📄 Tekst ustawy
Dokument
podpisany przez
Marek Głuch
Data: 2015.08.19
15:58:46 CEST
MONITOR POLSKI
v.p
l
DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 19 sierpnia 2015 r.
Poz. 736
UCHWAŁA Nr 107
RADY MINISTRÓW
.go
z dnia 14 lipca 2015 r.
w sprawie przyjęcia „Strategii Rozwoju Polski Centralnej do roku 2020 z perspektywą 2030”
Na podstawie art. 14a ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r.
poz. 1649 oraz z 2015 r. poz. 349) Rada Ministrów uchwala, co następuje:
§ 1. Przyjmuje się „Strategię Rozwoju Polski Centralnej do roku 2020 z perspektywą 2030”, zwaną dalej „Strategią”,
stanowiącą załącznik do uchwały.
§ 2. Koordynowanie i nadzorowanie Strategii powierza się ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego.
ww
w.
rcl
§ 3. Uchwała wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
Prezes Rady Ministrów: E. Kopacz
Załącznik
– 2 – do uchwały nr 107
Poz. 736
Rady Ministrów
Załącznik do uchwały nr 107 Rady Ministrów
z dnia 14 lipca 2015
r.
z dnia 14 lipca 2015 r. (poz. 736)
(poz. …)
v.p
l
Monitor Polski
STRATEGIA
ww
w.
rcl
.go
ROZWOJU POLSKI CENTRALNEJ
DO ROKU 2020
z perspektywą 2030
Warszawa, lipiec 2015 r.
–3–
Spis treści
Poz. 736
v.p
l
Monitor Polski
1 WPROWADZENIE ................................................................................................................................ 4
1.1 PRZEBIEG PRAC NAD DOKUMENTEM .......................................................................................5
1.2 MIEJSCE STRATEGII W PORZĄDKU DOKUMENTÓW STRATEGICZNYCH....................................7
2 STRESZCZENIE ................................................................................................................................... 10
3 DIAGNOZA I TRENDY ROZWOJOWE ................................................................................................. 11
3.1 CECHY CHARAKTERYSTYCZNE MAKROREGIONU POLSKI CENTRALNEJ .................................. 11
3.2 DIAGNOZA W OBSZARACH ZIDENTYFIKOWANYCH POTENCJAŁÓW ROZWOJOWYCH .......... 14
3.3 TRENDY ROZWOJOWE ........................................................................................................... 31
.go
3.4 ANALIZA SWOT....................................................................................................................... 34
4 WYZWANIA I WIZJA .......................................................................................................................... 39
5 CEL GŁÓWNY, CELE SZCZEGÓŁOWE ORAZ KIERUNKI INTERWENCJI ................................................ 41
5.1 Cel szczegółowy I ZINTEGROWANA PRZESTRZEŃ WIEDZY I INNOWACJI .............................. 43
5.2 Cel szczegółowy II PRZESTRZEŃ PRZYJAZNA TWÓRCOM I PROJEKTANTOM ......................... 45
5.3 Cel szczegółowy III INNOWACYJNA SIEĆ MEDYCZNO-FARMACEUTYCZNA ........................... 48
5.4 Cel szczegółowy IV MIĘDZYNARODOWE CENTRUM ŻYWNOŚCI PROZDROWOTNEJ ............. 50
w.
rcl
5.5 Cel szczegółowy V MULTIMODALNY WĘZEŁ TRANSPORTOWY O ZNACZENIU
MIĘDZYNARODOWYM ........................................................................................................... 52
6 WSKAŹNIKI REALIZACJI ..................................................................................................................... 55
7 SYSTEM REALIZACJI .......................................................................................................................... 57
7.1 ZASADY REALIZACJI STRATEGII............................................................................................... 57
7.2 PODMIOTY ZAANGAŻOWANE W REALIZACJĘ STRATEGII ...................................................... 59
7.3 SYSTEM MONITOROWANIA I EWALUACJI STRATEGII ............................................................ 62
8 RAMY FINANSOWE ........................................................................................................................... 65
ww
9 SPIS MAP, SCHEMATÓW I WYKRESÓW ............................................................................................ 67
2
Monitor Polski
Poz. 736
WPROWADZENIE
v.p
l
1
–4–
Prace nad przygotowaniem Strategii Rozwoju Polski Centralnej do roku 2020 z perspektywą 2030
(Strategia) zainicjowały w 2012 r. władze samorządowe województw łódzkiego i mazowieckiego
podpisując porozumienie o współpracy międzyregionalnej1. W porozumieniu określono, że koncepcja
przyszłej strategii koncentrować się będzie na wykorzystaniu synergicznych potencjałów
rozwojowych obu województw dla wzmocnienia pozycji konkurencyjnej Polski Centralnej zarówno
w wymiarze krajowym, jak i międzynarodowym.
Makroregion Polski Centralnej2 obejmuje obszar dwóch województw: łódzkiego i mazowieckiego
o łącznej powierzchni stanowiącej 17,2% powierzchni kraju i o liczbie ludności wynoszącej
ok. 7,8 mln osób, co stanowi ok. 20,3% ludności Polski.
Mapa 1. Makroregion Polski Centralnej na tle kraju i Europy
.go
Średnia gęstość zaludnienia wynosi
146 osób/km2, przy czym dla miast
1511 osób/km2, natomiast dla obszarów
wiejskich 56 osób/km2. Udział ludności
miejskiej wynosi 64,0% (Polska – 60,6%)3.
W latach 2002-2012 napływ migracyjny
ludności do Warszawy przyczynił się do
wzrostu liczby mieszkańców makroregionu
o 1,2%, co świadczy o wysokim potencjale
demograficznym makroregionu.
w.
rcl
Polska Centralna charakteryzuje się
najwyższym w kraju poziomem rozwoju
gospodarczego
w
porównaniu
do
pozostałych makroregionów – zarówno pod
względem
osiągniętych
w
2012 r.
wskaźników PKB na 1 mieszkańca (137,9%
średniej krajowej), jak i WDB4 na
1 pracującego (119,3% średniej dla Polski).
Pozycja makroregionu w tym zakresie
wynika
ze
zdecydowanej
przewagi
gospodarczej województwa mazowieckiego
Źródło: Biuro Planowania Przestrzennego Województwa Łódzkiego
(wartość PKB na 1 mieszkańca: woj. w Łodzi.
mazowieckie 159,2% średniej krajowej, woj.
łódzkie 93,2%; wartość WDB na 1 pracującego: woj. mazowieckie 130,8% średniej krajowej, woj. łódzkie
90,6%).
ww
Szczególną rolę w rozwoju makroregionu odgrywa bipolarny układ Warszawa-Łódź, obejmujący
swym zasięgiem nie tylko miasta centralne i ich obszary funkcjonalne, ale również znaczne obszary
obu województw.
1
Porozumienie zostało podpisane 13 lipca 2012 r.
Używany w Strategii termin „makroregion” lub „makroregion Polski Centralnej” należy rozumieć jako obszar nazywany w statystyce publicznej
„Regionem Centralnym” (poziom NTS 1 w Nomenklaturze Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych). Natomiast zgodnie z powszechnym
rozumieniem, używane w Strategii pojęcie „region” jest tożsame z pojęciem „województwo” (czyli obszarem na poziomie NTS 2 w statystyce
publicznej).
3
Dane demograficzne wg GUS na koniec 2012 r.
4
PKB – produkt krajowy brutto, WDB – wartość dodana brutto.
2
3
Monitor Polski
Poz. 736
PRZEBIEG PRAC NAD DOKUMENTEM
Prace na poziomie regionalnym
v.p
l
1.1
–5–
Prace na poziomie rządowym
.go
Prace nad dokumentem odbywały się etapowo. Pierwszym etapem – prowadzonym od roku 2012
przez samorządy województw i nadzorowanym przez marszałków – było przygotowanie Koncepcji
Strategii Rozwoju Makroregionu Polski Centralnej 2030. Do kierowania pracami został powołany
Komitet Sterujący, a bezpośrednie opracowanie dokumentu powierzone zostało Zespołowi
Ekspertów, który składał się głównie z przedstawicieli służb planowania regionalnego obu
samorządów wojewódzkich i był wspierany przez przedstawicieli Komitetu Przestrzennego
Zagospodarowania Kraju, Uniwersytetu Łódzkiego oraz Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. Nad
całością prac czuwała Rada Naukowo-Konsultacyjna będąca organem opiniująco-doradczym
marszałków. Koncepcja Strategii Rozwoju Makroregionu Polski Centralnej 2030 określa wypracowane
przez regiony pola współpracy i cele rozwoju makroregionu jako obszaru, który ma stać się bardziej
dostępny i zintegrowany, kreatywny i innowacyjny oraz cechować się reindustrializacją
i umiędzynarodowieniem. Koncepcja zawiera rozbudowaną analizę sytuacji rozwojowej
i przestrzennej makroregionu oraz liczne odniesienia środowiskowe i przyrodnicze.
