Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 16 października 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie standardów kształcenia dla po

Elektronicznie podpisany przez Grzegorz Paczowski Data: 2009.10.29 19:21:11 +01'00' Dziennik Ustaw Nr 180 — 13640 — Poz. 1407 1407 z dnia 16 paêdziernika 2009 r. l ROZPORZÑDZENIE MINISTRA NAUKI I SZKOLNICTWA WY˚SZEGO1) Na podstawie art. 9 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. — Prawo o szkolnictwie wy˝szym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje: 4) za∏àcznik nr 41 do rozporzàdzenia otrzymuje brzmienie okreÊlone w za∏àczniku nr 3 do niniejszego rozporzàdzenia; 5) za∏àcznik nr 58 do rozporzàdzenia otrzymuje brzmienie okreÊlone w za∏àczniku nr 4 do niniejszego rozporzàdzenia; 6) za∏àcznik nr 63 do rozporzàdzenia otrzymuje brzmienie okreÊlone w za∏àczniku nr 5 do niniejszego rozporzàdzenia; .go §

1. W rozporzàdzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wy˝szego z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie standardów kszta∏cenia dla poszczególnych kierunków oraz poziomów kszta∏cenia, a tak˝e trybu tworzenia i warunków, jakie musi spe∏niaç uczelnia, by prowadziç studia mi´dzykierunkowe oraz makrokierunki (Dz. U. Nr 164, poz. 1166) wprowadza si´ nast´pujàce zmiany: v.p zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie standardów kszta∏cenia dla poszczególnych kierunków oraz poziomów kszta∏cenia, a tak˝e trybu tworzenia i warunków, jakie musi spe∏niaç uczelnia, by prowadziç studia mi´dzykierunkowe oraz makrokierunki 7) za∏àcznik nr 94 do rozporzàdzenia otrzymuje brzmienie okreÊlone w za∏àczniku nr 6 do niniejszego rozporzàdzenia. 1) w § 1 w ust. 1 dodaje si´ pkt 9a w brzmieniu: „9a) bezpieczeƒstwo i higiena pracy;”; 2) dodaje si´ za∏àcznik nr 9a do rozporzàdzenia w brzmieniu okreÊlonym w za∏àczniku nr 1 do niniejszego rozporzàdzenia; ——————— rcl 3) za∏àcznik nr 33 do rozporzàdzenia otrzymuje brzmienie okreÊlone w za∏àczniku nr 2 do niniejszego rozporzàdzenia; §
3. Przepisy rozporzàdzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporzàdzeniem, w zakresie standardów kszta∏cenia dla poszczególnych kierunków oraz poziomów kszta∏cenia, majà zastosowanie od dnia 1 paêdziernika 2009 r. w odniesieniu do pierwszego roku studiów. Do kszta∏cenia na wy˝szych latach studiów stosuje si´ przepisy dotychczasowe. 1) Minister Nauki i Szkolnictwa Wy˝szego kieruje dzia∏em ww w. administracji rzàdowej — szkolnictwo wy˝sze, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Nauki i Szkolnictwa Wy˝szego (Dz. U. Nr 216, poz. 1596). 2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 46, poz. 328, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 144, poz. 1043 i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 80, poz. 542, Nr 120, poz. 818, Nr 176, poz. 1238 i 1240 i Nr 180, poz. 1280, z 2008 r. Nr 70, poz. 416 oraz z 2009 r. Nr 68, poz. 584, Nr 157, poz. 1241 i Nr 161, poz.
5. Rada podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni prowadzàcej dany kierunek studiów mo˝e dostosowaç plany studiów i programy nauczania realizowane na wy˝szych latach studiów do standardów kszta∏cenia dla poszczególnych kierunków studiów oraz poziomów kszta∏cenia okreÊlonych w rozporzàdzeniu, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporzàdzeniem. §
6. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia. Minister Nauki i Szkolnictwa Wy˝szego: B. Kudrycka Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wy˝szego z dnia 16 paêdziernika 2009 r. (poz. 1407) Za∏àcznik nr 1 Standardy kszta∏cenia dla kierunku studiów: Bezpieczeƒstwo i higiena pracy A. STUDIA PIERWSZEGO STOPNIA I. WYMAGANIA OGÓLNE Studia pierwszego stopnia trwajà nie krócej ni˝ 7 semestrów. Liczba godzin zaj´ç nie powinna byç mniejsza ni˝ 2
7. Liczba punktów ECTS (European Credit Transfer System) nie powinna byç mniejsza ni˝
8. II. KWALIFIKACJE ABSOLWENTA Absolwent powinien posiadaç wiedz´ ogólnà z zakresu nauk technicznych oraz wiedz´ specjalistycznà z zakresu bezpieczeƒstwa i higieny pracy (bhp), w tym obejmujàcà zagro˝enia wyst´pujàce w procesach technologicznych (pracy) i metody ich eliminowania lub ograniczania, ocen´ ryzyka zawodowego, badania wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz zada- — 13641 — III. RAMOWE TREÂCI KSZTA¸CENIA l nien byç przygotowany do podj´cia pracy zwiàzanej z ochronà zdrowia i ˝ycia cz∏owieka w Êrodowisku pracy — w tym w s∏u˝bie bezpieczeƒstwa i higieny pracy u ma∏ych, Êrednich i du˝ych przedsi´biorców — u przedsi´biorców Êwiadczàcych us∏ugi z zakresu bezpieczeƒstwa i higieny pracy oraz w organach nadzoru nad warunkami pracy. Powinien byç przygotowany do pracy w jednostkach badawczych prowadzàcych projektowanie i wdra˝anie rozwiàzaƒ technicznych i organizacyjnych minimalizujàcych skutki oddzia∏ywania procesu pracy na cz∏owieka, a tak˝e w szkolnictwie — po ukoƒczeniu specjalnoÊci nauczycielskiej (zgodnie ze standardami kszta∏cenia przygotowujàcego do wykonywania zawodu nauczyciela). Absolwent powinien znaç j´zyk obcy na poziomie bieg∏oÊci B2 Europejskiego Systemu Opisu Kszta∏cenia J´zykowego Rady Europy oraz umieç pos∏ugiwaç si´ j´zykiem specjalistycznym z zakresu nauk technicznych. Absolwent powinien byç przygotowany do podj´cia studiów drugiego stopnia. .go nia i metody pracy s∏u˝by bhp. Powinien posiadaç umiej´tnoÊç korzystania z wiedzy w pracy zawodowej i komunikowania si´ z otoczeniem oraz niezb´dnà wiedz´ w zakresie prawa i ekonomii. Absolwent powinien umieç: interpretowaç rol´ i miejsce cz∏owieka w procesie pracy wraz ze wszystkimi tego konsekwencjami, praktycznie wykorzystywaç wiedz´ i umiej´tnoÊci z zakresu psychologii, organizacji, zarzàdzania i marketingu w dzia∏aniach dotyczàcych bezpieczeƒstwa i higieny pracy oraz oceniaç przebieg procesów produkcyjnych (pracy) w zak∏adach pracy w kontekÊcie zagadnieƒ bezpieczeƒstwa i higieny pracy. Powinien umieç: przeprowadzaç kontrole przestrzegania przepisów bezpieczeƒstwa i higieny pracy, formu∏owaç wnioski w zakresie poprawy warunków pracy, oceniaç rozwiàzania techniczno-organizacyjne pod wzgl´dem spe∏niania wymagaƒ bezpieczeƒstwa i higieny pracy oraz ergonomii, badaç okolicznoÊci i przyczyny wypadków przy pracy oraz podejmowaç dzia∏ania profilaktyczne. Absolwent powi- Poz. 1407 v.p Dziennik Ustaw Nr 180
9. GRUPY TREÂCI KSZTA¸CENIA, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJ¢å ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH Razem godziny ECTS 420 35 450 870 37 72 rcl
10. SK¸ADNIKI TREÂCI KSZTA¸CENIA W GRUPACH, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJ¢å ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH TreÊci kszta∏cenia w zakresie:
11. Matematyki
12. Fizyki technicznej w.
13. Chemii i technologii chemicznej godziny ECTS 420 35 75 60 45 45
14. Technik wytwarzania 60
15. Informatyki 45
16. Geometrii i grafiki in˝ynierskiej 30
17. Zarzàdzania 30
18. Prawa B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH TreÊci kszta∏cenia w zakresie:
19. Prawnej ochrony pracy 30 ww
20. Materia∏oznawstwa
21. Psychologii i socjologii
22. Fizjologii pracy i higieny przemys∏owej
23. Ochrony Êrodowiska
24. Ergonomii
25. Podstaw bezpieczeƒstwa i higieny pracy
26. Analizy i oceny zagro˝eƒ
27. Oceny ryzyka zawodowego
28. Organizacji, zadaƒ i metod pracy s∏u˝by bezpieczeƒstwa i higieny pracy
29. Badania wypadków przy pracy i chorób zawodowych
30. Ochrony przeciwpo˝arowej i ratownictwa 450 37 — 13642 — A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH
31. Kszta∏cenie w zakresie matematyki
32. Kszta∏cenie w zakresie materia∏oznawstwa TreÊci kszta∏cenia: Podstawowe w∏aÊciwoÊci materia∏ów: wytrzyma∏oÊciowe — rozciàganie, zginanie, Êciskanie, skr´canie; zm´czeniowe; trybologiczne — cierne i Êlizgowe; cieplne — przewodnoÊciowe i izolacyjne, ˝aroodporne i termowytrzyma∏oÊciowe; elektryczne — przewodnoÊciowe, odpornoÊciowe na dzia∏anie otoczenia — atmosferycznego, chemicznego i biologicznego; technologiczne — w zakresie obrabialnoÊci, lejnoÊci, termoplastycznoÊci i utwardzalnoÊci. Podstawowe elementy struktury, technologii otrzymywania i modyfikacji wa˝nych technologicznie materia∏ów. Stopy ˝elaza i w´gla: stale, ˝eliwa, materia∏y szkliste. Stale stopowe. Stopy metali kolorowych: bràz, mosiàdz. Stopy aluminium. Materia∏y do pracy w obni˝onych i podwy˝szonych temperaturach. Polimery i tworzywa sztuczne. Materia∏y ceramiczne. Kompozyty w∏ókniste o osnowie ceramicznej i metalicznej. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: stosowania materia∏ów o okreÊlonych w∏aÊciwoÊciach; oceny wp∏ywu materia∏ów na bezpieczeƒstwo u˝ytkowania wyrobów. .go TreÊci kszta∏cenia: Ciàgi liczbowe — w∏aÊciwoÊci, granica. Liczby zespolone. Rachunek macierzowy i wektorowy. Funkcje — liniowe, ciàg∏e, jednej i wielu zmiennych. Rachunek ró˝niczkowy i ca∏kowy jednej i wielu zmiennych. Szeregi liczbowe. Równania ró˝niczkowe zwyczajne. Analiza dynamiki zjawisk. Metody opisu statystycznego. Elementy rachunku prawdopodobieƒstwa. Dane i podstawowe normy statystyczne. Zmienna losowa, podstawowe rozk∏ady zmiennych losowych. Rozk∏ady z prób. Przedzia∏y ufnoÊci. Testowanie hipotez statystycznych. Statystyczna miara wspó∏zale˝noÊci zjawisk. Techniki losowania prób. Projektowanie eksperymentów statystycznych. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: stosowania matematyki i statystyki w opisie zjawisk; konstruowania modeli matematycznych i ich wykorzystywania w rozwiàzywaniu zagadnieƒ bezpieczeƒstwa i higieny pracy. metody technologicznej — koncepcja chemiczna i technologiczna, projekt procesowy. Zasady technologiczne. Analiza stechiometryczna, termodynamiczna i kinetyczna procesu chemicznego. Bilans masowy i cieplny. Schematy technologiczne. Reaktory chemiczne. Zagro˝enia dla zdrowia i ˝ycia stwarzane przez substancje chemiczne i procesy chemiczne. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: rozumienia i stosowania wiedzy chemicznej w bezpieczeƒstwie i higienie pracy; zapobiegania zagro˝eniom w procesach chemicznych. l
33. TREÂCI I EFEKTY KSZTA¸CENIA Poz. 1407 v.p Dziennik Ustaw Nr 180
34. Kszta∏cenie w zakresie fizyki technicznej ww w. rcl TreÊci kszta∏cenia: Statyka, kinematyka i dynamika punktu materialnego i uk∏adu punktów materialnych. Mechanika cia∏a sztywnego. Ruch drgajàcy. Mechanika relatywistyczna. Grawitacja. Kinetyczna teoria gazów. Termodynamika. Równowaga faz — przejÊcia fazowe. Kinetyka fizyczna. Równowaga uk∏adów p∏askich i przestrzennych (wyznaczanie wielkoÊci podporowych). Stany napr´˝eƒ i przemieszczenia elementów konstrukcji. ElektrycznoÊç i magnetyzm. Obwody elektryczne pràdu sta∏ego i przemiennego. Moc i energia w obwodach jednofazowych i trójfazowych. Maszyny pràdu sta∏ego — w∏aÊciwoÊci ruchowe. Maszyny pràdu przemiennego — zasada budowy i dzia∏ania. Uk∏ady sterowania. Optyka liniowa i falowa. Oddzia∏ywania fundamentalne, elementarne sk∏adniki materii, budowa atomu, budowa jàdra, kwanty. Przyrzàdy pó∏przewodnikowe. Elementy bezz∏àczowe, diody, tranzystory, wzmacniacze mocy. Uk∏ady prostownikowe i zasilajàce. Elementy techniki mikroprocesorowej. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: pomiaru i okreÊlania wielkoÊci fizycznych; rozumienia i analizy zjawisk fizycznych; wykorzystywania wiedzy z zakresu fizyki w technice.
35. Kszta∏cenie w zakresie chemii i technologii chemicznej TreÊci kszta∏cenia: Podstawowe poj´cia i prawa chemii. W∏aÊciwoÊci fizyczne i chemiczne pierwiastków. Budowa atomu i czàsteczki, wiàzania chemiczne. Wybrane klasy zwiàzków chemicznych — nazewnictwo. Otrzymywanie i w∏aÊciwoÊci wybranych zwiàzków nieorganicznych i organicznych. Mechanizmy powstawania zwiàzków chemicznych. Typy reakcji chemicznych. Stany skupienia materii. Kataliza. Elementy elektrochemii. Podstawy technologii chemicznej. Rozwój
36. Kszta∏cenie w zakresie technik wytwarzania TreÊci kszta∏cenia: Procesy wytwarzania materia∏ów in˝ynierskich — rola doboru materia∏ów. Procesy technologiczne kszta∏towania struktury i w∏aÊciwoÊci in˝ynierskich stopów metali — obróbka cieplna, metalurgia proszków, wytwarzanie i kszta∏towanie materia∏ów ceramicznych, szkie∏ oraz materia∏ów polimerowych i kompozytowych, odlewanie i obróbka plastyczna metali i stopów. Obróbka ubytkowa. Technologie kszta∏towania postaci geometrycznej. Obróbka powierzchniowa i cieplno-chemiczna. Ci´cie termiczne, ∏àczenie, spajanie. Przebieg i organizacja monta˝u. Technologia maszyn — maszyny technologiczne. Procesy technologiczne w budownictwie, elektrotechnice, elektronice i optoelektronice. Projektowanie maszyn. Projektowanie materia∏owe procesów wytwarzania. Komputerowe wspomaganie projektowania procesów technologicznych (CMA — Computer Aided Manufacturing). Podstawy organizacji produkcji. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: rozumienia i wykorzystywania procesów technologicznych; oceny oddzia∏ywania procesów technologicznych na cz∏owieka; podejmowania dzia∏aƒ profilaktycznych. — 13643 — B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH
37. Kszta∏cenie w zakresie prawnej ochrony pracy TreÊci kszta∏cenia: Znaczenie poj´cia prawnej ochrony pracy. èród∏a prawnej ochrony pracy — ustawy, rozporzàdzenia, uk∏ady zbiorowe pracy, regulaminy, normy. Obowiàzek pracodawcy i pracobiorcy przestrzegania przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy. Obowiàzki producentów i u˝ytkowników Êrodków produkcji w zakresie bezpieczeƒstwa i higieny pracy. Profilaktyczna ochrona zdrowia — zapobieganie chorobom zawodowym i innym schorzeniom zwiàzanym z pracà. Wspó∏praca ze s∏u˝bà medycyny pracy. Szkolenia pracowników w zakresie bezpieczeƒstwa i higieny pracy. Ârodki ochrony pracy. Szczegó∏owa ochrona pracy — wzmo˝ona ochrona pracy kobiet, wzmo˝ona ochrona pracy m∏odocianych, specjalna ochrona pracy osób niepe∏nosprawnych. Analiza spo∏ecznych i ekonomicznych skutków nieprzestrzegania przepisów ochrony pracy. Kontrola przestrzegania przepisów dotyczàcych ochrony pracy. .go TreÊci kszta∏cenia: Architektura systemów komputerowych. Bazy danych i relacyjne bazy danych. Kompilatory. J´zyki programowania. Programowanie proceduralne i obiektowe. Analiza obrazu i przetwarzanie sygna∏ów. Podstawy sztucznej inteligencji — bazy wiedzy i systemy eksperckie w zastosowaniu do systemów komputerowego wspomagania zarzàdzania i kierowania. Sieci komputerowe — klasyfikacja, architektura, protoko∏y. Sprz´t sieciowy, oprogramowanie. Zarzàdzanie sieciami. Zasady pracy w sieciach komputerowych. Wersje sieciowe oprogramowania u˝ytkowego. Internet. Hipertekst. Metody zapewnienia bezpieczeƒstwa w systemach informatycznych. Informacje i us∏ugi sieciowe. Komputerowe wspomaganie w systemach zarzàdzania i kierowania. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: korzystania z sieci komputerowych i aplikacji sieciowych; korzystania z komputerowego wspomagania w zarzàdzaniu bezpieczeƒstwem i higienà pracy. Administracyjno-prawne warunki wykonywania dzia∏alnoÊci gospodarczej. Zobowiàzania. Ochrona w∏asnoÊci przemys∏owej. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: rozumienia systemu prawnego w Polsce i Unii Europejskiej; interpretowania i stosowania prawa. l
38. Kszta∏cenie w zakresie informatyki Poz. 1407 v.p Dziennik Ustaw Nr 180
39. Kszta∏cenie w zakresie geometrii i grafiki in˝ynierskiej Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: rozumienia i interpretowania przepisów dotyczàcych ochrony pracy; wykorzystywania przepisów dotyczàcych ochrony pracy w dzia∏aniach na rzecz kszta∏towania bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. w. rcl TreÊci kszta∏cenia: Geometryczne podstawy rysunku technicznego — rzutowanie równoleg∏e i prostokàtne. Aksonometria jako podstawowa forma tworzenia rysunków poglàdowych (szkicowanie odr´czne). G∏ówne formy zapisu graficznego zalecane przez normy — rzutowanie, przekroje rysunkowe, wymiarowanie. Normalizacja w rysunku technicznym. Odwzorowanie i wymiarowanie elementów maszyn. Schematy i rysunki z∏o˝eniowe. Graficzne przedstawianie po∏àczeƒ elementów maszyn. Oznaczanie cech powierzchni elementów. Techniki komputerowe (CAD — Computer Aided Design) jako narz´dzie wspomagajàce opracowanie graficzne dokumentacji technicznej i ofertowej. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: wykonywania i interpretacji rysunków technicznych; wykorzystywania technik komputerowych do opracowywania dokumentacji technicznej.
