📄 Tekst ustawy
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 8 kwietnia 2015 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej
Spis treści
Treść obwieszczenia
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej
Rozdział 1 - Przepisy ogólne
Rozdział 2 - Zasady podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej
Rozdział 2a - Punkt kontaktowy
Rozdział 3 - Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej
Rozdział 4 - Koncesje oraz regulowana działalność gospodarcza
Rozdział 5 - Kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorcy
Rozdział 6 - Oddziały i przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych
Rozdział 7 - Mikroprzedsiębiorcy, mali i średni przedsiębiorcy
Rozdział 8 - Przepis końcowy
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych
(Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 i Nr 232, poz. 1378) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej
(Dz. U. z 2013 r. poz. 672), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 28 maja 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych
ustaw
(Dz. U. poz. 675),
2)
ustawą z dnia 12 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o usługach płatniczych oraz niektórych
innych ustaw
(Dz. U. poz. 1036),
3)
ustawą z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 983),
4)
ustawą z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo geologiczne i górnicze
oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1238),
5)
ustawą z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania
przez młodych ludzi
(Dz. U. poz. 1304),
6)
ustawą z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
(Dz. U. poz. 1650),
7)
ustawą z dnia 24 kwietnia 2014 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze standaryzacją
niektórych wzorów pism w procedurach administracyjnych
(Dz. U. poz. 822),
8)
ustawą z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo geologiczne i górnicze oraz
niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1133),
9)
ustawą z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki
spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020
(Dz. U. poz. 1146),
10)
ustawą z dnia 22 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1138),
11)
ustawą z dnia 5 grudnia 2014 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej
(Dz. U. poz. 1885),
12)
ustawą z dnia 19 grudnia 2014 r. o rybołówstwie morskim
(Dz. U. z 2015 r. poz. 222),
13)
ustawą z dnia 15 stycznia 2015 r. o ochronie zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych
lub edukacyjnych
(Dz. U. poz. 266),
14)
ustawą z dnia 15 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy o organizmach genetycznie zmodyfikowanych
oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 277)
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 26 marca 2015 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 38 ustawy z dnia 28 maja 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych
innych ustaw
(Dz. U. poz. 675), który stanowi:
„
Art. 38.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 17 czerwca 2013 r., z wyjątkiem art. 34 ust. 2-5, które
wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.
”
;
2)
odnośnika nr 1 oraz art. 39 ustawy z dnia 12 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o usługach płatniczych oraz
niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1036), które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE z dnia 16 września 2009 r. w
sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego
oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniającą dyrektywy 2005/60/WE
i 2006/48/WE oraz uchylającą dyrektywę 2000/46/WE
(Dz. Urz. UE L 267 z 10.10.2009, str. 7).
”
„
Art. 39.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
35, który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
art. 8 ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 983), który stanowi:
„
Art. 8.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2013 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 8 lit. a,
który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.
”
;
4)
odnośnika nr 1 oraz art. 17 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo geologiczne i górnicze
oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1238), które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w
sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla oraz zmieniającej dyrektywę Rady
85/337/EWG, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE, 2001/80/WE, 2004/35/WE,
2006/12/WE, 2008/1/WE i rozporządzenie (WE) nr 1013/2006
(Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 114, z późn. zm.).
”
„
Art. 17.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 163a-163c
ustawy zmienianej w art. 1, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.
”
;
5)
art. 39 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania
przez młodych ludzi
(Dz. U. poz. 1304), który stanowi:
„
Art. 39.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 27 pkt
1, art. 32, art. 33 i art. 38, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.
”
;
6)
odnośnika nr 1 oraz art. 507, art. 508 ust. 1 pkt 1, art. 513 ust. 1 i ust. 3 i art. 522 ustawy z dnia
12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
(Dz. U. poz. 1650), które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia:
1)
dyrektywy Rady 2001/40/WE z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego uznawania decyzji
o wydalaniu obywateli państw trzecich
(Dz. Urz. WE L 149 z 02.06.2001, str. 34; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 4, str. 107);
2)
dyrektywy Rady 2001/51/WE z dnia 28 czerwca 2001 r. uzupełniającej postanowienia art.
26 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r.
(Dz. Urz. WE L 187 z 10.07.2001, str. 45; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 4, str. 160);
3)
dyrektywy Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin
(Dz. Urz. UE L 251 z 03.10.2003, str. 12, z późn. zm.);
4)
dyrektywy Rady 2003/110/UE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach
tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną
(Dz. Urz. UE L 321 z 06.12.2003, str. 26, z późn. zm.);
5)
dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli
państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi
(Dz. Urz. UE L 16 z 23.01.2004, str. 44, z późn. zm.);
6)
dyrektywy Rady 2004/81/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentu pobytowego
wydawanego obywatelom państw trzecich, którzy są ofiarami handlu ludźmi lub wcześniej
byli przedmiotem działań ułatwiających nielegalną imigrację, którzy współpracują z
właściwymi organami
(Dz. Urz. UE L 261, z 06.08.2004, str. 19, z późn. zm.);
7)
dyrektywy Rady 2004/114/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie warunków przyjmowania
obywateli państw trzecich w celu odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej,
szkoleniu bez wynagrodzenia lub wolontariacie
(Dz. Urz. UE L 375 z 23.12.2004, str. 12, z późn. zm.);
8)
dyrektywy Rady 2005/71/WE z dnia 12 października 2005 r. w sprawie szczególnej procedury
przyjmowania obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych
(Dz. Urz. UE L 289 z 03.11.2005, str. 15, z późn. zm.);
9)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w
sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu
do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich
(Dz. Urz. UE L 348 z 24.12.2008, str. 98);
10)
dyrektywy Rady 2009/50/WE z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie warunków wjazdu i pobytu
obywateli państw trzecich w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji
(Dz. Urz. UE L 155 z 18.06.2009, str. 17);
11)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/52/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. przewidującej
minimalne normy w odniesieniu do kar i środków stosowanych wobec pracodawców zatrudniających
nielegalnie przebywających obywateli krajów trzecich
(Dz. Urz. UE L 168 z 30.06.2009, str. 24, z późn. zm.);
12)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie
zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, zastępującej
decyzję ramową Rady 2002/629/WSiSW
(Dz. Urz. UE L 101 z 15.04.2011, str. 1, z późn. zm.);
13)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/51/UE z dnia 11 maja 2011 r. zmieniającej
dyrektywę Rady 2003/109/WE w celu rozszerzenia jej zakresu na osoby objęte ochroną
międzynarodową (Tekst mający znaczenie dla EOG)
(Dz. Urz. UE L 132 z 19.05.2011, str. 1);
14)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie
norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako
beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących
się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony
(Dz. Urz. UE L 337 z 20.12.2011, str. 9);
15)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/98/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie
procedury jednego wniosku o jedno zezwolenie dla obywateli państw trzecich na pobyt
i pracę na terytorium państwa członkowskiego oraz w sprawie wspólnego zbioru praw
dla pracowników z państw trzecich przebywających legalnie w państwie członkowskim
(Dz. Urz. UE L 343 z 23.12.2011, str. 1, z późn. zm.).
