📄 Tekst ustawy
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 17 września 2014 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej
Spis treści
Treść obwieszczenia
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej
Rozdział 1 - Przepisy ogólne
Rozdział 2 - Zasady wykonywania zawodów
Rozdział 3 - Prawo wykonywania zawodu
Rozdział 4 - Rejestry pielęgniarek i położnych oraz zaświadczenia
Rozdział 5 - Szkoły pielęgniarskie i szkoły położnych
Rozdział 6 - Kształcenie podyplomowe pielęgniarek i położnych
Rozdział 7 - Przepisy karne
Rozdział 8 - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Załącznik nr 1 - Wykaz tytułów pielęgniarek
Załącznik nr 2 - Wykaz tytułów położnych
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych
(Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 i Nr 232, poz. 1378) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej
(Dz. U. Nr 174, poz. 1039), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 22 grudnia 2011 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją
ustawy budżetowej
(Dz. U. Nr 291, poz. 1707),
2)
ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją
ustawy budżetowej
(Dz. U. poz. 1456),
3)
ustawą z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej
(Dz. U. poz. 940),
4)
ustawą z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne oraz niektórych
innych ustaw
(Dz. U. poz. 1245),
5)
ustawą z dnia 23 października 2013 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z przystąpieniem
Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
(Dz. U. poz. 1287),
6)
ustawą z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją
ustawy budżetowej
(Dz. U. poz. 1645),
7)
ustawą z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
(Dz. U. poz. 1650 oraz z 2014 r. poz. 463),
8)
ustawą z dnia 26 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1004),
9)
ustawą z dnia 22 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej
oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1136)
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 11 września 2014 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 88-90 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej
(Dz. U. Nr 174, poz. 1039), które stanowią:
„
Art. 88.
W ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym
(Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.a)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 46, poz. 328, Nr
104, poz. 708 i 711, Nr 144, poz. 1043 i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 80, poz.
542, Nr 120, poz. 818, Nr 176, poz. 1238 i 1240 i Nr 180, poz. 1280, z 2008 r. Nr
70, poz. 416, z 2009 r. Nr 68, poz. 584, Nr 157, poz. 1241, Nr 161, poz. 1278 i Nr
202, poz. 1553, z 2010 r. Nr 57, poz. 359, Nr 75, poz. 471, Nr 96, poz. 620 i Nr 127,
poz. 857 oraz z 2011 r. Nr 45, poz. 235, Nr 84, poz. 455 i Nr 112, poz. 654.) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 11 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Warunkiem wydania decyzji, o której mowa w ust. 3, uprawniającej do prowadzenia studiów
na kierunkach pielęgniarstwo lub położnictwo jest uzyskanie akredytacji ministra właściwego
do spraw zdrowia na podstawie art. 59 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej
(Dz. U. Nr 174, poz. 1039).
”
;
2)
w art. 11b po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Przepis ust. 3 stosuje się także w przypadku odmowy albo cofnięcia akredytacji wydanej
na podstawie art. 59 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej przez ministra właściwego do spraw zdrowia.
”
;
3)
w art. 20 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Uzyskanie pozwolenia, o którym mowa w ust. 2, na prowadzenie studiów na kierunkach
pielęgniarstwo lub położnictwo wymaga posiadania akredytacji ministra właściwego do
spraw zdrowia na podstawie art. 59 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej.
”
.
Art. 89.
W ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej
(Dz. U. Nr 112, poz. 654 i Nr 149, poz. 887) w art. 108 w ust. 2 pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„
7)
skreślenia lekarza z listy członków okręgowej izby lekarskiej z przyczyn określonych
w art. 7 pkt 5 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich
(Dz. U. Nr 219, poz. 1708 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) albo wygaśnięcia prawa wykonywania zawodu pielęgniarki z przyczyn określonych w art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej
(Dz. U. Nr 174, poz. 1039) - w przypadku praktyk zawodowych.
”
.
Art. 90.
W ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia
(Dz. U. Nr 113, poz. 657) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 3 w ust. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych, na podstawie ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej
(Dz. U. Nr 174, poz. 1039), w zakresie danych przetwarzanych w Centralnym Rejestrze Pielęgniarek i Położnych;
”
;
2)
w art. 30 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
art. 74 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej;”.
”
;
”
;
2)
art. 37, art. 38 i art. 41 ustawy z dnia 22 grudnia 2011 r. o zmianie niektórych ustaw
związanych z realizacją ustawy budżetowej
(Dz. U. Nr 291, poz. 1707), które stanowią:
„
Art. 37.
W roku 2012 specjalizacja, o której mowa w art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej
(Dz. U. Nr 174, poz. 1039), jest dofinansowywana przez ministra właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu
Pracy.
Art. 38.
1.
Minister właściwy do spraw pracy na podstawie umowy zawartej z ministrem właściwym
do spraw zdrowia przekazuje w 2012 r., na wyodrębniony rachunek bankowy urzędu obsługującego
ministra właściwego do spraw zdrowia, środki Funduszu Pracy z przeznaczeniem w 2012 r.
na:
1)
staże podyplomowe oraz szkolenia specjalizacyjne lekarzy i lekarzy dentystów, o których
mowa w przepisach o zawodach lekarza i lekarza dentysty;
2)
staże podyplomowe oraz specjalizacje pielęgniarek i położnych, o których mowa w przepisach
o zawodach pielęgniarki i położnej.
2.
Umowa, o której mowa w ust. 1, powinna określać w szczególności tryb przekazywania
środków oraz ich rozliczenia.
3.
Minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje na podstawie zawartych umów środki,
o których mowa w ust. 1, na cele określone w ust. 1:
1)
marszałkom województw;
2)
wojewodom;
3)
podmiotom prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, o których mowa w art. 16h ust. 1 oraz art. 16k ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza
i lekarza dentysty
(Dz. U. z 2011 r. Nr 277, poz. 1634);
4)
organizatorom kształcenia, o których mowa w art. 70 ust. 3 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej.
”
„
Art. 41.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., z wyjątkiem:
1)
art. 7, art. 8, art. 15, art. 17 i art. 18, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 4, który wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
art. 26, art. 27 i art. 38 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie niektórych ustaw
w związku z realizacją ustawy budżetowej
(Dz. U. poz. 1456), które stanowią:
„
Art. 26.
W roku 2013 specjalizacja, o której mowa w art. 70 ust. 1 ustawy zmienianej w art.
13, jest dofinansowywana przez ministra właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu
Pracy.
Art. 27.
1.
Minister właściwy do spraw pracy na podstawie umowy zawartej z ministrem właściwym
do spraw zdrowia przekazuje w roku 2013, na wyodrębniony rachunek bankowy urzędu obsługującego
ministra właściwego do spraw zdrowia, środki Funduszu Pracy z przeznaczeniem w roku
2013 na:
1)
staże podyplomowe oraz szkolenia specjalizacyjne lekarzy i lekarzy dentystów, o których
mowa w przepisach o zawodach lekarza i lekarza dentysty;
2)
staże podyplomowe oraz specjalizacje pielęgniarek i położnych, o których mowa w przepisach
o zawodach pielęgniarki i położnej.
2.
Umowa, o której mowa w ust. 1, powinna określać w szczególności tryb przekazywania
środków oraz ich rozliczenia.