40. Kszta∏cenie w zakresie zarzàdzania ww TreÊci kszta∏cenia: Synergia i efekt organizacyjny. Sterowanie, kierowanie a zarzàdzanie. Proces zarzàdzania — planowanie, organizowanie, zatrudnianie, kierowanie, motywowanie, kontrolowanie. Cechy i cele organizacji — jej cz´Êci sk∏adowe. Struktury organizacyjne — typy struktur, ich projektowanie ze szczególnym uwzgl´dnieniem warunków techniczno-technologicznych. Reorganizacja. Procesy informacyjno-decyzyjne. Istota, metody, techniki i style zarzàdzania. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: wykorzystania zasad zarzàdzania w funkcjonowaniu przedsi´biorcy.
41. Kszta∏cenie w zakresie prawa TreÊci kszta∏cenia: Elementy prawa — konstytucyjnego, administracyjnego, cywilnego i karnego. Prawo gospodarcze — poj´cie i zakres, przedsi´biorcy i ich mienie, obrót gospodarczy.
42. Kszta∏cenie w zakresie psychologii i socjologii TreÊci kszta∏cenia: Dobór do pracy i proces adaptacji zawodowej pracownika. Motywowanie pracowników do bezpiecznej pracy — wzorce bezpiecznego post´powania, metody i Êrodki motywowania pracowników. Znaczenie relacji mi´dzy pracownikami w zak∏adzie pracy — wspó∏praca, konflikt, alienacja. Nawyki i rutyna w zachowaniach wobec zagro˝eƒ. OsobowoÊç w postrzeganiu i ocenie zagro˝eƒ. Stres zawodowy — przyczyny, konsekwencje, metody ograniczania. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: wykorzystywania wiedzy z zakresu psychologii i socjologii w dzia∏aniach na rzecz tworzenia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy oraz poprawy kultury bezpieczeƒstwa w pracy.
43. Kszta∏cenie w zakresie fizjologii pracy i higieny przemys∏owej TreÊci kszta∏cenia: Fizjologiczna definicja pracy. ZdolnoÊç do wysi∏ku i ogólna wydolnoÊç fizyczna cz∏owieka. Wydatek energetyczny i metody jego pomiaru. Fizjologiczna krzywa pracy. Zm´czenie. Wp∏yw warunków pracy na wydajnoÊç — mikroklimat, ha∏as, drgania mechaniczne, oÊwietlenie, promieniowanie elektromagnetyczne, py∏y i substancje toksyczne. Organizacyjne metody poprawy warunków pracy. — 13644 —
44. Kszta∏cenie w zakresie ochrony Êrodowiska
45. Kszta∏cenie w zakresie ergonomii TreÊci kszta∏cenia: Czynniki szkodliwe dla zdrowia — ucià˝liwe i niebezpieczne. Zagro˝enie, nara˝enie, ryzyko zawodowe. Elementy metrologii. Najwy˝sze dopuszczalne st´˝enia (NDS) oraz najwy˝sze dopuszczalne nat´˝enia (NDN) czynników szkodliwych dla zdrowia w Êrodowisku pracy. Normy i zalecenia. WartoÊç chwilowa i pu∏apowa st´˝enia. Pomiary chwilowe i dozymetryczne. Metody i systemy pomiarowe czynników Êrodowiska pracy. Model liniowy i progowy szkodliwoÊci. Ocena obcià˝enia fizycznego — pomiar wydatku energetycznego. Ocena zagro˝eƒ ze strony czynników niebezpiecznych. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: identyfikacji i pomiaru czynników wyst´pujàcych w Êrodowisku pracy; oceny zagro˝eƒ, jakie mogà stwarzaç czynniki wyst´pujàce w Êrodowisku pracy. .go TreÊci kszta∏cenia: Cele i znaczenie ochrony Êrodowiska. Metody zapobiegania zanieczyszczaniu atmosfery. Ochrona wód powierzchniowych. Zanieczyszczanie gleby — ochrona powierzchni ziemi. Odnawialne i alternatywne êród∏a energii. Cele i zadania monitoringu Êrodowiskowego. Przeciwdzia∏anie zanieczyszczeniu Êrodowiska. Zanieczyszczenie Êrodowiska a stan zdrowia cz∏owieka. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: rozumienia celów i zadaƒ ochrony Êrodowiska; wykorzystywania wiedzy z zakresu ochrony Êrodowiska w kontekÊcie zdrowia Êrodowiskowego.
46. Kszta∏cenie w zakresie analizy i oceny zagro˝eƒ l Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: wykorzystywania wiedzy z zakresu fizjologii i higieny przemys∏owej w dzia∏aniach na rzecz ergonomii i ochrony zdrowia pracowników. Poz. 1407 v.p Dziennik Ustaw Nr 180 TreÊci kszta∏cenia: Podstawowe poj´cia z zakresu oceny ryzyka zawodowego. Akty prawne dotyczàce oceny ryzyka zawodowego. Statystyczne i fizyczne modele niezawodnoÊci obiektów. NiezawodnoÊç ludzka. JakoÊciowe i iloÊciowe metody oceny ryzyka. Ryzyko w procesach podejmowania decyzji. Metody analizy i oceny ryzyka — analiza bezpieczeƒstwa pracy, analiza z zastosowaniem list kontrolnych, metoda HAZOP (Hazard and Operability Study), metoda drzewa b∏´dów, metoda drzewa zdarzeƒ. Zasady szacowania i oceny ryzyka zawodowego. Organizacja oceny ryzyka zawodowego w przedsi´biorstwie. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: dokonywania analizy i oceny ryzyka zawodowego zwiàzanego z wykonywanà pracà. w. rcl TreÊci kszta∏cenia: Przedmiot, zakres i cele ergonomii. Semantyczne aspekty ergonomii. Metody stosowane w ergonomii. Kierunki dzia∏alnoÊci ergonomicznej — ergonomia koncepcyjna i korekcyjna. Standardy i normy w ergonomii. Uk∏ad „cz∏owiek — maszyna — Êrodowisko” (c-m-s) — podmiot i przedmiot badaƒ ergonomicznych. Rola pracy w ˝yciu cz∏owieka. Skutki wykonywania pracy przez cz∏owieka. Przebieg procesów informacyjnych w uk∏adzie c-m-s. Problematyka pracy fizycznej w uk∏adzie c-m-s. Przestrzenne kszta∏towanie stanowiska pracy w uk∏adzie c-m-s. Organizacja produkcji i stanowiska roboczego. Postawa przy pracy. Wymagania antropometryczne w projektowaniu stanowiska pracy w uk∏adzie c-m-s. Ergonomiczna analiza ucià˝liwoÊci i szkodliwoÊci pracy. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: oceny i organizowania stanowisk pracy zgodnie z zasadami ergonomii.
47. Kszta∏cenie w zakresie oceny ryzyka zawodowego
48. Kszta∏cenie w zakresie podstaw bezpieczeƒstwa i higieny pracy ww TreÊci kszta∏cenia: Tradycyjne i wspó∏czesne uj´cie problematyki bezpieczeƒstwa i higieny pracy. Prawne aspekty bezpieczeƒstwa i higieny pracy w uregulowaniach krajowych — ustawa — Kodeks pracy, rozporzàdzenia, Polskie Normy. Prawne aspekty bezpieczeƒstwa i higieny pracy w uregulowaniach mi´dzynarodowych. Zasady kszta∏towania bezpieczeƒstwa i higieny pracy — wymagania dla budynków i pomieszczeƒ pracy i ich wyposa˝enia, wymagania dla maszyn i innych urzàdzeƒ technicznych, systemy oceny zgodnoÊci wyrobów. Ârodki ochrony zbiorowej i indywidualnej. Profilaktyka ochrony zdrowia pracujàcych. Mierniki oceny stanu bezpieczeƒstwa i higieny pracy. Skutki nieprzestrzegania przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy. Wypadki przy pracy. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: rozumienia celów i zadaƒ s∏u˝by bezpieczeƒstwa i higieny pracy; wykorzystywania wiedzy z zakresu bezpieczeƒstwa i higieny pracy.
49. Kszta∏cenie w zakresie organizacji, zadaƒ i metod pracy s∏u˝by bezpieczeƒstwa i higieny pracy TreÊci kszta∏cenia: Kwalifikacje i zasady zatrudniania pracowników s∏u˝by bezpieczeƒstwa i higieny pracy (bhp). Zadania i uprawnienia pracowników s∏u˝by bhp. Metody pracy s∏u˝by bhp. Kontrola przestrzegania przepisów i zasad bhp. Analiza stanu bhp. Ocena planów i dokumentacji dotyczàcych modernizacji zak∏adu pracy. Ocena spe∏niania wymagaƒ bhp przez przekazywane do u˝ytku obiekty budowlane, w których przewiduje si´ pomieszczenia pracy, urzàdzenia produkcyjne i inne majàce wp∏yw na warunki pracy. Ocena spe∏niania wymagaƒ bhp w stosowanych i nowo wprowadzanych procesach produkcyjnych. OkolicznoÊci i przyczyny wypadków przy pracy oraz wyp∏ywajàce z nich wnioski profilaktyczne. Ocena ryzyka zawodowego. Wspó∏praca z komórkami i s∏u˝bami zak∏adu pracy oraz instytucjami zewn´trznymi w realizacji zadaƒ z zakresu bhp. Popularyzowanie problematyki bezpieczeƒstwa i higieny pracy. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: identyfikowania zadaƒ s∏u˝by bhp; stosowania metod odpowiednich do zadaƒ s∏u˝by bhp; w∏aÊciwego organizowania pracy s∏u˝by bhp. — 13645 —
50. Programy nauczania powinny zawieraç treÊci z zakresu ekonomii lub poszerzajàce wiedz´ humanistycznà w wymiarze nie mniejszym ni˝ 60 godzin, którym nale˝y przypisaç nie mniej ni˝ 3 punkty ECTS.
51. Programy nauczania powinny przewidywaç zaj´cia z zakresu ochrony w∏asnoÊci intelektualnej.
52. Przynajmniej 60 % zaj´ç powinny stanowiç çwiczenia audytoryjne, laboratoryjne, projektowe lub terenowe. .go TreÊci kszta∏cenia: Definicja wypadków przy pracy. Cechy wypadków przy pracy — nag∏oÊç zdarzenia, przyczyna zewn´trzna, zwiàzek z pracà. Orzecznictwo sàdowe. Wypadki traktowane na równi z wypadkami przy pracy. Zg∏aszanie wypadków przy pracy. Ustalanie okolicznoÊci i przyczyn wypadków przy pracy. Dokumentacja wypadków przy pracy. Metody badania wypadków przy pracy. Wykaz chorób zawodowych. Post´powanie w przypadku chorób zawodowych. Rozpoznawanie chorób zawodowych. Zg∏aszanie podejrzenia choroby zawodowej. Ocena nara˝enia zawodowego. Orzekanie o rozpoznaniu choroby zawodowej. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: dokonywania analizy wypadków przy pracy; ustalania okolicznoÊci i przyczyn wypadków przy pracy; post´powania w przypadku chorób zawodowych. mened˝erska i/lub prezentacyjna, us∏ugi w sieciach informatycznych, pozyskiwanie i przetwarzanie informacji — powinny stanowiç co najmniej odpowiednio dobrany podzbiór informacji zawartych w modu∏ach wymaganych do uzyskania Europejskiego Certyfikatu Umiej´tnoÊci Komputerowych (ECDL — European Computer Driving Licence). l
53. Kszta∏cenie w zakresie badania wypadków przy pracy i chorób zawodowych Poz. 1407 v.p Dziennik Ustaw Nr 180
54. Kszta∏cenie w zakresie ochrony przeciwpo˝arowej i ratownictwa ZALECENIA
55. Wskazana jest znajomoÊç j´zyka angielskiego.
56. Przy tworzeniu programów nauczania mogà byç stosowane kryteria FEANI (Federation Europ¯enne d`Associations Nationales d`Ing¯nieurs). B. STUDIA DRUGIEGO STOPNIA w. rcl TreÊci kszta∏cenia: Regulacje prawne w zakresie ochrony przeciwpo˝arowej w Polsce. Organizacja ochrony przeciwpo˝arowej. Podstawowe poj´cia, zjawiska i procesy dotyczàce palenia si´ materia∏ów. Sprz´t i Êrodki gaÊnicze. Techniczne systemy zabezpieczeƒ — przeciwpo˝arowe zaopatrzenie wodne (systemy ostrzegawcze, sta∏e urzàdzenia gaÊnicze, êród∏a wody dla celów przeciwpo˝arowych). Metody rozpoznawania zagro˝eƒ po˝arowych. Przyczyny po˝arów. Zasady post´powania w przypadku po˝aru — dzia∏ania ratowniczo-gaÊnicze. System zintegrowanego ratownictwa w Polsce — zasady funkcjonowania. Zarzàdzanie kryzysowe podczas kl´sk ˝ywio∏owych — powodzi, po˝aru. Psychologiczne aspekty dzia∏aƒ ratunkowych — zagadnienia etyczne i spo∏eczne. Organizacja akcji ratowniczej na miejscu zdarzenia. Pierwsza pomoc. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: oceny zagro˝eƒ po˝arowych; post´powania w przypadku po˝aru; podejmowania dzia∏aƒ ratowniczo-gaÊniczych; udzielania pierwszej pomocy.
57. Za przygotowanie pracy dyplomowej (projektu in˝ynierskiego) i przygotowanie do egzaminu dyplomowego student otrzymuje 15 punktów ECTS. ww IV. PRAKTYKI Praktyki powinny trwaç nie krócej ni˝ 6 tygodni. Zasady i form´ odbywania praktyk ustala jednostka uczelni prowadzàca kszta∏cenie. V. INNE WYMAGANIA
58. Programy nauczania powinny przewidywaç zaj´cia z zakresu wychowania fizycznego — w wymiarze 60 godzin, którym mo˝na przypisaç do 2 punktów ECTS; j´zyków obcych — w wymiarze 120 godzin, którym nale˝y przypisaç 5 punktów ECTS; technologii informacyjnej — w wymiarze 30 godzin, którym nale˝y przypisaç 2 punkty ECTS. TreÊci kszta∏cenia w zakresie technologii informacyjnej: podstawy technik informatycznych, przetwarzanie tekstów, arkusze kalkulacyjne, bazy danych, grafika I. WYMAGANIA OGÓLNE Studia drugiego stopnia trwajà nie krócej ni˝ 3 semestry. Liczba godzin zaj´ç nie powinna byç mniejsza ni˝
59. Liczba punktów ECTS nie powinna byç mniejsza ni˝
60. II. KWALIFIKACJE ABSOLWENTA Absolwent powinien posiadaç — rozszerzonà w stosunku do studiów pierwszego stopnia — wiedz´ z zakresu nauk matematycznych, technicznych i ekonomicznych oraz umiej´tnoÊci rozwiàzywania problemów z zakresu bezpieczeƒstwa i higieny pracy (bhp). Powinien umieç korzystaç z profesjonalnego oprogramowania, prowadziç badania, analizowaç, oceniaç i porównywaç alternatywne rozwiàzania, proponowaç i optymalizowaç nowe rozwiàzania oraz samodzielnie analizowaç problemy z zakresu bezpieczeƒstwa i higieny pracy. Absolwent powinien posiadaç umiej´tnoÊci organizowania pracy, w tym dzia∏aƒ zapobiegajàcych wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym. Powinien umieç: kontrolowaç przestrzeganie przepisów i zasad bhp, wykonywaç analizy z zakresu bezpieczeƒstwa i higieny pracy, oceniaç ryzyko zawodowe, opracowywaç i wdra˝aç systemy zarzàdzania bezpieczeƒstwem i higienà pracy, organizowaç i prowadziç prace badawcze i rozwojowe — w szczególnoÊci projektowaç i wdra˝aç rozwiàzania techniczne i organizacyjne minimalizujàce skutki oddzia∏ywania procesu pracy na cz∏owieka. Absolwent powinien post´powaç zgodnie z zasadami etyki zawodowej. Absolwent powinien byç przygotowany do pracy w: s∏u˝bie bezpieczeƒstwa i higieny pracy u ma∏ych, Êrednich i du˝ych — 13646 — w biurach projektowych i doradczych jako ekspert w zakresie bezpieczeƒstwa i higieny pracy, a tak˝e do prowadzenia w∏asnej dzia∏alnoÊci gospodarczej w zakresie us∏ug dotyczàcych bezpieczeƒstwa i higieny pracy. Absolwent powinien byç przygotowany do podj´cia studiów trzeciego stopnia (doktoranckich). v.p przedsi´biorców, administracji paƒstwowej, samorzàdowej, gospodarczej i oÊwiatowej w zakresie problematyki bezpieczeƒstwa i higieny pracy oraz instytucjach zajmujàcych si´ poradnictwem i upowszechnianiem wiedzy z zakresu bezpieczeƒstwa i higieny pracy. Absolwent powinien byç przygotowany do pracy Poz. 1407 l Dziennik Ustaw Nr 180 III. RAMOWE TREÂCI KSZTA¸CENIA
61. GRUPY TREÂCI KSZTA¸CENIA, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJ¢å ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH ECTS 30 4 240 27 270 31 .go Razem godziny
62. GRUPY TREÂCI KSZTA¸CENIA, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJ¢å ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH TreÊci kszta∏cenia w zakresie: godziny ECTS 30 4
63. Matematycznego wspomagania decyzji 30 B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH TreÊci kszta∏cenia w zakresie: 240 27 rcl