”
„
Art. 507.
Z dniem wejścia w życie ustawy udzielone na podstawie dotychczasowych przepisów zezwolenia:
1)
na zamieszkanie na czas oznaczony - stają się zezwoleniami na pobyt czasowy i zachowują
ważność przez okres, na który zostały wydane;
2)
na osiedlenie - stają się zezwoleniami na pobyt stały.
”
Art. 508.
„1. Z dniem wejścia w życie ustawy wydane na podstawie dotychczasowych przepisów decyzje:
1)
o udzieleniu zgody na pobyt tolerowany ze względu na przesłanki, o których mowa w
art. 97:
a)
ust. 1 pkt 1 lub 1a ustawy zmienianej w art. 484 niniejszej ustawy, stają się decyzjami
o udzieleniu zgody na pobyt ze względów humanitarnych,
b)
ust. 1 pkt 2 lub ust. 2 ustawy zmienianej w art. 484 niniejszej ustawy, stają się
decyzjami o udzieleniu zgody na pobyt tolerowany, o której mowa w art. 351 pkt 2 lub
3;
”
Art. 513.
„1. Do postępowań administracyjnych, których nie zakończono do dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy decyzją ostateczną, a które zostały wszczęte przed tym dniem na
podstawie:
1)
ustaw zmienianych w niniejszej ustawie,
2)
ustawy, o której mowa w art. 521,
3)
ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom
ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach
(Dz. U. Nr 191, poz. 1133 i Nr 291, poz. 1707)
- stosuje się przepisy dotychczasowe.
”
„
3.
Decyzje o udzieleniu zgody na pobyt tolerowany, których wydanie zakończy postępowania
administracyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w dniu, w którym staną się ostateczne,
staną się decyzjami o udzieleniu:
1)
zgody na pobyt ze względów humanitarnych - w przypadku decyzji wydanych ze względu
na przesłanki, o których mowa w art. 97 ust. 1 pkt 1 lub 1a ustawy zmienianej w art.
484 niniejszej ustawy;
2)
zgody na pobyt tolerowany, o której mowa w art. 351 pkt 2 lub 3 - w przypadku decyzji
wydanych ze względu na przesłanki, o których mowa w art. 97 ust. 1 pkt 2 lub ust.
2 ustawy zmienianej w art. 484 niniejszej ustawy.
”
„
Art. 522.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2014 r., z wyjątkiem art. 470 pkt 3 lit. a w
zakresie art. 3a pkt 3, art. 470 pkt 3 lit. b oraz art. 470 pkt 4, 5 i 11-16, które
wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
7)
art. 23 ustawy z dnia 24 kwietnia 2014 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze
standaryzacją niektórych wzorów pism w procedurach administracyjnych
(Dz. U. poz. 822), który stanowi:
„
Art. 23.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
8)
odnośnika nr 1 oraz art. 27 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo geologiczne i górnicze
oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1133), które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji uzupełnia wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/22/WE z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie
warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję
węglowodorów
(Dz. Urz. WE L 164 z 30.06.1994, str. 3; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 2, str. 262).
”
„
Art. 27.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 52, pkt 55 lit. a, pkt 56 i pkt 66, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2016 r.;
2)
art. 1 pkt 61 w zakresie art. 162b-162e ustawy, o której mowa w art. 1, który wchodzi
w życie po upływie 2 lat od dnia ogłoszenia;
3)
art. 20, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
9)
odnośnika nr 1 oraz art. 103 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie
polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020
(Dz. U. poz. 1146), które stanowią:
„
1) Ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia
2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju
Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego
Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego
i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu
Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego
Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006
(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320), rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 z dnia 17 grudnia
2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i przepisów szczególnych
dotyczących celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” oraz w sprawie uchylenia
rozporządzenia (WE) nr 1080/2006
(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 289), rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1304/2013 z dnia 17 grudnia
2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylającego rozporządzenie
Rady (WE) nr 1081/2006
(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 470), rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1300/2013 z dnia 17 grudnia
2013 r. w sprawie Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1084/2006
(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 281), rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z dnia 17 grudnia
2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu
Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”
(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 259) - w zakresie dotyczącym wykorzystania Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,
Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności w ramach programów realizowanych
w zakresie polityki spójności.
”
„
Art. 103.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
10)
art. 26 ustawy z dnia 22 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1138), który stanowi:
„
Art. 26.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 8 lit. c i pkt 10, art. 12 ust. 4, art. 15 i art. 23, które wchodzą w życie
z dniem ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 52-54 i pkt 55 w zakresie art. 149 ust. 1 pkt 7, oraz art. 8 pkt 1, które
wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.;
3)
art. 1 pkt 35 w zakresie art. 95d i art. 95e, który wchodzi w życie z dniem 30 czerwca
2016 r.;
4)
art. 1 pkt 15, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;
5)
art. 1 pkt 16 w zakresie art. 31lc ust. 6, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia
2020 r.
