← Polska

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów

W skrócie

To rozporządzenie określa zasady dotyczące specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów w Polsce, w tym wykaz specjalności, programy szkolenia oraz sposób zdawania egzaminów. Ma na celu uregulowanie procesu zdobywania kwalifikacji specjalistycznych w medycynie.

Co reguluje

Kogo dotyczy

Kluczowe punkty

📄 Tekst ustawy
Dziennik Ustaw Nr 213 — 14226 — Poz. 1779 1779 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1) z dnia 20 paêdziernika 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów Na podstawie art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 204, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje: Rozdzia∏ 1 Przepisy ogólne § 1. Rozporzàdzenie okreÊla: 1) wykaz specjalnoÊci lekarskich i lekarsko-dentystycznych; 2) ramowe programy specjalizacji; 3) sposób odbywania specjalizacji; 4) sposób i tryb sk∏adania Paƒstwowego Egzaminu Specjalizacyjnego, zwanego dalej „PES”; 5) warunki, jakie powinna spe∏niaç jednostka organizacyjna prowadzàca specjalizacj´; Rozdzia∏ 3 Ramowe programy specjalizacji lekarskich i lekarsko-dentystycznych § 4. 1. Ustala si´ ramowy program specjalizacji w podstawowych dziedzinach medycyny, zawierajàcy: 1) zakres wymaganej wiedzy teoretycznej i wymaganych umiej´tnoÊci praktycznych, które lekarz jest obowiàzany opanowaç w trakcie specjalizacji, z uwzgl´dnieniem elementów danej dziedziny medycyny oraz dziedzin pokrewnych, w szczególnoÊci elementów farmakologii klinicznej, farmakoekonomiki, onkologii, medycyny paliatywnej, medycyny ratunkowej, promocji zdrowia i zdrowia publicznego; 2) formy i metody pog∏´biania i uzupe∏niania wiedzy teoretycznej oraz nabywania i doskonalenia umiej´tnoÊci praktycznych; 3) okres trwania specjalizacji; 6) warunki i tryb uznawania równowa˝noÊci tytu∏u specjalisty uzyskanego za granicà. 4) formy i metody kontroli wraz z ocenà wiedzy teoretycznej i nabytych umiej´tnoÊci praktycznych; § 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o lekarzu, nale˝y przez to rozumieç równie˝ lekarza dentyst´. 5) zakres praktycznej znajomoÊci co najmniej jednego z nast´pujàcych j´zyków: angielskiego, francuskiego, niemieckiego lub hiszpaƒskiego; Rozdzia∏ 2 Wykaz specjalnoÊci lekarskich i lekarsko-dentystycznych § 3. 1. Ustala si´ wykaz specjalnoÊci: 1) lekarskich: a) w podstawowych dziedzinach medycyny, b) w szczegó∏owych dziedzinach medycyny; 2) lekarsko-dentystycznych w podstawowych dziedzinach medycyny. 2. Wykaz, o którym mowa w ust. 1, okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia. ——————— 1) Minister Zdrowia kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 134, poz. 1439). 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 691, Nr 152, poz. 1266 i Nr 153, poz. 1271, z 2003 r. Nr 90, poz. 845, z 2004 r. Nr 92, poz. 882 i 885, Nr 173, poz. 1808 i Nr 210, poz. 2135 oraz z 2005 r. Nr 94, poz. 788 i Nr 175, poz. 1461. 6) kolejnoÊç sk∏adania poszczególnych cz´Êci PES oraz jego zakres i struktur´. 2. Ustala si´ ramowy program specjalizacji w szczegó∏owych dziedzinach medycyny, zawierajàcy: 1) elementy programu specjalizacji w podstawowych dziedzinach medycyny, o których mowa w ust. 1, § 5 ust. 1, § 6 i 7; 2) okres trwania specjalizacji nie krótszy ni˝ 2 lata, z tym ˝e w przypadku specjalizacji odbywanych przez lekarza posiadajàcego: a) wy∏àcznie specjalizacj´ w zakresie medycyny rodzinnej, którà uzyska∏ albo rozpoczà∏ odbywaç przed dniem 29 kwietnia 1999 r. — d∏u˝szy co najmniej o 2 lata od czasu trwania odpowiedniej specjalizacji, b) wy∏àcznie tytu∏ specjalisty w dziedzinie medycyny rodzinnej uzyskany na podstawie dotychczasowych przepisów albo na podstawie rozporzàdzenia — d∏u˝szy co najmniej o rok od czasu trwania odpowiedniej specjalizacji. § 5. 1. Formy i metody pog∏´biania i uzupe∏niania wiedzy teoretycznej oraz nabywania i doskonalenia Dziennik Ustaw Nr 213 — 14227 — Poz. 1779 umiej´tnoÊci praktycznych, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2, obejmujà w szczególnoÊci: logii, obejmujàcy okres pierwszych 24 miesi´cy odbywania specjalizacji, 1) kurs specjalizacyjny wprowadzajàcy w pierwszym roku odbywania specjalizacji, z wy∏àczeniem lekarzy posiadajàcych I stopieƒ specjalizacji to˝samej ze specjalizacjà aktualnie odbywanà, obejmujàcy w szczególnoÊci: b) w specjalizacji w dziedzinie neonatologii — sta˝ kierunkowy w zakresie pediatrii, obejmujàcy okres pierwszych 30 miesi´cy odbywania specjalizacji, a) podstawy dobrej praktyki lekarskiej, w tym zasady praktyki opartej na rzetelnych i aktualnych publikacjach, b) podstawy farmakoekonomiki, c) formalnoprawne podstawy doskonalenia zawodowego lekarzy, d) podstawy onkologii, e) wprowadzenie do medycyny rodzinnej, f) wprowadzenie do przedmiotów klinicznych obj´tych programem danej specjalizacji; 2) jednolity dla wszystkich specjalnoÊci, z wyjàtkiem specjalizacji w dziedzinie zdrowia publicznego, kurs specjalizacyjny w zakresie zdrowia publicznego — zakoƒczony kolokwium, obejmujàcy w szczególnoÊci nast´pujàce zagadnienia: a) promocj´ zdrowia, b) prawo medyczne, c) bioetyk´, d) organizacj´ i ekonomik´ zdrowia, e) orzecznictwo lekarskie; 3) samokszta∏cenie, w tym napisanie pracy poglàdowej lub opublikowanie w recenzowanym czasopiÊmie medycznym pracy oryginalnej, której temat odpowiada programowi w∏aÊciwej specjalizacji, zwanej dalej „pracà oryginalnà”; 4) szkolenie i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie w ustalonej liczbie okreÊlonych zabiegów lub procedur medycznych: a) wykonywanych z asystà lub pod nadzorem kierownika specjalizacji albo lekarza specjalisty przez niego wyznaczonego — oznaczonych kodem „A”, b) w których lekarz uczestniczy jako pierwsza asysta — oznaczonych kodem „B”, c) w których lekarz uczestniczy jako druga asysta — oznaczonych kodem „C”; 5) sta˝e kierunkowe obejmujàce szczegó∏owo okreÊlony zakres wiedzy teoretycznej i umiej´tnoÊci praktycznych, które lekarz jest obowiàzany zrealizowaç w ramach danego sta˝u, w tym uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie w ustalonej liczbie okreÊlonych zabiegów lub procedur medycznych, o których mowa w pkt 4, a w szczególnoÊci: a) w specjalizacji w dziedzinie audiologii i foniatrii — sta˝ kierunkowy w zakresie otorynolaryngo- c) w specjalizacji w dziedzinach medycyny nuklearnej oraz onkologii klinicznej — sta˝ kierunkowy w zakresie chorób wewn´trznych, obejmujàcy okres pierwszych 24 miesi´cy odbywania specjalizacji, d) w specjalizacji w dziedzinach ortopedii i traumatologii narzàdu ruchu oraz po∏o˝nictwa i ginekologii — sta˝ kierunkowy w zakresie chirurgii ogólnej, obejmujàcy okres pierwszych 12 miesi´cy odbywania specjalizacji, e) w specjalizacji w dziedzinie otorynolaryngologii — sta˝ kierunkowy w zakresie chirurgii ogólnej i w innych odpowiednich dziedzinach chirurgicznych, obejmujàcy okres pierwszych 12 miesi´cy odbywania specjalizacji, f) w specjalizacji w dziedzinach chirurgii klatki piersiowej oraz urologii — sta˝ kierunkowy w zakresie chirurgii ogólnej, obejmujàcy okres pierwszych 24 miesi´cy odbywania specjalizacji, g) w specjalizacji w dziedzinie kardiochirurgii — sta˝ kierunkowy w zakresie chirurgii ogólnej oraz w innych odpowiednich dziedzinach chirurgicznych, obejmujàcy okres pierwszych 24 miesi´cy odbywania specjalizacji, z zastrze˝eniem, ˝e sta˝ kierunkowy w zakresie chirurgii ogólnej nie mo˝e trwaç krócej ni˝ 12 miesi´cy, h) w specjalizacji w dziedzinie chirurgii szcz´kowo-twarzowej — sta˝e kierunkowe w zakresie chirurgii ogólnej, ortopedii i traumatologii narzàdu ruchu oraz otorynolaryngologii, obejmujàce okres pierwszych 12 miesi´cy odbywania specjalizacji, a w przypadku lekarza posiadajàcego wy∏àcznie prawo wykonywania zawodu lekarza — równie˝ w zakresie chirurgii stomatologicznej, ortodoncji, stomatologii dzieci´cej i protetyki stomatologicznej, obejmujàce okres 8 miesi´cy odbywania specjalizacji, natomiast w przypadku lekarza posiadajàcego wy∏àcznie prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty — równie˝ w zakresie chorób wewn´trznych, chirurgii dzieci´cej, intensywnej terapii i medycyny ratunkowej, psychiatrii, diagnostyki laboratoryjnej i transfuzjologii, obejmujàce okres 11 miesi´cy odbywania specjalizacji, i) w specjalizacji w dziedzinach: chirurgii stomatologicznej, ortodoncji, periodontologii, protetyki stomatologicznej, stomatologii dzieci´cej oraz stomatologii zachowawczej z endodoncjà — sta˝e kierunkowe w zakresie innych ni˝ dana specjalnoÊç dziedzin stomatologii, obejmujàce okres co najmniej 12 miesi´cy odbywania specjalizacji; Dziennik Ustaw Nr 213 — 14228 — 6) pe∏nienie dy˝urów medycznych, które lekarz jest obowiàzany pe∏niç w czasie realizacji programu odpowiedniej specjalizacji, w liczbie okreÊlonej w tym programie, nie mniej ni˝ 3 dy˝ury w miesiàcu. 