64. Zarzàdzania bezpieczeƒstwem i higienà pracy
65. Bezpieczeƒstwa procesowego
66. Metod zwalczania zagro˝eƒ
67. Projektowania ergonomicznego
68. Metod szkolenia w obszarze bezpieczeƒstwa i higieny pracy
69. Ekonomiki przedsi´wzi´ç z zakresu bezpieczeƒstwa i higieny pracy
70. Komputerowego wspomagania s∏u˝by bezpieczeƒstwa i higieny pracy w.
71. TREÂCI I EFEKTY KSZTA¸CENIA A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH
72. Kszta∏cenie w zakresie matematycznego wspomagania decyzji ww TreÊci kszta∏cenia: Elementy matematyki stosowanej — programowanie matematyczne, teoria grafów i sieci, zbiory rozmyte, teoria funkcji decyzyjnych, teoria gier. Optymalizacja — zbiór rozwiàzaƒ dopuszczalnych, kryterium jakoÊci, minimalizacja i maksymalizacja funkcji rzeczywistej, zadania optymalizacji z dwoma i wieloma kryteriami. Optymalizacje wielokryterialne. Modelowanie preferencji. Optymalizacja hierarchiczna. Optymalizacja w warunkach niepewnoÊci. Rozwiàzanie kompromisowe. Kolektywne podejmowanie decyzji optymalnych. Gry decyzyjne, strategiczne i kooperacyjne. Formu∏owanie problemów z zakresu bezpieczeƒstwa i higieny pracy z zastosowaniem optymalizacji wielokryterialnej. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: stosowania metod matematycznych w podejmowaniu decyzji. B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH
73. Kszta∏cenie w zakresie zarzàdzania bezpieczeƒstwem i higienà pracy TreÊci kszta∏cenia: Istota zarzàdzania bezpieczeƒstwem i higienà pracy. Cele i zadania zarzàdzania bezpieczeƒstwem i higienà pracy. Uregulowania normatywne zwiàzane z zarzàdzaniem bezpieczeƒstwem i higienà pracy. Za∏o˝enia do projektu systemu zarzàdzania bezpieczeƒstwem i higienà pracy. Przeglàd wst´pny zak∏adu. Analiza stanu bezpieczeƒstwa i higieny pracy zak∏adu. Rozpoznanie systemowe zak∏adu (wydzia∏u, oddzia∏u). Raport koƒcowy. Projektowanie systemu zarzàdzania bezpieczeƒstwem i higienà pracy. Dane wyjÊciowe do projektu — definicje, dokumenty, nazwy przywo∏ywane w projekcie. Wymagania projektowanego systemu zarzàdzania bezpieczeƒstwem i higienà pracy. Plan wdra˝ania systemu zarzàdzania bezpieczeƒstwem i higienà pracy. Wdra˝anie i eksploatacja systemu zarzàdzania bezpieczeƒstwem i higienà pracy. Zobowiàzania zak∏adu wynikajàce z wdra˝ania i eksploatacji systemu zarzàdzania bezpieczeƒstwem i higienà pracy (SZBHP). ÂwiadomoÊç personelu — 13647 —
74. Kszta∏cenie w zakresie bezpieczeƒstwa procesowego
75. Kszta∏cenie w zakresie metod szkolenia w obszarze bezpieczeƒstwa i higieny pracy TreÊci kszta∏cenia: Psychologia w nauczaniu — procesy psychiczne warunkujàce efektywnoÊç uczenia si´, rola wyk∏adowcy podczas nauczania, kreowanie klimatu sprzyjajàcego efektywnemu szkoleniu. Nauczanie doros∏ych — kszta∏cenie, szkolenie, doskonalenie, dokszta∏canie, edukacja, dydaktyka, metodyka, andragogika, kwalifikacje zawodowe. Projektowanie procesu dydaktycznego. Organizacja szkolenia — rola i zadania organizatora szkolenia, kryteria doboru wyk∏adowców, zasady przeprowadzania hospitacji, zasady przeprowadzania egzaminów, prowadzenie dokumentacji szkolenia. Metody prowadzenia zaj´ç dydaktycznych — stosowanie metod interaktywnych, dobór materia∏ów dydaktycznych, ocena skutecznoÊci prowadzonych zaj´ç. Metody i formy popularyzacji problematyki bezpieczeƒstwa i higieny pracy. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: nowoczesnego prowadzenia zaj´ç dydaktycznych. rcl .go TreÊci kszta∏cenia: Mi´dzynarodowe akty prawne w zakresie bezpieczeƒstwa procesowego. Audyt bezpieczeƒstwa instalacji procesowej. System rejestracji i dokumentacji dotyczàcej transportu i sk∏adowania odpadów niebezpiecznych — znakowanie, karty charakterystyki substancji niebezpiecznych. Zasady transportu materia∏ów niebezpiecznych — procedury post´powania w sytuacjach awaryjnych. Zagro˝enia zwiàzane ze sk∏adowaniem odpadów niebezpiecznych — istniejàce technologie zagospodarowywania, unieszkodliwiania i sk∏adowania ró˝nych odpadów. Zasady przygotowywania raportów bezpieczeƒstwa i planów operacyjno-ratowniczych. Systemy wczesnego wykrywania zagro˝eƒ i ostrzegania przed zagro˝eniami oraz likwidacji zagro˝eƒ. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: stosowania zasad bezpieczeƒstwa procesowego w pracy. dy doboru i rozmieszczania urzàdzeƒ sygnalizacyjnych i sterowniczych. Projektowanie rozwiàzaƒ zmniejszajàcych ha∏as. Projektowanie oÊwietlenia miejsca pracy. Zasady kszta∏towania mikroklimatu i jakoÊci powietrza w pomieszczeniu. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: projektowania z wykorzystaniem zasad ergonomii. l a wdra˝anie systemu. Opracowanie i wdra˝anie dokumentacji systemowej. Komunikowanie si´ w sprawach wdra˝anego systemu. Struktura wdra˝ajàca system — odpowiedzialnoÊç. Szkolenie audytorów. Integracja systemów zarzàdzania jakoÊcià (SZJ), zarzàdzania Êrodowiskiem (SZÂ) oraz zarzàdzania bezpieczeƒstwem i higienà pracy (SZBHP). Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: projektowania, wdra˝ania i eksploatacji systemu zarzàdzania bezpieczeƒstwem i higienà pracy. Poz. 1407 v.p Dziennik Ustaw Nr 180
76. Kszta∏cenie w zakresie metod zwalczania zagro˝eƒ ww w. TreÊci kszta∏cenia: Systematyka zagro˝eƒ. Metody i techniki zapobiegania zagro˝eniom oraz redukcji i eliminacji zagro˝eƒ. Zagro˝enia mechaniczne. ElektrycznoÊç statyczna — energia elektryczna. Wy∏adowania atmosferyczne, ochrona odgromowa. Zagro˝enia po˝arowe i wybuchowe. Ha∏as. Drgania mechaniczne. Pola elektromagnetyczne. Promieniowanie optyczne. Substancje chemiczne. Py∏y i aerozole. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: stosowania metod zapobiegania zagro˝eniom oraz redukcji i eliminowania zagro˝eƒ.
77. Kszta∏cenie w zakresie projektowania ergonomicznego TreÊci kszta∏cenia: Ewolucja celów i wartoÊci w projektowaniu obiektów technicznych. Zasady projektowania ergonomicznego. Procesy projektowe w ergonomicznej dzia∏alnoÊci korekcyjnej i koncepcyjnej. Zagadnienia projektowe i ergonomiczne kryteria decyzyjne. Listy Fittsa do podzia∏u zadaƒ w systemie. Zasady ekonomiki ruchów w projektowaniu procesu pracy. Projektowanie architektury maszyn z wykorzystaniem danych antropometrycznych. Projektowanie rozmieszczenia elementów stanowiska pracy. Zasady optymalizacji obcià˝enia psychicznego. Zasa-
78. Kszta∏cenie w zakresie ekonomiki przedsi´wzi´ç z zakresu bezpieczeƒstwa i higieny pracy TreÊci kszta∏cenia: Koszty bezpieczeƒstwa i zdrowia w pracy jako nak∏ady na akumulacj´ zasobów kapita∏u ludzkiego. Rodzaje kosztów bezpieczeƒstwa i zdrowia w pracy. Optymalizacja kosztów bezpieczeƒstwa i zdrowia w pracy. Ekonomiczne aspekty bezpieczeƒstwa i zdrowia w pracy. Koszty wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Koszty spo∏eczne wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Koszty dzia∏aƒ profilaktycznych. Ekonomiczne instrumenty poprawy bezpieczeƒstwa i zdrowia w pracy. Koszty bezpieczeƒstwa i zdrowia w pracy w Êwietle polskiego prawa pracy oraz przepisów w zakresie ubezpieczeƒ spo∏ecznych. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: szacowania kosztów przedsi´wzi´ç z zakresu bezpieczeƒstwa i higieny pracy; oceny strat zwiàzanych z niew∏aÊciwymi warunkami bezpieczeƒstwa i higieny pracy.
79. Kszta∏cenie w zakresie komputerowego wspomagania s∏u˝by bezpieczeƒstwa i higieny pracy TreÊci kszta∏cenia: Bazy danych. Internetowe êród∏a informacji o bezpieczeƒstwie i higienie pracy. Statystyczna karta wypadków przy pracy. Systemy wspomagajàce ocen´ ryzyka i kontroli stanu bezpieczeƒstwa. Systemy wspomagajàce badanie okolicznoÊci i przyczyn wypadków przy pracy. Przeglàd programów komputerowych wspo- — 13648 — IV. INNE WYMAGANIA
80. Przynajmniej 60 % zaj´ç powinno byç przeznaczone na çwiczenia audytoryjne, laboratoryjne, projektowe lub terenowe. l magajàcych prac´ s∏u˝by bezpieczeƒstwa i higieny pracy. Systemy informacji przestrzennej (GIS — Geographical Information System). Symulacja zagro˝eƒ w Êrodowisku wirtualnym. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: wykorzystywania technik komputerowych w realizacji zadaƒ s∏u˝by bezpieczeƒstwa i higieny pracy. Poz. 1407
81. Za przygotowanie pracy magisterskiej i przygotowanie do egzaminu dyplomowego student otrzymuje 20 punktów ECTS. v.p Dziennik Ustaw Nr 180 Za∏àcznik nr 2 Standardy kszta∏cenia dla kierunku studiów: Fizjoterapia I. WYMAGANIA OGÓLNE Studia pierwszego stopnia trwajà nie krócej ni˝ 6 semestrów. Liczba godzin zaj´ç i praktyk nie powinna byç mniejsza ni˝ 3
82. Liczba punktów ECTS (European Credit Transfer System) nie powinna byç mniejsza ni˝
83. II. KWALIFIKACJE ABSOLWENTA fizyczne z tymi osobami. Absolwent powinien posiadaç wiedz´ i umiej´tnoÊci niezb´dne do: kszta∏towania, podtrzymywania i przywracania sprawnoÊci i wydolnoÊci osób w ró˝nym wieku utraconej lub obni˝onej wskutek ró˝nych chorób bàdê urazów; nienagannego wykonywania wszelkich zabiegów fizjoterapeutycznych oraz dostosowywania swych dzia∏aƒ do nadrz´dnych celów rehabilitacji w ramach funkcjonowania zespo∏ów rehabilitacyjnych oraz kontrolowania efektywnoÊci procesu fizjoterapii. Absolwent powinien byç przygotowany do pracy w jednostkach ochrony zdrowia, oÊrodkach dla osób niepe∏nosprawnych, oÊrodkach sportowych oraz szkolnictwie — po ukoƒczeniu specjalnoÊci nauczycielskiej (zgodnie ze standardami kszta∏cenia przygotowujàcego do wykonywania zawodu nauczyciela). Absolwent powinien znaç j´zyk obcy na poziomie bieg∏oÊci B2 Europejskiego Systemu Opisu Kszta∏cenia J´zykowego Rady Europy oraz umieç pos∏ugiwaç si´ j´zykiem specjalistycznym z zakresu kierunku studiów. Absolwent powinien byç przygotowany do podj´cia studiów drugiego stopnia. .go A. STUDIA PIERWSZEGO STOPNIA rcl Absolwent powinien uzyskaç wykszta∏cenie i przygotowanie zawodowe — zgodne z wymaganiami obowiàzujàcymi w jednostkach ochrony zdrowia — do pracy z osobami chorymi i niepe∏nosprawnymi, przede wszystkim w zakresie stosowania czynników naturalnych (fizykalnych) w profilaktyce oraz w celach leczniczych. Powinien posiadaç predyspozycje psychofizyczne do pracy z ludêmi chorymi i niepe∏nosprawnymi oraz byç na tyle sprawnym fizycznie, by móc poprawnie demonstrowaç i przeprowadzaç çwiczenia w. III. RAMOWE TREÂCI KSZTA¸CENIA
84. GRUPY TREÂCI KSZTA¸CENIA, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJ¢å ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS ECTS A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH 405 20 B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH 1110 55 Razem 1515 75 ww godziny
85. SK¸ADNIKI TREÂCI KSZTA¸CENIA W GRUPACH, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJ¢å ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS 1 A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH TreÊci kszta∏cenia w zakresie: godziny ECTS 2 3 405 20
86. Anatomii prawid∏owej cz∏owieka 90
87. Biologii medycznej 15
88. Fizjologii 75
89. Biochemii 30
90. Biofizyki 15 Dziennik Ustaw Nr 180 — 13649 — Poz. 1407 1 2 45
91. Kinezjologii 45
92. Kwalifikowanej pierwszej pomocy medycznej 15 45
93. Patologii ogólnej v.p
94. Psychologii 3 l
95. Biomechaniki 15
96. Pedagogiki 15 B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH TreÊci kszta∏cenia w zakresie: 1110
97. Kszta∏cenia ruchowego i metodyki nauczania ruchu
98. Kinezyterapii 55 150 150
99. Terapii manualnej 45 105
100. Masa˝u leczniczego
101. Fizjoterapii ogólnej 45 .go
102. Fizykoterapii 60
103. Podstaw fizjoterapii klinicznej 195
104. Fizjoterapii klinicznej w dysfunkcjach narzàdu ruchu 195
105. Fizjoterapii klinicznej w chorobach narzàdów wewn´trznych 150
106. Zaopatrzenia ortopedycznego 15
107. TREÂCI I EFEKTY KSZTA¸CENIA rcl A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: opisu budowy mikroskopowej podstawowych tkanek cz∏owieka i ich rozwoju.
108. Kszta∏cenie w zakresie anatomii prawid∏owej cz∏owieka ww w. TreÊci kszta∏cenia: Budowa koÊci i ich po∏àczeƒ. KoÊci jako element podporowy, ruchowy i ochronny. Uk∏ad kostno-stawowy i mi´Êniowy w statyce i dynamice — elementy kostne, wi´zad∏a i mi´Ênie jako stabilizatory i ograniczniki ruchu, ruchomoÊç stawowa, jednostki funkcjonalne i zespo∏y dynamiczne. Uk∏ad nerwowy — budowa i funkcja, wa˝niejsze oÊrodki i poziomy sterowania ruchami, unerwienie obwodowe, unerwienie segmentarne. Uk∏ad krà˝enia i oddychania, topografia drzewa oskrzelowego, mechanika oddychania. Ogólna budowa i funkcja narzàdów jamy brzusznej. Wybrane zagadnienia z anatomii rentgenowskiej i innych metod obrazowych. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: wykorzystywania wiedzy z zakresu budowy anatomicznej podstawowych uk∏adów, a w szczególnoÊci aparatu ruchu cz∏owieka w kontekÊcie jego funkcjonowania.
109. Kszta∏cenie w zakresie biologii medycznej TreÊci kszta∏cenia: Budowa komórki i funkcje organelli komórkowych. Cykl ˝yciowy komórki. Zjawisko nekrozy i apoptozy. Ekspresja i regulacja ekspresji genów. Biosynteza bia∏ka. ZmiennoÊç i mutacje. Aberracje chromosomalne. Podstawy genetyki cz∏owieka. Budowa i funkcje tkanek oraz wybranych uk∏adów i narzàdów. Budowa gruczo∏ów wydzielania wewn´trznego. Hormony, regulacja hormonalna. Podstawowa charakterystyka etapów embriogenezy cz∏owieka. B∏ony p∏odowe i ∏o˝ysko. Czynniki teratogenne. Wady rozwojowe.
