Kodeks wykroczeń – tekst jednolity 2007

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 4 czerwca 2007 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Kodeks wykroczeń Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń Część OGÓLNA

Rozdział I - Zasady odpowiedzialności

Rozdział II - Kary, środki karne i zasady ich wymiaru

Rozdział III - Zastosowanie środków oddziaływania wychowawczego

Rozdział IV - Warunkowe zawieszenie wykonania kary aresztu

Rozdział V - Przedawnienie orzekania, wykonania kary oraz zatarcie ukarania

Rozdział VI - Wyjaśnienie wyrażeń ustawowych

Rozdział VII - Stosunek do ustaw szczególnych

Część SZCZEGÓLNA

Rozdział VIII - Wykroczenia przeciwko porządkowi i spokojowi publicznemu

Rozdział IX - Wykroczenia przeciwko instytucjom państwowym, samorządowym i społecznym

Rozdział X - Wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu osób i mienia

Rozdział XI - Wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji

Rozdział XII - Wykroczenia przeciwko osobie

Rozdział XIII - Wykroczenia przeciwko zdrowiu

Rozdział XIV - Wykroczenia przeciwko mieniu

Rozdział XV - Wykroczenia przeciwko interesom konsumentów

Rozdział XVI - Wykroczenia przeciwko obyczajności publicznej

Rozdział XVII - Wykroczenia przeciwko urządzeniom użytku publicznego

Rozdział XVIII - Wykroczenia przeciwko obowiązkowi ewidencji

Rozdział XIX - Szkodnictwo leśne, polne i ogrodowe

Treść obwieszczenia 1.

Na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 449) i art. 15 ustawy z dnia 28 sierpnia 1998 r. o zmianie ustawy - Kodeks wykroczeń, ustawy

2.

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje:

Art. 18

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. ” ;

Art. 2

§ 2Ilekroć ustawy przewidują za wykroczenie inne dolne lub górne granice grzywny niż

wynikające z przepisów części ogólnej Kodeksu wykroczeń, ustala się je w poczwórnej wysokości.

§ 3Ilekroć ustawy przewidują za wykroczenie dolną lub górną granicę nawiązki oraz określają

wartość kwotową mienia, towaru oraz wyrządzonej szkody, ustala się ją w poczwórnej wysokości. ” „

Art. 7

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. ” ;

Art. 96

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1984 r. ” ;

Art. 5

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. ” ;

Art. 87

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 1985 r. ” ;

Art. 53

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 1985 r. ” ;

Art. 6

2.

Ilekroć przepisy ustaw przewidują za wykroczenie inne dolne lub górne granice grzywny niż wynikające z przepisów części ogólnej Kodeksu wykroczeń, ustala się je w dwu i pół raza wyższej wysokości.

3.

Ilekroć przepisy ustaw przewidują za wykroczenie dolną lub górną granicę nawiązki albo określają wartość kwotową mienia, towaru lub wyrządzonej szkody, ustala się je w dwu i pół raza wyższej wysokości. ” „

Art. 13

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1985 r. ” ;

Art. 3

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. ” ;

Art. 9

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1988 r. ” ;

Art. 54

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1989 r. ” ;

Art. 8

1.

Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

2.

Przepisy art. 2 pkt 2 i 3 oraz art. 5 wchodzą w życie z dniem 1 października 1989 r.

3.

Przepis art. 6 pkt 3 wchodzi w życie z dniem objęcia urzędu przez Prezydenta Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. ” ;

Art. 19

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. ” ;

Art. 7

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 94

Ustawa wchodzi w życie w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 25

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 78

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 9

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 27Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu

art. 15, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r. ” ;

Art. 2

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 8

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 6

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 11

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

1 pkt 43, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r. ” ;

Art. 66

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 152Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z wyjątkiem:

Art. 26Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

art. 63-63c ustawy nowelizowanej w art. 1 oraz art. 18-21 ustawy, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1998 r. ” ;

Art. 32

Ustawa w chodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 37

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 44

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z tym że przepis art.

12 ust. 4 oraz art. 34 ust. 3 w zakresie wykonywania uboju przez przyuczonego ubojowca wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r. ” ;

Art. 41Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z wyjątkiem art. 39 ust. 1, 3 i

4, który wchodzi w życie z dniem następującym po upływie kadencji rad gmin wybranych w dniu 19 czerwca 1994 r. ” ;

Art. 52

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1998 r. ” ;

Art. 27

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1998 r. ” ;

Art. 12

1.

Nie wykonuje się:

2.

Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym za przestępstwo na karę pozbawienia wolności stanowi wykroczenie, orzeczona kara podlegająca wykonaniu ulega zamianie na karę aresztu w wysokości równej górnej granicy ustawowego zagrożenia za taki czyn, a jeśli ustawa nie przewiduje za ten czyn kary aresztu, na karę ograniczenia wolności lub grzywny, przyjmując 1 dzień pozbawienia wolności za równoważny grzywnie w kwocie od 10 złotych do 150 złotych i nie przekraczając górnej granicy tego rodzaju kary przewidzianej za ten czyn.

3.

Jeżeli przestępstwo, o którym mowa w ust. 2, popełniono nieumyślnie, orzeczona kara pozbawienia wolności podlegająca wykonaniu nie ulega zamianie na karę aresztu, gdy nowa ustawa daje możliwość wyboru między aresztem a inną karą.

4.

Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym za przestępstwo stanowi wykroczenie, stosuje się do tego czynu przepisy Kodeksu wykroczeń dotyczące przedawnienia wykonania kary oraz zatarcia ukarania. ” „

Art. 16

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r. ” ;

Art. 17

Ustawa wchodzi w życie z dniem 17 października 1999 r. ” ;

Art. 100Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem przepisów art. 4 pkt

3 i 4, rozdziału 5 i 6 oraz art. 89, art. 90 i art. 98 ust. 1 i 2, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, oraz art. 13 w zakresie dotyczącym możliwości realizacji określonych obowiązków za pośrednictwem rachunku w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, art. 79 oraz art. 88 ust. 2 i 3, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 24

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 15

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 151Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem przepisów:

Art. 7Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1 i pkt

3, art. 2 i art. 6, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia. ” ;

Art. 22

Ustawa wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 8

1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z zastrzeżeniem ust.

2-6.

2.

Przepisy art. 2 pkt 48 wchodzą w życie z dniem ogłoszenia ustawy.

3.

Przepisy:

4.

Przepisy art. 2:

5.

Przepisy:

6.

Przepis art. 2 pkt 45 wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ” ;

Art. 14

Ustawa wchodzi w życie z dniem 17 października 2001 r. ” ;

Art. 110Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z tym że rozdział 9 wchodzi w życie

z dniem 1 listopada 2001 r., z wyjątkiem art. 50, art. 68-75 i art. 80-82, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 35

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., z wyjątkiem art. 6 ust. 3 i 4, art. 20 i art. 26, które wchodzą w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej. ” ;

Art. 5Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 3 i

4, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 81Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2002 r., z wyjątkiem:

63 pkt 1 oraz art. 80 ust. 1 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2002 r.,

Art. 15Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że:

Art. 35

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 7

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r. ” ;

Art. 4

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r. ” ;

Art. 7Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii Europejskiej. ” ;

Art. 90Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

Art. 235

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 81 ust.

5, art. 100, art. 118 ust. 7, art. 150 ust. 3, art. 180 ust. 2 i art. 183-185, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2005 r. ” ;

Art. 9Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2005 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 20, pkt 22

lit. a oraz lit. b w zakresie dotyczącym ust. 3a pkt 6, pkt 39 oraz art. 2, 4 i 5, które wchodzą w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 26Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

Art. 22Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia z wyjątkiem:

6, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń Część OGÓLNA

Rozdział I

Zasady odpowiedzialności

Art. 11)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 sierpnia 1998 r. o zmianie

ustawy - Kodeks wykroczeń, ustawy - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, ustawy o ustroju kolegiów do spraw wykroczeń, ustawy - Kodeks pracy i niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 113, poz. 717), która weszła w życie z dniem 1 września 1998 r..

§ 1

Odpowiedzialności za wykroczenie podlega ten tylko, kto popełnia czyn społecznie szkodliwy, zabroniony przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia pod groźbą kary aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 5 000 złotych lub nagany.

§ 2Nie popełnia wykroczenia sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie można mu przypisać

winy w czasie czynu.