3.
Minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje na podstawie zawartych umów środki,
o których mowa w ust. 1:
1)
marszałkom województw;
2)
wojewodom;
3)
podmiotom prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, o których mowa w art. 16h ust. 1
oraz art. 16k ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2;
4)
organizatorom kształcenia, o których mowa w art. 70 ust. 3 ustawy zmienianej w art.
13.
”
„
Art. 38.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r. z wyjątkiem art. 7 pkt 1 lit. b
i pkt 6, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
4)
art. 2 ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej
(Dz. U. poz. 940), który stanowi:
„
Art. 2.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
5)
odnośnika nr 1 oraz art. 17 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne
oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1245), które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża:
1)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/84/UE z dnia 15 grudnia 2010 r. zmieniającą
- w zakresie nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii - dyrektywę 2001/83/WE w sprawie
wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi
(Dz. Urz. UE L 348 z 31.12.2010, str. 74);
2)
częściowo dyrektywę 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w
sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych
u ludzi
(Dz. Urz. WE L 311 z 28.11.2001, str. 67; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 13, t. 27, str. 69).
”
„
Art. 17.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
6)
odnośnika nr 1 oraz art. 11 ustawy z dnia 23 października 2013 r. o zmianie niektórych ustaw w związku
z przystąpieniem Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
(Dz. U. poz. 1287), które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia:
1)
dyrektywy Rady 2013/13/UE z dnia 13 maja 2013 r. dostosowującej niektóre dyrektywy
w dziedzinie podatków w związku z przystąpieniem Republiki Chorwacji
(Dz. Urz. UE L 141 z 28.05.2013, str. 30);
2)
dyrektywy Rady 2013/20/UE z dnia 13 maja 2013 r. dostosowującej niektóre dyrektywy
w dziedzinie bezpieczeństwa żywności, polityki weterynaryjnej i fitosanitarnej w związku
z przystąpieniem Republiki Chorwacji
(Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 234);
3)
dyrektywy Rady 2013/25/UE z dnia 13 maja 2013 r. dostosowującej niektóre dyrektywy
w dziedzinie prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług w związku z przystąpieniem
Republiki Chorwacji
(Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 368).
”
„
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
7)
art. 21, art. 22 i art. 33 ustawy z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie niektórych
ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej
(Dz. U. poz. 1645), które stanowią:
„
Art. 21.
W roku 2014 specjalizacja, o której mowa w art. 70 ust. 1 ustawy zmienianej w art.
8, jest dofinansowywana przez ministra właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu
Pracy.
Art. 22.
1.
Minister właściwy do spraw pracy na podstawie umowy zawartej z ministrem właściwym
do spraw zdrowia przekazuje w roku 2014, na wyodrębniony rachunek bankowy urzędu obsługującego
ministra właściwego do spraw zdrowia, środki Funduszu Pracy z przeznaczeniem w roku
2014 na:
1)
staże podyplomowe oraz szkolenia specjalizacyjne lekarzy i lekarzy dentystów, o których
mowa w przepisach o zawodach lekarza i lekarza dentysty;
2)
staże podyplomowe oraz specjalizacje pielęgniarek i położnych, o których mowa w przepisach
o zawodach pielęgniarki i położnej.
2.
Umowa, o której mowa w ust. 1, powinna określać w szczególności tryb przekazywania
środków oraz ich rozliczenia.
3.
Minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje na podstawie zawartych umów środki,
o których mowa w ust. 1:
1)
marszałkom województw;
2)
wojewodom;
3)
podmiotom prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, o których mowa w art. 16h ust. 1
oraz art. 16k ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2;
4)
organizatorom kształcenia, o których mowa w art. 70 ust. 3 ustawy zmienianej w art.
8.
”
„
Art. 33.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r., z wyjątkiem art. 3 pkt 1, który
wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2014 r.
”
;
8)
odnośnika nr 1 oraz art. 513 i art. 522 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
(Dz. U. poz. 1650 oraz z 2014 r. poz. 463), które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia:
1)
dyrektywy Rady 2001/40/WE z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego uznawania decyzji
o wydalaniu obywateli państw trzecich
(Dz. Urz. WE L 149 z 02.06.2001, str. 34; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 4, str. 107);
2)
dyrektywy Rady 2001/51/WE z dnia 28 czerwca 2001 r. uzupełniającej postanowienia art.
26 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r.
(Dz. Urz. WE L 187 z 10.07.2001, str. 45; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 4, str. 160);
3)
dyrektywy Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin
(Dz. Urz. UE L 251 z 03.10.2003, str. 12, z późn. zm.);
4)
dyrektywy Rady 2003/110/UE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach
tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną
(Dz. Urz. UE L 321 z 06.12.2003, str. 26, z późn. zm.);
5)
dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli
państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi
(Dz. Urz. UE L 16 z 23.01.2004, str. 44, z późn. zm.);
6)
dyrektywy Rady 2004/81/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentu pobytowego
wydawanego obywatelom państw trzecich, którzy są ofiarami handlu ludźmi lub wcześniej
byli przedmiotem działań ułatwiających nielegalną imigrację, którzy współpracują z
właściwymi organami
(Dz. Urz. UE L 261, z 06.08.2004, str. 19, z późn. zm.);
7)
dyrektywy Rady 2004/114/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie warunków przyjmowania
obywateli państw trzecich w celu odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej,
szkoleniu bez wynagrodzenia lub wolontariacie
(Dz. Urz. UE L 375 z 23.12.2004, str. 12, z późn. zm.);
8)
dyrektywy Rady 2005/71/WE z dnia 12 października 2005 r. w sprawie szczególnej procedury
przyjmowania obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych
(Dz. Urz. UE L 289 z 03.11.2005, str. 15, z późn. zm.);
9)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w
sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu
do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich
(Dz. Urz. UE L 348 z 24.12.2008, str. 98);
10)
dyrektywy Rady 2009/50/WE z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie warunków wjazdu i pobytu
obywateli państw trzecich w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji
(Dz. Urz. UE L 155 z 18.06.2009, str. 17);
11)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/52/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. przewidującej
minimalne normy w odniesieniu do kar i środków stosowanych wobec pracodawców zatrudniających
nielegalnie przebywających obywateli krajów trzecich
(Dz. Urz. UE L 168 z 30.06.2009, str. 24, z późn. zm.);
12)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie
zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, zastępującej
decyzję ramową Rady 2002/629/WSiSW
(Dz. Urz. UE L 101 z 15.04.2011, str. 1, z późn. zm.);
13)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/51/UE z dnia 11 maja 2011 r. zmieniającej
dyrektywę Rady 2003/109/WE w celu rozszerzenia jej zakresu na osoby objęte ochroną
międzynarodową (Tekst mający znaczenie dla EOG)
(Dz. Urz. UE L 132 z 19.05.2011, str. 1);
14)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie
norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako
beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących
się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony
(Dz. Urz. UE L 337 z 20.12.2011, str. 9);
15)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/98/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie
procedury jednego wniosku o jedno zezwolenie dla obywateli państw trzecich na pobyt
i pracę na terytorium państwa członkowskiego oraz w sprawie wspólnego zbioru praw
dla pracowników z państw trzecich przebywających legalnie w państwie członkowskim
(Dz. Urz. UE L 343 z 23.12.2011, str. 1, z późn. zm.).