110. Kszta∏cenie w zakresie fizjologii TreÊci kszta∏cenia: Krew i krà˝enie krwi — sk∏ad i w∏aÊciwoÊci krwi. CzynnoÊç, regulacja i automatyzm serca. Transport tlenu. Krà˝enie obwodowe, regulacja Êwiat∏a naczyƒ. Limfa i p∏yny tkankowe. Krzepni´cie krwi. Uk∏ad oddechowy — wskaêniki funkcjonalne oddychania. Hipoksja i jej rodzaje. Przemiana materii — spoczynkowa i wysi∏kowa. Termoregulacja oraz jej mechanizmy. Wysi∏ek fizyczny — klasyfikacja fizjologiczna. Reakcje na wysi∏ek fizyczny osób w ró˝nym wieku. WydolnoÊç fizyczna — czynniki jà warunkujàce i metody oznaczania. Trening fizyczny jako proces adaptacji fizjologicznej, zmiany potreningowe. Zm´czenie — rodzaje, lokalizacja i objawy. Podstawy neurofizjologii. OÊrodkowy uk∏ad nerwowy — regulacja czynnoÊci narzàdów i uk∏adów. Obwodowy i wegetatywny uk∏ad nerwowy. Mi´Ênie — rodzaje w∏ókien mi´Êniowych, po∏àczenia nerwowo-mi´Êniowe. Istota skurczu mi´Êniowego, rekrutacja jednostek ruchowych. Unerwienie motoryczne mi´Êni szkieletowych. Przewodnictwo i pobudliwoÊç w∏ókien nerwowych. CzynnoÊç elektryczna mi´Êni. Odruchy. Proces sterowania ruchami. PlastycznoÊç oÊrodkowego uk∏adu nerwowego i tkanki mi´Êniowej. Reinerwacja. Neurofizjologia bólu. Procesy przekaênictwa synaptycznego. Mechanizmy uczenia si´ i pami´ci. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: opisu funkcjonowania poszczególnych uk∏adów cz∏owieka, zw∏aszcza zwiàzanych z poruszaniem si´, sterowaniem ruchami i wysi∏kiem fizycznym. — 13650 —
111. Kszta∏cenie w zakresie biofizyki .go TreÊci kszta∏cenia: Równowaga kwasowo-zasadowa, bufory krwi. Aminokwasy, bia∏ka i enzymy. Synteza w´glowodanów i t∏uszczów. ¸aƒcuch oddechowy — bilans energetyczny. Anabolizm — katabolizm — generowanie i wykorzystywanie energii. Bilans energetyczny. Rola fosfokreatyny w pracujàcych mi´Êniach — glikogenoliza, glikoliza, beta-oksydacja, cykl Krebsa, wzajemne relacje przemian tlenowych i beztlenowych. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: opisu i interpretacji biochemicznych mechanizmów funkcjonowania organizmu oraz podstawowych wskaêników biochemicznych i ich zmian w efekcie niektórych schorzeƒ lub wysi∏ku fizycznego. chanicznej wybranych zespo∏ów mi´Êniowych w funkcji obcià˝enia zewn´trznego. Zmiany funkcji mi´Êni koƒczyny dolnej po urazach i operacji w obr´bie stawu kolanowego oraz po alloplastyce stawu biodrowego. Kryteria oceny techniki ruchu cz∏owieka. StabilnoÊç postawy. Kinematyczny i kinetyczny opis mechaniki lokomocyjnych form ruchu — chodu i biegu. Analiza wartoÊci si∏ reakcji oraz rozk∏adu parcia stóp na pod∏o˝e podczas chodu. Wybrane zagadnienia zaawansowanej analizy chodu cz∏owieka po udarach, amputacji koƒczyny dolnej, zaburzeniach nerwowo-mi´Êniowych. Poj´cie i pomiary symetrii funkcjonalnej. Wykorzystanie elektromiografii do badania pracy mi´Êni podczas ruchu ca∏ego cia∏a (w chodzie) i ruchu wybranych segmentów cia∏a. Biomechaniczna analiza upadków. Biomechaniczna analiza jazdy na wózkach inwalidzkich. Elementy modelowania biomechanicznego. Nowoczesne kierunki rozwoju biomechaniki i bioin˝ynierii medycznej. èród∏a obcià˝enia na stanowisku pracy. Ergonomia pracy, mieszkania, wyrobów. Ergonomiczne podstawy badania i planowania stanowisk pracy w wybranych zawodach. Ergonomiczna ocena i dobór stanowisk pracy dla osób niepe∏nosprawnych. Ergonomiczna ocena obcià˝eƒ niektórych pozycji przy pracy i ich wp∏yw na dysfunkcje, urazy i wypadki. Ergonomia pracy fizjoterapeuty. Ergonomia a profilaktyka. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: opisu i interpretacji biomechanicznej aktów ruchowych i statyki cz∏owieka; biomechanicznej analizy postawy cia∏a, ruchów w stawach oraz ruchów lokomocyjnych cz∏owieka; biomechanicznej analizy zmian w warunkach obcià˝eƒ zewn´trznych. l
112. Kszta∏cenie w zakresie biochemii Poz. 1407 v.p Dziennik Ustaw Nr 180 ww w. rcl TreÊci kszta∏cenia: Biofizyka — przedmiot i zakres zainteresowaƒ, historia. Studium dynamiki uk∏adu, modelowanie matematyczne. Rozciàganie i Êciskanie tkanek, napr´˝enia, odkszta∏cenia, prawo Hooke‘a. Skr´canie i zginanie, z∏amania koÊci. Pomiar napr´˝eƒ w koÊciach podczas prób wytrzyma∏oÊciowych. Dostosowanie biernego uk∏adu ruchu do przenoszenia obcià˝eƒ mechanicznych. Elementy mechaniki p∏ynów — biofizyka uk∏adu krà˝enia i oddychania. Kinematyka, kinetyka, mechanika p∏ynów. Obliczanie oporów aero- i hydrodynamicznych oraz parametrów przep∏ywu. Wp∏yw czynników mechanicznych na organizm cz∏owieka — ultradêwi´ki i infradêwi´ki. Oddzia∏ywanie pràdu elektrycznego i pól elektromagnetycznych na organizm cz∏owieka. W∏aÊciwoÊci elektryczne komórki — przewodnictwo i potencja∏y elektryczne w uk∏adzie nerwowym. Pomiar opornoÊci cia∏a cz∏owieka. Obwody pràdu sta∏ego. Praca i moc pràdu elektrycznego. Dzia∏anie laserów, charakterystyka promieniowania laserowego. Obliczanie dawek promieniowania laserowego. Podstawy cybernetyki — regulacja procesów fizjologicznych. Biofizyka procesów widzenia i s∏yszenia. Wybrane zagadnienia z zakresu optyki geometrycznej. Pomiary s∏yszenia wybranych cz´stotliwoÊci. Podstawy bioenergetyki i termokinetyki. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: opisu i interpretacji podstawowych w∏aÊciwoÊci fizycznych tkanek; opisu i interpretacji zjawisk fizycznych zachodzàcych w ustroju pod wp∏ywem zewn´trznych czynników fizycznych.
113. Kszta∏cenie w zakresie biomechaniki TreÊci kszta∏cenia: Struktura biomechaniczna uk∏adu kostno-stawowego. Biomechaniczna analiza budowy i funkcji g∏ównych stawów oraz kr´gos∏upa. W∏aÊciwoÊci mechaniczne narzàdu ruchu. OkreÊlanie wartoÊci si∏ zewn´trznych i wewn´trznych dzia∏ajàcych na cz∏owieka. W∏aÊciwoÊci mechaniczne mi´Ênia szkieletowego. Metodologia badaƒ wartoÊci momentów si∏y pojedynczych zespo∏ów mi´Êniowych mierzonych w warunkach statycznych i dynamicznych. Krzywa Hilla. Wyznaczanie charakterystyki mocy me-
114. Kszta∏cenie w zakresie kinezjologii TreÊci kszta∏cenia: Jedno- i wielostanowy aparat ruchu. Kontrola postawy cia∏a. CzynnoÊç bioelektryczna i mechaniczna mi´Êni. Kontrola dowolna pojedynczego mi´Ênia. Wzorce ruchów jednostawowych. Kontrola ruchów lokomocyjnych. Ruchy manipulacyjne. Kinestezja. Problemy sterowania ruchami w stanach patologicznych. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: opisu i analizy czynnoÊciowej prostych i z∏o˝onych ruchów cz∏owieka w warunkach prawid∏owych i ró˝nych zaburzeniach uk∏adu ruchu.
115. Kszta∏cenie w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy medycznej TreÊci kszta∏cenia: Stany zagro˝enia zdrowia i ˝ycia — post´powanie w stanach zagro˝enia ˝ycia. Pomoc przedlekarska. Zagro˝enia w pracowni fizyko- i kinezyterapii, zapobieganie. Wyposa˝enie apteczki pierwszej pomocy. Podstawowe zasady i przepisy BHP w pracowni fizykoi kinezyterapii. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: interpretacji zasad BHP w pracowni fizjoterapii; udzielania medycznej pomocy przedlekarskiej — zw∏aszcza w stanach zagro˝enia ˝ycia. — 13651 — TreÊci kszta∏cenia: Podstawy psychologii ogólnej i rozwojowej. Podstawy diagnostyki psychologicznej. Stadia rozwoju psychicznego dzieci i m∏odzie˝y, rozwój psychomotoryczny i podstawowe sposoby jego oceny. Cz∏owiek i choroba, podstawowe reakcje na chorob´: akceptacja, frustracja, postawy chorego i jego otoczenia. Relacja personel medyczny — pacjent. Psychologiczne aspekty i konsekwencje niektórych chorób i niepe∏nosprawnoÊci. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: interpretacji podstawowych poj´ç z zakresu psychologii ogólnej oraz rozwoju psychomotorycznego; rozumienia podstawowych reakcji cz∏owieka na chorob´.
116. Kszta∏cenie w zakresie kszta∏cenia ruchowego i metodyki nauczania ruchu TreÊci kszta∏cenia: Umiej´tnoÊci ruchowe — ich miejsce i rola w aktywnoÊci fizycznej cz∏owieka zdrowego i niepe∏nosprawnego. Akty ruchowe w uj´ciu rozwojowym, kinezjologicznym i ergonomicznym. Uczenie si´ i nauczanie czynnoÊci ruchowych. Mo˝liwoÊci i uwarunkowania procesu motorycznego uczenia si´ cz∏owieka. Etapy opanowywania czynnoÊci ruchowych. Podstawowe zasady, metody i Êrodki nauczania czynnoÊci ruchowych. Rodzaje aktywnoÊci ruchowej. åwiczenia statyczne i dynamiczne. U∏atwianie i utrudnianie çwiczeƒ. Uczenie si´ jako eliminacja b∏´dów. Metody i formy kontroli poziomu opanowywania czynnoÊci. Mo˝liwoÊci nauczania czynnoÊci ruchowych u niepe∏nosprawnych. Kszta∏towanie równowagi cia∏a. Kszta∏towanie zdolnoÊci koordynacyjnych i niektórych czynnoÊci manualnych. Postawa i lokomocja w uj´ciu rozwojowym. Edukacja i reedukacja posturalna. Potrzeby i mo˝liwoÊci kszta∏towania, doskonalenia i przywracania lokomocyjnych zdolnoÊci cz∏owieka. Ogólne zasady lokomocji na wózkach inwalidzkich. Zabawowe i muzyczno-ruchowe formy kszta∏cenia umiej´tnoÊci ruchowych oraz aktywne i pasywne formy çwiczeƒ w wodzie przydatne w procesie usprawniania. Ogólna charakterystyka procesu uczenia si´ i nauczania w wychowaniu fizycznym. Diagnoza i prognoza pedagogiczna w procesie nauczania czynnoÊci ruchowych. Cele, zadania, zasady, formy, Êrodki i metody nauczania czynnoÊci ruchowych. Planowanie procesu nauczania czynnoÊci ruchowych osób niepe∏nosprawnych. Metody stosowane w wychowaniu fizycznym z akcentem na ich przydatnoÊç w procesie usprawniania. Kontrola i ocena w nauczaniu czynnoÊci ruchowych. Bezpieczeƒstwo i higiena zaj´ç. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: postrzegania aktów ruchowych cz∏owieka w ró˝nym uj´ciu procesu uczenia si´ i nauczania ruchów, z uwzgl´dnieniem aspektów rozwojowych i metodyki nauczania ruchów; wykorzystywania ró˝nych form aktywnoÊci w nauczaniu ruchów oraz planowaniu i kontrolowaniu procesu opanowywania umiej´tnoÊci ruchowych. .go
117. Kszta∏cenie w zakresie patologii ogólnej B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH l
118. Kszta∏cenie w zakresie psychologii Poz. 1407 v.p Dziennik Ustaw Nr 180 w. rcl TreÊci kszta∏cenia: Podstawowe poj´cia — zdrowie, choroba. Klasyfikacja chorób, objawy, przebieg, rokowanie, zejÊcie. Czynniki chorobotwórcze i mechanizm ich dzia∏ania. Etiologia i patogeneza. OdczynowoÊç ustroju, odpornoÊç swoista i nieswoista. AIDS — nabyta utrata odpornoÊci. Zapalenia. Choroby na tle immunizacyjnym. Alergia. Zmiany post´powe i wsteczne. Choroba nowotworowa. Awitaminozy. Wstrzàs. Zaburzenia termoregulacji. Podstawy patofizjologii uk∏adu nerwowego. Zaburzenia czucia i ból. Patologia ogólna krwi, krà˝enia i oddychania. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: opisu i interpretacji podstawowych poj´ç z zakresu patologii ogólnej i g∏ównych zmian patofizjologicznych w stopniu u∏atwiajàcym zrozumienie problematyki zmian patologicznych w ró˝nych schorzeniach; wykorzystywania wiedzy z zakresu patologii ogólnej w stosowaniu ró˝nych zabiegów fizjoterapeutycznych.
119. Kszta∏cenie w zakresie pedagogiki ww TreÊci kszta∏cenia: Uczenie si´, nauczanie, wychowanie. Zasady i metody nauczania oraz kryteria ich doboru. Ocena i jej funkcje. Pedagogiczne aspekty fizjoterapii. Kszta∏cenie integracyjne, zjawisko w∏àczania i wykluczania osób niepe∏nosprawnych. Kinezyterapia jako edukacja i reedukacja umiej´tnoÊci ruchowych. Fizjoterapeuta i pacjent w relacji nauczyciel — uczeƒ. Psychopedagogiczne uwarunkowania skutecznoÊci pracy fizjoterapeuty. Elementy procesu nauczania warunkujàce skuteczne usprawnianie — cele, zasady, metody, formy organizacyjne, kontrola i ocena, przyczyny niepowodzeƒ, postawa pedagogiczna fizjoterapeuty. Spo∏eczne i pedagogiczne mechanizmy kszta∏towania postaw pacjenta. Metody oddzia∏ywania na pacjenta. Wspó∏dzia∏anie fizjoterapeuty z rodzinà pacjenta. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: interpretacji podstawowych poj´ç z zakresu uczenia si´ i nauczania; rozumienia psychopedagogicznych aspektów pracy fizjoterapeuty jako osoby nauczajàcej w kontekÊcie podstawowych sk∏adowych procesu nauczania.
120. Kszta∏cenie w zakresie kinezyterapii TreÊci kszta∏cenia: Miejsce i rola kinezyterapii w procesie rehabilitacji. Teoretyczne podstawy kinezyterapii. Podstawy metodyczne kinezyterapii — ogniwa, cele i zadania, podstawowe zasady, formy i Êrodki kinezyterapii, metody. Ocena stanu pacjenta dla potrzeb kinezyterapii — wywiady, podstawowe pomiary i sposoby oceny funkcjonalnej, testy, plan post´powania kinezyterapeutycznego, dokumentacja. Znaczenie oceny stanu pacjenta w post´powaniu kinezyterapeutycznym. Systematyka kinezyterapii. Baza techniczna. Urzàdzenia i sprz´t. Technika wykonywania ró˝nych çwiczeƒ leczniczych indywidualnych. Prowadzenie çwiczeƒ zespo∏owych. Wybrane zagadnienia reedukacji nerwowo-mi´Ênio- — 13652 —
121. Kszta∏cenie w zakresie terapii manualnej .go TreÊci kszta∏cenia: Miejsce terapii manualnej w procesie fizjoterapii. Podstawy biomechaniczne i patofizjologiczne terapii manualnej. Trakcje i mobilizacje — zasady wykonywania. Podstawowe metody terapii manualnej — zbie˝noÊci i ró˝nice. Metodyka wykonywania zabiegów manualnych. Zagro˝enia terapii manualnej, wskazania i przeciwwskazania. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: wykonywania zasadniczych zabiegów manualnych; opisu i interpretacji podstawowych technik i metodyki terapii manualnej. cyjny. Osoba rehabilitowana jako podmiot — podejÊcie fizjoterapeuty do osoby rehabilitowanej. Ocena stanu funkcjonalnego, dokumentacja tego stanu i zabiegów fizjoterapeutycznych. Ogólna metodyka rehabilitacji i taktyka post´powania fizjoterapeutycznego — hierarchia i racjonalizacja celów, ogólne zasady doboru Êrodków, form i metod fizjoterapii, fizjoterapia jako element rehabilitacji kompleksowej. Organizacja rehabilitacji i fizjoterapii, zespó∏ rehabilitacyjny. Rehabilitacja szpitalna, ambulatoryjna i domowa oraz w sanatorium i oÊrodku rehabilitacyjnym. Obozy i turnusy rehabilitacyjne. Etyka zawodowa fizjoterapeuty, kompetencje oraz odpowiedzialnoÊç moralna i prawna. Badania diagnostyczne i funkcjonalne jako podstawa tworzenia, weryfikacji i modyfikacji programu rehabilitacji oraz kontroli jej wyników. Testy funkcjonalne stosowane w fizjoterapii — dobór odpowiedniego testu, trafnoÊç oceny, przydatnoÊç i znaczenie dla doboru Êrodków fizjoterapii oraz kontroli wyników rehabilitacji. Testy specyficzne dla ró˝nych metod fizjoterapii. Testy specyficzne dla ró˝nych schorzeƒ i dysfunkcji. Wykorzystanie aparatury diagnostyczno-pomiarowej w diagnostyce funkcjonalnej — prezentacja i interpretacja wyników, przydatnoÊç i znaczenie ró˝nych badaƒ aparaturowych dla doboru Êrodków fizjoterapii oraz kontroli wyników rehabilitacji. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: doboru oraz wykonywania badaƒ i testów niezb´dnych dla doboru Êrodków fizjoterapii; opisu i interpretacji podstawowych poj´ç dotyczàcych niepe∏nosprawnoÊci i ca∏okszta∏tu rehabilitacji medycznej; opisu i interpretacji zmian i zjawisk istotnych dla ró˝nego rodzaju niepe∏nosprawnoÊci oraz likwidowania bàdê ∏agodzenia ich skutków. l wej. Podstawy stosowania metod kinezyterapii. Wskazania i przeciwwskazania do wykonywania çwiczeƒ leczniczych. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: wykonywania çwiczeƒ leczniczych; opisu i interpretacji teoretycznych podstaw techniki i metodyki usprawniania leczniczego. Poz. 1407 v.p Dziennik Ustaw Nr 180
122. Kszta∏cenie w zakresie fizykoterapii rcl TreÊci kszta∏cenia: Podstawy fizyczne i fizjologiczne fizykoterapii — stosowana aparatura i urzàdzenia oraz ich obs∏uga. Metodyka wykonywania zabiegów oraz wskazania i przeciwwskazania do: leczenia ciep∏em i zimnem, wodolecznictwa, Êwiat∏olecznictwa i laseroterapii niskoenergetycznej, elektrolecznictwa, magnetoterapii, ultradêwi´ków i wziewaƒ. Wskazania i przeciwwskazania do wykonywania poszczególnych zabiegów. Elektrodiagnostyka — metody jakoÊciowe i iloÊciowe. Podstawy EMG. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: wykonywania podstawowych zabiegów fizykalnych; opisu i interpretacji teoretycznych podstaw techniki i metodyki fizykoterapii. w.
123. Kszta∏cenie w zakresie masa˝u leczniczego ww TreÊci kszta∏cenia: Masa˝ — reakcje fizjologiczne, warunki i higiena wykonywania masa˝u, techniki masa˝u klasycznego, wskazania i przeciwwskazania. Masa˝ aparaturowy — urzàdzenia, metodyka zabiegów. Masa˝ w Êrodowisku wodnym. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: wykonywania podstawowych form masa˝u leczniczego; opisu i interpretacji teoretycznych podstaw techniki i metodyki masa˝u leczniczego.
