Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 15 grudnia 2003 r. Nr 212 TREÂå: Poz.: ROZPORZÑDZENIA: 2072 — Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie przepisów ˝eglugowych na Êródlàdowych drogach wodnych . . . . . . . . . . . . . . . 14573 2073 — Ministra SprawiedliwoÊci z dnia 2 grudnia 2003 r. zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie op∏at za czynnoÊci adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Paƒstwa kosztów nieop∏aconej pomocy prawnej udzielonej z urz´du. . . . . . . . . . . . . . 14685 2074 — Ministra SprawiedliwoÊci z dnia 2 grudnia 2003 r. zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie op∏at za czynnoÊci radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Paƒstwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radc´ prawnego ustanowionego z urz´du . . . . 14686 2075 — Ministra SprawiedliwoÊci z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynnoÊci doradcy podatkowego w post´powaniu przed sàdami administracyjnymi oraz szczegó∏owych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradc´ podatkowego z urz´du . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14686 2076 — Ministra SprawiedliwoÊci z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie op∏at za czynnoÊci rzeczników patentowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14687 WYROK TRYBUNA¸U KONSTYTUCYJNEGO 2077 — z dnia 3 grudnia 2003 r. sygn. akt K 5/02 . . . . . . . . . . . . . . 14690 2072 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1) z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie przepisów ˝eglugowych na Êródlàdowych drogach wodnych Na podstawie art. 21 ust. 3 pkt 1 i art. 46 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o ˝egludze Êródlàdowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 43 i Nr 100, poz. 1085, z 2002 r. Nr 199, poz. 1672 oraz z 2003 r. Nr 211, poz. 2049) zarzàdza si´, co nast´puje: a tak˝e sposoby oznakowania nawigacyjnego szlaku ˝eglownego, budowli i urzàdzeƒ hydrotechnicznych, przeszkód nawigacyjnych oraz budowli i linii przesy∏owych, wzory znaków i sygna∏ów ˝eglugowych, ich znaczenie i zakres obowiàzywania. § 1. Rozporzàdzenie okreÊla przepisy ˝eglugowe normujàce szczegó∏owy sposób oznaczania statków, ruch i postój statków na szlaku ˝eglownym i w portach, sygnalizacj´ wzrokowà i dêwi´kowà oraz ∏àcznoÊç radiowà na Êródlàdowych drogach wodnych, § 2. Przepisy ˝eglugowe, o których mowa w § 1, stanowià za∏àcznik do rozporzàdzenia. ——————— 1) Minister Infrastruktury kieruje dzia∏em administracji rzà- dowej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302 oraz z 2003 r. Nr 19, poz. 165 i Nr 141, poz. 1359). § 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia.2) Minister Infrastruktury: M. Pol ——————— 2) Niniejsze rozporzàdzenie poprzedzone by∏o zarzàdzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 grudnia 1991 r. w sprawie przepisów ˝eglugowych na Êródlàdowych drogach wodnych (M. P. z 1992 r. Nr 4, poz. 20), które utraci∏o moc z dniem 1 kwietnia 1999 r. Dziennik Ustaw Nr 212 — 14574 — Poz. 2072 Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2003 r. (poz. 2072) PRZEPISY ˚EGLUGOWE NA ÂRÓDLÑDOWYCH DROGACH WODNYCH Spis treÊci Rozdzia∏ 1. Przepisy ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14575 Rozdzia∏ 2. Znaki rozpoznawcze, podzia∏ki zanurzenia i pomiary statków . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14580 Rozdzia∏ 3. Wzrokowa sygnalizacja statków . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14582 l. Przepisy ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14582 II. Sygnalizacja nocna i dzienna . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14583 IIA. Sygnalizacja w drodze . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14583 IIB. Sygnalizacja na postoju . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14588 III. Sygnalizacja specjalna . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14590 Rozdzia∏ 4. Sygnalizacja dêwi´kowa statków. ¸àcznoÊç radiotelefoniczna . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14593 Rozdzia∏ 5. Znaki ˝eglugowe i oznakowanie dróg wodnych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14594 Rozdzia∏ 6. Zasady ruchu ˝eglugowego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14594 A. Przepisy ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14594 B. Mijanie, wyprzedzanie i kursy przecinajàce si´ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14595 C. Pozosta∏e zasady ruchu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14599 D. Promy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14602 E. PrzejÊcia pod mostami oraz przez jazy i Êluzy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14602 F. Ograniczona widzialnoÊç – ruch ˝eglugowy za pomocà radaru . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14604 G. Szczególne zasady ruchu ˝eglugowego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14607 Rozdzia∏ 7. Zasady postoju . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14608 Rozdzia∏ 8. Postanowienia dodatkowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14610 Za∏àczniki do przepisów ˝eglugowych: Za∏àcznik nr 1. Litera lub grupa liter rozpoznawczych kraju, w którym znajduje si´ port macierzysty lub miejsce rejestracji statku . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14611 Za∏àcznik nr 2. Podzia∏ki zanurzenia statków Êródlàdowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14611 Za∏àcznik nr 3. Sygnalizacja wzrokowa statków . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14612 1. Przepisy ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14612 2. Sygnalizacja w drodze . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14615 3. Sygnalizacja na postoju . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14627 4. Sygnalizacja specjalna . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14632 Za∏àcznik nr 4. Âwiat∏a i kolory Êwiate∏ nawigacyjnych na statkach . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14636 Za∏àcznik nr 5. Nat´˝enie Êwiat∏a i zasi´g widzialnoÊci Êwiate∏ nawigacyjnych na statkach . . . . . . . . . . 14638 Za∏àcznik nr 6. Sygna∏y dêwi´kowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14640 l. Dêwi´cznoÊç sygna∏ów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14640 II. Kontrola poziomu nat´˝enia akustycznego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14640 III. Sygna∏y dêwi´kowe statków (ogólne, mijania, wyprzedzania, zawracania, porty i boczne drogi wodne, sygna∏y podczas ograniczonej widzialnoÊci) . . . . . . . . . . . . 14640 Za∏àcznik nr 7. Znaki ˝eglugowe regulujàce ruch ˝eglugowy na drogach wodnych . . . . . . . . . . . . . . . . 14647 l. Podstawowe znaki ˝eglugowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14647 A. Znaki zakazu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14647 B. Znaki nakazu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14651 C. Znaki ograniczenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14654 D. Znaki zalecenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14655 E. Znaki informacyjne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14656 II. Znaki pomocnicze . