwania pomocy służbowej cywilnych organów bezpieczellslwa publicznego; przełożona władza wojskowa zarządza jedynie konieczne zabezpieczenie śladów i dowodów przestęp­ stwa, poruczając bezzwłocznie żanda,rmerii przeprowadzenie dalszego dochodzenia. Zandarmeria zawiadamia niezwłocznie właściwego prokuratora wojskowego o przestępstwie i o przedsięwziętych czynnościach.

§ 3

Obowiązki wymienione w § 1 ciążą róworaz na żanda'rmerii, znajdujących się na,jbliżej miejsca popełnienia przestępstwa lub pobytu podejrzanego jeżeli przeło­ żona władza wojskowa podejrzanego nie może wkroczyć na czas.

§ 4

Jeżeli wkroczenie władz wojskowych, wymienionych w § 1 i 3, nie może na czas nastąpić, wówczas policja państwowa lub organa sądownic­ twa powszechnego przedsiębiorą wszystko co potrzeba, aby zabezpieczyć ślady i dowody przestęp­ stwa, a o przedsięwzitętych czynnościa·ch zawi,ard amiają na:tychmiast prokuratora w01jskowego.

§ 5Jeżeli o przestępstwie, wymienionym

w § l, dowie się najpierw wójt lub sołtys - zawiadomi natychmiast żandarmerię albo najbliższe dowództwo wojskowe lub policję państwową, a do czasu ich wkroczenia przedsvębierze wszystko co potrzeba, aby zabezpieczyć ślady i dowody przestęp­ stwa. nież na wbdzy garnizonowej

Art. 195

§ 1. Władze i organa wojskowe motoku dochodzenia zwracać się do władz cywilnych, a w szczególnośd do prokuratorów, o dokonanie czynności urzędowych, które mają na celu zabezpieczyć ślady i dowody przestępstwa, jeżeli c. zynności te wchodzą w zakres działania danych władz cywilnych i są dopuszczaLne wedle obowiązu­ jących je przepisów.

§ 2O dokonanie czynności wymienionych

w § 1 należy się zwr,acać do władz cywilnych tylko wówczas, jeżeli dana czynność nie może być bez większych trudności dokDnana przez władze lub organa wojskowe. gą w W razie popełnienia w budynku zalub marynarkę wojenną albo w obrębie jednostki wojskowej (formacji, zakładu, urzędu) przestępstwa ścilganego z urz·ędu, nie należącego do właściwości sądów wojskowych, przedsię­ bierze właściwa władza wojskowa albo żandarmeria wszystko co potrzeba, aby z.abezpieczyć ślady i dowody przestępstwa oraz zawiadamia właściwego

Art. 196

Art. 194§ L Przełożona wł,adza wojskowa

dowiedziawszy się o przestępstwie, ściganym z urzę­ du a należącym do właściwości sądów wojskowych, przedsiębierze wszystko co potrzeba, aby zabezpieczyć jego ślady i dowody, korzystając w razie potrzeby z pomo,cy żandarmerii, oraz zawiadamia natychmiast wła'ścnwego oskarżyciela publicznego jętym przez wo.j,s ko Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537. oska'rżycieIa publicznego lub policję państwową przestępstwie i o o przedsięwziętych czynnoś c.ira ch.

Art. 197

Jeżeli prokurator wojskowy otrz,y ma zawiadomienie lub w inny sposób dowie się o popełnieniu przes,tępstw a, ściganego z urzędu a należącego do właściwości sądów wojskowych, albo też jeżeli prokur,aJtor wojskowy otrzyma skargę wniesilo ną w myśl a rt. 47, przeprowadza w miarę potrzeby dochodzenie bezpośrednio albo też zleca przeprowa dzenie dochodzenia żandarmeri~.

Art. 198§ 1. Dochodzenie ma na celu wyja ś ­

nienie, czy isto tnie popełniono przestępstwo, kogo można o nie podejrzewać i czy jest dostateczna podst'a wa, by oskarżyciel mógł żądać wszczęc.i\a postę­ powania sądowego.

§ 2Dochodzenie polega

aj na rozpytywaniu podejrzanych i osób, które mogą coś wiedzieć o przestępstwie lub jego sprawcy, bl na zbieraniu niezbędnych informacji co do osoby podejrzanego, a zwłaszcza co do pobudek jego działania, stosunku do pokrzywdzonego, stopnia rozwoju umysłowego, charakteru, dotychczasowego życia i zachowanila się po spełnieniu przestępstwa, cl na dokonywaniu wywiadów i innych czynności, wynikających z istoty dochodzenia.

Art. 199§ 1. W toku dochodzenia pwkuraltor

wojskowy i żandarmeria mogą zwracać się do władz i organów wojskowych i cywilnych o udzielenie potrzebnych wyjaśnień ,j wiadomości oraz o spełnienie posz.c zególnych czynności, wynikających z istoty dochodzenia.

§ 2Prokurator wojskowy i żandarmeria, prowadząc dochodzenie, ma,ją prawo wzywać osoby do

stawienia się, z oznajmi,eniem skutków, przewidzianych wart. 89.

§ 3Wniosek o przymusowe sprowadzenie

oraz o ukaranie za nilestawiennictwo stawia w są­ dzie, wymienionym wart. 89 § 1 lub § 2, prokurait or wojskowy lub żandarmeria. Sprowadzenie nie stawającego może zarządzić także prokurator wojskowy.

Art. 200

§ L Z przebiegu czynności, dokonywanych w toku dochodzenia przez prokuratora wojskowego, spisuje się protokoły, stosując odpowiednio pr,z episy art. 181 do 191; z przebiegu czynności, dokonywanych w t oku dochodzenila przez inne wła­ dze lub organa, sporządza !$ię zapiski. § ' 2. Zapiski z przesłuchania pode,j rzanego i świadków, sporządzone przez żandaiflnerię w toku dochodzenia zleconego przez prokuratora wojskowego, mają b yć odczytane osobie przesłuchanej i przez nią podpisane. Przepis art. 190 § 3, 4, należy tu stosować.

Art. 201§ L Jeże,l'i 'p rokurator wojs!ko-wy

, uzna, że okolicznoś'ci 'Pl'zy>toczone w za'w i adomieniu lUlb w skardzeoskarżycie<la prywatnego a,1bo wyni. ki dochodzenia wymagają wszczę'Cia postępowania 1245 sądowego, tD wno-si o prze,p rowadz'e nie śledztwa lub składa sądowi woj;s lwwemu akt o5rk arże nia .