124. Kszta∏cenie w zakresie fizjoterapii ogólnej TreÊci kszta∏cenia: Problematyka niepe∏nosprawnoÊci oraz podstawowe poj´cia i definicje. Rehabilitacja medyczna i jej sk∏adowe, miejsce fizjoterapii w rehabilitacji medycznej. InterdyscyplinarnoÊç rehabilitacji. Zwiàzek rehabilitacji z naukami medycznymi, humanistycznymi i o kulturze fizycznej. Wyrównywanie ubytków funkcjonalnych — regeneracja, kompensacja, adaptacja. EfektywnoÊç rehabilitacji, plastycznoÊç oÊrodkowego uk∏adu nerwowego, potencja∏ rehabilita-
125. Kszta∏cenie w zakresie podstaw fizjoterapii klinicznej TreÊci kszta∏cenia: WiadomoÊci o ró˝nych jednostkach chorobowych niezb´dne dla programowania procesu rehabilitacji i zrozumienia uwarunkowaƒ jego skutecznoÊci oraz przeciwwskazaƒ do stosowania zabiegów fizjoterapeutycznych — w zakresie ortopedii i traumatologii, reumatologii, neurologii, pediatrii, kardiologii, pulmonologii, chirurgii, ginekologii i po∏o˝nictwa, geriatrii, psychiatrii oraz intensywnej terapii. Podstawowe wiadomoÊci o chorobach z uwzgl´dnieniem mechanizmu i dynamiki rozwijajàcych si´ zmian, ich odwracalnoÊci, mechanizmów kompensacyjnych i powiàzaƒ przyczynowo-skutkowych mi´dzy objawami. Rokowanie, zejÊcie choroby i jej skutki, z uwzgl´dnieniem rodzaju i stopnia niepe∏nosprawnoÊci. Zbieranie wywiadów i prowadzenie badaƒ czynnoÊciowych. Prowadzenie dokumentacji klinicznej w stopniu niezb´dnym w praktyce fizjoterapeutycznej. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: opisu i interpretacji podstawowych jednostek i zespo∏ów chorobowych w stopniu umo˝liwiajàcym racjonalne stosowanie Êrodków fizjoterapii i planowanie procesu rehabilitacji. — 13653 — IV. PRAKTYKI Praktyki powinny obejmowaç: godziny ECTS 1) praktyk´ klinicznà 80 3 2) praktyk´ w pracowni fizykoterapii 260 8 3) praktyk´ w pracowni kinezyterapii 260 8 4) praktyk´ w zakresie fizjoterapii klinicznej 320 11 .go TreÊci kszta∏cenia: Teoria i praktyka fizjoterapii osób doros∏ych oraz dzieci i m∏odzie˝y z rozmaitymi dysfunkcjami aparatu ruchu w ortopedii i traumatologii, reumatologii, neurologii i neurologii dzieci´cej. Fizjoterapia w ca∏okszta∏cie leczenia chorego. Dobieranie zabiegów fizjoterapeutycznych i metod fizjoterapii stosownie do rozpoznania klinicznego, okresu choroby i funkcjonalnego stanu rehabilitowanej osoby. Fizjoterapia w ró˝nych stadiach i okresach choroby. Profilaktyka zmian wtórnych. Usprawnianie, sterowanie kompensacjà i post´powanie adaptacyjne w ró˝nych jednostkach chorobowych. Kontrolowanie wyników rehabilitacji. Prowadzenie dokumentacji. Specyfika fizjoterapii w wieku rozwojowym oraz u osób w podesz∏ym wieku. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: wykonywania çwiczeƒ leczniczych i zabiegów fizykalnych u osób z dysfunkcjami narzàdu ruchu — stosownie do ich stanu klinicznego i funkcjonalnego; wykonywania badaƒ i testów niezb´dnych dla doboru Êrodków fizjoterapii; wykonywania zabiegów i stosowania odpowiednich metod terapeutycznych. na. Przedmioty ortopedyczne u∏atwiajàce zaadaptowanie si´ osoby niepe∏nosprawnej do ˝ycia w zmienionych przez dysfunkcj´ warunkach. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: opisu i interpretacji zasad dzia∏ania przedmiotów ortopedycznych stosowanych w rehabilitacji; rozumienia roli przedmiotów ortopedycznych w rehabilitacji. l
126. Kszta∏cenie w zakresie fizjoterapii klinicznej w dysfunkcjach narzàdu ruchu Poz. 1407 v.p Dziennik Ustaw Nr 180
127. Kszta∏cenie w zakresie fizjoterapii klinicznej w chorobach narzàdów wewn´trznych V. INNE WYMAGANIA
128. Programy nauczania powinny przewidywaç zaj´cia z zakresu wychowania fizycznego — w wymiarze 60 godzin, którym mo˝na przypisaç do 2 punktów ECTS; j´zyków obcych — w wymiarze 120 godzin, którym nale˝y przypisaç 5 punktów ECTS; technologii informacyjnej — w wymiarze 30 godzin, którym nale˝y przypisaç 2 punkty ECTS. TreÊci kszta∏cenia w zakresie technologii informacyjnej: podstawy technik informatycznych, przetwarzanie tekstów, arkusze kalkulacyjne, bazy danych, grafika mened˝erska i/lub prezentacyjna, us∏ugi w sieciach informatycznych, pozyskiwanie i przetwarzanie informacji — powinny stanowiç co najmniej odpowiednio dobrany podzbiór informacji zawartych w modu∏ach wymaganych do uzyskania Europejskiego Certyfikatu Umiej´tnoÊci Komputerowych (ECDL — European Computer Driving Licence). ww w. rcl TreÊci kszta∏cenia: Fizjoterapia osób doros∏ych oraz dzieci i m∏odzie˝y ze schorzeniami niedotyczàcymi w swej istocie aparatu ruchu — w kardiologii, pulmonologii, geriatrii, psychiatrii, chirurgii, ginekologii i po∏o˝nictwie, pediatrii, onkologii i medycynie paliatywnej. Fizjoterapia w ca∏okszta∏cie leczenia chorego. Dobieranie zabiegów fizjoterapeutycznych i metod fizjoterapii stosownie do rozpoznania klinicznego, okresu choroby i funkcjonalnego stanu rehabilitowanej osoby. Fizjoterapia w ró˝nych stadiach i okresach choroby. Profilaktyka zmian wtórnych. Usprawnianie, sterowanie kompensacjà i post´powanie adaptacyjne w ró˝nych jednostkach chorobowych. Kontrolowanie wyników rehabilitacji. Prowadzenie odpowiedniej dokumentacji. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: wykonywania çwiczeƒ leczniczych i zabiegów fizykalnych u osób z chorobami i dysfunkcjami niedotyczàcymi narzàdu ruchu — stosownie do ich stanu klinicznego i funkcjonalnego; wykonywania badaƒ funkcjonalnych narzàdów wewn´trznych i badaƒ wydolnoÊciowych niezb´dnych dla doboru Êrodków fizjoterapii; wykonywania zabiegów i stosowania odpowiednich metod terapeutycznych. Zasady i formy odbywania praktyk ustala jednostka uczelni prowadzàca kszta∏cenie.
129. Kszta∏cenie w zakresie zaopatrzenia ortopedycznego TreÊci kszta∏cenia: Rola przedmiotów ortopedycznych w rehabilitacji. Przedmioty ortopedyczne stabilizujàce, odcià˝ajàce i korygujàce oraz protezy — zasady ich doboru i zastosowania. Obuwie i wk∏adki ortopedyczne — rodzaje i zastosowania. Przedmioty ortopedyczne u∏atwiajàce pionizacj´ i lokomocj´. Osoba na wózku inwalidzkim — podstawowe problemy, jazda aktyw-
130. Programy nauczania powinny zawieraç treÊci poszerzajàce wiedz´ humanistycznà w wymiarze nie mniejszym ni˝ 60 godzin, którym nale˝y przypisaç nie mniej ni˝ 3 punkty ECTS.
131. Co najmniej 75 % godzin przeznaczonych na nauczanie treÊci w zakresie: kinezyterapii, terapii manualnej, fizykoterapii, masa˝u leczniczego, podstaw fizjoterapii klinicznej, fizjoterapii klinicznej w dysfunkcjach narzàdu ruchu oraz fizjoterapii klinicznej w chorobach narzàdów wewn´trznych powinno byç realizowane w formie çwiczeƒ (çwiczeƒ klinicznych).
132. Za przygotowanie do egzaminu dyplomowego (w tym tak˝e za przygotowanie pracy dyplomowej, je˝eli przewiduje jà program nauczania) student otrzymuje 10 punktów ECTS. ZALECENIA W celu umo˝liwienia uzyskania prawa do wykonywania zawodu o zasi´gu ponadkrajowym zaleca si´ dostosowanie programów nauczania i planów studiów do wytycznych Âwiatowej Konfederacji Fizjoterapii (World Confederation for Physical Therapy — WCPT). Zaleca si´, aby praktyki by∏y organizowane zgodnie z wytycznymi WCPT, zarówno w zakresie programu, jak i czasu trwania. — 13654 — I. WYMAGANIA OGÓLNE Studia drugiego stopnia trwajà nie krócej ni˝ 4 semestry. Liczba godzin zaj´ç i praktyk nie powinna byç mniejsza ni˝ 2
133. Liczba punktów ECTS nie powinna byç mniejsza ni˝
134. II. KWALIFIKACJE ABSOLWENTA III. RAMOWE TREÂCI KSZTA¸CENIA .go Absolwent powinien uzyskaç wykszta∏cenie i przygotowanie zawodowe — zgodnie z wymaganiami obowiàzujàcymi w jednostkach ochrony zdrowia — do samodzielnej pracy z osobami chorymi i niepe∏nosprawnymi, przede wszystkim w zakresie stosowania czynników naturalnych (fizykalnych) w profilaktyce i w celach leczniczych oraz uprawnienia do podj´cia specjalizacji z zakresu fizjoterapii. Powinien posiadaç predyspozycje psychofizyczne do pracy z ludêmi chorymi i niepe∏nosprawnymi oraz byç na tyle sprawnym fizycznie, by móc poprawnie demonstrowaç i przeprowadzaç çwiczenia fizyczne z tymi osobami. Absolwent powinien uzyskaç wiadomoÊci i umiej´tnoÊci niezb´dne do wykonywania badaƒ z zakresu diagnostyki funkcjonalnej, planowania i kontrolowania efektywnoÊci procesu rehabilitacji medycznej, prowadzenia badaƒ i w∏àczania si´ w prac´ zespo∏ów badawczych, kierowania zespo∏em terapeutycznym, organizacji i zarzàdzania placówkami prowadzàcymi dzia∏alnoÊç fizjoterapeutycznà, szkolenia zawodowego w zakresie podstawowych procedur fizjoterapeutycznych i nauczania przedmiotów zawodowych. Absolwent powinien byç przygotowany do pracy w: jednostkach ochrony zdrowia, oÊrodkach dla osób niepe∏nosprawnych, oÊrodkach sportowych, jednostkach naukowych, administracji paƒstwowej i samorzàdowej oraz szkolnictwie — po ukoƒczeniu specjalnoÊci nauczycielskiej (zgodnie ze standardami kszta∏cenia przygotowujàcego do wykonywania zawodu nauczyciela). Absolwent powinien byç przygotowany do kontynuacji edukacji na studiach trzeciego stopnia (doktoranckich). l B. STUDIA DRUGIEGO STOPNIA Poz. 1407 v.p Dziennik Ustaw Nr 180
135. GRUPY TREÂCI KSZTA¸CENIA, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJ¢å ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH rcl B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH Razem godziny ECTS 405 20 435 20 840 40
136. RAMOWE TREÂCI KSZTA¸CENIA W GRUPACH, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJ¢å ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS ECTS 1 2 3 A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH TreÊci kszta∏cenia w zakresie: 405 20
137. Podstaw genetyki 30
138. Farmakologii 30
139. Metodologii badaƒ 45
140. Historii rehabilitacji 15
141. Filozofii 15 ww w. godziny
142. Bioetyki 15
143. Psychologii klinicznej i psychoterapii 30
144. Pedagogiki specjalnej 30
145. Socjologii niepe∏nosprawnoÊci i rehabilitacji 30
146. Dydaktyki fizjoterapii 45
147. Demografii i epidemiologii 15
148. Zdrowia publicznego 30
149. Prawa 30
150. Ekonomii i systemów ochrony zdrowia 15
151. Zarzàdzania i marketingu 30 Dziennik Ustaw Nr 180 — 13655 — Poz. 1407 1 435 20
152. Medycyny fizykalnej i balneoklimatologii
153. Diagnostyki funkcjonalnej i programowania rehabilitacji
154. Protetyki i ortotyki
155. AktywnoÊci ruchowej adaptacyjnej
156. Sportu osób niepe∏nosprawnych blem kwantyfikacji badaƒ i powtarzalnoÊci wyników w rehabilitacji i fizjoterapii. Aktualne mo˝liwoÊci badawcze z zakresu fizjoterapii. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: zbierania i gromadzenia danych oraz wyboru sposobu opracowywania wyników; interpretacji i prezentacji wyników badaƒ. .go
157. TREÂCI I EFEKTY KSZTA¸CENIA v.p
158. Metod specjalnych fizjoterapii A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH 3 l B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH TreÊci kszta∏cenia w zakresie: 2
159. Kszta∏cenie w zakresie podstaw genetyki TreÊci kszta∏cenia: Podstawy genetyki cz∏owieka ze szczególnym uwzgl´dnieniem genetyki klinicznej i genetycznych uwarunkowaƒ uzdolnieƒ ruchowych. Wady i choroby uwarunkowane genetycznie. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: wykorzystywania wiedzy z zakresu genetyki w dzia∏alnoÊci zawodowej. TreÊci kszta∏cenia: Geneza i rozwój rehabilitacji na Êwiecie i w Polsce. Historyczne czynniki rozwoju rehabilitacji. Rehabilitacja w poszczególnych okresach historycznych. Zwiàzki rehabilitacji z kulturà fizycznà i medycynà. Twórcy Êwiatowej i polskiej rehabilitacji. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: wykorzystywania wiedzy z zakresu historii rehabilitacji w dzia∏alnoÊci zawodowej. rcl
160. Kszta∏cenie w zakresie farmakologii
161. Kszta∏cenie w zakresie historii rehabilitacji ww w. TreÊci kszta∏cenia: Leki — rodzaje, postacie, mechanizm dzia∏ania, ogólne zasady dawkowania, synergizm i antagonizm, wskazania i przeciwwskazania, nadwra˝liwoÊç, przedawkowanie, uzale˝nienia. Leki dzia∏ajàce ogólnie i miejscowo. Najwa˝niejsze leki stosowane w procesie fizjoterapii — Êrodki: przeciwbólowe, obni˝ajàce napi´cie mi´Êni, przyspieszajàce gojenie ran. Ârodki stosowane do kàpieli leczniczych. Ârodki stosowane do jontoforezy i fonoforezy. Ârodki stosowane do inhalacji. Ârodki o dzia∏aniu lokalnym stosowane w trakcie masa˝u — maÊci, kremy, ˝ele. Ogólne zasady zlecania i kontrolowania dzia∏ania Êrodków farmakologicznych. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: stosowania leków w zabiegach fizjoterapeutycznych w oparciu o podstawowà wiedz´ dotyczàcà ich dzia∏ania.
162. Kszta∏cenie w zakresie metodologii badaƒ TreÊci kszta∏cenia: Przedmiot badaƒ oraz problemy badawcze i ich formu∏owanie. Proces badawczy i jego etapy. Cele i ogólny schemat poznania. Hipotezy badawcze, zmienne, wskaêniki. RzetelnoÊç i powtarzalnoÊç wyników. Weryfikacja wyników. Metody badaƒ. Normy. Rejestracja wyników. Wyniki indywidualne i grupowe. Tworzenie grup badawczych, problem jednorodnoÊci grup. Kierowanie i wspó∏praca w zespole. Bazy danych. Zasady opracowywania zebranych materia∏ów badawczych — analiza iloÊciowa i jakoÊciowa, selekcja, klasyfikacja, prezentacja i interpretacja. Metody jakoÊciowe i iloÊciowe. Pro-
163. Kszta∏cenie w zakresie filozofii TreÊci kszta∏cenia: Najwa˝niejsze koncepcje filozoficzne i etyczne le˝àce u podstaw wspó∏czesnej kultury. Epistemologiczne za∏o˝enia wspó∏czesnego paradygmatu nauk empirycznych. Aksjologiczne i metodologiczne za∏o˝enia etyki normatywnej i deontologii lekarskiej. Filozofia a medycyna. Metodologiczny status medycyny jako nauki. Warunki racjonalnoÊci myÊlenia. Logika a medycyna. Interpretacja poj´cia zdrowia i choroby w Êwietle filozoficznych modeli i w kulturach Êwiata na przestrzeni dziejów. Podstawowe cechy biomedycznego modelu cz∏owieka. Filozoficzne i etyczne implikacje przyjmowanych w medycynie modeli cz∏owieka. Medycyna holistyczna. Pacjent jako osoba. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: prowadzenia racjonalnego dyskursu w spo∏eczeƒstwie pluralistycznym w oparciu o znajomoÊç podstawowych poj´ç i koncepcji filozoficznych; metodycznego wàtpienia, argumentacji oraz rozró˝niania wnioskowania indukcyjnego od dedukcyjnego.