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14663 Za∏àcznik nr 8. Oznakowanie szlaku ˝eglownego oraz dodatkowe oznakowanie jezior i szerokich dróg wodnych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14666 l. Przepisy ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14666 II. Oznakowanie p∏ywajàce granic szlaku ˝eglownego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14667 III. Oznakowanie brzegowe przebiegu szlaku ˝eglownego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14669 IV. Oznakowanie miejsc niebezpiecznych i przeszkód ˝eglugowych . . . . . . . . . . . . . 14673 V. Dodatkowe oznakowanie na potrzeby ˝eglugi za pomocà radaru . . . . . . . . . . . . 14676 VI. Dodatkowe oznakowanie na jeziorach i szerokich drogach wodnych . . . . . . . . . . 14677 VII. Oznakowanie akwenów zamkni´tych dla ruchu ˝eglugowego lub akwenów o ograniczonym ruchu ˝eglugowym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14681 VIII. Znaki specjalnego przeznaczenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14682 IX. Oznakowanie wejÊç do portów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14682 Za∏àcznik nr 9. Kategorie dróg wodnych i okreÊlenie kierunków ruchu na drogach wodnych . . . . . . . . 14684 Dziennik Ustaw Nr 212 — 14575 — Rozdzia∏ 1 Przepisy ogólne k) zestaw — zestaw holowany, pchany i sprz´˝ony, l) § 1.01. Znaczenie okreÊleƒ U˝yte w niniejszych przepisach okreÊlenia oznaczajà: a) statek — statek uprawiajàcy ˝eglug´ Êródlàdowà, w tym ma∏y statek i prom, a tak˝e urzàdzenie p∏ywajàce i statek morski, b) statek o nap´dzie mechanicznym — statek wprowadzany w ruch przez mechaniczne urzàdzenie nap´dowe, z wyjàtkiem statków, których mechaniczne urzàdzenie nap´dowe jest u˝ywane wy∏àcznie do ma∏ych przemieszczeƒ, w szczególnoÊci w portach lub miejscach za∏adunku i wy∏adunku, albo do zwi´kszenia sterownoÊci statków podczas ich pchania albo holowania, c) statek ˝aglowy — statek poruszajàcy si´ wy∏àcznie za pomocà ˝agli; statek poruszajàcy si´ równoczeÊnie za pomocà ˝agli i mechanicznego urzàdzenia nap´dowego uznawany jest za statek o nap´dzie mechanicznym, d) ma∏y statek — statek, którego d∏ugoÊç kad∏uba jest mniejsza ni˝ 20 m; do ma∏ych statków nie zalicza si´, niezale˝nie od ich wymiarów, statków dopuszczonych do przewozu wi´cej ni˝ 12 pasa˝erów, promów oraz statków przystosowanych do prowadzenia zestawów holowanych, pchanych lub sprz´˝onych, o ile takie zestawy nie sk∏adajà si´ z ma∏ych statków, Poz. 2072 zestaw holowany — formacj´ sk∏adajàcà si´ z jednego lub wi´cej statków, obiektów p∏ywajàcych lub scalonych materia∏ów p∏ywajàcych, holowanych przez jeden (lub wi´cej) statek o nap´dzie mechanicznym, zwany holownikiem, m) zestaw pchany — sztywno lub elastycznie po∏àczonà formacj´, sk∏adajàcà si´ ze statków, z których przynajmniej jeden znajduje si´ przed statkiem o nap´dzie mechanicznym, zapewniajàcym poruszanie si´ zestawu, zwanym pchaczem, n) zestaw sprz´˝ony — formacj´ sk∏adajàcà si´ ze statków po∏àczonych burtami, z których ˝aden nie znajduje si´ przed statkiem o nap´dzie mechanicznym, prowadzàcym formacj´, o) statek, obiekt p∏ywajàcy lub scalone materia∏y p∏ywajàce na postoju — statek, obiekt p∏ywajàcy lub scalone materia∏y p∏ywajàce stojàce poÊrednio lub bezpoÊrednio na kotwicy lub przycumowane do brzegu, p) statek, obiekt p∏ywajàcy lub scalone materia∏y p∏ywajàce w drodze — statek, obiekt p∏ywajàcy lub scalone materia∏y p∏ywajàce niestojàce poÊrednio albo bezpoÊrednio na kotwicy, nieprzycumowane do brzegu i nieosiad∏e na mieliênie; dla statków, obiektów p∏ywajàcych i scalonych materia∏ów p∏ywajàcych w drodze okreÊlenie „zatrzymaç si´” oznacza zatrzymanie w stosunku do làdu, e) urzàdzenie p∏ywajàce — statek przeznaczony do wykonywania prac technicznych, utrzymywania szlaków ˝eglownych lub eksploatacji z∏ó˝ kruszyw, posiadajàcy specjalne urzàdzenia mechaniczne, a w szczególnoÊci: pog∏´biark´, kafar, dêwig p∏ywajàcy, q) statek zaj´ty po∏owem — statek ∏owiàcy sieciami, sznurami haczykowymi, w∏okami lub innymi narz´dziami po∏owu, które ograniczajà jego zdolnoÊç manewrowà; okreÊlenie to nie obejmuje statku ∏owiàcego w∏óczonymi sznurami haczykowymi lub innymi narz´dziami po∏owu, które nie ograniczajà zdolnoÊci manewrowej statku, f) r) obiekt p∏ywajàcy — konstrukcj´ p∏ywajàcà nieprzeznaczonà do uprawiania ˝eglugi, ale do celów mieszkalnych, biurowych, gastronomicznych, hotelowych, warsztatowych, jako przystaƒ, zak∏ad kàpielowy albo dok, g) scalone materia∏y p∏ywajàce — konstrukcj´ przystosowanà do p∏ywania, nieb´dàcà statkiem lub obiektem p∏ywajàcym, a w szczególnoÊci: tratwy, sprz´˝one ∏odzie flisackie, pontony, beczki, h) prom — statek zakwalifikowany przez dyrektora urz´du ˝eglugi Êródlàdowej jako prom i s∏u˝àcy do przewozu osób i ∏adunków w poprzek drogi wodnej, bia∏e Êwiat∏o, czerwone Êwiat∏o, zielone Êwiat∏o, ˝ó∏te Êwiat∏o, niebieskie Êwiat∏o — Êwiat∏a, których barwy odpowiadajà warunkom okreÊlonym w za∏àczniku nr 4, s) jaskrawe Êwiat∏o, jasne Êwiat∏o, zwyk∏e Êwiat∏o — Êwiat∏a, których nat´˝enia odpowiadajà warunkom okreÊlonym w za∏àczniku nr 4, t) migajàce Êwiat∏o — rytmiczne Êwiat∏o z powtarzajàcymi si´ nieprzerwanie b∏yskami, w liczbie od 50 do 60 na minut´, i) barka pchana — statek zbudowany lub przystosowany do przemieszczania w zestawie pchanym, u) krótki dêwi´k — dêwi´k trwajàcy oko∏o 1 sekundy; d∏ugi dêwi´k — dêwi´k trwajàcy oko∏o 4 sekund; przerwy mi´dzy kolejnymi nast´pujàcymi po sobie dêwi´kami powinny trwaç oko∏o 1 sekundy, j) barka statku morskiego — barka pchana, skonstruowana do przewo˝enia jej przez statek morski i do p∏ywania po Êródlàdowych drogach wodnych, v) seria bardzo krótkich dêwi´ków — sekwencj´ co najmniej szeÊciu dêwi´ków, trwajàcych oko∏o 0,25 sekundy ka˝dy, przedzielonych przerwami trwajàcymi oko∏o 0,25 sekundy, Dziennik Ustaw Nr 212 — 14576 — w) trzytonowy sygna∏ dêwi´kowy — trzykrotnie powtarzajàcy si´ sygna∏ sk∏adajàcy si´ z trzech dêwi´ków ró˝nej tonacji, nast´pujàcych bezpoÊrednio jeden po drugim, trwajàcych ∏àcznie oko∏o 2 sekund; cz´stotliwoÊç dêwi´ków powinna znajdowaç si´ w przedziale od 165 do 297 herców, a mi´dzy najwy˝szymi i najni˝szymi dêwi´kami ró˝nica powinna wynosiç dwa pe∏ne tony; ka˝da sk∏adajàca si´ z trzech dêwi´ków seria powinna rozpoczynaç si´ od niskiego tonu i koƒczyç si´ wysokim tonem, x) noc — okres mi´dzy zachodem i wschodem s∏oƒca, y) dzieƒ — okres mi´dzy wschodem i zachodem s∏oƒca, z) stan przem´czenia — stan wyst´pujàcy w wyniku niewystarczajàcego odpoczynku lub choroby, wyra˝ajàcy si´ w odst´pstwach od norm powszechnie przyj´tego zachowania i szybkoÊci reakcji, za) stan intoksykacji — stan nietrzeêwoÊci, pozostawania pod wp∏ywem Êrodka odurzajàcego lub innej podobnie dzia∏ajàcej substancji, zb) skuter wodny — ma∏y statek o nap´dzie mechanicznym, przystosowany do przewozu jednej lub wi´cej osób, przeznaczony do Êlizgów lub wykonywania ewolucji na wodzie, zc) pomoc holownicza — pomoc w przemieszczaniu statku lub zestawu, udzielanà przez statek lub statki o nap´dzie mechanicznym, znajdujàce si´ czasowo z przodu tego statku lub zestawu, zd) wypadek ˝eglugowy — zdarzenie zwiàzane z ruchem lub postojem statku, w wyniku którego nastàpi∏o uszkodzenie cia∏a powodujàce rozstrój zdrowia lub Êmierç cz∏owieka, uszkodzenie mienia znacznej wartoÊci albo powa˝na awaria w rozumieniu przepisów Prawa ochrony Êrodowiska, ze) rejon Êluzy lub pochylni — akweny, które, je˝eli nie sà specjalnie oznakowane