§ 2!Do aktu ,oska rżenia ,klib wniosku o :przeprowadz,enie ś:1edztwa dołącza się akta docJlOd'zenia, za

piski i inne załączniki sprawy,

Art. 202§ L Jeż eli prokurator wojskowy

uzna, ż'e olkolliczności ip rzytoczone w za w iadomi,e niu lub w ,ska rdz'<! o-ska rżyóe'la [prywatnego nic dalją pods,tawy do w:szczęcia pos t ępowania kur,ne'g o, albo te ż że wyniki d o-chcdzenia nie dają podsta,w y do wsz czę­ cia post ęp ow ania s ądo w ego lub da.lszcgoprowadzenia d ochodze nia, t o odmawia śógania lub u marz a do,c hodzenie.

§ 2JeżeJi ze wz,~lędu na okolicznoś·ci pf'~y ­

toczone w za:wiadomieniu :lu.b w skard'ze oskarżyclC­ la' prywatn'c ,g o albo ze względu na wyniki dochodzenia przestępstwo nadaje się do uk a rania dysc yph narnego, prokurator wojslkowy odma,w ia ś;cigania Lub umarza dochodzeni'e i przedlsta,w ia ~wjerzchnikowi s~dowo-karnemu odpowi'ec1ni wniosek o u kar anie dyscY\)JJinarne.

§ 3

O odmowie ścigania lub umorzeniu dochodzenia zawiadamia się oskarżyciela prywatnego, pokrzywdzonego o.raz osobę, którą prz es łuchano jako podejrzaną albo co do której wydano nakaz aresztowania ,

§ 4Odmowa ści gania lub umorzenie dochodzenia nie wyklucza skierowania sprawy do przełożone­

go dyscyplinarnego sprawcy, jeżeli czyn może być uważany za przewinienie dyscyplinarne i jeżeli nie nastąpiło jeszcze przedawnienie.

Art. 203§ 1. Na pos t anowienie o odmowie

o umol<z e niu dochodzenia służy oskarży.cielowi prywalfnemu i pokrzywdzonemu zażalenie.

§ 2Zażallenie w sprawa'c h należących do wła­

ściwości wojsk owych sądów rejonowych rozstrzyga ostatecznie pr.zełO'żony wojsko,w y sąd okręg owy, et w spra;'\vach nale. żą'cych do właści, waści wo'jskowych sądów o,krę:gowych - N a'jwyż.szy Sąd Wojskowy.

§ 3W razie uw:z g'lędn i;e nia zażailenia zwierzchnik sądowo-karny oraz prokurator wojskowy ma

spowodo,wać wszczę' cie lu:b dalsze prowadzenie pościgania, lub stępowania.

Art. 204§ 1. W razie odmówie n ia ścigania

lub umorzenia dochodzeni a proku ra tor wojsko,wy zarządza co potrz,e ha w przedmiocie dowodów rzeczowych.

§ 2Na zarządze nia te słu ży zażalenie w trybie art. 2.03 § 2

Art. 205§ 1. W razie umorzenia ,dochodzeni'a

wojskowy sąd okr ęgowy w przypadkach prawem przewidzianych, na wnio's ek pr'okuraŁora woj'sko-wego, wyda na posiedzeniu niejawnym, po uprzednim wysłuchaniu podejr,z anego lub jego obrońcy przez wyznaczone go w tym celu sę d ziego, po's t anowienie co do zastosowania wzgl ędem p ode jrzanego środków wychowawczych lub zabezpieczających . .

§ 2Na postanowi,e nie powyższe służy' zaża­

lenie, 1246 Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

Art. 206§ 1. Dochodzenie umorzone mo'że być

na nowo podjęte w razie ujawnienia nowych oko- przepisy przewidziane dla protokołów sądowych, można jako protokolanta przybrać funkcjonariusza liozności. władzy dokonywającej czynności.

Łączny czas pozbawienia podejr:zaneig o wolności nie może w tym przypadku przekraczać łuje się do obecności dwóch pełnoletnich okolicznych

§ 2

okresów, wskazanych wart. 140.

Rozdział II.

Czynności sądowe w toku dochodzenia.

Art. 207§ L

Jeżeli w toku dochodzenia za- chodzi potrzeba:

a)przedsięwzięcia czynności ustalającej ślady przestępstwa, a należy przypuszczać, że na rozprawie głównej ślady nie dałyby się odtworzyć bez odczytania protokołu te1 czyn- Jeżeli protokalanta nie przybrano, powo-

§ 2mieszkańców nieskazitelnej opinii, umiejących czytać

i pisać, którzy podpisem stwierdzają zgodność protokołu z przebiegiem czynności. O tym obowiązku należy ich pouczyć. Nieusprawiedliwiona odmowa udziału w czynności ulega ukar.aniu przez sąd grodzki, tak jak niestawiennictwo świadka w przypadku przewidzianym wart. 89 § 2.

Art. 210Czynności dokonane w myśl art. 208

majlą moc czynności sądowych a protokoły sporzą­ dzone z zachowaniem przepisu art. 209-moc protokołów sądowych. no'ści;

h)przes:łuchania pod przysięgą świadka, którego zeznanie ma doniosłe znaczenie, a za<:hodzi obawa, że świadek bez przysięgi nie powie prawdy;
c)przesłuchania świadka, którego zeznanie ma doniosłe zna'czenie, a zachadzi obawa, żz świadek nie stawi się na razprawę główną z powodu przeszkód, nie dających się usuną\.'; lub zbyt trudnych do usunięcia albo z powodu znacznej odległości miejsca pobytu;
d)zbadania slanu umysławega padejrzanega; to na wniosek prowadzącego dochodzenie czynności tych dokonywa wojskowy sąd rejonowy lub wojskowy sędzia śledczy; czynności wymienionych pod a), b} lub c) poz.a siedzibą sądu wojskowego dokonać może na wniosek prowadzącego dochodzenie także sąd grodzki lub sędzia śledczy.

§ 2Jednocześnie z ustaleniem śladów przestępstwa należy dokonać i innych czynności SIadowych, których równoczesne przeprowadzenie Jest

możliwe.

§ 3W przypadkach nie cierpiących zwłoki

woiskowy sędzia śledczy, wojskowy sąd rejonow~, sędzia śledczy lub sąd grodzki dokonywa czynnoścI, wskazanych w § 1 lit. a) lub c) także z urzędu.

Art. 208

§ 1Jeżeli sędziego wojskowe'go

lub sędziego sądu powszechnego nie ma na miejscu a zwłoka groziłaby zanikiem śladów lub dowodów przestępstwa, to prakurator wojskowy albo żandar­ meria, a w braku ich na miejscu-prokurator sądu powszechnego a Ibo policja państwowa dokonywa w zastępstwie sędziego czynności, wskazanych w ~.rt.