Art. 2

§ 1

Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia wykroczenia, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.

§ 2Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty orzeczeniem nie jest już zabroniony pod groźbą

kary, ukaranie uważa się za niebyłe.

Art. 3

§ 12)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Na zasadach określonych w niniejszej ustawie odpowiada ten, kto popełnił wykroczenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim statku wodnym lub powietrznym.

§ 2Odpowiedzialność za wykroczenie popełnione za granicą zachodzi tylko wtedy, gdy przepis

szczególny taką odpowiedzialność przewiduje.

Art. 4

§ 1Wykroczenie uważa się za popełnione w czasie, w którym sprawca działał lub zaniechał

działania, do którego był obowiązany.

§ 2Wykroczenie uważa się za popełnione w miejscu, gdzie sprawca działał lub zaniechał

działania, do którego był obowiązany, albo gdzie skutek nastąpił lub miał nastąpić.

Art. 53)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Wykroczenie można popełnić zarówno umyślnie, jak i nieumyślnie, chyba że ustawa przewiduje odpowiedzialność tylko za wykroczenie umyślne.

Art. 6

§ 1

Wykroczenie umyślne zachodzi wtedy, gdy sprawca ma zamiar popełnienia czynu zabronionego, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia na to się godzi.

§ 24)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Wykroczenie nieumyślne zachodzi, jeżeli sprawca nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia je jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć.

Art. 7

§ 15)Oznaczenie § 1 nadane przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Nieświadomość tego, że czyn jest zagrożony karą, nie wyłącza odpowiedzialności, chyba że nieświadomość była usprawiedliwiona.

§ 26)Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Nie popełnia wykroczenia umyślnego, kto pozostaje w błędzie co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zabronionego.

Art. 87)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Na zasadach określonych w niniejszej ustawie odpowiada ten, kto popełnia czyn zabroniony po ukończeniu lat 17.

Art. 98)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

§ 1Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona wykroczeń określonych w dwóch lub więcej przepisach

ustawy, stosuje się przepis przewidujący najsurowszą karę, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych na podstawie innych naruszonych przepisów.

§ 2Jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń, wymierza się

łącznie karę w granicach zagrożenia określonych w przepisie przewidującym najsurowszą karę, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych na podstawie innych naruszonych przepisów.

Art. 109)W brzmieniu ustalonym przez art. 5 § 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Przepisy

wprowadzające Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. Nr 106, poz. 1149), która weszła w życie z dniem 17 października 2001 r..

§ 1Jeżeli czyn będący wykroczeniem wyczerpuje zarazem znamiona przestępstwa, orzeka się

za przestępstwo i za wykroczenie, z tym że jeżeli orzeczono za przestępstwo i za wykroczenie karę lub środek karny tego samego rodzaju, wykonuje się surowszą karę lub środek karny.

W razie uprzedniego wykonania łagodniejszej kary lub środka karnego zalicza się je na poczet surowszych.

§ 2Przy zaliczaniu kar przyjmuje się jeden dzień aresztu za równoważny jednemu dniowi

pozbawienia wolności, dwóm dniom ograniczenia wolności oraz grzywnie w kwocie od 20 do 150 złotych.

§ 3Karę aresztu orzeczoną za wykroczenie uważa się za karę tego samego rodzaju co kara

pozbawienia wolności orzeczona za przestępstwo.

§ 4Zaliczeniu, o którym mowa w § 1, nie podlegają środki karne w postaci:

Art. 1110)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

§ 1Odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem

bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje.

§ 2

Odpowiedzialność za usiłowanie zachodzi, gdy ustawa tak stanowi.

§ 3

Karę za usiłowanie wymierza się w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego wykroczenia.

§ 4Nie podlega karze za usiłowanie, kto dobrowolnie odstąpił od czynu lub zapobiegł skutkowi

stanowiącemu znamię czynu zabronionego.

Art. 1210)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego.

Art. 1310)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie.

Art. 14

§ 1Odpowiedzialność za podżeganie i pomocnictwo zachodzi wtedy, gdy ustawa tak stanowi

i tylko w razie dokonania przez sprawcę czynu zabronionego.

§ 211)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Każdy ze współdziałających w popełnieniu czynu zabronionego odpowiada w granicach swojej umyślności lub nieumyślności, niezależnie od odpowiedzialności pozostałych współdziałających.

§ 3Karę za podżeganie lub za pomocnictwo wymierza się w granicach zagrożenia przewidzianego

dla danego wykroczenia.

Art. 1512)Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 1 pkt 11 lit. a i b ustawy, o której mowa w odnośniku

1..

Nie popełnia wykroczenia, kto w obronie koniecznej odpiera bezpośredni bezprawny zamach na jakiekolwiek dobro chronione prawem.

Art. 16

§ 113)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Nie popełnia wykroczenia, kto działa w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone nie przedstawia wartości oczywiście większej niż dobro ratowane.

§ 2Przepisu § 1 nie stosuje się, gdy sprawca poświęca dobro, które ma szczególny obowiązek

chronić nawet z narażeniem się na niebezpieczeństwo osobiste.

Art. 1714)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

§ 1Nie popełnia wykroczenia, kto, z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego

lub innego zakłócenia czynności psychicznych, nie mógł w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem.

§ 2Jeżeli w czasie popełnienia wykroczenia zdolność rozpoznawania znaczenia czynu lub

kierowania postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona, można odstąpić od wymierzenia kary lub środka karnego.

§ 3Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się, gdy sprawca wykroczenia wprawił się w stan nietrzeźwości

lub odurzenia powodujący wyłączenie lub ograniczenie poczytalności, które przewidywał albo mógł przewidzieć.

Rozdział II

Kary, środki karne i zasady ich wymiaru15)Tytuł w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

Art. 1816)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Karami są:

Art. 1916)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Kara aresztu trwa najkrócej 5, najdłużej 30 dni; wymierza się ją w dniach.

Art. 2016)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

§ 1

Kara ograniczenia wolności trwa 1 miesiąc.

§ 2W czasie odbywania kary ograniczenia wolności ukarany:

Art. 2116)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

§ 1Obowiązek określony w art. 20 § 2 pkt 2 polega na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej

pracy na cele społeczne w odpowiednim zakładzie pracy, placówce służby zdrowia, opieki społecznej, organizacji lub instytucji niosącej pomoc charytatywną lub na rzecz społeczności lokalnej w wymiarze od 20 do 40 godzin.

§ 2W stosunku do osoby zatrudnionej organ orzekający, zamiast obowiązku określonego w

§ 1, może orzec potrącenie od 10 do 25% wynagrodzenia za pracę na rzecz Skarbu Państwa albo na cel społeczny wskazany przez organ orzekający; w okresie odbywania kary ukarany nie może rozwiązać bez zgody sądu stosunku pracy.

§ 3

Miejsce, czas, rodzaj lub sposób wykonywania obowiązku pracy, o którym mowa w § 1, określa sąd po wysłuchaniu ukaranego.

Art. 2216)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Wymierzając karę ograniczenia wolności, organ orzekający może zobowiązać ukaranego do:

Art. 2317)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1988 r. o zmianie

niektórych przepisów prawa karnego i prawa o wykroczeniach (Dz. U. Nr 20, poz. 135), która weszła w życie z dniem 1 lipca 1988 r.; ze zmianami wprowadzonymi przez art.

5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 września 1990 r. o zmianie niektórych przepisów prawa karnego i prawa o wykroczeniach (Dz. U. Nr 72, poz. 422), która weszła w życie z dniem 8 listopada 1990 r., oraz art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 lutego 1992 r. o zmianie niektórych przepisów prawa karnego, prawa o wykroczeniach i o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. Nr 24, poz. 101), która weszła w życie z dniem 2 kwietnia 1992 r.; wysokość grzywny ustalona na podstawie art. 3 ust. 1 lit. a ustawy z dnia 12 lipca 1995 r. o zmianie Kodeksu karnego, Kodeksu karnego wykonawczego oraz o podwyższeniu dolnych i górnych granic grzywien i nawiązek w prawie karnym (Dz. U. Nr 95, poz. 475), która weszła w życie z dniem 20 listopada 1995 r., z uwzględnieniem przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o denominacji złotego (Dz. U. Nr 84, poz. 386 oraz z 1995 r. Nr 16, poz. 79), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1995 r..