znakiem ˝eglugowym C.4, okreÊlonym w za∏àczniku nr 7, znajdujà si´ bezpoÊrednio powy˝ej i poni˝ej Êluzy lub pochylni, a˝ do koƒca urzàdzeƒ cumowniczych, zf) statek pasa˝erski — statek, który jest zbudowany lub przystosowany do przewozu wi´cej ni˝ 12 pasa˝erów, zg) g∏´bokoÊç tranzytowa — najmniejszà g∏´bokoÊç szlaku ˝eglownego okreÊlonego odcinka drogi wodnej, zh) dyrektor urz´du — w∏aÊciwego terytorialnie dyrektora urz´du ˝eglugi Êródlàdowej, Poz. 2072 zi) inspektor — uprawnionego do wykonywania zadaƒ inspekcyjnych pracownika urz´du ˝eglugi Êródlàdowej, zj) administracja drogi wodnej — w∏aÊciwego terytorialnie dyrektora regionalnego zarzàdu gospodarki wodnej oraz dyrektora jednostki organizacyjnej, któremu powierzono, na mocy odr´bnych przepisów, w stosunku do Êródlàdowych dróg wodnych, prawa w∏aÊcicielskie oraz obowiàzek ich utrzymania. § 1.02. Kierownik statku 1. Statki i scalone materia∏y p∏ywajàce, z wyjàtkiem innych ni˝ pchacz i holownik statków zestawu pchanego i sprz´˝onego, powinny byç kierowane przez osob´ posiadajàcà odpowiednie kwalifikacje stwierdzone dokumentem wydanym zgodnie z obowiàzujàcymi przepisami, zwanà dalej „kierownikiem”. 2. Zestaw powinien byç kierowany przez osob´ posiadajàcà odpowiednie kwalifikacje stwierdzone dokumentem wydanym zgodnie z obowiàzujàcymi przepisami, zwanà dalej „kierownikiem zestawu”. Kierownikiem zestawu jest: a) kierownik statku o nap´dzie mechanicznym — je˝eli w sk∏ad zestawu wchodzi jeden statek o nap´dzie mechanicznym, b) kierownik pierwszego holownika — je˝eli w zestawie holowanym znajdujà si´ z przodu co najmniej dwa holowniki, jeden za drugim; przy czym je˝eli z przodu zestawu holowanego znajduje si´ statek o nap´dzie mechanicznym, udzielajàcy czasowo pomocy holowniczej, kierownikiem zestawu holowanego jest kierownik drugiego statku, c) kierownik statku lub holownika, który stanowi g∏ównà si∏´ nap´dowà — je˝eli w zestawie holowanym znajdujà si´ z przodu co najmniej dwa holowniki p∏ynàce obok siebie albo je˝eli w zestawie sprz´˝onym znajdujà si´ co najmniej dwa statki o nap´dzie mechanicznym i jeden ze statków lub holowników stanowi g∏ównà si∏´ nap´dowà, d) kierownik pchacza o wi´kszej mocy mechanicznych urzàdzeƒ nap´dowych — je˝eli zestaw pchany jest prowadzony przez dwa pchacze po∏àczone burtami, a w przypadku gdy oba pchacze majà jednakowà moc mechanicznych urzàdzeƒ nap´dowych — kierownik pchacza znajdujàcego si´ z prawej strony zestawu, e) w innych przypadkach ni˝ okreÊlone w lit. a—d — osoba wyznaczona przez armatora lub armatorów spoÊród kierowników statków wchodzàcych w sk∏ad zestawu. 3. W czasie ruchu statku lub pracy urzàdzenia p∏ywajàcego kierownik powinien przebywaç na statku lub urzàdzeniu p∏ywajàcym. Dziennik Ustaw Nr 212 — 14577 — 4. Kierownik jest odpowiedzialny za przestrzeganie przepisów ˝eglugowych na swoim statku, zestawie lub scalonych materia∏ach p∏ywajàcych. Kierownicy statków, których statki wchodzà w sk∏ad zestawu, powinni wykonywaç polecenia kierownika zestawu. W uzasadnionych sytuacjach kierownicy statków, których statki wchodzà w sk∏ad zestawu, powinni podejmowaç samodzielne dzia∏ania w celu prawid∏owego prowadzenia swojego statku i unikni´cia wypadku ˝eglugowego. Je˝eli okolicznoÊci powodujà koniecznoÊç wspólnej ˝eglugi dwóch lub wi´cej statków bàdê zestawów, w tym gdy pomocy statkom lub zestawom udziela lodo∏amacz, to wzajemne stosunki pomi´dzy kierownikami tych statków i zestawów okreÊla dyrektor urz´du. 5. Obiekty p∏ywajàce powinny znajdowaç si´ pod nadzorem osób, które sà odpowiedzialne za przestrzeganie przepisów ˝eglugowych na tych obiektach. 6. Kierownik statku nie powinien uprawiaç ˝eglugi, b´dàc w stanie zagra˝ajàcym bezpieczeƒstwu ˝eglugi, a w szczególnoÊci w stanie przem´czenia lub intoksykacji. 7. Przepis ust. 4 dotyczy równie˝ kierownika statku, któremu udziela pomocy lodo∏amacz. Kierownik lodo∏amacza jest kierownikiem takiego zespo∏u. 8. Przed rozpocz´ciem podró˝y kierownik powinien dokonaç wszelkich niezb´dnych przygotowaƒ zapewniajàcych bezpieczeƒstwo ˝eglugi, w szczególnoÊci powinien zebraç wiarygodne informacje o warunkach na drodze wodnej, którà ma przebyç statek, oraz poczyniç starania, aby statek w chwili rozpocz´cia podró˝y by∏ sprawny i bezpieczny. § 1.03. Obowiàzki za∏ogi oraz innych osób przebywajàcych na statku 1. Cz∏onkowie za∏ogi powinni wykonywaç polecenia kierownika w ramach na∏o˝onych na nich obowiàzków, w szczególnoÊci powinni, w zakresie swoich obowiàzków, przestrzegaç przepisów ˝eglugowych i innych przepisów obowiàzujàcych na statku. 2. Osoby znajdujàce si´ na statku, inne ni˝ cz∏onkowie za∏ogi, powinny wykonywaç wydawane przez kierownika polecenia w zakresie bezpieczeƒstwa ˝eglugi i porzàdku na statku. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje si´ równie˝ do cz∏onków za∏ogi i innych osób znajdujàcych si´ na statku, które czasowo okreÊlajà kurs i pr´dkoÊç statku. 4. Cz∏onkowie za∏ogi oraz inne osoby przebywajàce na statku, które czasowo biorà udzia∏ w uprawianiu ˝eglugi nie powinni wykonywaç swoich obowiàzków w stanie zagra˝ajàcym bezpieczeƒstwu ˝eglugi, a szczególnoÊci wykonywaç ich w stanie przem´czenia lub stanie intoksykacji. Poz. 2072 § 1.04. Ogólny obowiàzek zachowania ostro˝noÊci 1. W przypadku braku odpowiednich postanowieƒ w przepisach ˝eglugowych lub innych obowiàzujàcych przepisów, kierownik powinien przedsi´wziàç wszelkie Êrodki wynikajàce z zasad dobrej praktyki ˝eglarskiej, w celu zapobie˝enia w szczególnoÊci: a) zagro˝eniu bezpieczeƒstwa ˝ycia ludzkiego, b) uszkodzeniu statków, scalonych materia∏ów p∏ywajàcych, brzegów oraz budowli i urzàdzeƒ znajdujàcych si´ na drodze wodnej lub w jej bezpoÊredniej bliskoÊci, c) tworzeniu przeszkód dla ruchu ˝eglugowego, d) zagro˝eniu dla Êrodowiska naturalnego. 2. Przepis ust. 1 dotyczy tak˝e osób, które pe∏nià nadzór nad obiektami p∏ywajàcymi. § 1.05. Post´powanie w szczególnych sytuacjach W celu unikni´cia bezpoÊrednio gro˝àcego niebezpieczeƒstwa kierownik albo osoba odpowiedzialna za obiekt p∏ywajàcy powinna przedsi´wziàç wszelkie Êrodki podyktowane sytuacjà, ∏àcznie z odstàpieniem od przestrzegania niniejszych przepisów. § 1.06. Korzystanie z drogi wodnej 1. D∏ugoÊç, szerokoÊç, wysokoÊç do najwy˝szej nierozbieralnej cz´Êci statku, zanurzenie i pr´dkoÊç statków, zestawów, scalonych materia∏ów p∏ywajàcych i obiektów p∏ywajàcych powinny odpowiadaç parametrom eksploatacyjnym drogi wodnej, po której ma si´ odbywaç podró˝. 2. Maksymalne wymiary statków i zestawów oraz najwi´ksza liczba statków w zestawie holowanym, jak równie˝ dopuszczalne zanurzenie w stosunku do g∏´bokoÊci tranzytowej oraz dopuszczalna pr´dkoÊç ruchu dla poszczególnych Êródlàdowych dróg wodnych lub ich odcinków powinny odpowiadaç wymaganiom okreÊlonym przez dyrektora urz´du w przepisach prawa miejscowego, w uzgodnieniu z administracjà drogi wodnej. § 1.07. Najwi´ksze za∏adowanie statków i najwi´ksza liczba pasa˝erów 1. Linia wodna statku po jego za∏adowaniu nie mo˝e znajdowaç si´ powy˝ej dolnej kraw´dzi znaku wolnej burty. Linia wodna statku nieposiadajàcego znaku wolnej burty nie powinna znajdowaç si´ powy˝ej dolnej kraw´dzi znaków pomiarowych. 