207 § 1, lit. a) lub c), sf:osującodpowiednio przepISy przewid:ziane dla czynności sądowych. Świadka, ~,eże1i z.achodzi obawa, że nie stawi się na rozprawę główną z powodu przeszkód nie dających się usunąć lUib ,zbyt trudnych do usunięcia, mażna pr.zesłuchać pod przysię,gą.

Rozdział III.

śledztwo.

Art. 211Śledztwo prowadzi się tylko w Siprawach należących do właściwości wojskowych są·

dów okręgowych i sądów wojennych.

Art. 212§ 1. śledztwo prowadzi bądź wojskowy sędzia śledczy, któremu dana sprawa przypadnie

w drodze przyjętego w wojskowym sądzie okręgo­ wym podziału czynności, bądź sędzia, którego sze~ wOlj,s kowego sądu okręgowego wyznaczy dla danej sprawy.

§ 2

Prowadzenie śledztwa poza siedzibą wOljskowe.go sądu okręgowego szef tegoż sądu może zlecić wojskowemu sądowi rejonowemu. Sędzia, prowadzący śledztwo w wojskowym sądzie rejonowym, posiada wszelkie uprawnienia wojskowego. sędziego śledczego.

Art. 213Zadaniem śledztwa' jest

al wykrycie sprawców przestępstwa, bl wszechstronne wyjaśnienie ,okoliczności sprawy celem ustalenia, czy należy przeprowadzić rozprawę główną, czy też umorzyć postępowanie sądowe, cl ustalenie okoliczności, wskazanych wart.

198 § 2 lit. b l, d} utrwa1enie dla sądu wyrokującego dowo dów, które inaczej mogłyby za,ginąć.

Art. 214§ 1. Śledztwo prowadzi się

a)na wnłosek prokuratora wOijskowego, je,żeli tego wymagają zawiłe okoHczności sprawy, lub inne ważne względy;
b)w przypadkach wymienionych wart. 240, 294 i 379 § 1.

§ 2Na postanowienie wojskowego sędziego

śledczego o wszczęciu śledztwa służy oskarżonemu zażalenie.

Z przebie,g u tych czynności sporządza się prolokoły, w których za:z nacza się, dlaczego wykonano je w za:stępstwie sędzie.go.

Zażalenie nie s.łuży, jeżeli przedmiotem jest przestępstwo wymieni,one wart. 139 § 2,albo gdy wszczęcie śledztwa nas, tępuie w przypadkach wymienionych w § 1 lit. b).

Art. 209§ 1. W przypadku wskazanym w

art. 208, zachowując przy sporz<łdzeniu protokołów

Art. 215Jeżeli wojskowy sędzia śledczy nie

zgadza się z wnioskiem prokura tara wajskowega

§ 2

§ 3śledztwa

Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 53? o wszczęcie śledztwa, to przedstawia sprawę wojskowemu sądowi ,okręgowemu do rozstrzygnięcia, przedsiębierze jednak czynności nie cierpiące zwłoki.

Art. 216Oskarżonego, sprowadzonego do wo1skowe,go sędziego śledcz.ego, sędzia jestohowiązany

natychmiast przesłuchać i najdalej w terminie dwudziestu C'zterechgodzin od chwili sprowad,z enia wydać na wniosek prokuraiora wojskowego posłano­ wienie o jego tymczasowym aresztowaniu, albo też natychmiast przedstawić sprawę wojskowemu sądowi okręgowemu do rozstrzygnięcia w myśl art. 134 § 3.

Art. 217§ 1. W toku śledztwa przesłuchuje

się świadka pod przysięgą wtedy tylko, gdy zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że świadek bez przysięgi nie powie prawdy lub też że nie stawi się na rozprawę głÓW,1ą z powodu przeszkód, nie dających si~ usunąć lub zbyt trudnych do usunięcia, albo z powodu znacznej odległości miejsca pobytu.

§ 2Przepis § 1 stosuje SJ:ę odpowiednio do

biegłego i tłumacza.

Art. 218

§ 1. Wojskowy sędzia śledczy przedsiębierze wszeikic czynności z własnej inicjatywy, lecz strony mają prawo składania mu wniosków.

1247

§ 2O umorzeniu śledztwa wojskowy sędzia

zawiadamia oskarżonego, oskarżyciela prywatnego i pokrzywdzonego.

§ 3Umorzenie śledztwa nie wyklucza ski,e rowania sprawy d o p r zełożoneg o dyscyplinarnego

sprawcy, jeżeli czyn może być uważany za przewinienie dys,cypiinarne i jeżeli ni e nastąpiło jeszcze przedawnienie. śledczy

Art. 224śledztwa

służy

§ 1Na postanowienie o umorzeniu

oskarżycielowi prywatnemu i po- krzywdzonemu zaż.alenie.

§ 2Co do zażalenia stosuje się przepis art. 203

§ 2, 3.

Art. 225

§ 1. Wojskowy sęd z ia śledczy uważając, że śledztwo dostarczyło ju ż podstaw do sporządzenia aktu oskarżenia, przesłuchuje w razie potrzeby raz jeszcze oskarżonego i z.a znajamia goz treścią zebranych dow odów , po czym, ieżeli wobec wyjaśnieli oskarżonego nie zajdzie potrzeba uzupełnie­ nia śledztwa, wydaje poslanowienie, mocą którego zamyka śledztwo.

§ 2Po zamknięciu śledztwa wojskowy sędzia

śledczy przesyła akta ś ledztwa niezwłocznie prokuratorowi wojskowemu.

§ 2Na postanowienie oddalające wniosek słu­

Art. 226§ 1. Jeżeli ze wz g lędu na wyniki

śledztwa przestępslwo nadaje si ę do ukarania dy- . § 3. Wniosek prokuratora wojskowego o uchyleOle lt;b złagodzenie środka zapobi~egawczego jest dla wOjskowego sędziego śledczego wiążący. scyplinarnego, prokurator woj s kowy przedstawia zwierzchnikowi sądowo-karnemu wn.i!osek o dyscyplinarne ukaranie oskarżonego.

§ 2W przypadku dyscyplinarnego ukarania

następuje umorzenie śledztwa przez wojskow ':, go sędziego śledczego. Przepis art. 223 § 2 na leży tu ży zażalenie.

