Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 stycznia 1939 r. o ogłoszeniu jednolitego tekstu kodeksu postępowania karnego.

DZ'IENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 3 lutego 1939 r. o B WIE SZ C Z E NIE Poz.; Nr 8 MI N I S T R A. 44-Sprawiedliwości z dnia i6 stycznia 1939 r. o ogłoszeniu jednolitego tekstu kodeksu postępowania karnego 65 44 OBWIESZCZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOśCI z dni!a 1'6 stycznia 1939 r. o ogłoszeniu jednolitego tekst~ kodeksu postępowania karnego. Na podstawie art. 11 dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej z dJniJa. 21 lilStop.adla 1938 r. o usprawnieniu postępowania sądowego (Dz. U. R. P. Nr 89, poz. 6(9) ogłas'zam w załączniku dlo ohwie5zczenia niniejsze,g o jednoJity tekst kodeksu postępowania karnego z dnia 19 marca . 1928 r. (Dz. U. R. P. z 1932 r. Nr 83, poz. 725) i uwzględnieniem zmian, wynikających z ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 r. o zniesieniu instytucji sądów przys.ięg'łych i sędz.iów pokoju (Dz: U. R. P. Nr 24, poz. 213) o·r az z dekretu Prezydent,a Rzeczypospolitej z dnia 21 lis.t opad1a 1938 r. o usprawnieniu po.stępO'Wania sądowego (Dz. U. R. P. Nr 89, poz. 609). Art. 2. § 1. Sąd wszczyna POostępowanie na żąda­ nie uprawnionego Ooskarżyciela. § 2. Oskarżyciel powinien wyjednać zezwolenie na ściganie określonej OoSOoby, jeżeli takiego zezwOolenia wymaga szczególny przepis ustawy. Art. 3. S~d nie wszczyna postępowania, a wszczę­ te umarza, w razie śmie·rci OoskarżOonegOo, przedawnienia lub innej okolicznOości wyłączającej ściganie. Minister Sprawiedliwości : W. Grabowski Załącznik {Io obw. Min. Sprawiedl. Ił: dnia 16 stycznia 1939 r. (poz. '44). KODEKS POSTĘPOWANIA KARNEGO. Na po:d stawie art. 44 ust. 6 Konstytucji i us·t awy z dnia 2 sierpnia 1926 r. o upoważnie­ niu Prezydenta Rzeczypospolitej do wydawania rozporządzeń z mocą u.stawy (Dz. U. R. Po Nr 78, poz. 443J postanawiam co następuje: Przepisy ogólne. Art. 4. S~d może za zgodą oskarżyciela umorzyć postępOowanie, jeżeli najwyższa kara grożąca oskarżOonemu nie przekracza jednego rOoku POozbawienia wOolności i musiałaby z mocy ustawy ulec pochłOonięciu przez karę już prawomocnie wyrzeczOoną· Art. 5. W razie nieujęcia oskarżonegOo lub jego choroby p,sy.chicznej postępOowanie zawiesza się na czas trwania przeszkody. W miarę POotrzeby należy zebrać i zaheZipieczyć dowody. Art. 6. Art. 1. Postępowanie w sprawa·ch o przestępstwa, należące do właśdwośd sądów POowszechnych, odbywa się według przepisów niniejszego ko- O wsZ'Częciu tudzież o ukończeniu postępo­ wania karne,go przeciwkOo oSOobOom, POodlegającym publicznej władzy dyscyplinarnej. oraz wychowańcOom zakładów naukowych zawiadamia się deksu,' właściwą władzę. Poz. 44 Art. 7. Sąd karny rozstrzyga samodzielnie wszelkie zagadnienia prawne, wynikające w toku postę­ powania, i nie jest związany orzeczeniem ~nne­ go sądu lub urzędu. Art. 8. § 1. WłaJdze pańtstwowecywilne i wojskowe jako też władze samorządowe są obowiąza­ ne do udzielania pomocy sądom i prokuratorom. § 2. W szczególności policja wykonywa w zakresie ścigania prze1stępstw polecenia sądu i prokuratora. § 3. Sąd lub prokurator może bezpośred­ nio zwracać się do władzy wojskowej o pomoc ~brojną. Art. 9. Wszystkie wła,dze, powołane do udziału w dochodzeniu i śCiganiu przestępstw, mają obowiązek uwzględniania zarówno okoliczności przemawiają<:ych 'za oskarżonym, jak i przeciw niemu. Dziennik Ustaw Nr 8 66 § 2. Orzeczenie sądu wyższego rzędu, wydane w za,k resie działania sądu niższego rzędu, nie jest z tego powodu nieważne. Art. 14. § 1. W wypadkach, przewidziany<:h wart. 12 i 13, nieważność stwierdza postanowieniem sąd bezpo,ś'roonio wyższy nad. sądem, który wydał nieważne orzecz'e nie. § 2. Orzeczenie o nieważności ,sąd wydaje z własnej inicjatywy a,l bo na wniosek stron. Art. 15. § 1. Stwierdzenie dopiero na rozprawie głównej, że sprawa należy do właściwości sądu niższego rzędu, nie wstrzymuje dailszego toku rozprawy. § 2. Jeżeli je,d nak zajdzie potrzeba od~o­ czenia rozprawy z innej przyczyny, ,sąd może przekazać sprawę właś, ciwemu sądowi. Art. 16. Sąd grodzki rozpoznaje sprawy o przeza które ustawa przepisuje karę pozbawienia wolności do dwóch lat lub grzywnę albo obie te kary łąc'zoie, niezależnie od kar dodatkawy<:h i środków zabezpieczających. § 1. stępstwa, Art. 10. Sędziowie orzekają na mocy przekonania oparte,go na sw~bodnej o'cenie dowodów. KSIĘGA I. Sądy. R o z d z i a ł I. Zakres działania sądów. Art. 11. § 1. Sąd z urzędu rozstrzyga o swojej wła­ § 2. Sądy grodZ1kie rozpoznają nadto sprawy o prze,stępstwa, wymienione w kodeksie karnym 1932 r.: al wart. 129, 130, 131, 133 i 200; bl wart. 160, 257, 262 § 1 i 2, 264, 267, 268 i 269, jeżeli wartość mienia nie przenosi tysiąca złoItych. § 3. Sąd grodzki nie przestaje być właści­ wym, choćby ze w~lędu na powrót do przestępstwa, zawodowość lub nawyknienie graziła przestępcy kara wyższa, niż przewidziana w § 1 lub w przepisach wymienionych w § 2. ściwości. § 2. Uznając swoją niewłaściwość, sąd przeka~uje sprawę komu należy. § 3. Na postanowienie w przedmiocie wła­ ściwości służy za'żalenie. Art. 12. Orzeczenie wYldane przez sąd powszechny względem osoby, która w danej sprawie nie podlega orzecznidwu sądów powszechny,ch, jest z mocy prawa nieważne. Art. 13. § 1. Orze'czenłe, wydane pro' e'z sąd niżL-Jztt­ go rzędu z obrazą przepi,s ów o wlaściwaści rzeczowej,jest z mocy prawa nieważne; nie dotyczy to jednak orzeczeń w sprawach, dla których sąd wyŻJszega rzędu stał się właściwym z macy art. 30 § 2. Art. 17. Do właśdwości sądów grodzkich nie należą sprawy o przestępstwa, wymieniane w kodeksiekarnym 1932 r. wad. 151 § 2, 164 § l, 215 § 2, 216 § 2, 217 § 2, 243 § 2 i wart. 255, jeżeli zniesławienie popełniona treścią druku, araz o przestępstwa, które ustawy szczególne przekazują da właściwości sądów okręgawych. ' Art. 18. ' Sąd grodzki wykonywa zlecone mu czynności śledcze w sprawach należących da wła­ ściwości sądów okręgawy<:h. Ał't.19. Sąd okręgawy rozpaznaje wszystkie sprawy nie' należące da właściwości inny<:h sądów. Dziennik Ustaw Nt 8 Art. 20. 67 Poz. 44 - .. Sąd Najwy-ższy postanawia; który sC\Jd ma spra" wę rozpoznawać. Sąd okręgowy rozpoznaje środki odwoław­ cze od orze'czeń sądów gro.dzkich OTaz zażale­ nia na czynności sędziego śledczego.. Art. 29. Srodki odwoławcze od orzeczeń 'sądów grodzkich sąd okręgowy rozpoznaje w ,składzie jednego sędziego. ' Sąd właściwy dla spra.w<:ów przestępstwa jest również właś'Ciwy dla podżegac"zy, pomocników oraz innych osób, których działanie prze~ stępne p oz O:Sit aj e w ścisłym z'wiązku z działa- , niem sprawcy, jeżeli postę,powanie przeciw nilU toczy się jednocześnie. Art. 22 (uchylony). Art. 30. Art. 23. ' § 1. Jete,li tę samą osobę oskartono o kilka przestępst'w, a sprawy należą do wł,aściwości różnych sC\Jdów tego samego rzędu, ' właściwy je,s t sąd, w kt6rym najpierw wszczęto postępo­ wanie. § 2. Jeżeli sprawy należą do właściwości sądów różne,go rzędu, spra. wę rozpoznaje sąd Art. 21. W okręgach, w których ustanowiono osobne sądy dla nieletnich, sąd ten rozpoznaje' sprawy nieletnich, z wyjątki~m wskazanych wad. 632 § 2,' bez względu na ogólne przepisy o ' wła­ ściwoś'Ci rzeczowej. wyższego rzędu. Art. 24. Art. 31. SC\Jd apelacyjny rozpoznaje środki odwoław­ cze od ' orzeczeń sądów okręgowych, o ile ustawa ina'c zej nie stanowi, oraz orzeka w innych wypadkach wskazanych w niniejszym kodeksie. § 1. może , SC\Jdwlaściwy w myśl wyłączyć sprawę art. 29 lub 30 danego względem orzeka w innych