Jeżeli ukarany uchyla się od wykonywania kary ograniczenia wolności, ulega ona zamianie na zastępczą karę grzywny, przy czym miesiąc ograniczenia wolności przyjmuje się za równoważny grzywnie od 75 do 2 250 złotych, a jeżeli okoliczności wskazują na to, że egzekucja grzywny nie będzie skuteczna - na zastępczą karę aresztu, przy czym miesiąc ograniczenia wolności odpowiada 15 dniom aresztu.

Art. 24

§ 118)Ze zmianami wprowadzonymi przez: art. 2 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. o

zmianie niektórych przepisów prawa karnego i prawa o wykroczeniach (Dz. U. Nr 16, poz. 125), która weszła w życie z dniem 7 czerwca 1982 r., art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 10 maja 1985 r. o zmianie niektórych przepisów prawa karnego i prawa o wykroczeniach (Dz. U. Nr 23, poz. 100), która weszła w życie z dniem 1 lipca 1985 r., art. 5 ust.

1 pkt 4 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 4 pkt 4 ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17; wysokość grzywny ustalona na podstawie art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17, z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17, oraz ze zmianą wprowadzoną przez art.

1 pkt 16 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1..

Grzywnę wymierza się w wysokości od 20 do 5 000 złotych, chyba że ustawa stanowi inaczej.

§ 2Jeżeli za wykroczenie popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wymierzono

karę aresztu, orzeka się obok tej kary również grzywnę, chyba że orzeczenie grzywny nie byłoby celowe.

§ 319)Dodany przez art. 1 pkt 16 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Wymierzając grzywnę, bierze się pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste i rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe.

Art. 2520)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

§ 1

Jeżeli egzekucja grzywny w kwocie przekraczającej 500 złotych okaże się bezskuteczna, można po wyrażeniu zgody przez ukaranego zamienić grzywnę na pracę społecznie użyteczną, określając jej rodzaj i czas trwania. Praca społecznie użyteczna trwa najkrócej tydzień, najdłużej 2 miesiące. Przepisy art. 20 § 2 i art. 21 § 1 stosuje się odpowiednio.

§ 2Jeżeli ukarany w warunkach określonych w § 1 nie wyrazi zgody na podjęcie pracy społecznie

użytecznej albo mimo wyrażenia zgody jej nie wykonuje, można orzec zastępczą karę aresztu, przyjmując jeden dzień aresztu za równoważny grzywnie od 20 do 150 złotych; kara zastępcza nie może przekroczyć 30 dni aresztu.

§ 3Grzywnę niepodlegającą zamianie na zastępczą karę aresztu w myśl § 2 można w szczególnie

uzasadnionych wypadkach umorzyć.

Art. 2620)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Nie można wymierzyć kary aresztu lub zastępczej kary aresztu, jeżeli warunki osobiste sprawcy uniemożliwiają odbycie tej kary.

Art. 27

§ 1Od zastępczej kary aresztu sprawca może być uwolniony w każdym czasie przez wpłacenie

kwoty pieniężnej przypadającej jeszcze do uiszczenia.

§ 2Jeżeli grzywna została uiszczona w części, karę zastępczą zmniejsza się w sposób odpowiadający

stosunkowi kwoty zapłaconej do wysokości grzywny.

Art. 2821)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

§ 1Środkami karnymi są:

§ 2Środki karne można orzec, jeżeli są one przewidziane w przepisie szczególnym, a orzeka

się je, jeżeli przepis szczególny tak stanowi.

§ 3Przepadek przedmiotów można orzec, choćby zachodziła okoliczność wyłączająca ukaranie

sprawcy.

§ 4

Obowiązek naprawienia szkody orzeka się w sposób określony w przepisie szczególnym.

Art. 2921)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

§ 1Zakaz prowadzenia pojazdów wymierza się w miesiącach lub latach, na okres od 6 miesięcy

do 3 lat.

§ 2

Orzekając zakaz prowadzenia pojazdów określa się rodzaj pojazdu, którego zakaz dotyczy.

§ 3Zakaz, o którym mowa w § 1, obowiązuje od uprawomocnienia się orzeczenia. Orzekając

zakaz nakłada się obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu, jeżeli dokument ten nie został zatrzymany. Do chwili wykonania tego obowiązku okres, na który orzeczono zakaz, nie biegnie.

§ 4Na poczet zakazu prowadzenia pojazdów zalicza się okres zatrzymania prawa jazdy lub

innego dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu.

Art. 3021)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

§ 1Przepadek przedmiotów obejmuje narzędzia lub inne przedmioty, które służyły lub były

przeznaczone do popełnienia wykroczenia, a jeżeli przepis szczególny tak stanowi - także przedmioty pochodzące bezpośrednio lub pośrednio z wykroczenia.

§ 2Przepadek przedmiotów niebędących własnością sprawcy wykroczenia można orzec tylko

wtedy, gdy przepis szczególny tak stanowi.

§ 3

Przepadek przedmiotów następuje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.

§ 4Przedmioty objęte przepadkiem przechodzą na własność Skarbu Państwa, chyba że ustawa

stanowi inaczej.

§ 5

Przepadku nie orzeka się, jeżeli byłoby to niewspółmierne do wagi popełnionego wykroczenia, chyba że chodzi o przedmiot pochodzący bezpośrednio z wykroczenia.

Art. 31

§ 1Podanie orzeczenia o ukaraniu do publicznej wiadomości w szczególny sposób orzeka

się wtedy, gdy może to mieć znaczenie wychowawcze.

§ 2

Kara określona w § 1 polega na ogłoszeniu orzeczenia w zakładzie pracy, w uczelni, w miejscu zamieszkania ukaranego, w innym właściwym miejscu lub w inny stosowny sposób.

Ogłoszenie może nastąpić na koszt ukaranego.

Art. 32Nawiązkę orzeka się na rzecz pokrzywdzonego w wypadkach przewidzianych w przepisach

szczególnych.

Art. 33

§ 122)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku

1..

Organ orzekający wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę za dane wykroczenie, oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu i biorąc pod uwagę cele kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do ukaranego.

§ 223)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 19 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku

1..

Wymierzając karę, organ orzekający bierze pod uwagę w szczególności rodzaj i rozmiar szkody wyrządzonej wykroczeniem, stopień winy, pobudki, sposób działania, stosunek do pokrzywdzonego, jak również właściwości, warunki osobiste i majątkowe sprawcy, jego stosunki rodzinne, sposób życia przed popełnieniem i zachowanie się po popełnieniu wykroczenia.

§ 3Jako okoliczności łagodzące uwzględnia się w szczególności:

§ 4Jako okoliczności obciążające uwzględnia się w szczególności:

§ 527)Dodany przez art. 1 pkt 19 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Przepisy § 1-4 stosuje się odpowiednio do środków karnych.

Art. 3428)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Okoliczności wpływające na wymiar kary i środka karnego uwzględnia się tylko co do osoby, której dotyczą.

Art. 3529)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Jeżeli ustawa daje możność wyboru między aresztem a inną karą, areszt można orzec tylko wtedy, gdy czyn popełniono umyślnie, a zarazem za orzeczeniem kary aresztu przemawia waga czynu lub okoliczności sprawy świadczą o demoralizacji sprawcy albo sposób jego działania zasługuje na szczególne potępienie.

Art. 36

§ 1Naganę można orzec wtedy, gdy ze względu na charakter i okoliczności czynu lub właściwości

i warunki osobiste sprawcy należy przypuszczać, że zastosowanie tej kary jest wystarczające do wdrożenia go do poszanowania prawa i zasad współżycia społecznego.

§ 2

Nie można orzec nagany za wykroczenie o charakterze chuligańskim.

Art. 3730)Ze zmianami wprowadzonymi przez: art. 2 § 1 pkt 6 ustawy wymienionej jako pierwsza

w odnośniku 18, art. 6 ust. 1 pkt 8 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17 oraz art. 4 pkt 6 ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17; wysokość nawiązki ustalona na podstawie art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17, z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17..

Jeżeli wykroczeniem o charakterze chuligańskim została wyrządzona szkoda, można orzec nawiązkę do wysokości 1 000 złotych na rzecz pokrzywdzonego albo na rzecz Polskiego Czerwonego Krzyża lub na inny cel społeczny wskazany przez organ orzekający.