Art. 219Jeżeli w toku śledz.Łwa ujawni się

nie objęte wnioskiem o wszczęcie śledztwa, albo jeżeli ujawni się udział w przestęp­ stwie osoby nilC objętej wnioskiem prokur'ltora wojskowego, wojskowy sędzia śledczy zawiadamia o tym prokuratora wojskowego, przedsiębiorąc jednak nie- przestępstwo zbędne czynności. . Art. 220. Jeżeli zachodzi potrzeba dokonania czynności śledczej poza siedzibą danego sądu wojskoweg.o lu.b prze~łuchania os oby przebywającej poza tą sledzlbą, WOjskowy sędzia śledczy może zwrócić się o dokonanie tej czynności do sądu powszechnego, jeżeli na miejscu nie ma sądu wojskowego.

Art. 221Jeżeli okoliczności sprawy tego wymagają, wojskowy sędzia śledczy może wzywać do

siebie osoby przebywające poza obszarem działania danego sądu wo,j skowego oraz dokonywać czynności poza tym obsz·ClJrem.

Art. 222Uznawszy, że nie ma widoków, aby

dalsze prowadzenie śledztwa mogło dostarczyć podstaw do rozprawy głównej, albo stwierdziwszy, że zachodzi okoHczność wyłączająca ściganie, wojskowy. sędzia śledczy zawiadamia o tym prokuratora wOJsko~ego, przesyłając. mu akta.

Art. 223§ 1. Wojskowy sędzia śledczy Ulmrza śledztwo, jeżeli prokurator wojskowy lego żąda

lub na lo się zgadza. stosować.

§ 3Co do zażalenia stosuje się przepis art. 224

Art. 227§ 1. Umarzając ś ledztwo, wojskowy

wydaje postanowie nie co do dowodów rzeczowych.

§ 2Na postanowienie lo służy zażaleni!e

sędzia śledczy

Art. 228§ 1. W razie umorzenia ś ledzl w :t

wojskowy sędzia śledczy, w przypadkach praw e m przewidzianych, na wniosek prokuratora wojskowe go, po wysłuchaniu oska,rżonego lub jego obrOl1c Y, przesyła sprawę wojskowemu sądowi okręgowemu celem powzięcia na posiedzeniu niejawnym postanowienia co do zastosowania względem oskarżonego środków wychowawczych lub zabezpi'eczających.

§ 2Na postanowienie to służy zażalenie

Art. 229Na czynności wojskowego sędziego

śledczego służy zażalenie osobom, których prawa zosŁały przez te czynności obrażone.

R o z d z i a ł IV.

Przepisy wspólne dla dochodzenia i śledztwa.

Art. 230§ 1. Prokura LDr wojskowy ma pra·

wo b yć obecny przy wszys tkich czynnościach dokonywanych w loku dochodzenia lub śledztwa.

1 1248 Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

Rozdział

§ 2Inne osoby mogą być obecne przy cz.ynnościach

w t oku dochodzenia lub śledztwa, gdy kodeks ninie jszy wyr aźnie tak slanowi, lub gdy to uzna za potrzebne prokurator wojskowy lub wojskowy sę­ dzia śledczy. § 3, Zwierzchnik sądowo-karny nie może być obecny przy czynnościach dokonywanych w toku dochodzenia lub śledztwa,

Art. 231VI! sprawach o przestępstwa, których

ściganie przed sądami wojskowymi jest zależne od skargi oskar życiela prywatnego, wszczęcie dochodzenia lub śledztwa nastąpić może dopiero wówcz.as, gdy osk.arżyc.ilel prywatny wniósł skargę w myśl art. 47.

Art. 232

§ 1, Jeżeli zaidzie potrzeba dokonania czynności, której wedle wszelkiego prawdopodobieństwa nie będzie można powtórzyć na rozprawie głównej, należy w miarę możności o terminie czynności zawiadomić prokuratora wojskowego, oskarżyciela prywatnego oraz oskarżonego lub jego o?rOIicę. OskaJrżonego aresztowanego sprowadza SIę . wtedy tylko, gdy prowadzący dochodzenile lub WOjskowy sędzia śledczy uzna to za niezbędne. § 2, Strony, o ile się stawią, mają prawo być obecne przy tej czynności i zadawać pytania świad­ kom i biegłym. Niestawiennictwo stron nie wstrzymuje czynności.

§ 3Stronę, które,i nie zawiadomiono zawczasu

o terminie czynności, n~leży zawiadomić o jej dokonaniu.

§ 4Przepis § 1, 2, 3, należy stosować równ~eż

przy czynnościach sądowych w toku dochodzenia.

Arf. 233. Zarówno w dochodzeniu jak i w śledz~ twie szkodę wynikłą z przestępstwa i inne okolicznościI, ważne ze względu na następstwa prywatnoprawne, należy badać tylko o tyle, o ile ustalenie h Jest konieczne dla należytego zastosowania przeplSOW karnych. ic:

Art. 234§ 1. Jeżeli zwierzchnik sądowo­

kamy jest niewłaściwym albo jeżeli niewłaściwość jego okaże się w toku dochodzenia, albo też jeżeli oskarżony przed złożeniem sądowi wojskowemu aktu oskarżenia przejdzie pod właśówość innego zwierzch~ nika sądowo-karnego, wówczas prokurator wojskowy odstępuje sprawę władzy właściwej,

§ 2Jeżeli okoliczności, wymienione w § 1, nastąpiły w toku śledztwa, odstępuje sprawę wojskowy sędzia śledczy na wniosek prokuratora wojskowego

§ 3O odsŁąpieniitt zawiadamia się podejrzane

go, jeżeli z ostał już przesłuchany, oskarżonego, oskarżyciela prywatnego i pokrzywdzonego.

V.

Akt oskarżenia.

Art. 235§ 1. Jeżeli nie nastąpi ukal'aJlie dy·

scyplinarne, prokurato,r wojskowy jest obo·wiązany w terminie dwóch tygodni, a jeżeli oskarżony jest aresztowany w terminie siedmiu dni, od daty otrzymanila akt śledztwa, sŁosownie do art. 222 lub 225 § 2, bądź złożyć sądowi wojskowemu akt oskarżeni&, bądź przesłać wojskowemu sędziemu śledczemu wniosek o umorzeni!e lub uzupełnienie śledztwa.

§ 2Jeżeli wojskowy sędzia śledczy nie zgadza

się z wnioskiem prokur.alora wojskowego o uzupeł­ nienie śledztwa, to przedstawia sprawę wojskowemu sądowi okręgowemu do ro:zs.trzy,gnięcia.

