Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 19 marca 1928 r. Kodeks postępowania karnego.

,', 11, ~ ~ ~ . Jj . 20 marca N I K Us · 1'4 . RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ N233. Rok 1928. ;' T R E Ś Ć: ROZPORZI\DZEHII\ PREZYDENT1\ RZECZYPOSPOLITEJ: Poz.: 313-z dnia 19 marca 1928 r. Kodeks postępowanIa karnego • • • . _ • • • • '. 314-z ) dnia 19 marca 1928 r. Przepisy wprowadzające kodeks postępowania karnego. 315-z dnia 19 marca 1928 r. o postępowaniu dora,źnem. I . • • • • • • • • • 313. Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 19 marca 1928 r. • • • • . . ...' .. 617 654 661 przedawnienia lub innej okoliczności wyłączającej ściganie. Art. 4. Sąd może za zgodą oskarżyciela umo .. rzyc postępowanie, jeżeli najwyższa kara grożąca oskarżonemu 'nie przekracza jednego roku pozbawienia wolnośCi i musiałaby z mocy ustawy ulec pochłonięciu przez karę już prawomocnie wyrzeczoną. KODEKS POSTĘPOWANIA KARNEGO~ je.' Art. S. W razie nieujęcia oskarionego lub Na podstawie art. 44 ust. 6 Konstyhicji i usta- ' go choroby psychicznej postępowanie zawiesza się na czas trwania przeszkody. W miarę potrzeby na.. Wy ż dnia 2 sierpnia 1926 ' r. o upoważnieniu PrezydentaRzeczypospolitej do wydawania rozporzą­ leży zebrać i zabezpieczyć dowody. dzeń z mocą ustawy (Dz. U. R. P. Nr. 78, poz. 443) postanawiam co następuje: . Art. 6. O wszczęciu tudzież o ukończeniu postępowania karnego prze,c iwko osobom, podlegają­ cym publicznej władzy dyscyplinarnej, oraz wychoPrzepisy ogólne. wańcom zakładów naukowych zawiadamia się wła­ ściwą władzę. Art. 1.' Postępowanie w sprawach o przestęp, slw~, należące do właściwości sądów powszechnych, odbywa się według przepisów niniejszego kodeksu. Art. 2. § 1. Sąd wszczyna postępowanie na ~ądanie .uprawnionego oskarżyciela. ,' § 2. Oskarżyciel powinien wyjednać zezwole- , nie na ściganie określonej osoby, jeżeli takiego ze- Art. 7. Sąd karny rozstrzyga samodzielnie wszelkie zagadnienia prawne, wynikające w toku po~ stępowania, i nie jest związany orzeczeniem innego sądu lub urzędu. Art. 8.§ 1. Władze państw owę cywilne i woj. skowe jakoteż ' władze saniorządowe są obowiąza. zwolenia. wymaga szczególny przepis ustawy. ne do udzielania pomocy sądom i prokuratorom. § 2. W szczególności policja ' wykonywa w zaArt. 3. Sąd nie wszczyna postępowariia, - kresie ścigania przestępstw polecenia sądu i proku. . • , :wszczęte umarza, '!N razie śmierci oskarżonego, o ratora. ' , ' Dziennik, Ustaw. Poz. 313; 618 § 3. Sąd lub prokurator może bezpo~~ednio o P9mOC zbrpjną. ~wracać się do władzy · wojskowej Art. 9. W'szystkie władze, powołane do udzi~ lu w dochodzeniu i ściganiu przestęp s tw, ,maj~ obowiązek uwzględniania zarówno okoliczności ' przemawiających za oskarżonym, jak i przeciw niemu. Art. 10. Sędziowie orzekają na, mocy przekonania opartego na swobodnej ocenie dowodów.·, Art. 17. Sąd grodzki wykonywa zlecone mu czynności śledcze w sprawach należących do właści": wości sądów okręgowych. . Art. 18. Sąd ' okręgowy rozpoznaje wszystkie sprawy nie należące do właściwości innych sądów. ., , Art. 19. Sąd okręgowy rozpoznaje środki od- woławcze od orzeczeń sądów grodzkich oraz zażale ... • nia na czynności sędziego śledczego. Art. 20. S ą d okręgowy z udziałem przysię­ ja'ko sąd przysięgłych, rozpoznaje sprawy: al p , przestępstwa, ' za ' które ustawa przepisuie_ k arę śmi e rci lub bezterminowego pozbawienia wolnościj b) o przestępstwa, za które najniższy ustawo.. wy wymiar kary wynosi dziesięć lat pozbawienia wolnościj o} o przestępstwa, które ustawa poczytuje za, polityczne. , głych, KS IĘGA I. . Sądy. Rozdział Nr. 33. l. ' , ' . .': Zakres działania sąd6w. Art. 11. § 1. Sąd z urzędu rozstrzyga o swo. . , jej właśCiwości. , § 2. Uznając swoją niewłaściwość, sąd przeka-: zuje 'sprawę komu należy. § 3. Na postanowi~nie w przedmiocie' właściwośCi służy zażalenie. ' Art. 12. ' Orzeczenie wydane przez sąd powszechny względem osoby, która w danej s~ rawie nie podlega oriecznictwu sądów powszechnych, jest z mocy prawa nieważne. . Art. 13.§ 1. Orze~zenie, wydane przez sąd niiszego rzędu z obrazą przepisów o v,iła śc iwości rzeczowej, jest z mocy prawa nieważnej nie dotyczy to jednak orzeczeń VI sprawach, dla kt órych sąd wyż~ szeg9 rzędu stał się właściwym z Iłlocy art. 28§ 2. ,§ 2. Orzeczenie sądu wyższeg o , 'r,zędu, ',.\vYdane w "zakresie działania sądu niżs~eg o rz'ędu" 'we ' jest z tęgo powodu nieważne. -, '" " " , Art. 21~ W okręgach, w których ' ustanowiono osobne sądy dla nieletnich, sąd ten rozpoznaje sprawy nieletnich, z wyjątkiem wskazanych wart. 6,10 § 2; bez wzgl ędu na ogólne przepisy o właściwości rzeczowej. Art. 22. Sąd apelacyjny rozpoznaje środki od-, woławcze od orze czeń ~ądów okręgowych, o ile usta- wa inaczej nie stanowi, oraz orzek?-w innych wypadkach wskazanych w niniejszym kodeksie. Art., 23. Sąd Nąjwyższy jest instancją kasacyjoraz orzeka w .innych wypadkach wskazanych w niniejszym kodeksie. ' ną Art. ' 24.' § 1. Właściwy mIeJSCOWo jest przedewszystkiem sąd, w , którego okręgu przestępstwo popełniono. , § 2. Jeze-li przestępstwo popełniono w okrę~u Art. 14. § 1. Stwierdzenie dópi~ro na: '~ozpra- , kilku sądów, właściwy jest ten z nich, w którym najwie głównej, ze sprawa należy do wła ś ciwośCi: sądu pierw wszczęto postępowanie. niższego rzędu, nie wstrzymuje dals ze.go toku roz§ 3. Przestępstwo uwaźa się za popełnione prawy. " , :. w tem mie jscu, gdzie wykonano działanie przestęp­ , § 2. Jeżeli je'd nak zajdzie p; trzeba odroczenia ne, albo gdzie sk ut ek przestępny nastąpił lub według rozprawy z. innej przyczyny, sąd mo~e przekazać zamiaru śpra':wcy miał nastąpić. ~pIawę właściwemu sądowi. , l " ' 'Art. t5~ § 1. Sąd grodzki rozpoznaje ' sprawy o przestępstwa, za które 't;,stawa przei:iistljekarę pozhawienia wolności do dwuch lat bib' gizywpę,a:l­ bo obie te kary łącznie. niezale'żnie od kar dodatkowych. " ' , § 2. Sąd grodzki raie przestaje byĆ 'w:ła.Ś~iwym. choćby ze wz ględu na. powrót do przesfęps6.i a groziła kara wyższa . Art. 16. S?rawy o zniesła\:Vienie 'poPeł.nione he$Q.ą druku. o przestępstwa . przeciwk o: :pr~:v/u autor,skiemu c/razprzepisom o ochronie ,'wynala:ikó.w, wzorów i znaków t owarowych nie ną,l eżą do :właściwości sądów grodzkich. , " ~ ;, : ' ' " Art. 25.§ 1. Jeżeli w chwili wszczęcia postę­ powania nie mo żn a ustalić miejsca popełnienia przes tępstwa, właśc iwy jest sąd, w którego okręgu: , a) przestępstwo wyszło na jaw; b) ujęto osobę podejrzaną; e) osoba podejrzana mieszkaj zależnie od tego, w którym z tych sądów najpierw wszczęto postępowanie. § 2. Przepis § 1 ma odpowiednie zastosowanie, jeżeli przest ę pstw o, podlegaj ące orzecznictwu sądów polskich, popełnio no zagranicą. '. Art. 26. Jeżeli VI chwili wszczęcia sprawy nie można ustalić właściwości sądu w myśl art. 24 i 25. .' , / , , I Nt~ 33. S4d Najwyższy Dziennik Ustaw. Poz. 313. postanawia, który sąd ma sprawę rozpoznawać. Art. 27. Sąd właściwy dla sprawców puesŁęp­ stwa, jest również właściwy dla podżegaczy, pomocników oraz innych osób, których działanie przestęp. ne pązą s taje w ścisłym związku z działaniem sprawcy, jeżeli postępowan i e przeciw nim toqzy się jedno" dMIiie. . ' 619 , Art. 32. Zarówno sąd z urzędu, jak i strony mogą podnosić kwestię niewłaściwości miejscowej w sądzie okręgowym do czasu uprawomocnienia się aktu oskarżenia, w sądzie grodzkim - do ukończe .. nia przewodu sądowego iN pierwszej instancji. Art. 33. . § 1. . Spory o właściwość między są.