Art. 37a

(uchylony).31)Dodany przez art. 6 ust. 1 pkt 9 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18; uchylony przez art. 5 ust. 1 pkt 7 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17.

Art. 3832)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Ukaranemu co najmniej dwukrotnie za podobne wykroczenia umyślne, który w ciągu dwóch lat od ostatniego ukarania popełnia ponownie podobne wykroczenie umyślne, można wymierzyć karę aresztu, choćby było zagrożone karą łagodniejszą.

Art. 39

§ 133)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 23 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku

1..

W wypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie można - biorąc pod uwagę charakter i okoliczności czynu lub właściwości i warunki osobiste sprawcy - zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary albo odstąpić od wymierzenia kary lub środka karnego.

§ 2Nadzwyczajne złagodzenie polega na wymierzeniu kary poniżej dolnej granicy ustawowego

zagrożenia albo kary łagodniejszego rodzaju.

§ 3

(uchylony).34)Przez art. 1 pkt 23 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

§ 4W razie odstąpienia od wymierzenia kary można zastosować do sprawcy środek oddziaływania

społecznego, mający na celu przywrócenie naruszonego porządku prawnego lub naprawienie wyrządzonej krzywdy, polegający zwłaszcza na przeproszeniu pokrzywdzonego, uroczystym zapewnieniu niepopełniania więcej takiego czynu albo zobowiązaniu sprawcy do przywrócenia stanu poprzedniego.

Rozdział III

Zastosowanie środków oddziaływania wychowawczego

Art. 40

(uchylony).35)Przez art. 1 pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

Art. 4136)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

W stosunku do sprawcy czynu można poprzestać na zastosowaniu pouczenia, zwróceniu uwagi, ostrzeżeniu lub na zastosowaniu innych środków oddziaływania wychowawczego.

Rozdział IV

Warunkowe zawieszenie wykonania kary aresztu

Art. 42

§ 137)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 26 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Wykonanie kary aresztu można warunkowo zawiesić, jeżeli ze względu na okoliczności popełnienia wykroczenia, właściwości i warunki osobiste sprawcy oraz jego zachowanie się po popełnieniu wykroczenia należy przypuszczać, że pomimo niewykonania kary nie popełni on nowego podobnego przestępstwa lub wykroczenia.

§ 2Warunkowe zawieszenie wykonania kary następuje na okres próby, który nie może być

krótszy niż 6 miesięcy i nie może przekroczyć roku. Okres próby biegnie od uprawomocnienia się orzeczenia.

§ 3Jeżeli wykroczeniem została wyrządzona szkoda w mieniu, warunkowe zawieszenie wykonania

kary może być orzeczone tylko wtedy, gdy szkoda została w całości naprawiona.

Art. 43Warunkowego zawieszenia wykonania kary nie stosuje się do sprawcy, który:

Art. 44

§ 138)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 27 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Sąd, który orzekł karę aresztu zarządza wykonanie kary, jeżeli ukarany w okresie próby popełnił podobne do poprzedniego przestępstwo lub wykroczenie.

§ 238)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 27 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Sąd, który orzekł karę aresztu może zarządzić wykonanie kary, jeżeli ukarany w okresie próby popełnił inne przestępstwo lub wykroczenie niż wymienione w § 1.

§ 3

Jeżeli w okresie próby i w ciągu dalszych 2 miesięcy nie zarządzono wykonania kary, ukaranie uważa się za niebyłe.

Rozdział V

Przedawnienie orzekania, wykonania kary oraz zatarcie ukarania

Art. 4539)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

§ 1Karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli

w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu.

§ 2W razie uchylenia prawomocnego rozstrzygnięcia, przedawnienie biegnie od daty uchylenia

rozstrzygnięcia.

§ 3Orzeczona kara lub środek karny nie podlega wykonaniu, jeżeli od daty uprawomocnienia

się rozstrzygnięcia upłynęły 3 lata.

Art. 46

§ 1Ukaranie uważa się za niebyłe po upływie 2 lat od wykonania, darowania lub przedawnienia

wykonania kary.

§ 2

Jeżeli ukarany przed upływem okresu przewidzianego w § 1 popełnił nowe wykroczenie, za które wymierzono mu karę aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny, ukaranie za oba wykroczenia uważa się za niebyłe po upływie 2 lat od wykonania, darowania albo od przedawnienia wykonania kary za nowe wykroczenie.

§ 340)Dodany przez art. 1 pkt 29 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Jeżeli orzeczono środek karny, uznanie ukarania za niebyłe nie może nastąpić przed jego wykonaniem, darowaniem albo przedawnieniem wykonania.

Rozdział VI

Wyjaśnienie wyrażeń ustawowych

Art. 47

§ 141)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku

1..

Czynem zabronionym jest zachowanie o znamionach określonych w ustawie karnej.

§ 241)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku

1..

Przestępstwami i wykroczeniami podobnymi są przestępstwa i wykroczenia należące do tego samego rodzaju; przestępstwa i wykroczenia z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa i wykroczenia popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uważa się za przestępstwa i wykroczenia podobne.

§ 341)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku

1..

Osobą najbliższą jest małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek, a także osoba pozostająca we wspólnym pożyciu.

§ 441)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku

1..

Instytucją państwową, samorządową lub społeczną jest również przedsiębiorstwo, w którym Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego jest udziałowcem, spółdzielnia, związek zawodowy, inna organizacja społeczna lub jednostka wojskowa.

§ 5Charakter chuligański mają wykroczenia polegające na umyślnym godzeniu w porządek

lub spokój publiczny albo umyślnym niszczeniu lub uszkadzaniu mienia, jeżeli sprawca działał publicznie oraz w rozumieniu powszechnym bez powodu lub z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie podstawowych zasad porządku prawnego.

§ 642)Dodany przez art. 1 pkt 30 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu bierze się pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia.

§ 742)Dodany przez art. 1 pkt 30 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Rzeczą ruchomą lub przedmiotem jest także polski albo obcy pieniądz lub inny środek płatniczy oraz dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej albo zawierający obowiązek wypłaty kapitału, odsetek, udziału w zyskach albo stwierdzenie uczestnictwa w spółce.

§ 843)Dodany przez art. 1 pkt 30 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1, w brzmieniu

ustalonym przez art. 3 ustawy z dnia 18 marca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz ustawy - Kodeks wykroczeń (Dz. U. Nr 69, poz. 626), która weszła w życie z dniem 1 maja 2004 r..

Dokumentem jest każdy przedmiot lub inny zapisany nośnik informacji, z którym jest związane określone prawo, albo który ze względu na zawartą w nim treść stanowi dowód prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne.

Rozdział VII

Stosunek do ustaw szczególnych

Art. 48

Przepisy części ogólnej Kodeksu wykroczeń stosuje się do wykroczeń przewidzianych w innych ustawach, jeżeli ustawy te nie zawierają przepisów odmiennych.

Część SZCZEGÓLNA

Rozdział VIII

Wykroczenia przeciwko porządkowi i spokojowi publicznemu

Art. 4944)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 31 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

§ 1

Kto w miejscu publicznym demonstracyjnie okazuje lekceważenie Narodowi Polskiemu, Rzeczypospolitej Polskiej lub jej konstytucyjnym organom, podlega karze aresztu albo grzywny.

§ 2Tej samej karze podlega, kto narusza przepisy o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej

Polskiej.

Art. 49a45)Dodany przez art. 3 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o Straży Granicznej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 90, poz. 757), który wszedł w życie z dniem 24 sierpnia 2005 r..

§ 1

Kto wbrew przepisom przekracza granicę Rzeczypospolitej Polskiej, podlega karze grzywny.

§ 246)W brzmieniu tym obowiązuje do dnia wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku

47..

Pomocnictwo jest karalne.

§ 247)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy

o Straży Granicznej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 82, poz. 558), który wejdzie w życie z dniem 12 sierpnia 2007 r..

Usiłowanie i pomocnictwo są karalne.

Art. 5048)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 32 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Kto nie opuszcza zbiegowiska publicznego pomimo wezwania właściwego organu, podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 51

§ 149)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 33 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

§ 2

Jeżeli czyn określony w § 1 ma charakter chuligański lub sprawca dopuszcza się go, będąc pod wpływem alkoholu, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

§ 3

Podżeganie i pomocnictwo są karalne.