Art. 236Akt oskadenia powinien podawat

aj imię, naz.wisk,o, stopień wojskowy, przynale.żność służbową i macier.zystą oskarżonego oraz inne szczegóły niezbędne do ustalenia jego tożsamości, tudzież posiadane przez niego ordery i odznaczenia, bJ dokładne określenie zarzuconego czynu ze wskazaniem czasu, miejsca i innych okoliczności jego popełnienia,

c)wskazanie przepisu ustawy karnej, pod któ· ry zarzucony czyn podpada,
d)wskazanie, czy oskarżony pozostaje na wolności, e) uzasadnienie oskarżenia.

Art. 237§ 1. Do !aktu oskarżenia dołącza s,ię

wykaz osób, których wezwania prokurator wojskowy żąda, ze wskazaniem ich adresów. Zarazem wskazuje się inne dowody, których przeprowadzenie na rozprawie głównej prokurator wojskowy uważa za niezbędne.

§ 2Wraz z aktem oskarżenia przesyła się są­

dowi wojskowemu akta śledztwa, dochodzenia, zapiski oraz inne załączniki sprawy.

Art. 238JeżeH prokurator wojskowy upatruje

potrzebę zastosowania względem oskarżonego środ­ ka zapobiegawczego> albo zmiany środka już zas,toso- wanego, to wniosek w tej sprawie dołącza się do aktu oskarżenia.

KSIĘGA VII.

POSTĘPOWANIE PRZED SĄDEM PIERWSZEJ INSTANCJI.

DZIAŁ 1.

§ 4, Zwierzchnik sądowo-karny przed wojskowym sądem rejonowym, któremu sprawę odstąpio~ Postępowanie przed wojskowym sądem okręgowym. no, nie może odmów;iić ścigania z tego powodu, iż uwa,ża sprawę za należącą do właściwości wojskoRozdział L wego sądu okręgowego.

Przygotowanie do rozprawy głównej. § 5, Postanowienia i zarządz.enia oraz czynności, przed~ięwzięte przed. odstąpieniem sprawy przez ' władzę i1!ewłaściwą, nie są z tego powodu nieważ­

Art. 239§ 1. Jeżeli akt oskarżenia nile odpone ; mogą one być powtórzone lub uzupełnione przez wiada warunkom formalnym, przepisanym wart. 236

władzę właśc.itwą, zależnie od jej oceny. i 237, sędzia woiskowy, mający pełnić czynności 76. -Nr ---------...... . ... . ~ ~_ _-- ~- .- _ ._ ~~~ . - .~ ..

Dziennik Ustaw. Poz. 537. _--_.__ . ._--_ przewodniczącego, zwraca go prokuratorowi wojskowemu w celu uzupełni e nia braków.

§ 2Braki nal e ży u z up e łni ć w t e rminie siedmito dniowym

Art. 240S ę d z ia wojskowy, maj ący pełnić czynności przew o dn i cząc ego , wnosi sprawę na p osiedzenie niejawne, j eżeli uważa, że zachodzi konieczność

przeprowaclze nila lub uzupełnienia śl e dztwa, przedsięwz.ięcia poszczególny ch c z ynności śl e dczych, za.łatw ienia waiosku zgł osz one go w my śl art. 238, albo też wydania innego postanowienia sądu.

Art. 241§ 1. Je że li nie zachodzi już potrzeba

dokc-uania. czynności w ymie ni onych w a.rt. 239 i 240, sęd zia woj skow y ma,j ąc y p eł ni ć c zynności przewodnicząceg o za r ząd za doręc,: c n ie o s karżonemu odpisu a ktu osk ar że n ia wra z z li s l ą osób, które ma się wezwa. ć d o s ądu i w ykaze m d ow odów, wskazanych przez prokurato ra w ojskowego.

§ 2Oskarżony o p rzes t ę p st wo wymlellIone

wart. 139 § 2 ob owiązan y jest z wrócić s ądowi doręczony mu odpis aktu. o sk a rże n ia najpóźniej przed udaniem się sądu na n ar ad ę n a d w y rokiem. O lllewykonaniu tego ob c- wi ąz,ku czyni SIę wzmiankę w aktach sprawy .

Art. 242§ 1. Do r ęc za jąc oskarżonemu odpis

aktu oskarż·cnia należy p o uczyć go o przysługują­ cym mu prawie przybrania sobie obrorlcy wojskowego lub wyznac zenia mu obrońcy z urzędu.

§ 2Prośbę o wyznaczeni:e obrońcy z urzędu

w przypadkach, gdy obrona nie jest obowiązkowa, ma oskarżony prz e dstawić w terminie zawitym dwóch dni po p ou czeniu, wymienionym w § 1.

§ 3Osk a rż one go o p rz estępstwo wymienione

w ,a,rt. 139 § 2 nal eż y przy clo.ręczaniu odpisu aktu oskarżenia pouczyć również o obowiązku zwrotu odpils u sądo·wi.

Art. 243§ 1. Okoliczności, które wyszły na

jaw lub zaszły po do.ręczeniu os k a rżonemu odpisu aktu oskarżenia, mają wpływ na właściwość osobową zwierzchnika sądowo-karnego tylko wtedy, jeżeli z powodu nich zamiast wojskowego sądu rejonowego jest .rz.e~zo.wo. w!aściwy woj~ k owy sąd okręgowy, albo tez lezeh me lest uzasadm ona właściwość są­ dów. wojskowych. \(/ _obu przypadkach przed rozpoczęCIem rozpra w y głowneJ ma prokurator wojskowy cof?ąć akt olsk a rż e nia , p~ czym sąd w ojskowy n~ wlllo,s ek prokuratora WOjsko we go odstępuje sprawę władzy wł aściwej. § 2. O odst ąpieniu sprawy zawiadamia sie oskarżonego, oskar ży ciela prywat nego i pokr zywdzo~ nego.

Art. 244

§ 1. Oskarżony ma prawo wnosić, w siedmiodniowym terminie od daty doręczenia odpisu aktu oskarżenia, o wezwani1e innych osób oraz sprowadzenie innych dowodów, prócz wskazanych w wykazie załączonym do aktu oskarżenia, o czym należy go pouczyć pr zy doręc z aniu odpisu a ktu oskarżenia .

§ 2

Wskazu j ąc .now e osoby lub inne dowody, oskarżony powinien podać okoliczności, które w ten sDosób chce stwierdzić.

1249 .. _- ----~ -- ~ - - --- -- --_. _-~ ~- -- .. ~ - --- ~_ .. ~~-~ . -- ~ -- - ----

§ 3Szeregowcy i podoficerow~e w czynnej

służbie wojskowej mogą wniosek, wymieniony w § 1, przedstawić ustnie do protokołu wobec przełożonej władzy wojskowej. Protokół należy bezzwłQcznie przesłać sądowi.