2. Rozmieszczenie ∏adunków nie mo˝e zagra˝aç statecznoÊci statku i wytrzyma∏oÊci jego kad∏uba oraz powinno zapewniç dobrà widocznoÊç do przodu osobie obs∏ugujàcej urzàdzenie sterowe na odleg∏oÊç nie mniejszà ni˝ 350 m. Dziennik Ustaw Nr 212 — 14578 — 3. Statki przeznaczone do przewozu pasa˝erów nie mogà przyjmowaç na statek wi´cej pasa˝erów, ni˝ jest to okreÊlone w ich Êwiadectwie zdolnoÊci ˝eglugowej. § 1.08. Konstrukcja, wyposa˝enie i za∏ogi statków i scalonych materia∏ów p∏ywajàcych 1. Statki i scalone materia∏y p∏ywajàce powinny byç zaprojektowane i wyposa˝one zgodnie z odr´bnymi przepisami w sprawie wymagaƒ technicznych i wyposa˝enia statków ˝eglugi Êródlàdowej — tak, aby zapewniç bezpieczeƒstwo ˝eglugi oraz bezpieczeƒstwo osób znajdujàcych si´ na statku. 2. Statki i scalone materia∏y p∏ywajàce, z wyjàtkiem statków zestawu pchanego innych ni˝ pchacz, powinny posiadaç za∏og´ w sk∏adzie i o kwalifikacjach zapewniajàcych bezpieczeƒstwo ˝eglugi i osób znajdujàcych si´ na statku. Statki bez nap´du mechanicznego po∏àczone burtami, idàce w zestawie sprz´˝onym lub holowanym, i statki zestawu holowanego, holowane jeden za drugim, sztywno po∏àczone, oraz scalone materia∏y p∏ywajàce mogà nie posiadaç za∏ogi, je˝eli inne z nimi po∏àczone burtami lub sztywno po∏àczone holowane statki posiadajà za∏og´ w sk∏adzie i o kwalifikacjach zapewniajàcych bezpieczeƒstwo ˝eglugi i osób znajdujàcych si´ na statku. Poz. 2072 — chyba ˝e art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o ˝egludze Êródlàdowej stanowi inaczej, b) Êwiadectwo pomiarowe — w przypadku statku przeznaczonego do przewozu ∏adunków, statku pasa˝erskiego, holownika, pchacza i lodo∏amacza oraz innego statku nieprzeznaczonego do przewozu ∏adunków o d∏ugoÊci wi´kszej ni˝ 20 m, c) dokument rejestracyjny statku, d) dziennik pok∏adowy — chyba ˝e § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 stycznia 2002 r. w sprawie okreÊlenia wzoru i sposobu prowadzenia dziennika pok∏adowego na statkach ˝eglugi Êródlàdowej (Dz. U. Nr 8, poz. 69) stanowi inaczej, oraz inne dokumenty wymagane odr´bnymi przepisami, umowami i porozumieniami mi´dzynarodowymi. 2. Je˝eli odr´bne przepisy nie stanowià inaczej, na ma∏ym statku powinny si´ znajdowaç dokumenty okreÊlone w ust. 1 lit. a i c. 3. Na scalonych materia∏ach p∏ywajàcych powinno znajdowaç si´ zezwolenie wydane zgodnie z § 1.21. 3. Minimalny sk∏ad za∏ogi i ich kwalifikacje okreÊlajà przepisy w sprawie kwalifikacji zawodowych i sk∏adu za∏óg statków ˝eglugi Êródlàdowej. 4. Wymagane dokumenty powinny byç przechowywane na statku i udost´pniane osobom uprawnionym do kontroli. § 1.09. Obs∏uga steru 5. Dokumenty barek pchanych wchodzàcych w sk∏ad zestawu pchanego mogà znajdowaç si´ u armatora. W przypadku gdy dokumenty takich barek znajdujà si´ u armatora, takie barki powinny mieç po prawej burcie, w cz´Êci rufowej, w dost´pnym miejscu, na trwa∏e przymocowanà aluminiowà tabliczk´ wykonanà zgodnie z poni˝szym wzorem: 1. Urzàdzenie sterowe powinno byç obs∏ugiwane przez osob´ posiadajàcà odpowiednie kwalifikacje zawodowe oraz która ma ukoƒczone 18 lat. Przepis ten nie dotyczy statków u˝ywanych wy∏àcznie do uprawiania sportu lub rekreacji. 2. Dla bezpiecznego sterowania osoba obs∏ugujàca urzàdzenie sterowe powinna mieç zapewnionà mo˝liwoÊç przekazywania i uzyskiwania informacji, odbierania i wydawania poleceƒ, a tak˝e prowadzenia obserwacji we wszystkich kierunkach oraz odbierania sygna∏ów dêwi´kowych. W przypadku braku mo˝liwoÊci uzyskania wystarczajàco dobrej widocznoÊci, osoba obs∏ugujàca urzàdzenie sterowe powinna mieç mo˝liwoÊç korzystania z pomocy optycznych zapewniajàcych czysty i niezniekszta∏cony obraz na niewidoczny obszar. 3. Je˝eli sytuacja tego wymaga, na statku powinien znajdowaç si´ obserwator odbierajàcy i przekazujàcy osobie obs∏ugujàcej urzàdzenie sterowe sygnalizacje wzrokowe, dêwi´kowe oraz informacje o warunkach miejscowych. § 1.10. Dokumenty statku 1. Z zastrze˝eniem ust. 2, na statku powinny si´ znajdowaç nast´pujàce dokumenty: a) Êwiadectwo zdolnoÊci ˝eglugowej wraz z dokumentami stanowiàcymi podstaw´ jego wydania Nr rejestracyjny: Âwiadectwo zdolnoÊci ˝eglugowej nr: Wa˝ne do: U˚Â: Tabliczka powinna mieç wymiary nie mniejsze ni˝: d∏ugoÊç — 120 mm, szerokoÊç — 70 mm, a wysokoÊç grawerowanych liter — 6 mm. Na tabliczce powinien znajdowaç si´ znak urz´du ˝eglugi Êródlàdowej, który wystawi∏ dokumenty wyszczególnione na niej, stwierdzajàcy wiarygodnoÊç tych danych. Dokumenty barek pchanych nieposiadajàcych tabliczek mogà zostaç zastàpione ich kserokopiami uwierzytelnionymi przez organ, który je wystawi∏. Kserokopie powinny znajdowaç si´ na pchaczu. Dziennik Ustaw Nr 212 — 14579 — § 1.11. Obowiàzek posiadania przepisów ˝eglugowych Na statku i scalonych materia∏ach p∏ywajàcych powinien znajdowaç si´ aktualny egzemplarz przepisów ˝eglugowych oraz egzemplarz prawa miejscowego dla drogi wodnej, na której odbywa si´ podró˝. Przepis ten nie dotyczy statków bez za∏ogi i scalonych materia∏ów p∏ywajàcych oraz statków, które zosta∏y zwolnione z obowiàzku ich posiadania w przepisach prawa miejscowego, wydanych przez dyrektorów urz´dów. § 1.12. Niebezpieczne przedmioty na statku, zagubienie przedmiotów, przeszkody 1. Zabrania si´ wystawiania za burty statków, scalonych materia∏ów p∏ywajàcych i obiektów p∏ywajàcych przedmiotów mogàcych stanowiç niebezpieczeƒstwo dla innych statków, scalonych materia∏ów p∏ywajàcych i obiektów p∏ywajàcych, jak równie˝ dla budowli na drodze wodnej i na jej brzegach. 2. Podniesione kotwice nie mogà znajdowaç si´ poni˝ej poziomu dna statku lub dolnej p∏aszczyzny scalonych materia∏ów p∏ywajàcych. 3. Je˝eli statek, scalone materia∏y p∏ywajàce lub obiekt p∏ywajàcy zgubi jakikolwiek przedmiot mogàcy stanowiç przeszkod´ lub niebezpieczeƒstwo dla ˝eglugi, kierownik albo osoba odpowiedzialna za obiekt p∏ywajàcy powinni niezw∏ocznie powiadomiç o tym administracj´ drogi wodnej lub dyrektora urz´du, w szczególnoÊci wskazujàc miejsce jego zagubienia. Ponadto powinni oznakowaç to miejsce zgodnie z przepisami. 4. Je˝eli kierownik albo osoba odpowiedzialna za obiekt p∏ywajàcy zauwa˝à przeszkod´ na drodze wodnej, której nie mogà usunàç we w∏asnym zakresie, powinni niezw∏ocznie powiadomiç o tym administracj´ drogi wodnej lub dyrektora urz´du oraz wskazaç miejsce, w którym ta przeszkoda zosta∏a wykryta, oraz informowaç inne statki lub scalone materia∏y p∏ywajàce o powsta∏ym zagro˝eniu. Poz. 2072 wiadomiç o tym administracj´ drogi wodnej lub dyrektora urz´du oraz informowaç zbli˝ajàce si´ statki lub scalone materia∏y p∏ywajàce. § 1.14. Ochrona budowli wodnych 1. Je˝eli statek lub scalone materia∏y p∏ywajàce uszkodzà budowl´ wodnà, kierownik powinien niezw∏ocznie powiadomiç o tym administracj´ drogi wodnej lub dyrektora urz´du. 2. Zabrania si´ uszkadzania budowli i urzàdzeƒ wodnych oraz powodowania szkód w umocnieniach brzegowych, w szczególnoÊci przez przenoszenie elementów tych umocnieƒ, robienie wykopów, wbijanie pali lub ∏omów albo rzucanie kotwic. Zetkni´cia statku z budowlami wodnymi, w szczególnoÊci przy dalbach oraz w Êluzach i pochylniach, powinny byç ∏agodzone przez u˝ycie mi´kkich odbijaczy. 3. W czasie prób p´dników w ruchu i w czasie manewrów odchodzenia lub podchodzenia statki z nap´dem mechanicznym powinny zachowaç odpowiednià odleg∏oÊç rufy od brzegu, aby nie powodowaç uszkodzeƒ budowli, dna lub umocnieƒ brzegowych pràdem zaÊrubowym. 