2. Program kursu specjalizacyjnego w zakresie zdrowia publicznego ustala zespó∏ ekspertów, o którym mowa w § 9 ust. 1, i zatwierdza minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia. § 6. Okres trwania specjalizacji jest: 1) w dziedzinach: periodontologia, stomatologia dzieci´ca i stomatologia zachowawcza z endodoncjà — nie krótszy ni˝ 3 lata, a w przypadku lekarzy dentystów posiadajàcych specjalizacj´ I stopnia w zakresie stomatologii ogólnej lub odpowiednià specjalizacj´ II stopnia albo tytu∏ specjalisty w innej dziedzinie stomatologii — nie krótszy ni˝ 2 lata; 2) w dziedzinach: medycyna rodzinna, zdrowie publiczne oraz chirurgia stomatologiczna, ortodoncja, protetyka stomatologiczna — nie krótszy ni˝ 4 lata, a w przypadku lekarzy albo lekarzy dentystów posiadajàcych odpowiednià specjalizacj´ I stopnia lub specjalizacj´ I i II stopnia lub tytu∏ specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny — nie krótszy ni˝ 3 lata; 3) w dziedzinach: anestezjologia i intensywna terapia, chirurgia dzieci´ca, chirurgia klatki piersiowej, chirurgia ogólna, kardiochirurgia, neurochirurgia, ortopedia i traumatologia narzàdu ruchu, otorynolaryngologia, po∏o˝nictwo i ginekologia, urologia — nie krótszy ni˝ 6 lat, a w przypadku lekarzy posiadajàcych odpowiednià specjalizacj´ I stopnia — nie krótszy ni˝ 4 lata, natomiast w przypadku lekarzy posiadajàcych odpowiednià specjalizacj´ I i II stopnia lub tytu∏ specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny — nie krótszy ni˝ 3 lata; 4) w dziedzinie chirurgia szcz´kowo-twarzowa — nie krótszy ni˝ 6 lat, natomiast je˝eli lekarz posiada jednoczeÊnie prawo wykonywania zawodu lekarza i prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty albo odpowiednià specjalizacj´ I stopnia — nie krótszy ni˝ 5 lat, a w przypadku lekarza posiadajàcego odpowiednià specjalizacj´ II stopnia lub tytu∏ specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny — nie krótszy ni˝ 4 lata; Poz. 1779 1) z∏o˝enie kolokwiów czàstkowych z zakresu wiedzy teoretycznej i zaliczanie sprawdzianów z umiej´tnoÊci praktycznych potwierdzonych wykonanymi samodzielnie przez lekarza zabiegami i procedurami medycznymi; 2) z∏o˝enie kolokwium z zakresu wiedzy teoretycznej i zaliczenie sprawdzianu z umiej´tnoÊci praktycznych potwierdzonych wykonanymi samodzielnie przez lekarza zabiegami i procedurami medycznymi, obj´tych programem sta˝u kierunkowego; 3) z∏o˝enie sprawdzianu z zakresu okreÊlonego programem kursu szkoleniowego; 4) ocen´ z∏o˝onych opracowaƒ teoretycznych, pracy poglàdowej lub pracy oryginalnej. § 8. 1. Praktyczna znajomoÊç j´zyków, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 5, umo˝liwia wykazanie si´ umiej´tnoÊcià: 1) rozumienia tekstu pisanego, w szczególnoÊci dotyczàcego literatury fachowej i piÊmiennictwa lekarskiego; 2) porozumienia si´ z pacjentem, lekarzami i przedstawicielami innych zawodów medycznych; 3) pisania zgodnie z zasadami ortografii tekstów medycznych, w szczególnoÊci opinii i orzeczeƒ lekarskich. 2. Praktyczna znajomoÊç j´zyka, o której mowa w ust. 1, powinna byç potwierdzona zaliczeniem w Studium J´zyków Obcych uczelni medycznej albo uczelni prowadzàcej dzia∏alnoÊç dydaktycznà i badawczà w dziedzinie nauk medycznych. § 9. 1. Program specjalizacji opracowuje i aktualizuje zespó∏ ekspertów powo∏any przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia. Program specjalizacji opiniuje Naczelna Rada Lekarska, zwana dalej „NRL”, redaguje Centrum Medyczne Kszta∏cenia Podyplomowego, zwane dalej „CMKP”, i zatwierdza minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia. 5) w zakresie pozosta∏ych specjalnoÊci — nie krótszy ni˝ 5 lat, a w przypadku lekarzy posiadajàcych odpowiednià specjalizacj´ I stopnia lub specjalizacj´ I i II stopnia albo tytu∏ specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny — nie krótszy ni˝ 3 lata; 2. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia powo∏uje zespó∏ ekspertów, o którym mowa w ust. 1, na wniosek Dyrektora CMKP, spoÊród lekarzy posiadajàcych specjalizacj´ w dziedzinie medycyny, dla której ma byç opracowany program specjalizacji, lub w dziedzinach pokrewnych, w szczególnoÊci spoÊród osób zg∏oszonych przez konsultanta krajowego danej dziedziny medycyny oraz konsultantów krajowych dziedzin pokrewnych, stowarzyszenia lekarskie, zwane dalej „towarzystwami naukowymi”, CMKP oraz NRL. 6) w przypadku lekarzy posiadajàcych specjalizacj´ II stopnia lub tytu∏ specjalisty w podstawowej dziedzinie medycyny, pokrewnej dziedzinie medycyny, w której lekarz ma odbywaç specjalizacj´ — nie krótszy ni˝ 3 lata. 3. Na przewodniczàcego zespo∏u ekspertów, o którym mowa w ust. 1, minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia powo∏uje konsultanta krajowego w dziedzinie medycyny, dla której ma byç opracowany program specjalizacji. § 7. Sprawdzanie wiedzy teoretycznej i nabytych umiej´tnoÊci praktycznych, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 4, obejmuje w szczególnoÊci: 4. CMKP koordynuje i organizuje dzia∏ania zwiàzane z opracowaniem oraz aktualizacjà programów specjalizacji. Dziennik Ustaw Nr 213 — 14229 — Poz. 1779 5. CMKP podaje do wiadomoÊci zatwierdzone programy specjalizacji, w formie publikacji i informacji na stronie internetowej CMKP. 3) zapewnia warunki merytoryczne i organizacyjne, umo˝liwiajàce realizacj´ programu specjalizacji okreÊlonej liczbie lekarzy; § 10. 1. Program specjalizacji w podstawowej dziedzinie medycyny w przypadku lekarza posiadajàcego specjalizacj´ I stopnia lub I i II stopnia lub tytu∏ specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny powinien uwzgl´dniaç zakres wiedzy teoretycznej lub umiej´tnoÊci praktycznych lekarza oraz okres odbytej specjalizacji. 4) powo∏a∏a komisje sprawujàce nadzór lub zapewnia pe∏nienie nadzoru w ramach istniejàcej struktury organizacyjnej: 2. Program specjalizacji w dziedzinach: balneologii i medycyny fizykalnej, geriatrii, medycyny paliatywnej i transfuzjologii w przypadku lekarza, który posiada wy∏àcznie specjalizacj´ lub tytu∏ specjalisty w dziedzinie medycyny rodzinnej, uwzgl´dnia zakres wiedzy teoretycznej i umiej´tnoÊci praktycznych lekarza oraz okres odbytej specjalizacji, z uwzgl´dnieniem § 4 ust. 2 pkt 2. Rozdzia∏ 4 Warunki, jakim powinny odpowiadaç jednostki organizacyjne prowadzàce specjalizacje § 11. 1. Specjalizacja mo˝e byç prowadzona przez jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 19: 1) ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, zwanej dalej „ustawà”, po uzyskaniu przez te jednostki wpisu na list´ prowadzonà przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia, 2) ust. 1 pkt 3 ustawy, po uzyskaniu wpisu do rejestru podmiotów prowadzàcych kszta∏cenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów — je˝eli spe∏niajà warunki okreÊlone w ust. 2. 2. Jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 1, ubiegajàca si´ o prowadzenie specjalizacji jest obowiàzana spe∏niaç nast´pujàce warunki: 1) jest jednostkà, której dzia∏alnoÊç odpowiada profilowi prowadzonej specjalizacji, albo ma w swojej strukturze organizacyjnej oddzia∏y szpitalne lub inne komórki organizacyjne o profilu odpowiadajàcym prowadzonej specjalizacji, a je˝eli zamierza prowadziç specjalizacj´ w dziedzinie: a) medycyna rodzinna: — regionalny oÊrodek kszta∏cenia lekarza rodzinnego albo — oÊrodek kszta∏cenia lekarza rodzinnego, a) w przypadku szpitali — nad jakoÊcià dzia∏alnoÊci dydaktycznej i leczniczej, a w szczególnoÊci nad: — kszta∏ceniem podyplomowym lekarzy, — analizà skutecznoÊci leczenia, — analizà przyczyn zgonów, — zaka˝eniami szpitalnymi, b) w przypadku innych jednostek organizacyjnych — nad jakoÊcià dzia∏alnoÊci dydaktycznej w zakresie kszta∏cenia podyplomowego lekarzy lub lekarzy dentystów; 5) zatrudnia lub posiada zatrudnionych na stanowisku s∏u˝bowym w oddzia∏ach szpitalnych lub w komórkach organizacyjnych, o których mowa w pkt 1: a) co najmniej dwóch lekarzy z tytu∏em specjalisty lub z drugim stopniem specjalizacji w odpowiedniej dziedzinie medycyny lub b) co najmniej dwóch lekarzy z tytu∏em specjalisty lub drugim stopniem specjalizacji w dziedzinie pokrewnej — w przypadku specjalnoÊci, dla których przepisy obowiàzujàce przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia Ministra Zdrowia i Opieki Spo∏ecznej z dnia 25 marca 1999 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów (Dz. U. Nr 31, poz. 302 i Nr 61, poz. 676 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 84) nie przewidywa∏y uzyskania II stopnia specjalizacji lub tytu∏u specjalisty, lub c) co najmniej jednego lekarza z tytu∏em specjalisty lub drugim stopniem specjalizacji w odpowiedniej dziedzinie stomatologii — w przypadku jednostek organizacyjnych lub komórek organizacyjnych realizujàcych specjalizacj´ w dziedzinach stomatologii, z wyjàtkiem chirurgii szcz´kowo-twarzowej; d) co najmniej jednego lekarza z tytu∏em specjalisty lub drugim stopniem specjalizacji w dziedzinie farmakologii klinicznej, w przypadku specjalizacji w dziedzinie farmakologii klinicznej; 6) zapewnia: b) zdrowie publiczne — oÊrodek kszta∏cenia lekarzy w zakresie zdrowia publicznego; a) pe∏nienie obowiàzków kierowników specjalizacji przez lekarzy: 2) jest szpitalem klinicznym oraz zawar∏a umowy o prowadzenie odpowiedniej specjalizacji z w∏aÊciwymi jednostkami organizacyjnymi szkó∏ wy˝szych lub jednostkami badawczo-rozwojowymi, je˝eli zamierza prowadziç specjalizacj´ w dziedzinie: farmakologia kliniczna, immunologia kliniczna, medycyna sàdowa, mikrobiologia lekarska i patomorfologia; — posiadajàcych specjalizacj´ lub tytu∏ specjalisty w dziedzinie medycyny rodzinnej prowadzàcych indywidualne specjalistyczne praktyki lekarza rodzinnego lub udzielajàcych Êwiadczeƒ zdrowotnych w ramach grupowej praktyki lekarskiej albo — zatrudnionych w zak∏adach opieki zdrowotnej w poradniach lekarza rodzinnego lub po- Dziennik Ustaw Nr 213 — 14230 — Poz. 1779 radniach udzielajàcych Êwiadczeƒ zdrowotnych w zakresie kompetencji lekarza rodzinnego, 3. Sta˝e kierunkowe mogà byç prowadzone przez jednostki organizacyjne spe∏niajàce warunki, o których mowa w ust. 2: b) prowadzenie szkolenia specjalizacyjnego przez lekarzy posiadajàcych II stopieƒ specjalizacji lub tytu∏ specjalisty w dziedzinach medycyny okreÊlonych programem specjalizacji w zakresie medycyny rodzinnej, zatrudnionych w poradniach specjalistycznych zak∏adów opieki zdrowotnej lub prowadzàcych indywidualnà specjalistycznà praktyk´ lekarskà w tej dziedzinie medycyny, je˝eli jest jednostkà organizacyjnà posiadajàcà w swojej strukturze oÊrodek kszta∏cenia lekarza rodzinnego; 1) po uzyskaniu wpisu na list´ podmiotów prowadzàcych sta˝ kierunkowy, prowadzonà przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia — w przypadku jednostek, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy; 7) zapewnia pe∏nienie obowiàzków kierownika specjalizacji przez lekarzy posiadajàcych II stopieƒ specjalizacji w zakresie epidemiologii, organizacji ochrony zdrowia, je˝eli jest jednostkà organizacyjnà posiadajàcà w swojej strukturze oÊrodek kszta∏cenia lekarzy w zakresie zdrowia publicznego; 8) ma w swojej strukturze organizacyjnej oddzia∏ anestezjologii i intensywnej terapii, je˝eli jest szpitalem i zamierza prowadziç specjalizacj´ w dziedzinie medycyny, w której wykonywane sà zabiegi operacyjne lub inne zabiegi, lub procedury medyczne wykonywane w znieczuleniu ogólnym, albo je˝eli wymóg ten jest okreÊlony jako niezb´dny do realizacji programu w danej specjalizacji; 9) posiada sprz´t i aparatur´ medycznà niezb´dne do realizacji zadaƒ okreÊlonych programem specjalizacji; 10) udziela Êwiadczeƒ zdrowotnych odpowiedniego rodzaju, w odpowiednim zakresie i liczbie, umo˝liwiajàcych zrealizowanie programu specjalizacji okreÊlonej liczbie lekarzy; 11) posiada odpowiedni sprz´t dydaktyczny i posiada albo zapewnia baz´ dydaktycznà, niezb´dne do realizacji programu specjalizacji; 12) udziela ca∏odobowych Êwiadczeƒ zdrowotnych osobom hospitalizowanym i niewymagajàcym hospitalizacji, w stanach zagro˝enia zdrowia i ˝ycia oraz w innych przypadkach niecierpiàcych zw∏oki, je˝eli jest zak∏adem opieki zdrowotnej i zamierza prowadziç specjalizacj´ w dziedzinie medycyny wymagajàcej pe∏nienia dy˝urów medycznych; 13) zapewnia lekarzom odbywajàcym specjalizacj´ pe∏nienie dy˝urów medycznych w liczbie okreÊlonej programem danej specjalizacji; 14) zawar∏a porozumienie z podmiotami, o których mowa w ust. 3, w celu umo˝liwienia zrealizowania przez lekarza sta˝y kierunkowych okreÊlonych programem specjalizacji, których realizacji nie mo˝e zapewniç w ramach swojej struktury organizacyjnej; 15) uzyska∏a opini´ konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie medycyny o spe∏nieniu warunków, o których mowa w pkt 1—14. 2) po uzyskaniu wpisu do rejestru podmiotów prowadzàcych kszta∏cenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów — w przypadku jednostek, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy. 4. Jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 albo 2 ustawy, albo podmiot prowadzàcy rejestr podmiotów prowadzàcych kszta∏cenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów w przypadku jednostki, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy, na wniosek tej jednostki, przedstawia CMKP, w celu uzyskania opinii powo∏anego przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia zespo∏u ekspertów o spe∏nieniu przez jednostk´ warunków, o których mowa w ust. 2, informacj´ zawierajàcà dane i opini´ okreÊlone w ust. 2 oraz dane o podmiotach, o których mowa w ust. 3. 5. W sk∏ad zespo∏u ekspertów, o którym mowa w ust. 4, minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia powo∏uje pi´ciu lekarzy specjalistów w danej dziedzinie medycyny lub w dziedzinie pokrewnej: 1) przewodniczàcego zespo∏u — lekarza zaproponowanego przez konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny; 2) 4 cz∏onków zespo∏u: a) 2 — spoÊród osób zaproponowanych przez konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny, b) 1 — spoÊród osób zaproponowanych przez towarzystwo naukowe, c) 1 — spoÊród osób zaproponowanych przez NRL. 6. Zespó∏ ekspertów, o którym mowa w ust. 4, zbiera si´ w miar´ potrzeby nie cz´Êciej ni˝ raz na kwarta∏ celem wydania opinii o spe∏nieniu przez jednostk´ warunków, o których mowa w ust. 2. 7. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia, na podstawie przedstawionej przez Dyrektora CMKP opinii zespo∏u ekspertów, o którym mowa w ust. 4, dokonuje wpisu jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 albo 2 ustawy, na list´, o której mowa w ust. 1 pkt 1 oraz w ust. 3 pkt 1, i okreÊla maksymalnà liczb´ miejsc szkoleniowych w zakresie danej specjalizacji dla lekarzy mogàcych odbywaç t´ specjalizacj´ w komórce organizacyjnej wchodzàcej w jej sk∏ad. W przypadku jednostki, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy, Dyrektor CMKP informacj´ i opini´ zespo∏u ekspertów, o którym mowa w ust. 4, przekazuje niezw∏ocznie podmiotowi prowadzàcemu rejestr podmiotów prowadzàcych kszta∏cenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów. Dziennik Ustaw Nr 213 — 14231 — 8. Przed wpisaniem albo odmowà wpisu jednostki na list´, o której mowa w ust. 1, minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia mo˝e zwróciç si´ do konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny o wydanie dodatkowej opinii, na podstawie której mo˝e wpisaç jednostk´ na t´ list´ albo odmówiç wpisu. 9. Przepis ust. 8 stosuje si´ odpowiednio do podmiotu prowadzàcego rejestr podmiotów prowadzàcych kszta∏cenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów w przypadku jednostek, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy. 10. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia, dokonujàc wpisu na list´ podmiotów prowadzàcych sta˝ kierunkowy, okreÊla maksymalnà liczb´ miejsc szkoleniowych dla lekarzy odbywajàcych sta˝ kierunkowy w tych podmiotach. Przepisy ust. 4—7 stosuje si´ odpowiednio. W przypadku jednostek, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy, maksymalnà liczb´ miejsc szkoleniowych dla lekarzy odbywajàcych sta˝ kierunkowy w tych jednostkach okreÊla podmiot prowadzàcy rejestr podmiotów prowadzàcych kszta∏cenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów. 11. Aktualne listy, o których mowa w ust. 1 i 3, minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia publikuje na stronie internetowej Ministerstwa Zdrowia. 12. W przypadku zmiany formy prawnej jednostki organizacyjnej wpisanej na list´, o której mowa w ust. 1, albo jej reorganizacji jednostka ta mo˝e prowadziç specjalizacj´ lub sta˝ kierunkowy, je˝eli po zmianie formy prawnej jednostka ta z∏o˝y oÊwiadczenie do Wojewódzkiego Centrum Zdrowia Publicznego, zwanego dalej „WCZP”, o spe∏nianiu wymagaƒ okreÊlonych w ust. 2. 13. Jednostka, o której mowa w ust. 1, niezw∏ocznie po zmianie formy prawnej wyst´puje do CMKP o wydanie opinii, o której mowa w ust. 4. 14. W przypadku negatywnej opinii zespo∏u ekspertów, o którym mowa w ust. 4, wydanej jednostce, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 albo 2 ustawy, minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia wykreÊla jednostk´ organizacyjnà z listy, o której mowa w ust. 1. 15. Jednostka, o której mowa w ust. 1 i 3, w przypadku gdy przestaje spe∏niaç warunki niezb´dne do uzyskania wpisu na list´, o której mowa w ust. 1 i 3, powiadamia niezw∏ocznie o tym fakcie WCZP i CMKP, a jednostka, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy, ponadto powiadamia niezw∏ocznie podmiot prowadzàcy rejestr podmiotów prowadzàcych kszta∏cenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów. 16. Maksymalna liczba miejsc szkoleniowych, o której mowa w ust. 7, ulega zmniejszeniu w zakresie danej specjalizacji w przypadku nieprzyj´cia lekarza skierowanego do odbywania specjalizacji w trybie, o którym mowa w § 22 ust. 6 pkt 1, przez jednostk´, o której mowa w § 22 ust. 7, odpowiednio do liczby nieprzyj´tych osób. Poz. 1779 § 12. 1. Kursy szkoleniowe obj´te programem danej specjalizacji mogà byç prowadzone przez jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 19 ust. 1 ustawy, po uzyskaniu pozytywnej opinii konsultanta krajowego w odpowiedniej dziedzinie medycyny oraz: 1) wpisu na list´ prowadzonà przez CMKP, o której mowa w ust. 5 — w przypadku jednostek, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy; 2) po uzyskaniu pozytywnej opinii CMKP, wydanej na podstawie danych, o których mowa w ust. 2 lub 3 — w przypadku jednostek, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy. 2. Podmiot zamierzajàcy prowadziç kurs szkoleniowy obj´ty programem danej specjalizacji przedstawia CMKP, w terminie do dnia 15 listopada ka˝dego roku, informacje zawierajàce dane obejmujàce: 1) nazw´ i siedzib´ jednostki organizacyjnej lub imi´, nazwisko i adres osoby fizycznej zamierzajàcej prowadziç kurs; 2) imi´ i nazwisko oraz kwalifikacje zawodowe osoby majàcej byç kierownikiem kursu; 3) zakres i sposób organizacji szkolenia; 4) tryb szkolenia; 5) program kursu szkoleniowego okreÊlajàcy: a) cel szkolenia, b) wymagane kwalifikacje uczestników kursu, c) okres i sposób realizacji programu szkolenia, d) zakres tematyczny oraz treÊç szkolenia teoretycznego i praktycznego; 6) regulamin kursu szkoleniowego okreÊlajàcy: a) sposób organizacji szkolenia, b) zasady i sposób naboru uczestników, c) wzór karty przebiegu szkolenia, d) prawa i obowiàzki uczestników szkolenia, e) zakres obowiàzków wyk∏adowców i innych prowadzàcych szkolenie teoretyczne i zaj´cia praktyczne, f) sposób sprawdzania nabytej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych, g) sposób oceny organizacji i przebiegu szkolenia przez uczestników kursu; 7) charakterystyk´ bazy dydaktycznej i szkolenia praktycznego; 8) kwalifikacje kadry dydaktycznej; 9) termin, miejsce oraz liczb´ osób mogàcych uczestniczyç w kursie. 3. W przypadku kursów szkoleniowych, o których mowa w ust. 2, trwajàcych nie d∏u˝ej ni˝ 5 dni, podmiot zamierzajàcy prowadziç ten kurs zg∏asza corocznie CMKP, w terminie do dnia 15 listopada roku poprzedzajàcego rozpocz´cie kursu, nast´pujàce informacje: 1) nazw´ i siedzib´ jednostki organizacyjnej lub imi´, nazwisko i adres osoby fizycznej zamierzajàcej prowadziç kurs; Dziennik Ustaw Nr 213 — 14232 — 2) imi´ i nazwisko oraz kwalifikacje zawodowe osoby majàcej byç kierownikiem kursu; 3) program kursu szkoleniowego okreÊlajàcy: a) cel szkolenia, b) wymagane kwalifikacje uczestników kursu, c) zakres tematyczny i treÊç szkolenia teoretycznego i praktycznego; 4) sposób sprawdzenia nabytej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych; 5) sposób oceny organizacji i przebiegu szkolenia przez uczestników kursu; 6) termin, miejsce oraz liczb´ osób mogàcych uczestniczyç w kursie. 4. CMKP koordynuje organizacj´ kursów zgodnie z wymogami odpowiednich specjalizacji oraz liczbà i rozmieszczeniem regionalnym lekarzy odbywajàcych specjalizacj´ w poszczególnych dziedzinach medycyny. 5. CMKP publikuje, w terminie do dnia 31 grudnia ka˝dego roku, na stronie internetowej CMKP, list´ podmiotów prowadzàcych okreÊlonego rodzaju kurs szkoleniowy obj´ty programem specjalizacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1. Rozdzia∏ 5 Specjalizacja § 13. 1. Lekarz w tym samym czasie mo˝e odbywaç tylko jednà specjalizacj´. 2. Lekarz odbywa specjalizacj´ zgodnie z programem specjalizacji. 3. Lekarz odbywajàcy specjalizacj´ jest obowiàzany do zrealizowania wszystkich elementów programu specjalizacji danej specjalnoÊci, z zastrze˝eniem § 26 ust. 4. 4. SpecjalnoÊci, w których lekarz posiadajàcy odpowiednià specjalizacj´ I lub I i II stopnia lub tytu∏ specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny mo˝e uzyskaç tytu∏ specjalisty w okreÊlonej podstawowej dziedzinie medycyny po odbyciu specjalizacji zgodnie z programem, o którym mowa w ust. 2, okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia. 5. SpecjalnoÊci, w których lekarz posiadajàcy odpowiednià specjalizacj´ II stopnia lub specjalizacj´ w zakresie medycyny rodzinnej mo˝e uzyskaç tytu∏ specjalisty w okreÊlonej szczegó∏owej dziedzinie medycyny albo lekarz posiadajàcy tytu∏ specjalisty w odpowiedniej podstawowej dziedzinie medycyny mo˝e uzyskaç tytu∏ specjalisty w okreÊlonej szczegó∏owej dziedzinie medycyny, okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia. § 14. 