”
„
Art. 513.
1.
Do postępowań administracyjnych, których nie zakończono do dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy decyzją ostateczną, a które zostały wszczęte przed tym dniem na podstawie:
1)
ustaw zmienianych w niniejszej ustawie,
2)
ustawy, o której mowa w art. 521,
3)
ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom
ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach
(Dz. U. Nr 191, poz. 1133 i Nr 291, poz. 1707)
- stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony i zezwolenia na osiedlenie się, których
udzielenie zakończy postępowania administracyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i
pkt 3, w dniu ich udzielenia staną się odpowiednio zezwoleniami na pobyt czasowy i
zezwoleniami na pobyt stały.
3.
Decyzje o udzieleniu zgody na pobyt tolerowany, których wydanie zakończy postępowania
administracyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w dniu, w którym staną się ostateczne,
staną się decyzjami o udzieleniu:
1)
zgody na pobyt ze względów humanitarnych - w przypadku decyzji wydanych ze względu
na przesłanki, o których mowa w art. 97 ust. 1 pkt 1 lub 1a ustawy zmienianej w art.
484 niniejszej ustawy;
2)
zgody na pobyt tolerowany, o której mowa w art. 351 pkt 2 lub 3 - w przypadku decyzji
wydanych ze względu na przesłanki, o których mowa w art. 97 ust. 1 pkt 2 lub ust.
2 ustawy zmienianej w art. 484 niniejszej ustawy.
4.
Decyzje o zobowiązaniu cudzoziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
i decyzje o wydaleniu, których wydanie zakończy postępowania administracyjne, o których
mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2, z wyłączeniem postępowań administracyjnych, o których mowa
w ustawie zmienianej w art. 493, w dniu, w którym staną się ostateczne, staną się
decyzjami o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu.
5.
Cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie:
1)
decyzji o udzieleniu zgody na pobyt ze względów humanitarnych, która stała się tą
decyzją na podstawie ust. 3 pkt 1 - kartę pobytu wydaje komendant oddziału Straży
Granicznej lub komendant placówki Straży Granicznej właściwy ze względu na miejsce
pobytu cudzoziemca;
2)
decyzji o udzieleniu zgody na pobyt tolerowany, która stała się tą decyzją na podstawie
ust. 3 pkt 2 - dokument „zgoda na pobyt tolerowany” wydaje komendant oddziału Straży
Granicznej lub komendant placówki Straży Granicznej właściwy ze względu na miejsce
pobytu cudzoziemca.
6.
Decyzję w sprawie cofnięcia zgody na pobyt ze względów humanitarnych, o której mowa
w ust. 3 pkt 1, lub w sprawie cofnięcia zgody na pobyt tolerowany, o której mowa ust.
3 pkt 2, wydaje komendant oddziału Straży Granicznej lub komendant placówki Straży
Granicznej, który stwierdził wystąpienie okoliczności uzasadniających cofnięcie zgody.
”
„
Art. 522.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2014 r., z wyjątkiem art. 470 pkt 3 lit. a w
zakresie art. 3a pkt 3, art. 470 pkt 3 lit. b oraz art. 470 pkt 4, 5 i 11-16, które
wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
9)
odnośnika nr 1 oraz art. 15 i art. 17 ustawy z dnia 26 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom
ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1004), które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie
norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako
beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących
się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony
(Dz. Urz. UE L 337 z 20.12.2011, str. 9).
”
„
Art. 15.
Do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, których udzielanie
rozpoczęto przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, mają zastosowanie przepisy
dotychczasowe.
”
„
Art. 17.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
10)
art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 22 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki
i położnej oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1136), które stanowią:
„
Art. 4.
Recepty na leki zawierające określone substancje czynne oraz na środki spożywcze specjalnego
przeznaczenia żywieniowego, recepty i zlecenia na określone wyroby medyczne oraz skierowania
na określone badania diagnostyczne, o których mowa w art. 15a ustawy zmienianej w
art. 1 niniejszej ustawy, mogą być wystawiane przez uprawnione pielęgniarki i położne
nie wcześniej niż od dnia 1 stycznia 2016 r.
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
a)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 46, poz. 328, Nr
104, poz. 708 i 711, Nr 144, poz. 1043 i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 80, poz.
542, Nr 120, poz. 818, Nr 176, poz. 1238 i 1240 i Nr 180, poz. 1280, z 2008 r. Nr
70, poz. 416, z 2009 r. Nr 68, poz. 584, Nr 157, poz. 1241, Nr 161, poz. 1278 i Nr
202, poz. 1553, z 2010 r. Nr 57, poz. 359, Nr 75, poz. 471, Nr 96, poz. 620 i Nr 127,
poz. 857 oraz z 2011 r. Nr 45, poz. 235, Nr 84, poz. 455 i Nr 112, poz. 654.
Załącznik
-
Tekst jednolity ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2005/36/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji
zawodowych (Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 22, z późn. zm.).
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa zasady:
1)
wykonywania zawodów pielęgniarki i położnej;
2)
uzyskiwania prawa wykonywania zawodów pielęgniarki i położnej;
3)
kształcenia zawodowego pielęgniarki i położnej;
4)
kształcenia podyplomowego pielęgniarki i położnej.
2.
Zasady odpowiedzialności zawodowej pielęgniarek i położnych określa ustawa z dnia 1 lipca 2011 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych
(Dz. U. Nr 174, poz. 1038, z późn. zm.2)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 779, 1247 i 1650
oraz z 2014 r. poz. 1004.).
Art. 2.
Zawody pielęgniarki i położnej są samodzielnymi zawodami medycznymi.
Art. 3.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
prawie wykonywania zawodu - należy przez to rozumieć odpowiednio prawo wykonywania
zawodu pielęgniarki lub prawo wykonywania zawodu położnej;
2)
państwie członkowskim Unii Europejskiej - należy przez to rozumieć również państwo
członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim
Obszarze Gospodarczym oraz Konfederację Szwajcarską;
33)W brzmieniu ustalonym przez art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 2014 r. o zmianie
ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1004), która weszła w życie z dniem 30 sierpnia
2014 r.)
obywatelach państw członkowskich Unii Europejskiej - należy przez to rozumieć obywateli
państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, Konfederacji
Szwajcarskiej, a także:
a)
członków ich rodzin w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej
i członków ich rodzin
(Dz. U. Nr 144, poz. 1043, z późn. zm.4)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 120, poz. 818, z
2008 r. Nr 216, poz. 1367, z 2010 r. Nr 81, poz. 531, z 2011 r. Nr 92, poz. 532, z
2013 r. poz. 1650 oraz z 2014 r. poz. 1004.),
b)
obywateli państw trzecich posiadających zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego
Unii Europejskiej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
(Dz. U. poz. 1650 oraz z 2014 r. poz. 463 i 1004),
c)
cudzoziemców posiadających zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością,
o której mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,
d)
cudzoziemców, którym w Rzeczypospolitej Polskiej nadano status uchodźcy lub udzielono
ochrony uzupełniającej;
4)
podmiocie leczniczym - należy przez to rozumieć podmiot leczniczy, o którym mowa w
art. 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej
(Dz. U. z 2013 r. poz. 217, z późn. zm.5)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 24, 423, 619, 1138 i 1146.).