”
;
11)
odnośnika nr 1 oraz art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 5 grudnia 2014 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności
gospodarczej
(Dz. U. poz. 1885), które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej w dniu 17 kwietnia 2014 r.,
pod numerem 2014/0182/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania
krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych
(Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65, poz. 597), które wdraża postanowienia dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej
procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad
dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego
(Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, str. 37, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 337, z późn. zm.).
”
„
Art. 2.
Przepisu art. 20 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, nie stosuje się do towarów:
1)
wprowadzonych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1 w
brzmieniu dotychczasowym;
2)
wprowadzanych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od dnia wejścia w
życie niniejszej ustawy, zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu
dotychczasowym, nie dłużej niż przez 36 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
12)
odnośnika nr 1 oraz art. 137 ust. 1 i art. 144 ustawy z dnia 19 grudnia 2014 r. o rybołówstwie morskim
(Dz. U. z 2015 r. poz. 222), które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji służy stosowaniu:
1)
rozporządzenia Rady (EWG) nr 2930/86 z dnia 22 września 1986 r. określającego parametry
statków rybackich
(Dz. Urz. WE L 274 z 25.09.1986, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 4, t. 1, str. 214);
2)
rozporządzenia Komisji (WE) nr 26/2004 z dnia 30 grudnia 2003 r. dotyczącego rejestru
statków rybackich Wspólnoty
(Dz. Urz. UE L 5 z 09.01.2004, str. 25, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 4, t. 7, str. 3);
3)
rozporządzenia Rady (WE) nr 812/2004 z dnia 26 kwietnia 2004 r. ustanawiającego środki
dotyczące przypadkowych odłowów waleni na łowiskach i zmieniającego rozporządzenie
(WE) nr 88/98
(Dz. Urz. UE L 150 z 30.04.2004, str. 12, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 4, t. 7, str. 91);
4)
rozporządzenia Rady (WE) nr 708/2007 z dnia 11 czerwca 2007 r. w sprawie wykorzystania
w akwakulturze gatunków obcych i niewystępujących miejscowo
(Dz. Urz. UE L 168 z 28.06.2007, str. 1, z późn. zm.);
5)
rozporządzenia Rady (WE) nr 1098/2007 z dnia 18 września 2007 r. ustanawiającego wieloletni
plan w zakresie zasobów dorsza w Morzu Bałtyckim oraz połowów tych zasobów, zmieniającego
rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 779/97
(Dz. Urz. UE L 248 z 22.09.2007, str. 1, z późn. zm.);
6)
rozporządzenia Rady (WE) nr 199/2008 z dnia 25 lutego 2008 r. w sprawie ustanowienia
wspólnotowych ram gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania w sektorze
rybołówstwa oraz w sprawie wspierania doradztwa naukowego w zakresie wspólnej polityki
rybołówstwa
(Dz. Urz. UE L 60 z 05.03.2008, str. 1, z późn. zm.);
7)
rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiającego wspólnotowy
system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich
powstrzymywania i eliminowania, zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE)
nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylającego rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i
(WE) nr 1447/1999
(Dz. Urz. UE L 286 z 29.10.2008, str. 1, z późn. zm.);
8)
rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego
wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki
rybołówstwa, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE)
nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006,
(WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr
1342/2008 i uchylającego rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE)
nr 1966/2006
(Dz. Urz. UE L 343 z 22.12.2009, str. 1, z późn. zm.);
9)
rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 404/2011 z dnia 8 kwietnia 2011 r. ustanawiającego
szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego
wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki
rybołówstwa
(Dz. Urz. UE L 112 z 30.04.2011, str. 1, z późn. zm.);
10)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia
2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniającego rozporządzenia Rady
(WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylającego rozporządzenia Rady (WE) nr
2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE
(Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 22, z późn. zm.).
”
Art. 137.
„1. Do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 2-4.
”
„
Art. 144.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
13)
odnośnika nr 2 oraz art. 84 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o ochronie zwierząt wykorzystywanych do
celów naukowych lub edukacyjnych
(Dz. U. poz. 266), które stanowią:
„
2) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września 2010 r. w
sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych
(Dz. Urz. UE L 276 z 20.10.2010, str. 33).
”
„
Art. 84.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
14)
odnośnika nr 2 oraz art. 14 ust. 2-5 i art. 18 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy o organizmach
genetycznie zmodyfikowanych oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 277), które stanowią:
„
2) Niniejsza ustawa:
1)
wykonuje postanowienia:
a)
rozporządzenia (WE) nr 1946/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r.
w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych
(Dz. Urz. UE L 287 z 05.11.2003, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 650),
b)
rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września
2003 r. dotyczącego możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych
genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych
z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE
(Dz. Urz. UE L 268 z 18.10.2003, str. 24, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32, str. 455),
c)
rozporządzenia Komisji (WE) nr 1981/2006 z dnia 22 grudnia 2006 r. ustalającego szczegółowe
zasady wykonania przepisów art. 32 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego
i Rady w odniesieniu do wspólnotowego laboratorium referencyjnego dla organizmów zmodyfikowanych
genetycznie
(Dz. Urz. UE L 368 z 23.12.2006, str. 99, z późn. zm.);
2)
uzupełnia wdrażanie postanowień:
a)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie
zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej
dyrektywę Rady 90/220/EWG
(Dz. Urz. WE L 106 z 17.04.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 77),
b)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/41/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie
ograniczonego stosowania mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie
(Dz. Urz. UE L 125 z 21.05.2009, str. 75).
”
Art. 14.
„2. Użytkownicy, którzy uzyskali zgodę na zamknięte użycie organizmów genetycznie
zmodyfikowanych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w terminie roku
od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, wystąpią z wnioskiem o wydanie zezwolenia
na prowadzenie zakładu inżynierii genetycznej, w którym ma być prowadzone zamknięte
użycie mikroorganizmów genetycznie zmodyfikowanych lub zamknięte użycie organizmów
genetycznie zmodyfikowanych.
3.