1. Lekarz mo˝e odbywaç specjalizacj´ na podstawie umowy o prac´, w pe∏nym wymiarze czasu pracy, zawartej z jednostkà organizacyjnà prowadzàcà Poz. 1779 specjalizacj´ na czas okreÊlony, w celu doskonalenia zawodowego, obejmujàcego realizacj´ programu specjalizacji, zwanej dalej „rezydenturà”. 2. Lekarz mo˝e równie˝ odbywaç specjalizacj´ w ramach: 1) umowy o prac´, zawartej na czas nieokreÊlony lub okreÊlony okresem trwania specjalizacji z jednostkà organizacyjnà prowadzàcà specjalizacj´; 2) p∏atnego urlopu szkoleniowego udzielanego pracownikowi na czas trwania okreÊlonej specjalizacji na podstawie odr´bnych przepisów; 3) poszerzenia zaj´ç programowych dziennych studiów doktoranckich o program specjalizacji zgodny z kierunkiem tych studiów i udzielonego urlopu szkoleniowego lub urlopu bezp∏atnego, a po ukoƒczeniu tych studiów — w trybie okreÊlonym w pkt 1, 2, 4 lub 5; 4) umowy o prac´, zawartej na czas nieokreÊlony, z jednostkà organizacyjnà innà ni˝ wymieniona w § 11 ust. 1, zapewniajàcà realizacj´ cz´Êci programu specjalizacji w zakresie form, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 3, 4 i 6, i w ramach p∏atnych urlopów szkoleniowych udzielanych pracownikowi na czas niezb´dny do zrealizowania pozosta∏ej cz´Êci programu specjalizacji w jednostce organizacyjnej prowadzàcej specjalizacj´ lub odpowiednio prowadzàcej sta˝ kierunkowy; 5) umowy cywilnoprawnej o szkolenie specjalizacyjne, zawartej z jednostkà organizacyjnà prowadzàcà specjalizacj´; jednostka organizacyjna prowadzàca specjalizacj´ nie pobiera od lekarza op∏at za to szkolenie. 3. Lekarz uczestnik dziennych studiów doktoranckich nie mo˝e odbywaç specjalizacji w ramach rezydentury. 4. Lekarz cudzoziemiec zamierzajàcy wykonywaç lub wykonujàcy zawód na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wy∏àcznie w celu odbycia szkolenia podyplomowego lub uzyskania stopnia naukowego, posiadajàcy wiz´ pobytowà lub zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, po uzyskaniu zgody ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia, mo˝e odbywaç specjalizacj´ na zasadach okreÊlonych w przepisach o odbywaniu studiów i uczestniczeniu w badaniach naukowych i szkoleniach przez osoby nieb´dàce obywatelami polskimi oraz o zasadach odp∏atnoÊci za te studia i szkolenia. 5. Lekarz cudzoziemiec posiadajàcy prawo wykonywania zawodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przyznane na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy odbywa specjalizacj´ na zasadach obowiàzujàcych obywateli polskich. § 15. 1. Lekarz odbywa specjalizacj´ przez ca∏y okres jej trwania w czasie równym czasowi pracy lekarza zatrudnionego w zak∏adzie opieki zdrowotnej, o którym mowa w art. 32g ustawy z dnia 30 sierpnia Dziennik Ustaw Nr 213 — 14233 — Poz. 1779 1991 r. o zak∏adach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408, z póên. zm.3)). ∏ecznego w razie choroby i macierzyƒstwa (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 267); 2. Lekarzowi pe∏niàcemu dy˝ur medyczny w ramach realizacji programu danej specjalizacji przys∏uguje wynagrodzenie: 2) urlopu bezp∏atnego udzielonego przez pracodawc´ na czas nie d∏u˝szy ni˝ 3 miesiàce w okresie trwania specjalizacji; 1) na podstawie umowy o prac´, je˝eli lekarz odbywa specjalizacj´ odpowiednio w trybie, o którym mowa w § 14 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 i 4, albo 3) w przypadkach okreÊlonych w art. 176—179, 185, 187 i 188 Kodeksu pracy. 2) na podstawie umowy o pe∏nienie dy˝urów, w okreÊlonej liczbie, z jednostkà organizacyjnà prowadzàcà specjalizacj´ lub sta˝ kierunkowy, je˝eli lekarz odbywa specjalizacj´ odpowiednio w trybie, o którym mowa w § 14 ust. 2 pkt 2, 3 i 5, albo na zasadach, o których mowa w § 14 ust. 4, albo odbywa sta˝ szkoleniowy lub kierunkowy w tej jednostce w ramach urlopu szkoleniowego. § 16. 1. Okres trwania specjalizacji odbywanej na zasadach, o których mowa w § 14 ust. 2 albo 4, mo˝e byç przed∏u˝ony nie wi´cej ni˝ o po∏ow´ okresu trwania specjalizacji, z zastrze˝eniem ust. 2 i 3. 2. Okres trwania specjalizacji odbywanej na zasadach, o których mowa w § 14 ust. 2, mo˝e byç dodatkowo przed∏u˝ony o okres udzielonego lekarzowi przez pracodawc´ urlopu wychowawczego na zasadach okreÊlonych w odr´bnych przepisach. 3. Okres trwania specjalizacji odbywanej na zasadach, o których mowa w § 14 ust. 2 i 4, ulega przed∏u˝eniu o okres oczekiwania na miejsce szkoleniowe w innej jednostce, je˝eli jednostka szkolàca przestaje spe∏niaç wymagania okreÊlone w § 11 ust. 2. § 17. 1. Umowa o prac´ w ramach rezydentury zawierana jest na podstawie skierowania, o którym mowa w § 22 ust. 5 pkt 1. 2. Okres, na jaki zawierana jest umowa o prac´ w ramach rezydentury, odpowiada okresowi trwania specjalizacji. 3. Okres trwania specjalizacji w ramach rezydentury ulega przed∏u˝eniu o czas: 1) niezdolnoÊci do pracy, w przypadkach przewidzianych w art. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o Êwiadczeniach pieni´˝nych z ubezpieczenia spo——————— 3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1115, z 1999 r. Nr 28, poz. 255 i 256 i Nr 84, poz. 935, z 2000 r. Nr 3, poz. 28, Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 84, poz. 948, Nr 114, poz. 1193 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 5, poz. 45, Nr 88, poz. 961, Nr 100, poz. 1083, Nr 111, poz. 1193, Nr 113, poz. 1207, Nr 126, poz. 1382, 1383 i 1384 i Nr 128, poz. 1407, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 45, poz. 391, Nr 124, poz. 1151 i 1152, Nr 171, poz. 1663, Nr 213, poz. 2081 i Nr 223, poz. 2215, z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 i Nr 169, poz. 1420. 4. Przed∏u˝enie okresu trwania specjalizacji w ramach rezydentury ∏àcznie nie mo˝e byç d∏u˝sze ni˝ o rok, z zastrze˝eniem ust. 5. 5. Okres trwania specjalizacji w ramach rezydentury mo˝e ulec dodatkowo przed∏u˝eniu o czas: 1) udzielonego przez pracodawc´ urlopu wychowawczego na zasadach okreÊlonych w odr´bnych przepisach, nie d∏u˝szy jednak ni˝ o rok; 2) urlopu bezp∏atnego, nie d∏u˝szego ni˝ rok, udzielonego przez pracodawc´ w celu odbycia sta˝u zagranicznego zgodnego z programem odbywanej specjalizacji, po uzyskaniu zgody kierownika specjalizacji — w przypadku nieuzyskania zgody ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia na uznanie tego sta˝u za równowa˝ny ze zrealizowaniem odpowiedniej cz´Êci programu specjalizacji, z zastrze˝eniem § 26 ust. 4—6; 3) oczekiwania na miejsce szkoleniowe w innej jednostce, je˝eli macierzysta jednostka szkolàca przestaje spe∏niaç wymagania okreÊlone w § 11 ust. 2, na skutek czego zostaje rozwiàzana umowa o prac´. 6. W przypadku przed∏u˝enia okresu trwania specjalizacji w ramach rezydentury, o którym mowa w ust. 3 i 5, jednostka organizacyjna prowadzàca specjalizacj´ zawiera z lekarzem umow´ o prac´ na czas okreÊlony, odpowiadajàcy sumie okresów przed∏u˝ajàcych specjalizacj´. 7. Umowa o prac´ w ramach rezydentury zawierana jest odpowiednio z dniem 1 marca albo 1 sierpnia ka˝dego roku, z zastrze˝eniem § 22 ust. 6 oraz § 28 ust. 1 pkt 3. 8. W przypadku rozwiàzania umowy o prac´ w ramach rezydentury przed ukoƒczeniem specjalizacji, lekarz powinien kontynuowaç odbywanie tej specjalizacji w trybie okreÊlonym w § 14 ust. 2, z zastrze˝eniem § 28 ust. 1 pkt 1, 2 i 5. 