Rozdział 2
Zasady wykonywania zawodów
Art. 4.
1.
Wykonywanie zawodu pielęgniarki polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w szczególności
na:
1)
rozpoznawaniu warunków i potrzeb zdrowotnych pacjenta;
2)
rozpoznawaniu problemów pielęgnacyjnych pacjenta;
3)
planowaniu i sprawowaniu opieki pielęgnacyjnej nad pacjentem;
4)
samodzielnym udzielaniu w określonym zakresie świadczeń zapobiegawczych, diagnostycznych,
leczniczych i rehabilitacyjnych oraz medycznych czynności ratunkowych;
5)
realizacji zleceń lekarskich w procesie diagnostyki, leczenia i rehabilitacji;
6)
orzekaniu o rodzaju i zakresie świadczeń opiekuńczo-pielęgnacyjnych;
7)
edukacji zdrowotnej i promocji zdrowia.
2.
Za wykonywanie zawodu pielęgniarki uważa się również:
1)
nauczanie zawodu pielęgniarki lub położnej oraz wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia
zawodowego pielęgniarek lub położnych;
2)
prowadzenie prac naukowo-badawczych w zakresie pielęgniarstwa;
3)
kierowanie i zarządzanie zespołami pielęgniarek lub położnych;
4)
zatrudnienie w podmiocie leczniczym na stanowiskach administracyjnych, na których
wykonuje się czynności związane z przygotowywaniem, organizowaniem lub nadzorem nad
udzielaniem świadczeń opieki zdrowotnej;
5)
zatrudnienie w podmiotach zobowiązanych do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej
ze środków publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych
(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.6)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r.
Nr 216, poz. 1367, Nr 225, poz. 1486, Nr 227, poz. 1505, Nr 234, poz. 1570 i Nr 237,
poz. 1654, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 22, poz. 120, Nr 26, poz. 157, Nr 38, poz.
299, Nr 92, poz. 753, Nr 97, poz. 800, Nr 98, poz. 817, Nr 111, poz. 918, Nr 118,
poz. 989, Nr 157, poz. 1241, Nr 161, poz. 1278 i Nr 178, poz. 1374, z 2010 r. Nr 50,
poz. 301, Nr 107, poz. 679, Nr 125, poz. 842, Nr 127, poz. 857, Nr 165, poz. 1116,
Nr 182, poz. 1228, Nr 205, poz. 1363, Nr 225, poz. 1465, Nr 238, poz. 1578 i Nr 257,
poz. 1723 i 1725, z 2011 r. Nr 45, poz. 235, Nr 73, poz. 390, Nr 81, poz. 440, Nr
106, poz. 622, Nr 112, poz. 654, Nr 113, poz. 657, Nr 122, poz. 696, Nr 138, poz.
808, Nr 149, poz. 887, Nr 171, poz. 1016, Nr 205, poz. 1203 i Nr 232, poz. 1378, z
2012 r. poz. 123, 1016, 1342 i 1548, z 2013 r. poz. 154, 879, 983, 1290, 1623, 1646
i 1650 oraz z 2014 r. poz. 24, 295, 496, 567, 619, 773, 1004, 1136, 1138, 1146, 1175
i 1188.) lub urzędach te podmioty obsługujących, w ramach którego wykonuje się czynności związane
z przygotowywaniem, organizowaniem lub nadzorem nad udzielaniem świadczeń opieki zdrowotnej;
6)
zatrudnienie w organach administracji publicznej, których zakres działania obejmuje
nadzór nad ochroną zdrowia;
7)
pełnienie służby na stanowiskach służbowych w Inspektoracie Wojskowej Służby Zdrowia
i innych jednostkach organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, na których
wykonuje się czynności związane z ochroną zdrowia i opieką zdrowotną;
8)
pełnienie służby na stanowiskach służbowych w Centralnym Zarządzie Służby Więziennej
i innych stanowiskach Służby Więziennej, na których wykonuje się czynności związane
z przygotowywaniem, organizowaniem i nadzorem nad udzielaniem świadczeń opieki zdrowotnej
przez podmiot leczniczy dla osób pozbawionych wolności;
9)
zatrudnienie w domach pomocy społecznej określonych w przepisach o pomocy społecznej,
z uwzględnieniem uprawnień zawodowych pielęgniarki określonych w ustawie;
10)
zatrudnienie na stanowisku pielęgniarki w żłobku lub klubie dziecięcym, o których
mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3
(Dz. U. z 2013 r. poz. 1457);
11)
sprawowanie funkcji z wyboru w organach samorządu pielęgniarek i położnych lub wykonywanie
pracy na rzecz samorządu;
12)
powołanie do pełnienia z wyboru funkcji związkowej poza zakładem pracy pielęgniarki,
jeżeli z wyboru wynika obowiązek wykonywania tej funkcji w charakterze pracownika,
albo pełnienie funkcji w zarządzie zakładowej organizacji związkowej, jeżeli z pełnieniem
tej funkcji jest związane zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy.
Art. 5.
1.
Wykonywanie zawodu położnej polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w szczególności
na:
1)
rozpoznawaniu ciąży, sprawowaniu opieki nad kobietą w przebiegu ciąży fizjologicznej,
a także prowadzeniu w określonym zakresie badań niezbędnych w monitorowaniu ciąży
fizjologicznej;
2)
kierowaniu na badania konieczne do jak najwcześniejszego rozpoznania ciąży wysokiego
ryzyka;
3)
prowadzeniu porodu fizjologicznego oraz monitorowaniu płodu z wykorzystaniem aparatury
medycznej;
4)
przyjmowaniu porodów naturalnych, w przypadku konieczności także z nacięciem krocza,
a w przypadkach nagłych także porodu z położenia miednicowego;
5)
podejmowaniu koniecznych działań w sytuacjach nagłych, do czasu przybycia lekarza,
w tym ręcznego wydobycia łożyska, a w razie potrzeby ręcznego zbadania macicy;
6)
sprawowaniu opieki nad matką i noworodkiem oraz monitorowaniu przebiegu okresu poporodowego;
7)
badaniu noworodków i opiece nad nimi oraz podejmowaniu w razie potrzeby wszelkich
niezbędnych działań, w tym natychmiastowej reanimacji;
8)
realizacji zleceń lekarskich w procesie diagnostyki, leczenia i rehabilitacji;
9)
samodzielnym udzielaniu w określonym zakresie świadczeń zapobiegawczych, diagnostycznych,
leczniczych i rehabilitacyjnych;
10)
profilaktyce chorób kobiecych i patologii położniczych;
11)
rozpoznawaniu u matki lub dziecka objawów nieprawidłowości wymagających skierowania
do lekarza;
12)
sprawowaniu opieki położniczo-ginekologicznej nad kobietą;
13)
prowadzeniu działalności edukacyjno-zdrowotnej w zakresie:
a)
przygotowania do życia w rodzinie, metod planowania rodziny oraz ochrony macierzyństwa
i ojcostwa,
b)
przygotowywania do rodzicielstwa oraz pełnego przygotowania do urodzenia dziecka,
łącznie z poradnictwem na temat higieny i żywienia.