W przypadku niewystąpienia z wnioskiem o wydanie zezwolenia na prowadzenie zakładu
inżynierii genetycznej, w którym ma być prowadzone zamknięte użycie mikroorganizmów
genetycznie zmodyfikowanych lub zamknięte użycie organizmów genetycznie zmodyfikowanych,
w terminie, o którym mowa w ust. 2, zgoda na zamknięte użycie organizmów genetycznie
zmodyfikowanych wygasa.
4.
W przypadku odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie zakładu inżynierii genetycznej,
w którym ma być prowadzone zamknięte użycie mikroorganizmów genetycznie zmodyfikowanych
lub zamknięte użycie organizmów genetycznie zmodyfikowanych, zgoda na zamknięte użycie
organizmów genetycznie zmodyfikowanych wygasa z dniem, w którym decyzja o odmowie
wydania tego zezwolenia stała się ostateczna.
5.
Minister właściwy do spraw środowiska stwierdza wygaśnięcie decyzji, o których mowa
w ust. 3 i 4.
”
„
Art. 18.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik
-
Tekst jednolity ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa reguluje podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zadania organów w tym zakresie.
Art. 2.
Działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa,
usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność
zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.
Art. 2a.
Do działalności gospodarczej: budowlanej, handlowej i usługowej, oraz działalności
zawodowej polegającej na świadczeniu usług stosuje się odpowiednio przepisy art. 5,
przepisy rozdziału 2 i 3 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej
(Dz. U. Nr 47, poz. 278, z późn. zm.1)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 112, poz. 654, Nr
227, poz. 1367 i Nr 228, poz. 1368.).
Art. 3.
Przepisów ustawy nie stosuje się do działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie
upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa
i rybactwa śródlądowego, a także wynajmowania przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków
domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem
turystów oraz wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej
niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku gospodarczego, o których mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich,
obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina
(Dz. U. z 2014 r. poz. 1104).
Art. 4.
1.
Przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna
niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca
we własnym imieniu działalność gospodarczą.
2.
Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej
przez nich działalności gospodarczej.
Art. 5.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
organ koncesyjny - organ administracji publicznej upoważniony na podstawie ustawy
do udzielania, odmowy udzielania, zmiany i cofania koncesji;
2)
osoba zagraniczna:
a)
osobę fizyczną nieposiadającą obywatelstwa polskiego,
b)
osobę prawną z siedzibą za granicą,
c)
jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną posiadającą zdolność prawną, z siedzibą
za granicą;
3)
przedsiębiorca zagraniczny - osobę zagraniczną wykonującą działalność gospodarczą
za granicą oraz obywatela polskiego wykonującego działalność gospodarczą za granicą;
4)
oddział - wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej,
wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem
wykonywania działalności;
5)
działalność regulowana - działalność gospodarczą, której wykonywanie wymaga spełnienia
szczególnych warunków, określonych przepisami prawa;
6)
właściwy organ - właściwy w sprawach podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności
gospodarczej organ administracji publicznej, samorządu zawodowego oraz inny organ
władzy publicznej;
7)
nadrzędny interes publiczny - nadrzędny interes publiczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 6.
1.
Podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego
na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa.
2.
Właściwy organ nie może żądać ani uzależniać swojej decyzji w sprawie podjęcia, wykonywania
i zakończenia działalności gospodarczej przez zainteresowaną osobę od spełnienia przez
nią dodatkowych warunków, w szczególności od przedłożenia dokumentów lub ujawnienia
danych, nieprzewidzianych przepisami prawa.
3.
Właściwy organ, z wyłączeniem sądu powszechnego, nie może żądać ani uzależnić swoich
rozstrzygnięć w sprawie podjęcia, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej
od przedłożenia dokumentów w formie oryginału, poświadczonej kopii lub poświadczonego
tłumaczenia, chyba że obowiązek taki jest przewidziany przepisami ustaw szczególnych
z uwagi na nadrzędny interes publiczny lub wynika z bezpośrednio stosowanych przepisów
powszechnie obowiązującego prawa wspólnotowego albo ratyfikowanych umów międzynarodowych.
Art. 7.
Państwo udziela przedsiębiorcom pomocy publicznej na zasadach i w formach określonych
w odrębnych przepisach, z poszanowaniem zasad równości i konkurencji.
Art. 8.
1.
Organy administracji publicznej wspierają rozwój przedsiębiorczości, tworząc korzystne
warunki do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej, w szczególności wspierają
mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców.
2.
Organy administracji publicznej, które wdrażają programy pomocowe w rozumieniu przepisów
o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, przekazują drogą elektroniczną
informacje o warunkach i formach pomocy udzielanej przedsiębiorcom do Polskiej Agencji
Rozwoju Przedsiębiorczości, która je gromadzi i udostępnia na stronie internetowej.
3.
Informacje, o których mowa w ust. 2, przekazywane są w terminie 30 dni od dnia ustanowienia
programu pomocowego, nie później niż na 14 dni przed wyznaczonym terminem składania
wniosków o udzielenie pomocy.
Art. 9.
Wykonując swoje zadania, w szczególności w zakresie nadzoru i kontroli, właściwy organ
działa wyłącznie na podstawie i w granicach prawa, z poszanowaniem uzasadnionych interesów
przedsiębiorcy.
Art. 9a.
Właściwy organ, dokonując oceny spełnienia wymogów niezbędnych do podjęcia i wykonywania
działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, uznaje wymogi,
jakie spełnił przedsiębiorca mający siedzibę na terytorium jednego z państw, o których
mowa w art. 13 ust. 1, aby na terytorium tego państwa mógł podjąć lub wykonywać działalność
gospodarczą, w szczególności uznaje certyfikaty, zaświadczenia lub inne dokumenty
wydane przez właściwy organ państwa, o których mowa w art. 13 ust. 1, które potwierdzają
spełnienie warunków podjęcia i wykonywania działalności gospodarczej.
Art. 9b.