9. Lekarz, który uzyska∏ tytu∏ specjalisty w podstawowej lub szczegó∏owej dziedzinie medycyny w ramach rezydentury, nie mo˝e ubiegaç si´ ponownie o odbywanie innej specjalizacji, odpowiednio w podstawowej lub szczegó∏owej dziedzinie medycyny, w tym trybie. 10. Lekarzowi odbywajàcemu specjalizacj´ w trybie § 14 ust. 2: 1) z którym zosta∏a rozwiàzana umowa o prac´, z wyjàtkiem rozwiàzania umowy w trybie art. 52 § 1 Kodeksu pracy, albo Dziennik Ustaw Nr 213 — 14234 — 2) który ukoƒczy∏ studia doktoranckie — a do zakoƒczenia specjalizacji pozosta∏o mu nie wi´cej ni˝ 1/3 okresu jej odbywania, minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia mo˝e przyznaç na ten okres, na wniosek kierownika specjalizacji, etat rezydencki w celu dokoƒczenia specjalizacji — w ramach posiadanych Êrodków na rezydentury. 11. Do wniosku kierownika specjalizacji, o którym mowa w ust. 10, do∏àcza si´ kopie dokumentów potwierdzajàcych okolicznoÊci okreÊlone w tym przepisie, a w szczególnoÊci kart´ szkolenia specjalizacyjnego, zaÊwiadczenie o ukoƒczeniu studiów doktoranckich, dokument potwierdzajàcy rozwiàzanie stosunku pracy, o którym mowa w ust. 10 pkt 1, poÊwiadczenie zatrudnienia w jednostce prowadzàcej specjalizacj´ lub oddelegowania do tej jednostki. § 18. 1. Lekarz mo˝e rozpoczàç specjalizacj´ w wybranej specjalnoÊci, je˝eli posiada prawo wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i zosta∏ zakwalifikowany do jej odbywania w wyniku post´powania kwalifikacyjnego, a w przypadku lekarza cudzoziemca, o którym mowa w § 14 ust. 4, je˝eli uzyska∏ zgod´ ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia na odbywanie danej specjalizacji oraz posiada prawo wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przyznane na podstawie art. 7 ust. 1a ustawy. 2. W celu przystàpienia do post´powania kwalifikacyjnego lekarz sk∏ada wniosek o rozpocz´cie specjalizacji w danej dziedzinie medycyny do WCZP, na którego obszarze zamierza odbywaç specjalizacj´, w terminie do dnia 30 kwietnia lub do dnia 30 listopada ka˝dego roku. 3. W celu uzyskania zgody, o której mowa w § 14 ust. 4, lekarz cudzoziemiec sk∏ada wniosek do ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia, w terminach okreÊlonych w ust. 2. 4. Lekarz pozostajàcy w stosunku pracy, zamierzajàcy odbywaç specjalizacj´ w innym trybie ni˝ rezydentura, mo˝e wystàpiç z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, po uzyskaniu zgody pracodawcy na odbywanie specjalizacji w okreÊlonym trybie, z zastrze˝eniem ust. 5. 5. Lekarz b´dàcy uczestnikiem studiów doktoranckich mo˝e wystàpiç z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, po uzyskaniu zgody kierownika studiów doktoranckich, a je˝eli pozostaje w stosunku pracy — równie˝ pracodawcy na odbywanie specjalizacji w trybie, o którym mowa w § 14 ust. 2 pkt 3. 6. Lekarz cudzoziemiec mo˝e wystàpiç z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, po uzyskaniu zgody kierownika w∏aÊciwej jednostki organizacyjnej na odbywanie specjalizacji w ramach posiadanych przez nià wolnych miejsc szkoleniowych w tej dziedzinie medycyny. 7. Lekarz ubiegajàcy si´ o odbywanie specjalizacji mo˝e byç w danym terminie dopuszczony do post´- Poz. 1779 powania kwalifikacyjnego tylko w jednej dziedzinie medycyny i tylko w jednym WCZP. 8. Lekarz ubiegajàcy si´ o odbywanie specjalizacji sk∏ada oÊwiadczenie, ˝e z∏o˝y∏ wniosek o rozpocz´cie specjalizacji tylko w jednym WCZP. 9. Wzory wniosków, o których mowa w ust. 2 i 3, okreÊlajà za∏àczniki nr 4 i 5 do rozporzàdzenia. § 19. 1. Post´powanie kwalifikacyjne przeprowadza WCZP dwa razy do roku w terminach: od dnia 1 maja do dnia 30 czerwca oraz od dnia 1 grudnia do dnia 31 stycznia. 2. Post´powanie kwalifikacyjne obejmuje ocen´ formalnà wniosku o rozpocz´cie specjalizacji oraz post´powanie konkursowe. 3. Post´powanie konkursowe obejmuje i uwzgl´dnia: 1) w przypadku lekarza, który wyst´puje o rozpocz´cie specjalizacji w podstawowej dziedzinie medycyny: a) je˝eli nie posiada specjalizacji I lub II stopnia bàdê tytu∏u specjalisty albo je˝eli ubiega si´ o rozpocz´cie specjalizacji w ramach rezydentury — rozmow´ kwalifikacyjnà oraz wynik Lekarskiego Egzaminu Paƒstwowego, zwanego dalej „LEP”, albo, w przypadku lekarza dentysty, Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Paƒstwowego, zwanego dalej „L-DEP”, b) w innym trybie ni˝ rezydentura, je˝eli posiada I lub II stopieƒ specjalizacji albo tytu∏ specjalisty — rozmow´ kwalifikacyjnà oraz wynik egzaminu w zakresie odpowiedniej specjalizacji I lub II stopnia lub PES; 2) w przypadku lekarza, który wyst´puje o rozpocz´cie specjalizacji w szczegó∏owej dziedzinie medycyny — rozmow´ kwalifikacyjnà oraz wynik egzaminu w zakresie odpowiedniej specjalizacji. 4. Wynik post´powania kwalifikacyjnego stanowi: 1) procent maksymalnej liczby punktów uzyskanych z rozmowy kwalifikacyjnej i LEP albo L-DEP albo egzaminu specjalizacyjnego — w post´powaniu kwalifikacyjnym dotyczàcym specjalizacji podstawowej; 2) procent maksymalnej liczby punktów uzyskanych z rozmowy kwalifikacyjnej i liczby punktów z egzaminu w zakresie odpowiedniej specjalizacji — w post´powaniu kwalifikacyjnym dotyczàcym specjalizacji szczegó∏owej. 5. Maksymalna liczba punktów: 1) z rozmowy kwalifikacyjnej wynosi 15 punktów (3 pytania po 5 punktów); 2) z egzaminu specjalizacyjnego wynosi 200 punktów, przy czym: a) za ocen´ 3,0 otrzymuje si´ 60 punktów, Dziennik Ustaw Nr 213 — 14235 — b) za ocen´ 3,1—3,5 otrzymuje si´ 80 punktów, c) za ocen´ 3,6—3,9 otrzymuje si´ 100 punktów, d) za ocen´ 4,0 otrzymuje si´ 120 punktów, e) za ocen´ 4,1—4,5 otrzymuje si´ 140 punktów, f) za ocen´ 4,6—4,9 otrzymuje si´ 160 punktów, g) za ocen´ 5,0 otrzymuje si´ 180 punktów, h) za ocen´ 5,0 z wyró˝nieniem otrzymuje si´ 200 punktów. 6. Do odbywania specjalizacji kwalifikuje si´ lekarzy, w liczbie odpowiadajàcej liczbie wolnych miejsc przyznanych na dane post´powanie kwalifikacyjne w danej dziedzinie medycyny w danym województwie, w kolejnoÊci od najwy˝szego wyniku uzyskanego w post´powaniu kwalifikacyjnym, z wyjàtkiem lekarzy, których komisja, o której mowa w ust. 8, nie zakwalifikowa∏a do jej odbywania. 7. W przypadku uzyskania przez dwóch lub wi´cej lekarzy jednakowej liczby punktów kwalifikujàcych ich do odbywania specjalizacji, post´powanie obejmuje dodatkowà rozmow´ kwalifikacyjnà. 8. Post´powanie kwalifikacyjne przeprowadzajà powo∏ywane i odwo∏ywane przez w∏aÊciwego wojewod´ Paƒstwowe Komisje Specjalizacyjne, zwane dalej „PKS”. 9. WCZP kieruje lekarza ubiegajàcego si´ o rozpocz´cie specjalizacji do odpowiedniej komisji, o której mowa w ust. 8, na podstawie losowania przeprowadzonego w obecnoÊci przedstawiciela w∏aÊciwej Okr´gowej Rady Lekarskiej, zwanej dalej „ORL”. 10. W sk∏ad PKS wchodzà lekarze specjaliÊci w dziedzinie medycyny obj´tej post´powaniem kwalifikacyjnym lub, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, z pokrewnych dziedzin medycyny, a w szczególnoÊci: Poz. 1779 scach szkoleniowych w danej dziedzinie medycyny oraz o mo˝liwoÊci odbywania specjalizacji w ramach rezydentury. 3. W∏aÊciwe WCZP przekazuje ministrowi w∏aÊciwemu do spraw zdrowia wniosek lekarza, o którym mowa w ust. 1, wraz z potwierdzeniem posiadania wolnego miejsca szkoleniowego w danej dziedzinie medycyny na obszarze województwa i informacjà o terminie, w jakim lekarz przeszed∏ post´powanie kwalifikacyjne, oraz liczbie punktów uzyskanych przez lekarza w post´powaniu kwalifikacyjnym. 4. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia po otrzymaniu wniosku i danych, o których mowa w ust. 3, mo˝e przyznaç rezydentur´ lekarzowi, o którym mowa w ust. 1, w ramach posiadanych Êrodków na rezydentury, o czym informuje lekarza i w∏aÊciwe WCZP. 5. Rezydentura, o której mowa w ust. 4, przyznawana jest na podstawie wyniku post´powania kwalifikacyjnego lekarzom, którzy w danej dziedzinie medycyny uzyskali najwy˝sze wyniki. 