wypadkach wskazanych w ni, niejszym kodeksie. os·karżonego lub danego przes:tępstwa, jeżeli uzna, że odrębne jej rozpoznanie , przyczyni się do uproszczenia lub ,przyśpieszenia postępowania. . . . §2. Wyłą,cżona sprawa przechodzi do są­ du właśdwe,go według · zasad ogólnych. Art. 26. Art: 32: § 1. Właściwy miejscowo jest przede wszystkim sąd, w k~óregookręgu przestępstwo § 1. Jeżeli .przeciwko tej samej osobie z powodu kiLku przestępstw z<łlpadły prawomocne wyroki skazujące w różnych sądach, a w pierwszej instancji roz.poznawały siprawy sądy tego samego rZf(du, natenczas ten z ty-c:h sądów, który wydał ostatni wyrok skazujący, wydaje wyrok orzekający karę łączną. §2. Przy ~hiegu wyrokówsądó'w różnego rzędu o karze łącznej orzeka sąd okręgowy. , § 3. W razie zbiegu wyroków sądu powsze·chnego i wojsko·w ego, o karze łącznej orzeka ten z tych sądów, ' który wymierzył karę surowszą· Art. 25. , Sąd Najwyższy jest instancją kasacyjną oraz pOipełniono. Jeżeli prze~ępstwo ' popełniono w kilku sądów, właściwy jest ten z ni,ch, w którym najpierw wszczęto postęp.owanie. § 3. Przestępstwo uważa się za popełnione W tym miejscu, gdzie wykonano działanie przestę,pne ' albo gdzie skutek przestępny nastąpił lub według zamiaru sprawcy miał nastąpić. § 2. okręgu Art. 27. I , § 1. Jeżeli w , chwili , wszczęcia ,postępowa­ Art. 33. nia nie można ustalić miejsca: popełnienia przestępstwa, właściwy jest sąd, w którego okręgu: § 1. Orzecznictwu polskich sądów kara) przestęp~two wyszło na jaw; nych nie podlegają: bl ujęto osobę podejrzaną; al uwierzytelnieni w Polsce przedstawic) .' osoba podejrzana miesźka,ciele dyplomatyczni państw obcych; zależnie od .tego, w którym z tych sądów najbl personel dyplomatyczny . przedstawipierw wszczęto ' postępowanie : , , cieJstwa; , ,§ 2. ' Przepis' § Ima odpowiednie ' za:stoso- ' cJ członkowie rodzin osób, wymieniony<:h .wanie, ·je~eli przestępst.wo, podlegające o'rzecz,nictwu , sądów polskich, popełniono za granicą. pod lit. al i hl; d) personel kance1aryjn y p,rzedsŁawicielstwa; . Art. 28. e) służba przedstawió,:li, posiadająca obyJe· żeH w ' chwili wszczęcia sprawy nie moż­ watelstwo tego samego, co oni, pań· stwa; na ustalić właśch~()ści sądu w, myśl art. 26 i 27, , Poz. 44 - Dziennik Ultaw Nr S , 68 .-. f) klAt O'~l)byl k(jtzy~tiljące z prawa n " krajowości na mocy ustaw; UmóW lub >ustalonych zwyczajó'w międzynarodowych. ' § 2. Przep~s § 1 nie ma zastosowania do 6bywat~lłpoL$kich i rile Sioi na pttestkodzie stO<!!lowa.nlu fetót~ii. §:3. Sądy porozumiewają się z osohami, ~ymienionymi w § ,l , za 'p osrednichvem Mhlisira SpraWie,dliwośd. dają na posiedzeniu ńłejaWflYlIn, według przepisówniniejszego kodeksu, ,p o, wyiSłuchaniu wnio- sków prokUl'atotów obu śi\dów. Att; 38, W toku sporu o -właścIwość każdy z sądów spór wiodący'ch jest obowiązany speł.niaćw swóim zalU'eśie działania wsic!lkie ćzynnoścl riiecierpiące iwlóki. Art. 39. Art. 34. § 1. Zarówno sąd z urzędu, jak i strony ttla,gą podnósiQ , kwestię ' niewłasciwości miejs,c owejw sądzie okręgowym do czasu uprawomoc- ' rtieniEi się aktu oskarzenia, w 'sądzie grodzkim do u-koticze,ńia przewodu sądowe,go w pierwszej ins t an c ji. , § 2. Pózniejlsze podnie:s ienie kwestii nie~ właściwości miejscowej sądu jest niewaz.ne. ' Jeżeli więk,szość świad-ków, których ,n ależy wezwać na rozprawę, mieszka poza okrę­ giem sądu, w którym sprawa się toczy, 'a przy tym w znacznej odle.głośd od tego sądu, to sąd be~ośrednio przełożói\y nad sąde.m/ Vi kt6rym sprawa , się .to,czy, może p'rzekazać sprawę są­ dowi, VI którego okręgu rij.i~szka większóśc świadkóW. ' Art 4Ó. Art. 35, Sąd Najwyższy władriy jest ila Wilioselk Spory o właściwość między sądami równorzę.dnymi rozstrzy;ga ostatecznie sąd bez" pośrednio przełozonynad sąde,ul j który pierw" sży wSZlczął !Spór. § 2, Orżecżenj~ sądu wytszego w przed" miocie właśdwości wiąże sąd niższy, nawet Uli a letący do inne~o okręgu, pierwsźe.go.prokuratora lub ż iriii:jaływysądu własciwego -prżekazac sprawę iniiertiii ' iiądowi rownorzę,dnemu, jeżeli ze wż~lędii na żabezpie':' Art. 36: R o z d z i ił ł II. ,§ 1. Jeżeli sąd wojskowy przekaże sprawę są­ czenieprawidłowego wymiaru ~prawiedliwości za'c hodzi potrzeba wyjęćiii. ,spr'awy spod 'rozpo~ , znania sądu miejscowo dla " .niejwłaśGiwego. ., . . - , Wyłączenie sędziego. dOwi poWśzechnemu lub nie przyjmie sprawy przekazanej mu przez sąd poWSzechny, $prawę ft>'Z!pozna.je sąd porwsżechny vi taktesie prawa karnego poiWszecltnego. Art. 37. Jeżeli ~ądwojs'k(}wy zaZąJda ods:Łąpie­ nia mu sprawy tOZ;POZdlawanej prteZ sąd 1'0- § t. , -w-s2;echny 1 lub o.dwrotnie, a sąd, od którego .zaz4danó o.dst4pletiia, Iia to się nie zga,dza, wówC2:as sll:d powśzechńyprz'edśtawia rteCz wraz ze swoją opinią do decyzji sądu powszechn0go ,dtugiej instancji. § 2. Jeżeli sąd powszechny drugiej instancji równi et oświadczy się za właściwością sądu powszechnego, wówczas prze:dsŁawia rzecz wraz ze swoją opinią do decyzji Sądu Najwyż- , szego. § 3. Jeżeli Sąd Najwyższy także oświad, czy się za właściwością sądu powszeC\hnego, to przesyła sprawę wraz że g'woją opinią Najwyż­ szemu Sądowi Wojskowemu, a w razie niezgodności opinii obu Sądów Najwyższych, sprawę rOZlStrzyga zespół z siedmiu osób, a mianowicie .,.-. ż sześciu sędziów delegowanych VI równej Hcz,b ie przez oba sądy, pod p'rzewodnidw,em kolejnym prezesów obu sądów. Decyzje zapa- ' Art. 41. § 1; Sędzia fiie mo!e brać udziału w , prowadzeniu śp.r!lwy: al jE!,~e'1 i ' sprawa dotyć'z)7 gobeą:;ÓŚredilio~ bJ jełę·ir j'e s! mą.łżookieiii. 6sKą:iżyciela" pokiżywdzOiH~go" osK.afzórtej%\?i albo ich pełnomocnika lub obrońcYj c) jeżeli Je's t krewnym. lub powinowatym. w linii prostej bez ograniczenia, a w · li- ·", nii bocmej aż do stopnia między dzieć­ mi rodzeństwa ' osób wyxąieniony:ch pod lit. h), albó jeżeli jest związany z jedną z łych osób ż tytułu- ptzyspósobieIiia, opieki lub kurateli; " d) jeżeli w tej samej sprąWie był ptże1słu'­ chany jako świadek lub biegły albo jeżełi był świadkiem CZytll;11 o który 'Prawa się toczy; " " e) jeżeli brał tidźiał w, teL satrlej sprawie jako prokurator, obtoIica :albo jako p~ł­ nbinootiik oskarżyciela lub powoda ,~1" wilnegoj , f) jeżeli w tej samej I$prawie prowadził ś-leldztwo j , g) jeżeli w rifzstej instancji brał udZiał w wydaniu żltskatiooego otzeczl3nla; Dzi~1'1nikJ1łt~w Nt -8' ~ hl w razie ucl{ylłnl11 , wyroku, jeżeli brał udział w jego wydaniu, o ile ustawa in aciej r'iil i, tanówi. .5~. POWI:>Qy wyłą.c,~eniil tl"Wają ' t'lawet po ushlńtu \.t~asadn:łala,eQgo l~ m~ł~~ństWA,t'i:'ty- !lposobłe~ła, ~iekl , lubku!.'at~1i. Poz. 44 69 , § 2. W kwestiach, nie wymagajĄ:.t:ycłi orzewydaje zarządttinia. W sądach, podzielonych na wydziały, zarządze­ nia wydaje przewodniczący w)'ldzialu. § 3. W sądzie gródźlkiin wszystkie orzeczemia i zarządzenia wydaj€ sędzia. grod~kL czeniasądu, prezes sądu Art. 42. Art. 48. § L O prlt.y~zynie wyłączE!.rtla sędtia lawiadamia. wła~dwy iląd i Wlsti'~ymuje się ód ~l!iiał1i w .spti(wie, z wyjątkiem c~ynno~ci nieollłr,piĄcY'eh zwJciki. ',' .' Wyrok mo~e Zó\iPaść tylko na rozprawie. §' 2. I(a;tda 2:~ ś'tro.rt fuó~~ ża,wiadortiić sąd o przyc:źynie wyłączaiąćaj sęc;b~iego . § 1. Postanowienia tltpadaj" albo flIl roz· ptawie albo na posied'z~niu niejaWlhyiIl, . § 2. , Postanowi,e nia na rozprawie "a,padają po wy'słuchaniu obe,o nych ,gtron . . § 3. Postanowienia poza rozprawą zapadająpQ wysłuchaniu ustnego lub odczytaniu pisemnego wniosku prokuratora. Postanowienia sędziego ~,le,dczego- i są.du grodzkiego zapadają bez wY'słuchania prokuratora, chyha te kodeks niniejszy ' inaczej stanowi lub prokurator wniosek swój złożył. Art. 43. o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd, w ktt,tyrtl sprawa się tC~ly, El gdy chodti 4) :sędzie- ' go groot'kie,gu '"- sąd okrqgowy, Art. 44. Niezafeżnie ód przyczyn wymienionych w sąd właśdwy w myśl att. 43 wyłącza sędziego na wła511e j~l!o ~ądańie lub na wniosek strony, je'żeli pomiędzy nim a jedną ze strbn zacho'dzi stosunek " MobisŁy tego rodzaju, że mógł,by wywołać wątpliwość co do jego bez- Att. 49, ' . Art. 50. art. 41, stronńO~eł. , Art. 45. Jezeli zachodzi potrzeBa sprawdzenIa 6kó- licmości fakty,cznych cdęfu Wydaftia pośtano­ wienia na posiedzeniu niejawnym, sąd , może delegować sędziego tego t sądu albo miejscowo właściwego sędziego grodzkiego do przepó r owadzenie: odpowiednich cżynnoŚci;' Świadka lub biegłego można przesłuchać pod przysięgą. § 1. Wniosekstrorty 11 wyłączenie w myśl art. 14 należy zgłosić najpóźniej .na trzy dni prz~d terMiruHn Wyz,iHi.CiO'hyhtd~ roz,prawy głćwnej. . . § 2! Wsącłzie, grodzkim, jeże,ii s.!ronyu- wiądomiono o terminie roz;prawy tak PQźrio, że termin wskazany , w § 1 ąie może być zachowany,na.Ieży złożyć wniosek o wyłączenie najpóź­ niej przy roapollzęciu roz,p rawy głównej. : § 3. P6:tn!ej!~e i~łtlsżeriil! wniosku je's t l1iewa:tne. ' Art 51. § 1. Sąd nie ' ma obowiązku uzasadnienia postanowienia: a) zarządzającego przepl'ówadzeniedowoclu hib wezwanie kógo,s do śądtt; . h) uwzględniają c ego w,n iosek śtrony, któremu ,się inna sŁronanie sprzeciwiła. § 2. Ihn\!! oi"iecz€itlia sąd t)dwinhm uzasadniać, z wyjątkiem wypil'dków, w ktbryth usta.; wa wyraźnie go od tego zwarl~ia. , Art. 46. , Art. 52. W ra'zie wyłą.czenia całergo sądu sądbez,po­ średhio, wy'iJSży prżekaztije sprawę inneirtu są­ dowi ró'Vnorzę,dt1eitiu. R o z d z i a ł III. , Or:te~zeDia i zarządzenia. , Art. 53. § l ': Sa,d wydlij~ orzeczenia w postaci wyroków tub p.9stanowietl. ' OtzeGzenie, którego ' ustawa nie nazywa wyrokiem. jClst . postano", wienie1n. o ile przepis szczegól,n y nie ,s tano,wi ina· <ćzej, sąd oznajmia swoje ,()rzeczenia, zapadłe na rozprawie , priez ogłOszenie ustne, za'padłe zaś poza roz:prawą ....:....; bądź przez ogłos:ze,uie ustmij bądź przez doręczenie odpi,su. ' ' § 1. Oczywils te otriybkl pis~rski~ w brzecieniu lub zarządzeniu moina każdego czasu sprostować. §2. ,Postanowienie sprostowania podpisuje się w ' ten sam ,s pc's ób, ja1k alki ulegający sprostowaniu. (~~ , . I" , I Dzi~nhik Ustaw' Nt '8 Poz. 44 : ':~ § 3. Na: ,po.sŁa,nowienie zarządiJiąde';,'sPi:~~ stowanie służy 'zażalenie. , / ' ", "" "". KSIĘGA ', . ' . ,§.tf ''' pskarżyciel publl.cz1:lY może ' j~ż wJo.- k~ a,9,chQdzenia zło~yć wiiiQ~ę,k ozabezpiec~~ ~ II. nie 'grbiącej ' oska'r:z:oilem\l }{ą.~y pieniężnej ' lub Strony, obrońcy : ipełnomocoicy/ Rozdział , ";, :,. ' , " L Oskarżyciel publiczny. 'Art.5,4. , Oskarżyciel publiczlIly w zakresie ścigania przestępstw jest przedsŁawi-cielem władzy pań­ stwowej. Art. 55. Oskarżydei publiczny jest obowiązany . wnosić i poOpierać oskarżenie w sprawach o przestępstwa ś'ciganez ~rz~du. końfi~katysposo1łamJ, wska:~anymi .w tlstąw:ie postępowania cywilnego dla' ż'abezpięczeriia : powództwa. ' § 2~ »rzei>is § 1 odpowiednie z~stoso­ wanie ·ąo zabezpieczenia na mieniu osób odpó~ w~~dzialriych majątkowo za oskarżonego. § ,3. .W przedmiocie zabez.pieczenia ro~­ strzyga ,-paposiedzcniti niejawnym sąd karny,. do któregQwłaściwości .spr,awa należy . . : § 4. ;' Na postanowienie w tym przedmioCie . służy ' zażalenie. .' '. . ma , ~~: .: . ~ ,>, ': ,;' ' Art. 61. . . ) Odśtąpienie ' óskartyciela' publiczne.go 'Ód oskarżenia po wniesieniu aktu oskar~enia nie wiąże sądu. Art. 56. R oz·d d .a l . II. Przestępstwa, których do'ćhoclże.n.ie i ściga­ nie są zależne od wniosku pokq:ywdiónego, sta- , ją się z chwilą złożeniawnlost{li przestępstwami ściganymi z urzędu. ," -' Pokrzywdzony. .;:-,.- :' Art. 62. - , Za pokrzywdzonego uważa się' osobę,któ ­ rej dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone. Art. 57. Oskarżycielem publiczi11ym prźea" ~szyst'ki­ mi sądami jest prokurator. I Art. 63. Art. 58. § 1. Oskarżycielami Pll,b licznymi przed sądami grod~kimi :są: '. ' al policja państwowa; , bl ponadto iDlIle or,g ana administracji - w granicach, zakreś,lony(;h prz~zposzc,zególne ustawy. . " § 2. Przepis powyższy niema,.<z?1stosowama, o iJe ,p rokurator sam dztała. " Art. 59. § 1. Oskarżyciel pu~liczny, co do którego zachodzi jedna z ok olic>zn oś ci , wsk~azanych w art. 41 pod lit a), b), c); d), lub któryi ptał udział w sprawie jako" sędzia lub obrońca, .:. powinien 'się wyłączyć i zawiadomić o tym swego bezpo. średniego zwierzchnika . § 2. O przyczynie wyłączają.qej oskarży­ ciela publi<;:znego 'każda 'z e stron rilo#e ,zawiadomić jego bez:pośredniego ' iwietzcJHlj~a; który, skoro uzna, że przyczyna taka zacnpdzi, wyznacza innego oskarżyciela. ' § 3. Czynność dokonana ' prz~ oskarży­ ciela publicznego, który poOwinien ~ię, był wyłączyć, nie jest z te~o powodu niewaŻila. l , " Jeżeli:- pokrzywdzony nie ukończył lat 17 lub jest ubezwłasnowolniony, prawa jego wY'konywają: :ojdec, matka, opiekun lub osoba, pod ktbrejstaią lpie 1czą pokrzywdzony pozo,s taje. rI. ,;" ' Art" 64. Jeżeli pokrzyw,d zonymjest niepełnoletni od lat 17 do 21, to prawa jego na równi z nim mogą wykonywać osoby, wymienione wart. 63, o me niepefnoletnl temu się nie sprzedwi. • Art. 65. Jeżelipokizywdzoną jest osoba prawna, to prawa osoby tej wykonywa jej ustawowy przedstawiciel. Art. 66 . (VI ~~:ie śmierci pokrzywdzonego p·r awa jego wyko,ą'DVa: małżonek, ro?zice, dzieci i WIIluki. Art. 67. . § L " W sprawach o przestęp-stwa, ścigane z ur.zęd~ , . a należące do . właściwości sądów grodzkic;:p, pokrzywdzony ma prawa strony, a zwłaszcza może wnosić i pOpierać osk'adenie eDziennik Us~aw Nr8 - zamiwst ' lub obolk o~k,Cłrżydela rpublicznego. Przepis art. 61 ma tuod:powiednie zasto·s owanie. " § 2. Prawa strony służą . pokrzywdzonemu, ' j~że1i wniósł samo,dzielniedo ś1\}du ' ak,t , o'skarże­ pHl; 'albo ' jeżeli pr~ea .' roŻipoczęciem · . przew9~u s1\}do'Wego w pięrWsz'ej iristancji oświ~dczył, : że pcfplera Qskarżenie ' Wniesione przęz ' Q.skarżyciela Publicine.gB. · '" . . .... , . < ' \ § 3. Jeżeli dOc;hodzenie zostało pr'~wo~6c­ n.Je; umorzone, pokrzywdzony może ,wnieść akt oskarżenia tyl~ow razie wykazania, że po ~;no­ rzeniu ujawniły się nowe okoliczności ' uzasa:dniająceoslkarżenie~Gdy akt os,karżenifl nie przylaczanowych' okohcznoŚd, ' albog:dy .. przy-" toczo'neokóHcz:nościnie' mają 'z na,c;ze,n ia dht ~prawy lub ,. po spr,awdzeniunie potwierdziły się - są.d grodzki odmawia w,szczę'cill ' IJoslępo­ wamia sądowego. Na postamowienie odmawiają­ ce wszczęcia postępowania służy pokrzywdzonemu zażalenie do sądu okręgowego, który roz;s.t,rzyga ostatecznię wskł,adzie trzecqsędziów. R o z d z i a ł III. Oskarżyciel prywatny. Arł. .68. Poz. 44 ' 7l po~tępowąnia tylko wtedy, gdy nastąpiło za zgodą os'karżonego lub na ro~prawie zaocznej. Art. 73. §1. W sprawie, już wszczęte,j na żądanie oskarżycie:-tll ,prywalnego, prokurator może objąć oskarżenie, jeżeli uzna, że tego wymaga in- teres publiczny. § 2. Po>stępo'wanie toczy się w dalszym cią­ gu z urzędu, lecz oskarżyciel prywatny zachowuje prawo popierania oskarżen'ia. § 3. W razie of:!stą.pienia prokura,t ora sprawa toczy 'się z oskarżenia prywatnego. ' R o z d z i a ł IV. Powód cYwUny. Art. 74. § 1. ' Pokq:ywdzony może nie później niż przy rOZrpoczędu rozprawy 'główrrej wytoczyć powództwo cywilne celem dochodzenia w drodze procesu . karnego rosz'czeń majątkowych wY:nikając.yC1~ 2:~_~przestęplstwa. ,,§ 2. -'W raz,ie ~mierCi pokrzywdzonego PO'§ 1. W sprawaic h o przestępstwa, ścigane , wódżtwo c'y,wilne .o roszczenie majątkow~, wyz oskarżenia prywatnego, pokrzywdzony wna,si nikające dla nich z przestępstwa, . mogą wytoip?piera Qskarże-nie ł ,jako<o,skarżycie.lp;rywa tny. czyć w terminie, przewidzianym w § 1: a) małżonek, rodzice, . dzied i wnuki po, ,§ 2. Przepisy:. art, 63 ...... 