2.
Za wykonywanie zawodu położnej uważa się również:
1)
nauczanie zawodu położnej lub pielęgniarki oraz wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia
zawodowego położnych lub pielęgniarek;
2)
prowadzenie prac naukowo-badawczych w zakresie wykonywania zawodu położnej, w szczególności
opieki nad kobietą, noworodkiem lub rodziną;
3)
kierowanie i zarządzanie zespołami pielęgniarek lub położnych;
4)
zatrudnienie w podmiocie leczniczym na stanowiskach administracyjnych, na których
wykonuje się czynności związane z przygotowywaniem, organizowaniem lub nadzorem nad
udzielaniem świadczeń opieki zdrowotnej;
5)
zatrudnienie w podmiotach zobowiązanych do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej
ze środków publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych lub urzędach te podmioty obsługujących, w ramach którego wykonuje się czynności związane
z przygotowywaniem, organizowaniem lub nadzorem nad udzielaniem świadczeń opieki zdrowotnej;
6)
zatrudnienie w organach administracji publicznej, których zakres działania obejmuje
nadzór nad ochroną zdrowia;
7)
zatrudnienie w domach pomocy społecznej określonych w przepisach o pomocy społecznej,
z uwzględnieniem uprawnień zawodowych położnej określonych w ustawie;
8)
zatrudnienie na stanowisku położnej w żłobku lub klubie dziecięcym, o których mowa
w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3;
9)
sprawowanie funkcji z wyboru w organach samorządu pielęgniarek i położnych lub wykonywanie
pracy na rzecz samorządu;
10)
powołanie do pełnienia z wyboru funkcji związkowej poza zakładem pracy położnej, jeżeli
z wyboru wynika obowiązek wykonywania tej funkcji w charakterze pracownika, albo pełnienie
funkcji w zarządzie zakładowej organizacji związkowej, jeżeli z pełnieniem tej funkcji
jest związane zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy.
Art. 6.
Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek
i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
rodzaj i zakres świadczeń zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych i rehabilitacyjnych,
które mogą być udzielane samodzielnie bez zlecenia lekarskiego przez pielęgniarkę
i położną,
2)
wykaz produktów leczniczych oraz środków pomocniczych, do stosowania których są uprawnione
pielęgniarki i położne samodzielnie bez zlecenia lekarskiego,
3)
rodzaje materiałów, które mogą być pobierane przez pielęgniarkę i położną do celów
diagnostycznych samodzielnie bez zlecenia lekarskiego,
4)
rodzaj i zakres medycznych czynności ratunkowych wykonywanych przez pielęgniarkę,
5)
wykaz badań diagnostycznych do samodzielnego przeprowadzania przez pielęgniarkę i
położną
- biorąc pod uwagę niezbędne kwalifikacje oraz wymagany zakres umiejętności i obowiązków.
Art. 7.
Zawód pielęgniarki i położnej może wykonywać osoba posiadająca prawo wykonywania zawodu
stwierdzone albo przyznane przez właściwą okręgową radę pielęgniarek i położnych oraz
osoba, o której mowa w art. 24 i art. 25.
Art. 8.
1.
Osobie posiadającej prawo wykonywania zawodu przysługuje prawo posługiwania się tytułem
zawodowym „pielęgniarka” albo „pielęgniarz”, „położna” albo „położny”.
2.
Tytułami, o których mowa w ust. 1, mogą posługiwać się osoby posiadające prawo wykonywania
zawodu, a także osoby, o których mowa w art. 24, z zastrzeżeniem art. 9.
3.
Tytuły, o których mowa w ust. 1, podlegają ochronie prawnej.
4.
Pielęgniarce i położnej posiadającej ukończone szkolenie specjalizacyjne przysługuje
prawo posługiwania się tytułem zawodowym specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub
położnictwa albo dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia.
Art. 9.
Obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej ma prawo używania na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej tytułu zawodowego „pielęgniarka” albo „pielęgniarz” lub
„położna” albo „położny”, jeżeli posiada kwalifikacje uprawniające do wykonywania
zawodu pielęgniarki lub położnej określone w ustawie.
Art. 10.
1.
Pielęgniarki i położne mają prawo używania uroczystego stroju zawodowego. Uroczysty
strój zawodowy pielęgniarki i położnej podlega ochronie prawnej.
2.
Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych określi, w drodze uchwały, wzór uroczystego
stroju zawodowego pielęgniarki i położnej oraz zasady jego używania, mając na uwadze
tradycję i historyczne uwarunkowania obu zawodów.
Art. 11.
1.
Pielęgniarka i położna wykonują zawód z należytą starannością, zgodnie z zasadami
etyki zawodowej, poszanowaniem praw pacjenta, dbałością o jego bezpieczeństwo, wykorzystując
wskazania aktualnej wiedzy medycznej.
2.
Pielęgniarka i położna podczas i w związku z wykonywaniem czynności polegających na
udzielaniu świadczeń zdrowotnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1-5 i art. 5
ust. 1 pkt 1-9, korzystają z ochrony przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych
na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny
(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.7)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z
1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz.
1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061,
Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r.
Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr 243, poz. 2426, z 2005 r. Nr
86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz.
1479 i Nr 180, poz. 1493, z 2006 r. Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592 i Nr 226,
poz. 1648, z 2007 r. Nr 89, poz. 589, Nr 123, poz. 850, Nr 124, poz. 859 i Nr 192,
poz. 1378, z 2008 r. Nr 90, poz. 560, Nr 122, poz. 782, Nr 171, poz. 1056, Nr 173,
poz. 1080 i Nr 214, poz. 1344, z 2009 r. Nr 62, poz. 504, Nr 63, poz. 533, Nr 166,
poz. 1317, Nr 168, poz. 1323, Nr 190, poz. 1474, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206, poz.
1589, z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 40, poz. 227 i 229, Nr 98, poz. 625 i 626, Nr 125,
poz. 842, Nr 127, poz. 857, Nr 152, poz. 1018 i 1021, Nr 182, poz. 1228, Nr 225, poz.
1474 i Nr 240, poz. 1602, z 2011 r. Nr 17, poz. 78, Nr 24, poz. 130, Nr 39, poz. 202,
Nr 48, poz. 245, Nr 72, poz. 381, Nr 94, poz. 549, Nr 117, poz. 678, Nr 133, poz.
767, Nr 160, poz. 964, Nr 191, poz. 1135, Nr 217, poz. 1280, Nr 233, poz. 1381 i Nr
240, poz. 1431, z 2012 r. poz. 611, z 2013 r. poz. 849, 905, 1036 i 1247 oraz z 2014 r.
poz. 538.).
Art. 12.
1.
Pielęgniarka i położna są obowiązane, zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami zawodowymi,
do udzielenia pomocy w każdym przypadku, gdy zwłoka w jej udzieleniu mogłaby spowodować
stan nagłego zagrożenia zdrowotnego.
2.