6. WCZP kieruje lekarza, któremu minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia przyzna∏ rezydentur´, do odbycia specjalizacji w terminie nie d∏u˝szym ni˝ 5 dni od dnia jej przyznania. 7. Lekarz, który otrzyma∏ skierowanie, o którym mowa w ust. 6, zg∏asza si´ do jednostki organizacyjnej wskazanej w skierowaniu, w terminie nie d∏u˝szym ni˝ 5 dni od dnia otrzymania skierowania. 8. Jednostka organizacyjna wskazana w skierowaniu zawiera z lekarzem, któremu minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia przyzna∏ rezydentur´, umow´ o prac´ nie póêniej ni˝ do dnia 31 paêdziernika. 1) w∏aÊciwy konsultant wojewódzki lub jego przedstawiciel, jako przewodniczàcy komisji; § 21. 1. Lekarz, lekarz dentysta posiadajàcy prawo wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty, który zamierza przystàpiç do egzaminu, o którym mowa w § 19 ust. 3 pkt 1 lit. a, sk∏ada w WCZP wniosek o przystàpienie do egzaminu, zawierajàcy: 2) przedstawiciel w∏aÊciwej ORL; 1) imi´ i nazwisko; 3) przedstawiciel w∏aÊciwego towarzystwa naukowego. 2) adres zamieszkania; 11. Od decyzji PKS lekarz mo˝e si´ odwo∏aç do w∏aÊciwego wojewody w terminie 14 dni od dnia zakoƒczenia post´powania kwalifikacyjnego. 3) numer PESEL albo dat´ i miejsce urodzenia w odniesieniu do lekarza cudzoziemca; 4) numer rejestracyjny izby lekarskiej. § 20. 1. Lekarz, który nie zosta∏ zakwalifikowany do odbywania specjalizacji w ramach rezydentury w podstawowej dziedzinie medycyny, po odbyciu post´powania kwalifikacyjnego w tym trybie, mo˝e wystàpiç z wnioskiem do ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia, za poÊrednictwem WCZP, po uzyskaniu pozytywnej opinii w∏aÊciwego konsultanta wojewódzkiego, o przyznanie rezydentury w tej dziedzinie medycyny. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, nale˝y z∏o˝yç w terminie do dnia: 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, lekarz mo˝e z∏o˝yç w terminie od dnia 15 sierpnia do dnia 15 wrzeÊnia, po uzyskaniu informacji z WCZP o wolnych miej- 3. WCZP przekazuje Centrum Egzaminów Medycznych, zwanemu dalej „CEM”, list´ lekarzy zawierajàcà dane, o których mowa w ust. 1, nie póêniej ni˝ po 1) 31 stycznia, w przypadku L-DEP w sesji wiosennej; 2) 28 lutego, w przypadku LEP w sesji wiosennej; 3) 31 sierpnia, w przypadku L-DEP w sesji jesiennej; 4) 30 wrzeÊnia, w przypadku LEP w sesji jesiennej. Dziennik Ustaw Nr 213 — 14236 — Poz. 1779 up∏ywie 5 dni od odpowiedniego terminu wskazanego w ust. 2. 2) innym ni˝ rezydentura — w okresie nie d∏u˝szym ni˝ 3 miesiàce 4. Dyrektor CEM zawiadamia zdajàcego o terminie i miejscu przeprowadzenia egzaminu nie póêniej ni˝ 14 dni przed jego rozpocz´ciem. — od terminu zakoƒczenia post´powania kwalifikacyjnego, o którym mowa w § 19 ust. 1. § 22. 1. Na podstawie przeprowadzonego post´powania kwalifikacyjnego oraz uwzgl´dniajàc liczby miejsc szkoleniowych, o których mowa w § 30 ust. 3, PKS sporzàdza listy lekarzy zakwalifikowanych do odbywania okreÊlonej specjalizacji w ramach rezydentury oraz w innym trybie i przedstawia je wojewodzie do zatwierdzenia. 2. Zatwierdzone listy, o których mowa w ust. 1, po wprowadzeniu kodu w miejsce danych osobowych lekarza, udost´pnia si´ do wglàdu w siedzibie WCZP. 3. WCZP kieruje lekarza do odbywania specjalizacji w wybranej przez niego jednostce organizacyjnej, w ramach posiadanych przez nià wolnych miejsc szkoleniowych w danej dziedzinie medycyny, uwzgl´dniajàc w kolejnoÊci: 1) wynik post´powania kwalifikacyjnego; 2) miejsce zatrudnienia w jednostce organizacyjnej, o której mowa w § 11; 3) uzyskanie rezydentury; 4) wst´pnà akceptacj´ kierownika jednostki organizacyjnej, o której mowa w § 11. 4. Je˝eli w wyniku post´powania kwalifikacyjnego do odbywania specjalizacji w danej dziedzinie medycyny zakwalifikowa∏o si´ co najmniej dwóch lekarzy posiadajàcych I stopieƒ specjalizacji, deklarujàcych we wniosku jej odbywanie w trybie okreÊlonym w § 14 ust. 2 pkt 4, WCZP mo˝e skierowaç do jednostki organizacyjnej, na jedno wolne miejsce szkoleniowe, tych lekarzy w liczbie umo˝liwiajàcej realizacj´ programu specjalizacji, ustalonej przez kierownika komórki organizacyjnej, na podstawie harmonogramu ich szkolenia opracowanego przez kierownika lub kierowników specjalizacji w porozumieniu z konsultantem wojewódzkim. 7. Jednostka organizacyjna posiadajàca wolne miejsca szkoleniowe w danej dziedzinie medycyny, umo˝liwia odbywanie specjalizacji lekarzowi skierowanemu do jej odbywania w tej jednostce. 8. Lekarz odbywajàcy specjalizacj´, w szczególnie uzasadnionym przypadku albo w przypadku likwidacji jednostki organizacyjnej, w której odbywa specjalizacj´, bàdê zaprzestania spe∏niania wymagaƒ, o których mowa w § 11 ust. 2, jest kierowany przez WCZP, w pierwszej kolejnoÊci, do kontynuowania specjalizacji w innej jednostce organizacyjnej, w ramach posiadanych przez nià wolnych miejsc szkoleniowych. 9. Po podj´ciu przez organ za∏o˝ycielski uchwa∏y o likwidacji zak∏adu opieki zdrowotnej zatrudniajàcego rezydentów — zak∏ad ten jest obowiàzany do: 1) wypowiedzenia umów, o których mowa w § 30 ust. 7 i 8, z zachowaniem 3-miesi´cznego okresu wypowiedzenia; 2) zawiadomienia WCZP o tym fakcie celem skierowania rezydentów do innych jednostek uprawnionych do prowadzenia specjalizacji. 10. Je˝eli jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 8, znajduje si´ na obszarze innego województwa, zmiana miejsca szkolenia nast´puje po wyra˝eniu zgody przez WCZP oraz konsultanta wojewódzkiego województwa, na którego obszarze lekarz odbywa∏ oraz ma kontynuowaç odbywanie specjalizacji. 11. Lekarz rezydent, który zosta∏ zakwalifikowany do odbywania specjalizacji w trybie rezydentury, mo˝e zmieniç miejsce odbywania specjalizacji poza terenem województwa, nie wczeÊniej ni˝ po up∏ywie jednego roku, chyba ˝e jednostka organizacyjna, w której lekarz odbywa specjalizacj´, uleg∏a likwidacji lub przesta∏a spe∏niaç wymagania, o których mowa w § 11 ust. 2. 5. Lekarzowi, który zosta∏ zakwalifikowany do odbywania specjalizacji, lekarzowi, o którym mowa w § 45 ust. 1, i lekarzowi cudzoziemcowi, o którym mowa w § 14 ust. 4, WCZP wydaje: 12. Wzór karty szkolenia specjalizacyjnego, o której mowa w ust. 5 pkt 2, okreÊla za∏àcznik nr 6 do rozporzàdzenia. 1) skierowanie do odbywania specjalizacji w okreÊlonej jednostce organizacyjnej ze wskazaniem trybu i okresu jej odbywania; 13. Indeks wykonanych zabiegów i procedur medycznych, o którym mowa w ust. 5 pkt 3, okreÊla za∏àcznik nr 7 do rozporzàdzenia. 2) kart´ szkolenia specjalizacyjnego; § 23. 1. WCZP prowadzi rejestr lekarzy i lekarzy dentystów odbywajàcych specjalizacj´ na obszarze danego województwa, zwany dalej „rejestrem”. 3) indeks wykonanych zabiegów i procedur medycznych; 4) informacj´ o obowiàzujàcym programie specjalizacji. 