66 ·mą..ją, ttiodpo~r~ywdzpnego j wiednie zastosowanie. . ;.'1' b) inne osoby,kt.ó re. z mo~y uprawnienia ustawowe.go pozostawały na utrzymaniu Art. 69. pokrzywdzonego. JeżeH postępowanie ' wszczęto :-wskute,k oskarżenia,WI:1iesionego. przez jedne.gp- lu,b kilArt. 75. 'kupokrzywdzonych, inne .osoby, p ok:r.znvdzon e tym samym czynem,- m:ogą , się do te.gb;.p:o>stępo­ Sąd kamy pozostawia be'z r~z.PO'znania powania '.przyłączyć aż do rozrpo'C~ęcia rozprawy wództwocywi1ne: głóW<Ilej~ choćby nawet upłynął termin za>strzeaj, je~eH'Wyjdziena jaw, że proces o te sażony do wniesienia oskarżenia. me' ro;szczeriia już się toczy w postępo­ waniu cywilnym lub został rozslrzygnię­ ,' Art.-70. tyw tynrpo,stępowaniuj h) jeżeH rosz-cienia nie mają bezpośrednie­ J eż'eli ' Śffiie'rć :pokrzywdzo'tlego ną~tąpifapo gO' związku z przedmiotem oskarżenia. wriiesieniu przezeń oskarżenia, to prawa pokrzywdzonego służą osobom, wymienionym w Art. 76. art. 66, o i.le przyst1\}pią do sprawy w terminie zawitym trzymiesięczn,ym od daty , śmierp~ po, Powód cy,wilny: nUl ,prawo dowodzenia tych krzywdzone,go. łylkoÓlk'ÓH'cznoś·ci, naktóry,ch opiera ; swoje rosz,czenia. Art. 71. Odstąpienie os,karżyciela prywaltne~o od oskarże,nia , przed- rp,zpoczęciem rO'zprawy :głów­ nej pówo.duje· umOrzenie ' postępOWanIa;'; Art. 72. , · 0ast~piOO'le· oskarżyCie:la prywatpego p'o rozpoczęciu · ró·z.prawy głóiw:hej; a przed tlJpiawo- llloc,niooieil]._ sięl\tyroikui !p'~wodureumotzenie Art. 77. . " §L ' Po'W'ó-d'~YwiJny już w toku do'c hodzenia może~ącJllq 'z!lbezpieczeniapowóditwa sposobami.~'$1tązahymi, w. ustawie ' postępowania cywilnego; ' ., ' § 2. W pr:zedmiodezalbezpieczenia raz'" strzyga nl;l' pósie,d zeniu niejawnym ' sąd karny, do które,g~ właściwości spraw:a należy. - 72 § J. Na p.~tanpwiepi~ w tym pr,zed·miQ~ie ~h~iy iążal~h~. .Art, 78. li a ~ QiJ j Po ł Vl 9M9PSJ i PfłMmąfłł€J, . Art. 84. . ~. ~,~, § t. PQm'iłd ·~ą~y ?:amię§~k~ły p()~~ sied?iiQj;l sft:dlJ,w ktPfym ~prllJWii się tpc~y, ppwjw§ką~ap rl~Q;R~ ~mieilzk.ąłą w &i~d.?:~h!e §it du, której mają być doręczane piWlą dlą llięgp ntell 94 ·P.Hę~~~~11PP~· §iłą Plqt~ gq tego . obąrvriązku ~W~ig. . § 2. W ~azie nieOldnalezie~ia pod wskaza~ym ~d.H~I~ęm PQWP<lj:ł gYWitnegQ lJlb. OSQPY, któ- rej mają .hy~ dQr~~~ą'1ł~ piąJllą, a.lhQ W filzie nillwskazania' tej osoby, pismo załącza się do akt i uważa się za doręczone. ~ ~,;Il' § 1. Oskal'~ony ll;la prawo kor~ysłąć ~ pgmocy obrońcy. . , . , , .. . . •,. § 2. OSIk artony może mieć nie wi~cej niż h'ze·ch obrońców. . > • - , _ . A,r1, ą5. J@~~H 9~if~pnV · i~s! e!~~łą9Ie!Ai łyp Hg~:ą;~ł~§j9~!?hv~my, '. Jłf~wq WY:9HHiie . ~UłP l;":1!:łrq1Jev . ~ , g.~f rgW'łl:e~ J. ~g.~. @'I'9M, m~~ ., )3, BBl@igR9~~d ł B&!?J9i e , 9pQ rt~gręi ~tAłi~ pi~C~A J>Q19§t,iłł~· A,ll~~ ~6. OskarżQny. Art. '19. § l. Ten, przeciwko ,~omu toczy się dochpdzenie, nazywa się P9dejrzanym, ą fen, "pq:eciw któremu , wszczęto " postępoWanie są;dbwe,plika·riQ'ny-m. ' .. P'1ł~p~e!ł w. §~fąWą9~ keJl!l}l9\. BR~P w§1tV[§tkqJl~ §ftP~HH W gfiitH~~sli ~9!§J m9~ę być ·lylko: . , . a) osobaw.pisana w Polsc~ na listę adwokatówj , b} prof~sor lub docent prawa polskiej sikQły akąpgJl1icki~i paJistwowej lub przez' Państwo uz.n1inej. . Art. 87 (uehylony). ~ ~r ~dy ~g~~:~~ ~ini~j~y u~~ą w ~nl'!­ czeni~ QgqląYą! wyr~?,:ą ,,~'§~ar~gJłY'" p~ą()§n.e prz~Isy IIlaJą ~ąstosQwame ta~E; do podeJ- rzanego. . , , fArt. 80. O~karżony już (podczatS śłe,dztwa lub czyntoku dochodzenia może żą­ dać, aby mu wyjaśniooo, jakie przestępstwo mu zarzucono i jakie dowody przeciw niemu !Ze- ności sądowych w b,r~u. Art~ ~8: § t. !}łned wszystki~i sąd~mil . ą~w~t 'fi ~9ku śledztwa, oskarżony lIlUiSiID.iećebroneę: ' . a} jeżeli nie !t1fop"ez;ył latsiedemna'Stu, li nie staje przed sądem dla nieletni<:h lub przed sądę.m groa~kitn, prz~wid.zia­ nym"wart. 4 § ~ 'prawa a UiSti~ju~ąąthv pi'Jwszecąnyclij ~ .. • bl Je~eH j~st ~łu~IłY lub nieątYj ej jetę:li zachGdz~pz~~a4ąi~ął ''YfyPU'W~ć (;:9 de, jęg~ ~zyta1Y9Ś!i1i! I P~M~pg.y m~~~ Aię g4.P/ffli~4~p na zada- ~ 2; . Przepi§ .~ t nit: ~Ełtyc~y fę~łWy ktsa.,cYJneJ. I\rł,~. wane mu !pytan:i9! A~t ! 8~. Co do każdego qshą.f~onego zbiera się dane, dotyczące . jego tożsamo.ści, wieku, stosunk9wf~lijp:ąygh i majątk,I'f\VW'tn 91'ą~ Wimianek 9 niłn W 1'~ję,stn,ph kfl~yc4, rf~~f?'§· §~H · WfllR~~! 9ąkilfioo~mIł gbrońe~ ~ YT.~~d.ąi . ił-l Yiw.VR.fld. k~k W$.~!.,~imY6h Wf.,ł, §i, lde!i 9§lHłJ~y ~!ę m,O,lłfllóPY ,"'borą; b) . na prośbę oska.rżonego, kt9fY I J;l@W'@du UJbóstwa lIlie może pon,ieśc kOsztów obrony.. . .. . :Art. 83, ~ t. O~karżony pqzosfający ~a wQllnośd fe:st o9awiągany stawić się l1a każ,de wezwruq.ie Ijądu lub prowa,dząG@go . dochoozelfjie prokl!Fa- tora i zawiadomić sąd, względnie prokul'ątora, o każdej zmianie miej'sca zamie,s zkania. § 2. Wragie nieuSiprawiędliwionegp nie; "tąwienf!.id~ą oskarżonego łllOżn!1 go SfłrpW!;ldzić przymusowa. ' . Ali, ęo, . Wy~ąa~;ę!lię gbf9~Y ~ Ył"!ędy 99 f9~jłrl­ wy ka,sacyjnej zależy oa uznanIa: prezesa Sądu Najwyższego. . Ą~~~ 9łf Wyanaq,anie p8łapm~łtł"a z p-rillłdf\ lita oskaFiyeiela lub ;ąwfH:ła ~}'IWłllJege, ..sił, Ba- §ł~i~ w ~~pb W:~'~Il~M!Y 'fi lłlilą.wte p'p§tępo- Wą~j,- f,ly~#R~~, - -- - Art. 99. L Art. 92. Jednego oQfJuip.ę d1~ :kil~ą w§PPJQ~lp~r~R­ ~iaf:lJlg, ~h}ry Qi~ mo~e ~j8 IitJ"Vj~ ~ Owo fłll !'lł19rPPV łyp kal~gt.wą, WątIJ-j DF~ęą q~4ąć 'W j~gq Pli~sf:~ąniu. . . nY'ED .m9~ną Wn9ąf~Y~ tYn~p wtę'HY, gpy obroRf! i~Hft,~ge ~ pi'gh ijig ,~§ł i.v ~J?T~~~~1ł-pśl?i ~ q1m)- ną orU;glego. ' _ Art. 93. § 1. Do o-brony z urzędu wyz.nacza się adWg~~ł~;r;affiię~~4~ł~gQW mieis,§Q'WQścj, ~ któ_ fęj @ą~yw~§i@ , f9WHWą ąJq~ ~Q~,_ lJY ~ię , oc.łui)d~j~i8J~P ~l@-fl~łWq~ , §~, ~,4~~y lR~wi~u~ię p:Jąn~ny ~t·m~~gu ądw~ką~~:i nąhaHałp :ąa. !.izfzeg,~ln~ tflłqqp~Gi, 4~ gJnOOy J»f>?:~d,.łl Wy~a'''~j.lSię ~I'!!iąfą, ąpH­ !fą.ątą !~b, 'Hnię.*-ik~ ~@kretfl:r~!H , §ądąwęgo, w sprMv~@h ~~§ qi'H~~njc;h - tLt.~Jmr~!gri! fiję­ letni,ch lub ' .członka patronatu na,dnie.letnimi. Art. 94. , ~ Ql§li~Fż<tąym ,ąres~tow~:qV'lll , p-broqca qo cął!.ił1 wnie~ienią aktu oskarżenia' n.wże porozumiewać się tylko za zgodą i w obećttoś'ci'sę9zie­ go bądź prokuratora; po wnieSiiiirl'iu zaś ' aktu 9iki!:rt~p.i~ W,(;}lą~ lij.ij fmn~~umięwa.ć się ;z. nim film 81- liim, Art. 95. P~lIlO»HlSilli~i~Jn p~ką1iYlłielil prvwąt­ ne,gfjł , flfłkf[i!Ywd~Pfl~gQ (art. J{J) lub.pQwQda r.:y- Ąrt. lQ!). W razie potrzeby przesłuchaniil P.f~j!:v§ł~R­ ta Rzeczypo,spolitej sąd zwraca się do niego pisemnie o wyzna,cz!'mję m~~jsc'a i czasu przesłu­ chania. Art. 101. Nię 'Yo1Il() przesł4cąiwClć jakq ś'Wiac:ł'~Cl: a) ~uFflOwn~,gq = cp-q.o f~któw, q, ktgrygh dowiedziaf się na spowiedzi; . b) obrońcy oąk9-rż~TI~go - co do faktów. o których się od niego dowiedział przy uą~ię·J~niH- ~qf1H;Jy pr~wnęj lH-p. pr owaą.?~niy I!pr!J.WY· Art. 1O~. Poza wypadkami 'Ys~ażanymi wart. 101. odmawia zeznań z powodu taje'ąlilli'cy z~woąowej, a sąd nie uzna za I!l9,żliwe go .z;\foJni~, przesłuchanie odbyw~ si~ pqy d!~wia~h zamkniętych. . jeżeli świadek ĄrŁ. H13 . . .~ ł. wilnego może być osoba, wymieniona wart. 86, a powoda cywHn~gq"""", ~adtoosQ-ba, mająca . prawo prowadzenia w danym sądzie spraw cy· '1 cI. WUl[' .H· ~ 21 Pfz~i~ 8-r~1 .21 ~ 2 mą PPp9wi~9nię ~fl­ §ł~§9WMif qg pdEYłffiijC;nik9W. ~ lr lłrzędJ1~\}~w. p~bljc~ny~h. i wojsko: WYc:h, Ch!)'