­ dami równorzędnemi rozstrzyga ostatecznie sąd bezpośrednio przełożony nad sądem, ~który pierwszy' wszczął spór. Art. 28. § 1. Jeżeli tę samą osobę oskariono § 2. Oueczenie sądu wyższego w przedmiocie o 'kilka prz e stępsbv , a sprawy należą do właściwości różnych sądów tego samego rzędu, właściwy jest , właściwości wiąże sąd niższy, nawet należący do innego okręgu. sąd, w którym najpierw w sz częto postępowanie. .. § 2. Jeżeli spra\vy należą do właściwości są­ dów różnego rzędu, sprawę rozpoznaje sąd wyższe­ Ań. 34. Jeżeli sąd wojslwwy przekaże spragó rzędu. wę sądowi powszechnemu lub nie przyjmie sprawy przekazanej mu przez sąd powszechny, sprawę rozArt. 29. § 1. Sąd właściwy w my§I art. 27 poznaje sąd powszechny w .l;akresie prawa karnego hib28 mOż e wyłą czyć sprawę względem danego Powsze.chnego. oskarżone g o lub danego przestępstwa, jeżeli uzna, te odrębne jej rozpoznanie przyczyni się do uproArt. 35. § 1. Jeżeli sąd wojskowy zażąda od.. szczenia lub przyśpieszenia postępowania. stąpienia mu sprawy rozpoznawa~ej przez sąd po§ 2. Wyłączona sprawa przechodzi do sądu wła­ wszechny, lub odwrotnie, a sąd, od którego zatądano. odstąpienia, na to się nie zgadza l wówczas sąd pościwego według zasad ogólnych. : ,:,,';' . wszechny przedstawia rzecz wraz ze swoją opinją do Art. 30. § 1. Jeżeli przeciwko tej samej oso- decyzji sądu powszechnego drugiej instancji. bie z powodu kilku prze s tępstw zapadły prawomoc§ 2. Jeżeli sąd powszechny drugiej instancji ne wyroki s k azuj ą ce w r ó żnych sądach, ~ w pierw- również oświadczy się za właściwością sądu posżej instancji rozp o znaw ały sprawy sądy tego samewszechnego, wówcza's przedstawia rzecz wraz ze go rzędu, natenczas· ten z tych sądów, który wydał swoją opinją do decyzji Sądu Najwyższego.. ostatni wyrok skazujący, wydaje wyrok orzekający § 3. Jeżeli Sąd Najwyższy także oświadczy ka.rę łączną. się za właściwością sądu powszechnego, to przesyła ' . § 2. Przy zbiegu wyroków sądów różnego nę .. ~Rl'awę wraz ze swoją opinją Najwyższemu Sądowi du o karze łącznej orzeka sąd okręgowy. Wojskowemu, a w razie niezgodności opinji obu Są­ § 3. W razie zbiegu wyroków sądu powszech; dów Najwyż.szych, sprawę rozstrzyga zespół zsi:ed~ miu osób, a mianowicie - z sześciu sędziów dele": n~go i wojskowego, o karze łącznej orzeka: ten z tych gowanych w równej liczbie przez oba sądy, pod przesJ\i!.Ów. który wymierzył karę surowszą. wodnidwem kolejnem prezesów obu sądów. Decyzje zapadają na posiedzeniu niefawnem, według prt e pi..;' , . Art. 31. § 1. Orzecznictwu polski~h sądów sów niniejszego kodeksu, po wysłuchaniu wniosk6w: karnych niępodlegają: prokuratorów obu sądów. ' . a) naczelnicy obcych .państw; h) uwierzytelnieni w Polscę przedstawiciele Art. 36; W toku sporu o właściwość każdy . dyplomatyczni PFlństw obcych; z sądów spór wiodących jest obowiązany spełniać c) osoby należące . do pocztu uwierzytelnionego w swoim zakresie dzhtłania wszelkie czynności niew Polsce przed~awicieIstwa dyplomatycz- cierpią.ce zwłoki. nego państwa obcego; . 'cl)' członkowie rodzinosóh, wymienionych pod ' Art. 31. Jeżeli większość świadków, których ; lit. a), b), razem z nimi zamieszkaUi należy wezwać na rozprawę, mieszka poza okręgiem e) służ ba osób wymienionych pod lit. a), b), sądu, w którym sprawa się toczy, a przytem w znacz:: nei odległości od tego . sądu, to sąd b~zp'()śtednio jeż e li ma obr.vat elsŁwo tego samego pań­ przełożony nad sądem, w którym sprawa się toczy; stwa , co te osoby; f) inne osoby, korzystające z prawa zakrajo- może przekazać sprawę są.dowi" w którego okręgu wofci na mocy ustaw, umów lub powszech- mieszka większość świadków. nie ustalonych zwyczajów międzynarodo­ Art. 38. Sąd Najwyższy wład!ly jest na. wnio~ wych. .sek pierwszego prokuratora lub z inicjatywy sądu § 2. Przepis § 1 nie stoi na przeszkodzie stoso- właściwego przekazać sprawę innemu &ądowi rówwaniu retorsji. ' norzędnemu, jeżeli ze wzgiędu na zabezpiec~eńie .. § 3. Są dy porozumiewają się z osobami, wymie- prawidłowego wymiaru sprawiedliwości żachodii P07 ftlone mi w § 1, za pośrednictwem Ministra Spra- trzeba W)'jęcias.prawy z pod rozpoznania sądu miej;. ;wiedliw ości. scowo dla niej właściwe~o. , .. ~{.' ~~ " . . . . I _ '6_20 ~ ~ Dzierl,Dik' U~faw. Poz. 313. .. " nie może brac udziału wprowadzeniu sprawy: ·. .... a) jeżeli sprawa dotyczy go .bezpośredni0; b) jeżeli jest małzonkiem oska:t'źyciela, pokrzywdzonego, oskarżonego, albo"ich pełno .. mocnika lub obrońcy; c) jeżeli jest krewnym lub powinowatym w linji prostej bez ograniczenia, a w linJi'bocznej aż do ' stopnia między dziećmi' rodzeństwa osób wymienionyclt 'pod lit. b), alhbjeteIi jest związany z jedną z tych osób z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; .' d) jeżeli w tej 'samej sprawie był przesłuchany jako świadek lub biegły, albó' jeż'eli" był \ świadkiem ' czynu, o który sprawa ' się~oczjrj ' e) jeżeli 'brał udział w ' tej samej sprawie ja:ko prokurator, obrońca, albo j~ko " t>eł~o-nl'oc­ nik oskarżyciela lub powoda cywilne'go'j . f} jeżeli w tej samej sprawie pro\yadzH śledz~ tWOj ' ,. , g) leżeli w niższej instancji brał udział w ' wydaniu zaśkarżonego orzeczenia; ' " . " , hl w razie ' uchylenia wyroku,jeżeIi bral udział w jego wydaqiu, o ile ustawa inaczej nie .stanowi, ." , §2. Powody wyłączenia trwają naw~t po' ustaniu uzasadniającego je małżeńsJwa, przysposabienia:, OI)ieki lub kurateli. ' '" . . ' § 3. Przepisy § 1 i 2 mają zastosowanie 'rownież (lo przysięgłych. 'Art. 39. § 1. Sędzią Art. 40. § 1. O przyczynie ' wyłączenia' sędzia zawiadamia właściwy sąd i wstrzymuje się od udżia­ łu w, sprawie, z wyjątkiem czynności niecierpiących ., żwłoki. ... . , .~ • Art: . ' . ' .'.' . ,'Art. 41. . O wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd, w którym sprawa się toczy, a gdy chodzi o 'sędziego grodzkiego ~ sąd okręgowy. ,'. I ./ ' . ~;'". : ~ 'h "" Orzeczenia i zarządzeniL 45. '.§ 1. Sąd, wy~~j~p~z~czenia w 'po&ta~ ci wyroków . lub postanowień;.'or·zeczenie, któregg ustawa nie nazywa. wyrok.iem, jesL~ostano~i~n~~ń?;•. § 2. W kwestJach, Ole wymagających oriećze­ nia sądu, pr,ez,e~ ; sądu ~y4aię, zarz.ądzeni~~ W , ~.C\dach, podzielonych na .wydziały, , zarządzenia wydaje prze .. wodniczący wydziału. , .. ' . , , § 3... W sądzie . gro~~kim wszystkie . orz~czeni~ i zarzącb;enia wydaje sę9ziag~oclzki. . · . ~i Art. 46. Wyrok mCiż~zapaśćtylko na roz~ prawie. Art. 47. ..1, • .. J § I. Postanowienia zapadają albo na! rozprćlwie albo ,na posiedzeI,liu niejawnem. § 2. PostilIlowienia: na rozprawie zapadają po wysłuchaniu obecnych .strari.. ·:" . '.., ' § 3. Postanowi~nia poza , rpzprawą zapadaj~ powysłuchaniti ust~ego l\ib .'·gd?y!{1niu pisemne~o wriioskq. piokur,at'ór'a: Postanowienia: sędziego śletf~ ćz~go ' r s~du , grodz~~ęgo 'z~padaj~ bezwysł~cha:nia prokuratora; chyba Że kodeks niIiiejszy inaczej" s~"" / nowi luh prokurator~ wnids'e k s.wój żłozyt " f; " Arl.48. Jeżeli zach0dzi ,potr;>;eba sprawdzenia okoliczności faktycznych ,cele~wydania . pQsta.. nQwienia na posiedzeniu ,niejawneDl, sąd m.oże4el~ gować . sędziego tegoż sądu albo miejs:cowo właści" wego sędzłego grodzkiego do przeprowadzenia ' ód:powiednich czynności; świadka Jp.P .biegłego Jlloińa: przesłuchać pod prz.ysięgA:. ' .. ,' , ,' . ' " " .,J;. Art. 49. § 1. Sąd nie' ma' obowią~ku "uzas'ad~ niania , postanowienia zarządzającego . prz.eprowao! dzenie .dowodu lub wezwanie kog~fo do sądu, albo qwzględniającego wniosek strQny,ktoremusię , imi'jl strona t;lię', spr.zeciwiła . . '. "~ ,o ~_. ."'"l .~~~:' ~ .§. 2. Imie o,rzeczenia śąd powiriięn : \1żasad~ii(c. z 'o/yją~kiem' wypadków," vi ,ktMychustawa ' wyraz.. nie goo~t~go, : 2:w~lnia. , . o' ' . § 2. Każda ze strón może : zawiadoniić. sąd Ó przyczynie wył,ą~zającej sędzi~g<? : : . . ..