Kodeks Postępowania Cywilnego • • • • • • • • 652-zdnia 29 listopada 1930 r. PrzepIsy wprowadzające Kodeks Postępowania Cywilnego 651. • ROZPORZĄDZENIE . PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ 'z dnia 29 :JiJs,t

ów powszechnych i postępowa­ nie przed temi

ami w sprawach cywilnych, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Art. 2.

y p~wszechne rozstrzygają spory o prawa 'prywatne, chyba że spory te z mocy ustaw szcze'gólnych są przekazane innym

om lub wła­ dzom. Art.

1. Każdy może poszukiwać ochrony są­ dowej nieŁyliko wówczas, gdy jego prawo ·zosŁało narUSlZone, ale ,j wtedy, gdy, zapoh;egając naruszellliu swego prawa, ma mnteres prawny w ustale.niu 'Sit 0sunku pra,w nego IUJb w ustaleniu prawa. Art.
2. Każdy przebywający w Polsce . może być pozwany przed

. Z pośród osób, przebywają­ cych w,innem państwie, obywatele polscy mogą być pozwam ip1"zed są,d o prawa stanu, o roszczenia zaś majątkowe zarówno obywatele, jak cudzoziemcy, jeżeli w Polsce znajduje się ich majątek lub przedmiot sporu, a także, gdy chodzi o spadek otwarty w Polsce lub o zobowiązania, które na jej obszarze powstały lub ma:ją być wykonane. Art. 5. § 1. Pod warunkiem~zajemności nie mogą oye pozyv.-ani przed

: 1) uwierzytelnieni w Polsce przedstawiciele dyplomatyczni państw obcych; 2) personel dyplomatyczny przedstawicielstwa; • • • • • 1079 1111 3) członkowie rodzin osób wymienionych pod liczbami 1) i 2); 4) personel kancelaryjny przedstawicielstwa; 5} służba przedstawicieli, posiadająca obywatelstwo tego samego, co oni, państwa; 6) inne osoby, korzystające z prawa zakrajowości na mocy ustaw, umów lub ustalonych zwyczajów międzynarodowych. § 2. Jednak osoby wyżej wymienione podlegają

owi: 1) jeżeli poddadzą mu się dobrowolnie; sprawacih, dotyczących icll przedsię­ biorstw, znajdujących się w Polsce; 3) w sprawach o prawa, dotyczące nieruchomości znajdujących się w Polsce, z wyjątkiem spraw o czynsz za pomieszczenia o przeznaczeniu urzędo· wem lub nawet prywatnem. Art. 6. Powództwo o roszczenie. wynikające z ,Przestępstwa, m.oże być wytoczone przed

cyWIlny albo, zgodme z przepIsami kodeksu postępo­ wania karnego, prfed

karny. Art. 7. Ustalenia prawomocnego wyroku karnego co do spełnieuia lub niespełnienia przestęp- ' stwa obowiązują

cywilny, o ile w postępowaniu przed tym

em nie zostały obalone. Art. 8. Sprawy cywilne mogą być rozstrzygane także przez

y polubowne na zasadach , określonych w niniejszym kodeksie. • 2) w KSIĘGA PIERWSZA.

. D z i a ł I. Właściwość

u. . Rozdział I. Właściwość rzeczowa. Oddział I. Podstawy właściwości. Art.

1. Sprawy cywilne rozpoznają w pierwszej instancji: Dziennik Ustaw. Po~.
2. 1080

y ~rodzkie oraz sędziowie pokoju i

y okręgowe. Art. 10. Do wła&c.iwości

ów grodzkich na- leżą: 1) sprawy majątkowe, w których wartość przedmiotu sporu nie przenosi tysiąca złotych; 2) sprawy działowe, jeżeli wartość przedmiotu działu nie przekracza pięćdziesięciu tysięcy złotych; 3; bez wZlg'; ,ędu na warto~c przedmiotu Eiporu :