~łatby m ż m~ pązosta.Wą:h W!'!HOOI'lJ ~ł!łżbi~, wą1.~o słuf::ąa~ jOlką $wiąą4PW ~q go Q~plj~ŻTIPścj, ną 4tóre rO?c:iągą ąię ic:h pbowi~­ ~ę4 z.;ą.chqwąni~ tajemnic:y urzęąq'węj, jęqynje ~ą z~?Wolęrie~ ich oh~cnęj lup p'stąŁnip pq:~- ł9~mwj włą.ązY' !.iJ).lżł:>9Węj. Art. 96. ~; ) Strony .mogą 1Jd~ięlać pełnomocnidwa bądź na piśmie, bądź ustnie wobec sądu. IH~, 91· Petnomgcnlctwo upow~żni1l do. prowadze- . § 2. Zezwo.Jenia wolno odmówić jedynie wtedy, gdyby złożenie zeznania wyrz,\!dzić miało poważną szkodę ' Państwu. § 3. Sąd mp~e zwrq,c:}~ liłę q zwo>lnienie urzędnika IUlb wp-jsłfqwegp ~ oPQ'WiFl:z.;lku tajemIlic:y dp włądzy naczelnej oPIlo,śnego dz~ąłu zar?ć:ld4 pań~twowe~o. ' Jlia sprawy we wlizystkich instanl;:jadi, o il~ nie zaJwiera .pod tym względem niczenia. KSIĘGA wyraźne, go ogra- ' Ul, Dawedy. Rę~c:łlljał I. $witl~k9Wię~ Art. ~8. ł{dda QS~ha, wezwana pr:zezsąd p.a świa,d­ k" ~tąwićsię powinnę. w miejseu, dniu i godzinhl, wskaząqv'eh w wezwanill,i pozostać aż do zwolnienia. § 1, Mąją prawo odmówi~ rz;eznań: a} rnałżoilek oskąrżpnego; 1:» krewny i powjnowaty o~tkarżQnego w linii prostej;, . c) }newny qskarżonego w linii boc:z;nej aż do stopnia między dziećmirodzlilpstWa; d} brat i siostra małżonka oskarżonego; , e) osoba zw i ązaila z oskarżonym z tytułu przysposobienia. §~. Prąwp QCh1l oWY zęzPilll trwa ~awet po ustaniu małżeństwa lub przysposohjęnia,. § 3. O pra.wie odmowy ~eznań należy oso- by te J.1PTzedzip. Poz. 44 Dziennik Ustaw Nr ' 8 74 szczerą prawdę, niczego nie ukrywając z lego co mi jest wiadome. Tak mi, Panie Boże, " ; , Art. 105. Jeżeli osoba, wymieniona W. art. 104, zło .. żyła zeznanie, a nClJstępnie przed złożeniem zeznania na przewodzie s~dowym pierwszej in- oświadczy, że chce z prawa odmowy skorzystać, poprzednie jej zeznanie nie może stan,cji służyć za dowód i nie może być odczytane ani odtworzone. dopO'móż". § 2. Osoby wyznające religię chrześcijań­ ską przysięgają przed krzyżem. § 3. Osoby wyznające religię mojżeszową trzymają prawą rękę na torze- 2 ks. , Mojżesza 20 rozdz. 7 wiersz. Art. 112. Art. 106. Świadek ma prawo nie odpowiadać na py- tania co 'do okoiiczności, których ujawnienie mogłoby narazić na odpolwied:óalno,ść za ' p:-zestępstwo je,go samego lub osobę pozostającą z ~im w stosunku wskazanym w , art. 104. Art. 107. § L FormyzClJpewriienia przez świadków, nie wymienioriy:chw art. lU, że zeznają prawdę, niczego nie ukrywającjokreśli, z , uwzględ­ 'nieniem poszczególnych kategoryf ś.wiadków; ro~porządzenie Prezydenta RzeczyPospolitej wydane na podstawie uchwały Rady Ministrów. § 2. Przepisy dotyczące przysięgi' i jej skutków prawnych mają tu zastosowanie. Świadka, dzialności za po uprzedzeniu go o odpowienieprawdziwe zeznania, należy przede wszystkim zapytać o imię, nazwisko, wiek, zajęcie, miejsce zamieszkania i stosunek do stron. ' Art. 108. S~d na rozprawie główrnej odbiera od świad­ ka przysięgę, chyba że strony ~wolnią świadka , od przysięgi, a sąd nie uważa jej za potrzebną. Art. 109. Art. ,U3. § L Świadek składa przysięgę, powtarzając ża sędzią lub odczytując na głO's jej rotę, przy czym wszyscy, nie _ wyłączając sędziów, stoją· § 2. Niemi piśmieIliIli składają przysięgę przez podpils anie roty. Niemi niepiśmienni przysięgają przy pomocy tłumacza, czyniąc znaki. § 3. Przed odehraniem przysięgi sąd uprzedza świadka o znaczeniu tego aktu i odpowiedzialności za nieprawdziwe zeznanie. Sędzia śledczy przesłuchuje świadka pod przysięgą wtedy tylko, gdy zachodzi uzasadArt. 114. nione przypuszczenie, że świadek bez przysięgi nie powie prawdy, lub że nie stawi się na rozŚwiadkom, którzy , Vf danei sprawie zeznaprawę główną z powodu prze1szkód, nie dają­ wali pod przysięgą, przypomina się prży pocych się USUiIląĆ lub zbyt trudnych do usunięcia, • nownym przesłuchaniu poprzednio złożoną przyalbo z powodu znacznej odległości miej's ca sięgę, chyba że s~d uzna ponowne zaprzY8ięże- pobytu. c nie za konieczne. Art. 110. § 1. Nie skła,dają przysięgi: al nieletni do lat czternastu; b) osoby, które z po'wodu choroby psychic~nej lub 'innego , zakłócenia 'czynnośd psychicznych nie zdają sobie sprawy , ze znaczenia przysięgi; e) podejrzani o udział w 'czynie, , będącym przedmiotem postępowania, lub ci działalnO'ść przestępną, pozostającą w SClsły:m związku z działaniem ' oskarżo­ nego. § 2. Duchowni uznanych prawnie wyznali , nieskladają przysięgi. Art. 115: Przesłuchanie co . do samej sprawy zaczyna od wezwania świadka, aby opowiedział wszystko, co' mu wiadomo w ,sprawie, po czym sąd, a następnie strony mogą zadawać mu pytania. się Art. 116. Jeżeli między zeznaniami świadków zajdą sprzeczności, sąd może zarządzić stawienie ich sobie do oczu. Art. 117. § 1. Za ni'eusprawiedliwione niest~wien­ nictwo sąd skazuje świadka na grzywnę do pię­ ciuset złotych oraz na· zapłacenie kosztów, wy§ 1. Świadek składa przysięgę według roty wołanych odroczeniem ro~rawyz po'w odu tego niesŁawismnictwa. Grzywnę, w razie niemoznastępującej: ' ności jej ściągnięcia, zamienia się na areszt do "Przysięgam Panu Bogu Wszechmą~'l­ ' .,' ,' cemu i Wszechwiedzącemu, że będę· rilQwił l, dwó'ch tygodni.' Art. l1t. ,j Dziennik Ustaw Nr 8 Poz. 44' 75 .. § 2. , Ponadto sąd w razie potrzeby zarzą­ dza prżymusowe sprowadzenie świadka. Art. 125. § 1. Do pełnienia czynności biegłegoobo­ wiązany jest nie tylko biegły sądowy, lecz tak" że każdy, kto uprawia zawód stwierdzający jego wiedzę w danej dziedzinie. § 2. Okoliczność, że ktoś jest świadkiem w danej sprawie, nie wyłącza przesłuchania go jako biegłego. Art. 118. Skutki wymienione wart. 117 mają zastosowanie w razie nieuSiprawi..:dliwionej odmowy złożenia . zeznań lub przysię.gi, przy czym w razie ponownej odmowy sąd mocen jest skazać świadka ponownie na grzywnę do tysiąca złotych, z zamianą w razie nie~oż­ ności ściągnięcia na areszt do jednego miesiąca. '. § 2. Niezależnie od powyższych kar, s~ może nakazać niezwłoczne aresztowanie świad­ ka, odmawiająceg'o zeznań lub przysięgi, na czas nie przekraczający jednego miesiąca. Areszt uchyla się, jeżeli świadek złoży zemania, w:zględnie przysięgę, lub jeżeli sprawę w danej instancji ukończono. § 1. również Art. 126. § 1. Nie mogą być biegłymi osoby, ' któ-' ryc h w myśl art. 101 nie wolno przesłuchiwać jako świadków lub które' w myśl art. 104 mają prawo odmówić zeznań. . . '. § 2. Jeżeli stnma przytoczy ważne powody, osłabiające zaufanie do danego biegłego, sąd wzywa w jego miejsce innego. Art. 127. Art. 119. Do oglę.dzilll zwłok zaws'z e wzywa się lekarza, w · miarę możnośCi bie,głegosądowego. o przymusowe sprowadzenie lub o ukara- nie osoby, podlegającej sądownictwu wojskowemu, i o za's tosowanie względem niej środka, prze~idzianego wart. 118 § 2,sąd zwraca się do władzy woj,s kowej. . Art. 128. § 1. Jeżeli rozprawę odroczono z powodu niestawie·n nictwa albo odmowy zeznań lub przysięgi prze'z kiJka · osób,. wszyscy. których nieusprawiedliwione niestalWiennictwo lub odmowa stały się powodem odroczenia rozprawy, ponoszą odpowiedzialność soli.darną za zwrot związanych z tym kosztów,o .ile sąd inaczej nie p()Stanowi. . Art. 121. Sąd zwalnia świadka od kary, zwrotu kosztów i przymusowego sprowadzenia, jeżeli świa­ dek w ciągu dwóch tygodni od zawiadomienia 'go udowodni, że niestawiennictwo jego było usprawiedliwione. . przez lekarza. , § 2. Do otwar'c ia zwłok należy, w miarę moż;ności, prócz biegłegO' zawezwać również lekarza, 'który ostatnio udzielał pomocy