•'" ." -ł" R o z (fz i,~ł III. II.. ' . Wyłączenie sędziego;- ' lf Nr. 33. _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _~ ' _ _ ·· _ _ _ _ _ _ _ _ _~ , _ _~ c _ _,_ _~ · .'~ · _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ ~_ _ _ _ _ _ _ _ ~ ' ~_ _ ~ , Rozdział / ' ..~ . • • ;'":' Art. 50. Sąd oznajmia swoje orż~czenia, . ; za­ padłe na rozprawie, przez .ogłoszenie ustne; : a za.. padłe poza rozprawą -' przez doręczenie odpisu. ,': l . . . . Art,. 42. Niezależnie od priyczyn , w~ien;o­ Ąrt. 5!. § i. Oczyw,i ste . omyłki ' i>łąarskre nych wart. 39, sąd właściwy w myśl art. 41 wyłącza w orzeczeniu lub zarządzeniu można każdego c,z asu sędziego na własne jego żądanie lub na wnio.sek stro- sprostować. ' -: ny, jeżeli pomifi:dzy nim a jedną ze stron"zachodzi sto- \ § 2. Postanowienie sprostowania podpis.uje się suńek osobisty tego rodzaju; ze mógłby wywołać wąt­ w ten sam sposób, jak .akt ulegający sprostowani~. pliwość co do jego bezstronności. § 3. Na postanowienie ' zarządzające sprostd: wanie służy zażalenie. ' Art. 43. § 1. Wniosek strony . .o wYłączenie w myśl art. 42 należy zgłosić najpóźniej na trzy dni przed terminem wyznaczonym do rozprawy głównej. KSIĘGA . II. , § 2. W sądzie grodzkim, jeżeli strony zawiaStrony, obrońcy i pełnomocnicy. domiono o terminie rozprawy tak późno" że termin wskazany w § 1 nię Jłloże być . ząchowany, należy Rozdział I. złożyć wniosek o wyłączenie najpóźniej przy rozpoczęciu, rozprawy głównej. . ,i,' Oskarżyciel publiczny. ' ,!! . Art. 44. W razie wyłączenia , całego sądu, :sąd bezpośrednio wyższy przekazuje sprawę innemu są­ dowi równorzędnemu .. _' . , w Art. 52. Oskarżyciel publiczny zakresie ścigania przestępstw jest przedstawicielem władzy; państwowej. · · ·.r·" \ j i . Dziennili Ustaw. Poz. 313. Nr. 33. ' .. ' ..~ ~- Art. ·53.. ..-Oskarżyciel...publiczny jest ~bowiąza­ ny wnosić i popieraF osk<;lrżenie w sprawach o przestępstwa ścigane z urzędu; Art. 54. Przestępstwa, ~kiórych dochodzenie i ~ biganie są ' zależne od wniosku pokrzywdzonego, stają ' się z chwilą złoż enia wniósku przestępstwami sdganem.i z urzędu. . . ,,', ~ · ·)' J. -J·S_: .'·~ , ." 'h,~ Art 55. O's.kai-życielem publićznym .. przed w szystkiemi ' sądami ' jest prokur~tor. ,', Art. 56.§ 1. W sprawach przed sądami grodzk,emi wnoszą i popierają oskarżenie: . a) policja państwowaj , '. ,( b) ponadto inne organa administracji, w granicach zakreślonych przez poszczególne ustawy: .. . , § 2. Przepis powyższy nie ma zastosowania, 'ó'ile prokurator sam dzi'ała. 'i:- 621 Art. 61. Jeżeli pokrzywdzony nie ukoń-czył lat siedemnastu lub jest ubezwłasnowolniony, oskarże­ nie może wnieść i popierać tylko: ojciec, matka, opiekun lub osoba, pod której stałą pieczą pokrzywdzony pozostaje. Art. 62. Jeżeli pokrzywdzonymjestniepełno .. letni o~lat . siedemnastu do dwudziestu jeden, to oskarżenie . może wnieść i popierać zarówno on sam, jak i osoby,:wymienione wart. 61, o ile niepełnoletni temu 'sIę nie sprzeciwi. . . . ' Art. 63. Jeżeli pokrzywdzoną jest osoba prawna, oskarżen~e wnosi i popiera jej ustawowy przedstawiciel. . , Art. , 64. Jeżeli ,postępowanie wszczęto wskutek oskarżenią, wniesionego przez jednego ,lub kilku pokrzywdzonych, inne osoby pokrzywdzone tym samym ,czynem .mogą się do tego , postępowania przyłą ~ czyć aż do rozpączęcia rozprawy głównej, choćby nawet , upłynął termin zastrzeżony do wniesienia oskar*enia .., ... , Art,' 57. §' Oskarżyc,iel . publiczny, co do Móre'go zachodzf '1~dńa ,z ok oliczności, ' wskazany.ch wart. 39 pod lit. 'a), b), c), d), lub który brał udZIał Art: 65. W ' razie smlerci pokr-zywdzonego, .Yv.. sprawie jako sędzia lub obrońca ; p(jwinie~1się.wy­ prawo skargi lub przyłączenia . się do postępowania łączyć i zawiadomić, o · tern swego bezposredmego w myt;! art. f!4 służy jego małżonkowi, rodzicom, zwierzchnika. . . . . dzieciom i, wnukom. ;. § 2. O przyczynie wyłączającej oskarżyciela . . publicznego każda ze stron może zawiadomić jego Art. 66 • . Jeżeli śmierć pokrzywdzonego nastą-: bezpośredniego zwierzchnika, który, skoro uzna, że piła po wpiesieniu przezeń oskarżenia, osobom wyprzyczyna taka: zachodzi; ' wyznacza innego oskarży,. , mieni,onym W art. 65 służy prawo popierania oskarie- . ~Iela ; . riia, o ile priystąpią do sprawy 'w terminie zawitym : ;~,' ' § 3. Czynrtdśc ' dokonana przez oskarżyciela trzymie.si~.ctPym .od. daty śmierci pokrzywdzonego. publicznego, który powinien się był wyłączyć, ' nie Jest z tego powodu l1ieważna. , Art. 67. Odstąpienie oskarżyciela prywatnego od , os,karż.enia przed rozpoczęciem rozprawy głównej . Art. 58. § t Oskarżyciel publiczny może już umorzenie postępowania. . , " vi toku dochodzenia złożyć wniosek o zabezpiecze- powoduje . nie grożącej ośkarżonemukary pieniężnej lub k ón' Art. 68. Odstąpienie oskarżyciela prywatnego fiskaty sposobami, .wskazanemi w ustawie poostępo­ po rozpoczęciu rozprawy głównej, a przed upływem wania cywilriego dla zabezpieczenia' powództwa . .. tetminów 'ap~Iacyjnych, względnie przed ogłoszeniem ' ,- .. § 2. Przepis § 1 m~ odpowiednie zastosowanie wyroku drugiej instancji, powoduje umDrzenie po'd o zabezpieczenia na mieriiu osób odpowiedzialnych stępowania tylko, jeżeli nastąpiło za zgodą oskarżo­ lllajątkowo za oskarżonego. nego lub na rozprawie zaocznej . . , § 3. : W prz.e dmiocie zabezpieczenia rozstrzy'g a na posiedzeniu niejaw:nem sąd karny, do którego Art. 69. § 1. W sprawie już wszczętej na żą­ właściwości ~prawa należy. danie oskarżyciela prywatnego prokurator może ob, § 4. Na 'postanoWIenie w tym przedmiocie służy jąć oskarżenie, jeżeli uzna, że tego wymaga interes publiĆiny. zaźalenie . ,.. .',~ 2; Po~tępowanie ' toczy się w dalszym ciągu '.'1 . Art. 59. Odstąpienie oskarżyciela publiczne- .z urzędu, lecz oskarżyciel . prywatny zachowuje pta go od oskarżenia po wniesieniil' aktu oskarżenia nie wo popierania oskarżenia. ' wiąże sądu. ' ..,: § 3. W razie odstąpienia prokuratora , sprawa . toczy ' sięż oskarżenia prywatne~o. R o z d z i a ł II, Oskarżycfel . prywatn y. Art. 60}: § L W ' sprawach o przesfępstwa ści­ gane z oskarżenia prywatnego pokrzywdzony wnosi i popiera oskarżenie , fako "oskai-życiel prywatny. § 2. Za pokr~ywd~onego· uważa się osobę, .której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone IUbtagrożone. ' . .. ,; , Rozdzia ł III. .~ska:rżyciel posiłl[owy. Art. 70. Jeżeli w sprawie o przestępstwo ści­ gane z urzędu, należące do właściwości sądu okręgo­ wel!o lub sądupI'zysięgłych, prokurator przed wnie- / 622 Nr. 33. sienie m aktu oskarżenia odmawia ścigania lub umarza dochodzenie, to zawiadamia o tem pokrzywdJlonego i oznajmia mu, :te w tenninie zawitym tygodniowym pokrzywdzony może zwrócić się do sądu apelacyjnego o zezwolenie na popieranie oskarżenia, jako Rozdział V. Oskatżony. Att. 79. § 1. Ten przeciwko .k6mu tocz:y się j oskarżyciel posiłkowy. dochod;i;~nie, nazywa się pod~jrzańym, a ten, prz~-. Att. 71. W sprawach o przestępstwa, ścigane z urzędu przed sądami grodzkiemi, pokrzywdzony może wnieść i popierać oskarżenie jako oskarżyciel żonym. c1W któr~mu wszczęto postępowanie sądowe,-oskar­ posiłkowy. Art. '72. Do oskarżyciela posiłkowego mają odpewiednie zastosowanie art. 59 i 61 - 66. Art. 73. W sprawie popieranej przez oSKarży­ ciela posiłkowego oskarżyciel publiczny mote w każ· 'd ej chwili objąć oskarżenie, co nie usuwa oskarżyciela posiłkowego. ' Rozaział Art. 80. Oskarżony już podczas śledztwa luo czynności sądowych w toku dochodzenia może żądać, . aby mu wyjaśniono, jakie przestępstwo muzarZUC0", no i jakie dowody przeciw niemu zebrano. Art. 81. Oskarżony może nie odpowiadać na: za,dawane mu pytania. . Art. 82. Co do każdego . oąkarżoneg~zbiera się dane, dotyczące jego tożsamoŚCI, . wieku, stosunków rodzinnych i majątkowych oraz 'w'z mianek o nim Vi re"! jestrach karnych. . IV. Powód cywilny. Art. 74. Pokrzywazony może nie później niż przy rozpoczęciu rozprawy głównej wytoczyć po. wództwo cywilne celem dochodzenia w drodze procesu karnego roszcze~ majątkowych wynikających z przestępstwa. 