1. a)sprawy o ojcostwo nieś!ubne, jak również o rosżczenia maj <\ tkowe, pozostające w zwi ązku z ojcostwem :n:i eśluhnem;
2. b)sprawy o istnienie, unieważnienie albo rozwiązanie umowy ' najmu, o roszczenia pieniężne z n,ajmu wY!lJi;kające oraz spra wy o wydanie lub odebranie przedmiotu najmu i o zatrzymanie rzeczy, wn iesionych przez lokatora do przedmiotu najmu;
3. c)sprawy o ochronę zakłóconego ll.Jb przywrócenie utracone!!o posiadania. Art. 11. § 1. Z pośród spraw, należących do właściwQści

ów grodzkich. sęJ ~ ia pokoju rozpoznaje sprawy majątkowe m ! ędzv osobami maiC\cemi zamieszkanie lub siedlibę w ie~o okręgu. jeżeli wartość przedmiotu sporu nie przenosi trzystu złotych, z wyjątkiem spraw: l) w których wartość rlie wpływa na właści­ wość

u: 2) z weksli, czeków. akcvi, ob1i~acvi. listów zastawnych,dowcidów składowych i tym podobnych papierów wartościowych; 3) O prawa r'zeCZOW0 na Aieruchomościach i prawa do nieruchomości: 4) w których DQZWany j est Skarb Państwa lub inna osoba prawna prawa publicznego . §

1. Sprawy, przewidziane w artykule niniejszym, mo~ą wytaczać Drzed sędzią pokoju przeciwko pozwanym, maja cvm zami eszkanie lub siedzibę w ieRo okręgl.J, równięż powodQwie z poza jego okręgu. §
2. przed sę(;h:ią pol<oiu strony mo~ą zą­ wrzeć ul!odę w sprawach ma ja lkowych. ie~eli war. tość przedmiotu snoru nie przęnosi t ysi ,lC;: a złotych. Przedmiot em ugod'y nie mOQ q być jednak prawa rZeczowe na nieruchomościach lub prawa do nieruchomości oraz takie prawa. do Idórych powsta nia ustawa wymaga formy aktu notarjalnego lub

o­ W11:

1. Art.
2. §
3. Powództwo, wytoczonę przed g:rodzki w sprawie . należ o c e j do sędz i e<J,o pokoju,

grodzki prz e każe sędziemu pokoju przed pierwszem posiedzeniem

owem . § 2. Niema środka odwobwczeó,o od orzeczenia

u ~r!Jdzkie~o z tej .przyczvny, że sprawa należy do rozpoznania sędziego pokoju.

Art. 13. § 1.

Do właściw o ś<;i s ą dów okręgo­ wych nal e ża sprawy, dla których nie są właściwe

y g:rodzkie. §

1. Bez wz tfl ę du na wartość przedmiotu sporu należą do właściwos,<;i s ądów okręgowych sprawy następujące: Nr.
2. 1) sprawy o prawa niem<1jątkowe i łącznie z niemi poszukiwane roszczenia majątkowej 2) sprawy o wynagrodzenie szkody, jaką: wyr~ądz i łv obywatelowi organy wł::dzy państwowej lub s amorządow e j przez działalność urzędową, niezgodną z prawem lub obowi ą zkami służby; 3) sprawy ze stosunków, dotyczących ochrony prawa a u tor s,k ~ e g oj 4) sprawy ze stosunków , dotyczących używa­ nia firmy lub nabycia praedsi ę b : orstwa handlowe~oi 5) sprawy między zare j e s trowaną spół,ką handlową , a iej uczestnikami. zarzą d cami lub innemi organami; między samymi uczestnikami w tym ich charakterze oraz mi ędzy nimi a zarządcami lub likwidatorami; \ 6) sprawy z czynności giełdowych; z ochrony patentów, wzorów i znaków towarowych; z q;ynów nieuczciwei konkurencji; wr eszcie ze stosunku ubezpiec.~enia, z wyjątkiem sporów o zapłatę premji, Art.
3. §
4. Z posród spraw, . należących do właściwości

ów okręgowych,

okrę~owy, w którym jest utworzony wydział handlowy, rozpoznaje w tvm wydziale Sf' rawy wvm:enione wartykule poprzedza j ą~ym pod liczbami 4 - 6, ja)w też sprawy z czynuo ś ci, mający<;h charakter handlowy dla obu stron. §