Pielęgniarka i położna mogą odmówić wykonania zlecenia lekarskiego oraz wykonania
innego świadczenia zdrowotnego niezgodnego z ich sumieniem lub z zakresem posiadanych
kwalifikacji, podając niezwłocznie przyczynę odmowy na piśmie przełożonemu lub osobie
zlecającej, chyba że zachodzą okoliczności, o których mowa w ust. 1.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, pielęgniarka i położna mają obowiązek niezwłocznego
uprzedzenia pacjenta lub jego przedstawiciela ustawowego bądź opiekuna faktycznego
o takiej odmowie i wskazania realnych możliwości uzyskania tego świadczenia u innej
pielęgniarki, położnej lub w podmiocie leczniczym.
4.
W przypadku odstąpienia od realizacji świadczeń zdrowotnych z przyczyn, o których
mowa w ust. 2, pielęgniarka i położna mają obowiązek uzasadnić i odnotować ten fakt
w dokumentacji medycznej.
Art. 13.
Pielęgniarka i położna mają prawo wglądu do dokumentacji medycznej pacjenta oraz do
uzyskania od lekarza pełnej informacji o stanie zdrowia pacjenta, rozpoznaniu, proponowanych
metodach diagnostycznych, leczniczych, rehabilitacyjnych, zapobiegawczych i dających
się przewidzieć następstwach podejmowanych działań, w zakresie niezbędnym do udzielanych
przez siebie świadczeń zdrowotnych.
Art. 14.
1.
Pielęgniarka i położna mają prawo do uzyskania pełnej informacji o celowości, planowanym
przebiegu i dających się przewidzieć skutkach eksperymentu medycznego, w którym mają
uczestniczyć.
2.
W przypadku uzasadnionych wątpliwości pielęgniarka i położna mogą odmówić uczestniczenia
w eksperymencie, podając przełożonemu przyczynę odmowy na piśmie.
Art. 15.
1.
Pielęgniarka i położna wykonują zlecenia lekarskie zapisane w dokumentacji medycznej.
2.
Zapis w dokumentacji medycznej, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy zleceń wykonywanych
w stanach nagłego zagrożenia zdrowotnego.
3.
W przypadku uzasadnionych wątpliwości pielęgniarka i położna mają prawo domagać się
od lekarza, który wydał zlecenie, by uzasadnił potrzebę jego wykonania.
4.
Pielęgniarka i położna mają prawo do samodzielnego orzekania o rodzaju i zakresie
świadczeń opiekuńczo-pielęgnacyjnych wykonywanych na rzecz pacjenta niezdolnego do
samodzielnej egzystencji i samoopieki.
Art. 15a8)Dodany przez art. 1 ustawy z dnia 22 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki
i położnej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1136), która weszła w życie z
dniem 11 września 2014 r.; zgodnie z art. 4 tej ustawy recepty na leki zawierające
określone substancje czynne oraz na środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego,
recepty i zlecenia na określone wyroby medyczne oraz skierowania na określone badania
diagnostyczne mogą być wystawiane przez uprawnione pielęgniarki i położne nie wcześniej
niż od dnia 1 stycznia 2016 r..
1.
W ramach samodzielnego wykonywania świadczeń zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych
i rehabilitacyjnych pielęgniarka i położna posiadające dyplom ukończenia studiów drugiego
stopnia na kierunku pielęgniarstwo lub położnictwo oraz pielęgniarka i położna posiadające
tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub położnictwa mają prawo samodzielnie:
1)
ordynować leki zawierające określone substancje czynne, z wyłączeniem leków zawierających
substancje bardzo silnie działające, środki odurzające i substancje psychotropowe,
oraz środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, w tym wystawiać na nie
recepty,
2)
ordynować określone wyroby medyczne, w tym wystawiać na nie zlecenia albo recepty
- jeżeli ukończyły kurs specjalistyczny w tym zakresie.
2.
W ramach realizacji zleceń lekarskich w procesie diagnostyki, leczenia i rehabilitacji
pielęgniarka i położna posiadające dyplom ukończenia studiów co najmniej pierwszego
stopnia na kierunku pielęgniarstwo lub położnictwo mają prawo wystawiać recepty na
leki, z wyłączeniem leków zawierających substancje bardzo silnie działające, środki
odurzające i substancje psychotropowe, oraz środki spożywcze specjalnego przeznaczenia
żywieniowego niezbędne do kontynuacji leczenia, jeżeli ukończyły kurs specjalistyczny
w tym zakresie.
3.
Uprawnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, obejmują również wystawianie recept osobom,
o których mowa w art. 43-46 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych, na zasadach określonych w tej ustawie oraz w ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego
przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych
(Dz. U. Nr 122, poz. 696, z późn. zm.9)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 95 i 742, z 2013 r.
poz. 766 i 1290 oraz z 2014 r. poz. 1136 i 1138.), zwanej dalej „ustawą o refundacji”.
4.
W przypadku wystawiania recept na leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia
żywieniowego, wyroby medyczne określone w wykazach, o których mowa w art. 37 ustawy
o refundacji, pielęgniarka i położna są obowiązane do odnotowania na recepcie, w sposób
określony w przepisach wydanych na podstawie ust. 8, odpłatności, jeżeli lek, środek
spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrób medyczny występuje w tych
wykazach w co najmniej dwóch odpłatnościach, o których mowa w art. 6 ust. 2 ustawy
o refundacji.
5.
Pielęgniarka i położna wystawiając receptę są obowiązane do szczegółowego uzasadnienia
w dokumentacji medycznej przyczyn dokonania adnotacji, o której mowa w art. 44 ust.
2 zdanie drugie ustawy o refundacji.
6.
Pielęgniarka i położna posiadające tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub
dyplom ukończenia studiów co najmniej pierwszego stopnia na kierunku pielęgniarstwo
lub położnictwo mają prawo wystawiać skierowania na wykonanie określonych badań diagnostycznych,
w tym medycznej diagnostyki laboratoryjnej, z wyjątkiem badań wymagających metod diagnostycznych
i leczniczych stwarzających podwyższone ryzyko dla pacjenta.
7.
Obowiązek ukończenia kursu specjalistycznego, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie dotyczy
pielęgniarek i położnych, które w ramach kształcenia w szkołach pielęgniarskich i
w szkołach położnych lub w ramach szkolenia specjalizacyjnego nabyły wiedzę objętą
takim kursem.
8.
Minister właściwy do spraw zdrowia po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Funduszu
Zdrowia, Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, Naczelnej Rady Lekarskiej i Naczelnej
Rady Aptekarskiej określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wykaz:
a)
substancji czynnych zawartych w lekach, o których mowa w ust. 1,
b)
środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, o których mowa w ust.
1,
c)
wyrobów medycznych, o których mowa w ust. 1,
2)
wykaz badań diagnostycznych, o których mowa w ust. 6,
3)
sposób i tryb wystawiania recept, o których mowa w ust. 1 i 2,
4)
wzór recepty, o której mowa w ust. 1 i 2,
5)
sposób zaopatrywania w druki recept, o których mowa w ust. 1 i 2, i sposób ich przechowywania,
6)
sposób realizacji recept, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz kontroli ich wystawiania
i realizacji
- biorąc pod uwagę niezbędne kwalifikacje oraz wymagany zakres umiejętności i obowiązków,
konieczność zapewnienia prawidłowego wystawiania recept, w szczególności w zakresie
przepisów ust. 3 i 4, oraz zapewnienia prawidłowej realizacji recepty i zadań kontrolnych
podmiotów uprawnionych do kontroli recept.