Art. 245Wezwanie świadków i biegłych oraz

sprowadzenie dowodów, wskazanych przez stronę, za rządz a sędzia wojskowy, mający pełn ić czynności przewo d nic z ąc e go, a wyk a z ich d oręcza się niezwłocz~ nie st ronie prze ciwnej.

Art. 246Jeżeli sędzia wojskowy, mający peł­

cz ynnoscl przewodniczącego, uzna wniosek oskarż o nego, wymie niony wart 244, za nieuzasadniony, uw ażając, że ok o liczno ś,c .i, których s twierdzenie wnios e k ob e jmuje, ni~~ mogą mi e ć wpływu na treść wyroku - z ał a twi a wniosek odmownic. mc

Art. 247Nie z ale żnic od żądani a stron sędzia

wojsk owy, mający pełnić czynności pr z ewodnic z ą­ cego , ma prawo wzywać świadków i biegłych oraz sprowadzać inne dowody.

Art 248Sędzia wojskowy, mający pełnić czynwyzn a cza termin rozprawy głównej i zarządza wysłani e we z wań z uwzg!ęd­

n i8 ni~m czasu potrzebn e go stronom na przygotowanie si ę do rozprawy. no ś ci przewodn iczącego,

Art. 249§ 1. Oskarżony jest obowiązany sła­

w:ii: s i ę na rozprawę główną osobiście.

§ 2W sprawach, dotyczących tylko wydania

wyroku o karze łącznej, tudzież w sprawach o wykroczenia, jeżeli oskarżony zo s tał już przesłuchany przez sąd lub prokuratora wojskowego, osobist.~ stawiennictwo oskarżonego jest obowiązkowe tylko wtedy, jeżeli sędzia wojskowy, mający pełnić czynności przewodniczącego , w y raźnie uzna je za niezbędne, co należy zaznaczyć w wezwaniu.

Art. 250§ 1. Pomi:ę dzy doręczeniem oskarwezwania do rozpr aw y a terminem rozprawy powinno upłynąć przynajmniej 7 dni

§ 2Oskarżonemu aresztowanemu mICJsce

i czas rozprawy należy podać do wiadomości najpóźniej na 3 dni przed rozprawą .

§ 3Za zgodą oskarżonego mogą być terminy

wymienione w § l, 2 skrócone.

§ 4W razie niez ach owania terminów, wymienionych w § 1, 2 , bez zgody oskarż one g o, może on

do chwili rozpoczęcia postępowania dowodowego żądać odroczenia rozprawy. żonemu

Art. 251Jeżeli strona ma obrońcę, pełnomoc­

nika lub przedstawiciela ustawowego, należy ich również zawiadomić () termini:e.

Art. 252Prokuratora wojskowego zawiadamia się o terminie przez doręczenie mu listy wyznaczonych spraw

Art. 253§ 1. Jeżeli prokurator wojskowy

przed rozpoczęciem rozprawy głównej odstępuje od odskarżenia, sąd umarza postępowanie.

1250 ----------------- ~ 2: -------- - ? umorze niu z~wiadamia się oskarżonego, oskar~y~H~1a~ prywatnego 1 p okrzywdzonego. . § !. Na postanowienie o umorzeniu postęp 0waru a służy osk arżycielowi prywatnemu i pokrzywd~onemu zażal enie. Co d o zażalenia obowiązuje przepIS ar t. 203 § 2, 3.

Art. 254Oddaleniie jakiegokolwiek wniosku

przed ro'zp rawą gł ówną nie tamuje podniesienia tego wniosku na r ozprawie, choćby się nie ujawniły nowe ok oliczno ś ci.

Rozdział II.

Ogólny porządek rozprawy głównej. kieruje rozprawą ~ cz~wa nad je j prawidłowym tokiem bacząc, aby, leżell szcze gólne wz gl ę dy nie stoją temu na przesz kod~ie, dowody na poparcie oskarżenia były przedstaWlOne przed dowodami służącymi do obrony. .

Art. 255Prz e wodn iczący

Art. 256§ 1. Oskarżonemu, świadkom i bieg ł ym zar ówno a sesorowie ja k strony zadają pytania

b ezp ośre dni o, j eż eli przewodniczący nie zarządzi inaczej.

§ 2Przewo dni:c zący uchyla

uznaje za nieS'toso v.r.ne . pytania, które

Art. 257§ 1. P rz ewodniczący daje stronom

m?żnoś ć w yp owiedzenia się co do wszystkich przedmIotów podlegaj ą cych rozstrzygnięciu.

§ 2Jeże li w jakiejkolwiek kwestii

jedna ze stron zabiera gl os, prawo głosu służy również in~ nym stronom i w każdym razi:e oskarż-onemu lub jego ohrońcy słu ży gło,s ostatni. :Art. 258. Przewodniczący rozstrzyga ostateczme o przychylnym załatwieniu każdego wniosku s~rony, je że!i inna. strona się nie sprzeciwia, w przeCiwnym razIe mu sI zapaść postanowienie sądu.

Art. 259Przewodnilczący może wydać zarzą­

dzenia celem uniemo ż l iwienia oskarżonemu wydalania się z sądu przed ukończeniem rozprawy.

Art. 260

§ L Jeżeli oskarżony, pomimo upomnie?ia prze z przewodniczącego (art. 31 § 2), zachowUJe S I ę nad al w sposób zakłócający porządek rozprawy lub ubhżający powadze sądu, przewodniczący może wydal i ć go czasOwo z sali sądowej .

§ 2P o powrocie oskarżonego do sali, przewodniczący. zawi~c1amia go o wszystkim, co się od byw,ało w leg<? meobecności, i daje mu możność złoże­

ma w t el mlerze wyjaśnień.

Art. 261Jeżeli obrońca lub pełnomocnik stron.y, mimo upomni!enia przez przewodniczącego (a'r t

31 § 2) zachowu je się n adal w sposób zakłócający porząd ek rozp rawy luh ubliż.a.jący powadze sądu, przewo dniczący odbiera mu głos, a sąd może usunąć go od udziału w sprawie.

A rt. 262. § 1. Je że li usunięto obrońcę, przena wniosek oskarżonego, -- a jeżeli wodni c z ący Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537. obrona jest z mocy prawa niezbędna, to z urzędu wyznacza mu now ego obrońcę ·

§ 2Jeżeli wyznaczony obrońca nie może objąć

niezwłocznie obrony, należy rozprawę przerwać lub odroczyć.