zmarłemu. Art. 129. § 1. Gdy zachodzi podejrzenie smlerci z otrucia, należy przez chemika lub odpowiedni urząd albo zakład dokonać ba,d ania wnętrzno­ , ści i innych przedmiotów mogących mieć zwią-~ zek z otruciem. § 2. . Do badania należy w razie potrzeby zawezwać również lekarza. . . Art. 130. Art. 122. Na postanowienia, wydane w myśl art. 117, 118, 120 i 121, służy zażalenie. R o z d z iał II. Oględziny, biegli i tłumacze. Ad. 123. W razie 'potrzeby sąd dokonywa ' oględzin miejsca, rzeczy lub .ciała. Art. 124. W wypadkach, wymagających wiadomości specjalnych, sąd wzywa biegłych. Gdy za-chodzi podejrzenie zadania gwałtownej śmierci, zarządza się otwarcie zwłok Art. 120. I § 1. Jeżeli zachodzi potrzeba zbadania stanu psychicznego oskarżonego, sąd wzywa przynajmniej dwóch lekarzy, w miarę możności psychiatrów. '. ' . , § 2. . Biegli mogą żądać oddania oskarżo­ nego pod obserwa.cję w zakładzie leczniczym. § 3. , Potrzebę, czas trwania oraz miejsce obserwa,cji określa sąd. Obserwacja powinna trwać nie dłużej niż sześć tygodni. W wypadka'c h wyjątkowych sąd na wniosek biegłych może przedłużyć . ten termin na czas ściśle określony. § 4. Na postanowienie, nakazujące obserw zakładzie leczniczym, służy zażalenie. § 5. Jeżeli karalność czynu oskarżonego zależy od ustalenia stanu psychicznego pokrzywdzonego, to przepis § 1 ma zastoso'wanie i do pokrzywdzonego. wację DzłehHik Ustaw Nt' • 76 - , O~lędZiii ,półl\t:tdnych z obnażeniem ciała d6kOtiywa si~, 'ił miafę fndŻIiOSc1, zapośrediiic­ tWembiegłego tejże płci. Sędzia może byt: przy tym obecny tylko w tazie potrzeby. ' p6Wdłarte.g6· dó dtrik6wilrtQa. Batilmótów lub bicia monet. § 2. W sprawach o podrabialllie pieniędzy obcych sąd w razie pl:Jtrzeby zasięga za pośred­ nictwem Ministra Sprawiedliwości opinii wła­ ściWego tltżędu lub zakładu zagranicznego. Att. 132. Art. 140. Biegły składa ustnie lub pisemnie s4d0wi dokładne sprawozdanie ze swoich spostrzeżeń . . . .~ 1. . Sąd. wzyWa odpówiedriiegó Utifu4ezal )ezeh żad}odzl pohzeba: a) 'pr.żesiuchania -!tiu~hegd . lub tJletfiego. z' którym sąd nie Jhoze póro~uiniee 8i, beipośrednlo; " . . bl przesłuchania osoby, nie mówiąc!!; III" zykiem zrozumiałym dla sądu; el 'ptzekładu · pismii . ł!ptift~tłzoriegó 'VI ~B" tcym języku. § 2. Do tłumaczów mają odpowiednie 'z astosowanie przepisy ddtyczące biegłych. Att. 131. oraz opartą na nieh opinię. Art. 133. § 1. Biegły składa przysięgę według roty tlastępującej: " "Przysięgam Panu Bogu Wszechmogą­ , cemu i Wszechwledzącemu, że powierzone mi obowią~ki biegłego wykonam z całą sumiennością i bezstronnością. Tak mi, Panie Boże, dopomóż". Biegły sądowy składa przysięgę tylko objęciu stanowiska, a w poszczególnych Art. 141. § ,2. przy ISpra~ach powołuje się na nią. Art. 134. ,Biegli mogą za zgodą sądu przegilą.dać akta epr!twy w całości lub w częś,ci oraz zadawać oskąrzonetmi i świSJClkom pytania potrzebne do u.talenia opinii. Art. 135. Sąd kieruje badaniem dokonywanym przez ~tegłych,a jeżeli warunki badania t~go wymagaią) może wymat:zyć biegłym .łermindó .,.ło­ żN1ia o.pinii oraz, wydać im za ,p okwit dWaIlliem prtedntioty ulegające badaniu. Art. 136. ;, Je*eH przedmiot badania może ulec znisz'c ;eniu lub zmianie pt:ty badaniu, należy, w mi ar~możności, pozostawić część te.go przedmivtu '" ptJedhowaniU ~I\dow,m, . Att. 137. ',' Jeteli opinia biegły<:h jest nłejasna lub ,spl'uctna,są.d mt')te zarzą:diJłćpOotiO'\:Vile prże­ ihł(lhtlni~ tych samyth biegłych lub wezwać Duiych. Arf. 138. lafiiirust Wźywania hie~łych lub niezależnie od ich wezwania sąd może zasięgnąć opinii Dd.póWiEfdniegd tif.tędti tub zakładu. Aft 139. . § 1. W sprawach o pódi'abiahie pdlski~h pieniędzy sąd zasięga opinii ttrz~dti lub ziLkłidii, § L Att. 98,lÓ1, 108, f09, ,111 § 2. 3,4ft 1t2, 113 § l, 3 i M.tt. 114 -:.:. 122 mają 6dpówt~d.; nie zasŁosowanie do biegłyth i thlriHl.doW. · . § 2. Przymusowe sprowadzenie biegłych i tłumaczów należy stosowa.Ć tylko w wypadka'ch wyjątkC)\\rYfh. · lłozŁ1ział 111. Rew12J. l zattzyHiltde tźeczy. Att.-142. _ § 1. U osób podejrzanych o popełnienie wolno dokonywać rewizji oS obistejlub domowejce,lem ich ujęcia, wykrTciiłd~ wodów winy albo prze~iotówj uZTskabych prlleź przestępstwo lub ulegajt\cyćh koófiskach'. § 2. U iooych osób lub w iOny,ch l1liejscaQh woino dokońywać rewizji tylko wt t:ć!ł y, jeieU za'chodzi uzasadnione przypuszczenie, że się tam znajdują: osoba 'fSodejrbna o przestępstwo albo przedmioty stanowiące dowód prZestęp­ stwa,uzyŚ'kane przej, przestępstwo lub ulłlaią­ ce konfiskaJCie. przestępstwa Art. 143. Rewizj1 osobistej należy dokonywaĆ w mia.- rę mOŻlIlośtii za f:io~redrtiehvem OlłóhY tejże płci. Att; 144~ R~wiźli dOMOWej Vi J)otte · 1ióC!lei dokonywać wolno tylko: a) w wypadkach I niecierpiących zwłoki, jeżeli chodzi () ptUstępsŁwo, za "które ustawa przepisuje 'karę pozJja.w ienia wolhości · du st~~ciu tfii~l~y lubkatę cięższą; . Dzi~l).l1ik .U śtaw 77 Nr 8 hl w IO'kalaJCh , ótwatt~ch w tej PO'rze dla Art. 15l. publicznO'ści i § 1. Przedmioty, " mogące służy' do usia· lenia istoty czynu lub do wykrycia sprawcy, należy, po dokonaniu oględzin i sporządzeniu dokładne'go opisu, albo dołączyć do akt spraWYł albo oddać na Pł"zechowanie właś'cicielowi lub innej osobie g()(;{nej zaufania z obowiązkiem Art. 145, ,przedstawienia ich na kaide żądanie sądu i oZ zakazem ich zbycia lub przekształ,cooia. fi 1. Za p,o t, ilocńl\ thvaż._ się i(lzalł od ,go§ 2. Dowody rzeczowe na:1eży ódp~ied­ dłłlty dJił-wiłlt~ , 'Wi,clortm do $i6dtrtej ranU, nio ilabezpieczyć i w rilia,rę motnośći opie~z~" , ; § 2. Rewizję rozpoczętą za dnia można tować. prowadzić nadal mimo n8.'stania pory nocnej. o) w lokalaoh j które służą za itnieisce $chadŹelk przestępców; ~lbo do pr.techowy" ,. - 'Wińia r.~czy p()ch~"cyeh t ptleśtęp'" IIhval Itlb~ do tawfJdowegu , uprawiania uiett_du lub gier hażatdQ'Wyf.lhi I Att. 153. ' Art. 146. Rewłljri wttondllH:tlHliu urżędu patlstwo- wego lub samO'rządowego dokonywa się po zawiadomieniupdełOctonego lwb jego zastępcy. Art. 147, Rewizji w pomiesfZczeniu zajętym przez . wojsko dokonywa się w obecności bezpośred­ 'li.gę przełożonego lub wyznaczonego prżezeń zastępol'. . , Art. 14~t Rewizjd w biurze lub mie's zkaniu osób wymienionych wart. 3j wolno dokonywać tylko za ~.odą . właściwe.o przedstawiciela dyplomat}'lĆzne~O'. Att. 149. § t. O~(}bę, U kt6tt!jrewhlja ma się odbyć, żtiWłMałiił2ł ~i~ tI t:~IU ł'~ttji • się dO' ó&ecłta§ei ~fł1 tiłłj. , . wzywa .•• :,' ,~ , 2. , ,~eie1i · .6~odarltll Ib~41u Mł" ma.n~ mi~ł:Ui ·wt)łWa. S1ę dO (}.b~nosci I)Uy reWIZJ1 l'ttytla;ftt:tłiej jedb~o dotosł~g(JdOlb.oWi1ika lub s(8łilla. Art. 150. .', ,i 1', Jeleii t~i~ii dó'kQńtwa pł>1ioja pań­ stwO'wa, to ~jlina~~.azaĆ ,oioblei u k~órej rewitj' dla si. odbyó,Po,l_c~nie sędzi_go lub ~toiku­ tatóra, § 2. W wypadkach niecierpiącyćh zwłoki, jeżeli polecenie nie I1Iblło być wydane przed rewizją,na1eży okazaĆ nakaz kierownika właści­ wej ,eóottkł 'PgU~rfnłłj lub l!i!łitliiia~ję ShlzbołI_ i a ł'l&itpi. E'Wr6«ic Ślę dó sądu lub jl1i'&ku" tilło,f. fi .ahtłt!tdżftdt tewitji j na żądllnieOS'o" b'l u ldht'j J)rzej:Jrowad:ono nhviaję. należy dorę".YC .II) ~tAti(h.,l.ni. () liatwi.rdtenhi te~ lY!