'A rt. 75. Sąd karny pozostawia cez rozpozna..; nia powództwo cywilne: al jeieli wyjdzie na jaw, że proces o te same roszczenia już się toczy w sądzie cywilnym~ lub zo- .i stał przezeń rozstrzygnięty; § 2. Gdy kodeks niniejszy ' używa w znac~0niu ogólnem wyrazu oskarżony, odn'ośne przepisy mają zastosowanie także do podejrzanego. ności Art. 83. § 1. Oskarżony pozostający na wal... jest obowiązany stawić się na każde wezwanie sądu lub prowadzącego dochodzenie prokuratora 'i za ... wiadomić sąd, względnie prokuratora, o każdej zll1:XI1- ' nie miej sca zamieszkania. § 2. W razie nieusprawiedliwionego niestawieo ... nictwa oskarżonego,można go sprowadzić prżymu~ sowo . j Rozdział b) jeżeli roszczenia nie mają bezpośrednieto związku z przedmiotem oskarżenia. Art. 76. Powód cywilny ma prawo aowodzenia tych tylko okoliczności, na których opiera swoi.e roszczenia. Art. 77. § 1. Powód cywilny już w toku dochodzenia może żądać zab~zpieczeniapowództwa sposobami wskazanemi w ustawie postępowania cywilnego. § 2. W przedmiocie zabezpieczenia rozstrzyga na posiedzeniu niejawnem sąd karny, do którego wła­ .ściwości !>prawa należy. § 3. Na postanowienie w tym przedmiocie słu~ 'ty zażalenie. Art. 78. § 1. Powód cywilny zamieszkały poza ,siedzibą sądu, w którym sprawa się toczy, powinien ' . wskazać osobę zamieszkałą VI siedzibie sądu, które;, mają być doręczane pisma dla niego przeznaczone. Sąd może go od tego obowiązku zwolnić. § 2. W razie nieodnalezienia pod wskazanym adresem powoda cywilnego lub osoby, której mają być doręczane pisma, albo w ra~ie niewskazania tej osoby, pismo załącza się do akt i uważa się za do' r~czon.~ . VI. ' Obrońcy i pełnomocnicy. Art. 84. Oskarżony ma prawo korzystać Z po..; mocy obrońcy. , Jeżeli oskarżony jest niepełnoletni-1ub' ubezwłasnowolniony, pra\vo wybrania dlań obrońcy; słu!y również jego ojcu, matce, opiekunowi i osobie,. pod której stałą pieczą pozostaje. Art. 85. Art. 86. Obrońcą w sprawach karnych przed wszystkiemi sądami w granicach Polski może byq tylko: aj osoba wpisana w Polsce na listę adwokatów i, b) profesor lub docent prawa polskiej szkoły, · akademickiej państwowej lub przez Państwo uzna~ nej. · . Art. 87. Na rozprawie głÓwnej przed sądem przysięgłych każdy os:karżony musi mieć obrońcę. Art. 88. § 1. Przed wszystkiemi sądami, na.. wet w toku śledztwa, oskarżony musi mieć obrońcę: a} jeżeli nie ukończył lat siedemnastu, a ni~ s.taje przed s~dem dla nieletnich; bl. jeżeli jest głuchy lub niemy; : '. ~., / DziennikUsŁaw. Pciz.313. Nr. 33. c) jeżeli zachodzi uzasadniona wątpliwość co 'do ' jego poczytalności. § 2. Przepis § 1 nie dotyczy rozprawy kasa(:yjnej. Art. 89. Prezes sądu wyznacza oskarżonemu . obrońcę z urzędu: al w wypadkach wskazanych w arf. 8-7 i 88, je'żeli oskarżony nie ma obrońcy z wyboru j b) na prośbę oskarżonego, który z powodu ,\1bóstwa nie może ponieść kosztów obrony. • .623 , nie, wskazanych w wezwaniu, i pozostać aż do zwo.l . njenia. ' . Art. 99. Świadka, który nie może się stawić z powoclu chQroby lub kalectwa, Qlożna przesłuchać w jego mieszkaniu. , Art 10p, W razie potrzeby przesłuchartia Prezydenta Rzeczypospolitej, sąd zwraca się do niego pisemnie o wyznaczenie miejsca i czasu przesłucha­ nia. Art• . 101. Nie wolno przesłuchiwać jako . . a) duchownego co do faktów! o których do-: Najwyższego. wiedział się na spowiedzi; Art. 91. Wyznaczenie pełnomocnika z urzędu ' b} obrońcy oskarżonego co do faktów, o któ(lła oskarżyciela lub powoda cywilnego . może nastą­ rych się od niego dowiedział przy udzielaniu porady, pić w sposób wskazany VIi usta\vie postępowania cyprawnej lub prowadzeniu sprawy. Art. 90, Wyznaczenie obrońcy z ' urzędu do rozprawy kasacyjnej zależy od uznania ,prezesa Sądu 'świadka: ~nego. Art. 102. Poza ~ypadkami wskazanemi wart. Art. 92. Jedrtego obrońcę dla kilku współoskar­ · 101, jeżeli świadek odmawia ze#nań z powoąu tajem. łonych można wyznaczyć tylko wtedy, gdy obrona nicy zawodowej, ·a sąd nie uzna za moźliwe go Jednego z nich nie jest w sprzeczności' z obroną .dru~ zwolnić, przesłuchanie odbywa się przy drzwiach ifiego. zamkniętych. Ań. 93. § 1. Do obrony z urzędu wyznacza się Art. ,103• . § L Urzę-dników publicznych i wojadwokata zamięszkałego w miejscowości; 'iN której skowych, - chociażby już nie pozostawali w czynnej , odbywa się rozprawa albo toczy się dochodzenie lub służbie; wolno słuchać ja ko świadków co do okośledztwo. liczności, na które rozcia,ga się ich obowiązek zacho§ 2. Gdyby powierzenie obrony z urzędu ad- . wania tajemnicy urzędowej, jedynie za żezwoleniem ,w okatowi natrafiało na szczególne trudności, do ich obecnej lub ostatnio przelożonej władzy słuź. obrony z urzędu wyznacza się sędziego lub aplikanta. bowej. . , § 2. Zezwolenia wolno odmówić jedynie wteArt. 94. Z oskarżonym aresztowanym obrońca dy, gdyby złożenie zeznania wyrządzić miało poao czasu wniesienia aktu oskarżenia może porozu- ważną szkodę Państwu. miewać się tylko za zgodą i w obecno ś ci sędziego § 3. Sąd może zwrócić się O zwolnienie urzędni­ bądi prokuratora; po wniesieniu zaś aktu oskarżenia ' ka lub wojskowego z obowiązlat tajemnicy do, 'Wła­ wolno mu porozumiewać się z nim sam na sam. dzy naczelnej odnośnego działu zarządu państwo­ wego; , Art. 95. Pełnomocnikiem oskarżyciela · prywat, nego, posiłkowego lub powoda cywilnego może być Art. 104. § 1. Mają prawo odmówić zeznań: osoba wymieniona wart. 86, a powoda cywilnego al małżonek oskarżonego; nadto osoba. maj2l,ca prawo prowadzenia w ' danym "b) krewny 'i powinowaty oskarżonego w linji sądzie spraw cywilnych. , prostej; . e) lcrewny oskarżonego w linji bocznej aż do Art. 96. Strony mogą udzielać pełnomocnictwa stopnia między dzie ć mi rodzeństwa; bądź na piśmie, ~ądź ustnie wobec sądu. d) brat i siostra małżonka oskarżonego; , ,e)o30bil. związana z oskarżonym z tytułu przyArt. 97.PełnomocnicŁwo upo,,';ażnia do prosposobienia . wadzenia sprawy we wszystkich instancjach. o ile § 2. Prawo odmowy zeznań trwa nawet po nie zawiera pod tym względem wyraźnego og~aniustaniu małżeńs twa lub przysposobienia. ~enia. . § 3. O prawie odmowy zeznań należy osoby te I K SI Ę G A III. Dowody. Rozdział świadkowie. uprz~dzić. Att. 105. -Jezeli osoba wymieniona wart. 104 i 'e znanie, a następnie oświadczy, .ze, chce z prawa odmowy skorzystać, poprzednie jej zeznanie nie może służyć za dowód i nie może być odczytane . ani ()dtwor2~one. złożyła 1.' , ... ~ .. -; !uł, - HH?! Świade k ma prawo nie odpowiadać Art. 98. Każda osoba, wezwana przez sąd na -napyHn1ia. co do okoii cżno ś ci, których ujawnienie 6wiadka, sti!<wić się powinna w miejscu, dniu i godzi-. mogłoby narazić na odpowiedzialność za przestę:p.. . : 'ł .', '. ,..:. ' 624 Nr. -33. . , DzIennIIi Ustaw. 