164. Kszta∏cenie w zakresie bioetyki TreÊci kszta∏cenia: Wybrane zagadnienia etyczne wspó∏czesnej medycyny i rehabilitacji. Konflikt wartoÊci w bioetyce. Ochrona jednostki w bada- — 13656 —
165. Kszta∏cenie w zakresie socjologii niepe∏nosprawnoÊci i rehabilitacji l TreÊci kszta∏cenia: ˚ycie spo∏eczne i jego determinanty. Przedmiot i funkcje socjologii rehabilitacji. Niepe∏nosprawnoÊç w sensie biologicznym i prawnym. Definiowanie i orzekanie niepe∏nosprawnoÊci. Zdrowie — choroba — spo∏eczeƒstwo. Socjomedyczne wskaêniki stanu zdrowia. Pomiar niepe∏nosprawnoÊci i rehabilitacji. Socjologiczne koncepcje niepe∏nosprawnoÊci i procesu rehabilitacji — spo∏eczna rola chorego. Postawy wobec niepe∏nosprawnych. Stygmatyzacja i etykietowanie. Status, rodzina, edukacja i zatrudnienie a niepe∏nosprawnoÊç. Socjalizacja. Dyskryminacja. Segregacja. Integracja. Koncepcja barier i wyrównywania szans. Socjologia zawodu fizjoterapeuty. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: rozpoznawania podstawowych problemów osoby niepe∏nosprawnej funkcjonujàcej w spo∏eczeƒstwie; ∏agodzenia i rozwiàzywania problemów z zakresu spo∏ecznych skutków niepe∏nosprawnoÊci. .go niach medycznych. Etyczne aspekty prokreacji i genetyki. Âmierç jako problem filozoficzny, moralny i medyczny. Spór o eutanazj´. Granice opieki medycznej. Moralne aspekty transplantacji. Problem Êwiadomej zgody pacjenta. Europejska konwencja bioetyczna. Etyka w badaniach — komisja etyki. NierzetelnoÊç w nauce, zmyÊlanie, fa∏szowanie, plagiatorstwo. Zasady dobrej praktyki. Zabezpieczanie i przechowywanie wyników. Zasady autorstwa publikacji naukowych. Konflikt interesów w badaniach. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: dostrzegania, rozpoznawania i rozró˝niania konfliktów etycznych zwiàzanych z rozwojem nauk biomedycznych; oceniania etycznego i moralnego post´powania cz∏owieka w obszarze nauk o zdrowiu; przygotowywania wniosków o zgod´ komisji bioetycznych na prowadzenie badaƒ. Poz. 1407 v.p Dziennik Ustaw Nr 180
166. Kszta∏cenie w zakresie psychologii klinicznej i psychoterapii
167. Kszta∏cenie w zakresie dydaktyki fizjoterapii TreÊci kszta∏cenia: Ogólne zasady dydaktyki. Formy i sposoby przekazu informacji — Êrodki dydaktyczne, przekazywanie wiadomoÊci i nauczanie umiej´tnoÊci praktycznych. Nauczanie podstawowych procedur fizjoterapii. Metody fizjoterapii jako specyficzny element kszta∏cenia zawodowego. Granice kompetencji w edukacji zawodowej. Permanentne kszta∏cenie i samokszta∏cenie. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: tworzenia planów i programów nauczania, ze szczególnym uwzgl´dnieniem podyplomowego kszta∏cenia i doskonalenia zawodowego w oparciu o znajomoÊç podstaw dydaktyki; wykorzystywania wiedzy dydaktycznej w kszta∏ceniu zawodowym. w. rcl TreÊci kszta∏cenia: Psychologiczne uwarunkowania rehabilitacji osób w ró˝nym wieku. Psychologiczne aspekty starzenia si´ i staroÊci, psychologiczne problemy rehabilitacji osób starych. Cz∏owiek i choroba, reakcje na chorob´ — akceptacja, frustracja, postawy chorego i jego otoczenia. Problemy chorego z afazjà. Relacja personel medyczny — pacjent. B∏´dy jatrogenne. TrudnoÊci poczàtkujàcego fizjoterapeuty. Uczenie si´ pomagania. Empatia. Psychologiczne aspekty i konsekwencje niektórych chorób i niepe∏nosprawnoÊci — akceptacja inwalidztwa, przystosowanie si´ do nowej sytuacji. Choroby przewlek∏e i nieuleczalne. Pacjent w opiece paliatywnej. Nerwice i ich geneza. Metody psychokorekcyjne. Psychoterapia i psychoterapeutyczne wartoÊci aktywnoÊci ruchowej i sportu. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: dostrzegania problemów psychologicznych osób z ró˝nymi dysfunkcjami i w ró˝nym wieku oraz ich wp∏ywu na przebieg i skutecznoÊç rehabilitacji; wykorzystywania podstawowych metod psychologii klinicznej i psychoterapii.
168. Kszta∏cenie w zakresie pedagogiki specjalnej ww TreÊci kszta∏cenia: Pedagogiczne aspekty fizjoterapii — zwiàzek fizjoterapii z pedagogikà ogólnà i z wychowaniem fizycznym jako procesem kszta∏cenia i wychowania. Pedagogika specjalna i jej dzia∏y. Psychopedagogiczne uwarunkowania skutecznoÊci pracy fizjoterapeuty. Metody poznania pacjenta i uwarunkowaƒ procesu rehabilitacji. Spo∏eczne i pedagogiczne mechanizmy kszta∏towania postaw pacjenta. Metody oddzia∏ywania na pacjenta. Wspó∏dzia∏anie fizjoterapeuty z rodzinà pacjenta. Pacjent podmiotem fizjoterapii. Postawy rodzicielskie a efektywnoÊç fizjoterapii. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: kszta∏cenia i wychowywania osób niepe∏nosprawnych; radzenia sobie z problemami pedagogicznymi w trakcie kszta∏cenia osób niepe∏nosprawnych.
169. Kszta∏cenie w zakresie demografii i epidemiologii TreÊci kszta∏cenia: Charakterystyka metod i zasad analizy demograficznej. Podstawowe parametry trwania ˝ycia. Wspó∏czesne podejÊcie do zdrowia i choroby. Poj´cia statystyki epidemiologicznej — chorobowoÊç, zapadalnoÊç, umieralnoÊç, swoiste wspó∏czynniki umieralnoÊci, wspó∏czynniki standaryzowane. Epidemiologia opisowa i behawioralna. Niepe∏nosprawnoÊç w uj´ciu epidemiologicznym. Czynniki ryzyka w poszczególnych grupach chorób cywilizacyjnych. Badania przesiewowe — rola, rodzaje, sposób przeprowadzania. Wybrane zagadnienia higieny w kontekÊcie demografii i epidemiologii. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: oceny skali problemów niepe∏nosprawnoÊci w uj´ciu demograficznym i epidemiologicznym; wykorzystywania badaƒ przesiewowych w profilaktyce niepe∏nosprawnoÊci; wykorzystywania wiedzy z zakresu demografii i epidemiologii w profilaktyce niepe∏nosprawnoÊci. — 13657 —
170. Kszta∏cenie w zakresie prawa TreÊci kszta∏cenia: Podstawowe poj´cia z zakresu zarzàdzania i marketingu. Struktura wewn´trzna organizacji. Plan strategiczny i operacyjny. Kontrola w zarzàdzaniu organizacjami. Zarzàdzanie zasobami ludzkimi. Style kierowania. Rola motywacji w kierowaniu zachowaniami. Komunikowanie si´ i negocjacje. Marketing w sferze dzia∏alnoÊci zwiàzanej z ochronà zdrowia cz∏owieka. Mo˝liwoÊci i ograniczenia marketingu w sferze ochrony zdrowia. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: organizowania jednostki zajmujàcej si´ fizjoterapià; post´powania zgodnego z zasadami zarzàdzania i kierowania; stosowania marketingu w odniesieniu do sfery dzia∏alnoÊci zwiàzanej z ochronà zdrowia. .go TreÊci kszta∏cenia: Definicje zdrowia w uj´ciu spo∏ecznym. Czynniki decydujàce o zdrowiu. Styl ˝ycia i aktywnoÊç ruchowa a zdrowie cz∏owieka. Ârodowiskowe uwarunkowania stanu zdrowia. Ârodowisko jako czynnik patogenny. Zanieczyszczenie Êrodowiska i ˝ywnoÊci jako czynniki patogenne. Praca zawodowa jako czynnik patogenny. Choroby cywilizacyjne i zawodowe. Profilaktyka pierwotna i wtórna. Edukacja zdrowotna i promocja zdrowia. Zawodowe zagro˝enia zdrowia fizjoterapeuty. Polityka spo∏eczna w dziedzinie ochrony zdrowia. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: podejmowania dzia∏aƒ ukierunkowanych na edukacj´ zdrowotnà, promocj´ zdrowia i profilaktyk´ niepe∏nosprawnoÊci w oparciu o znajomoÊç czynników decydujàcych o zdrowiu oraz o zagro˝eniu zdrowia.
171. Kszta∏cenie w zakresie zarzàdzania i marketingu l
172. Kszta∏cenie w zakresie zdrowia publicznego Poz. 1407 v.p Dziennik Ustaw Nr 180
173. Kszta∏cenie w zakresie metod specjalnych fizjoterapii TreÊci kszta∏cenia: Miejsce metod specjalnych kinezyterapii i terapii manualnej w procesie fizjoterapii. Metody specjalne jako zamkni´ta ca∏oÊç i jako zasób Êrodków fizjoterapii. Metody ukierunkowane na ∏agodzenie pojedynczych objawów. Metody stosowane w fizjoterapii okreÊlonych schorzeƒ i dysfunkcji. Metody reedukacji nerwowo-mi´Êniowej, neurorehabilitacji doros∏ych i dzieci, terapii manualnej i reedukacji posturalnej. Metody specjalne terapii w Êrodowisku wodnym. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: rozumienia specyfiki i przeznaczenia podstawowych metod reedukacji, neurorehabilitacji i terapii manualnej; stosowania metod specjalnych w fizjoterapii. w. rcl TreÊci kszta∏cenia: Przepisy prawa — ich rodzaje. System prawa. Podmioty prawa. Wyk∏adnia prawna. Prawo cywilne — podmioty i przedmioty stosunków cywilnoprawnych. CzynnoÊci prawne, sporzàdzanie umów cywilnoprawnych. Elementy prawa finansowego, gospodarczego i administracyjnego. Prawo pracy — nawiàzanie i ustanie stosunku pracy, uprawnienia i obowiàzki pracodawcy i pracownika. Post´powanie administracyjne, decyzja administracyjna. Opieka zdrowotna w Êwietle prawa. Prawne uregulowania funkcjonowania jednostek s∏u˝by zdrowia. Status prawny fizjoterapeuty. Ochrona prawna dóbr pacjenta. OdpowiedzialnoÊç cywilna i zawodowa fizjoterapeuty. Eksperyment naukowy i medyczny w Êwietle prawa. Prawo wynalazcze i prawo autorskie w praktyce fizjoterapeutycznej. Ochrona w∏asnoÊci intelektualnej. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: stosowania i przestrzegania zasad prawnych w placówkach zajmujàcych si´ rehabilitacjà osób niepe∏nosprawnych w kontekÊcie prawa cywilnego, prawa pracy oraz prawa wynalazczego i autorskiego. B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH ww
174. Kszta∏cenie w zakresie ekonomii i systemów ochrony zdrowia TreÊci kszta∏cenia: Rynek, cena, koszt alternatywny. Systemy zabezpieczeƒ spo∏ecznych. Organizacja opieki zdrowotnej. Systemy ubezpieczeƒ zdrowotnych i spo∏ecznych. Przekszta∏cenia ekonomiczne a tendencje zmian w systemie ochrony zdrowia. Relacje pacjent (Êwiadczeniobiorca) — fizjoterapeuta (Êwiadczeniodawca) — p∏atnik. Ekonomiczne aspekty funkcjonowania publicznych i niepublicznych placówek s∏u˝by zdrowia. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: dostrzegania aspektów ekonomicznych niepe∏nosprawnoÊci i rehabilitacji; szacowania kosztów fizjoterapii i funkcjonowania jednostek ochrony zdrowia w ró˝nych systemach ochrony zdrowia i ubezpieczeƒ spo∏ecznych.
175. Kszta∏cenie w zakresie medycyny fizykalnej i balneoklimatologii TreÊci kszta∏cenia: Medycyna fizykalna i jej sk∏adowe. Czynniki fizyczne w profilaktyce, diagnostyce i terapii. Fizykalne metody diagnostyczne przydatne w praktyce fizjoterapeutycznej. Kliniczne wykorzystanie fizykoterapii w leczeniu i doleczaniu ró˝nych schorzeƒ. Kliniczne wykorzystanie magnetoterapii i magnetostymulacji. Porównanie magnetoterapii i magnetostymulacji z innymi metodami wykorzystujàcymi pole elektromagnetyczne. Zastosowania kliniczne krioterapii miejscowej i ogólnoustrojowej. Promieniowanie laserowe we wspó∏czesnej medycynie. Biostymulacja laserowa, terapia biodynamiczna i ablacja laserowa — zastosowania kliniczne. Nowoczesne metody elektrostymulacji — zastosowania kliniczne. Klimat, tworzywa lecznicze i inne naturalne czynniki fizyczne w leczeniu uzdrowiskowym. Leczenie uzdrowiskowe w procesie rehabilitacji. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: wykorzystywania ró˝nych zabiegów fizykalnych w klinicznym leczeniu osób z ró˝nymi chorobami i dysfunkcjami w oparciu o znajomoÊç roli i znaczenia leczenia uzdrowiskowego w ca∏okszta∏cie procesu rehabilitacji. — 13658 —
176. Kszta∏cenie w zakresie aktywnoÊci ruchowej adaptacyjnej TreÊci kszta∏cenia: AktywnoÊç ruchowa adaptacyjna (ARA) w ró˝nych obszarach kultury fizycznej — wychowanie fizyczne specjalne, rekreacja fizyczna i sport osób niepe∏nosprawnych. Potrzeby i mo˝liwoÊci aktywnoÊci ruchowej osób niepe∏nosprawnych — podstawowe wskazania i przeciwwskazania. Specyfika aktywnoÊci fizycznej osób z ró˝nymi dysfunkcjami. ARA jako sposób na podtrzymywanie uzyskanej sprawnoÊci i forma sp´dzania czasu wolnego osób niepe∏nosprawnych oraz sposób na integracj´. Formy, metody i Êrodki aktywnoÊci ruchowej adaptacyjnej. Formy aktywnoÊci ruchowej dost´pne osobom niepe∏nosprawnym i starszym. AktywnoÊç adaptacyjna w ró˝nych stanach patologicznych. Modyfikacje aktywnoÊci ruchowej w zale˝noÊci od specyficznych warunków niepe∏nosprawnoÊci — przystosowanie çwiczeƒ, gier, zabaw i niektórych dyscyplin sportowych dla potrzeb ARA. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: doboru ró˝nych form aktywnoÊci ruchowej; prowadzenia zaj´ç rekreacyjnych z osobami niepe∏nosprawnymi; programowania aktywnoÊci ruchowej adaptacyjnej i sportu niepe∏nosprawnych w rehabilitacji kompleksowej i podtrzymywaniu sprawnoÊci osób z ró˝nymi dysfunkcjami. ww w. rcl .go TreÊci kszta∏cenia: Badania diagnostyczne i funkcjonalne jako podstawa tworzenia, weryfikacji i modyfikacji programu rehabilitacji. Podstawy programowania procesu rehabilitacji, kontrolowania jego przebiegu i dostosowania post´powania fizjoterapeutycznego do celów kompleksowej rehabilitacji osób doros∏ych oraz dzieci i m∏odzie˝y z rozmaitymi dysfunkcjami. Dobieranie zabiegów fizjoterapeutycznych i metod fizjoterapii stosownie do rozpoznania klinicznego, okresu choroby i funkcjonalnego stanu rehabilitowanej osoby. Kontrolowanie wyników rehabilitacji oraz prowadzenie odpowiedniej dokumentacji. Zasady programowania rehabilitacji. Rodzaj, stopieƒ ci´˝koÊci i okres schorzenia. Stan aktualny schorzenia i prognoza co do wyleczenia i przewidywanego rodzaju niepe∏nosprawnoÊci jako baza wyjÊciowa dla tworzenia programu rehabilitacji. Etapy, cele i hierarchia rehabilitacji a program rehabilitacji. Schematy ogólne programu rehabilitacji osób z ró˝nymi dysfunkcjami. Program optymalny i program minimum. KompleksowoÊç rehabilitacji a jej program. Procesy regeneracji, kompensacji i adaptacji a program rehabilitacji. Indywidualne podejÊcie do programu rehabilitacji. Czynniki determinujàce program rehabilitacji. Czynniki decydujàce o koniecznoÊci zmiany programu rehabilitacji. Powodzenia i niepowodzenia dotychczasowej rehabilitacji jako podstawa weryfikacji i modyfikacji programu rehabilitacji. Problem podtrzymywania efektów i dalszej rehabilitacji w przypadku wyczerpania potencja∏u rehabilitacyjnego. Rozwiàzania alternatywne odnoÊnie do celów doraênych oraz wyboru Êrodków i metod w programie rehabilitacji. Kryteria wyboru alternatywnych rozwiàzaƒ. Najcz´stsze b∏´dy pope∏niane przy programowaniu rehabilitacji. Dogmatyzm i schematyzm jako przyk∏ady niew∏aÊciwego podejÊcia do programowania rehabilitacji. Negatywne skutki niew∏aÊciwie zaprogramowanej rehabilitacji. Wyniki badaƒ jako podstawowe kryterium wyboru optymalnych rozwiàzaƒ i êród∏o post´pów rehabilitacji. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: doboru badaƒ diagnostycznych i funkcjonalnych dla potrzeb tworzenia, weryfikacji i modyfikacji programu rehabilitacji osób z ró˝nymi dysfunkcjami; programowania post´powania zwiàzanego z regeneracjà, kompensacjà, adaptacjà i rehabilitacjà osób z dysfunkcjami narzàdów ruchu i innymi schorzeniami dostosowanego do stanu klinicznego i celów kompleksowej rehabilitacji. rzenia i utrudnienia wynikajàce z nieprawid∏owoÊci protezy i usprawniania. Zaopatrzenie ortopedyczne — przepisywanie, dystrybucja, odp∏atnoÊç. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: przygotowywania amputowanych do zaprotezowania; nauczania pos∏ugiwania si´ protezami stosownie do typu zastosowanej protezy; doboru przedmiotów ortopedycznych stosownie do rodzaju dysfunkcji i potrzeb osoby rehabilitowanej. l
177. Kszta∏cenie w zakresie diagnostyki funkcjonalnej i programowania rehabilitacji Poz. 1407 v.p Dziennik Ustaw Nr 180
178. Kszta∏cenie w zakresie protetyki i ortotyki TreÊci kszta∏cenia: Rola przedmiotów ortopedycznych w rehabilitacji, przedmioty ortopedyczne jako pomocniczy Êrodek fizjoterapii. Zasady doboru przedmiotów ortopedycznych. Protezy — zasady dzia∏ania, zastosowania, dobór. Przygotowanie amputowanego do zaprotezowania. Nauka pos∏ugiwania si´ protezami. Zabu-