Kolejny etap rozpoczął się w październiku 2014 r. wraz z przekazaniem przez marszałków
województw łódzkiego i mazowieckiego, ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego,
Koncepcji Strategii Rozwoju Makroregionu Polski Centralnej 2030 z wnioskiem o przygotowanie
projektu strategii ponadregionalnej, o której mowa w przepisie art. 14a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia
6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r. poz. 1649 oraz z 2015 r.
poz. 349).
w.
rcl
W przygotowaniu projektu Strategii skupiono się na wybranych obszarach współpracy o charakterze
ponadregionalnym, których odpowiednie wsparcie w największym stopniu przyczyni
się do wzmocnienia konkurencyjności Polski Centralnej. Określenie celów rozwojowych i wpisujących
się w nie kierunków interwencji opierało się na wnioskach z przeprowadzonej na wcześniejszym
etapie diagnozy sytuacji społeczno-gospodarczej i identyfikacji kluczowych potencjałów
makroregionu. W toku prac doprecyzowano horyzont czasowy Strategii. Rok 2020 wskazano jako
datę zbieżną z okresem obowiązywania aktualnej strategii rozwoju kraju, natomiast perspektywa
roku 2030 jest istotna ze względu na konieczność zapewnienia odpowiednio długiego dla strategii
okresu planowania działań rozwojowych i odnosi się do długoterminowych dokumentów
planistycznych.
ww
System realizacji i ramy finansowe Strategii oparto na założeniu, że budowanie przewag
konkurencyjnych Polski Centralnej możliwe jest dzięki wspólnym działaniom władz publicznych
na poziomie krajowym i regionalnym z wykorzystaniem unikatowych i uzupełniających
się potencjałów województwa łódzkiego oraz mazowieckiego – zgodnie z zasadą pomocniczości.
Realizacja Strategii zakłada także udział partnerów społecznych i gospodarczych we wdrażaniu
działań rozwojowych.
Opinia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w sprawie oceny oddziaływania na środowisko
Projekt Strategii został skonsultowany z Generalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska (GDOŚ) w celu
stwierdzenia, czy jest konieczne przeprowadzenie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko5.
W dniu 4 marca 2015 r. GDOŚ poinformował o możliwości odstąpienia od przeprowadzenia
powyższej oceny. Uzasadnieniem dla takiej decyzji jest fakt, że Strategia ma charakter ogólny i nie
identyfikuje nowych przedsięwzięć bądź działań, których realizacja mogłaby spowodować znaczące
5
W trybie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie
środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235, z późn. zm.).
4
Monitor Polski
–6–
Poz. 736
Konsultacje społeczne
v.p
l
oddziaływanie na środowisko. Ponadto zakres tematyczny i przestrzenny Strategii zakłada, że jej
realizacja nie przyniesie żadnych nowych negatywnych skutków środowiskowych o charakterze
skumulowanym w stosunku do skutków strategii i programów poddanych już wcześniej strategicznej
ocenie oddziaływania na środowisko.
Konsultacje społeczne trwały od 17 lutego do 31 marca 2015 r. Uwagi i rekomendacje do projektu
Strategii zgłosiły samorządy terytorialne (miasta), Rada Główna Nauki i Szkolnictwa Wyższego,
Konferencja Rektorów Akademickich Szkół Polskich, jedna organizacja pozarządowa oraz kilkadziesiąt
osób fizycznych.
.go
Propozycje zmian zgłoszone przez miasta oraz organizacje sektora szkolnictwa wyższego wskazywały
przede wszystkim na konieczność uzupełnienia lub poprawy diagnozy i trendów rozwojowych, analizy
mocnych i słabych stron oraz szans i zagrożeń (SWOT) Strategii oraz jej celów i wskaźników. Postulaty
osób fizycznych i organizacji pozarządowych dotyczyły głównie umieszczenia w Strategii
zobowiązania do realizacji konkretnych przedsięwzięć, między innymi Centralnego Portu Lotniczego
i Kolei Dużych Prędkości.
Po przeprowadzeniu analizy wszystkich uwag, uwzględniono część propozycji doprecyzowujących lub
uzupełniających postanowienia Strategii. Wprowadzono modyfikacje przyczyniające się do
podniesienia jakości Strategii, w tym większej spójności między diagnozą oraz częścią kierunkową.
W wyniku uwag uzupełniono Strategię o kwestie powiązań głównych centrów rozwoju z regionalnymi
ośrodkami wzrostu oraz uzupełniono aspekty dotyczące kapitału ludzkiego i społecznego.
Zmodyfikowano również analizę SWOT Strategii.
w.
rcl
Postulaty dotyczące konkretnych przedsięwzięć, ze względu na swój bardzo szczegółowy i operacyjny
charakter, nie mogły zostać uwzględnione bezpośrednio w dokumencie, jednakże zostaną wzięte pod
uwagę na etapie realizacji Strategii. Zestawienie wszystkich zgłoszonych uwag wraz ze stanowiskiem
Ministra Infrastruktury i Rozwoju zostało udostępnione na stronie internetowej www.mir.gov.pl.
W osobnym trybie projekt został również skonsultowany z Komisją Wspólną Rządu i Samorządu
Terytorialnego.
Ocena Ex ante
Ewaluacja ex ante projektu Strategii została przeprowadzona na zlecenie Ministra Infrastruktury i
Rozwoju przez firmę EGO S.C. (z siedzibą w Warszawie).
Celem badania było zapewnienie jak najwyższej jakości projektu poprzez ocenę spójności
wewnętrznej Strategii, spójności jej postanowień z dokumentami strategicznymi w zakresie polityki
rozwoju i ocenę komplementarności z ustaleniami regionalnych dokumentów strategicznych.
Weryfikacji podlegał również system realizacji, monitorowania i ewaluacji projektu, w tym zestaw
wskaźników monitorowania.
ww
Wyniki badania potwierdziły, że diagnoza i kierunki interwencji trafnie odnoszą się do szans
i potencjałów rozwojowych makroregionu Polski Centralnej, a zaproponowany system realizacji
zapewnia właściwe narzędzia do wdrażania i monitorowania Strategii. Ponadto ocena ex ante
wykazała, że założenia i cele Strategii są spójne z celami strategicznymi ustalonymi na poziomie
unijnym i krajowymi oraz są komplementarne w stosunku do celów strategii regionalnych.
Istotnym rezultatem ewaluacji było wzmocnienie spójności między diagnozą, analizą SWOT Strategii a
częścią kierunkową Strategii oraz wskaźnikami monitorowania.
5
Monitor Polski
Poz. 736
MIEJSCE STRATEGII W PORZĄDKU DOKUMENTÓW STRATEGICZNYCH
v.p
l
1.2
–7–
Strategia Rozwoju Polski Centralnej do roku 2020 z perspektywą 2030 jest kolejną strategią o zasięgu
ponadregionalnym. Aktualnie realizowane są strategie rozwoju dla trzech obszarów
makroregionalnych: Strategia rozwoju społeczno-gospodarczego Polski Wschodniej do roku 2020
(przyjęta przez Radę Ministrów 30 grudnia 2008 r. i zaktualizowana dnia 11 lipca 2013 r.), Strategia
Rozwoju Polski Południowej do roku 2020 (przyjęta w dniu 8 stycznia 2014 r.) oraz Strategia Rozwoju
Polski Zachodniej do roku 2020 (przyjęta w dniu 30 kwietnia 2014 r.).
Podobnie jak w przypadku poprzednich dokumentów ponadregionalnych, Strategia koncentruje się
na najważniejszych wyzwaniach o wymiarze ponadregionalnym, komplementarnych wobec strategii
wojewódzkich i wpisuje się w cele krajowych i unijnych strategii rozwoju.
.go
Na poziomie Unii Europejskiej kluczowe strategiczne rozstrzygnięcia znajdują się w dokumencie
Europa 2020. Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu
społecznemu (Strategia Europa 2020), określającym trzy priorytety rozwojowe UE: rozwój
inteligentny, rozwój zrównoważony oraz rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu6. Kierunki
interwencji przewidziane w Strategii są zgodne z podejściem Komisji Europejskiej przedstawionym
w szczególności w ramach priorytetu pierwszego i inicjatywy flagowej Unia Innowacji, która zakłada
podnoszenie innowacyjności i konkurencyjności.
W krajowym systemie zarządzania rozwojem, wynikającym z ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r.
o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, Strategia Rozwoju Polski Centralnej do roku 2020
z perspektywą 2030 jako strategia ponadregionalna, została umiejscowiona pomiędzy długoi średniookresowymi strategiami na poziomie krajowym, i regionalnym (w tym w szczególności –
strategiami rozwoju województw).
w.
rcl
Najważniejszym krajowym dokumentem w perspektywie średniookresowej, który określa cele
strategiczne rozwoju kraju do 2020 r. jest Strategia Rozwoju Kraju 2020. Aktywne społeczeństwo,
Konkurencyjna gospodarka, Sprawne państwo (ŚSRK) przyjęta przez Radę Ministrów w dniu
25 września 2012 r7. W strategii tej wytyczono obszary, w których koncentrować się będą główne
działania państwa – sprawne i efektywne państwo, konkurencyjna gospodarka oraz spójność
społeczna i terytorialna oraz określa, jakie interwencje są niezbędne w perspektywie
średniookresowej w celu przyspieszenia procesów rozwojowych. Wyznacza także kluczowe działania
wraz z możliwością ich sfinansowania w ramach perspektywy finansowej UE na lata 2014-2020. ŚSRK
zwraca uwagę na wymiar terytorialny podejmowanych działań oraz wzmocnienie i lepsze
wykorzystanie potencjałów regionalnych.