'P oz. 313. dwa jego samego lub osobę pozostającą z nim w stosunku wskazanym wart. 104. Świadka, po uprzedzeniu go o odpoza _'. nieprawdziwe - zeznania, . należy przedewszystkiem zapytać o imię, nazwisko, wiek, zajęcie, miejsce zamieszkania i stosunek do stron. gę, chyba ż~ sąd z własnej inicjatywy lub na wniosek stron uzna -odebranie ponownej przysięgi za ko..; nieczne. Art. 101. wiedzialności Art. 108. Sąd na rozprawie głównej odbiera świadka przysięgę, chyba że strony , zwolnią świadka od , przysięgi, a sąd nie uważa jej za potrzebną. . od' i Art. 109. Sędzia śledczy przesłuchuje . świadka pod przysięgą wtedy tylko, gdy zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że świadek nie będzie mógł sta- wic się na rozprawę - główną lub że bez przysięgi nie ' 'powie prawdy. , . A-rt. 110. Nie składają ' przysięgi: ' a)nieletni do lat czternastu; b) osoby, które z powodu choroby psychicznej lub innego zakłócenia . czynności psychicznych nie zdają sobie sprawy ze znaczenia przysięgi; cJ podejrzani o udział w cHnie, będącym przedmiotem postępowania, lub o działalność przestępną, pozostającą w ścisłym związku z działaniem oskarżonego. , . , Art. -115. Przesłuchanie co do ~amej sprawy zaczyna się od wezwania świadka, aby opowiedział wszystko co mu wiadomo w sprawie, poczem sąd, a następnie strony mogą zadawać mu pytania. Art. 116. Jeżeli między zeznaniami św.iadków zajdą sprzeczności, sąd może zarządzić stawienie ich sobie do oczu . Art. 117. § 1. Za nieusprawiedliwione niesta.. wiennictwo sąd skazuje świadka nagr.zywnę do pię­ ciuset złotych oraz na zapłacenie kosztów, wywoła­ nych odroczeniem rozprawy z powodu jego niestawiennictwa. Grzywnę, w razie ' niemożności jej śCią­ gnięcia, zamienia się na areszt do dwuch tygodni. ' , § 2. Ponadto sąd w razie potrzeby zarządZa przymusowe sprowadzenie świadka. Art. 118. ' § 1. Skutki wymienione Vi art. U7 mają również , zastosowanie w razie nieusprawiedliwionej odmowy złożenia zeznań lub przysięgi, przy.. czem w razie ponownej odmowy sąd mocen jest skazać świadka ponownie na grzywnę do tysiąca zło­ tych, z zamianą w razie niemożności ściągnięcia na areszt do jednego miesiąca. ' • § 2. Niezależnie od powyższych ' kar ,sąd mo,*e nakazać niezwłoczne aresztowanie świadka, odmawiającego zeznań lub przysięgi, na czas nie prze kraczający jednego miesiąca. Areszt uchyla się, jezęli świadek złoży zeznania, względnie prżysięgę; lub feżeli sprawę w danej instancji ukończono • Att. 111. § 1. Świadekskładaj przysięgę, każdy zosobna, według roty następującej: . "Przysięgam Panu Bogu W szechmogą­ cemu i Wszechwiedzącemu, że będę mówił szczerą prawdę, niczego nie ukrywając z te.go co mi jest wiadome. Tak mi, Panie Bo-że, dopomóż". Art. 119. O przymusowe sprowadzenie Jub § 2. Osoby wyznające religję chr:ześcijańską o ukaranie osoby, podlegającej sądownictwu wojskoprzysięgają przed krzyżem. . § 3. Osoby wyznające religję mojżeszową trzy- - w~m?" i o zastosowanie względem niej środką, prieWIdZIanego wart. 118 § 2, sąd zwraca się do wła .. mają prawą rękę na torze - 2 ks. Mojżesza 20 rozdz. dzy wojskowej. ' 'i7 wiersz. Art. 120. Jeżeli rozprawę odroczono z powoArt. Iq. § L Formy zapewnienia p-rzez świad­ , -du niestawiennictwa albo odmowy z,eznań lubprż:y­ ków, niewymienionych wart. 111, że- zeznają ' prawsięgi przez kilka osób, wszyscy" których nieuspradę, niczego nie ukrywając, określi, z uw~ględnieniem , poszczególnych kategoryj świadków, - rozporządzenie wiedliwione niestawienniCtwo lub odmowa stały się Prezydenta Rzecżypospolitej wydane . na, podstawie powodem odroczenia rozprawy, ponoszą ' o'dpowiedzialność solidarną za zwrot związanych z tem -k;o .. uchwały Rady Ministrów. / sztów, o ile sąd inaczej nie postanowi. § 2. Przepisy dotyczące przysięgi i jej skutków prawnych mają tu zastosowanie. Art. 121. Sąd zwalnia świadka od kary, zwr.o_ tu kosztów i . przymusowego ' sprowadzenia, '. jeżęli Art • .113. § 1. Świadek składa przysięgę, po- świadek w ciągu dwuch tygodni od zawiadomienia go wtarzając za sędzią lub odczytując nagłos jej rotę, udowodni, że niestawiennictwo jego było usprawieprzyczem wszyscy, nie wyłączając sędziów, stoją. dliwione. § 2. Niemi piśmienrti składają przysię gę przez Art. 122. Na postanowienia, wydane .W myśl podpisanie roty.' Niemi niepiśmienni przysięgają przy art. 117, 118, 120 i 121, służy zażalenie. pomocy , tłumacza, czyniąc znaki. , § 3. Przed odebraniem przysię g i sąd uprzedza świadka o znaczeniu tego aktu -i , odpowiedzialności R o z d z ia ł . II. za nieprawdziwe zeznanie. ... Art. 114. Świadkowie, którzy wdanej sprawie zeztHiwali pod przysięgą, powołują się, przy pono'wnem przesłuchaniu na poprzednio złożoną przysię- Oględziny, Art. 123. biegli i tłumacze • W razie potrzeby sąd · .dokonyw~ oględzin ' miejsca, rzeczy lub ciała. . Dziennik Ustaw. Poz. 313 . . Nr. 33. mi obowiązki biegłego wykonam z całą su.. miennością i bezstronnością. Tak mi, Pa,;, nie Boże, dopomóż". § 2. Biegły sc\dowy składa przysięgę tylko przy objęciu stanowiska, a w poszczególnych sprawach powołuje się na nią. . Art. 124. W wypadkach, wymagających wiaaomości specja~nych, sąd . wzywa biegłych. . . Art. 125. § 1. Do pełnienia czynności biegłego obowiązany jest nietylko biegły sądowy, lecz także każdy, kto uprawia zawód stwierdzający jego wiedzę ~ danej dziedzinie. , § 2. Okoliczność, że .ktoś jest świadkiem w danej sprawie, nie wyłącza przesłuchania go . jako Art. 134. Biegli mogą za zgodą sądu przeglą­ dać akta sprawy w całości lub w części oraz zadawać oskarżonemu i świadkom pytania potrzebne do biegłego. , Art. 126. § L Nie mogą być biegłymi osoby, których w myśl art. 101 nie wolno przesłuchiwać jako świadków lub które w myśl art. 104 mają prawo odmówić zeznań. , § 2. Jeżeli strona przytoczy ' wazne powody, o~łabiające zaufanie do danego biegłego, sąd wzywa ~ jego miejsce ' innego. Art. 127. Do oględzin zwłok zawsze wzywa się lekarza, w miarę możności biegłego sądowego. Art. 128. § L Gdy zachodzi podejrzenie zadania gwałtownej śmierci, zarządza się otwarcie zwłok przez lekarza. \ § 2. Do otwarcia zwłok należy, w miarę moż­ ności, prócz biegłego zawezwać również lekarza, który ostatnio udzielał pomocy zmarłemu. Art. 129. § L Gdy zachodzi pbdejrzenie śmier­ er z otrucia, należy przez chemika lub odpowiedni urząd albo zakład dokonać badania wnętrzności i intiych przedmiotÓw mogących mieć związek z otru- 'ciem. § 2. Dobadania należy w razie potrzeby zawezwać również . lekarza. .' , '. Art. 130. § 1. Jeżeli zachodzi .potrzeba zbadania stanu umysłowego oskarżonego, sąd wzywa przynajmniej dwuch lekarzy, W miarę możności ' psychjatrów. , § ,2. Biegli mogą żądać oddania oskarżonego pod obserwację w zakłądzie leczniczym. . § 3. Potrzebę, czas trwania oraz miejsce obserwacji określa sąd. Obserwacja powinna trwać nie dłużej niźsześć tygodni. W wypadkach wyjątkowych, sąd- na wniosek biegłych może przedłużyć ten termin na czas ściśle , określony. § 4 . .Na. postanowieni~, nakazujące obserwację tli zakładzie leczniczym, służy zażalenie. 