Właściwy organ uznaje ubezpieczenia i gwarancje odpowiedzialności zawodowej wydane
w państwach, o których mowa w art. 13 ust. 1, w zakresie, w jakim spełniają warunki
określone w przepisach odrębnych ustaw.
Art. 10.
1.
Przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu administracji publicznej lub państwowej
jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i
sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę
daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej
sprawie.
2.
Wniosek o wydanie interpretacji może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń
przyszłych.
3.
Przedsiębiorca we wniosku o wydanie interpretacji jest obowiązany przedstawić stan
faktyczny lub zdarzenie przyszłe oraz własne stanowisko w sprawie.
4.
Wniosek o wydanie interpretacji zawiera również:
1)
firmę przedsiębiorcy;
2)
oznaczenie siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania i adresu przedsiębiorcy;
3)
numer identyfikacji podatkowej (NIP);
4)
numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo w Ewidencji Działalności
Gospodarczej;
5)
adres do korespondencji w przypadku, gdy jest on inny niż adres siedziby albo adres
zamieszkania przedsiębiorcy.
5.
Udzielenie interpretacji następuje w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie.
Interpretacja zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska w sprawie wraz z uzasadnieniem
prawnym oraz pouczeniem o prawie wniesienia środka zaskarżenia.
6.
Wniosek o wydanie interpretacji podlega opłacie w wysokości 40 zł, którą należy wpłacić
w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. W razie nieuiszczenia opłaty w terminie
wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia.
7.
W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji odrębnych stanów
faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we
wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
8.
Opłata, o której mowa w ust. 6 i 7, stanowi odpowiednio dochód budżetu państwa, Narodowego
Funduszu Zdrowia albo jednostki samorządu terytorialnego.
9.
Opłatę od wniosku, o którym mowa w ust. 1, uiszcza się na rachunek organu administracji
publicznej lub państwowej jednostki organizacyjnej, właściwych do wydania interpretacji
albo, jeżeli istnieje taka możliwość, gotówką w kasie tego organu lub jednostki.
Art. 10a.
1.
Interpretację wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 30
dni od dnia otrzymania przez organ administracji publicznej lub państwową jednostkę
organizacyjną kompletnego i opłaconego wniosku. W razie niewydania interpretacji w
terminie uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania
interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska
przedsiębiorcy przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji.
2.
Interpretacja nie jest wiążąca dla przedsiębiorcy, jednakże przedsiębiorca nie może
być obciążony jakimikolwiek daninami publicznymi, sankcjami administracyjnymi, finansowymi
lub karami w zakresie, w jakim zastosował się do uzyskanej interpretacji.
3.
Interpretacja jest wiążąca dla organów administracji publicznej lub państwowych jednostek
organizacyjnych właściwych dla przedsiębiorcy i może zostać zmieniona wyłącznie w
drodze wznowienia postępowania. Nie zmienia się interpretacji, w wyniku której nastąpiły
nieodwracalne skutki prawne.
4.
Zasady i tryb udzielania interpretacji przepisów prawa podatkowego reguluje ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
(Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 1101, 1342 i 1529, z 2013 r. poz. 35, 985, 1027, 1036, 1145, 1149 i 1289, z 2014 r.
poz. 183, 567, 915, 1171, 1215, 1328 i 1644 oraz z 2015 r. poz. 211 i 251.).
Art. 11.
1.
Właściwy organ jest obowiązany do załatwiania spraw przedsiębiorców bez zbędnej zwłoki.
2.
Właściwy organ nie może odmówić przyjęcia pism i wniosków niekompletnych ani żądać
jakichkolwiek dokumentów, których konieczność przedstawienia lub złożenia nie wynika
wprost z przepisu prawa.
3.
Właściwy organ, przyjmując wniosek, niezwłocznie potwierdza jego przyjęcie.
4.
Potwierdzenie zawiera:
1)
wskazanie daty wpływu oraz terminu rozpatrzenia wniosku;
2)
pouczenie o przysługujących przedsiębiorcy środkach odwoławczych;
3)
informację o uprawnieniach wynikających z ust. 9.
5.
W przypadku stwierdzenia konieczności uzupełnienia wniosku termin rozpatrzenia wniosku
biegnie od dnia wpływu uzupełnionego wniosku.
6.
Terminy i tryb uzupełniania pism i wniosków, o których mowa w ust. 2, oraz terminy
załatwiania spraw wynikających z tych pism i wniosków określają odrębne przepisy.
7.
Termin rozpatrzenia wniosku może zostać przedłużony dodatkowo tylko jeden raz. Przedłużenie
terminu rozpatrzenia wniosku nie może przekroczyć dwóch miesięcy.
8.
Właściwy organ ma obowiązek poinformować o przedłużeniu terminu przed upływem terminu
rozpatrzenia wniosku określonego w potwierdzeniu przyjęcia wniosku.
9.
Jeżeli organ nie rozpatrzy wniosku w terminie, uznaje się, że wydał rozstrzygnięcie
zgodnie z wnioskiem przedsiębiorcy, chyba że przepisy ustaw odrębnych ze względu na
nadrzędny interes publiczny stanowią inaczej.
Art. 12.
Wykonując swe zadania, organy administracji publicznej współdziałają z organizacjami
pracodawców, organizacjami pracowników, organizacjami przedsiębiorców oraz samorządami
zawodowymi i gospodarczymi.
Art. 13.
13)W brzmieniu ustalonym przez art. 489 pkt 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
(Dz. U. poz. 1650), która weszła w życie z dniem 1 maja 2014 r..
Osoby zagraniczne z państw członkowskich Unii Europejskiej, z państw członkowskich
Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym oraz osoby zagraniczne z państw niebędących stronami umowy o Europejskim
Obszarze Gospodarczym, które mogą korzystać ze swobody przedsiębiorczości na podstawie
umów zawartych przez te państwa z Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, mogą
podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych zasadach, jak obywatele
polscy.
1a.
(uchylony)
2.