1. Jeżeli spór wynikł z czynności, która tylko po stronie pozwane!.!o jest handlowa, wniesienie sprawy przed wydział handlowy zale~y od uznania powoda. . O d d z i a ł
2. Wartość p ...zedmiotu sporu. Art.
3. §
4. W spraw;Łch o roszczenie pieniężne , zgłoszone choćby wz amian innego przedmio- tu. podana kwota pieniężna stanowi warto&ć pr~ed­ mio tu sporu. §
5. W innych sprawach majątkowych pQ.wód obowiązany jest ozn a czyć w pozwie kwotą pieniężną wartość przedmiotu sporu z uwzględnieniem przepisów, z:lwartych w artykułach poniższych .. Art.
6. Do wartości przedmiotu sp'o ru nie wlicza się odsetek. pożytków i kosztów, żądanych obok roszczenia głównego. Art.
7. Jeżeli pozew obejmuje kilka J;O~ szc~eń . należy zliczyć razem ich warlość. Art.
8. W sprawa ch o prawo do świadczeń powtarz ających się wartość przedmiotu sporu $tanowi: przy świadczeniach, nieograniczonych co do C2!a. su lub dOżywotnich . suma świadczeń za lal dziesięć,. a przy świadczeniach ograniczonych co do da$.1.l-, suma świadczeń za cały czas ich trwania. lecz niewięcej niż za la t dziesięć; przy świadczeniach wszakże należnych z tytułu obowiązków rodzinnych. nie wyłączaiac stosunków nieślubnych, su,ma świad­ czeń za jeden rok.. Art"
9. W sprawach o istnienie . unieważnie­ nie albo rozwiazanie umowy najmu lub dzierżawy, o wydan-ie lub odebranię przedmao-tu nąjmu lub dzierżawy. wartość przedmiolll sporu stanowi suma czynszu za jed,en rok, chyba Że cbodz~ Q kl:óŁszy czas sporny. Nr.
10. Art.
11. 1081 Dziennik Ustaw. Poz
12. W sprawach o zabezpieczenie lub o prawo zastawu albo hipotekę, wartość przedmiotu sporu stanowi wysokość wierzytelności. Jeżeli przedmiot zabezpieczenia lub zastawu ma mniejszą wartość niż wierzytelnośc, rozstrzyga wartosć mniejsza. Art.
13. W sprawach działowych wartość przedmiotu dziatu stanowi o wartości przedmiotu sporu. Art.
14. ~i 1.

w razie wątpliwości może sprawdzić wartość przedmiotu sporu, oznaczoną przez powoda i w tym celu mocen jest zarządzić dochodzenie. . §

1. Po doręczeniu pozwu sprawdzenie nastąpić może jedvnie na zarzut pozwanego. zgłoszony przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy. §
2. Do koszlów sprawdzenia slosują się przepisy o kosztach procesu. §
3. Od orzeczenia co do wartości przedmiotu sporu niema środka odwoławczego. §
4. Jeżeli

, w wyniku sprawdzetLia wartości przedmio,t u sporu, uZl!la si,ę n; ewłasd­ wym, na wniosek powoda przekaże sprawę

owi przezeń wskazanemu, chyba że

ten jest oczywiArt.

1. ście niewłaściwy. §
2. Od postanowień w tych przedmiotach niema zażalenie .. § 3.

, do którego skierowano pozew, nie bada ponownie wartości przedmiotu sporu. R o z d z i a ł II. Właściwość miejscowa. Oddział Wlaściwość

1. ogólna. Art.
2. §
3. Powództwo wytacza się przed pierwszej in$tancji. w którego okręgu pozwany ma zamieszkanie. Miejscem zamieszkania jest miejscowość, w kt'Jrej pozwany przebywa z zamiarem stałego pobytu. §
4. Jeż ,~1i pozwany ma zamieszkanie w kilku miejscach, powód może wytoczyć powództwo według klóregc,kolwtiek z tych miejsc.