625 u.stalenia I opinji. I Art. 135. Sąd kieruje badaniem . dokonywanem przez biegłych, a jeżeli warunki badania · tego wymagają, może wyznaczyć biegłym termin do zło­ żenia opinji oraz wydać im za pokwitowaniem przedmioty ulegające badaniu. . Art. 136. J eż~1i przedmiot badania może ulec zniszczeniu lub zmianie przy badaJliu, należy, w miarę możności, pozostawić część tego' przediniotu w przechowaniu sądowem. . . Art. 137. Jeżeli opinia biegłych jest niejasna lub sprzeczna, sąd może zarządzić ponowne przesłu­ chanie tych samych biegłych lub wezwać innych. Art. 138. Zamiast wzywania biegłych lub nie- zależnie od ich wezwania, sąd może zasięgnąć opinji odpowiedniego urzędu lub zakładu. Art. 139. § 1. W sprawach o podrabianie polskich pieniędzy, sąd zasięga opinii urzędu lub zakła­ du~ powołanego do drukowania banknotów lub bicia monet. . § 2.W sprawach o podrabianie pieniędzy obcych, sąd w razie potrzeby zasięga za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości opinii właściwego urzędu lub zakładu · zagranicznego. .. . . .. / I Art. 140. . § .1. Sąd wzywa odpowiedniego tłu~ macza, jeżeli zachodzi potrzeba: a) przesłuchania głuchego lub niemego, ż łHó.. rym sąd nie może porozumieć się bezpośrednio; . b) przesłuchania osoby, nie mówiącej językiem zrozumiałym dla sądu; ' . c) przekładu ' pisma sporządzonego w obcym języku. . . . .' § 2. Do tłumaczów mają odpowiednie zastoso. \\Tanie pr.z episy dotyczące biegłych. . Art. 131. Oględzin połączonych z obnażeniem ciała dokonywa się, w miarę możności, za pośredni­ ctwem biegłego tejże płci. Sędzia może być przy Art. 141. § 1. Art. 98, 107, 108, 109, 111 § 2, 3, art. 112, 113 § l, 3 i art.. 114 - 122 mają odpo. wie dnie zastosowanie do biegłych i tłumaczów. § 2. Przymusowe sprowadzenie bie głych i tłu­ maczów należy stosować tylko w wypadkach wy- tern obecny tylko w razie potrzeby. Art. 132. Biegły składa ustnie lub sądowi dokładne sprawozdanie ze swoich ~eń oraz opartą na nich opinję. pisemnie spostrze- Art. 133. § 1. Biegły składa przysięgę według roty następującej: . . "Przysięgam Panu Bogu W szechmogą­ . cemu i Wszechwiedzącemu, że powierzone jątkowych. R o z d z i a ł III. Rewizja i zatrzymanie rzeczy. Art. 142.§ . 1. U osób podejrzanych o popeł­ nienie przestępstwa wolno dokonywać rewizji oso., DżietiiHk' ustaw. Poz" 313. ~iśiEiJ . lub domowej celem ich ujęcia, vJykrycia dowodów winy albo przedmiotów, uzyskanych przez przestępstwo lub ulegających konfiskacie. . § 2. U innych os6b hlb w innych mie jscach wolno dokonywać reYv1tji tylko wtedy, jeieli zachodzi uzasapnione przypuszczcI).ie, że się tam znajdują: <,>~?b~godejr_zan~ o przestępstwo albo przedmioty stanoWIące dowod . przestępstwa, uzyskane przez prżestępst'wb lub ulegające konfiskacie. . Art. 143. Rewizji osobistej należy dokonywać :wmiarę możności za pośrednictwem osoby tejte płci. 'Art. 14~. N.ewiiji domowej w porze rtóciiej do. RoifyWać wolt1b tylko: . . . , ~) tv wypadkach niecierpiącyc'hzwłóki, jeżeli chodzi o przcstępstwo, za które ustawa przepisuje karę pozbawienia wolności do sześciu miesięcy lub kat~ ćię!szą; . h) w lokalach otwartych vi tej porze dla pu- bHt!zfibŚci; ć) w lokalach, któresłuzą za miejsce schadzek przestępców, albo do przechowywania rzeczy pochod;;ąćyth z ptzestępstwa, albo 00 zawodowego tiprawiania bierządu lub gierhazardowyth. .Ą.rt. 145., § 1. Za porę nocną uwąża się czas 6d. godzIily dzieWiątej '\vieczorem do siódmej rano. . § 2. Rewizję rdzpocz~tą za dnia Illoźna pro· :wadzić nadal mimo nastania poty nocnej. , Art. 146. Rewizji w pomieszczeni1l1 urzędu państwowego lubsamoriądowego dokortywa się po zawłac1ótt1i~hiu przełozonego lub jego zastępcy. , ' Att. 147. Rewizji w pórniesżcźerti.u ' zajętem pi'~E!żj 'WoJsKo dokonyWa si~ w obecności . betpośred. ni~go przełożonego lub wyznacźoI1egoprzezeń ta.stępcy-. Art. 148~ Rewiżji w biurze lub tnieszkaniu osób wymienionych w at'L 31 Wolno dokonywllć tylkó za zgt;Jsą właściwego przedstawiciela dyplomatycZtiegth Att. 141). § 1. Osobę, u której rewizja ma się odbyć, zawiadamia się o celu rewizji i wzywa się do obecności przy niej. § 2. Jeżeli gospodarza lokalu niema namiejscu, w!ywa się dó óbecności pn:y . rewizji przynajmniej jednego dorosłego doinownika lub sąsiada. ' Nt. 33. Aft. 152. § 1. Przedrnioty, mogĄce słu2yć do ustalenia istoty czynu lub dowyktyćia spfawćy, na.. leży, po dokonaniu oględzin i sporządzeniu dokład­ nego opisu, albo do!ączyć dó akt sprawy, albo. óddać na przechowanie właśdCi~lowi lub Innej osóbie gód;. tlej zaufailia z obowiil,żkietn przedstawienia ich ha kaźde żądanie sądu i z zakazem ióh .zbycia lub przeksitałcenia. . ' , § 2. Dowody rzeczoWe należy ódp6Wiedhtó ża .. bezpieczyć i w miarę mozności opieczętow~Ć. , Att. 153. § 1. Je~eli ós oba, majqGa. U śiebie przedmioty śtanowiąće dowód przestępstwa, uzyskane ptiez przestępstWo lub tilegająće kónfłskat;:ie t odmawia ich wydania, można zarządzić ich ódt!- branie. , § . 2. Jeteliprtedfnioty odebrał nie śędzia, to odbierający powinien niezwłocZnie sądu o zatwicdzenie odebrania. L .-..rócić się do Art. i54. § 1. jeieH osoba, ktbrej tidowbdńto­ nOj że posiada u siebie przedmigty . 'Wymlenione wart. 153! odmowiła Ich wydania, a droęą rewi~ji nie można ich odnaleźć, to sąd może skazac tę d~obę na grzywnę do ' pięciuset złotych z zamianą; vi rade niefuożnośd ściCl,grii,ęCia, tla. areszt 00 awtich Łyt!gdni, w razie zaś poho\vnej óćliI1bWy -""'- na ~t21ywnę do ty.. siąca złotych z zamianą, w razie fiietfióinośd jeł ściągnięcia, na areszt do jednego miesiąca. § 2, Niezaleitiie od pOWyzsliydl kar, sądmoze nnkażae niezwłoczne aresztowanie osoby, gdmawittjącej wydania, na czas nie pr2:ekratzający jednego miesiąca. Areszt uchyla się, jeżeli ,przedmioty wy.. dano, albo jeżeli sprawę w danej instańcji ukończono. § 3. Przepisy niniejszego artyk\łłtt nIe IIUlją n .. stosowania do tego, kto bądź sam jest podejrzany o dane przestępstwo, bądź m()%~ ZWtJlilic Się ud SKła­ dania żeżnań. Art. 155. § 1. Jeżeli urząd, od którego !lĄd lilA.dokumentu, odmawia wydania go, sqd może zwrócić się dg władzy naczelngj odMiłn.ago 1&l'ł;ąd~ piulstwowego opolet:~nie wydania dokumentu. § 2. Wydania Wolno odrtiówic JedynIe wtedy, gdyby ujawnienie clókUrtieńtu wyrządziĆ miało po.. ządał Wazną szkodę Państwu. Art. 150. § 1. Jeżeli rewizji dokonywa nie sę­ 'dziaj to winien okatać osobie, u której rewizja ma się odbyć, polecenie sądowe. § 2. W wypadkach rtiećierpiących zwłoki, jeże­ li:p?leceni~ sądo~e. ~i~ mogło być wyda?e prze.d reWIZJą, nalezy zwrocIc SIę do sądu o zatwIerdzenie te· wizji i doręczyć je w ciągu czterdziestu ośmiu godzin po odbyciu rewizji osobie, u której ją przeprowadzo,. no. Art. 156. § 1. Korespondencję i inne papiery, znalezione przy rewizji, mozna przeglądaĆ bez: zgody osoby, u której je znaleziono. § 2. Jezeli U osoby niQPodejrzanoj (j popełniQfile przestępstwa (~tt. 142 § 2) d(jkunywa towb:ji niłł ilł" dzia i nie prokurator, a ~aćhodzł potrx~bA puejrll li nia takiej korespondencji lub papierów mimo sprzeciwu tJsoby, u której jtl tfiGłlezioM, nalezy riia przeglądając opieczętować je i przesłać do lJądu lub do prokuratora. Osoba, od której papi0ry odebrano, moze je opieczętować własną pieczęcią. ' 'Art. 151. Przedmioty zabrane przy rewizji na· leiy .$pisać, a na ządanie osoby, od której je ódebra, riOt wydać jej pokwitowanie~ , . Art. 157. , Do obecności przy rozpi~cii!ęŁóW'anłil i pttcjl',zeriiu korespondencji i pl1pił!lrów wzywa się~ ~ miarę możności, osobę; od którei je odtbrano. Nt. 33. .·_U 0•• ' __ ~ .... . . . -- - ... .. . -~ , Arf. iŚ8. § t. Urzędy pdC'ztoWej tel~~htłiczne ł kolejowe są Qbowiątatle na ządanie sądu wydtiwM ~ądowi lub prokuratorl:>wi korespondeńcję i przesytki, wysyłane przez oskar-żonego , lub do niego adres:owilńe. § 2. Na postanowieni~ sądu sIuty za2'ttlenie. Art. 159. W ' wypadkach niecierpła.,cyth zwło­ ,M" prokurator może , ządaćwstrzymatIia wydania wskazanych wart. 158ko.FesponE;lełióji i przesyłek a~ do czasu uzyskania polecenia sądu, 'nie dłużej jedna.k niż na trzy dni. , Art. 160. Jeźeli potrz,eha ,zatuymąnla kQtespondencji pocztowej lub telegraficznej albo , pueąy" łek koIejowych wyniknie w toku dochodzenia, nalety złożyć odpowiedni wniosek sądowi gtodikiemu, który po rozpoznaniu poszlak wydaje postanówieniei Art. 161. Korespondencję i przesyłki wydaje się tylko sądowi lub prókllratotdWi i, tylko s&d lub prokurator mają prawo je otwierać. Prżepi$ art. 157 ma tu zastosowanie. ' , Art. 162. Przedmioty uzyskane za pomocą p'rzestępstwa, o ile nie są tiietbędne do ustalenia istoty prze s tępstwa albo do wykrycia sprawcy, zwra~a się pokrzywdzonemu. ' . , .. ' , Att. 163. § 1. Jeżeli zachodzi wątp1iwo'ś~ Cd .do osoby lub praw właściciala przGdmiotów gdebraJó !