Obywatele innych państw niż wymienione w ust. 1, którzy:
14)W brzmieniu ustalonym przez art. 489 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
posiadają w Rzeczypospolitej Polskiej:
a)
zezwolenie na pobyt stały,
b)
zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej,
c)
zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 144 lub art. 159 ust. 1, z wyłączeniem okoliczności, o których mowa w ust. 1
pkt 1 lit. a-d, art. 186 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
(Dz. U. poz. 1650 oraz z 2014 r. poz. 463 i 1004),
d)
zezwolenie na pobyt czasowy udzielone przybywającemu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej lub przebywającemu na tym terytorium w celu połączenia z rodziną członkowi
rodziny, w rozumieniu art. 159 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, osób, o których mowa w lit. a, b, e oraz f,
e)
status uchodźcy,
f)
ochronę uzupełniającą,
g)
zgodę na pobyt ze względów humanitarnych lub zgodę na pobyt tolerowany,
h)
zezwolenie na pobyt czasowy i pozostają w związku małżeńskim, zawartym z obywatelem
polskim zamieszkałym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
i)
zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania działalności gospodarczej, udzielone
ze względu na kontynuowanie prowadzonej już działalności gospodarczej na podstawie
wpisu do CEIDG,
2)
korzystają w Rzeczypospolitej Polskiej z ochrony czasowej,
3)
posiadają ważną Kartę Polaka,
4)
są członkami rodziny, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich
Unii Europejskiej i członków ich rodzin
(Dz. U. z 2014 r. poz. 1525), dołączającymi do obywateli państw, o których mowa w ust. 1, lub przebywającymi z
nimi
- mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej na takich samych zasadach jak obywatele polscy.
2a5)W brzmieniu ustalonym przez art. 489 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Obywatele innych państw niż wymienione w ust. 1, którzy przebywają na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 2 lub art. 206 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o
cudzoziemcach lub na podstawie umieszczonego w dokumencie podróży odcisku stempla, który potwierdza
złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii
Europejskiej, jeżeli bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia
na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego
Unii Europejskiej byli uprawnieni do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej
na podstawie ust. 2 pkt 1 lit. c, d i h, mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na takich samych zasadach, jak obywatele polscy.
3.
Osoby zagraniczne inne niż wymienione w ust. 1-2a mają prawo do podejmowania i wykonywania
działalności gospodarczej wyłącznie w formie spółki: komandytowej, komandytowo-akcyjnej,
z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnej, a także do przystępowania do takich spółek
oraz obejmowania bądź nabywania ich udziałów lub akcji, o ile umowy międzynarodowe
nie stanowią inaczej.
46)W brzmieniu ustalonym przez art. 489 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Członek rodziny, w rozumieniu art. 159 ust. 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, osób zagranicznych, do których odnoszą się umowy międzynarodowe, o których mowa
w ust. 3, posiadający zezwolenie na pobyt czasowy, może podejmować i wykonywać działalność
gospodarczą na takich samych zasadach jak te osoby zagraniczne.
56)W brzmieniu ustalonym przez art. 489 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Członek rodziny, w rozumieniu art. 159 ust. 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, posiadający zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z przybywaniem na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywaniem na tym terytorium w celu połączenia z rodziną,
może podejmować i wykonywać działalność gospodarczą w takim samym zakresie jak cudzoziemcy,
którzy posiadają zezwolenie na pobyt czasowy i wykonują działalność gospodarczą na
podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej dokonanego na zasadzie wzajemności.
Art. 13a.
Przedsiębiorca, będący osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą,
może być przekształcony w spółkę kapitałową na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych
(Dz. U. z 2013 r. poz. 1030, z późn. zm.7)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 265 i 1161 oraz z 2015 r. poz. 4.).
Rozdział 2
Zasady podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej
Art. 14.
1.
Przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis
do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo po uzyskaniu
wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym.
2.
Wpisowi do ewidencji podlegają przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi.
3.
Przedsiębiorca ma prawo we wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
Gospodarczej określić późniejszy dzień podjęcia działalności gospodarczej niż dzień
złożenia wniosku.
4.
Spółka kapitałowa w organizacji może podjąć działalność gospodarczą przed uzyskaniem
wpisu do rejestru przedsiębiorców.
5.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się, w przypadku gdy ustawy uzależniają podejmowanie i
wykonywanie działalności gospodarczej od obowiązku uzyskania przez przedsiębiorcę
koncesji albo zezwolenia, o którym mowa w art. 75.
6.
W przypadku przedsiębiorców będących osobami fizycznymi, podejmujących działalność
gospodarczą wiążącą się z obowiązkiem uzyskania przez przedsiębiorcę wpisu w rejestrze
działalności regulowanej, stosuje się przepis art. 65 ust. 3.
7.
Zasady wpisu do rejestru przedsiębiorców określają odrębne przepisy.
Art. 14a.
1.
Przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności
gospodarczej na okres od 30 dni do 24 miesięcy, z zastrzeżeniem ust. 1a.
1a.
Jeżeli okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej obejmuje wyłącznie
pełny miesiąc luty danego roku kalendarzowego, za minimalny okres zawieszenia wykonywania
działalności gospodarczej przyjmuje się liczbę dni miesiąca lutego przypadającą w
danym roku kalendarzowym.
1b.
Okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej może być oznaczony w dniach,
miesiącach albo miesiącach i dniach.
1c.
Do obliczania okresu zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej stosuje się
przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
1d8)Dodany przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o systemie
ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 983), która weszła
w życie z dniem 1 września 2013 r..
Przedsiębiorca niezatrudniający pracowników prowadzący działalność gospodarczą przez
okres co najmniej 6 miesięcy może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na
okres do 3 lat w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, nie dłużej jednak
niż do ukończenia przez nie 5 roku życia, a w przypadku dziecka, które z powodu stanu
zdrowia potwierdzonego orzeczeniem o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności
wymaga osobistej opieki osoby prowadzącej działalność gospodarczą, na okres do 6 lat,
nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 18 roku życia.
1e8)Dodany przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o systemie
ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 983), która weszła
w życie z dniem 1 września 2013 r..
Z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1d, przedsiębiorca może korzystać jednorazowo
w całości lub w nie więcej niż 4 częściach.