179. Kszta∏cenie w zakresie sportu osób niepe∏nosprawnych TreÊci kszta∏cenia: Cele i zadania sportu osób niepe∏nosprawnych. Klasyfikacja medyczna i funkcjonalna w sporcie osób niepe∏nosprawnych. Wybrane dyscypliny sportu dla osób z ró˝nymi dysfunkcjami — sport dla osób niewidomych, g∏uchych, upoÊledzonych umys∏owo i z dysfunkcjà narzàdu ruchu. Jazda aktywna i sport na wózku inwalidzkim. Gry sportowe dla niepe∏nosprawnych. Specyfika dyscyplin indywidualnych uprawianych przez osoby niepe∏nosprawne — p∏ywanie, lekkoatletyka i dyscypliny letnie dla osób niepe∏nosprawnych. Sporty zimowe uprawiane przez niepe∏nosprawnych. Trening sportowy i organizacja zawodów dla osób niepe∏nosprawnych. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: nauczania aktywnej jazdy na wózku inwalidzkim; doboru dyscyplin sportowych, treningu sportowego i organizacji zawodów dla osób niepe∏nosprawnych z ró˝nymi dysfunkcjami. Dziennik Ustaw Nr 180 — 13659 — Poz. 1407 i programowania rehabilitacji powinno byç realizowane w formie çwiczeƒ klinicznych. IV. PRAKTYKI
180. Za przygotowanie pracy magisterskiej i przygotowanie do egzaminu dyplomowego student otrzymuje 20 punktów ECTS. Zasady i form´ odbywania praktyk ustala jednostka uczelni prowadzàca kszta∏cenie. ZALECENIA
181. Co najmniej 75 % godzin przeznaczonych na nauczanie treÊci w zakresie: medycyny fizykalnej i balneoklimatologii oraz diagnostyki funkcjonalnej v.p V. INNE WYMAGANIA l Praktyki w wymiarze 600 godzin, którym nale˝y przypisaç 20 punktów ECTS, powinny rozszerzaç wiedz´ i umiej´tnoÊci w zakresie treÊci kierunkowych. W celu umo˝liwienia uzyskania prawa do wykonywania zawodu za granicà zaleca si´ dostosowanie programów nauczania i planów studiów do wytycznych Âwiatowej Konfederacji Fizjoterapii (WCPT). Zaleca si´, aby praktyki by∏y organizowane zgodnie z wytycznymi WCPT. .go Za∏àcznik nr 3 Standardy kszta∏cenia dla kierunku studiów: Grafika A. JEDNOLITE STUDIA MAGISTERSKIE I. WYMAGANIA OGÓLNE rcl Jednolite studia magisterskie trwajà nie krócej ni˝ 10 semestrów. Liczba godzin zaj´ç nie powinna byç mniejsza ni˝ 4
182. Liczba punktów ECTS (European Credit Transfer System) nie powinna byç mniejsza ni˝
183. podj´cie pracy twórczej w obszarze sztuk plastycznych — grafiki. Powinien w pe∏ni opanowaç i umieç wykorzystaç w pracy artystycznej techniki druku tradycyjnego i cyfrowego oraz multimediów. Powinien byç przygotowany do pracy z wykorzystaniem komputera, znaç programy graficzne i umieç je wykorzystaç w sposób kreatywny. Powinien posiadaç umiej´tnoÊci pracy w zespole. Absolwent powinien byç przygotowany do pracy w: agencjach reklamowych, wydawnictwach, galeriach sztuki, instytucjach kulturalno-oÊwiatowych oraz szkolnictwie — po ukoƒczeniu specjalnoÊci nauczycielskiej (zgodnie ze standardami kszta∏cenia przygotowujàcego do wykonywania zawodu nauczyciela). Absolwent powinien znaç j´zyk obcy na poziomie bieg∏oÊci B2 Europejskiego Systemu Opisu Kszta∏cenia J´zykowego Rady Europy. Absolwent powinien byç przygotowany do podj´cia studiów trzeciego stopnia (doktoranckich). II. KWALIFIKACJE ABSOLWENTA w. Absolwent powinien posiadaç interdyscyplinarnà wiedz´ z zakresu historii sztuki i dostrzegaç znaczenie sztuki w rozwoju kultury i spo∏eczeƒstwa. Powinien posiadaç kwalifikacje artysty grafika oraz umiej´tnoÊç wykorzystania wiedzy z zakresu sztuk pi´knych. Powinien posiadaç wiedz´ i umiej´tnoÊci umo˝liwiajàce III. RAMOWE TREÂCI KSZTA¸CENIA
184. GRUPY TREÂCI KSZTA¸CENIA, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJ¢å ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS ECTS A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH 705 54 B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH 765 59 Razem 1470 113 ww godziny
185. SK¸ADNIKI TREÂCI KSZTA¸CENIA W GRUPACH, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJ¢å ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS godziny ECTS 1 2 3 A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH TreÊci kszta∏cenia w zakresie: 705 54
186. Historii i teorii sztuki 120
187. Filozofii 90
188. Ogólnoplastycznej kreacji wizualnej 495 Dziennik Ustaw Nr 180 — 13660 — Poz. 1407 1 3 765 59 l B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH TreÊci kszta∏cenia w zakresie: 2
189. Grafiki projektowej
190. Multimediów
191. TREÂCI I EFEKTY KSZTA¸CENIA A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH
192. Kszta∏cenie w zakresie historii i teorii sztuki by. Formalna struktura dzie∏a plastycznego i budujàcych go elementów. Interpretacja formy dzie∏a plastycznego, obrazów i zjawisk artystycznych. Aran˝acja elementów graficznych na p∏aszczyênie i w przestrzeni otwartej. Multimedialne dzie∏a plastyczne. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: wykorzystywania podstawowych technik kreacji wizualnej w rejestracji i interpretacji postrzeganych obrazów i zjawisk; znajdowania zwiàzku mi´dzy formalnà strukturà dzie∏a plastycznego a przenoszonym przez nie komunikatem; kszta∏towania kompozycji p∏askich i przestrzennych; kreatywnego poszukiwania rozwiàzaƒ plastycznych na gruncie grafiki warsztatowej; projektowania graficznego i multimedialnego. .go TreÊci kszta∏cenia: Podstawy wiedzy z zakresu historii i teorii sztuki od staro˝ytnoÊci do czasów najnowszych. Poj´cia i metodologia historii sztuki. Przemiany form ekspresji w sztuce. Najwa˝niejsi twórcy na przestrzeni dziejów. Metody analizy i interpretacji zjawisk artystycznych. Metody analizy dzie∏a plastycznego. Historia polskiej i Êwiatowej grafiki warsztatowej i projektowej — jej rola na przestrzeni dziejów sztuki. Historyczny rozwój technik graficznych i Êrodków wyrazowych. Wielcy graficy i ich droga twórcza. Rozwój technologii i technik graficznych i poligraficznych — ich wp∏yw na form´ plastycznà realizacji graficznych. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: rozró˝niania stylów i epok w sztuce; pos∏ugiwania si´ poj´ciami historii i teorii sztuki w interpretacji dzie∏a plastycznego — w szczególnoÊci dzie∏a graficznego; poruszania si´ w obszarze zagadnieƒ grafiki artystycznej i projektowej polskiej i Êwiatowej; identyfikowania grafiki polskiej i jej przedstawicieli; analizowania i interpretowania dzie∏ sztuki — dzie∏ graficznych; rozumienia zjawisk zachodzàcych w sferze technik i Êrodków ekspresji wspó∏czesnej grafiki warsztatowej, edytorskiej i reklamowej; obrony w∏asnej postawy i poczynaƒ plastycznych. v.p
193. Grafiki warsztatowej B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH
194. Kszta∏cenie w zakresie grafiki warsztatowej w. rcl TreÊci kszta∏cenia: Techniki klasyczne i elektroniczne w grafice. Klasyczne i elektroniczne metody uzyskiwania obrazu graficznego. Druk artystyczny — wypuk∏y, wkl´s∏y, p∏aski, serigraficzny, cyfrowy. Grafika barwna. Kreowanie przekazu artystycznego przez stosowanie odpowiednich technik graficznych. ÂwiadomoÊç i osobowoÊç artystyczna w grafice warsztatowej. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: interpretowania przekazu artystycznego; twórczego pos∏ugiwania si´ warsztatem graficznym; wyboru technik z zakresu grafiki warsztatowej; ∏àczenia technik klasycznych z drukiem cyfrowym.
195. Kszta∏cenie w zakresie filozofii ww TreÊci kszta∏cenia: Filozofia w perspektywie historycznej ze szczególnym uwzgl´dnieniem problematyki ontologicznej i epistemologicznej. Elementy logiki. Elementy estetyki. Doktryny estetyczne w perspektywie historycznej. Etyka. Antropologiczne i spo∏eczne uwarunkowania twórczoÊci artystycznej. Definicje kultury oraz ich praktyczna wyk∏adnia. Elementy wiedzy o komunikowaniu. Zagadnienia spo∏ecznego i indywidualnego odbioru sztuki. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: pos∏ugiwania si´ podstawowym filozoficznym aparatem poj´ciowym; osadzania zjawisk artystycznych w kontekÊcie kulturowym; krytycznej analizy zjawisk kulturowych i artystycznych w kontekÊcie dziedzictwa historycznego i uwarunkowaƒ bie˝àcych.
196. Kszta∏cenie w zakresie ogólnoplastycznej kreacji wizualnej TreÊci kszta∏cenia: Techniki i technologie w obszarze malarstwa, rysunku i rzeêby. Materia∏oznawstwo w obszarze malarstwa, rysunku i rzeê-
197. Kszta∏cenie w zakresie grafiki projektowej TreÊci kszta∏cenia: Elementy projektowania graficznego — techniki, technologie i materia∏y stosowane w grafice. Typografia. Historia pisma i grafiki u˝ytkowej. Tworzenie komunikatu wizualnego z budujàcych go elementów. Graficzna interpretacja poj´ç — ∏àczenie funkcji estetycznej i informacyjnej. J´zyk komunikacji wizualnej — ÊwiadomoÊç oddzia∏ywania elementów formalnych. Obraz i tekst jako komponenty komunikatu wizualnego. Wspó∏czesne tendencje w projektowaniu graficznym. Metodologia procesu projektowego: analiza zadania, Êwiadome i poddane autoweryfikacji poszukiwania mo˝liwych rozwiàzaƒ, przygotowanie projektu do prezentacji i realizacji. Narz´dzia warsztatu tradycyjnego. Techniki cyfrowe niezb´dne do realizacji zadaƒ projektowych. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: stosowania ró˝nych technik i metod kreacji graficznej w projektowaniu; tworzenia grafiki z uwzgl´dnieniem interaktywnoÊci; pos∏ugiwania si´ technikami i sprz´tem s∏u˝àcym do pre- — 13661 —
198. Kszta∏cenie w zakresie multimediów .go TreÊci kszta∏cenia: Techniki i technologie analogowej i cyfrowej kreacji obrazu i dêwi´ku. Analogowe i cyfrowe narz´dzia rejestracji i przetwarzania obrazu i dêwi´ku. Techniki i sprz´t do prezentacji multimedialnych i audiowizualnych. Realizacja projektu multimedialnego. Techniki animacji i monta˝u. InteraktywnoÊç i cyberprzestrzeƒ. ¸àczenie ró˝nych mediów w celu realizacji koncepcji artystycznej. Nowe formy prezentacji multimedialnych. Metodyka realizacji projektów multimedialnych. Rozwój indywidualnych predyspozycji twórczych oraz ÊwiadomoÊci i osobowoÊci artystycznej w zakresie dzia∏aƒ multimedialnych. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: kreatywnego stosowania metod analogowej i cyfrowej rejestracji obrazu i dêwi´ku; pos∏ugiwania si´ narz´dziami rejestracji obrazu i dêwi´ku; pos∏ugiwania si´ sprz´tem i technikami prezentacji multimedialnych; przygotowania i zorganizowania pracy podczas realizacji projektu multimedialnego; twórczego formu∏owania przekazu artystycznego lub projektowego w obszarze dzia∏aƒ multimedialnych; interaktywnej realizacji artystycznej. wiednio dobrany podzbiór informacji zawartych w modu∏ach wymaganych do uzyskania Europejskiego Certyfikatu Umiej´tnoÊci Komputerowych (ECDL — European Computer Driving Licence).
199. Programy nauczania powinny obejmowaç treÊci poszerzajàce wiedz´ ogólnà w wymiarze nie mniejszym ni˝ 60 godzin, którym przypisaç nale˝y nie mniej ni˝ 3 punkty ECTS.
200. Programy nauczania powinny przewidywaç zaj´cia z zakresu ochrony w∏asnoÊci intelektualnej oraz uregulowaƒ prawnych dotyczàcych dzia∏alnoÊci reklamowej.
201. Programy nauczania powinny przewidywaç odbycie pleneru artystycznego.
202. Za przygotowanie pracy magisterskiej i przygotowanie do egzaminu dyplomowego student otrzymuje 20 punktów ECTS. Praca magisterska powinna sk∏adaç si´ z trzech cz´Êci: dzie∏a — grafiki warsztatowej (prac graficznych), projektowej lub multimedialnej; dzie∏a uzupe∏niajàcego (form´ ustala uczelnia); pracy pisemnej z zakresu historii i teorii sztuki (temat ustala uczelnia). l zentacji w grafice projektowej; rozwiàzywania zadaƒ z zakresu projektowania graficznego i komunikacji wizualnej; pracy zespo∏owej; rozumienia zwiàzku mi´dzy formà dzie∏a plastycznego a przenoszonym przez nie komunikatem; poszukiwania indywidualnych rozwiàzaƒ zadaƒ projektowych uwzgl´dniajàcych artystyczne i u˝ytkowe funkcje obiektu. Poz. 1407 v.p Dziennik Ustaw Nr 180 B. STUDIA PIERWSZEGO STOPNIA I. WYMAGANIA OGÓLNE rcl Studia pierwszego stopnia trwajà nie krócej ni˝ 6 semestrów. Liczba godzin zaj´ç nie powinna byç mniejsza ni˝ 2
203. Liczba punktów ECTS (European Credit Transfer System) nie powinna byç mniejsza ni˝
204. II. KWALIFIKACJE ABSOLWENTA IV. PRAKTYKI Praktyki powinny trwaç nie krócej ni˝ 3 tygodnie. Zasady i form´ odbywania praktyk ustala jednostka uczelni prowadzàca kszta∏cenie. ww w. V. INNE WYMAGANIA
205. Programy nauczania powinny przewidywaç zaj´cia z zakresu wychowania fizycznego — w wymiarze 60 godzin, którym mo˝na przypisaç do 2 punktów ECTS; j´zyków obcych — w wymiarze 120 godzin, którym nale˝y przypisaç 5 punktów ECTS; technologii informacyjnej — w wymiarze 30 godzin, którym nale˝y przypisaç 2 punkty ECTS. TreÊci kszta∏cenia w zakresie technologii informacyjnej: podstawy technik informatycznych, przetwarzanie tekstów, arkusze kalkulacyjne, bazy danych, grafika mened˝erska i/lub prezentacyjna, us∏ugi w sieciach informatycznych, pozyskiwanie i przetwarzanie informacji — powinny stanowiç co najmniej odpo- Absolwent powinien posiadaç interdyscyplinarnà wiedz´ z zakresu historii sztuki, historii kultury i cywilizacji, etyki, estetyki oraz filozofii. Powinien posiadaç wiedz´ i umiej´tnoÊci warsztatowe oraz artystyczne w zakresie grafiki i obszarów pokrewnych, umo˝liwiajàce podejmowanie twórczoÊci w∏asnej oraz pracy w zespole. Powinien byç przygotowany do pos∏ugiwania si´ tradycyjnymi i nowoczesnymi Êrodkami przekazu artystycznego w twórczoÊci graficznej i projektowej. Absolwent powinien byç przygotowany do pracy w instytucjach kultury, wydawnictwach i agencjach graficznych. Absolwent powinien byç przygotowany do podj´cia pracy w szkolnictwie — po ukoƒczeniu specjalnoÊci nauczycielskiej (zgodnie ze standardami kszta∏cenia przygotowujàcego do wykonywania zawodu nauczyciela). Absolwent powinien znaç j´zyk obcy na poziomie bieg∏oÊci B2 Europejskiego Systemu Opisu Kszta∏cenia J´zykowego Rady Europy. Absolwent powinien byç przygotowany do podj´cia studiów drugiego stopnia. III. RAMOWE TREÂCI KSZTA¸CENIA
206. GRUPY TREÂCI KSZTA¸CENIA, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJ¢å ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS godziny ECTS A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH 510 39 B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH 405 31 Razem 915 70 Dziennik Ustaw Nr 180 — 13662 — Poz. 1407
207. SK¸ADNIKI TREÂCI KSZTA¸CENIA W GRUPACH, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJ¢å ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH TreÊci kszta∏cenia w zakresie: 90
208. Filozofii, estetyki i socjologii sztuki 60
209. Marketingu i wiedzy prawnej w dzia∏alnoÊci artystycznej i projektowej 60
210. Ogólnoplastycznej kreacji wizualnej 300 B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH TreÊci kszta∏cenia w zakresie: 405
211. Podstaw grafiki warsztatowej
212. Podstaw grafiki projektowej
213. Kszta∏cenie w zakresie historii i teorii sztuki munikatu reklamowego. Autopromocja — wymagania rynku pracy, instytucji wystawienniczych, organizacji artystycznych oraz konkursów. Etyczne aspekty dzia∏alnoÊci artystycznej i projektowej. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: orientowania si´ w istocie i formach dzia∏ania bran˝y marketingowej; podejmowania dzia∏aƒ autopromocyjnych; Êwiadomego budowania pozycji artystycznej i zawodowej; stosowania prawa autorskiego; post´powania zgodnego z zasadami etyki. w. rcl TreÊci kszta∏cenia: Metodologia historii sztuki. Ewolucja dzia∏aƒ twórczych. Postawy twórcze i twórczoÊç najwa˝niejszych artystów na przestrzeni dziejów, z uwzgl´dnieniem warunków spo∏ecznych i kulturowych. Rola grafiki na przestrzeni dziejów sztuki. Historyczny kontekst rozwoju technik graficznych. Historia polskiej i Êwiatowej grafiki warsztatowej i projektowej. Przemiany w technologiach i technikach graficznych i poligraficznych — ich wp∏yw na form´ plastycznà realizacji graficznych. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: rozró˝niania stylów i epok w sztuce; pos∏ugiwania si´ poj´ciami historii i teorii sztuki w interpretacji dzie∏a sztuki; identyfikowania grafiki polskiej i jej przedstawicieli; interpretowania wiedzy z zakresu historii grafiki i projektowania graficznego.