łYch od oskafzonego, oddaje się ,je ~ż do ciasii t{j~ strzygnięcia sądo w e g o na przechowanie sądoWe lub osobie godnej zaufania" pod warunkami ptzewidzia.. nemi wart.. 152 § 1. , § 2. Przedmioty ulegające szybkiemu żepsuciu i zttiszczeniu sprzedaje się w tym wypadku ż prae~ ~rgu publicznego przez zarząd gminny lub pt1lioję, a osiągnięte pieniądze ' składa się do sądu. KSIĘG ,A IV. Zapabłegt!iii~ ut!hylattlu śię od sądu. ' R o z d z i ał i. Tymczasowe aresztowanie.. Art. 164. § 1. Tymczasowe aresztowanie mote nastąpić tylko na mocy postanowienia sądu. " § ~. Na postanowienie w tym przedmioCie słu'iy zażalenie. ' , , Art. 165. TyIp.czasowe aresztowariie móie nas.łąpić . wtedy tylko: , a) gdy zachodzi uzasadniona ohawa, ie oskarzony, b~dzie się ukrywał, albo , , h) gdy sprawa toczy się o , pt2estę"st'Wo 1 za któr~ ustawa przepisuje karę p()zbawiMła wtjlftóśeł do jednego roku lub karę dęźszq, a tachodtł t.tiasad;o niona obawa, że oskarżony będzie nakłaniał świad­ li}~w dó fałszywych zeznan lub w ihny Sp,ÓS(% starał Slę o uslitiięćie doWodóW przestępstwa, albo ', " .. . . - - -.-- - •. - ~ ,,- . ,- . -- , _7 •- . ... . , -, . ---~- - fi · . _h~ · ' 71 ' ~J ttdy dskatzóny ni~ tila "IN kraiu ani stałegO' miejsca pobytu, ani ókfl:i ślonegó źródła uttzynia.fiiil, łuh gdy nie moZtia ustalic jegó tdisamości, albo ' d) gdy oskarzony jest ptz~stępci\ tiałogow1m, zawodowym lub recydyWistą, Att. ló6;§ L Sehwytanego ba goft:{cym ticzynlub bezpośrednio potem w czasie pościgu, każdy ma ptawo żatrzymać ńąwet bez postanowienia, sądu; jeżeli zachodzi obawa ucieczki schwytanego lub jeżeli nie .możn;a ustalić jego tożsamości. § 2~ Schwytanego nale2y natychmiast ' oddać, w ręce policji, prokuratora {ub sądu grodzkiego. ' k~ , Ar~. 167. Prokuratorowi i po1iGji słuiy "w ,każ. dej chwili prawo tattzyrnania podejrzan~go, !!dy zachodzą warunki niezbędne do wydania postanowienia o ,aresztowaniu, a zwłoka mogłaby spowodować ućieczkę 156detfzatiego luo z.atarCie śladdw prżestęp- stwa. ' , Att. 168'. OMba, która zattzy1rta:ła pbdejrtariegtJ, jest obówią:lliM spr6wttcliić gdtiatyćhiiiłast ao najbliższego sędziego śledćiegb lti6 sttdu gf(j(lzkiego, który przesłuchuje zatrzymanego i po zapoznaniu się z tebritn~tili poszlakańii bądź żariądza aresitowanie pedej r'zanegó', bąd~ wypusz~~a go fitł wolnó§e. Art. 169. Jdeli W dłUtu czt~fdtiestti ó§miti godzin od ehwili zatrżymania pr~ez władzę nie doręczono podejrzanemu odpisu postanowienia s4du o aresztowaniu, należy zatrzymanego wypusćić na wohi9ŚĆ. Aft. ,170. ' § 1. Ateśztó~aneg6 tYffićtM6'W'ó' Hlileiy natychmiast wypuśdć na wóliiÓŚć, je2e1i ustaną przyczyny, dla któryćh ateszŁowafiie nąstąpiłó. § 2. W tóku dochodienia .z1irz4dtenie wyptiśZdz~tda Ha wolność m()że wydać takż~ pr(jkurator .. • Art. 171. § 1. Aresztowanie podejrzanego mo-, i8 t rWali ,'W teku d9~hddt~niH najwyżej dwa miesią­ CCiI N~l~ży ts tiwidocżnić Vi pgstatlGwieniu sądu . . , 9 2, Na tiżasadóiony wniósek, sędzia śledczy lub §Ąd gro(il§łd tn()Z~ pt~lifdłużyt areszt jeś:&<.'izenai­ wyżej o miesiąc. Dalszego przedłużenia udzildit rti4 można. ~tt; 172. § 1. Aresztowanie VI tóku śledztwa, łącznie z dochodzeniem, inoże trwaĆ najwyżej sześć miesięcy. § 2. Dalszego przedłużenia aresztu sąd mote udzielić wtedy tylko: , a) gdy zachodzi konieczność dokonania czyn- , n<?ści śledczych poza granitami Polski, albo b) gdy ze względu na szczegóine ókoliczności sprawy sąd uzna, że śledztwa w terminie wskazanym w § 1 nie można było uko!1czyć, -, R ó z ci z i ii ł II; Kaucja i poręćzeaiei :Art. ł 13. Sąd moze ód areśztowania ośkarzó~ Jlego odstąpić tub już aresztowanego zwolnIĆ pod wa~ I I I . Nr. 33. , . Art. 183. . Osobę. która złożyła kaucję lub po~ zawiadamia się o terminach wyznaczonych do stawiennictwa oskarżoIlęgo. runkiem złożenia kaucji lub , poręczenia . W określonej sumie pieniężnej, przy . której , wyznaczeniu sąd uwzględnia stopień zamożności oskarżonego i skła­ dającego kaucję lub poręczyciela, wysokość wyrzą­ dzonej szkody i grożącą hrę. ręczenie, Art. 184. Art. oskarżony, 175. Kaucję ' może albo inna osoba. Art. 176. złożyć " albo ności ' sam aresztowania. . . . § 2. Odpowied~ialność osoby, . która ~ofnęła poręczenia. . Art. ,186. § 1. Z ,chwilą aresztowania oskarżo­ nego, umorzenia postępowania lub wydania wyroku uniewinniającego', poręczenie ustaje, a kaucję zwraca się osobie, któraią złożyła~ . § 2. Przepis § 1 nie dotyczy kaucji lub poręcze­ nia, co do których . już zapadło postan-owienie o ich przepadku lub ściągnięciu. 'Art. 1.77. Wpis hipoteczny może zastąpić zło­ ieńie gotowizny lub papierów wartościowych tylko wÓwczas, jeteli jednocześnie złożono .dowód, że wirtość ' obciążanejY nieruchomości, po potrąceniu . hipotek mających pierwsżeństwo, dostatecznie zabezpiecza , wyznaczoną sumę kaucji. . Art.' 178. § L Poręczenie składać . m,Qże tylko osoba, mająca stałe zamieszkanie w kraju i przed", stawiajająca dostateczne dowody, że jej majątek wystarcza na pokrycie pqręczenia. . § 2; ' Sąd' może nie przyjąć poręczenia, jeżeli osoba poręczyciela nie budzi zaufania. Art. 179. § L Składającego kaucję lub porę­ czenie uprzedza się, że w , razie ucieczki o'skarżonego lub nieusprawiedliwionego jego niestawic,nnictwa na 'wezwanie sądu, kaucja tl1egnie przepadkowi, aod poręczyciela . ściągnięta będzie ' suma ' pdręcz·~nią. . .. . § 2. Do składającego kaucję lub ' po.ręczenie mają zasŁosowanie przepisy art. 78 . . , . .. . . Art. 180. ' Z przyjęcia kaucji lub poręczęnia należy sporządzić protokuł, który pOdpisują składa­ jący ora,z przyjmujący kaucję lub poręczenie. ,W pro- tokule tym zaznaczyć należy zachowanie' przepisu art. 179. .. , . Art. 181.. § t.. O przepadku kaU:~ji.lub q ~cią­ gnięciu . sumy poręczenia rozstrzyga: w toku ~ledz­ twa ~ ' sędzia śledczy, w innych wypadb'c h :- . sąd. do którego właściwości spr;iwa należy. .' . § ·2. Przed wyclaniem postanowienia należy osobę, która złożył,a kaucję lubporęczenie r wezwać do złqżenia wyjaśrtień. §, 3, Na postanowienia w tym przedmiocie siuży zażalenie. Art. 182. Kwotę wymagające kaucję lub poręczenie, 'ustaje dopiero z c'hwilą aresztowania oskarZonego' albo 'złożenia nowej kaucji lub Kaucję składać należy w gotOwiźnie . aresztowanie tować. '. . może ' nakaza'ć Art. ·185. §1. W, razie cofnięcia . kaucji luh poręczenia należy oskarżonego · niezwłocznie aresz-, lun wpapienich wartośCiowych, pn;yjmowanych za k~nicj.e (Jrzez urzędy skarbowe, Sąd oskarżonego wypuszczonego na wolność za kaucją lub, poręczeniem, jeżeli wyjdą na jaw nowe okolicz- Ań. 174. Zamiast. zażądania kaucji lub porę­ czenia od wojskowego w służbie' czynnej, :.sąd może poprzestać na dozorze jego władzy przełożonej. / I Dziennik Ustaw. Póz. 313; 628 .- '. przepadłej kauc'ji lub SClą­ gniętego poręczenia przelewa się do Skarbu Państwa, wszakże pokrzywdzony ma pierwszeństwo do zaspokojenia z tej kwoty roszczeń o odszkoaowanię za wy~ rządzoną przez przestępstwo krzywdę, o ile od- szkodowan.ia tego .nie może' uzyskać z mają~kuspr:ąw­ ey lub osoby za jego czyn odp,owiedzialllej.• , R o z d z i a ł 111. Zakaz wydalania się, dozór policji. Art. 187.