2.
W przypadku wykonywania działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej zawieszenie
wykonywania działalności gospodarczej jest skuteczne pod warunkiem jej zawieszenia
przez wszystkich wspólników.
2a.
Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą jako wspólnik w więcej niż jednej
spółce cywilnej może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej w jednej lub kilku
takich spółkach. Przepisy ust. 2 oraz ust. 3-7 stosuje się odpowiednio.
2b.
Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w różnych formach prawnych może
zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej w jednej z tych form. Przepisy ust.
3-7 stosuje się do zawieszonej formy działalności gospodarczej.
3.
W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może
wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej
działalności gospodarczej.
4.
W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca:
1)
ma prawo wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła
przychodów;
2)
ma prawo przyjmować należności lub obowiązek regulować zobowiązania, powstałe przed
datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
3)
ma prawo zbywać własne środki trwałe i wyposażenie;
4)
ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych
i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed zawieszeniem
wykonywania działalności gospodarczej;
5)
wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;
6)
ma prawo osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed zawieszeniem
wykonywania działalności gospodarczej;
7)
może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących
działalność gospodarczą.
5.
Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności
gospodarczej następuje na wniosek przedsiębiorcy.
6.
Okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia wskazanego
we wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej,
nie wcześniej niż w dniu złożenia wniosku, i trwa do dnia złożenia wniosku o wpis
informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej lub do dnia wskazanego
w tym wniosku, który nie może być wcześniejszy niż dzień złożenia wniosku.
7.
W stosunku do zobowiązań o charakterze publicznoprawnym zawieszenie wykonywania działalności
gospodarczej wywiera skutki prawne od dnia, w którym rozpoczyna się zawieszenie wykonywania
działalności gospodarczej, do dnia poprzedzającego dzień wznowienia wykonywania działalności
gospodarczej.
8.
Zgłaszanie informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej oraz o wznowieniu
wykonywania działalności gospodarczej w przypadku przedsiębiorców podlegających obowiązkowi
wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego następuje na podstawie przepisów o Krajowym Rejestrze
Sądowym.
Art. 15.
(uchylony)
Art. 16.
1.
Przedsiębiorca wpisany do rejestru przedsiębiorców albo ewidencji jest obowiązany
umieszczać w oświadczeniach pisemnych, skierowanych w zakresie swojej działalności
do oznaczonych osób i organów, numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz posługiwać
się tym numerem w obrocie prawnym i gospodarczym.
2.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie uchybia obowiązkom określonym w przepisach
szczególnych.
3.
Identyfikacja przedsiębiorcy w poszczególnych urzędowych rejestrach następuje na podstawie
numeru identyfikacji podatkowej (NIP).
Art. 17.
Przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą na zasadach uczciwej konkurencji i
poszanowania dobrych obyczajów oraz słusznych interesów konsumentów.
Art. 18.
Przedsiębiorca jest obowiązany spełniać określone przepisami prawa warunki wykonywania
działalności gospodarczej, w szczególności dotyczące ochrony przed zagrożeniem życia,
zdrowia ludzkiego i moralności publicznej, a także ochrony środowiska.
Art. 19.
Jeżeli przepisy szczególne nakładają obowiązek posiadania odpowiednich uprawnień zawodowych
przy wykonywaniu określonego rodzaju działalności gospodarczej, przedsiębiorca jest
obowiązany zapewnić, aby czynności w ramach działalności gospodarczej były wykonywane
bezpośrednio przez osobę legitymującą się posiadaniem takich uprawnień zawodowych.
Art. 20.
19)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2014 r. o zmianie ustawy
o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 1885), która weszła w życie z dniem
7 stycznia 2015 r..
Przedsiębiorca wprowadzający towar do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
jest obowiązany do zamieszczenia na towarze, jego opakowaniu, etykiecie, instrukcji
lub do dostarczenia w inny, zwyczajowo przyjęty sposób, pisemnych informacji w języku
polskim:
1)
określających firmę producenta w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów
(Dz. U. z 2015 r. poz. 322) i jego adres, a także państwo siedziby wytwórcy, jeżeli ma on siedzibę poza terytorium
państw członkowskich Unii Europejskiej i państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia
Wolnego Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;
2)
umożliwiających identyfikację towaru, chyba że przeznaczenie towaru jest oczywiste.
29)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2014 r. o zmianie ustawy
o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 1885), która weszła w życie z dniem
7 stycznia 2015 r..
Przepis ust. 1 nie dotyczy towarów, w stosunku do których przepisy odrębne szczegółowo
regulują obowiązki w zakresie oznakowania.
3.
Przepis ust. 1 nie dotyczy środków spożywczych w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia
2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie
bezpieczeństwa żywności
(Dz. Urz. UE L 31 z 01.02.2002, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463).
4.
Przepis ust. 1 nie dotyczy wyrobów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych
(Dz. U. Nr 107, poz. 679, z późn. zm.10)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 102, poz. 586 i
Nr 113, poz. 657 oraz z 2014 r. poz. 1138 i 1662.).
Art. 21.
Jeżeli przedsiębiorca oferuje towary lub usługi w sprzedaży bezpośredniej lub sprzedaży
na odległość za pośrednictwem środków masowego przekazu, sieci teleinformatycznych
lub druków bezadresowych, jest on obowiązany do podania w ofercie co najmniej następujących
danych:
1)
firmy przedsiębiorcy;
2)
numeru identyfikacji podatkowej (NIP);
3)
siedziby i adresu przedsiębiorcy.
Art. 22.
1.
Dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą
następuje za pośrednictwem rachunku bankowego przedsiębiorcy w każdym przypadku, gdy:
1)
stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
2)
jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności,
przekracza równowartość 15 000 euro przeliczonych na złote według średniego kursu
walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego
miesiąc, w którym dokonano transakcji.
2.
Przedsiębiorca będący członkiem spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej może
realizować obowiązek określony w ust. 1 za pośrednictwem rachunku w tej spółdzielczej
kasie oszczędnościowo-kredytowej.