214. Kszta∏cenie w zakresie filozofii, estetyki i socjologii sztuki TreÊci kszta∏cenia: Doktryny filozoficzne w uj´ciu historycznym. Estetyka pojmowana jako dziedzina filozofii dotyczàca zagadnieƒ pi´kna oraz prezentacji koncepcji dzie∏ sztuki i twórczoÊci. Antropologiczne i spo∏eczne uwarunkowania twórczoÊci artystycznej. Definicja kultury. Wyk∏adnia kultury. Spo∏eczny i indywidualny odbiór sztuki. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: pos∏ugiwania si´ filozoficznym aparatem poj´ciowym u˝ywanym w tekstach z zakresu estetyki i teorii sztuki; osadzania zjawisk artystycznych w szerokim kontekÊcie kulturowym. ww 31 .go
215. Podstaw multimediów i technik przetwarzania obrazu A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH 39 v.p 510
216. Historii i teorii sztuki
217. TREÂCI I EFEKTY KSZTA¸CENIA ECTS l godziny
218. Kszta∏cenie w zakresie marketingu i wiedzy prawnej w dzia∏alnoÊci artystycznej i projektowej TreÊci kszta∏cenia: Poj´cie i metodologia dzia∏aƒ marketingowych. Wiedza o mediach. Komunikacja marketingowa. Reklama i jej formy. Rola elementów wizualnych w reklamie. Organizacja dzia∏aƒ reklamowych. Psychologia odbioru ko-
219. Kszta∏cenie w zakresie ogólnoplastycznej kreacji wizualnej TreÊci kszta∏cenia: Kszta∏towanie warsztatu malarskiego, rysunkowego i rzeêbiarskiego. Problemy formy plastycznej, kompozycji, koloru i przestrzeni. Zagadnienia proporcji i perspektywy. Budowa planów przestrzennych — sposoby tworzenia iluzji przestrzeni. Techniki i technologie w malarstwie, rysunku i rzeêbie. Formalna struktura dzie∏a plastycznego i tworzàcych jà elementów. Twórcze interpretowanie formy dzie∏a plastycznego, obrazów i zjawisk. Aran˝acja elementów graficznych na p∏aszczyênie i w przestrzeni otwartej. Interdyscyplinarne i multimedialne dzia∏ania plastyczne. Fizjologia i psychologia widzenia. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: realizowania dzie∏ z uwzgl´dnieniem podstawowych elementów plastycznych w formie: rysunku, malarstwa, rzeêby, struktur wizualnych oraz fotografii; realizowania dzie∏ w oparciu o techniki elektronicznego przetwarzania obrazu; tworzenia kompozycji plastycznych i struktur wizualnych; komponowania przestrzeni i kreowania dzie∏a plastycznego; kreacji artystycznej z uwzgl´dnieniem szerokiej tradycji oraz nowych mediów; pos∏ugiwania si´ realistycznym i kreacyjnym rysunkiem; korzystania z podstawowych technik kreacji wizualnej w celu rejestracji postrzeganych obrazów i zjawisk; rozumienia zwiàzku mi´dzy formalnà strukturà dzie∏a plastycznego a przenoszonym przez nie komunikatem; kszta∏towania p∏aszczyzny i przestrzeni. — 13663 —
220. Kszta∏cenie w zakresie podstaw grafiki warsztatowej TreÊci kszta∏cenia: Techniki i technologie analogowego i cyfrowego zapisu obrazu i dêwi´ku. Analogowe i cyfrowe narz´dzia rejestracji obrazu ruchomego. Techniki animacji. Techniki monta˝u obrazu i dêwi´ku. Techniki i sprz´t s∏u˝àcy do prezentacji multimedialnych i audiowizualnych. Metodyka realizacji projektu multimedialnego. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: orientowania si´ w metodach analogowej i digitalnej rejestracji obrazu i dêwi´ku; stosowania narz´dzi rejestracji obrazu i dêwi´ku; pos∏ugiwania si´ sprz´tem fotograficznym; tworzenia filmu animowanego oraz fotografii; tworzenia grafiki, z uwzgl´dnieniem interaktywnoÊci; pos∏ugiwania si´ technikami i sprz´tem s∏u˝àcym do prezentacji multimedialnych i audiowizualnych. .go TreÊci kszta∏cenia: Techniki graficzne. Metody druku na przyk∏adzie technik druku: wypuk∏ego, wkl´s∏ego i p∏askiego. Druk cyfrowy — techniki elektroniczne w grafice artystycznej. Technologia druku. Urzàdzenia drukujàce — narz´dzia i materia∏y. Metody transferu rysunku na matryc´ graficznà. Druk wielobarwny z kilku matryc — u˝ycie koloru. Tworzenie cykli graficznych i nak∏adów prac. Szko∏y i kierunki grafiki klasycznej i wspó∏czesnej w Polsce i na Êwiecie. Tworzenie przekazu artystycznego osadzonego na gruncie technik grafiki warsztatowej. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: rozumienia i stosowania klasycznych technik grafiki warsztatowej; rozumienia i stosowania technik druku wielobarwnego; wykorzystywania elektronicznych metod kszta∏towania obrazu i druku cyfrowego; rozumienia i stosowania metod transferowych; twórczego pos∏ugiwania si´ warsztatem graficznym; swobodnego wyra˝ania koncepcji artystycznych; tworzenia cykli tematycznych; poruszania si´ w obszarze klasycznej i wspó∏czesnej grafiki artystycznej.
221. Kszta∏cenie w zakresie podstaw multimediów i technik przetwarzania obrazu l B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH Poz. 1407 v.p Dziennik Ustaw Nr 180
222. Kszta∏cenie w zakresie podstaw grafiki projektowej Praktyki powinny trwaç nie krócej ni˝ 3 tygodnie. Zasady i form´ odbywania praktyk ustala jednostka uczelni prowadzàca kszta∏cenie. V. INNE WYMAGANIA
223. Programy nauczania powinny przewidywaç zaj´cia z zakresu wychowania fizycznego — w wymiarze 60 godzin, którym mo˝na przypisaç do 2 punktów ECTS; j´zyków obcych — w wymiarze 120 godzin, którym nale˝y przypisaç 5 punktów ECTS; technologii informacyjnej — w wymiarze 30 godzin, którym nale˝y przypisaç 2 punkty ECTS. TreÊci kszta∏cenia w zakresie technologii informacyjnej: podstawy technik informatycznych, przetwarzanie tekstów, arkusze kalkulacyjne, bazy danych, grafika mened˝erska i/lub prezentacyjna, us∏ugi w sieciach informatycznych, pozyskiwanie i przetwarzanie informacji — powinny stanowiç co najmniej odpowiednio dobrany podzbiór informacji zawartych w modu∏ach wymaganych do uzyskania Europejskiego Certyfikatu Umiej´tnoÊci Komputerowych (ECDL — European Computer Driving Licence). ww w. rcl TreÊci kszta∏cenia: Elementy projektowania graficznego — techniki, technologie, materia∏y stosowane w realizacji. Techniki i parametry druku. Przygotowanie projektu do druku. Materia∏y u˝ywane we wspó∏czesnym projektowaniu graficznym. Techniki mechanicznego i cyfrowego przetwarzania obrazu. Analogowe i cyfrowe narz´dzia kreacji, rejestracji i przetwarzania obrazów w pracy projektowej. Zasady tworzenia przekazu wizualnego i budujàcych go elementów. Kszta∏towanie graficznej interpretacji poj´ç. ¸àczenie funkcji estetycznej i informacyjnej w grafice. Techniki i metody kreacji graficznej przydatne w projektowaniu. Obraz i tekst jako komponenty komunikatu wizualnego. Historia pisma. Regu∏y typografii. Kreacja znaku literniczego oraz uk∏adu tekstu. Modele koloru u˝ywane w realizacjach projektowych, analogowych i digitalnych. Historia grafiki u˝ytkowej. Wspó∏czesne tendencje w projektowaniu graficznym. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: podejmowania zadaƒ z zakresu projektowania graficznego; realizowania projektów; pos∏ugiwania si´ warsztatem graficznym w wyra˝aniu koncepcji artystycznych; rozwiàzywania problemów projektowych; pracy w zespole; stosowania narz´dzi — warsztatu tradycyjnego oraz technik cyfrowych w grafice projektowej; poruszania si´ w obszarze historii grafiki projektowej oraz wspó∏czesnego projektowania graficznego; pos∏ugiwania si´ sprz´tem analogowym i cyfrowym w celu kreacji, rejestracji i przetwarzania obrazów; realizowania dzie∏ projektowych, z uwzgl´dnieniem regu∏ kreacji graficznej, w zakresie typografii, plakatu i grafiki wydawniczej; projektowania: ksià˝ki, grafiki internetowej, grafiki informacyjnej, ilustracji, rysunku u˝ytkowego i grafiki wystawienniczej. IV. PRAKTYKI
224. Programy nauczania powinny obejmowaç treÊci poszerzajàce wiedz´ ogólnà w wymiarze nie mniejszym ni˝ 60 godzin, którym przypisaç nale˝y nie mniej ni˝ 3 punkty ECTS.
225. Programy nauczania powinny przewidywaç zaj´cia z zakresu ochrony w∏asnoÊci intelektualnej.
226. Programy nauczania powinny obejmowaç treÊci z obszaru psychofizjologii widzenia oraz uregulowaƒ prawnych dzia∏alnoÊci reklamowej.
227. Programy nauczania powinny przewidywaç odbycie pleneru artystycznego.
228. Za przygotowanie pracy dyplomowej (je˝eli przewiduje jà program nauczania) i przygotowanie do egzaminu dyplomowego student otrzymuje 10 punktów ECTS. ZALECENIA Wskazana jest znajomoÊç j´zyka angielskiego w stopniu umo˝liwiajàcym samodzielne czytanie tekstów fachowych. — 13664 — I. WYMAGANIA OGÓLNE Studia drugiego stopnia trwajà nie krócej ni˝ 4 semestry. Liczba godzin zaj´ç nie powinna byç mniejsza ni˝ 1
229. Liczba punktów ECTS nie powinna byç mniejsza ni˝
230. II. KWALIFIKACJE ABSOLWENTA III. RAMOWE TREÂCI KSZTA¸CENIA .go Absolwent powinien posiadaç gruntownà wiedz´ z zakresu sztuk pi´knych oraz projektowych w obszarze grafiki, pozwalajàcà na podejmowanie samodzielnych twórczych dzia∏aƒ. Absolwent powinien posiadaç poszerzonà wiedz´ dotyczàcà funkcji historii sztuki w kulturze i spo∏eczeƒstwie. Powinien umieç analizowaç zjawiska sztuki w uj´ciu historycznym i wspó∏czesnym. Powinien byç przygotowany do pos∏ugiwania si´ tradycyjnymi i nowoczesnymi Êrodkami przekazu artystycznego. Powinien posiadaç wiedz´ i umiej´tnoÊci w zakresie warsztatu i technologii graficznych. Powinien byç przygotowany do samodzielnej pracy artystycznej i projektowej oraz pracy w: wydawnictwach, telewizji, agencjach graficznych, galeriach sztuki, instytucjach wystawienniczych, instytucjach kulturalno-oÊwiatowych oraz szkolnictwie — po ukoƒczeniu specjalnoÊci nauczycielskiej (zgodnie ze standardami kszta∏cenia przygotowujàcego do wykonywania zawodu nauczyciela). Absolwent powinien w swych dzia∏aniach wykazywaç si´ inwencjà i kreatywnoÊcià. Absolwent powinien byç przygotowany do podj´cia studiów trzeciego stopnia (doktoranckich). l C. STUDIA DRUGIEGO STOPNIA Poz. 1407 v.p Dziennik Ustaw Nr 180
231. GRUPY TREÂCI KSZTA¸CENIA, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJ¢å ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH Razem godziny ECTS 165 13 390 30 555 43 rcl
232. SK¸ADNIKI TREÂCI KSZTA¸CENIA W GRUPACH, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJ¢å ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS godziny ECTS A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH TreÊci kszta∏cenia w zakresie: 165 13
233. Teorii sztuki 45 120 B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH TreÊci kszta∏cenia w zakresie: 390 w.
234. Ogólnoplastycznej kreacji wizualnej 30
235. Grafiki warsztatowej
236. Grafiki projektowej
237. Multimediów i technik przetwarzania obrazu
238. TREÂCI I EFEKTY KSZTA¸CENIA ww A. GRUPA TREÂCI PODSTAWOWYCH
239. Kszta∏cenie w zakresie teorii sztuki TreÊci kszta∏cenia: Przemiany form ekspresji w sztuce. Metody analizy i interpretacji zjawisk artystycznych. Metody analizy dzie∏a plastycznego. Najnowsze trendy w polskiej i Êwiatowej grafice warsztatowej i projektowej. Dziedzictwo kulturowe. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: pos∏ugiwania si´ poj´ciami teorii sztuki w interpretacji dzie∏a plastycznego — w szczególnoÊci dzie∏a graficznego; poruszania si´ w obszarze zagadnieƒ grafiki artystycznej i projektowej polskiej i Êwiatowej; analizowania i interpretowania dzie∏ sztuki — dzie∏ graficznych; rozumienia zja- wisk wyst´pujàcych w sferze Êrodków ekspresji wspó∏czesnej grafiki warsztatowej, edytorskiej i reklamowej; przekonywania o w∏asnej postawie i poczynaniach plastycznych.
240. Kszta∏cenie w zakresie ogólnoplastycznej kreacji wizualnej TreÊci kszta∏cenia: Elementy warsztatu malarskiego, rysunkowego i rzeêbiarskiego. Formalna struktura dzie∏a plastycznego — kompozycja i aran˝acja plastyczna na p∏aszczyênie i w przestrzeni. Interdyscyplinarne i multimedialne dzia∏ania artystyczne. Rozwój predyspozycji artystycznych oraz indywidualnej autoekspresji. Kszta∏towanie ÊwiadomoÊci odnoszàcej si´ do znaczeniowej wyk∏adni plastycznych rozwiàzaƒ formalnych. Kreowanie formy oraz wyra˝anie uczuç i emocji przez form´ i treÊç. — 13665 — B. GRUPA TREÂCI KIERUNKOWYCH
241. Kszta∏cenie w zakresie grafiki warsztatowej
242. Kszta∏cenie w zakresie multimediów i technik przetwarzania obrazu .go TreÊci kszta∏cenia: Klasyczne i wspó∏czesne metody druku artystycznego. Wzbogacanie wypowiedzi artystycznej przez ∏àczenie technik klasycznych z drukiem cyfrowym, offsetowym, serigrafià i technikami unikatowymi. Technologia druku. Przygotowanie materia∏ów do druku w wersji elektronicznej. Nowe materia∏y i technologie. Elektroniczne metody przetwarzania obrazu w grafice artystycznej. Elektroniczne narz´dzia w formowaniu obrazu graficznego. Fotografia cyfrowa. Profesjonalne kreowanie przekazu artystycznego osadzonego na gruncie grafiki warsztatowej. Rozwój ÊwiadomoÊci i osobowoÊci artystycznej. Poszukiwanie w∏asnego j´zyka wypowiedzi artystycznej. Tworzenie cykli prac. Historia grafiki artystycznej. Nowe tendencje w sztuce. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: formowania przekazu artystycznego na gruncie technik graficznych; stosowania klasycznych technik grafiki warsztatowej; rozszerzania mo˝liwoÊci twórczych i kreacyjnych przez ∏àczenie technik i u˝ycie technik cyfrowych; organizowania pracy artystycznej w oparciu o nowe modele pracowni graficznej; ∏àczenia tradycji z najnowszymi technologiami; podejmowania samodzielnej dzia∏alnoÊci artystycznej. realizacji. Typografia. Projektowanie: plakatu, znaków graficznych, grafiki wydawniczej, liternictwa, ksià˝ki, ilustracji, grafiki internetowej oraz grafiki wystawienniczej. Komunikat wizualny. Graficzna interpretacja ∏àczenia funkcji estetycznej i informacyjnej. J´zyk komunikacji wizualnej. ÂwiadomoÊç oddzia∏ywania elementów formalnych. Doskonalenie procesu twórczego w projektowaniu. Historia grafiki u˝ytkowej. Najnowsze tendencje w projektowaniu graficznym. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: kreatywnego rozwiàzywania problemów z zakresu projektowania graficznego i komunikacji wizualnej; twórczej, samodzielnej pracy projektowej; poszukiwania indywidualnych rozwiàzaƒ projektowych uwzgl´dniajàcych estetyczne i u˝ytkowe funkcje obiektu. l Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: rozumienia i stosowania warsztatu artystycznego; korzystania z technik kreacji wizualnej w rejestracji i interpretacji postrzeganych obrazów i zjawisk; rozumienia zwiàzku mi´dzy formà dzie∏a plastycznego a przenoszonym przez nie komunikatem; kszta∏towania kompozycji p∏askiej i przestrzennej; kreatywnego poszukiwania warsztatowych rozwiàzaƒ w zakresie malarstwa, rysunku, rzeêby, fotografii oraz technik elektronicznych; twórczej aktywnoÊci w obszarze grafiki artystycznej, grafiki projektowej i multimediów. Poz. 1407 v.p Dziennik Ustaw Nr 180 w. rcl TreÊci kszta∏cenia: Techniki i technologie analogowej i cyfrowej kreacji obrazu i dêwi´ku. Analogowe i cyfrowe narz´dzia kreacji, rejestracji i przetwarzania obrazu i dêwi´ku. InteraktywnoÊç i cyberprzestrzeƒ. ¸àczenie ró˝nych mediów w celu realizacji koncepcji artystycznej. Nowe formy prezentacji multimedialnych. Wspó∏praca mi´dzy twórcà lub projektantem a specjalistami innych dziedzin podczas realizacji projektów multimedialnych. Rozwój indywidualnych predyspozycji twórczych oraz ÊwiadomoÊci i osobowoÊci artystycznej w zakresie dzia∏aƒ multimedialnych. Efekty kszta∏cenia — umiej´tnoÊci i kompetencje: kreatywnego stosowania ró˝nych metod analogowej i digitalnej rejestracji obrazu i dêwi´ku; organizowania pracy podczas realizacji projektu multimedialnego; twórczego formowania przekazu artystycznego lub projektowego w obszarze dzia∏aƒ multimedialnych; interaktywnej realizacji artystycznej i projektowej; animacji; kreacji przestrzeni multimedialnej.
243. Kszta∏cenie w zakresie grafiki projektowej ww TreÊci kszta∏cenia: Techniki cyfrowego i mechanicznego przetwarzania obrazu. Sprz´t i najnowsze technologie przygotowywania projektu do IV. INNE WYMAGANIA Za przygotowanie pracy magisterskiej i przygotowanie do egzaminu dyplomowego student otrzymuje 20 punktów ECTS. Za∏àcznik nr 4 Standardy kszta∏cenia dla kierunku studiów: Kosmetologia A. STUDIA PIERWSZEGO STOPNIA I. WYMAGANIA OGÓLNE Studia pierwszego stopnia trwajà nie krócej ni˝ 6 semestrów. Liczba godzin zaj´ç nie powinna byç mniejsza ni˝ 2
244. Liczba punktów ECTS (European Credit Transfer System) nie powinna byç mniejsza ni˝
245. II. KWALIFIKACJE ABSOLWENTA Absolwent powinien posiadaç umiej´tnoÊci pos∏ugiwania si´ wiedzà ogólnà z zakresu nauk o zdrowiu oraz wiedzà szczegó∏owà z zakresu kosmetologii. Powinien umieç: planowaç rodzaj zabiegu kosmetycznego i stosowaç kosmetyki zgodnie z rozpoznaniem; wykonywaç zabiegi kosmetyczne, piel´gnacyjne — 13666 — III. RAMOWE TREÂCI KSZTA¸CENIA ny do: pracy w gabinetach kosmetycznych o pe∏nym zakresie Êwiadczonych us∏ug, wspó∏pracy z lekarzem dermatologiem w zakresie piel´gnacji skóry zmienionej chorobowo oraz systematycznego doskonalenia zawodowego. Majàc ÊwiadomoÊç wspó∏odpowiedzialnoÊci za zdrowie i wyglàd pacjenta, powinien wykonywaç swój zawód ze szczególnà starannoÊcià, zgodnie z zasadami etyki zawodowej i uregulowaniami prawnymi. Absolwent powinien byç przygotowany do podj´cia studiów drugiego stopnia. l i upi´kszajàce, z uwzgl´dnieniem wskazaƒ i przeciwwskazaƒ; prawid∏owo odcz