Art. 52

§ 150)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 ustawy z dnia 5 lipca 1990 r. - Prawo o zgromadzeniach

(Dz. U. Nr 51, poz. 297), która weszła w życie z dniem 1 sierpnia 1990 r.; ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 34 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..

Kto:

§ 2

Podżeganie i pomocnictwo są karalne.

Art. 52a51)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 października 1986 r. o zmianie niektórych przepisów prawa o wykroczeniach (Dz. U. Nr 39, poz. 193), która weszła w życie z dniem 31 października 1986 r.; w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 maja 1989 r. o zmianie niektórych przepisów prawa karnego, prawa o wykroczeniach oraz innych ustaw (Dz. U. Nr 34, poz. 180), która weszła w życie z dniem 6 czerwca 1989 r..

Kto:

Art. 52b53)Dodany przez art. 4 ustawy z dnia 15 lutego 2002 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, o zmianie ustawy o Policji oraz o zmianie ustawy - Kodeks wykroczeń (Dz. U. Nr 19, poz. 185), który wszedł w życie z dniem 12 września 2002 r..

Kto zużywa olej opałowy do celów napędowych, podlega karze grzywny do 500 zł.

Art. 53

(uchylony).54)Przez art. 30 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz. U. Nr 85, poz.

Art. 54Kto wykracza przeciwko wydanym z upoważnienia ustawy przepisom porządkowym o zachowaniu

się w miejscach publicznych, podlega karze grzywny do 50055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

Art. 55

Kto kąpie się w miejscu, w którym jest to zabronione, podlega karze grzywny do 25055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

Art. 56

§ 1Kto bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom organizuje lub przeprowadza

publiczną zbiórkę ofiar, podlega karze grzywny.

§ 2

Podżeganie i pomocnictwo są karalne.

§ 356)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 35 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku

1..

Można orzec przepadek przedmiotów uzyskanych ze zbiórki przeprowadzonej wbrew warunkom zezwolenia, orzeka się zaś ich przepadek, gdy zbiórkę przeprowadzono bez zezwolenia.

§ 457)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 35 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku

1..

Można orzec przepadek przedmiotów uzyskanych z czynu określonego w § 1 także wtedy, gdy zostały one przekazane przez sprawcę innej osobie lub instytucji, jak i przepadek pieniędzy uzyskanych za zebrane ofiary w naturze i rzeczy nabytych za uzyskane ze zbiórki pieniądze.

§ 558)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 35 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku

1..

Przedmioty, co do których orzeczono przepadek, należy przekazać instytucji pomocy społecznej lub instytucji kulturalno-oświatowej.

Art. 57

§ 159)Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 6 ust. 1 pkt 13 lit. a ustawy wymienionej jako

druga w odnośniku 18 oraz art. 4 § 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 52..

Kto organizuje lub przeprowadza publiczną zbiórkę ofiar na uiszczenie grzywny orzeczonej za przestępstwo, w tym i przestępstwo skarbowe, wykroczenie lub wykroczenie skarbowe albo nie będąc osobą najbliższą dla skazanego lub ukaranego uiszcza za niego grzywnę lub ofiarowuje mu albo osobie dla niego najbliższej pieniądze na ten cel, podlega karze aresztu albo grzywny.

§ 2

Podżeganie i pomocnictwo są karalne.

§ 360)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 6 ust. 1 pkt 13 lit. b ustawy wymienionej jako druga

w odnośniku 18..

Zebrane ofiary lub pieniądze uzyskane za zebrane ofiary w naturze a także pieniądze wpłacone na poczet grzywny lub ofiarowane na ten cel podlegają przepadkowi.

§ 461)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 36 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Przedmioty, co do których orzeczono przepadek, należy przekazać instytucji pomocy społecznej lub instytucji kulturalno-oświatowej.

Art. 58

§ 1

Kto, mając środki egzystencji lub będąc zdolny do pracy, żebrze w miejscu publicznym, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1 50055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

§ 2

Kto żebrze w miejscu publicznym w sposób natarczywy lub oszukańczy, podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności.

Art. 59(uchylony).62)Przez art. 71 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 101, poz. 1178), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

Art. 60

(uchylony).63)Przez art. 1 pkt 38 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

Art. 60164)Dodany przez art. 40 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz. 324), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1989 r..

§ 165)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy

wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808), która weszła w życie z dniem 21 sierpnia 2004 r..

Kto wykonuje działalność gospodarczą bez wymaganego zgłoszenia do ewidencji działalności gospodarczej, wpisu do rejestru działalności regulowanej lub bez wymaganej koncesji albo zezwolenia, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.

§ 2Tej samej karze podlega, kto nie dopełnia obowiązku zgłaszania do ewidencji działalności

gospodarczej zmian danych objętych wpisem.

§ 366)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku

65..

Kto wykonując działalność gospodarczą nie oznacza siedziby i miejsca wykonywania tej działalności lub wykonując działalność wytwórczą wprowadza do obrotu towary bez wymaganych oznaczeń, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.

§ 467)Dodany przez art. 46 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz

U. Nr 133, poz. 884 i Nr 158, poz. 1043), która weszła w życie z dniem 1 lipca 1998 r..

Kto:

§ 569)Dodany przez art. 14 ustawy z dnia 13 lipca 2000 r. o ochronie nabywców prawa korzystania

z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego w oznaczonym czasie w każdym roku oraz o zmianie ustaw Kodeks cywilny, Kodeks wykroczeń i ustawy o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. Nr 74, poz. 855), która weszła w życie z dniem 9 grudnia 2000 r..

Kto w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa:

§ 669)Dodany przez art. 14 ustawy z dnia 13 lipca 2000 r. o ochronie nabywców prawa korzystania

z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego w oznaczonym czasie w każdym roku oraz o zmianie ustaw Kodeks cywilny, Kodeks wykroczeń i ustawy o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. Nr 74, poz. 855), która weszła w życie z dniem 9 grudnia 2000 r..

Kto zawierając umowę, na podstawie której nabywca uzyskuje prawo korzystania z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego w oznaczonym czasie w każdym roku w nieuczciwy sposób i sprzecznie z treścią nabywanego prawa oświadcza, że przedmiotem umowy jest własność - podlega karze grzywny.

§ 770)Dodany przez art. 2 pkt 1 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 65

Kto w zakresie wykonywanej działalności gospodarczej nie wykonuje obowiązku pisemnego wskazania osoby upoważnionej do reprezentowania w trakcie kontroli, podlega karze grzywny nie niższej niż 1 000 zł.

Art. 602(uchylony).71)Dodany przez art. 22 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach

ekonomicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 600), która weszła w życie z dniem 24 grudnia 1994 r.; uchylony przez art. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 117, poz. 1228), który wszedł w życie z dniem 23 grudnia 2000 r.

Art. 61

§ 1Kto przywłaszcza sobie stanowisko, tytuł lub stopień albo publicznie używa lub nosi

odznaczenie, odznakę, strój lub mundur, do których nie ma prawa, podlega karze grzywny do 1 00055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

§ 2Kto ustanawia, wytwarza, rozpowszechnia publicznie, używa lub nosi: godło, chorągiew

albo inną odznakę lub mundur, co do których został wydany zakaz, albo odznakę lub mundur organizacji prawnie nieistniejącej, albo odznakę lub mundur, na których ustanowienie lub noszenie nie uzyskano wymaganego zezwolenia, podlega karze aresztu albo grzywny.

§ 3W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 można orzec, a w razie popełnienia

wykroczenia określonego w § 2 orzeka się przepadek wymienionych w tych przepisach przedmiotów, jak również innych przedmiotów służących do popełnienia wykroczenia, takich jak pieczęcie, stemple, papier firmowy lub bilety wizytowe, choćby nie stanowiły własności sprawcy.

Art. 62

(uchylony).72)Przez art. 41 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. Nr 111, poz. 724), która weszła w życie z dniem 24 października 1997 r.

Art. 6373)W brzmieniu ustalonym przez art. 127 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. Nr 73, poz. 852), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2001 r..

§ 174)W brzmieniu ustalonym przez art. 211 lit. a ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo

telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800), która weszła w życie z dniem 3 września 2004 r..

Kto bez złożenia pisemnego wniosku o dokonanie wpisu do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych wykonuje działalność telekomunikacyjną, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny.

§ 2

(uchylony).75)Przez art. 211 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 74.