źjł w fil ..." '1 dm od tgł9szdia '~ani&. Art. 151. , , PrzedmiO'ty zaMane przy rew1ZJl należy $p!laę/ a na żąaąnilłosobYf od kt9tej je od~bra­ no, wydaś je; pgkrlYitowanie. § 1. Jeżeli ()Soba, thalltca t1~ehle przed.. mióŁy ~tai1dtWląt~ dowód pfZest~tvlaJ u~~9k~ .. ne przez przestępstWCJ lub ulegające ltmtft!lkacie, O'dmawia ich wydania, można zarządZić ich odebranie. § 2. Jeżeli przedmipty O'debrał nie sędział t9 O'dbierający pO'wirtien nie:twłqć:znie twtócić się do sądu o zatwlerozen1e odebrania . Art. 154. § 1. OSOlbę, która odmówiła, wydania rze" czy, następni~ u niej zl1ależit>nyćh, sąd skazuje na grz;ywtiędo pięciuset zło,tych z zamianą, Vi uzie niemożności ścia,;gnięcil, na ' areSzt dó dwóch tygodni. . ' ,fi 2. Jeż,e,łi OSO'bą. której udoW'ódnio.no, że pOlsiada' u siebie przedmiO'ty wymienione wart, 153, odmówiła ich w}'ldania, a drogą rewizji nie moż,na ich odnaleźć, to' 'sąd tnoże skazać tę osO''' bęna grzywnę . do pięciuset złoty'ch z zamianą. W tatle ftl~ińoti16śei ś-ći~!!:tii~cial tła are~tt do dwóeh tyl!!ódtił, w ra2lie żaś ptmowbej odmo.. Wy -'- iiii l ,gftywti~ do tysiE\ica złotych z tairiiani\1 VI tatie rtietnoih~ei jej śeiąghi~eiaj na a,res!t do jednego miesiąca. § 3. Niezależnie od powyŻiszych kar, sąd mote w wypadku; wskazanym w § ,2/ nrukaz;ać nieZ'W'łotZile aresżtorW8.'nie osoby. od.ńlawiąią~iej wydania, na cz6.s nie . ptzekracżająoy jedi1ego miesiąca. Areszt Uichyla się. jeżeli pl'żedmioty wydano; albo jeżeli sprawę w danej instancji UkOńczono. . § 4. Przepisy niniejszego artykułu nie ma"' ją zastosowania do tego, kto bądź srum jest pO'.. dejrzany Q dane przestę.pstWO', bądź może zwoJ,.. nić się od składania zeznań. § 5. :Na po's tanowienia sądu, wydaM na ~a..:. iwdz:ie !I1ini~jszeł(jartykułu j służy żażalenie. Art. 155. § t. Jeżeli urząd, od którego .sąd zażądał Btlk\limentu, odm,a~ia wydania gO j 8ąd fuoże zwr6ciG się do władzy naczeln Bj o dnośnegO' zarząd.u państwowe,go o polecenie wydania dQkumentu. Poz. 44 - -'-78 § 2. Wydan:a wolno odmów'ićjedynie wte.dy, gdyby ujawnienie dokumentu wyr~ządzić miało poważną szkodę Państwu. .: . ,., '. ~ Art. 156. § 1. Korespondencję i in.n e papiery, znalezione przy rewizji, można przeglądać ,bez zgody _.osoby, u ktMej je znaleziono. . § 2; .Jeżeli u osoby nie p.odejrzariej · o popełnienie przestępstwa (art. 142 § 2) d.okonywa rewizji nie sędzia i nie prokmator, a zach.odzi potrzeba przejrzenia takiej koreStpondencji lub papierów mimo sprzeciwu osoby, u 'której je znaleziono, na.leży nie przeglądając ~' opieczęto­ wać je i przesłać do sądu lub do prokuratora. Os.oba, od której papiery odebrano, może je opieczętować własną pieczęc~~. '_ . 1', Dziennik Ustaw Nr 8 r' F· .;. § L " J'eżeli zach.odzi wątpliwo-ść <:0 do -OsO" by lub praw właściciela przedmiotów ' odebranych od oskarżonego, oddaje się je aż do czasu rozstrzygnięcia sądowęgo na pr.ze<:howanie są­ dowe lub o;s obie godnej zaufania, pod warunkamiprzewi;dzianyriii wart. 152 § 1. , § 2. ' Przedmioły ulegające szybkiemu zepsuciu } ,:Z:pisz:czeIliu sprzedaje się ' w tym wypa:4kuz . 11r.~~targu publiczriego przez zarz4d gminny :l;tJ,b::policję, a osiągnięte pieniądJieskła'da się dó · §ądu. · .' KSIĘGA IV. . ": . Zapobieganie uchylaniu . SIę od sądu• . ; ., . ; Art.· 159. W wypadik ach niecierpiących zwłoki , prokurator może żądać wstrzymania wydania wskazany::h wart. 158 korespondencji i przesyłek aż do czasu uzyskania po,l ecenia sądu, nie dłużej jednak niż na trzy dni. . Art. 160;' potrzeba zatrzymania' kores.pOnden. cji 'pocztowej lub telegraficznej 'albo' ptzesyłek kolejowych wyniknie wtoku dochodzenia, na. leży złożyć odpo-wiedni Wniosek sędziemu śled­ czemu lub sądo-wi grodzkiemu, ktory pci rozpoznaniu poszlak wydaje postanowienie. Jeżeli I. Tymczasowe aresztowanie. Do obecności przy ro·zpieczętowaniu i przejrzeniu korespondencji i papierów wzywa się w miarę możno'ści osobę, .od .k tórej je :o debrano. ' §1. Urzędy pocztowe, tele·g raficzne \i kolejowe są obowiązane na żądanie sądu wydawać sądowi lub prokunitorowi korespondencię i przesył:ki, wysyła.ne przez oskarżonego lub do niego adreg'o wane. . § 2. Na postanowienie . sądu sl9:-ży zażalenie. . .- ~ Rozdział' Art. 157. Art. tss. Art.163. · Art. 164. . . , .. § 1. "Tymcz-asowe areszt.owanie może nastąpić tylko na mocy postanowienia sądu . . ~. § 2. Na postanowieniew-·tym przedmiocie służy zażalenie. . Art. 165. Tymczasowe aresztowanie może nastąpić wtedy' tylko: a} gdy zachodzi U'z asadniona obawa, - 'że oskarżony będzie się ukrywał, albo bl gdy sprawa toozy' się o przestępstwo, za które ustawa przepisuje kan~- pozbawienia wolności do jednego roku lub karę cięższą, a zachodzi uzasadniona obawa, że oskarżony będzie nakłaniał świadków do fałszywych zeznań lub w inny sposób starał się o uSWlięcie dowodówprzestępstwa, 'albo , c} gdy oskarżony nie ma w kraju ani stałego miejsca pobytu, ani określonego źródła ' utrzymania, lub gdy nie można ustalić jego tożsamośc;:i,albo . d} gdy oskarżony jest przestępcą nałogo­ wym, zawodowym lub recyq,ywistą. Art. 166. 'Art. 161. Korespondencję i przesyłki wydaje : się tylko sądowi lub prokurator.owi · i tylktJ~ sąd lub prokurator maią prawo je otwiera-ć ; ' Przepis art. 157 ma tuza.stosowanie. Arf. 162. Przedmioty u:zyskane za pomocą 'przestęp­ stwa, o j.}e nie są niezbędne do ustalenia istoty przestępstwa alb.o do wykrycia . sprąWcy', żwraca się pókrzywdzonemu. . _ .. ' . . §l. Schwytanego na gorącym u<:zynku lub bezpośrednio potem w czasie pościgu, każdy ma prawo zatrzymać nawet bez' postanowienia są­ du, jeżeli zachodzi obawa ucieczki s·chwytanego lub je-żeli nie można ustalić jego tozsamośd. § 2. Schwytanego należy natychmiast oddać w ręce policji,prokuraŁora lub sądu grodz~ kiego. Art. 167. . 'Prók.#ratorowi i poHc:ji. służy ', w każdej chwili prawo zatrzymariia phdejrzanego, gdy za- Dziennik Ustaw Nr 8 Poz. 44 79 runkiem złożenia kaucji lub poręczenia w okrechodzą warunki niezbędne dO' wydania postanowienia o aresztDwaniu, 'a zwłoka mogłaby ślonej 'siiinie pieniężnej, przy ,której wyznaczeniu sąd uwzględnia stopień zamożności oskarąpowO'dQwać ucieczkę podejrzaneg() lub za tar. zonego i składającego kaucję lub poręczyciela, c~ęśladów przestępstwa. . . ',', wysokość wyrza.dzonej szkody i grożącą karę . ., ": : Art. 168. "'j " " Art. 174. Podejrzanego z~trzymanego,' ij:~lęzy sprO'Zamiast ,zaządania kaucji lub poręczenia od :w~dzić natychmiast do najblizsze'R'o ' sędiiego wojskDwego w służbie · czynnej, sąd może poślędcżego 'tub sądągrodzkiego, k\óry :przesłuchuprzestać Aadozorze jego władzy przełożonej. 1~ zatrzymanego i .po ząpDznaniu się~ . zehr'a nymi poszlakami bądź za:rządza aresztow,ap.ie, podejrzanego, bądź wypuszcza gO' na WDlrip.,s,S. . Art. 175. Art. 169. Jezeli w ciągu czterdziestu ośmiu godzin od chwili. zatrzymania przez władz,ę nie doręczono pDdejrzanemu odpisu postanDwienia sądu o aresztDwaniu, nalezy zatrzymanego wypuścić na wolność. , Kaucję może . ZłDŻYĆ ąlbo sam oskarżony. albo inna .osoba:; , Art. 176. Kaucję składać należy wgotDwiźnie lub w papierach wartościowych, przyjmowanych za kaucje przez urzędy skarbowe. , ' Art. 170. : ,Art. 177. § 1. AresztowanegO' tymczasowo nale'z y natychmiast wypuśdć na wolnośc, jezeli ustaną przyczyny, dla których aresztowanie nastąpiłO'. § 2. W toku dochodzenia za'rządzenie ,w y,puszczenia na wolność może wydać także prokurator. Art. 171. Aresztowaqie podejr,z anego '. może trwać w toku dochodzenia najwyżej dwa Illie: sią.ce . . Nale'ży to uwidocznić w po_ s tanowieniu sądu. : ' § 2 . . Na 'Ulzasadniony wnios~k, sędzia śled­ czy lub sąd grodzki może prze,dłużyća,reszt ij.esz.cze n~j~~zer o mh~sią<;. Dalszego przedłu­ "zefllaudzle.tIc me , można . . ,. . § 1. , Ar.t.17~. § 1. AresztQwanie w toku śledztwa, łącz­ nie z dochodzeniem, może ,trWać najwyżej sześć miesięcy. . ;" § 2. Dalsże,go przedłużenia aresztu sąd okręgowy może udzielić wtedy tylko: '_ a) gdy za'c hodzi ' koniecznośćdokDnania czynności śledczych poza granicami Polski, albo hl gdy ze w,zględu na szczególne Dkoliczności sprawy sąd uzna, że .,śledztwa w terminie wskazanym w § l nie mDżna ~yłD ukDńczyć. R D zd z i 'a ł .' II. Kaucja i poręczenie. ' : : Art. 173. ,Sąą może od arel$ztowania oskarżonego Dd- ',stąpić lubjuią.re!;iztowanego zWDlqić pod wa, . ",J I.