4. Próby mechanicznych urzàdzeƒ nap´dowych na postoju mogà byç wykonywane tylko na akwenach wyznaczonych przez dyrektora urz´du, w uzgodnieniu z administracjà drogi wodnej. § 1.15. Zakaz zanieczyszczania dróg wodnych 1. Zabrania si´ dokonywania czynnoÊci okreÊlonych w art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o ˝egludze Êródlàdowej, a w szczególnoÊci zabrania si´ wprowadzania lub dopuszczania do wycieku do drogi wodnej substancji ropopochodnych. 2. W przypadku wprowadzenia przez inne statki, materia∏y p∏ywajàce i obiekty p∏ywajàce lub zauwa˝enia obecnoÊci na drodze wodnej przedmiotów lub substancji okreÊlonych w ust. 1 nale˝y niezw∏ocznie powiadomiç stra˝ po˝arnà i administracj´ drogi wodnej. § 1.13. Ochrona znaków ˝eglugowych 1. Zabrania si´ wykorzystywania znaków ˝eglugowych, p∏ywajàcych i brzegowych do cumowania lub przeciàgania statków i scalonych materia∏ów p∏ywajàcych, jak równie˝ ich uszkadzania, przemieszczania, niszczenia bàdê czynienia niezdolnymi do u˝ytku zgodnie z ich przeznaczeniem. 2. Je˝eli nastàpi uszkodzenie lub przesuni´cie znaku ˝eglugowego przez statek, scalone materia∏y p∏ywajàce lub obiekt p∏ywajàcy, kierownik albo osoba odpowiedzialna za obiekt p∏ywajàcy powinni niezw∏ocznie powiadomiç o tym administracj´ drogi wodnej lub dyrektora urz´du. 3. Je˝eli kierownik albo osoba odpowiedzialna za obiekt p∏ywajàcy zauwa˝à uszkodzenie znaku ˝eglugowego lub jego przesuni´cie, powinni niezw∏ocznie po- 3. Przepisy ust. 1—2 nie naruszajà odr´bnych przepisów dotyczàcych zasad ochrony wód. § 1.16. Ratownictwo i udzielanie pomocy 1. W ka˝dym przypadku, w którym istnieje zagro˝enie ˝ycia lub zdrowia osób znajdujàcych si´ na statku, scalonych materia∏ach p∏ywajàcych albo obiekcie p∏ywajàcym, kierownik albo osoba odpowiedzialna za obiekt p∏ywajàcy powinni niezw∏ocznie podjàç wszelkie mo˝liwe dzia∏ania dla ratowania zagro˝onych osób. 2. Kierownik albo osoba odpowiedzialna za obiekt p∏ywajàcy, na którym wydarzy∏ si´ wypadek ˝eglugowy, oraz kierownik ka˝dego innego statku lub scalonych materia∏ów p∏ywajàcych albo osoba odpowiedzialna za obiekt p∏ywajàcy znajdujàcego si´ w pobli- Dziennik Ustaw Nr 212 — 14580 — Poz. 2072 ˝u statku, na którym wydarzy∏ si´ wypadek zagra˝ajàcy zdrowiu lub ˝yciu ludzkiemu, gro˝àcy zatoni´ciem, zniszczeniem ∏adunku lub zatarasowaniem drogi wodnej, powinni przy zachowaniu ostro˝noÊci i bezpieczeƒstwa ludzi podjàç wszelkie mo˝liwe dzia∏ania dla ratowania ludzi i mienia oraz unikni´cia szkód. § 1.21. Przewozy specjalne § 1.17. Wypadki ˝eglugowe. Statki osiad∏e na mieliênie lub zatopione 2. Przewozem specjalnym jest uprawianie ˝eglugi po drogach wodnych: 1. Kierownik statku zatopionego lub osiad∏ego na mieliênie oraz kierownik zatopionych, osiad∏ych na mieliênie lub rozerwanych scalonych materia∏ów p∏ywajàcych powinni o tym zdarzeniu powiadomiç dyrektora urz´du. Kierownik lub cz∏onek za∏ogi powinien pozostaç na statku lub w pobli˝u miejsca powsta∏ego wypadku ˝eglugowego do czasu otrzymania odpowiednich dyspozycji, wydanych przez inspektorów. 2. Je˝eli wypadek ˝eglugowy zdarzy∏ si´ na szlaku ˝eglownym lub w jego pobli˝u, to kierownik powinien wystawiç posterunek uprzedzajàcy zbli˝ajàce si´ statki o powsta∏ym zagro˝eniu oraz wystawiç sygnalizacj´ okreÊlonà w § 3.25. 3. Je˝eli wypadek ˝eglugowy wydarzy∏ si´ przy przejÊciu przez Êluz´ lub w rejonie Êluzy, kierownik powinien niezw∏ocznie powiadomiç o tym obs∏ug´ Êluzy. 4. Przepisy § 1.15—1.17 nie naruszajà przepisów w sprawie szczegó∏owego trybu post´powania w zwiàzku z wypadkami ˝eglugowymi na Êródlàdowych drogach wodnych. § 1.18. Obowiàzek odblokowania szlaku ˝eglownego 1. Je˝eli w wyniku wypadku ˝eglugowego lub zagubienia przedmiotu mo˝e wystàpiç zagro˝enie cz´Êciowego lub ca∏kowitego zatarasowania szlaku ˝eglownego, kierownik powinien podjàç dzia∏ania zmierzajàce do odblokowania szlaku ˝eglownego. 2. Obowiàzek okreÊlony w ust. 1 spoczywa równie˝ na kierowniku, któremu zagra˝a niebezpieczeƒstwo zatoni´cia lub utraty zdolnoÊci manewrowej. § 1.19. Zalecenia doraêne Kierownicy i osoby odpowiedzialne za obiekty p∏ywajàce powinny stosowaç si´ do zaleceƒ i dyspozycji doraênych w zakresie porzàdku i bezpieczeƒstwa ˝eglugi, wydanych przez inspektorów. § 1.20. Kontrola i inspekcje Kierownicy i osoby odpowiedzialne za obiekty p∏ywajàce powinni umo˝liwiç wejÊcie na statek uprawnionym do inspekcji pracownikom urz´dów ˝eglugi Êródlàdowej lub pracownikom innych kompetentnych organów oraz przeprowadzenie kontroli lub inspekcji, zwiàzanych z przestrzeganiem przepisów obowiàzujàcych na Êródlàdowych drogach wodnych. 1. Przewozy specjalne mogà odbywaç si´ wy∏àcznie na podstawie zezwolenia, wydanego na wniosek przez dyrektora urz´du w∏aÊciwego dla miejsca rozpocz´cia podró˝y, na wniosek armatora. a) statków lub zestawów, które nie odpowiadajà przepisom okreÊlonym w § 1.06 i 1.08, b) scalonych materia∏ów p∏ywajàcych i obiektów p∏ywajàcych. 3. Przewozy specjalne powinny odbywaç si´ zgodnie z warunkami okreÊlonymi w zezwoleniu. 4. Dla ka˝dego przewozu specjalnego powinien byç wyznaczony kierownik odpowiadajàcy wymogom § 1.02 oraz sk∏ad za∏ogi zgodnie z wymogami okreÊlonymi w przepisach w sprawie kwalifikacji zawodowych i sk∏adu za∏óg statków ˝eglugi Êródlàdowej. § 1.22. Miejscowe przepisy ˝eglugowe dla poszczególnych Êródlàdowych dróg wodnych Kierownicy statków, scalonych materia∏ów p∏ywajàcych i osoby odpowiedzialne za obiekty p∏ywajàce powinni dodatkowo przestrzegaç przepisów prawa miejscowego okreÊlajàcych szczegó∏owe warunki bezpieczeƒstwa ruchu i postoju statków, wydane przez dyrektorów urz´dów w porozumieniu z administracjà drogi wodnej. § 1.23. Organizacja imprez na wodzie Organizowanie zawodów sportowych oraz wszelkich innych imprez na wodzie, które mogà zak∏óciç porzàdek i bezpieczeƒstwo na drodze wodnej lub stworzyç utrudnienie dla ruchu ˝eglugowego, wymaga pisemnego zezwolenia dyrektora urz´du, wydanego na wniosek organizatora tych zawodów sportowych lub imprezy na wodzie. Organizator obowiàzany jest równie˝ do powiadomienia Policji, pogotowia ratunkowego, stra˝y po˝arnej oraz uprawnionego do rybactwa, w rozumieniu przepisów o rybactwie Êródlàdowym. Rozdzia∏ 2 Znaki rozpoznawcze, podzia∏ki zanurzenia i pomiary statków § 2.01. Znaki rozpoznawcze statków nieb´dàcych ma∏ymi statkami 1. Statek, z wyjàtkiem ma∏ego statku, powinien byç oznakowany na kad∏ubie lub na tablicach trwale przymocowanych do sta∏ych elementów konstrukcyjnych statku nast´pujàcymi znakami rozpoznawczymi: a) numerem rejestracyjnym, nazwà statku oraz znakiem armatora: — nazw´ statku i numer rejestracyjny umieszcza si´ na obydwu burtach statku, przy czym na Dziennik Ustaw Nr 212 — 14581 — statkach o nap´dzie mechanicznym nazwa statku powinna byç umieszczona tak, aby by∏a widoczna równie˝ z ty∏u, — je˝eli nazwa statku prowadzàcego zestaw sprz´˝ony lub nazwa pchacza prowadzàcego zestaw pchany sà zas∏oni´te przez statki zestawu, to nazw´ t´ nale˝y umieÊciç dodatkowo na tablicach umieszczonych w taki sposób, aby by∏y widoczne w wymaganych kierunkach, — je˝eli statek nie ma nazwy, a jego armator nie ma znaku, to nazw´ statku zast´puje si´ nazwà lub skrótem nazwy armatora (w∏aÊciciela) statku, za którym w razie potrzeby umieszcza si´ numer ewidencyjny albo rejestracyjny oraz liter´ lub grup´ liter rozpoznawczych kraju, w którym znajduje si´ port macierzysty statku lub miejsce rejestracji statku, zgodnie z wzorem okreÊlonym z za∏àczniku nr 1, b) nazwà portu macierzystego, nazw´ portu macierzystego umieszcza si´ na obydwu burtach lub na rufie statku; obok nazwy portu powinna znajdowaç si´ litera lub grupa liter rozpoznawczych kraju, w którym znajduje si´ port macierzysty statku lub miejsce rejestracji statku, zgodnie z wzorem okreÊlonym z za∏àczniku nr 1. 