§ 3W przypadku przerwy lub odroczeniia rozprawy sąd wojskowy moż e nałożyć na usuniętego

obrońcę obowiązek zwrotu. związanych z tym kosztów, stosując prz.e pis art. 91.

§ 4Przepis § 3 stosuje się także wtedy, gdy

rozprawę przerwano lub odroczono wskutek nieusprawiedliwionego ni,estawiennicŁwa lub wydalenia się obrońcy. W przypadkach tych s,tosuje się również p,r zepis art. 93.

Art. 263Sąd może wydalić z sali publiczność

z powodu jej niewłaściwego zachowania się.

Art. 264§ 1. Przy we.jściu sądu na salę

wszys'c y obecni stoją, dopóki sąd nie zajmie swych miejsc.

§ 2Wstaje Tównież każda osoba, do której sąd

się zwraca lub która do sądu przemawia, jeżeli przewodnkzący jej od tego nie zwolni..

Art. 265Od zarz.ądzeń

prz. ewodniczącego w stosunku do żołnierzy w czynnej służbie wojskowej nie maodrwołania, w stosunku do innych osób służy odwołanie do sądu.

Art. 266§ 1

Rozprawa odbywa się ustnie i jawnie. Wyjątki od tej zasady są dopuszczalne tyl- ko z mocy wyraźnego przepisu.

§ 2Na rozprawie nie może

zwierzchn.ik sądowo-karny. być obecny

Art. 267§ 1. Sąd zarządza prowadzenie przy

drzwiach zamkniętych całej rozpra,wy lub jej części, jeżeli j.awność postępowan.i.a mogłaby obra'żać dobre obyczaje, spowodować zaburzenie spokoju publi cznego lub ujawnić okoliczności, których zachowanie w tajemnicy jest ni'ezbędne ze względu na bezpieczeństwo Państwa lub dobro służby.

§ 2Na wniJosek stron.y sąd zarządza prowadzenie rozprawy przy drzwiach zamkniętych również

i wtedy, ,jeżeli jawność mogłaby uiemnie wpłynąć na ochronę czci lub dobrej sławy pokrzywdzonego.

§ 3Na zgodny wniosek stron sąd może zarzą­

dzić prowadzenie rozprawy przy drzwiach zamknię­ tych.

Art. 268§ 1. Podcz,a s rozpoznawania sprawy

przy drzwi'a ch z,amkni.ętych, prócz osób bi!orących udział w sprawie, mogą być obecne po dwie osoby wskazane przez prokuraJtora wojskowego i oskarżo­ nego.

§ 2Jeżeli jest kilku oskarżonych, każdy z nich

mOże żądać pozostawienia na s,ałi jednej osoby.

§ 3Mimo niejawności postępowania mogą być

obecni .na sal~): przełożony. wojsko~ oskarżonego oraz ohcerow~e auayŁorowle, pozo s tający w czynnej służbie wojskowej.

§ 4

Ponadto sąd może, bez wysłuchania stron, zezwolić poszcze~ólnym osobom na obecność przy rozprawie.

Dziennik UsŁaw. Poz. 537.

Nr 76. -

-. - - - --
-- - - . -- - . - ___ _ o • ___ • • • • • _ u .. . . _
•• "_ ._
-- -- ---- -- - -- - ----- _

§ 5W razie prowadzenia rozprawy przy

drzwiach za mlm ięŁych ze względu na bezpieczeńslwo Państwa lub dobro służby, sąd może odmówić żąda­ niu zgłoszonemu na zasadzie ę 1. lub 2, oraz ni~ .ze: zwolić na obecność osób wymIemonych w § 3, )ezeh uzna to za potrzebne celem ścisłego zachowania tajemnicy.

Art. 269§ 1. Ogłoszenie wyroku odbywa się

jawnie. . .

§ 2W sprawach o przestępstwa wymIenIOne

wart. 139 § 2, sąd może zarządzić ogłoszenie wyroku przy drzwiach .zamkI~jęty~h, jeżeli u~na to celem ścisłego zachowama ta)emmcy za mezbęelne ze względu na bezpieczeńslwo Państwa.

1251 --- osobę, co do której nie zachodzą przy czyny \\Tyłą­ czenia, nie może nastąpić b ez z wł oki .

Art. 273§ 1. Przewodni cz ąc y odbiera przysięgę od asesorów oraz od prz,ybr any ch VI miarę potrzeby zastępców, zwracając się do nich słowami

"Przysięgacie panowie Panu Bogu \X1szechmogącemu i Wszechwiedzącemu, ź e wypełnicie wiernie obowiązki asesora i oddacie glosy swe z całą sumiennością i b e zstronno j c i ą" po czym asesorowie składają pr zysięgę , lwżdy z osobna, słowami: "Przysięgam, tak mi, Panie Boże , dopomóż".

§ 2Jeżeli asesorowie zos lali wyzna czeni do

kilku rozpraw, wyznaczonych n a te n sam dzień, wówczas przy rozprawach późni e js zy ch przewodniczący nie odbiera przysięgi ponownie, lecz jedynie przypomina asesorom już złożoną przys i ęgę.

Art. 270

§ 1. Podczas jawnej rozprawy, oprócz osób bio r ąr.:: y ch udział w sprawie, mogą być obecne tylko osoby pełnoletnie, nieuzbrojone.

§ 2Przepis § 1 co do m.brojenia nie dotyczy

osób, obowiązanych do noszenia broni.

§ 3

Wyjąw s zy osoby biorące udział w sprawie, nie mogą być obecni na ro zprawie przeciw. ofice~o­ wi żołnierze w czynnej służbie wojskowej, mc pOSIadający stopnia oficerskiego.

§ 4Świadek, który nie ukończył lat siedemnastu, może być obecny na sali sądowej wtedy tylko, gdy obecność jego jest dla sądu niezbędna

Art. 274§ 1. Po zaprzysi ę żeniu asesorów lub

po przypomnieniu im złożonej p rzysięgi, przewodniczący sprawdza, czy wezwani świadkowie i biegli są obecni.

§ 2W razie niestawiennictwa świadka lub

biegłego sąd, jeżeli uzna jego przesłuch a nie za niezbędne, a zarządzenia zastosowane w celu spowodowania jego stawiennictwa pozostaną bez skutku, przerywa lub odracza rozprawę.

R o z d z i a ł III. sądowego przewodniczący zarządza u sun i ęcie świad­

Art. 275

Rozpoczęcie rozprawy głównej.