§ 376)W brzmieniu ustalonym przez art. 211 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 74

Kto wprowadza do obrotu urządzenia radiowe i telekomunikacyjne urządzenia końcowe podlegające obowiązkowej ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami, nieposiadające wymaganego znaku zgodności, podlega karze grzywny.

§ 4

(uchylony).77)Przez art. 211 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 74.

Art. 63a78)Dodany przez art. 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o zmianie niektórych przepisów z zakresu prawa karnego i prawa o wykroczeniach (Dz. U. Nr 44, poz. 203), która weszła w życie z dniem 1 sierpnia 1983 r.; w brzmieniu ustalonym przez art. 6 ust. 1 pkt 14 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18..

§ 179)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 39 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku

1..

Kto umieszcza w miejscu publicznym do tego nieprzeznaczonym ogłoszenie, plakat, afisz, apel, ulotkę, napis lub rysunek albo wystawia je na widok publiczny w innym miejscu bez zgody zarządzającego tym miejscem, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.

§ 280)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 39 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku

1..

W razie popełnienia wykroczenia można orzec przepadek przedmiotów stanowiących przedmiot wykroczenia oraz nawiązkę w wysokości do 1 50081)Wysokość górnej granicy nawiązki określona na podstawie art. 5 ust. 2 pkt 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych lub obowiązek przywrócenia do stanu poprzedniego.

Art. 64

§ 1

Kto, będąc właścicielem, administratorem, dozorcą lub użytkownikiem nieruchomości, nie dopełnia obowiązku umieszczenia w odpowiednim miejscu albo utrzymania w należytym stanie tabliczki z numerem porządkowym nieruchomości, nazwą ulicy lub placu albo miejscowości, podlega karze grzywny do 25055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

§ 2Tej samej karze podlega, kto nie dopełnia obowiązku oświetlenia tabliczki z numerem

porządkowym nieruchomości.

Rozdział IX

Wykroczenia przeciwko instytucjom państwowym, samorządowym i społecznym82)Tytuł ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 40 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

Art. 6583)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 41 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

§ 1Kto umyślnie wprowadza w błąd organ państwowy lub instytucję upoważnioną z mocy ustawy

do legitymowania:

§ 2Tej samej karze podlega, kto wbrew obowiązkowi nie udziela właściwemu organowi państwowemu

lub instytucji, upoważnionej z mocy ustawy do legitymowania, wiadomości lub dokumentów co do okoliczności wymienionych w § 1.

Art. 66

§ 184)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 42 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Kto ze złośliwości lub swawoli, chcąc wywołać niepotrzebną czynność fałszywym alarmem, informacją lub innym sposobem, wprowadza w błąd instytucję użyteczności publicznej albo inny organ ochrony bezpieczeństwa, porządku publicznego lub zdrowia, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny do 1 50055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych.

§ 2Jeżeli wykroczenie spowodowało niepotrzebną czynność, można orzec nawiązkę do wysokości

1 00085)Wysokość górnej granicy nawiązki określona na podstawie art. 2 § 3 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 3 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 2 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych.

Art. 67

§ 186)Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 6 ust. 1 pkt 15 ustawy wymienionej jako druga

w odnośniku 18 i art. 1 pkt 43 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1..

Kto umyślnie uszkadza lub usuwa ogłoszenie wystawione publicznie przez instytucję państwową, samorządową albo organizację społeczną lub też w inny sposób umyślnie uniemożliwia zaznajomienie się z takim ogłoszeniem, podlega karze aresztu albo grzywny.

§ 287)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 43 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku

1..

Kto umyślnie uszkadza lub usuwa ogłoszenie, afisz lub plakat wystawiony publicznie przez instytucję artystyczną, rozrywkową lub sportową albo w inny sposób umyślnie uniemożliwia zaznajomienie się z takim ogłoszeniem, afiszem lub plakatem, podlega karze grzywny do 1 000 złotych albo karze nagany.

Art. 68

§ 188)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 44 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Kto bez właściwego zamówienia wyrabia pieczęć, godło lub znak instytucji państwowej, samorządowej albo organizacji społecznej lub też taką pieczęć, godło lub znak wydaje osobie nieupoważnionej do odbioru, podlega karze grzywny.

§ 2

Tej samej karze podlega, kto bezprawnie posiada, zamawia lub nabywa taką pieczęć.

§ 3W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 lub 2 pieczęć, godło lub znak podlegają

przepadkowi.

Art. 69Kto umyślnie niszczy, uszkadza, usuwa lub w inny sposób czyni bezskutecznymi znaki

umieszczone przez organ państwowy w celu stwierdzenia tożsamości przedmiotu, zamknięcia go lub poddania rozporządzeniu władzy, podlega karze aresztu, grzywny albo karze nagany.

Rozdział X

Wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu osób i mienia

Art. 70

§ 1Kto, będąc niezdolny do czynności, której nieumiejętne wykonanie może wywołać niebezpieczeństwo

dla życia lub zdrowia człowieka, taką czynność przedsiębierze albo kto porucza ją osobie do jej wykonania niezdolnej lub wbrew obowiązkowi nadzoru dopuszcza do wykonania takiej czynności przez osobę niezdolną, podlega karze aresztu albo grzywny.

§ 289)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 45 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku

1..

Tej samej karze podlega, kto wbrew obowiązkowi zachowania trzeźwości znajduje się w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka i podejmuje w tym stanie czynności zawodowe.

§ 390)Dodany przez art. 1 pkt 45 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1

W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 lub 2, można orzec podanie orzeczenia do publicznej wiadomości w szczególny sposób.

Art. 71Kto przez wadliwe wykonanie urządzeń lub uczynienie ich niezdatnymi do funkcjonowania

zgodnie z przeznaczeniem albo przez niewłaściwe ich użytkowanie lub samowolne uruchomienie wywołuje stan niebezpieczny dla życia lub zdrowia człowieka, podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 72Kto wbrew swemu obowiązkowi nie dokonuje odpowiedniego zabezpieczenia miejsca niebezpiecznego

dla życia lub zdrowia człowieka, podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 73Kto wbrew swemu obowiązkowi nie zawiadamia odpowiedniego organu lub osoby o wiadomym

mu niebezpieczeństwie grożącym życiu lub zdrowiu człowieka albo mieniu w znacznych rozmiarach, podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 74

§ 1Kto niszczy, uszkadza, usuwa lub czyni nieczytelnymi znaki lub napisy ostrzegające

o grożącym niebezpieczeństwie dla życia lub zdrowia człowieka albo ogrodzenie lub inne urządzenie zapobiegające takiemu niebezpieczeństwu, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

§ 291)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 46 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

W razie popełnienia wykroczenia można orzec obowiązek zapłaty równowartości zniszczonego lub uszkodzonego przedmiotu albo obowiązek przywrócenia do stanu poprzedniego, a także orzec podanie orzeczenia o ukaraniu do publicznej wiadomości w szczególny sposób.

Art. 75

§ 1Kto bez zachowania należytej ostrożności wystawia lub wywiesza ciężkie przedmioty

albo nimi rzuca, wylewa płyny, wyrzuca nieczystości albo doprowadza do wypadania takich przedmiotów lub wylewania się płynów, podlega karze grzywny do 50055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

§ 2

Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 ze złośliwości lub swawoli, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.

Art. 76

Kto rzuca kamieniami lub innymi przedmiotami w pojazd mechaniczny będący w ruchu, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

Art. 77

Kto nie zachowuje zwykłych lub nakazanych środków ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia, podlega karze grzywny do 25055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

Art. 78

Kto przez drażnienie lub płoszenie doprowadza zwierzę do tego, że staje się niebezpieczne, podlega karze grzywny do 1 00055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

Art. 79

§ 1

Kto wbrew swemu obowiązkowi zaniecha oświetlenia miejsc dostępnych dla publiczności, podlega karze grzywny do 25055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

§ 2

Kto ze złośliwości lub swawoli oświetlenie takie gasi, podlega karze grzywny do 50055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych.

Art. 80

§ 1Kto:

§ 292)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 47 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Tej samej karze podlega, kto narusza inne niż określone w § 1 ograniczenia w użytkowaniu watów przeciwpowodziowych, wprowadzone przez właściwy organ administracji państwowej lub samorządowej.

§ 3

W razie popełnienia wykroczenia można orzec obowiązek przywrócenia do stanu poprzedniego.