2. Obok znaków rozpoznawczych okreÊlonych w ust. 1: Poz. 2072 § 2.02. Znaki rozpoznawcze ma∏ych statków 1. Ma∏y statek powinien byç oznakowany numerem rejestracyjnym. Je˝eli numer rejestracyjny nie jest wymagany zgodnie z odr´bnymi przepisami, ma∏y statek powinien byç oznakowany: a) nazwà lub innym znakiem rozpoznawczym, b) nazwà i portem macierzystym armatora. Je˝eli statek nie ma nazwy lub innego znaku rozpoznawczego, to powinien mieç uwidocznionà nazw´ armatora. 2. Znaki okreÊlone w ust. 1 powinny byç widoczne na zewnàtrz statku. Napisy powinny byç czytelne i trwa∏e, o wysokoÊci co najmniej 10 cm. Napisy mogà byç wykonane farbà olejnà lub naklejone z innych niezmywalnych materia∏ów. 3. Na ∏odziach nale˝àcych do wyposa˝enia statku umieszcza si´ na zewnàtrz lub wewnàtrz ∏odzi nazw´ statku, uzupe∏nionà w razie potrzeby innymi znakami umo˝liwiajàcymi ustalenie w∏aÊciciela ∏odzi. § 2.03. Pomiar statków 1. Na statku podlegajàcemu obowiàzkowi pomiarowemu powinno znajdowaç si´ Êwiadectwo pomiarowe. a) na ka˝dym statku przeznaczonym do przewozu towarów powinna byç uwidoczniona jego ∏adownoÊç podana w tonach; napis ten umieszcza si´ na obydwu burtach statku lub na trwa∏ych tablicach umieszczonych w dobrze widocznych miejscach, 2. Zasady i tryb pomiarów statków regulujà przepisy w sprawie pomiarów statków ˝eglugi Êródlàdowej. b) na ka˝dym statku przeznaczonym do przewozu pasa˝erów powinna byç uwidoczniona maksymalna dopuszczalna liczba pasa˝erów; napis ten umieszcza si´ na pok∏adzie statku, w dobrze widocznym miejscu. 1. Statek, z wyjàtkiem ma∏ego statku i statku nieprzeznaczonego do przewozu ∏adunków i pasa˝erów, powinien byç oznaczony znakami wolnej burty, okreÊlajàcymi dopuszczalne zanurzenie. Sposób okreÊlania dopuszczalnego zanurzenia i umieszczenia znaków wolnej burty okreÊlajà odr´bne przepisy w sprawie pomiarów statków ˝eglugi Êródlàdowej. Dla statków morskich najwi´ksze zanurzenie dopuszczalne w wodzie s∏odkiej latem stanowi dopuszczalne zanurzenie na Êródlàdowych drogach wodnych. 3. OkreÊlone w ust. 1 i 2 znaki powinny byç czytelne i estetyczne. Napisy mogà byç wykonane nieÊcieralnà farbà olejnà. Napisy powinny byç wykonane w kolorze jasnym na ciemnym tle lub w kolorze ciemnym na jasnym tle. WysokoÊç liter powinna wynosiç co najmniej 20 cm dla znaków nazwy statku i co najmniej 15 cm dla pozosta∏ych znaków. SzerokoÊç i gruboÊç liter powinna byç proporcjonalna do ich wysokoÊci. § 2.04. Znaki dopuszczalnego zanurzenia i podzia∏ki zanurzenia statków 2. Statek o zanurzeniu wi´kszym ni˝ 1 m powinien byç oznakowany podzia∏kami zanurzenia, w sposób okreÊlony w za∏àczniku nr 2. § 2.05. Znaki rozpoznawcze kotwic 4. Statki morskie czasowo przebywajàce na Êródlàdowych drogach wodnych nie muszà spe∏niaç przepisów niniejszego rozdzia∏u, powinny jedynie uwidoczniç przewidziane dla nich znaki rozpoznawcze. 5. Poza znakami rozpoznawczymi okreÊlonymi w ust. 1—4 statki przechodzàce przez Êluzy lub pochylnie powinny mieç uwidocznione z obydwu stron napisy podajàce ich najwi´kszà d∏ugoÊç i szerokoÊç oraz maksymalnà i minimalnà wysokoÊç przelotowà. 1. Kotwice statków, scalonych materia∏ów p∏ywajàcych i obiektów p∏ywajàcych powinny byç oznaczone nazwà lub numerem rejestracyjnym statku. Je˝eli kotwica jest wykorzystywana na innym statku tego samego w∏aÊciciela, to oznaczenie pierwotne mo˝e byç zachowane. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje si´ do ma∏ych statków i do statków morskich przebywajàcych czasowo na Êródlàdowych drogach wodnych. Dziennik Ustaw Nr 212 — 14582 — Rozdzia∏ 3 Wzrokowa sygnalizacja statków l. Przepisy ogólne § 3.01. Zastosowanie i definicje 1. Przepisy niniejszego rozdzia∏u zawarte w § 3.08—3.19, 3.28, 3.34, 3.35, 3.37 i 3.38 okreÊlajà sygnalizacj´ w drodze, a przepisy § 3.20—3.26 — sygnalizacj´ na postoju. Przepisy § 3.21, 3.23 i 3.26 majà zastosowanie tak˝e do statków, scalonych materia∏ów p∏ywajàcych i obiektów p∏ywajàcych osiad∏ych na mieliênie. 2. Gdy warunki ograniczonej widzialnoÊci tego wymagajà, sygnalizacja nocna powinna byç stosowana równie˝ w dzieƒ. 3. OkreÊlone w niniejszym rozdziale wymagania dla statków o nap´dzie mechanicznym stosuje si´ do zestawów pchanych, których d∏ugoÊç jest mniejsza ni˝ 110 m i szerokoÊç mniejsza ni˝ 12 m. 4. Przewidziane w niniejszym rozdziale sygna∏y wzrokowe okreÊla za∏àcznik nr 3. 5. U˝yte w niniejszym rozdziale okreÊlenia oznaczajà: Poz. 2072 § 3.03. Tablice, flagi i proporce 1. Je˝eli niniejsze przepisy nie stanowià inaczej, tablice i flagi powinny mieç kszta∏t prostokàta, a proporce — trójkàta równoramiennego. 2. Tablice, flagi i proporce nie powinny byç zabrudzone lub wyblak∏e. 3. Wymiary tablic, flag i proporców powinny zapewniaç ich dobrà widocznoÊç; warunek ten uwa˝a si´ za spe∏niony, je˝eli: a) tablice i flagi majà d∏ugoÊç i szerokoÊç co najmniej 1 m, a dla ma∏ych statków — co najmniej 0,6 m, b) proporce majà d∏ugoÊç co najmniej 1 m i szerokoÊç przy drzewcu co najmniej 0,5 m. 4. Statki wodnego pogotowia ratunkowego mogà pokazywaç bia∏à kwadratowà flag´ ze znakiem niebieskiego krzy˝a, o boku oko∏o 0,6 m. § 3.04. Walce, kule i sto˝ki 1. Walce, kule, sto˝ki i podwójne sto˝ki okreÊlone w niniejszych przepisach mogà byç zastàpione innymi znakami, które z dalszej odleg∏oÊci majà taki sam wyglàd. a) Êwiat∏o masztowe — jaskrawe bia∏e Êwiat∏o, oÊwietlajàce nieprzerwanie ∏uk widnokr´gu o kàcie 225° i tak ustawione, aby Êwieci∏o od kierunku prosto w przód do 22,5° poza trawers ka˝dej burty statku; na statkach, na których brak zasilania elektrycznego, zamiast Êwiat∏a jaskrawego mo˝e byç stosowane Êwiat∏o jasne; w przypadku przepisów dotyczàcych obni˝enia Êwiat∏a masztowego powinno ono byç zastàpione Êwiat∏em jasnym, 2. Wymienione w ust. 1 znaki nie powinny byç zabrudzone lub wyblak∏e. b) Êwiat∏o burtowe — jasne zielone Êwiat∏o z prawej burty i jasne czerwone Êwiat∏o z lewej burty, ka˝de oÊwietlajàce nieprzerwanie ∏uk widnokr´gu o kàcie 112,5° i tak ustawione, aby Êwieci∏o od kierunku prosto w przód do 22,5° poza trawers odpowiedniej burty, przy czym Êwiat∏o burtowe powinno byç umieszczone nie wi´cej ni˝ 1 m od burty, b) Êrednica kuli jest wi´ksza ni˝ 0,6 m, c) Êwiat∏o rufowe — jasne lub zwyk∏e bia∏e Êwiat∏o, oÊwietlajàce nieprzerwanie ∏uk widnokr´gu o kàcie 135° i tak ustawione, aby Êwieci∏o od kierunku prosto w ty∏ do 67,5° z ka˝dej burty, § 3.05. Zabronione Êwiat∏a i sygna∏y d) Êwiat∏o widoczne ze wszystkich stron — Êwiat∏o oÊwietlajàce nieprzerwanie ∏uk widnokr´gu o kàcie 360°, e) wysokoÊç — wysokoÊç nad znakiem wolnej burty, a dla statków nieposiadajàcych znaków wolnej burty — wysokoÊç nad poziom dopuszczalnego zanurzenia. 3. Wymiary znaków powinny zapewniaç ich dobrà widocznoÊç; warunek ten uwa˝a si´ za spe∏niony, je˝eli: a) wysokoÊç walca jest wi´ksza ni˝ 0,8 m, a Êrednica podstawy jest wi´ksza ni˝ 0,5 m, c) wysokoÊç sto˝ka jest wi´ksza ni˝ 0,6 m, a Êrednica podstawy jest wi´ksza ni˝ 0,6 m, d) wysokoÊç podwójnego sto˝ka jest wi´ksza ni˝ 0,8 m, a Êrednica podstaw jest wi´ksza ni˝ 0,5 m. 1. Nie powinno si´ stosowaç znaków i sygna∏ów innych ni˝ okreÊlone w niniejszych przepisach oraz Êwiate∏ i znaków okreÊlonych w niniejszych przepisach w okolicznoÊciach innych ni˝ dla nich postanowione. 