Art. 15b10)Dodany przez art. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 8..
1.
Pielęgniarka i położna wykonują czynności zawodowe, o których mowa w art. 15a ust.
1, po uprzednim osobistym badaniu fizykalnym pacjenta.
2.
Pielęgniarka i położna, o których mowa w art. 15a ust. 1, mogą, bez dokonania osobistego
badania pacjenta, wystawić receptę niezbędną do kontynuacji leczenia oraz receptę
albo zlecenie na zaopatrzenie w wyroby medyczne jako kontynuację zaopatrzenia w wyroby
medyczne, jeżeli jest to uzasadnione stanem zdrowia pacjenta odzwierciedlonym w dokumentacji
medycznej.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, recepty lub zlecenia mogą być przekazane:
1)
osobie upoważnionej przez pacjenta do odbioru recepty lub zlecenia albo przedstawicielowi
ustawowemu pacjenta;
2)
osobie trzeciej, jeżeli pacjent oświadczy podmiotowi udzielającemu świadczeń zdrowotnych,
że recepty lub zlecenia mogą być odebrane przez osoby trzecie bez szczegółowego określania
tych osób.
4.
Upoważnienie lub oświadczenie, o których mowa w ust. 3, odnotowuje się w dokumentacji
medycznej pacjenta albo dołącza do tej dokumentacji.
5.
Informację o wystawieniu recepty lub zlecenia, o których mowa w ust. 2, zamieszcza
się w dokumentacji medycznej pacjenta. Informację o osobie, której przekazano taką
receptę lub zlecenie, odnotowuje się w dokumentacji medycznej pacjenta albo dołącza
do tej dokumentacji.
Art. 16.
Pielęgniarka i położna są obowiązane:
1)
informować pacjenta o jego prawach zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta
(Dz. U. z 2012 r. poz. 159 i 742 oraz z 2013 r. poz. 1245);
2)
udzielić pacjentowi lub jego przedstawicielowi ustawowemu albo osobie wskazanej przez
pacjenta informacji o stanie zdrowia pacjenta, w zakresie koniecznym do sprawowania
opieki pielęgnacyjnej lub opieki podczas ciąży oraz prowadzenia porodu i połogu;
311)Dodany przez art. 10 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1245), która weszła w życie z dniem 25 listopada
2013 r.)
zgłosić Prezesowi Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych lub podmiotowi odpowiedzialnemu za wprowadzenie produktu leczniczego do
obrotu działanie niepożądane produktu leczniczego zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne
(Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn. zm.12)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r.
Nr 227, poz. 1505 i Nr 234, poz. 1570, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 31, poz. 206,
Nr 92, poz. 753, Nr 95, poz. 788 i Nr 98, poz. 817, z 2010 r. Nr 78, poz. 513 i Nr
107, poz. 679, z 2011 r. Nr 63, poz. 322, Nr 82, poz. 451, Nr 106, poz. 622, Nr 112,
poz. 654, Nr 113, poz. 657 i Nr 122, poz. 696, z 2012 r. poz. 1342 i 1544, z 2013 r.
poz. 1245 oraz z 2014 r. poz. 822.).
Art. 17.
1.
Pielęgniarka i położna są obowiązane do zachowania w tajemnicy informacji związanych
z pacjentem, uzyskanych w związku z wykonywaniem zawodu.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się, gdy:
1)
tak stanowią odrębne przepisy;
2)
zachowanie tajemnicy może stanowić niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia pacjenta
lub innych osób;
3)
pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy wyraża zgodę na ujawnienie tajemnicy;
4)
zachodzi potrzeba przekazania niezbędnych informacji o pacjencie związanych z udzielaniem
świadczeń zdrowotnych osobom uczestniczącym w udzielaniu tych świadczeń.
3.
Pielęgniarka i położna, z zastrzeżeniem sytuacji, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3,
są związane tajemnicą również po śmierci pacjenta.
Art. 18.
Pielęgniarka i położna mają obowiązek prowadzenia i udostępniania dokumentacji medycznej
na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.
Art. 19.
1.
Pielęgniarka i położna mogą wykonywać zawód:
1)
w ramach umowy o pracę;
2)
w ramach stosunku służbowego;
3)
na podstawie umowy cywilnoprawnej;
4)
w ramach wolontariatu;
5)
w ramach praktyk zawodowych wymienionych w art. 5 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.
2.
Pielęgniarka i położna wykonujące zawód w formach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3,
są obowiązane, w terminie 14 dni od dnia nawiązania stosunku służbowego lub zawarcia
umowy, poinformować o tym fakcie okręgową radę pielęgniarek i położnych właściwą ze
względu na miejsce wykonywania zawodu, wskazując:
1)
numer dokumentu poświadczającego posiadanie prawa wykonywania zawodu albo ograniczonego
prawa wykonywania zawodu;
2)
datę zatrudnienia i stanowisko, a w przypadku umów na czas określony - datę zakończenia
umowy;
3)
miejsce wykonywania zawodu.
3.
Pielęgniarka i położna wykonujące zawód w formach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3,
są obowiązane poinformować okręgową radę pielęgniarek i położnych, właściwą ze względu
na miejsce wykonywania zawodu, o rozwiązaniu albo wygaśnięciu umowy, w terminie 14
dni od dnia rozwiązania albo wygaśnięcia umowy.
4.
Pracodawca nie może podejmować działań dyskryminujących ze względu na formę wykonywania
zawodu przez pielęgniarkę lub położną.
5.
Odmowa zmiany formy wykonywania zawodu przez pielęgniarkę lub położną wykonującą zawód
w podmiocie leczniczym w ramach umowy o pracę nie może stanowić przyczyny uzasadniającej
wypowiedzenie przez pracodawcę stosunku pracy lub jego rozwiązanie bez wypowiedzenia.
Art. 20.
Pielęgniarka lub położna wykonująca indywidualną praktykę lub indywidualną specjalistyczną
praktykę może zatrudniać osoby niebędące pielęgniarkami lub położnymi do wykonywania
czynności pomocniczych (współpracy).
Art. 21.
Jeżeli pielęgniarka lub położna zamierza wykonywać indywidualną praktykę, indywidualną
specjalistyczną praktykę lub grupową praktykę, na obszarze innej okręgowej izby pielęgniarek
i położnych niż tej, której jest dotychczas członkiem, jest obowiązana dokonać wyboru,
o którym mowa w art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych.
Art. 22.
1.
Okręgowa izba pielęgniarek i położnych jest uprawniona do wizytacji w celu oceny wykonywania
zawodu przez pielęgniarkę lub położną w ramach praktyki zawodowej wpisanej do rejestru
podmiotów wykonujących działalność leczniczą w rozumieniu przepisów o działalności
leczniczej.
2.
Wizytacja jest przeprowadzana przez pielęgniarki lub położne upoważnione przez okręgową
radę pielęgniarek i położnych.
3.
Osoby, o których mowa w ust. 2, wykonując czynności wizytacyjne za okazaniem upoważnienia,
mają prawo:
1)
żądania informacji i dokumentacji;
2)
wstępu do pomieszczeń podmiotu wykonującego działalność leczniczą;
3)
udziału w czynnościach związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych;
4)
wglądu do dokumentacji medycznej;
5)
żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień.
4.