Cele Strategii korespondują z celami ŚSRK, a planowane w niej kierunki interwencji wzmocnią
realizację celów ŚSRK, w szczególności dotyczących zwiększenia innowacyjności i wzrostu wydajności
gospodarki, podnoszenia efektywności transportu oraz wzmacniania mechanizmów terytorialnego
równoważenia rozwoju, jak również integracji przestrzennej dla rozwijania i pełnego wykorzystania
potencjałów regionalnych.
ww
Istotne dla treści Strategii rozstrzygnięcia są zawarte także w Krajowej Strategii Rozwoju
Regionalnego 2010-2020: Regiony, miasta, obszary wiejskie (KSRR) przyjętej przez Radę Ministrów
w dniu 13 lipca 2010 r8. KSRR, określając cele polityki regionalnej i instrumenty ich realizacji
w kontekście przestrzennym, wskazuje miejsce strategii ponadregionalnych w systemie polityki
rozwoju. Zgodnie z KSRR, strategie ponadregionalne są precyzyjnie zaadresowane przestrzennie
i wykraczają swoim zakresem poza jedno województwo. Dodatkowo są one realizowane
6
7
8
Komunikat Komisji Europejskiej KOM(2010)2020 z dnia 3 marca 2010 r.
Uchwała nr 157 Rady Ministrów z dnia 25 września 2012 r. w sprawie przyjęcia Strategii Rozwoju Kraju 2020 (M.P. poz. 882).
Uchwała Rady Ministrów z dnia 13 lipca 2010 r. Krajowa Strategia Rozwoju Regionalnego 2010-2020: Regiony, miasta, obszary wiejskie
(M.P. z 2011 r. Nr. 36, poz. 423).
6
Monitor Polski
–8–
Poz. 736
v.p
l
na obszarach istotnych z punktu widzenia potrzeb rozwoju regionalnego i mogą także odnosić się
do obszarów strategicznej interwencji wskazanych w ŚSRK. Strategia makroregionu, zakładając
wykorzystanie jego endogenicznych potencjałów, wpisuje się w paradygmat rozwoju wynikający
z KSRR.
Cele Strategii są zgodne z celami KSRR. Pierwsze cztery cele Strategii mieszczą się w celu pierwszym
KSRR ukierunkowanym na wzrost konkurencyjności regionów, natomiast cel piąty należy wiązać
z celem drugim KSRR dotyczącym budowania spójności terytorialnej. Ponadto KSRR wskazuje na
konieczność wykorzystania i aktywnego wzmacniania potencjału Warszawy także dla możliwości
pozytywnego oddziaływania na ośrodki położone w jej pobliżu – wymieniając w tym kontekście Łódź.
.go
Strategia jest spójna i komplementarna z celami i priorytetami wskazanymi w ośmiu zintegrowanych
strategiach rozwoju, do których należą: Strategia Innowacyjności i Efektywności Gospodarki
„Dynamiczna Polska 2020”9. Strategia Rozwoju Transportu do 2020 roku10, Strategia Rozwoju
Kapitału Ludzkiego 202011, Strategia Rozwoju Kapitału Społecznego 202012, Strategia Bezpieczeństwo
Energetyczne i Środowisko perspektywa do 202013, Strategia Sprawne Państwo 202014, Strategia
Rozwoju Systemu Bezpieczeństwa Narodowego RP 202215, Strategia Zrównoważonego Rozwoju Wsi,
Rolnictwa i Rybactwa na lata 2012-202016, w takim zakresie, w jakim odnosi się do celów i kierunków
interwencji w nich sformułowanych. Strategia nie zastępuje strategii zintegrowanych w odniesieniu
do Polski Centralnej, lecz definiuje ponadregionalne priorytety rozwojowe z poszanowaniem celów
i kierunków pozostałych dokumentów strategicznych i planów rozwojowych.
w.
rcl
Wyznaczony w Strategii horyzont czasowy dla realizacji celów do roku 2020 z perspektywą 2030,
nawiązuje do przyjętej przez Radę Ministrów Długookresowej Strategii Rozwoju Kraju. Polska 2030.
Trzecia Fala Nowoczesności (DSRK) z dnia 5 lutego 2013 r17. Strategia wpisuje się w model rozwoju
opierający się na zasadzie solidarności pokoleniowej, terytorialnej oraz innowacyjnej. Cele Strategii są
spójne z celem głównym DSRK określonym jako poprawa jakości życia Polaków dzięki stabilnemu,
wysokiemu wzrostowi gospodarczemu oraz wpisują się we wskazane w DSRK dwa obszary
strategiczne: obszar konkurencyjności i innowacyjności gospodarki (modernizacji) i obszar
równoważenia potencjału rozwojowego regionów (dyfuzji).
Innym ważnym dla postanowień Strategii dokumentem długookresowym jest Koncepcja
Przestrzennego Zagospodarowania Kraju 2030 (KPZK) przyjęta przez Radę Ministrów w dniu
13 grudnia 2011 r18. W dokumencie wielokrotnie zaznaczono szczególny charakter obszaru
metropolitarnego Warszawa-Łódź. W celu pierwszym KPZK dotyczącym podwyższenia
konkurencyjności głównych ośrodków miejskich wskazuje się, że intensyfikacja współpracy
i zapewnienie synergii rozwoju wybranych par miast, wśród których wskazana jest Warszawa-Łódź,
dostarczy dodatkowych bodźców rozwojowych, zwiększających zakres i pola współpracy. Ponadto,
w celu trzecim (Poprawa dostępności terytorialnej kraju w różnych skalach przestrzennych poprzez
9
ww
Uchwała nr 7 Rady Ministrów z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie Strategii Innowacyjności i Efektywności Gospodarki „Dynamiczna Polska 2020"
(M.P. poz. 73).
10
Uchwała nr 6 Rady Ministrów z dnia 22 stycznia 2013 r. w sprawie Strategii Rozwoju Transportu do 2020 r. (z perspektywą do 2030 r.)
(M.P. poz. 75).
11
Uchwała nr 104 Rady Ministrów z dnia 18 czerwca 2013 r. w sprawie przyjęcia Strategii Rozwoju Kapitału Ludzkiego 2020 (M.P. poz. 640).
12
Uchwała nr 61 Rady Ministrów z dnia 26 marca 2013 r. w sprawie przyjęcia „Strategii Rozwoju Kapitału Społecznego 2020” (M.P. poz. 378).
13
Uchwała nr 58 Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2014 r. w sprawie przyjęcia Strategii „Bezpieczeństwa energetycznego i środowiska –
perspektywa do 2020” (M.P. poz. 469).
14
Uchwała nr 17 Rady Ministrów z dnia 12 lutego 2013 r. w sprawie przyjęcia strategii „Sprawne Państwo 2020” (M.P. poz. 136).
15
Uchwała nr 67 Rady Ministrów z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie przyjęcia „Strategii rozwoju systemu bezpieczeństwa narodowego
Rzeczypospolitej Polskiej 2022” (M.P. poz. 377).
16
Uchwała nr 163 Rady Ministrów z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie przyjęcia „Strategii zrównoważonego rozwoju wsi, rolnictwa i rybactwa”
na lata 2012-2020 (M.P. poz. 839).
17
Uchwała nr 16 Rady Ministrów z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie przyjęcia Długookresowej Strategii Rozwoju Kraju. Polska 2030. Trzecia Fala
Nowoczesności (M.P. poz. 121).
18
Uchwała nr 239 Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie przyjęcia Koncepcji Przestrzennego Zagospodarowania Kraju 2030
(M.P. z 2012 r. poz. 252).
7
Monitor Polski
–9–
Poz. 736
v.p
l
rozwijanie infrastruktury transportowej i telekomunikacyjnej) wskazuje się na konieczność skupienia
wysiłku inwestycyjnego w obrębie integrujących się układów bipolarnych. Stolice województw
łódzkiego i mazowieckiego zostały wymienione również w kontekście szczególnego znaczenia dla
rozwoju kultury.
.go
Strategia Rozwoju Polski Centralnej do roku 2020 z perspektywą 2030 nie łączy ani nie zastępuje
regionalnych strategii rozwoju obydwu województw makroregionu, ale jest z nimi spójna i odnosi
się w szczególności do współdziałania w realizacji wspólnych celów. Realizacja Strategii pozwoli
na osiągnięcie efektu synergii oraz lepsze wykorzystanie potencjałów rozwojowych. Inicjatywa
opracowania Strategii została podjęta przez regiony, a jej powstanie potwierdza chęć umocnienia
potencjału makroregionu i przełamywania barier hamujących rozwój. Ze względu na dobrowolny
charakter jej powstania, Strategia nie jest nadrzędna względem strategii regionalnych. Jej realizacja
przyczyni się natomiast do poprawy istniejących mechanizmów współpracy oraz koordynacji działań
różnych podmiotów na rzecz rozwoju Polski Centralnej.