2. Dopuszcza si´ stosowanie innych Êwiate∏ i znaków, pod warunkiem ˝e nie zostanà zrozumiane jako Êwiat∏a i znaki okreÊlone niniejszymi przepisami. § 3.06. Âwiat∏a zast´pcze § 3.02. Âwiat∏a Âwiat∏a powinny mieç nat´˝enie sta∏e i równomierne, chyba ˝e niniejsze przepisy nie stanowià inaczej. 1. W razie awarii Êwiate∏ okreÊlonych w niniejszych przepisach, nale˝y je niezw∏ocznie zastàpiç Êwiat∏ami zast´pczymi, które majà mniejsze nat´˝enie, z tym ˝e: Dziennik Ustaw Nr 212 — 14583 — a) Êwiat∏o jaskrawe mo˝e byç zastàpione Êwiat∏em jasnym, b) Êwiat∏o jasne mo˝e byç zastàpione Êwiat∏em zwyk∏ym. 2. Naprawa Êwiate∏ o wymaganym nat´˝eniu powinna byç niezw∏ocznie wykonana. 3. Dyrektor urz´du w szczególnych przypadkach mo˝e zwolniç statki od posiadania Êwiate∏ zast´pczych. § 3.07. Zabronione u˝ywanie Êwiate∏, flag, tablic i reflektorów 1. Zabrania si´ u˝ywania na statku urzàdzeƒ oÊwietlajàcych i reflektorów oraz tablic, flag i innych podobnych przedmiotów, je˝eli mogà one byç omy∏kowo przyj´te za Êwiat∏a lub znaki przewidziane niniejszymi przepisami lub mogà utrudniaç rozpoznanie i widocznoÊç tych Êwiate∏ lub znaków. 2. Zabrania si´ u˝ywania urzàdzeƒ oÊwietlajàcych i reflektorów w taki sposób, aby mog∏y one powodowaç oÊlepianie stwarzajàce zagro˝enie dla ruchu ˝eglugowego lub ruchu pojazdów w transporcie làdowym. II. Sygnalizacja nocna i dzienna IIA. Sygnalizacja w drodze § 3.08. Sygnalizacja pojedynczych statków o nap´dzie mechanicznym w drodze 1. Pojedynczy statek o nap´dzie mechanicznym w drodze powinien pokazywaç: w nocy: a) Êwiat∏o masztowe umieszczone w przedniej cz´Êci statku, w jego osi, na wysokoÊci co najmniej 6 m, przy czym wysokoÊç ta mo˝e zostaç obni˝ona przy zastosowaniu Êwiat∏a jasnego, jednak nie poni˝ej p∏aszczyzny Êwiate∏ burtowych, b) Êwiat∏a burtowe umieszczone na jednakowej wysokoÊci, w jednej linii prostopad∏ej do osi statku oraz co najmniej o 1 m poni˝ej Êwiat∏a masztowego i nie przed tym Êwiat∏em; Êwiat∏a burtowe powinny byç zas∏oni´te od strony wewn´trznej statku, tak aby zielone Êwiat∏o nie by∏o widoczne z lewej burty, a Êwiat∏o czerwone — z prawej burty statku, c) Êwiat∏o rufowe umieszczone w rufowej cz´Êci statku, w jego osi i na takiej wysokoÊci, aby by∏o dobrze widoczne dla statku znajdujàcego si´ za jego rufà. 2. Oprócz Êwiate∏ wymienionych w ust. 1 pojedynczy statek o nap´dzie mechanicznym mo˝e pokazywaç drugie Êwiat∏o masztowe umieszczone w osi statku co najmniej 3 m nad pierwszym Êwiat∏em oraz za tym Êwiat∏em, w taki sposób, aby pozioma odleg∏oÊç mi´dzy tymi Êwiat∏ami wynosi∏a wi´cej, ni˝ wynosi trzy- Poz. 2072 krotna wysokoÊç po∏o˝enia drugiego Êwiat∏a. Pojedyncze statki o nap´dzie mechanicznym, których d∏ugoÊç przekracza 110 m, powinny pokazywaç to drugie Êwiat∏o masztowe. 3. Statek o nap´dzie mechanicznym, który czasowo korzysta z pomocy holowniczej, powinien w nocy w dalszym ciàgu pokazywaç Êwiat∏a okreÊlone w ust. 1 i 2. Statek o nap´dzie mechanicznym, który czasowo korzysta z pomocy holowniczej, powinien w dzieƒ pokazywaç ˝ó∏tà kul´ okreÊlonà w § 3.09 ust. 3. 4. Podczas przejÊcia pod mostami sta∏ymi lub zamkni´tymi mostami zwodzonymi oraz podczas przejÊcia przez jazy lub Êluzy, a tak˝e w innych miejscach o ograniczonym przeÊwicie, Êwiat∏a masztowe okreÊlone w ust. 1 i 2 mogà byç pokazywane na takiej wysokoÊci, aby przejÊcie mog∏o odbyç si´ bez przeszkód. 5. Przepisów ust. 1—4 nie stosuje si´ do ma∏ych statków i promów. § 3.09. Sygnalizacja zestawów holowanych w drodze 1. Holownik, a przy wi´kszej liczbie holowników — holownik idàcy jako pierwszy, prowadzàcy zestaw holowany lub statek o nap´dzie mechanicznym oraz udzielajàcy czasowo pomocy holowniczej statkom o nap´dzie mechanicznym lub zestawom, powinien pokazywaç: w nocy: a) dwa Êwiat∏a masztowe, umieszczone jedno nad drugim w odst´pie 1 m, w przedniej cz´Êci statku, w jego osi, przy czym górne z tych Êwiate∏ powinno byç umieszczone na wysokoÊci co najmniej 6 m, a dolne w miar´ mo˝liwoÊci nie ni˝ej ni˝ 1 m nad Êwiat∏ami burtowymi; wysokoÊç ta mo˝e zostaç obni˝ona przy zastosowaniu Êwiat∏a jasnego, jednak nie poni˝ej p∏aszczyzny Êwiate∏ burtowych, b) Êwiat∏a burtowe — spe∏niajàce warunki okreÊlone w § 3.08 ust. 1 lit. b, c) ˝ó∏te, zwyk∏e Êwiat∏o rufowe umieszczone w miejsce Êwiat∏a bia∏ego, w rufowej cz´Êci statku, w jego osi i na takiej wysokoÊci, aby by∏o dobrze widoczne z idàcych za nim statków zestawu holowanego, statków o nap´dzie mechanicznym albo z zestawów, którym czasowo udziela pomocy holowniczej, w dzieƒ: ˝ó∏ty walec z dwoma pasami (czarnym i bia∏ym) umieszczonymi w górnej i dolnej jego cz´Êci, przy czym bia∏e pasy powinny znajdowaç si´ na skraju walca. Walec ten powinien byç umieszczony pionowo w dziobowej cz´Êci statku na takiej wysokoÊci, aby by∏ widoczny ze wszystkich stron. Dziennik Ustaw Nr 212 — 14584 — 2. Je˝eli z przodu zestawu holowanego idà dwa (lub wi´cej) po∏àczone lub niepo∏àczone burtami holowniki albo je˝eli przed statkiem o nap´dzie mechanicznym lub zestawem idà dwa (lub wi´cej) po∏àczone albo niepo∏àczone burtami statki o nap´dzie mechanicznym, udzielajàce czasowo pomocy holowniczej, to ka˝dy z nich powinien pokazywaç: w nocy: zamiast Êwiate∏ masztowych okreÊlonych w ust. 1 lit. a, trzy Êwiat∏a masztowe pionowo jedno nad drugim, w odst´pach 1 m, umieszczone w przedniej cz´Êci statku, w jego osi, na takiej wysokoÊci, aby najwy˝sze i najni˝sze z tych Êwiate∏ spe∏nia∏y warunki okreÊlone w ust. 1 lit. a, w dzieƒ: walec okreÊlony w ust. 1. Poz. 2072 wn´trzne z tych statków powinny pokazywaç te Êwiat∏a. Nie dotyczy to ma∏ych statków przemieszczajàcych si´ na koƒcu zestawu holowanego. 5. Podczas przejÊcia pod mostami sta∏ymi lub zamkni´tymi mostami zwodzonymi oraz podczas przejÊcia przez jazy lub Êluzy, a tak˝e w innych miejscach o ograniczonym przeÊwicie, Êwiat∏a masztowe okreÊlone w ust. 1 lit. a oraz ust. 2 i 3 mogà byç pokazywane na takiej wysokoÊci, aby przejÊcie mog∏o odbyç si´ bez przeszkód. 6. Je˝eli wymienione w ust. 3 statki sà statkami zestawu holowanego bezpoÊrednio przybywajàcego z wód morskich lub bezpoÊrednio wchodzàcego ze Êródlàdowych wód na wody morskie, to mogà one pokazywaç: w nocy: Przepis ten stosuje si´ tak˝e do statku lub statków o nap´dzie mechanicznym przemieszczajàcych inne statki, scalone materia∏y p∏ywajàce i obiekty p∏ywajàce. zamiast Êwiat∏a bia∏ego Êwiat∏a burtowe okreÊlone w § 3.08 ust. 1 lit. b, 3. Statki zestawu holowanego idàce za jednym (lub wi´cej) holownikiem w sytuacjach okreÊlonych w ust. 1 i 2 powinny pokazywaç: ˝ó∏tà kul´. w nocy: bia∏e jasne Êwiat∏o, widoczne ze wszystkich stron umieszczone, w przedniej cz´Êci statku, w jego osi, na wysokoÊci co najmniej 6 m; wysokoÊç ta mo˝e byç obni˝ona do 2 m przy zastosowaniu Êwiate∏ zwyk∏ych, w dzieƒ: ˝ó∏tà kul´ umieszczonà w takim miejscu i na takiej wysokoÊci, aby by∏a widoczna ze wszystkich stron. Je˝eli w zestawie: a) jeden lub wi´cej z tych statków ma d∏ugoÊç wi´kszà ni˝ 110 m — to powinny one pokazywaç drugie takie Êwiat∏o umieszczone w tylnej cz´Êci statku, b) wi´cej ni˝ dwa z tych statków sà po∏àczone burtami — takie znaki powinny pokazywaç tylko zewn´trzne statki. OkreÊlone wy˝ej znaki pokazywane przez statki holowane w jednym zestawie holowanym powinny znajdowaç si´, w miar´ mo˝liwoÊci, na jednakowej wysokoÊci ponad zwierciad∏em wody. 4. Statek lub statki idàce na koƒcu zestawu holowanego, poza Êwiat∏ami okreÊlonymi w ust. 3, powinny pokazywaç: w nocy: Êwiat∏o rufowe okreÊlone w § 3.08 ust. 1 lit. c. Je˝eli na koƒcu zestawu holowanego przemieszcza si´ wi´cej ni˝ dwa po∏àczone burtami statki, to tylko ze- w dzieƒ: Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy zestaw holowany wychodzi na wody morskie lub przychodzi z wód morskich i przebywa niewielkà odleg∏oÊç od miejsca postoju. 