6. WCZP kieruje lekarza do odbycia specjalizacji realizowanej w trybie: 1) rezydentury w okresie nie d∏u˝szym ni˝ 15 dni, a w uzasadnionych przypadkach w okresie nie d∏u˝szym ni˝ 3 miesiàce, 2. Rejestr jest prowadzony w systemie ewidencyjno-informatycznym, wed∏ug ni˝ej okreÊlonego uk∏adu danych: 1) numer wpisu do rejestru sk∏adajàcy si´ z ciàgu kolejnych znaków: a) dwucyfrowego symbolu województwa, b´dàcego pierwszym cz∏onem identyfikatora jednostek Dziennik Ustaw Nr 213 — 14237 — podzia∏u terytorialnego okreÊlonego rozporzàdzeniem Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie szczegó∏owych zasad prowadzenia, stosowania i udost´pniania krajowego rejestru urz´dowego podzia∏u terytorialnego kraju oraz zwiàzanych z tym obowiàzków organów administracji rzàdowej i jednostek samorzàdu terytorialnego (Dz. U. Nr 157, poz. 1031, z póên. zm.4)), b) czterocyfrowego kodu specjalizacji, zgodnie z wykazem kodów specjalizacji w okreÊlonych dziedzinach medycyny, stanowiàcego za∏àcznik nr 8 do rozporzàdzenia, c) jednocyfrowego oznaczenia zawodu lekarza, lekarza dentysty: 1 — dla lekarza, 2 — dla lekarza dentysty, 3 — dla lekarza posiadajàcego jednoczeÊnie tytu∏ zawodowy lekarza i lekarza dentysty, d) siedmiocyfrowego numeru prawa wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty; 2) imi´ (imiona) i nazwisko lekarza; 3) nazwisko rodowe; 4) obywatelstwo; 5) data i miejsce urodzenia w przypadku lekarza cudzoziemca; 6) numer PESEL; 7) numer rejestracyjny lekarza w okr´gowej izbie lekarskiej; 8) numer seryjny i data wystawienia dokumentu „Prawo wykonywania zawodu lekarza” lub „Prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty”; 9) posiadane specjalizacje oraz rok ich uzyskania; 10) data i wynik zakoƒczenia post´powania kwalifikacyjnego; 11) numer i data decyzji ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia w sprawie wyra˝enia zgody na odbywanie specjalizacji przez lekarza cudzoziemca; 12) tryb odbywania specjalizacji lub zasady finansowania specjalizacji odbywanej przez lekarza cudzoziemca; 13) data i numer skierowania do odbywania specjalizacji; 14) numer karty szkolenia specjalizacyjnego oraz indeksu zabiegów i procedur medycznych; 15) nazwa i adres jednostki organizacyjnej oraz nazwa komórki organizacyjnej, w której odbywana jest specjalizacja; Poz. 1779 17) data rozpocz´cia i zakoƒczenia szkolenia specjalizacyjnego; 18) data przed∏u˝enia szkolenia specjalizacyjnego i okres, o jaki szkolenie to zosta∏o przed∏u˝one; 19) data uzyskania zaliczenia PES; 20) adnotacje dotyczàce przeniesienia si´ lekarza w celu odbywania specjalizacji z obszaru innego województwa, przyczyny przeniesienia, nazwa jednostki organizacyjnej, w której lekarz odbywa∏ dotychczas specjalizacj´, tryb odbywania specjalizacji, nazwisko i imi´ dotychczasowego kierownika specjalizacji, dotychczasowy okres trwania specjalizacji; 21) adnotacje dotyczàce wykreÊlenia lekarza z rejestru. § 24. 1. O rozpocz´ciu przez lekarza specjalizacji WCZP powiadamia okr´gowà izb´ lekarskà, zwanà dalej „OIL”, której lekarz jest cz∏onkiem, a w przypadku lekarza, o którym mowa w § 14 ust. 4, tak˝e ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia. 2. WCZP przekazuje do CMKP, po przeprowadzonych post´powaniach kwalifikacyjnych, aktualne informacje o lekarzach odbywajàcych specjalizacj´. 3. CMKP prowadzi rejestr lekarzy odbywajàcych specjalizacj´ na terenie kraju, zawierajàcy dane, o których mowa w § 23 ust. 2. § 25. 1. Kierownikiem specjalizacji jest lekarz specjalista w dziedzinie medycyny b´dàcej przedmiotem specjalizacji, a w uzasadnionych przypadkach — w pokrewnej dziedzinie medycyny. 2. Lekarz odbywa specjalizacj´ pod kierunkiem wybranego przez siebie lekarza, spoÊród lekarzy wykonujàcych swój zawód na podstawie stosunku pracy lub w ramach s∏u˝by w danej jednostce organizacyjnej albo spoÊród lekarzy, o których mowa w § 11 ust. 2 pkt 6 i 7, wyznaczonych przez kierownika tej jednostki, w porozumieniu z konsultantem wojewódzkim w danej dziedzinie medycyny lub odpowiednio z w∏aÊciwym konsultantem powo∏anym do realizacji zadaƒ zwiàzanych z obronnoÊcià kraju, zwanego dalej „kierownikiem specjalizacji” — za jego zgodà. 3. Lekarz odbywa sta˝ kierunkowy pod kierunkiem lekarza specjalisty w danej dziedzinie medycyny, a w uzasadnionych przypadkach — w pokrewnej dziedzinie medycyny, wyznaczonego przez kierownika jednostki organizacyjnej, w której odbywa sta˝ kierunkowy, w porozumieniu z w∏aÊciwym konsultantem, o którym mowa w ust. 2, i kierownikiem specjalizacji. 4) Zmiany wymienionego rozporzàdzenia zosta∏y og∏oszone 4. Kierownik specjalizacji oraz lekarz specjalista kierujàcy sta˝em kierunkowym mogà prowadziç jednoczeÊnie specjalizacj´ nie wi´cej ni˝ trzech lekarzy, a w przypadku specjalizacji z zakresu stomatologii, z wyjàtkiem chirurgii szcz´kowo-twarzowej, nie wi´cej ni˝ dwóch lekarzy. w Dz. U. z 2000 r. Nr 13, poz. 161, z 2001 r. Nr 12, poz. 100 i Nr 157, poz. 1840, z 2002 r. Nr 177, poz. 1459, z 2003 r. Nr 208, poz. 2022, z 2004 r. Nr 254, poz. 2535 oraz z 2005 r. Nr 206, poz. 1706. 5. Kierownik specjalizacji jednoczeÊnie mo˝e dodatkowo kierowaç sta˝em kierunkowym nie wi´cej ni˝ dwóch lekarzy, a w przypadku specjalizacji z zakresu 16) imi´ i nazwisko kierownika specjalizacji, posiadane specjalizacje, stanowisko; ——————— Dziennik Ustaw Nr 213 — 14238 — Poz. 1779 stomatologii, z wyjàtkiem chirurgii szcz´kowo-twarzowej, nie wi´cej ni˝ jednego lekarza. 9) kierowanie do odbycia sta˝y kierunkowych w innych jednostkach organizacyjnych, o których mowa w § 11 ust. 3; § 26. 1. Kierownik specjalizacji jest odpowiedzialny za ustalanie rocznych szczegó∏owych planów odbywania specjalizacji, w tym za ustalenie miejsc odbywania sta˝y kierunkowych, w sposób zapewniajàcy realizacj´ programu specjalizacji, w okresie nie krótszym ni˝ 1 miesiàc od rozpocz´cia kolejnego roku odbywanej specjalizacji. 10) kierowanie lekarza na kursy szkoleniowe; 2. Kierownik specjalizacji, który nie dope∏ni∏ obowiàzku ustalenia szczegó∏owego planu odbywania specjalizacji w terminie, o którym mowa w ust. 1, mo˝e zostaç pozbawiony funkcji kierownika specjalizacji — przez kierownika jednostki, w porozumieniu z w∏aÊciwym konsultantem wojewódzkim. 3. Do obowiàzków kierownika specjalizacji nale˝y w szczególnoÊci: 1) sprawowanie nadzoru nad realizacjà planu odbywania specjalizacji; 2) ustalanie lekarzowi, który odbywa specjalizacj´ w trybie, o którym mowa w § 14 ust. 2 pkt 4, zakresu oraz terminów realizacji szczegó∏owego programu specjalizacji w jednostce organizacyjnej prowadzàcej specjalizacj´; 3) wyznaczenie lekarzowi pacjentów do prowadzenia, konsultowanie i ocenianie proponowanych przez niego badaƒ diagnostycznych i ich interpretacji, rozpoznania choroby, sposobu leczenia, rokowania i zaleceƒ dla pacjenta; 4) bezpoÊredni nadzór nad wykonywaniem przez lekarza zabiegów diagnostycznych, leczniczych i rehabilitacyjnych, obj´tych programem specjalizacji, do czasu nabycia przez lekarza umiej´tnoÊci samodzielnego ich wykonywania; 5) bezpoÊredni udzia∏ w wykonywanym przez lekarza zabiegu operacyjnym albo stosowanej metodzie leczenia lub diagnostyki stwarzajàcej podwy˝szone ryzyko dla pacjenta, do czasu nabycia przez lekarza umiej´tnoÊci samodzielnego ich wykonywania lub stosowania; 6) ustalanie harmonogramu dy˝urów, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 6, w tym decydowanie o dopuszczeniu lekarza do samodzielnego pe∏nienia dy˝uru; 7) ocenianie przygotowanych przez lekarza opracowaƒ teoretycznych obj´tych programem specjalizacji, pracy poglàdowej lub oryginalnej; 8) wyst´powanie do pracodawcy lekarza odbywajàcego specjalizacj´ lub odpowiednio kierownika studium doktoranckiego z wnioskiem o udzielenie mu urlopu szkoleniowego albo odpowiednio o zwolnienie go z obowiàzku uczestniczenia w zaj´ciach programowych w ramach studiów doktoranckich, w celu odbycia sta˝y kierunkowych i kursów okreÊlonych w programie specjalizacji; 11) przeprowadzanie sprawdzianów z nabytych przez lekarza umiej´tnoÊci praktycznych; 12) przeprowadzanie kolokwiów i sprawdzianów przewidzianych w programie specjalizacji; 13) potwierdzanie uczestniczenia w wykonywaniu oraz wykonania okreÊlonych zabiegów i procedur medycznych, w liczbie ustalonej w programie specjalizacji, w indeksie wykonanych zabiegów i procedur medycznych; 14) wystawianie opinii zawodowej, w tym dotyczàcej uzdolnieƒ i predyspozycji zawodowych, umiej´tnoÊci manualnych, stosunku do pacjentów i wspó∏pracowników, zdolnoÊci organizacyjnych i umi …

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.