Zgodnie z zasadą koncentracji i selektywności Strategia obejmuje wybrane zagadnienia rozwojowe –
głównie o charakterze gospodarczym – bez uszczerbku dla konieczności realizacji innych niezbędnych
elementów polityki rozwoju, w tym koncentrujących się na kwestiach społecznych. Ten strategiczny
i celowy wybór został dokonany w procesie identyfikacji zakresu współpracy województw
makroregionu Polski Centralnej. Formułowanie wspólnej wizji rozwoju makroregionalnego w oparciu
o potencjały nie oznacza wykluczenia z polityki rozwoju prowadzonej przez władze publiczne
na różnych poziomach pozostałych obszarów nieobjętych bezpośrednio niniejszą Strategią.
ww
w.
rcl
Realizacja Strategii zapewni lepszą jakość programowania i wdrażania projektów oraz zwiększy
skuteczność i efektywność wykorzystania środków UE. Ponadto kształtowanie nowego systemu
zarządzania rozwojem w Polsce, w którym coraz większą rolę, obok strategii rozwoju przygotowanych
dla poszczególnych jednostek administracyjnych, odgrywa zintegrowane podejście funkcjonalne oraz
zagadnienia współpracy pomiędzy aktorami gry o rozwój, wskazują na wartość dodaną opracowania
strategii ponadregionalnej.
8
Monitor Polski
Poz. 736
STRESZCZENIE
v.p
l
2
– 10 –
.go
Strategia Rozwoju Polski Centralnej do roku 2020 z perspektywą 2030 identyfikuje możliwości współpracy
pomiędzy województwami mazowieckim i łódzkim oraz określa kierunki interwencji umożliwiające dalsze
poszerzanie tej współpracy na rzecz rozwoju Polski Centralnej. Głównym motywem do rozpoczęcia prac
nad jej przygotowaniem było przekonanie o tym, że jest możliwe wyznaczenie makroregionalnych
potencjałów rozwojowych i ich skuteczne wykorzystywanie dzięki współpracy międzyregionalnej.
W Strategii określone są kierunki działań, jakie mogą być podejmowane na poziomie ponadregionalnym,
a które są zlokalizowane pomiędzy działaniami na poziomie regionalnym i krajowym. Z uwagi na specyfikę
obszaru Polski Centralnej, w Strategii szczególne miejsce zajmuje kwestia rozwoju i wzrostu znaczenia
związków funkcjonalnych pomiędzy aglomeracjami Warszawy i Łodzi jako jednego z głównych czynników
prowadzących do umocnienia makroregionu na arenie krajowej i międzynarodowej. Strategia koncentruje
się na wybranych kwestiach rozwojowych, co nie oznacza rezygnacji z realizacji w makroregionie
kompleksowej polityki rozwoju.
Strategia stanowi efekt wspólnych prac administracji rządowej oraz samorządów województw
mazowieckiego i łódzkiego wspieranych przez środowiska naukowe, partnerów społecznych
i gospodarczych. Wkład i zaangażowanie wniesione w przygotowanie niniejszego dokumentu są wyrazem
przeświadczenia o tym, że jest niezbędne podejmowanie wspólnych inicjatyw rozwojowych na rzecz
makroregionu.
w.
rcl
Z przeprowadzonej diagnozy i analizy trendów rozwojowych dla Polski Centralnej wyłania się obraz
makroregionu charakteryzującego się wysokim potencjałem dynamicznego rozwoju. Zdefiniowanie oraz
analiza mocnych stron stały się podstawą do sformułowania i określenia potencjałów oraz nawiązujących
do nich głównych kierunków interwencji. Potencjały skoncentrowane na obszarach prezentujących
wysoki poziom rozwoju w obu województwach mają stać się kluczem do wzrostu konkurencyjności.
Przyczyni się ona w bezpośredni sposób do wzrostu znaczenia Polski Centralnej na arenie
międzynarodowej, co stanowi główny cel rozwojowy określony w Strategii. Realizacja tego celu przyniesie
korzyść dla mieszkańców Polski Centralnej oraz wpłynie na zwiększenie konkurencyjności całej Polski.
Zgodnie z przyjętą wizją rozwoju Polska Centralna będzie najbardziej dynamicznym, konkurencyjnym
i innowacyjnym obszarem, rozpoznawalnym w skali europejskiej i globalnej. Strategia kładzie nacisk na
realizację działań w obszarach tematycznych mających bezpośredni wpływ na osiągnięcie zakładanych
celów. Jako kluczowe kierunki interwencji umożliwiające realizację wizji oraz celu głównego strategii
określono: dostępność
i integrację, kreatywność i innowacyjność, reindustrializację
i umiędzynarodowienie.
ww
Zwiększaniu konkurencyjności Polski Centralnej oraz umacnianiu makroregionu w przestrzeni europejskiej
będzie służyć realizacja wyznaczonych pięciu celów szczegółowych. Nawiązują one do najistotniejszych pól
współpracy między regionami, którymi są: zintegrowana przestrzeń wiedzy i innowacji, przestrzeń
przyjazna twórcom i projektantom, innowacyjna sieć medyczno-farmaceutyczna, międzynarodowe
centrum żywności prozdrowotnej oraz multimodalny węzeł transportowy o znaczeniu
międzynarodowym.
Zwiększeniu efektywności i skuteczności interwencji ukierunkowanych na rozwój makroregionu służy
system realizacji. Tworzy on dogodne warunki dla rozwoju współpracy województw Polski Centralnej
ukierunkowanej na realizację celów Strategii. System obejmuje także procesy monitorowania i ewaluacji
Strategii, dzięki którym dostarczane są informacje umożliwiające realizację działań zgodnie z założeniami
i standardami określonymi dla systemu zarządzania rozwojem kraju.
W realizację Strategii zaangażowane są zarówno podmioty na poziomie krajowym, jak i regionalnym oraz
lokalnym. Każdemu podmiotowi biorącemu udział w jej realizacji przypisano zakres zadań oraz
odpowiedzialności. System finansowania opiera się na wykorzystaniu środków finansowych z różnych
istniejących źródeł, przy szczególnym nacisku na odpowiednie wykorzystanie środków pochodzących
z funduszy europejskich w okresie 2014-2020.
9
– 11 –
Poz. 736
v.p
l
Monitor Polski
3
DIAGNOZA I TRENDY ROZWOJOWE
3.1
CECHY CHARAKTERYSTYCZNE MAKROREGIONU POLSKI CENTRALNEJ
System osadniczy Polski Centralnej charakteryzuje bardzo
duże zróżnicowanie wielkościowe i funkcjonalne
ośrodków miejskich oraz ogromna dominacja Warszawy
(1 724 tys. osób, tj. 22,0% ludności ogółem, 34,5%
ludności miejskiej) i Łodzi (711 tys. osób, tj. 9,1% ludności
ogółem, 14,2% ludności miejskiej)19.
Podział
administracyjny
Polski
.go
Bipolarny układ Warszawa-Łódź, obejmujący swym
zasięgiem nie tylko miasta centralne i ich obszary
funkcjonalne, ale również znaczne obszary obu
województw, stanowi przestrzeń koncentracji procesów
gospodarczych, społecznych i przestrzennych mających
zasadniczy wpływ na rozwój całego makroregionu. Między
Warszawą i Łodzią utworzył się zwarty obszar koncentracji
czynników
rozwojowych
decydujących
o
sile
makroregionu.
Atrakcyjność
bipolarnego
układu
Warszawa-Łódź obrazuje m.in. fakt, że stanowi on miejsce
pracy nie tylko dla mieszkańców obydwu województw, ale
również dla wielu osób z innych regionów Polski20.
Wzmacnianie tego układu może zaowocować
zwiększeniem jego roli w europejskiej sieci osadniczej jako
jednego z biegunów wzrostu dla całej Europy Środkowo-Wschodniej.
Mapa 2.
Centralnej
w.
rcl
Źródło: Biuro Planowania Przestrzennego Województwa
Łódzkiego w Łodzi.
Mapa 3. Typologia obszarów metropolitalnych
Rolę regionalnych ośrodków wzrostu pełnią Radom, Płock
i Piotrków Trybunalski. Poza nimi oraz Warszawą i Łodzią,
sieć osadniczą makroregionu tworzą 124 mniejsze ośrodki
miejskie. Regionalne studia przestrzenne wskazują, że
o ile obydwie metropolie wykształciły powiązania
pionowe z ośrodkami regionalnymi i subregionalnymi, to
powiązania w poziomie – bezpośrednio pomiędzy
regionalnymi ośrodkami wzrostu – są stosunkowo słabo
rozwinięte.
ww
Sytuacja demograficzna Polski Centralnej jest złożona.