7. Przepisów ust. 1—6 nie stosuje si´ do ma∏ych statków holujàcych zestaw holowany z∏o˝ony tylko z ma∏ych statków, jak równie˝ do ma∏ych statków holowanych. § 3.10. Sygnalizacja zestawów pchanych w drodze 1. Zestaw pchany o d∏ugoÊci wi´kszej ni˝ 110 m lub szerokoÊci wi´kszej ni˝ 12 m powinien pokazywaç: w nocy: a) Êwiat∏a masztowe: (i) na statku znajdujàcym si´ na przedzie zestawu albo na jego lewej stronie, gdy na przedzie zestawu znajduje si´ wi´cej statków — trzy Êwiat∏a masztowe — umieszczone w przedniej cz´Êci statku w taki sposób, aby tworzy∏y trójkàt równoboczny o podstawie poziomej prostopad∏ej do osi zestawu; górne Êwiat∏o powinno znajdowaç si´ na osi statku, na wysokoÊci co najmniej 6 m; dolne Êwiat∏a powinny znajdowaç si´ o 1,1 m poni˝ej górnego Êwiat∏a, a odleg∏oÊç mi´dzy nim powinna wynosiç 1,25 m; wysokoÊci te mogà zostaç obni˝one przy zastosowaniu Êwiat∏a jasnego, jednak˝e Êwiat∏a masztowe nie mogà zostaç umieszczone poni˝ej Êwiate∏ burtowych, Dziennik Ustaw Nr 212 — 14585 — (ii) na pozosta∏ych statkach zestawu, których ca∏a szerokoÊç jest widoczna z przodu — jedno Êwiat∏o masztowe — umieszczone w przedniej cz´Êci statku, w jego osi, w miar´ mo˝liwoÊci, 3 m poni˝ej górnego Êwiat∏a masztowego okreÊlonego w lit. a (i), jednak nie ni˝ej ni˝ 2 m i nie ni˝ej ni˝ Êwiat∏a burtowe, b) Êwiat∏a burtowe, spe∏niajàce warunki okreÊlone w § 3.08 ust. 1 lit. b, umieszczone w najszerszej cz´Êci zestawu, w miar´ mo˝liwoÊci blisko pchacza, na wysokoÊci co najmniej 2 m, pod warunkiem, ˝e nie spowoduje to zagro˝enia dla bezpieczeƒstwa ˝eglugi, Poz. 2072 p´du mechanicznego Êwiat∏o to mo˝e byç zastàpione Êwiat∏em bia∏ym widocznym ze wszystkich stron, okreÊlonym w § 3.09 ust. 3, umieszczonym na takiej wysokoÊci, aby nie znajdowa∏o si´ wy˝ej ni˝ Êwiat∏o masztowe statku lub statków o nap´dzie mechanicznym, b) Êwiat∏a burtowe okreÊlone w § 3.08 ust. 1 lit. b, umieszczone na zewn´trznych stronach zestawu, w miar´ mo˝liwoÊci na jednej wysokoÊci, co najmniej 1 m ni˝ej ni˝ najni˝sze Êwiat∏o ze Êwiate∏ okreÊlonych w lit. a niniejszego ust´pu, c) Êwiat∏o rufowe umieszczone na ka˝dym statku zestawu, okreÊlone w § 3.08 ust. 1 lit. c. c) Êwiat∏a rufowe: (i) na pchaczu trzy Êwiat∏a rufowe — spe∏niajàce warunki okreÊlone w § 3.08 ust. 1 lit. c — umieszczone w linii poziomej prostopad∏ej do osi pchacza, w odleg∏oÊci po 1,25 m jedno od drugiego, na takiej wysokoÊci, aby nie by∏y zas∏oni´te przez statki zestawu, (ii) na pozosta∏ych, skrajnych statkach zestawu, których ca∏a szerokoÊç jest widoczna z ty∏u — Êwiat∏o rufowe — je˝eli liczba statków jest wi´ksza ni˝ dwa. 2. Przepisy ust. 1 stosuje si´ równie˝ do zestawu pchanego przemieszczajàcego si´ za jednym (lub wi´cej) statkiem o nap´dzie mechanicznym, udzielajàcym czasowo pomocy holowniczej, z tym ˝e Êwiat∏a rufowe zast´puje si´ Êwiat∏ami ˝ó∏tymi. JeÊli zestaw pchany jest poprzedzany przez jeden lub wi´cej statków o nap´dzie mechanicznym, które udzielajà mu pomocy holowniczej, to pchacz powinien pokazywaç w dzieƒ ˝ó∏tà kul´ okreÊlonà w § 3.09 ust. 3. 3. Podczas przejÊcia pod mostami sta∏ymi lub zamkni´tymi mostami zwodzonymi oraz podczas przejÊcia przez jazy lub Êluzy, a tak˝e w innych miejscach o ograniczonym przeÊwicie, Êwiat∏a masztowe okreÊlone w ust. 1 lit. a mogà byç pokazywane na takiej wysokoÊci, aby przejÊcie mog∏o odbyç si´ bez przeszkód. 4. W wypadku zestawów pchanych prowadzonych przez dwa pchacze po∏àczone burtami, pchacz znajdujàcy si´ z prawej strony zestawu powinien pokazywaç w nocy Êwiat∏a rufowe, okreÊlone w ust. 1 lit. c (i). Drugi z pchaczy powinien pokazywaç Êwiat∏o rufowe okreÊlone w ust. 1 lit. c (ii). § 3.11. Sygnalizacja zestawów sprz´˝onych w drodze 1. Zestawy sprz´˝one powinny pokazywaç: w nocy: a) Êwiat∏o masztowe umieszczone na ka˝dym statku zestawu, spe∏niajàce warunki okreÊlone w § 3.08 ust. 1 lit. a; jednak˝e na statkach bez na- 2. Przepisy ust. 1 stosuje si´ równie˝ do zestawu sprz´˝onego przemieszczajàcego si´ za jednym (lub wi´cej) statkiem o nap´dzie mechanicznym, udzielajàcym czasowo pomocy holowniczej. JeÊli zestaw sprz´˝ony jest poprzedzany przez jeden lub wi´cej statków o nap´dzie mechanicznym, które udzielajà mu pomocy holowniczej, to ka˝dy statek w zestawie powinien pokazywaç w dzieƒ ˝ó∏tà kul´ okreÊlonà w § 3.09 ust. 3. 3. Podczas przejÊcia pod mostami sta∏ymi lub zamkni´tymi mostami zwodzonymi oraz podczas przejÊcia przez jazy lub Êluzy, a tak˝e w innych miejscach o ograniczonym przeÊwicie, Êwiat∏a masztowe okreÊlone w ust. 1 lit. a mogà byç pokazywane na takiej wysokoÊci, aby przejÊcie mog∏o odbyç si´ bez przeszkód. 4. Przepisów ust. 1—3 nie stosuje si´ do ma∏ych statków prowadzàcych zestaw sprz´˝ony sk∏adajàcy si´ z ma∏ych statków oraz do ma∏ych statków prowadzonych w zestawie sprz´˝onym. § 3.12. Sygnalizacja statków ˝aglowych w drodze 1. Statki ˝aglowe powinny pokazywaç: w nocy: a) Êwiat∏a burtowe okreÊlone w § 3.08 ust. 1 lit. b, przy czym Êwiat∏a te mogà byç równie˝ Êwiat∏ami zwyk∏ymi, b) Êwiat∏o rufowe okreÊlone w § 3.08 ust. 1 lit. c. 2. Niezale˝nie od Êwiate∏ okreÊlonych w ust. 1 statek ˝aglowy mo˝e pokazywaç: w nocy: dwa zwyk∏e albo jasne Êwiat∏a, widoczne ze wszystkich stron, umieszczone pionowo jedno nad drugim w odleg∏oÊci 1 m, w górnej cz´Êci lub na szczycie masztu, przy czym górne z tych Êwiate∏ powinno byç czerwone, a dolne — zielone. 3. Statek idàcy pod ˝aglami i jednoczeÊnie u˝ywajàcy mechanicznego urzàdzenia nap´dowego powinien: Dziennik Ustaw Nr 212 — 14586 — w dzieƒ: pokazywaç czarny sto˝ek wierzcho∏kiem skierowany w dó∏. Sto˝ek powinien byç umieszczony tak wysoko jak to jest mo˝liwe, w miejscu najlepiej widocznym. 4. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje si´ do ma∏ych statków ˝aglowych, a przepis ust. 2 nie stosuje si´ do statków okreÊlonych w § 3.35. § 3.13. Sygnalizacja ma∏ych statków w drodze 1. Pojedynczy ma∏y statek o nap´dzie mechanicznym powinien pokazywaç: w nocy: a) Êwiat∏o masztowe — zamiast jaskrawego jasne, umieszczone w osi statku, na wysokoÊci co najmniej 1 m nad Êwiat∏ami burtowymi albo na poziomie Êwiate∏ burtowych i w odleg∏oÊci co najmniej 1 m przed nimi, b) Êwiat∏a burtowe; mogà one byç zwyk∏e zamiast jasnych i byç: (i) po∏o˝one zgodnie z warunkami okreÊlonymi w § 3.08 ust. 1 lit. b lub (ii) z∏àczone razem lub mogà Êwieciç z jednej latarni w osi statku na dziobie lub w pobli˝u dziobu statku, c) Êwiat∏o rufowe okreÊlone w § 3.08 ust. 1 lit. c, przy czym statek ma∏y mo˝e nie pokazywaç tego Êwiat∏a, je˝eli zamiast Êwiat∏a masztowego okreÊlonego w lit. a pokazuje bia∏e, jasne Êwiat∏o widoczne ze wszystkich stron statku. 2. Pojedynczy ma∏y statek o nap´dzie mechanicznym, o d∏ugoÊci mniejszej ni˝ 7 m i pr´dkoÊci maksymalnej do 10 km/h, mo˝e zamiast Êwia …