Art. 81

Kto niszczy lub uszkadza urządzenia służące do ochrony brzegów wód morskich lub śródlądowych, a w szczególności wszelkie umocnienia lub roślinność ochronną, podlega karze grzywny do 1 00055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

Art. 82

§ 1Kto nieostrożnie obchodzi się z ogniem lub wykracza przeciwko przepisom dotyczącym

zapobiegania i zwalczania pożarów, a w szczególności:

§ 2Kto zostawia małoletniego do lat 7 w okolicznościach umożliwiających mu wzniecenie

pożaru, podlega karze grzywny albo karze nagany.

Art. 83

§ 1Kto nieostrożnie obchodzi się z materiałami wybuchowymi, łatwo zapalnymi lub substancjami

promieniotwórczymi albo wykracza przeciwko przepisom o wyrobie, sprzedaży, przechowywaniu, używaniu lub przewożeniu takich materiałów, podlega karze aresztu, grzywny albo karze nagany.

§ 296)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 48 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

W razie popełnienia wykroczenia można orzec przepadek przedmiotów stanowiących przedmiot wykroczenia.

Rozdział XI

Wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji

Art. 84

Kto wbrew obowiązkowi nie oznacza w sposób odpowiadający wymaganiom i łatwo dostrzegalny, zarówno w dzień, jak i w porze nocnej, jakiejkolwiek przeszkody w ruchu drogowym, urządzenia lub przedmiotu znajdujących się na drodze lub też miejsca prowadzonych robót, jeżeli to może zagrozić bezpieczeństwu ruchu albo utrudnić ruch na drodze, podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 85

§ 1

Kto samowolnie ustawia, niszczy, uszkadza, usuwa, włącza lub wyłącza znak, sygnał, urządzenie ostrzegawcze lub zabezpieczające albo zmienia ich położenie, zasłania je lub czyni niewidocznymi, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

§ 2Tej samej karze podlega, kto samowolnie niszczy, uszkadza, usuwa lub ustawia znak

turystyczny.

§ 3W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 lub 2 można orzec obowiązek zapłaty

równowartości zniszczonego lub uszkodzonego przedmiotu albo obowiązek przywrócenia do stanu poprzedniego.

Art. 86

§ 1Kto, nie zachowując należytej ostrożności, powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu

drogowym, podlega karze grzywny.

§ 297)W brzmieniu ustalonym przez art. 6 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy wymienionej jako druga

w odnośniku 18..

Kto dopuszcza się wykroczenia określonego w § 1, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

§ 398)Oznaczenie § 3 nadane i zmiany wprowadzone przez art. 6 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy

wymienionej jako druga w odnośniku 18, i ze zmianami wprowadzonymi przez art. 1 pkt 49 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..

W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 przez osobę prowadzącą pojazd można orzec zakaz prowadzenia pojazdów.

Art. 8799)W brzmieniu ustalonym przez art. 6 ust. 1 pkt 17 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku

18..

§ 1Kto, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka, prowadzi

pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega karze aresztu albo grzywny nie niższej niż 50100)Wysokość dolnej granicy grzywny określona na podstawie art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 i art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych.

§ 2101)Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 1 pkt 50 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku

1..

Kto, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka, prowadzi na drodze publicznej lub w strefie zamieszkania inny pojazd niż określony w § 1, podlega karze aresztu do 14 dni albo grzywny.

§ 3102)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 50 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku

1..

W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 lub 2 orzeka się zakaz prowadzenia pojazdów.

Art. 88103)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 51 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..

Kto na drodze publicznej lub w strefie zamieszkania prowadzi pojazd bez wymaganych przepisami świateł lub pozostawia pojazd bez wymaganego przepisami oświetlenia, podlega karze grzywny.

Art. 89Kto, mając obowiązek opieki lub nadzoru nad małoletnim do lat 7, dopuszcza do przebywania

małoletniego na drodze publicznej lub na torach pojazdu szynowego, podlega karze grzywny albo karze nagany.

Art. 90104)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 52 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..

Kto tamuje lub utrudnia ruch na drodze publicznej lub w strefie zamieszkania, podlega karze grzywny albo karze nagany.

Art. 91Kto zanieczyszcza drogę publiczną lub na tej drodze pozostawia pojazd lub inny przedmiot

albo zwierzę w okolicznościach, w których może to spowodować niebezpieczeństwo lub stanowić utrudnienie w ruchu drogowym, podlega karze grzywny do 1 50055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

Art. 92

§ 1Kto nie stosuje się do znaku lub sygnału drogowego albo do sygnału lub polecenia osoby

uprawnionej do kierowania ruchem lub do kontroli ruchu drogowego, podlega karze grzywny albo karze nagany.

§ 2Kto w celu uniknięcia kontroli nie stosuje się do sygnału osoby uprawnionej do kontroli

ruchu drogowego, nakazującego zatrzymanie pojazdu, podlega karze aresztu albo grzywny.

§ 3105)Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 6 ust. 1 pkt 18 ustawy wymienionej jako druga

w odnośniku 18 oraz art. 1 pkt 53 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..

W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 2 można orzec zakaz prowadzenia pojazdów.

Art. 93

§ 1Prowadzący pojazd, który, uczestnicząc w wypadku drogowym, nie udziela niezwłocznej

pomocy ofierze wypadku, podlega karze aresztu albo grzywny.

§ 2106)Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 6 ust. 1 pkt 19 ustawy wymienionej jako druga

w odnośniku 18 oraz art. 1 pkt 54 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..

W razie popełnienia wykroczenia o którym mowa w § 1 orzeka się zakaz prowadzenia pojazdów.

Art. 94

§ 1

Kto prowadzi na drodze publicznej pojazd, nie mając do tego uprawnienia, podlega karze grzywny.

§ 2Tej samej karze podlega, kto prowadzi na drodze publicznej pojazd pomimo braku dopuszczenia

pojazdu do ruchu.

Art. 95

Kto prowadzi na drodze publicznej pojazd, nie mając przy sobie wymaganych dokumentów, podlega karze grzywny do 25055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

Art. 95a107)Dodany przez art. 2 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 90, poz. 756), który wszedł w życie z dniem 22 sierpnia 2005 r..

Kto posługuje się dowodem rejestracyjnym zawierającym dane o spełnieniu przez pojazd wymagań technicznych określonych w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.108)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 14, poz. 113, Nr 90, poz. 756, Nr 143, poz. 1199 i Nr 179, poz. 1484 oraz z 2006 r. Nr 143, poz. 1028 i 1029.) niezgodne ze stanem faktycznym, podlega karze grzywny do 500 zł.

Art. 96

§ 1Właściciel, posiadacz, użytkownik lub prowadzący pojazd, który:

1109)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 55 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1.) dopuszcza do prowadzenia pojazdu na drodze publicznej lub w strefie zamieszkania osobę niemającą sprawności fizycznej lub psychicznej w stopniu umożliwiającym należyte prowadzenie pojazdu,

§ 2Tej samej karze za czyny określone w § 1 pkt 1, 3-6 oraz za nieumyślne dopuszczenie

do prowadzenia pojazdu na drodze publicznej przez osobę niemającą wymaganych uprawnień podlega dyspozytor pojazdu lub osoba, do której obowiązków należą jego czynności, a jeżeli takiej osoby nie wyznaczono - kierownik jednostki dysponującej pojazdem.

Art. 96a111)Dodany przez art. 141 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.

U. Nr 98, poz. 602), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1998 r..

§ 1Kto, nie będąc do tego uprawnionym, posiada w pojeździe urządzenia stanowiące obowiązkowe

wyposażenie pojazdu uprzywilejowanego w ruchu, wysyłające sygnały świetlne w postaci niebieskich lub czerwonych świateł błyskowych albo sygnał dźwiękowy o zmiennym tonie, a także elementy oznakowania w postaci napisów, podlega karze grzywny.

§ 2112)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 56 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Kto, nie będąc do tego uprawnionym, używa w pojeździe sygnałów świetlnych w postaci niebieskich lub czerwonych świateł błyskowych albo sygnału dźwiękowego o zmiennym tonie, podlega karze aresztu do 14 dni albo grzywny.

§ 3

Urządzenia lub elementy oznakowania, o których mowa w § 1 i 2, podlegają przepadkowi, choćby nie stanowiły własności sprawcy.