Z jednej strony, zauważa się niekorzystne przemiany
struktury demograficznej: ze względu na bardzo niski
przyrost naturalny i postępujący proces starzenia się
społeczeństwa pogarsza się struktura wiekowa ludności.
W ciągu ostatnich 10 lat widoczne jest zjawisko spadku
wartości
wskaźnika
obciążenia
demograficznego
(w 2002 r. na 100 osób w wieku produkcyjnym przypadało
60,9 osób w wieku nieprodukcyjnym, podczas gdy w roku
2012 wskaźnik wyniósł 59,0).
19
20
Źródło: BBSR, ESPON Atlas, 2014.
Liczba ludności wg GUS na koniec 2013 r.
Wg danych GUS ze spisu ludności w 2011 r. do Warszawy dojeżdżało do pracy
ponad 276 tys. osób, a do Łodzi ponad 49 tys. (dane bez dojazdów w obszarach
funkcjonalnych obydwu miast).
10
– 12 –
Mapa 4. Liczba ludności wg regionów NTS 1
w 2012 r.
.go
Z drugiej strony, na sytuację demograficzną wpływa fakt,
że Polska Centralna stanowi obszar o wysokim
potencjale ludnościowym. W latach 2002-2012 napływ
migracyjny ludności do Warszawy przyczynił się do
wzrostu liczby mieszkańców makroregionu o 1,2%.
Jednak do 2030 r. prognozowany jest spadek liczby
ludności regionu o 105,2 tys. osób (tj. do poziomu 98,7%
wartości z 2013 r.) spowodowany głównie ubytkiem
ludności na obszarze województwa łódzkiego, w tym
dalszą depopulacją w Łodzi. W latach 2012 i 2013 doszło
do zwiększenia strumienia odpływu, co może mieć
znaczące oddziaływanie między innymi na rynek pracy i
na popyt wewnętrzny, szczególnie na obszarach o
ujemnym saldzie migracji.
Poz. 736
v.p
l
Monitor Polski
Źródło: Biuro Planowania Przestrzennego Województwa
Łódzkiego w Łodzi na podstawie danych GUS.
Mapa 5. Udział pracujących osób w wieku
20-64 lata w ogólnej liczbie osób w tej grupie
wiekowej w 2012 r.
w.
rcl
Atrakcyjność Polski Centralnej jest powiązana
z poziomem
rozwoju
gospodarczego,
którego
odzwierciedleniem są wartości wskaźników: w 2012 r.
PKB na 1 mieszkańca kształtował się na poziomie 137,9%
średniej krajowej, a WDB na 1 pracującego – 119,3%
średniej dla Polski. W wartościach bezwzględnych, PKB
makroregionu w 2011 r. wynosiło 105,6 mld euro i było
wyższe niż PKB dla obszarów (NTS 2) Wiedeń
i Bratysława21 (w sumie 97,0 mld euro), wyższe niż PKB
Węgier (98,9 mld euro), natomiast niższe niż PKB Czech
(155,5 mld euro)22.
Stopa bezrobocia23 w makroregionie wynosiła w 2013 r.
9,1%, podczas gdy średnia UE2824 – 10,8%. Wskaźniki dla
Czech i Węgier to odpowiednio 7,0% i 10,2%, natomiast
dla obszaru Wiedeń-Bratysława – około 7,4%.
Od 2002 r. w makroregionie, podobnie jak w Polsce,
wzrasta liczba podmiotów gospodarczych wpisanych
do rejestru REGON. W 2012 r. w makroregionie było
zarejestrowanych 189,6 podmiotów w przeliczeniu na
tysiąc mieszkańców w wieku produkcyjnym, przy
średniej dla Polski 161,6.
ww
Źródło: Eurostat.
21
Wiedeń i Bratysława tworzą układ bipolarny obszarów na poziomie NTS 2, na
których zachodzą podobne procesy urbanizacyjne, co wskazuje na adekwatność
porównań Polski Centralnej z tym obszarem.
22
Czechy i Węgry są krajami o podobnych parametrach do Polski Centralnej nie
tylko pod względem skali gospodarki. Makroregion i oba państwa zamieszkuje
również porównywalna liczba ludności. Liczba mieszkańców Polski Centralnej
wynosiła w 2013 r. 7,8 mln osób, Węgier - 9,9 mln osób, a Czech - 10,5 mln osób.
Podobieństwa te przekładają się na zbliżony poziom PKB per capita, zwłaszcza
w przypadku Polski Centralnej i Czech. Kraje te stanowią dobry punkt odniesienia
również ze względu na fakt, iż przystąpiły do Unii Europejskiej równocześnie
z Polską w 2004 r.
23
Zgodnie z metodologią BAEL (Badanie Aktywności Ekonomicznej Ludności).
24
Dane dotyczące 28 krajów Unii Europejskiej.
11
– 13 –
Wysokość nakładów inwestycyjnych w przedsiębiorstwach
na mieszkańca w 2012 r. makroregionie była o ponad 37%
wyższa od wartości krajowej (odpowiednio 4570 zł
i 3324 zł).
Wartość brutto środków trwałych w przedsiębiorstwach,
wynosząca na mieszkańca 60 662 zł, o blisko 52%
przewyższała średnią krajową (40 021 zł).
Mapa 6. PKB na mieszkańca w standardzie siły
nabywczej (PPS) w 2011 r.
.go
Makroregion wyróżnia wysoka produkcja sprzedana
przemysłu na mieszkańca (jej wartość wynosząca blisko
40 tys. zł była w roku 2012 wyższa od średniej krajowej
o 30%). Wiązała się ona między innymi z bardzo wysokim
na tle kraju wewnętrznym potencjałem nabywczym:
wartość sprzedaży detalicznej na mieszkańca wynosiła
w roku 2012 31,5 tys. zł i była prawie o 80% wyższa
od wartości dla Polski (17,5 tys. zł).
Poz. 736
v.p
l
Monitor Polski
Źródło: Eurostat.
Mapa 7. Podmioty gospodarki narodowej
zarejestrowane w rejestrze REGON na 1000
mieszkańców
w
wieku
produkcyjnym
wg regionów NTS 1 w 2012 r.
w.
rcl
W 2012 r. w Polsce Centralnej ponad 63,0% osób
pracowało w usługach – przy średnim poziomie dla Polski
56,0% i średniej dla Unii Europejskiej 66,6% (UE28, 2011 r.).
Mniej osób niż średnio w kraju pracowało zarówno
w przemyśle i budownictwie (makroregion 21,9%, Polska
26,8%, UE28 34,4%), jak i w rolnictwie, leśnictwie,
łowiectwie oraz rybactwie (15,0% wobec 17,2% średnio
w Polsce).
Na przestrzeni lat 2005-2013 największe zmiany
w zatrudnieniu w Polsce Centralnej nastąpiły w usługach
(wzrost o 22,1%), a następnie w przemyśle i budownictwie
(wzrost o 7,4%). W analizowanym okresie nastąpił
natomiast spadek zatrudnienia w rolnictwie, leśnictwie,
łowiectwie i rybactwie – o 10,3%.
ww
Źródło: Biuro Planowania Przestrzennego Województwa
Łódzkiego w Łodzi na podstawie danych GUS.
12
Monitor Polski
Poz. 736
DIAGNOZA W OBSZARACH ZIDENTYFIKOWANYCH POTENCJAŁÓW ROZWOJOWYCH
NAUKA, BADANIA I ROZWÓJ25
Tworzenie na obszarze Europy najbardziej dynamicznego,
konkurencyjnego i innowacyjnego obszaru w skali
globalnej jest jednym z podstawowych celów Unii
Europejskiej sformułowanych w Strategii Europa 2020,
a kluczem do podnoszenia konkurencyjności gospodarczej
stają się innowacje technologiczne.
Mapa 8. Zatrudnieni w sferze B+R wg sektorów
wykonawczych w regionach NTS 1 w 2012 r.
.go
Makroregion Polski Centralnej dysponuje największym
i unikalnym w skali kraju wyspecjalizowanym potencjałem
naukowym i badawczo-rozwojowym. W 2012 r. w sferze
badawczo-rozwojowej działało 849 jednostek (31,1%
zasobów kraju), w tym 693 (25,4%) w województwie
mazowieckim i 156 (5,7%) w łódzkim. Większość
aktywnych
badawczo
jednostek
funkcjonowała
w sektorze przedsiębiorstw (597, co stanowiło 28,1%
wszystkich tego typu jednostek funkcjonujących
w kraju)26.
v.p
l
3.2
– 14 –
Mapa 9. Udział osób zatrudnionych w sferze
badawczo-rozwojowej w całkowitej liczbie osób
zatrudnionych w 2011 r.
w.
rcl
Liczba osób zatrudnionych w sferze badawczej
i rozwojowej w makroregionie wyniosła 32,8 tys. EPC27
(36,2% wielkości krajowej), w tym 5,3 tys. EPC
w województwie łódzkim i 27,5 tys. EPC w województwie
mazowieckim. W skali europejskiej wskaźnik pracujących
w sferze B+R28 wyrażonych w EPC w przeliczeniu na tysiąc
zatrudnionych ogółem dla Polski był ponad dwukrotnie
niższy (5,3) niż średnia unijna (12,0).