3.
(uchylony)
Rozdział 2a
Punkt kontaktowy
Art. 22a.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki prowadzi punkt kontaktowy.
2.
Zadaniem punktu kontaktowego jest:
1)
umożliwienie dopełnienia procedur związanych z podejmowaniem, wykonywaniem i zakończeniem
działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
udzielanie informacji, o których mowa w art. 22b oraz art. 22d.
3.
Punkt kontaktowy umożliwia złożenie drogą elektroniczną do właściwych organów wniosków,
oświadczeń lub notyfikacji niezbędnych do podjęcia, wykonywania lub zakończenia działalności
gospodarczej oraz uznania kwalifikacji zawodowych.
4.
Punkt kontaktowy nie prowadzi doradztwa w indywidualnych sprawach.
5.
Punkt kontaktowy jest prowadzony za pośrednictwem strony internetowej, zwanej dalej
„stroną internetową punktu kontaktowego”.
6.
Przekazywanie danych między punktem kontaktowym a właściwymi organami odbywa się za
pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji publicznej lub elektronicznych
skrzynek podawczych właściwych organów albo innych systemów teleinformatycznych umożliwiających
dostęp do rejestrów sądowych.
Art. 22b.
1.
Punkt kontaktowy zapewnia dostęp do informacji dotyczących:
1)
procedur i formalności wymaganych przy podejmowaniu, wykonywaniu lub zakończeniu działalności
gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
ogólnych zasad świadczenia usług w państwach, o których mowa w art. 13 ust. 1, w szczególności
w zakresie ochrony konsumentów;
3)
danych kontaktowych właściwych organów wraz ze wskazaniem zakresu ich kompetencji;
4)
sposobów i warunków dostępu do rejestrów publicznych i publicznych baz danych dotyczących
działalności gospodarczej i przedsiębiorców;
5)
środków prawnych przysługujących w przypadku sporu między właściwym organem a przedsiębiorcą
lub konsumentem, między przedsiębiorcą a konsumentem oraz między przedsiębiorcami;
6)
wydanych lub opracowanych przez właściwe organy wyjaśnień w zakresie przepisów dotyczących
podejmowania, wykonywania i zakończenia działalności gospodarczej;
7)
danych kontaktowych stowarzyszeń i organizacji, które mogą udzielić praktycznej pomocy
przedsiębiorcom lub konsumentom;
8)
praw i obowiązków pracowników i pracodawców.
2.
Właściwe organy zapewnią kompletność i aktualność informacji, o których mowa w ust.
1 pkt 1-6 i 8.
3.
Informacje, o których mowa w ust. 1, są podawane w sposób zrozumiały i wyczerpujący.
4.
Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 7, są zamieszczane na stronie internetowej punktu
kontaktowego na wniosek stowarzyszeń i organizacji.
Art. 22c.
1.
Właściwe organy umożliwiają za pośrednictwem punktu kontaktowego realizację spraw
związanych z podejmowaniem, wykonywaniem i zakończeniem działalności gospodarczej,
z wyłączeniem procedur odwoławczych.
2.
Punkt kontaktowy przekazuje otrzymane dokumenty do właściwych organów niezwłocznie,
nie później niż następnego dnia roboczego po ich otrzymaniu.
3.
Właściwe organy przyjmują w formie elektronicznej wszelkie dokumenty złożone w punkcie
kontaktowym, o których mowa w art. 22a ust. 3. W takim przypadku bieg terminu załatwienia
sprawy przez właściwy organ rozpoczyna się w dniu roboczym następującym po dniu wpływu
wniosku do punktu kontaktowego.
4.
Właściwy organ odpowiada niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni roboczych,
na wnioski o udzielenie informacji, o których mowa w art. 22b ust. 1. W przypadku
spraw wymagających konsultacji z innymi właściwymi organami, termin ten może być przedłużony
do 14 dni roboczych. Jeżeli wniosek jest błędny, nieuzasadniony lub zawiera braki,
właściwy organ jest obowiązany niezwłocznie poinformować wnioskodawcę.
5.
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do inspekcji lokalu, kontroli sprzętu, fizycznego
sprawdzenia możliwości wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę.
6.
Właściwy organ nie daje gwarancji uczciwości przedsiębiorcy i jego pracowników.
Art. 22d.
1.
W celu umożliwienia uzyskania informacji o przepisach regulujących świadczenie usług
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, punkt kontaktowy za pośrednictwem strony
internetowej punktu kontaktowego udostępnia informacje o adresach stron internetowych
punktów kontaktowych w innych państwach.
2.
Informacje i materiały udostępniane za pośrednictwem strony internetowej punktu kontaktowego
mogą być opracowywane i udostępniane także w innych językach niż język polski.
Art. 22e.
Ilekroć obowiązujące przepisy nadają uprawnienia lub nakładają obowiązki związane
z działalnością gospodarczą, właściwe organy są obowiązane zapewnić możliwość ich
wykonania za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Art. 22f.
Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki współpracy
właściwych organów w zakresie niezbędnym do realizacji zadań punktu kontaktowego,
uwzględniając określone w ustawie zadania punktu kontaktowego oraz konieczność zapewnienia
właściwego przepływu danych i informacji między tymi organami.
Rozdział 3
Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej
Art. 23.
1.
Tworzy się Centralną Ewidencję i Informację o Działalności Gospodarczej, zwaną dalej
„CEIDG”.
2.
CEIDG prowadzi w systemie teleinformatycznym minister właściwy do spraw gospodarki.
3.
Zadaniem CEIDG jest:
1)
ewidencjonowanie przedsiębiorców będących osobami fizycznymi;
2)
udostępnianie informacji o przedsiębiorcach i innych podmiotach w zakresie wskazanym
w ustawie;
3)
umożliwienie wglądu do danych bezpłatnie udostępnianych przez Centralną Informację
Krajowego Rejestru Sądowego;
4)
umożliwienie ustalenia terminu i zakresu zmian wpisów w CEIDG oraz wprowadzającego
je organu.
Art. 24.
1.
…
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.