Art. 97113)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 57 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..

Kto wykracza przeciwko innym przepisom o bezpieczeństwie lub o porządku ruchu na drogach publicznych, podlega karze grzywny do 3 000 złotych albo karze nagany.

Art. 98114)W brzmieniu ustalonym przez art. 48 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 14, poz. 60), która weszła w życie z dniem 1 października 1985 r..

Kto, prowadząc pojazd poza drogą publiczną, nie zachowuje należytej ostrożności, czym zagraża bezpieczeństwu innych osób, lub nie stosuje się do przepisów regulujących korzystanie z dróg wewnętrznych lub innych miejsc dostępnych dla ruchu pojazdów, podlega karze grzywny albo karze nagany.

Art. 99

§ 1Kto:

§ 2Tej samej karze podlega, kto przy zadrzewianiu lub zakrzewianiu albo przy prowadzeniu

robót ziemnych nie zachowuje przepisowej odległości od linii kolejowych.

Art. 100Kto:

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

Art. 101Kto uchyla się od obowiązku oczyszczania i usuwania z odcinków dróg publicznych o

twardej nawierzchni, przechodzących przez obszary o zabudowie ciągłej lub skupionej poza miastami i osiedlami, błota, kurzu, śniegu lub lodu, podlega karze grzywny do 1 00055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

Art. 102Kto uchyla się od obowiązku utrzymania w należytym stanie zjazdów z dróg publicznych

do przyległych nieruchomości, podlega karze grzywny do 1 00055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

Art. 103Kto bez ważnej przyczyny uchyla się od nałożonego obowiązku świadczeń osobistych lub

rzeczowych, mających na celu zwalczanie zagrożenia przerwania komunikacji na skutek zasp śnieżnych, powodzi lub usuwisk, albo wykonuje te świadczenia nienależycie, podlega karze grzywny albo karze nagany.

Art. 103a

(uchylony).116)Dodany przez art. 21 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu drogowego (Dz. U. Nr 75, poz. 332), która weszła w życie z dniem 27 września 1991 r.; uchylony przez art. 97 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

Rozdział XII

Wykroczenia przeciwko osobie

Art. 104Kto skłania do żebrania małoletniego lub osobę bezradną albo pozostającą w stosunku

zależności od niego lub oddaną pod jego opiekę, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

Art. 105

§ 1117)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 4 § 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 52

Kto przez rażące naruszenie obowiązków wynikających z władzy rodzicielskiej dopuszcza do popełnienia przez nieletniego czynu zabronionego przez ustawę jako przestępstwo, w tym i przestępstwo skarbowe, wykroczenie lub wykroczenie skarbowe i wskazującego na demoralizację nieletniego, podlega karze grzywny albo karze nagany.

§ 2118)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 59 ustawy, o której mowa w odnośniku 1

Jeżeli czyn określony w § 1 popełnia osoba, pod której nadzór odpowiedzialny oddano nieletniego, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny albo karze nagany.

§ 3W wypadkach określonych w § 1 i 2, jeżeli nieletni czynem swym wyrządził szkodę, można

orzec nawiązkę do wysokości 1 00085)Wysokość górnej granicy nawiązki określona na podstawie art. 2 § 3 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 3 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 2 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych.

Art. 106Kto, mając obowiązek opieki lub nadzoru nad małoletnim do lat 7 albo nad inną osobą

niezdolną rozpoznać lub obronić się przed niebezpieczeństwem, dopuszcza do jej przebywania w okolicznościach niebezpiecznych dla zdrowia człowieka, podlega karze grzywny albo karze nagany.

Art. 107Kto w celu dokuczenia innej osobie złośliwie wprowadza ją w błąd lub w inny sposób

złośliwie niepokoi, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1 50055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

Art. 108

Kto szczuje psem człowieka, podlega karze grzywny do 1 00055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

Rozdział XIII

Wykroczenia przeciwko zdrowiu

Art. 109

§ 1Kto zanieczyszcza wodę służącą do picia lub do pojenia zwierząt, znajdującą się poza

urządzeniami przeznaczonymi do zaopatrywania ludności w wodę, podlega karze grzywny do 1 50055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

§ 2Tej samej karze podlega, kto umyślnie zanieczyszcza wodę w pływalni, kąpielisku lub

w innym obiekcie o podobnym przeznaczeniu.

Art. 110119)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 ustawy z dnia 24 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia oraz innych ustaw (Dz. U. Nr 135, poz.

1145), która weszła w życie z dniem 12 września 2002 r..

Kto zatrudnia przy pracy wymagającej bezpośredniego stykania się ze środkami spożywczymi osobę, która w myśl przepisów o zwalczaniu chorób nie może być zatrudniona przy tego rodzaju pracy lub której stan zdrowia utrudnia utrzymanie higieny osobistej, podlega karze grzywny.

Art. 111

§ 1Kto nie dopełnia obowiązku zapewnienia należytego stanu sanitarnego, zwłaszcza w zakresie

utrzymania czystości oraz używania przez pracowników wymaganego ubioru:

§ 2Tej samej karze podlega, kto wbrew obowiązkowi nie przestrzega warunków sanitarnych

w produkcji lub w obrocie środkami spożywczymi, używkami lub substancjami dodatkowymi dozwolonymi.

Art. 112Kto trudniąc się handlem okrężnym (obwoźnym, obnośnym) środkami spożywczymi lub używkami

nie przestrzega wymagań sanitarnych albo wprowadza do obrotu środki spożywcze zabronione w takim handlu, podlega karze grzywny.

Art. 113Kto nie zachowuje należytej czystości przy świadczeniu usług w zakładach żywienia

zbiorowego, w kąpieliskach, zakładach fryzjerskich, kosmetycznych, pralniczych lub noclegowych albo kto dopuszcza do takich czynności osobę dotkniętą chorobą zakaźną, podlega karze grzywny.

Art. 114Kto odmawia udzielenia organowi służby zdrowia wyjaśnień mogących mieć znaczenie dla

wykrycia gruźlicy, choroby wenerycznej lub innej choroby zakaźnej lub źródła zakażenia albo dla zapobiegania szerzeniu się takich chorób, podlega karze grzywny albo karze nagany.

Art. 115

§ 1Kto, pomimo zastosowania środków egzekucji administracyjnej, nie poddaje się obowiązkowemu

szczepieniu ochronnemu przeciwko gruźlicy lub innej chorobie zakaźnej albo obowiązkowemu badaniu stanu zdrowia, mającemu na celu wykrycie lub leczenie gruźlicy, choroby wenerycznej lub innej choroby zakaźnej, podlega karze grzywny do 1 50055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

§ 2

Tej samej karze podlega, kto, sprawując pieczę nad osobą małoletnią lub bezradną, pomimo zastosowania środków egzekucji administracyjnej, nie poddaje jej określonemu w § 1 szczepieniu ochronnemu lub badaniu.

Art. 116

§ 1Kto, wiedząc o tym, że:

§ 2

Tej samej karze podlega, kto, sprawując pieczę nad osobę małoletnią lub bezradną, nie dopełnia obowiązku spowodowania, aby osoba ta zastosowała się do określonych w § 1 nakazów, zakazów, wskazań lub zarządzeń leczniczych.

Art. 117Kto, mając obowiązek utrzymania czystości i porządku w obrębie nieruchomości, nie

wykonuje swoich obowiązków lub nie stosuje się do wskazań i nakazów wydanych przez właściwe organy w celu zabezpieczenia należytego stanu sanitarnego i zwalczania chorób zakaźnych, podlega karze grzywny do 1 50055)Wysokość górnej granicy grzywny określona na podstawie art. 2 § 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 18, art. 6 ust. 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18, art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 17, art. 7 ust.

2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 17 oraz art. 3 ust. 1 lit. a ustawy wymienionej jako czwarta w odnośniku 17; z uwzględnieniem przepisów ustawy wymienionej jako piąta w odnośniku 17. złotych albo karze nagany.

Art. 118120)W brzmieniu ustalonym przez art. 55 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Państwowej Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 60, poz. 369), która weszła w życie z dniem 15 grudnia 1997 r..

§ 1Kto:

§ 2Kto wprowadza do obrotu mięso:

§ 3

W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 i 2, można orzec przepadek mięsa, chociażby nie stanowiło własności sprawcy wykroczenia.

Rozdział XIV