Źródło: Biuro Planowania Przestrzennego Województwa
Łódzkiego w Łodzi na podstawie danych GUS.
Jednostki naukowo-badawcze makroregionu otrzymały
w 2012 r. największe wsparcie finansowe w kraju. Nakłady
wewnętrzne na badania i prace rozwojowe (tzw. wskaźnik
GERD) w 2012 r. wyniosły w makroregionie 5 649,1 mln zł,
co stanowiło 39,4% nakładów w Polsce.
ww
Nakłady wewnętrzne na B+R w przeliczeniu
na mieszkańca wynoszące w makroregionie 722,2 zł
(301,7 zł w województwie łódzkim i 923,1 zł
w województwie mazowieckim) były prawie dwukrotnie
wyższe niż w kraju (372,5 zł)29.
Źródło: Eurostat
25
Obszar obejmuje również szkolnictwo wyższe i innowacyjność przedsiębiorstw.
„Nauka w Polsce”, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, 2013 r.
Ekwiwalent pełnego czasu pracy.
28
Działalność badawcza i prace rozwojowe obejmujące pracę twórczą
podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy,
w tym wiedzy o człowieku, kulturze i społeczeństwie oraz wykorzystanie tych
zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań (definicja GUS).
29
„Nauka w Polsce”, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, 2013 r.
26
27
13
– 15 –
W 2012 r. udział tych nakładów w PKB w regionie
stanowił 1,25% (0,77% w województwie łódzkim, 1,38%
w województwie mazowieckim, 0,89% w kraju). Średnia
dla UE28 w tym samym czasie wynosiła 1,97%,
a w Republice Czeskiej i na Węgrzech odpowiednio 1,6%
i 1,2% natomiast na obszarze oddziaływania bipola
Wiedeń-Bratysława około 2,5%.
Mapa 10. Nakłady na działalność sfery B+R
w relacji do regionalnego PKB wg regionów
NTS 1 w 2012 r.
.go
Dostrzegając relatywnie wysoki udział całego
makroregionu w krajowym finansowaniu B+R, stwierdzić
należy, że utrzymujący się w porównaniu do średniej
w UE niski poziom nakładów na naukę i szkolnictwo
wyższe z budżetu państwa jest ograniczeniem
w zwiększeniu innowacyjności makroregionu.
Poz. 736
v.p
l
Monitor Polski
W ostatnich latach w makroregionie zauważalny jest
wzrost
zainteresowania
jednostek
naukowych
nowoczesnymi technologiami, w tym między innymi
biotechnologią, nanotechnologią TIK30, fotoniką,
mechatroniką, radiofarmacją i naukami kosmicznymi.
Wykres 1. Liczba jednostek naukowych
prowadzących działalność B+R w dziedzinie
biotechnologii wg regionów NTS 1
w.
rcl
Szczególną dominację Polski Centralnej odnotować
należy w obszarze biotechnologii. W makroregionie
działało 41 jednostek naukowych prowadzących
działalność
badawczą
i rozwojową
w dziedzinie
biotechnologii (10 – w województwie łódzkim i 31 –
w województwie
mazowieckim).
Stanowiły
one
38,3% tego typu jednostek w kraju (dane za rok 2012).
Źródło: Biuro Planowania Przestrzennego Województwa
Łódzkiego w Łodzi na podstawie danych GUS.
Nowoczesne technologie mogą stanowić podstawę
specjalizacji
makroregionu
oraz
wzrostu
konkurencyjności w skali międzynarodowej. W sektorze
szkolnictwa wyższego działało 8 jednostek prowadzących
działalność B+R w zakresie biotechnologii, natomiast
33 jednostki (blisko 60% ich liczby w kraju) należały
do sektora rządowego i sektora prywatnych instytucji
niekomercyjnych.
Zatrudnieni w przedsiębiorstwach biotechnologicznych
makroregionu stanowili 47,2% zatrudnienia krajowego
(województwo mazowieckie pierwsze miejsce w kraju –
35,7%, województwo łódzkie szóste miejsce – 11,4%).
Źródło: Mazowieckie Biuro Planowania Regionalnego
w Warszawie na podstawie danych GUS.
ww
Zatrudnieni posiadający stopnie i tytuły naukowe
(doktora,
doktora
habilitowanego,
profesora)
w dziedzinie biotechnologii stanowili 49,7% zasobu
krajowego, w tym 9,4% pracowało w województwie
łódzkim, a 40,3% w mazowieckim.
30
Technologie informacyjno-telekomunikacyjne (ang. skrót: ICT).
14
– 16 –
Istotnym czynnikiem rozwojowym wpływającym
na podnoszenie konkurencyjności jest potencjał
współpracy31. Chociaż wiele konsorcjów naukowych
działających w makroregionie ma charakter krajowy
lub międzynarodowy32, to barierą w rozwoju pozostaje
niski poziom współpracy sektora B+R z sektorem
przedsiębiorstw i samorządami oraz niski poziom
komercjalizacji wyników badań naukowych.
Poz. 736
Mapa 11. Nakłady na działalność B+R
w przedsiębiorstwach w przeliczeniu na
mieszkańca wg regionów NTS 1 w 2012 r.
v.p
l
Monitor Polski
.go
O niskiej innowacyjności33 przemysłu świadczy odsetek
przedsiębiorstw przemysłowych wprowadzających
innowacje. Udział innowacyjnych przedsiębiorstw
przemysłowych w ogólnej liczbie przedsiębiorstw
przemysłowych
zarówno
w
województwie
mazowieckim (15,3%), jak i regionie łódzkim (13,7%)
w 2012 r. należał do najniższych w kraju (mimo wzrostu
Źródło:
Biuro
Planowania
Przestrzennego
w stosunku do roku 2011 r. odpowiednio o 1,4 p.p.
Województwa Łódzkiego w Łodzi na podstawie danych
i 2,6 p.p. oraz przy najwyższych nakładach na
GUS.
działalność B+R w przedsiębiorstwach w kraju). Nieco
lepiej w porównaniu do sytuacji w kraju prezentował się udział przedsiębiorstw innowacyjnych
z sektora przemysłu wśród przedsiębiorstw ogółem i wyniósł w 2012 r. 14,6% (Polska 16,5%),
a w przypadku przedsiębiorstw z sektora usług 15,8% (Polska 12,4%)34.
w.
rcl
Dane wskazują na niską pozycję Polski Centralnej w obszarze B+R i innowacyjności przedsiębiorstw
przemysłowych w porównaniu z innymi regionami kraju35, jednak jednocześnie na przestrzeni lat
2011-2013 podregiony: m.st. Warszawa, warszawski wschodni, warszawski zachodni, m. Łódź i łódzki
wschodni zaliczone zostały do obszarów o najwyższej atrakcyjności inwestycyjnej dla działalności
zaawansowanej technologicznie36. Transfer nowoczesnych technologii wspierany jest przez
stosunkowo liczne instytucje otoczenia biznesu. Wzmocnieniu powiązań kooperacyjnych firm i ich
innowacyjności sprzyjają także Łódzka Specjalna Strefa Ekonomiczna i samorządowe Kleszczowskie
Strefy Przemysłowe.
Wyzwaniem dla makroregionu jest doprowadzenie do korzystnej zmiany w zakresie wysokości
i struktury nakładów na B+R oraz poziomu innowacyjności gospodarki. Szczególnie istotne jest
zwiększenie intensywności zaangażowania w B+R sektora przedsiębiorstw, ponieważ
w zaawansowanych gospodarkach to sektor przedsiębiorstw jest głównym źródłem nakładów na B+R,
a przewaga technologiczna przedsiębiorstw jest ważnym elementem budowania przewag
konkurencyjnych. Szansą na poprawienie sytuacji w sektorze jest między innymi polityka Unii
Europejskiej sprzyjająca finansowaniu działalności B+R oraz komercjalizacji badań. Wzmocnieniem tej
szansy jest wskazanie analizowanego obszaru jako pola współpracy pomiędzy samorządami
województw łódzkiego i mazowieckiego.
ww
Bazą sprzyjającą budowaniu nowoczesnej gospodarki opartej na wiedzy i zintegrowanej z gospodarką
światową jest m.in. potencjał edukacyjny. W makroregionie występuje wysoka koncentracja uczelni
wyższych, w tym największych w kraju.
31
„Pozycja innowacyjna Mazowsza na tle innych regionów kraju i Europy. Raport okresowy za 2013 r.”.
Konsorcjum naukowe w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2014 r. poz. 1620).
33
Działalność innowacyjna jest rozumiana jako wszelkie działania o charakterze naukowo-badawczym, technicznym, organizacyjnym, finansowym
i handlowym, których celem jest opracowanie i wdrożenie nowych lub istotnie ulepszonych wyrobów i procesów.
34
GUS BDL - dane pochodzą z badania ankietowego, które nie obejmuje małych firm i oparte są na deklaracjach przedsiębiorców.
35
„Raport końcowy z badania oraz aktualizacji raportu otwarcia „Innowacyjne Mazowsze – stan innowacyjności po uchwaleniu RIS Mazovia 20072015”.