Po wykonaniu czynności wizytacyjnych sporządza się wystąpienie powizytacyjne, które
zawiera:
1)
imię i nazwisko oraz adres miejsca zamieszkania, albo nazwę albo firmę oraz adres
siedziby;
2)
miejsce udzielania świadczeń zdrowotnych;
3)
datę rozpoczęcia i zakończenia czynności wizytacyjnych;
4)
imiona i nazwiska osób wykonujących czynności wizytacyjne;
5)
opis stanu faktycznego;
6)
opis ewentualnych nieprawidłowości;
7)
wnioski osób wykonujących czynności wizytacyjne;
8)
datę i miejsce sporządzenia wystąpienia powizytacyjnego.
5.
Jeżeli w wystąpieniu powizytacyjnym stwierdzono postępowanie sprzeczne z zasadami
etyki zawodowej lub zawinione naruszenie przepisów dotyczących wykonywania zawodu
pielęgniarki i położnej, okręgowa rada pielęgniarek i położnych powiadamia okręgowego
rzecznika odpowiedzialności zawodowej.
6.
W przypadku stwierdzenia w trakcie wizytacji, że pielęgniarka lub położna wykonująca
zawód w ramach praktyki zawodowej wpisanej do rejestru podmiotów wykonujących działalność
leczniczą w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej rażąco narusza warunki
wykonywania działalności objętej wpisem, okręgowa rada pielęgniarek i położnych wykreśla
tę praktykę z rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą.
Art. 23.
1.
Pielęgniarka i położna mogą wykonywać w podmiocie leczniczym dodatkową opiekę pielęgnacyjną,
o której mowa w art. 34 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej z pacjentem, osobą bliską, o której mowa
w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku
Praw Pacjenta, lub opiekunem prawnym.
2.
Pielęgniarka lub położna, o których mowa w ust. 1, informują podmiot leczniczy, w
którym będą wykonywać opiekę pielęgnacyjną na podstawie umowy określonej w ust. 1,
najpóźniej w dniu podjęcia opieki.
Art. 24.
1.
Pielęgniarka lub położna będąca obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej
może czasowo i okazjonalnie wykonywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zawód
pielęgniarki lub położnej bez konieczności
stwierdzenia prawa wykonywania zawodu odpowiednio pielęgniarki lub położnej, jeżeli
przed rozpoczęciem po raz pierwszy czasowego i okazjonalnego wykonywania zawodu złoży
w okręgowej izbie pielęgniarek i położnych, właściwej ze względu na miejsce wykonywania
zawodu:
1)
pisemne oświadczenie o zamiarze czasowego i okazjonalnego wykonywania zawodu pielęgniarki
lub położnej, ze wskazaniem miejsca i, o ile to możliwe, czasu wykonywania zawodu
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
dokument potwierdzający obywatelstwo;
3)
zaświadczenie, wydane przez odpowiednie władze lub organizacje państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, stwierdzające, że zgodnie z prawem wykonuje zawód pielęgniarki
lub położnej w tym państwie oraz że w momencie wydania zaświadczenia nie obowiązuje
jej zakaz wykonywania zawodu oraz nie toczy się przeciwko niej postępowanie w przedmiocie
odpowiedzialności zawodowej;
4)
zaświadczenie, wydane przez odpowiednie władze lub organizacje państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, stwierdzające, że posiada jeden z dyplomów, świadectw lub innych
dokumentów potwierdzających posiadanie formalnych kwalifikacji do wykonywania zawodu
pielęgniarki lub położnej, lub inny dokument potwierdzający posiadanie formalnych
kwalifikacji do wykonywania zawodu pielęgniarki lub położnej;
5)
oświadczenie o posiadaniu polisy ubezpieczeniowej od odpowiedzialności cywilnej dotyczącej
wykonywania zawodu pielęgniarki lub położnej lub posiadaniu innego dokumentu potwierdzającego
indywidualne lub zbiorowe środki zabezpieczenia w zakresie odpowiedzialności zawodowej.
1a13)Dodany przez art. 13 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do cudzoziemca posiadającego zezwolenie na pobyt czasowy
udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, oraz cudzoziemca, któremu w Rzeczypospolitej Polskiej nadano status uchodźcy lub
udzielono ochrony uzupełniającej.
2.
Jeżeli zaistniała nagła potrzeba udzielenia świadczenia przez pielęgniarkę lub położną,
o której mowa w ust. 1, dokumenty, o których mowa w ust. 1, mogą być złożone niezwłocznie
po udzieleniu świadczenia.
3.
Pielęgniarka lub położna zamierzająca czasowo i okazjonalnie wykonywać zawód na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w kolejnych latach oświadczenia, o których mowa w ust. 1
pkt 1 i 5, składa raz w roku.
4.
Zaświadczenia oraz dokumenty, o których mowa w ust. 1, ponownie przedstawia się okręgowej
izbie pielęgniarek i położnych tylko w przypadku istotnej zmiany okoliczności potwierdzonych
zaświadczeniami lub dokumentami.
5.
Pielęgniarka lub położna, czasowo i okazjonalnie wykonujące zawód na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, nie mają obowiązku rejestracji swojej działalności w systemie ubezpieczeń
celem dokonania rozliczeń związanych z czasowym i okazjonalnym wykonywaniem zawodu,
ale są obowiązane poinformować właściwą instytucję ubezpieczeniową o tymczasowym i
okazjonalnym wykonywaniu zawodu przed rozpoczęciem jego wykonywania, a w nagłych wypadkach
- po zakończeniu jego wykonywania.
6.
W przypadku gdy okręgowa rada pielęgniarek i położnych - biorąc pod uwagę długość,
częstotliwość, regularność i ciągłość oraz charakter udzielanych świadczeń zdrowotnych
- uzna, że wykonywanie zawodu nie ma charakteru czasowego i okazjonalnego, informuje
pielęgniarkę lub położną o konieczności uzyskania stwierdzenia prawa wykonywania zawodu.
Art. 25.
Pielęgniarka lub położna o odpowiednio wysokich kwalifikacjach, nieposiadające prawa
wykonywania zawodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale posiadające to prawo
w innym państwie, mogą brać udział w naradzie pielęgniarskiej lub położnych oraz udzielać
świadczeń zdrowotnych wymienionych w art. 4 ust. 1 lub w art. 5 ust. 1, których potrzeba
wynika z narady, jeżeli zostały zaproszone przez:
1)
szpitale lub instytuty badawcze, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych
(Dz. U. Nr 96, poz. 618, z późn. zm.14)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 112, poz. 654 i
Nr 185, poz. 1092 oraz z 2014 r. poz. 1198.);
2)
Naczelną Radę Pielęgniarek i Położnych lub właściwą okręgową radę pielęgniarek i położnych;
3)
pielęgniarkę lub położną posiadającą prawo wykonywania zawodu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, każdorazowo po uzyskaniu zgody właściwej okręgowej rady pielęgniarek i położnych.
Art. 26.
1.
Pielęgniarka lub położna, które nie wykonują zawodu łącznie przez okres dłuższy niż
5 lat w okresie ostatnich 6 lat, a zamierzają podjąć jego wykonywanie, mają obowiązek
zawiadomić o tym właściwą okręgową radę pielęgniarek i położnych i odbyć t …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.