§ 1. Uznając potrzebę zastosowania środka zapobiegawczego, sąd , może zakazać oskarżo­ nemu wydalania się ze stałego. miejsca zamieszkania, albo oddać go pod dozór . policji państwowej, . wójta lub sołtysa albo pod dozór innej władzy, która tego się podejmie, jeżeli środki te są w danym wypadku wystarcza j ące. § 2. W razie ' zakażu wydal!tńia się, nie wolno oskarżonemu opuszczać stałego ilfireisca zamieszkania bez , zezwolenia sądu,a . w , toku dochodzenia ~ bez zezwolenia prokuratora. ,' , § 3. Oddany pod dozór ma nadto obowiązek zgłaszania się do władzy dozorującej w odstępach czasu, określonych · w ' postanowieniu · sądu, który prócz tego zobowiązać może oskarżonego do innych ograniczeń jego 'swobody, uł.atwiających wykonywanie dozoru. § 4. Jeżeli osk.ariony.nie st.t'?suje się do zarzą­ dzeń wydanych , na , zasadzie q:iłtiejszego artykułu, sąd władny jest .zastosować skuteczniejszy środek zapobiegawczy. Rozdział IV. Listy gończe i żelazne. Art. 188. § 1. Jeżeli mieJsce pobytu oskarżo­ nego jest nieznane, sąd z własnej inicjatywy lub na wniosek oskarżyciela zarządza - poszukiwanie oskarżonego przez policj ę. § 2. W toku dochodzenia prokuratorskiego zarządzenia takie wydaje prokurator, a przy wykąna.., niu ~roku - , władza wykonywująca wyrok.. . , , A;t.189.§ 1. 'Jeżeli '. oskarżony; względem którego zapadło postanowienie o ar~s~towani~j ~ry-: t' wa się, sąd lub prokurator może .zarządzić rozcesłanie ' , listów gończych. .' '§ 2. Rozesłanie listów gończych za skazanym. który się ukrywa, zaJ;ządza władza wykonywująca wyrok. , " ' . . ' .Art. 190, W listach gończych wymienia się: a) władzę, ktÓra je rozsyła; , b) imię i nazwisko,a w miarę możności ~ dokładny rysopis oskarżonego z dołączeniem jego podobizny; c) zarzucane mu przestępstwo; , ,d) ostatnie znane miejsce zamieszkania i gmi~ nę, do której oskarżony należy; e) postanowienie o aresztowaniu lub wyrok skazujący; . . f) wezwanie każdego, kto ' zna miej sce pobytu Art. 196. " W wezwaniu należy wskazać: a) imię. nazwisko i adres wezwanego; bl w jakim charakterze i 'w jakiej sprawie się go wzywaj , c) miejsce. dzień i godzinę stawiennictwaj ' , d) nazwę i dokładny adres wzywającego sądu lub urzędu prokuratorskiego; , , e) skutki niestawiennictwa. . Art. 197. Pisma sądowe doręcza się pocztą w listach poleconych z pokwitowaniem zwrotnem lub przez woźnych sądowych. r Art •. 198. Pisma adresowane do miejscowości. w których niema urzędu pocztowego, ani nie jes! zor~ ganizowane stałe doręczanie korespondencji poleco~ nej, doręcza się za pośrednictwem władz gminnych . oskarżonego, do zawiadomienia o nim , najlub policyjnej i do zatrzymania oskarżonego w miarę możno~ci. bliższej władzy sądowej r ' j A ,r t, 191. ' Sposób "rozpowszechniania listów gończych, wybór pism, w których mają byćogłoszo­ ne, oraz miejscowości, w których mają być plakato- ' wane, zależy od uznania władzy, która rozsyła listy ' gończe. , Art, 192. , . ., ... : Jeżeli oskarżony przebywający ~. zastawi się do sądu w oznaczonym terminie pod warunkiem odpowiadania z wolnej stopy. sąd apelacyjny moż,e mu wydać list. żelazny. ~ranicą złoży oświadczeęie, że Art. 193. List żelazny zapewnia oskarżonemu pozostawanie na wolności aż do zapadnięcia wyroku pierwszej , instancJi. .o ile oskaI:Żony: , a) stawi cSię r)W oznaczonym przez sąd terminie; b) nie będzie się wydalał bez pozwolenia sądu z obranego miejsca pobytu w kraju; c) nie będzie nakłaniał ,'świadków do fałszy­ , wych ' , zeznań ' lub starał , się w ' inny sposób , usuwać dowodow przestępstwa. " \ , Art. 194. § 1: Sąd może wydanie listu żelazne-­ go uzależnić od złożenia kaucji lub poręczenia. , § 2. W takiinrazieniedotrzymanie warunków wym,ienionych ·w , a'tt. 193' pociąga ni~tylko aresztowanie oskarżonego. lecz także przepadek kaucji lub ściągnięcie sumy poręczenia. ' KSl,ĘGA , " , V. ' Przepisy porządkowe. R oz dz i a ł I. ~ DoręczalJie wezwań i . .. ' -innych pism lilłdowych. Art.195. Wezwanie wysyłane ' przez sąd powinno być opatrzone podpisem sędziego lub sekretarza, a wysyłane prźezprokuratora - podpisem :ptokuratora lub sekretarza. '" ,"';; c 629 " Art',' 199. ' Policja państwowa sądowe. jeżeli doręcza ' pisma w zWiąŻku z cżynnością, poleconą policji przez sąd lub proku~ ratora. ' Art. 200. doręczeńie' pozostaje YI./ ezwania 'i inne pisma sądowe prze- syła się dla doręczenia wojskowym w służbie czynnej i~h bezpośredniemu dowództwu. , Art. 201. O wezwaniu osoby, będącej' w służbie kólei albo żeglugi wodnej lub powietrznej,zawiada':' mia się jednocześnie bezpośrednią zwierzchność oso · by wezwanej. , ' , ' i ' Ar,t. 202, Pisma sądowe doręcza się adresa~ tom, w miarę możności, do rąk własnych. Art. "203, '§ 1. Jeżeli z powodu nieobecnoscl adresata n~e można doręczyć mu pisma do rąk wła­ snych. doręcza się je dorosłemu domownikowi. a w jego braku - sąsiadowi lub dozorcy domu. § 2. Jeżeli się nikt nie znajdzie, ktoby pism~ chciał przyjąć. zostawia się je w miejscowym urzę­ dzie gminnym. · § 3. · W obu powyższych wypadkach przybi i a się na drzwiach adresata zawiadomienie, k~mupis~o doręczono. ' " . ~' 'Arl.204. 'Jeżeli strona, której doręczono wezwanie na rozprawę główną, zmieniła następnie miejsce zamieszkania i nie zawiadomiła o tern sądu, ' tó wezwania i inne pisma sądowe. wysłane jej pod ostatnim znanym adresem, uwai;a się 'za doręczone. ' . ' , ' Art. 205. § 1. Odbierający pismo stwierdza jego doręczenie podpisem własnqręcznym ze wskazaniem daty doręczenia, jeżeli zaś jest niepiśmienny lub odmawia podpisu, to doręczający sam Olimaeza ' datę doręczenia oraz przyczynę braku podpisu. § 2. Dowód doręczenia przesyła się władzy wysyłającej pismo. , " . , ' ,' '. ' , ',; ,Art. 206. Jeśli ' ze względu na brak czasu luB innych ,przyczyn doręczenie wezwania w sposób. przewidziany w niniejszym kodeksie, byłoby szcze~ólnie utrudnione, świadków lub , biegłych można ż Nr. 33 . ... wzywać telegf!l.fic~nję, łęJ~m1~ęlZn~ę 14b w i~ny sp o: sób! naj oąpowiędnięj s?:y . ~~ -wzgl~.dlJ. ąa ,ęk~h,'1znOścl. R Q z d i a l lII. Art. 207. Niestawiennictwo ł)s9bw~zwanych w my.śl art, 2D6 -P-Qciągą zasobil ' lJsJ,ąW9We skutki ni~stawiennictwa o tyte tylko, o nę slł:4 nie będzie Art. 216. Do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego ustawa liczy ~any termin. miał wątpliwości. że we~wą!lie d,9$z.;łp z~wczasu wiadomości wezwanę2.,Q. 9 0 Terminy. 4Ft. 21'1. J(on~c termi~u., ~tóry.bY mi~l upły­ nąć w niedzielę lub inny dzień tlstawowo uznany za ~więtoP9Wsz~chlle, pr~ypada na następny d~ień po- Art. 208. § 1. Osoba, mającą. pr~ymusowo sprowadzić wezwanego do sądu, oka2;uje w~zwan.emt1 nakaz dostawienia i wzywa go, liby- się z nią u4ął na miej sce wskazane w nakazie. § 2. W nakazie dostawięnia nale~y w-yęięnić ~zczęgóły wskazane wa~t. 196. Art. 209.' W razie oporu, sprowadzający ma prawo U,?yć, s~~y, a w Jlliąr~ PQt~zeby zwraca s~ o 1?0XUQ9 do p~ihcH, a n~wet do OS09 pryw~tnych,k~Qre ;zged.zą si~ udzieH<; pomocy. f" R ~)l; d z ia ł lI, Przeglądanie akt iotł'Zymywawe o.dpis6w. r- "'" :Art. 219. § 1. Strony oraz ich obrońcy, pełno­ mQ~mi~y i ustawowi przędstawiciele fI!.{lją prawo W l{.apcęlarji sądu przegiądą~ aktą ~prawY j rob~~ Z nich odpisy oraz otrzymywa~ z akt uWierzyŁelnigRe pdpisy protokułów i orzeczeń. § 2. Pozatem, w razie uzasadnionej potrzeby odpisy z akt s-p rawy można otrzymywać tylko za zezwoleniem przewodnic:?:ą~go lub sądq, PO 1J~oti.c~.. niu zaś postępowania - także za zezwolenięm kie~ rownika s~du. . Art. 2U. W ~okll 'd ochodzenia ze!Zwo~nie stronom i ich obrońcom lub pełnomocnikoml'lą pł'ze~ glądąnię akt i robienie .odpisów oraz otrzymywanie odpisów uwierzytelnionych zależy od prokuratora, a 'w toku śledztwa - od sędziego śledczego. Art. 212. N …