Art. 271

§ 1. Jeżeli nie sŁawił się oskarżony, któreóo stawiennictwo jest obowiązkowe, sędzia wojsk~wy, mający pełnić czynności przewodniczące­ go, bądź zarządza jego natychmiastowe sprowadzenie, bądź odkłada rozprawę·

§ 2

Jeżeli oskarżony stawił się lub go sprowadzono - sędzia wojskowy, mający pełnić czynności przewodniczącego, sprawdza czy sąd jest należycie obsadzony oraz czy między członkami sądu, oskarżycielem i protokolantem oraz W stosunku do oskarżonego nie zachódzi jeden z powodów wyłączenia.

§ 3W razie niemożności niezwłocznego zastą­

pienia wyłączonego członka sądu, . o~ka:życiela lub protokolanta inną osobą, co do kLore) me zachodzą przyczyny wył'ączenia, lub w razie niemożności niezwłocznego dokonania właściwej obsady sądu, sę­ dzia wojskowy, mający pełnić czynności przewodniczącego, odkłada rozprawę·

Art. 272

§ 1Rozprawę główną

rozpoczyna Przewodniczący sprawdza tożsamość oskarżone.go, zapytuje go o .stosu~ki osoobi~te, po czym poucza go o prawie wyłączema członkow są­ du, oskarżyciela lub protokolanta; oskarżony w sprawie tej ma złożyć oświadczenie.

§ 3W razie wyłączenia członka sądu, oskarżyciela lub proLokolanta sąd przerywa lub odracza

rozprawę, jeżeli zastąpienie wyłączonego przez inną Przed rozpoczę ci em przewodu ków do osobnego pokoju.

§ 2Biegli pozostają Tła sali, j e żeli sąd uzna to

za potrzebne.

§ 3

Oskarżyciel prywatny pozostaje na sali, choćby miał składać zeznania jako świadek.

Art. 276Sąd uwzględni zgłos z ony na rozpra·

wie wniosek o przesłuchanie świadków i biegłych oraz o przeprowadzenie innych dowodów wtedy tylko, jeżeli okoliczności, na których stwierdzenie dowód wskazano, mogą mieć wpływ na treść wyroku.

R o z d z i a ł IV.

Przewód sądowy.

Art. 277Przewód sądowy rozpoczyna się od

odczytania aktu oskarżenia.

Art. 278Następnie przewodniczący

zapytuje akt osk~r~en.ia, c.zy przyznaje się do zarzucon~go mu czynu l Jakle wYJaśnienia chce złożyć sądOWI. oskarżonego, czy wywołanie sprawy.

§ 2

§ 1zrozumiał

Art. 279Po wysłuchaniu oskarżonego przewodniczący zarządza postępowanie dowodowe oraz

poucza oskarżonegQ, że wolno mu czynić uwagi i składać wyjaśnienia co do każdego dowodu.

Art. 280Jeżeli oskarżony przyznał się do winy a jego wyjaśnienia nie budzą pod tym względem

żadnych wątpliwości, sąd może za zgodą stron nie 1252 _ _ _ _ _ . _ ._ _ _ _

•• • •_ Dziennik Ustaw. Poz. 537. __ _ O • • _ _ _ __ ~_. przeprowadzać postępowani a dowodowego lub przeprowadzić je tylko czę ś ciow o.

Art. 281§ 1. Oskarżony ma. prawo być obecny przy wszystlkich czynności ach postępowania dowodowego

§ 2TYII,ko 'wyoąlkowo, Ij-eż·elli należy się obawiać, że ohecność os,karżonego mo. gła1by oddziały­

wać krępująco na wyjaśnien-iu. j,n-negoosk ar żoneg o dbo na zez nania świadka lub biegł..zgo, przewodni, czący może zarzą,dzić, aby na 'c zas prze s łuchania le j osoby os'karżony wyd.arlil się z sa'E sądowej. Przepis art. 260 § 2 na,leży tu stosować.

Art. 282Jeżeli oskarżony pozostający na wol-

nośc i wydalił się samowoinie przed ukończeniem roz- prawy, albo jeżeli oskarżony został wydalony w myśl ad. 260, sąd może dokończyć rozprawę w jego nieobecllosci, o ile go już przesłuchał i nie uznaje dalszej jego obecno~ci za niezbędną.

Art. 283Ka ;~dego ś,wiadka wzywa się na sal~

o~. obno i przE·słuchll je się w nieobecności tych świad­ ków, którzy i'e szcze nie zezna'\vaH.

Art. 284§ 1. Prz.ewodniczący odbiera od

świa:dka pl'zY'sięgę, chyba że s't rony zwolnią świad­ ka od przysięgi, a sąd nie uważa jelj za potrzebną.

§ 2Przepis § 1 stosuje ,się odpowiednio do biegłego i tłumacza

Art. 285

§ 1. Wo,l no odczytywać na: rozprawie protokoły sądow e go przesłuchania świadków, s porządzone wdochod.zeniu (art. 2:7, 207 do 210), w §j;edztwi,e Il ub na r o.z,prawie, jeżeli świadkowi nie <l1lOŹna. było doręc zyć wezwania, a,lbo ;eż.eli świadek ni e s law-ił się na rozprawę z po.wodu przesz·kód ni e clającychsię usunąć IUib zbyt trudnych do usunięcia, a lb o z powodu znacznej odległości miej.sca pobytu, bądź też stawi,w szy się zeznał inaczej niż w postę­ pow aniu poprzednim, albo odmówił zeznań, albo oświadczył, że pewnych szczc' gółów nie pall1lię·ta.

§ 2Pud- warunkami wskazanymi w § 1 wolno

odczytywać na rozprawie również proŁo, koły sądo­ wego pr zesł ucha.nia świadków, sporządz.one w innej sp rawie w loku dochodzenia (art. 27, 207 do 210), ś ledztwa -lub na rozprawie.

§ 3W Io Ino odczytywać na rozprawie protokoły

sądowego przesłuchania oskarżonego, sporządzone w ślledztwie lub na roz'p rawi'e, ieś!li os~alfŻony bądź zeznał inaczej niż w postępowaniu poprzed nim, bądź odmówił ze. znań, bądź oświadczył, że pewnych szc' zegółów nie pamięta, !bądź t.e· ż ież c, li oskarżony, k-tór e,g o ,s tawiennictwo nie jest obowiązkowe, nie slawil się osobi'ście na roz;praw·ę.

§ 4Poza tym wolno odczytywać za z,godą stron

wszelkie protokoły sądo'wego przesłcchania świad­ ków' biegłych i oskarżonych .

§ 5Sąd może za zgodą stron z.aniechać odczytywania p r ot.okołów i zaliczyć je w poczet dowodów

ujawnionych na rozprawie.

Czytaj dalej ↓

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.