ą . ., Wpis hipDteczny mDże zastąpić złożenie gotowizny lub papie,r ów wartośoiowych tylko wówczas, jezeli jednocześnie złożono dowód, że wartość Dbciążanej nieruchomDś, ci, pO' potrąceniu hipotek mąjących ,pierwszeństwo, dostatecznie zabezpiecza wyznaczoną sumę kaucji. , Art. 178. § L ,. Poręczenie składać może tylko osoba, mająca stałe ''zamieszkanie w kraju i przedstawiająca dostateczne dowody, że jej majiltek wy- starcza na pokrycie porsr.::zenia. § 2. Sąd może nie przyjąć poręczenia, jeżeli osoba _poręczyciela nie budzi zaufania. . Art. '1J9. §i.' Składającego kaucję lub pO'ręczenie uprzed.za się, · że w razie ucieczki OS:karżDnego lub nieusprawiedliwionego jegoniestawiennictwa na ;wezwanie sądu, kaucja ulegnie przepadkowi, .a od poręczyc:iela ściągnięta będzie suma poręczeni~. . . , §2., ' DQ składającego kaucję lub poręozenie mają zastosDwan}e przepisy art. 78. , Art. 180. Z przyjęcia kaucji lub pDręczenia należy sporządzić protokół, który podpisują składający oraz przyjmujący kaucję lub poręczenie. W pro- tokole tym zazna'czyć należy zachowanie 'przepisu art. 179. ' Art. 181. § ~"O przepadku kaucji lub o ściągnięciu sumy poręczenia ro~strzyga: w tDku śledztwa sędzia śledczy, w innych wypadkach - sąd, do którego właściwości sprawa należy. - . , § 2. Przed wydaniem postanowienia nalezy 08obę, która złożyła kaucję lub poręczenie, wezwać do złoienia wyjaśnień. , . S 3. Na PQst-.nowietlia Vi tym pnedJD.iooie słuty z4tillet1ie. , Art. 162. Kwotę przepadłej kaucji lub 6cl"gniętego poręczenia przelewa się do Skarbu Państwa, Wuakże pokrzyWdzony tna pierwszeństwo do zaspokojenia z tej kwoty roszczeń, o odszkodowanie za wyrządzon&\ prż.at przestępstwo krzywdę, o ile odszkodowania tel!o nie może uzyskać ł b1al~tkti sprawcy lub orsoby za jegouyn odpo- 80 - mieszkania bez zezwolenia sądu, tt w tóku dochodżenia -- bez zezwolen,ia Pfokllratora. 8 3. Oddany pod dpzór ma nadto ob(JwlĄ­ zek zgłas'zania się do wład-.y d.owruj&\eej w od:" stępach czasu, określonych w postanowieniu są­ du, który prócz tego ' tobowiązać może oskarżo­ nego do innych ograniozeń jego swobody, ułat­ wiających wykonywan.ie dozoM.!. 8 4. Jeżeli oskariony ~ie stosuje się do _itządżeó, wy,darlych na zasadzie niniej·szego afty-:kułu, sąd władny jest zastosowaĆ skuteczniełs~y jrod.k zapobiegawczy. ' R o ż et z i Il ł wiedzialnej. IV~ Art. 183. LIit,. gb6Cle l telune. , Oł'Qbę; która złożyłą: kaueję lub poręczenie, zawiadamia się o termina<:h wyznaczonych do stawiennictwa oskarżonego. Art. 188. ,Art. 184. - Sąd moil! nak!azać are$źtowanie oak~i'żone­ lO wyptisżctortego na wólrt()@ć ŻEl. kaucją lub po- tęćzeniem., jeieli wyjdą na jaw nowe okoliczno~ć:i wymagajłl,.ce aresżtowa.nia. , § f.Jeżeli miejsce pobytu oskat'tOitegts jeltt nieznane, sąd z własnej inicjatywy lub na wniosek oskarżyciela zarządza poS'zukiwanie oskarżonego przez policję. .,' S 2. VII t-oku d~hod~ł!nia pr'Qkura.totakieJ2o i'I~"dzęnia takie wydaj~pn}kuratÓl", a pr., YIYkonaniu wyroku - wł~za wykOil}"NaJą<:a wyrok, ' Art. 189. Art. 185. kaucję lub pótęczenie:, ustaje dopietó z chwilą § 1. Jeżeli oskarżony, względem którego ~apadło postanowienie o aresztowaniu! ukrywa się, sąd lub prokurator mot. zarz"clżió raze.ła­ nie listów gończych. kaucji lub poręczenia.. . iiytft, kt6ry się ukrywa, ~8HĄdtA władza wyko- § l'. W razie cofnięda kaucji lub poręcze­ Dia należy oskarżonego niezwłocznie aresztować. , § 2. Odp()Wie&tialność osoby, która cofnęła areszłowa.nJa oskatżOrtegó albo złożenia nQwej § 2. Ro~esła.nie listóW gQńczych za ~k,n­ nywiljąea wyrok. . Att. 186. § 1'. Z chwilą aresztowania oskarżonego, tunorz,elli~ postępowania lub wydania wyroku unieWinruającęgo, poręczenie ustaje, a ,kaucję ZWraca się osobię ; która ją złożyła. . § 2. ' Przepis § l nie dotyc!y kaucji lub poręczenia; có do kt,6rych już za'P~dło postanowienie o ich przepadku lub ściągnięciu. Art. 190. R o z d z i a'ł III. W listach gońctych wymienia się: a) władzę, którą ję ro~syłąi " , b) imię i nazwisko, ą. w .miarę motno§ci ~ dokładny rysopis oskadonegó ź dół~­ czeniem jęgo podobizny; ej za1"zttcant mu ptŻfi!&łępstwó; ,, d) ostatnie Zi1a1le rtdtj$cl! tMił~$l!!k4nla i gminę, dó IU6tejó&kat!6ny 'fiAle!y; e) póstanÓW:ienłe ó ' 4i'~t:towaniti liib wyrok Zakaz wydalania się, dozór policji. f) wCi!zwanłi! każdego. kto ma mlej.1e po- Art. 187. , § 1. Uznając pQtrzebę zastOSGWama środka zapobiegawczego, sąd może za'kaza6 oskarżone­ mu wydalania się ze stałego miejsca zamieszkania, albo oddać go pod dozór policji państwowej, wójta lub sołtysa albo pod dozór innej wł'adzy, któta tego się pbd~jmie, jeżeli środki te są w danym wypadkti wysta,rcza jąee. - Ił 2. W razie zakazu wydalania się nie wolno oskadonei11u O'pustc'żać stałego miejsca ża- skazujący; bytu oskai'tot1eloi tló zawiadomienia o nim na.jbli!s!"ł wład!ysĄdt>wej lub policyjnej i do załftYbianla ,08karżonego w miarę możności. Art. 191. Sposób rozpowszechnb.nia listów gończych, wybór pism, w który~ m... ją być ogłoszone, oraz miejscowości, w kt6rych mają być plakatowane, zalety od uziu\:Dia władzy, ktara l'()źsył.' listy IOOOZ8. piłi,ng.ik?JJst~w: : Nr 8 ,81 '. Art. 1n. JeżeJi oskarżony przebywający Art. 198. . za granicą ,Źłóty ()~wiadczenie, że stawi się do sądu w oznaę.~onY1D .tetminie p . ód waruqkięin ódpówiada11ia z ,WI),I~eJ stopy, sąd może mu wydać ąst żęlaztiy. Pisma adresowane do miejscowości, w ktÓrych nie ma urzędu pocztowego, ani nie jest zorganizowane stałe doręczanie korespondencji poleconej, doręcza się za pośrednictwem władz gminnych. Art. 193. List żelaznyzapewnła o'skarżonemu pozostawapie tła . wolności aż do zapaanięcia wyroku płetWszeJ Ltistattcfi, o ile ()Skadony: : a) stawi się w o~aczonym przez" sąd te'r młIlie; , b) .ue będzie eie wydalał be~ pozwolenia sądu z obranego miejsca pobytu w kraju; eJ. nie będzie na~łamał świadków do fałszy­ wych zeznań lub starał się w inny sposób "suwać dowOdów pll"zestępstwa. Art.) 99. Policja państwowa doręcza pisma sądowę, jeżeli doręczenie pozostaje w zwią~ku z czyń;' ~ością, pbleconą policji prze2; ' sąd lub pJ:"oku';; ratora. Att. ,200. Wezwania i inne pisma sądowe prżesyła się dla . doręczenia .wojskowym w służbie czynn\'ilj ich bezpośredniemu dowództwu. Art. 201. Art. 194. ':§ 1'.. Sąd mOże wYdanie listu żelaznego uza- lewć od zł(}żenia kaucji lub poręczenia. S 2. W takim razie niedotrzyma,nie warunk6wwymieniopych vi art, 193 pociąga nie tyll40 ateazt<.lwanie óskarźQnego, lecz także przępadek kaucji lub ściąl1nięcie sumy poręczenia. o wezwaniu osoby, będącej w służbie kolei albo żeglugi wodnej lub powietrznej, zawiadamia się jednocześnie bezpośrednią zwierzchność osoby w~zwanej. Art. 202. Pisma sądowe doręcza się adtesa,tótn, W fuiti- ' KSIĘGA V. rę możności, do rąk własnych. Pr~epilY pOrządkowe. Art. 203. R o z d z i a ł I. § 1. 'J ez,eli z powodu nieobecności adfesata nie można doręczyć mu pisma do rąk własn~h, doręcz~ się je dorosłemu domownikowi, li wjego braku - sąsiadowi lub dozorcy domu. § 2. Jeżeli się nikt nie znajdtie, kto by 1'1smo chciał p1'Zyjąć, zostawia się je bądź w miejscowym urzędzie gminnym, bądź w urzędzie pocztowym. . § 3. ' Wtaźie doręcżerua pisma sąsiadowi lub dozorcy domu albo pozostawiertia go w utz~­ dzie gminnym lub pocżtowym, priybijli!iię fia drzwiach adresat …