36
Nowicki, R. (red.), „Atrakcyjność inwestycyjna województw i podregionów Polski 2013”, Instytut Badań nad Gospodarką Rynkową, 2013 r.,
podregiony: obszary na poziomie NTS 3 zgodnie z Nomenklaturą Jednostek Terytorialnych do celów Statystycznych.
32
15
– 17 –
W 2012 r. w Polsce Centralnej funkcjonowało 137 szkół
wyższych (29 w woj. łódzkim i 108 w woj. mazowieckim),
które stanowiły 30% ogólnej liczby szkół wyższych w Polsce.
Trzy spośród dziesięciu uczelni o najwyższej w kraju liczbie
studentów, znajdowały się w makroregionie37.
Polska Centralna charakteryzuje się najwyższą w kraju
liczbą studentów szkół wyższych (wg GUS 529 osób na
10 tys. ludności, Polska – 435 osób;) oraz najwyższą liczbą
absolwentów szkół wyższych (146 osób na 10 tys. ludności,
Polska – 126 osób). W 2012 r. w makroregionie studiowało
24,7% ogólnej liczby studentów w kraju.
Mapa 12. Liczba studentów na 10 tys. ludności
wg regionów NTS 1 w 2012 r.
.go
Znaczącym potencjałem Polski Centralnej jest kadra
dydaktyczna i naukowa wyższych uczelni. W 2012 r.
w makroregionie zatrudnionych było 24,7 tys. nauczycieli
akademickich, tj. 24,5% zasobu krajowego (w woj. łódzkim
6,9 tys., tj. 6,8%, w woj. mazowieckim 17,8 tys., tj. 17,7%).
Makroregion skupiał 30% profesorów, 28% doktorów
habilitowanych oraz 27% doktorów w kraju. Relatywna
przewaga potencjału kadrowego makroregionu w stosunku
do innych regionów kraju dotyczy prawie wszystkich
obszarów nauk: humanistycznych, społecznych, ścisłych,
przyrodniczych, technicznych, medycznych i nauk
o zdrowiu oraz kultury fizycznej i sztuki38. Z drugiej strony
należy dostrzec niekorzystny dla potencjału makroregionu
odpływ naukowców na uczelnie zagraniczne związany
z bardziej konkurencyjnymi warunkami prowadzenia
badań.
Poz. 736
v.p
l
Monitor Polski
Źródło: Biuro Planowania Przestrzennego Województwa
Łódzkiego w Łodzi na podstawie danych GUS.
w.
rcl
Mapa 13. Udział liczby studentów w ogólnej
liczbie ludności w przedziale wiekowym 20-24
lata w 2012 r.
W ostatnich latach wzrasta międzynarodowe znaczenie
uczelni wyższych makroregionu, chociaż w rankingach
najlepszych uczelni na świecie wciąż zajmują odległe
miejsca.
Najwyżej z uczelni makroregionu oceniany jest Uniwersytet
Warszawski, który w rankingu QS World University
Rankings 2013/2014 zajął 338. miejsce (398. lokata w roku
2012/2013).
Źródło: Eurostat.
ww
Uniwersytet Karola w Pradze zajął w tym samym rankingu
233. miejsce, a dwa najwyżej ocenione uniwersytety na
Węgrzech uplasowały się na 547 i 556 pozycji. Uniwersytet
w Wiedniu zajął 158. miejsce, zaś Wiedeński Uniwersytet
Technologiczny – 264.
37
Uniwersytet Warszawski – 50,7 tys. studentów, co stanowi 3,0% studentów
w Polsce, (1 pozycja w kraju), Uniwersytet Łódzki – 41,1 tys. studentów – 2,4%,
(4.), Politechnika Warszawska – 34,0 tys. studentów – 2,0%, (7.). Powyżej 10 tys.
studentów kształciło się w kolejnych czterech uczelniach makroregionu: Szkole
Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie (23,7 tys.), Politechnice Łódzkiej
(20,6 tys.), Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
(17,1 tys.), Szkole Głównej Handlowej w Warszawie (10,2 tys.). Źródło: GUS
„Szkoły wyższe i ich finanse w 2012 r.”, 2013 r.
38
Raport „Nauka w Polsce”, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, 2013 r.
16
– 18 –
W makroregionie znajdują się dwa z sześciu Krajowych
Naukowych Ośrodków Wiodących (KNOW) na lata
2012-2017. Ponadto w Polsce Centralnej funkcjonuje
wiele wydziałów oraz instytutów naukowych
i badawczych o wysokiej pozycji i znaczącym dorobku
naukowym, uznanych za najlepsze jednostki w skali kraju
(37,8% jednostek tego typu w Polsce)39.
Mapa 14. Udział ludności z wykształceniem
wyższym w ludności ogółem wg regionów NTS 1
w 2012 r.
.go
Wobec aktualnego, relatywnie słabego, poziomu
współpracy między uczelniami makroregionu istotne jest
wypracowanie
mechanizmów
kooperacji
w wyznaczonych przez regiony polach współpracy.
Pomimo istniejących zróżnicowań międzyregionalnych,
powyższe działanie może odblokować potencjał
naukowy Polski Centralnej. Naturalnym katalizatorem
współpracy jest jej dynamiczny rozwój w ramach
krajowych konsorcjów naukowych.
Poz. 736
v.p
l
Monitor Polski
Polska Centralna wyróżnia się w kraju wysokim
kapitałem intelektualnym społeczeństwa. W roku 2011
wykształcenie
wyższe
posiadało
ponad
21% mieszkańców makroregionu. Wysoki odsetek osób
z wykształceniem wyższym cechował przede wszystkim
miasta. Studenci stanowili ponad 75% ludności
makroregionu w wieku od 20 do 24 lat (UE28 – 64,1%).
Źródło: Biuro Planowania Przestrzennego Województwa
Łódzkiego w Łodzi na podstawie danych GUS.
Wykres 2. Zgłoszenia patentowe i udzielone
patenty wg regionów NTS 1 w 2012 r.
w.
rcl
Istotny potencjał Polski Centralnej jako obszaru
o największej koncentracji nauki w kraju, stanowią
bogate zasoby kadr określanych jako „pracownicy
wiedzy” (knowledge workers). Są to pracownicy
wszystkich działów gospodarki, spełniający pewne cechy
określone przez naukę, do których należą kreatywność
i zdolność pracy poza istniejącymi strukturami40.
ww
W 2012 r. w Polsce Centralnej zgłoszono najwięcej
w kraju patentów (0,17/1000 mieszkańców, Polska
0,11/1000 mieszkańców). Pod względem udzielonych
patentów na 1000 mieszkańców makroregion zajął
drugie miejsce (po makroregionie Południowo-Zachodnim), osiągając wartość 0,06 (Polska 0,05).
Źródło: Przegląd Regionalny Polski 2012.
39
Wg ekspertów Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego tworzących Komitet
Ewaluacji Jednostek Naukowych (KEJN).
40
Opinia za recenzją prof. A. Karpińskiego do „Koncepcji Strategii Rozwoju
Makroregionu Polski Centralnej”, Warszawa, 2014 r.
17
Monitor Polski
– 19 –
Poz. 736
Mapa
15.
Udział
podmiotów
kreatywnego w liczbie podmiotów
ogółem wg regionów NTS 1 w 2012 r.
sektora
REGON
.go
Obszar Polski Centralnej charakteryzuje się wysoką
koncentracją podmiotów działających w sektorze
kreatywnym41. W 2012 r. stanowiły one 31,7%
wszystkich podmiotów sektora kreatywnego w Polsce,
przy czym w województwie mazowieckim 26,7%,
(1. miejsce w kraju), natomiast w regionie łódzkim 5,0%,
(7. miejsce). Sektor ten koncentruje się na obszarach
metropolitalnych i ma charakter ponadlokalny, co jest
zjawiskiem
typowym.
Zdecydowana
większość
podmiotów
kreatywnych
zlokalizowana
była
w Warszawie
(ponad
70%
podmiotów
woj.
mazowieckiego) i w Łodzi (prawie 56% podmiotów z woj.
łódzkiego). Według danych Komisji Europejskiej, łącznie
w Polsce Centralnej w 2011 r. funkcjonowało ponad
51 tys. podmiotów sektora kreatywnego, o ok. 13 tys.
więcej niż w Czechach.
v.p
l
SEKTOR KREATYWNY
Wykres 3. Struktura branżowa podmiotów
sektora kreatywnego w Polsce Centralnej
w 2012 r.
w.
rcl
Oferta sektora kreatywnego w makroregionie jest
bardzo zróżnicowana. W Polsce Centralnej występują
podmioty związane z wszystkimi zasadniczymi branżami
sektora, co daje podstawy do tworzenia sieci powiązań
i współpracy. Branżą o najwyższej koncentracji
i przewadze konkurencyjnej w skali kraju, która
jednocześnie
jest
silnie
rozwinięta
zarówno
w warszawskim obszarze metropolitalnym, jak też
w aglomeracji łódzkiej, jest sektor radiowo-telewizyjny
i filmowy. Również silne, choć nie tworzące tak mocnych
powiązań branżowych w układzie bipolarnym, są sektory
reklamy oraz poligrafii i wydawnictw. W makroregionie
zlokalizowane
są
główne
siedziby
wszystkich
ogólnokrajowych
mediów:
stacji
telewizyjnych
i radiowych, portali internetowych oraz redakcji
większości gazet i czasopism o znaczeniu krajowym.
Znajdują się tu również siedziby związków twórców.
Źródło: Biuro Planowania Przestrzennego Województwa
Łódzkiego w Łodzi na podstawie Bazy REGON, GUS,
Raportu końcowego badania „Analiza potencjalnych
sektorów kreatywnych Mazowsza - wskazanie
5 najważniejszych
sektorów/branż
w aspekcie
budowania powiązań klastrowych”.
ww
Sektor kreatywny w makroregionie dysponuje silnym
zapleczem infrastrukturalnym, w tym wystawienniczo-produkcyjnym, które tworzą: wytwórnie i studia
filmowe, wytwórnie muzyczne i studia nagraniowe, sale
prób, obiekty działalności wystawienniczej.
41
Źródło: Biuro Planowania Przestrzennego Województwa
Łódzkiego w Łodzi na podstawie Bazy REGON, GUS,
Raportu końcowego badania „Analiza potencjalnych
sektorów kreatywnych Mazowsza - wskazanie
5 najważniejszych
sektorów/branż
w aspekcie
budowania powiązań klastrowych”.
Definicja sektora kreatywnego wywodzi się z definicji sformułowanej w latach 90.
XX w. przez brytyjskie Ministerstwo Kultury, Olimpiady, Mediów i Sportu
i obejmuje działania, które biorą się z indywidualnej kreatywności i talentu i mają
zarazem potencjał tworzenia bogactwa oraz miejsc pracy. Do przemysłów
(branż) kreatywnych zaliczane są: reklama, film i wideo, architektura, muzyka,
rzemiosło artystyczne, sztuki sceniczne, działalność wydawnicza,
oprogramowanie komputerowe, radio i telewizja, wzornictwo, projektowanie
mody, literatura i sztuki wizualne.
18
– 20 –
W Polsce Centralnej znajduje się 28,8% krajowych
zasobów obiektów działalności wystawienniczej (w woj.
mazowieckim 16,3%, w woj. łódzkim 12,5%).
Makroregion dysponuje także większą niż przeciętnie
w Polsce liczbą miejsc na widowni w teatrach
i instytucjach muzycznych na tysiąc mieszkańców
(makroregion 2,9, Polska 2,0).
Mapa
16.
Udział
absolwentów
szkół
artystycznych w liczbie absolwentów szkół
artystycznych ogółem w kraju wg regionów
NTS 1 w 2012 r.
.go
Ogółem w 2012 r. w makroregionie podmioty otoczenia
sektora kreatywnego stanowiły 19,3% wszystkich tego
rodzaju podmiotów w kraju (woj. mazowieckie 13,7% 1. miejsce w kraju, woj. łódzkie 5,6% - 10. miejsce
w kraju). Wiele z nich ma znaczenie krajowe
i międzynarodowe42.
Poz. 736
v.p
l
Monitor Polski
Makroregion na tle kraju wyróżnia bogata i różnorodna
oferta
imprez
o
znaczeniu
krajowym
i międzynarodowym, w tym o charakterze cyklicznym,
związanych z sektorem kreatywnym (szczególnie
z przemysłem filmowym, muzycznym, modą, grami
komputerowymi, fotografiką).
Mapa 17. Udział wydatków na kulturę i ochronę
dziedzictwa narodowego w regionach NTS 1
w krajowych wydatkach ogółem na kulturę
i dziedzictwo narodowe w 2012 r.
w.
rcl
Podstawy przewag konkurencyjnych sektora tworzy
także
wysoki
potencjał
akademicki
oparty
na renomowanych wyższych szkołach artystycznych.
W Polsce Centralnej znajduje się 43,5% ogółu wyższych
szkół artystycznych w kraju (makroregion: 10 szkół,
Polska: 23 szkoły). Liczebność i renoma szkół filmowych
i teatralnych sprzyja działalności twórców związanych
z przemysłem filmowym, w tym znanych na arenie
międzynarodowej, a akademie sztuk pięknych kształcą
projektantów tworzących silne i rozpoznawalne
środowisko mody oraz nowoczesne wzornictwo.
Źródło: Biuro Planowania Przestrzennego Województwa
Łódzkiego w Łodzi na podstawie danych GUS.
Działaniom tym sprzyjają wieloletnie tradycje
artystyczne makroregionu, w tym tradycje związane
z przemysłem filmowym oraz modą, wzornictwem
artystycznym i sztuką nowoczesną. Do kształtowania
i rozwoju sektora kreatywnego przyczynia się w znaczny
sposób silne zaplecze naukowo-badawcze makroregionu,
działające na rzecz rozwoju nowoczesnych technologii.
Źródło: Biuro Planowania Przestrzennego Województwa
Łódzkiego w Łodzi na podstawie Raportu GUS „Kultura
w 2012 r.”
ww
Szczególne znaczenie odgrywa Politechnika Łódzka
(Wydział Technologii Materiałowych i Wzornictwa
Tekstyliów) i Politechnika Warszawska oraz Instytut
Włókiennictwa w Łodzi (Zakład Badawczy Inżynierii
Materiałów Włókienniczych) i Instytut Wzornictwa
Przemysłowego w Warszawie.
42
Podmioty otoczenia sektora kreatywnego – instytucje powołane do obsługi
sektora kreatywnego, tj. handel sztuką i antykami, media, instytucje kultury,
działalności związane z eksploatacją praw autorskich, szkoły wyższe. Źródło:
„Analiza potencjalnych sektorów kreatywnych Mazowsza”, Warszawa, 2012 r.
19
Monitor Polski
– 21 –
Poz. 736
v.p
l
Dodatkowy atut stanowią tradycje i specjalizacje makroregionu w branżach pokrewnych dla sektora
kreatywnego m.in. w przemyśle odzieżowym i włókienniczym. W 2013 r. w makroregionie
znajdowało się prawie 39% podmiotów produkujących odzież w kraju (woj. łódzkie 22,9% 1. miejsce
w kraju, woj. mazowieckie 15,8% 2. miejsce) i ponad 33% produkujących tekstylia (woj. łódzkie 20,2%
1. miejsce w kraju, woj. mazowieckie 13,1% 3. miejsce). W Polsce Centralnej rozwijają się także:
przemysł meblarski, ceramiki budowlanej, sektor teleinformatyczny (TIK) oraz turystyka kulturowa,
dla których działalność podmiotów sektora kreatywnego odgrywa znaczącą rolę.
Mocną stroną makroregionu są liczne działające instytucje pozarządowe (stowarzyszenia, fundacje),
w tym m.in. zajmujące się problemami wielokulturowości największych miast makroregionu: Warszawy
i Łodzi.
.go
Historyczne dziedzictwo, w tym poprzemysłowe oraz wielokulturowość Polski Centralnej (rozumiana
jako dziedzictwo kulturowe narodów zamieszkujących Łódź, Warszawę i wiele mniejszych miast
obecnego makroregionu Polski Centralnej w XIX i na początku XX wieku prowadzące do powstania
mieszanki kulturowej o cechach pogranicza), są znaczącym źródłem potencjału twórczego sektora
kreatywnego w makroregionie. Jednocześnie aktualna jakość przestrzeni publicznej w miastach, ze
względu na długotrwałe zaniedbania, jest niska. Sytuacja ta może ulec zmianie w wyniku
podejmowanych w ostatnich latach wysiłków ukierunkowanych m.in. na rewitalizację wielu miast
makroregionu.
w.
rcl
Korzystnym dla rozwoju makroregionu czynnikiem jest wzrost znaczenia sektora kreatywnego
w gospodarce oraz politykach i programach UE, jak również wzrastający popyt wewnętrzny na
produkty i usługi sektora kreatywnego spowodowany wzrostem zamożności mieszkańców
największych miast. Wiąże się to ze zwiększeniem wydatków gospodarstw domowych i jednostek
samorządu terytorialnego na kulturę, chociaż pewne niekorzystne skutki mogą ujawniać się w tym
zakresie w związku ze zróżnicowanym potencjałem Warszawy i Łodzi. Temu niekorzystnemu zjawisku
częściowo może przeciwdziałać poprawa dostępności transportowej makroregionu.
Może przełożyć się ona na lepszy dostęp do dóbr kultury i rozwój powiązań funkcjonalnych między
warszawsko-łódzkim rdzeniem makroregionu, a obszarami oddalonymi, a tym samym wzmocnić
powiązania funkcjonalne między różnymi ośrodkami wzrostu43.
ww
Słabością sektora kreatywnego makroregionu jest nadal niska rozpoznawalność podmiotów na
rynkach międzynarodowych, w branżach innych niż filmowa. Niekorzystne jest również relatywnie
słabe powiązanie sektora kreatywnego z …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.