Art. 25

. Gdy pozwany nie ma mieisca zamieszkania, powództwo wytacza się według miejsca jego pobytu w Polsce; gdy to miejsce nie jest znane, powództwo wytacza się według ostatniego miejsca zamies:!kania pozwanego w Polsce. Art. 26. Powództwo przeciwko funkcjonariuszowi państwowemu cywlnemu albo przeciwko wojskowemu, maiącym sciedzóbę zagran:cą, wytacza się według miejsca ostatniego zamieszkania w Polsce, a w braku tak lego miejsca - przed

w Warszawie. Art. 27. Powództwo przE'c;wko meżatce . nierozł~czonej

ownie, wytacza się przed ~ąd właści­ wy dla męża. Art.

1. Powództwo przeciwko dzieciom, aż do uzy:;kania przez nie zdolności procesowej wytacza s : ę prz ed ~ą:l wła ś c : wy dla ojca, matki lub opiekuna, w zaie:żności od tego, pod czyją władzą dziecko pozostaje. Art.
2. Powództwo:z tytułu roszczeń przeciwko osob ie zma.rłej , wytacza się, dopóki dziedzice spadku prawnie nie obięli, przed

, ktory był dla niej właściwy W chwili śmierci. Art. 30.. § 1. Powództwo przeciwko. Skarbowi Paootwa wytacza się weaług siedz iby utzędu Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, powołanego do zastępstwa Skarbu przed

em. §

1. Według tej siedziby wytacza się też powódzhyo przeciwko ' przeds i ębiorstwom państwo­ wym, które zastępuje Prokuratorja Generalna. Art.
2. Powództwo przeciwko spółce handlowej, stowarzvszeniu, gwarectwu, zakładowi, związkowi komunalnemu. kościołowi, fundacji lub innemu podmiotowi, nie będącemu osobą fizyczną, wytacza s :ę według miej sca ich siedziby; S . ed.l ;bą w braku innych danych, jest miejscowość, w której znajduje się, zarząd. O d d z i a ł
3. Właściwość pn.ernicDDL Art.
4. Powództwo w sprawach, objętych przepisami oddziału niniejszego, wytaczać mO,żna bądź według przep is ów o właściwości ogólnej bądź przed

, oznaczony w przepisach- następujących. Art. 33. Powództwo przec-1 wko mężatce, stale przebywajCl,cej poza miejscem 7:amieszkania męża, wytoczyć można przed

miejsca jej pobytu. ° Art.

1. §
2. Powództwo roszczenie mająt­ kowe wytoczyć można przed

, w którego okręgu znajduje się organ pozwanego, powołany do sprawowania jego interesów, jeżeli roszczenie pozostaje w związku z czynnościami sprawowania interesów przez tenże o:-~an. § 2. Powództwo O roszczenie majątkowe, dotyczące przedsiębiorstwa przemysłowego lub handlowego gospodarstwa ro};,ego lub leśnego albo kopalni, wyloczyć można przed

, w którego okręgu znajduje się prze dsi,ęb-.io I1Stwo, gospodar.:;two lub ko'pal,nia. §

1. Przepisy tego artykułu nie odnoszą się do spraw przeciwko Skarbowi Państwa i przeciwko przedsiębiorstwom państwowym, które zastępuje Prokuratoria Generalna. Art.
2. § l. Powództwo o ustalen.ie istn.ieni·a umowy, o wykonanie. rozwiązanie lub unieważnie­ nie umowy, jako też o odszkodowanie z powodu jej niewykonania lub nienależvtego wykonania, wytoczyć można przed

miejsca wykonania umowy. §

1. M,ie j,s ce wY'kon.ania urnowy naJeży stWlierdZlić do,ku.mentem, dołączonym do pozwu. Art.
2. Powództwo o roszczE'nie z Czynu niedozwolo:1 ego wytoczyć motna przed

, w którego okręgu czyn został soełniony. Art. 37. Powództwo o zapłatę należności za prowadze:1ie sprawy pełnomocnik procesowy wytoczyć może przed

miejsca, gdzie sprawę prowadził. Art. 38. Powództwo o roszczenie majątkowe przeciwko osobie, która w Polsce ni", ma zamiesz~a­ Ola albo siedz.by, wytoczyć można przed

, w któ- ~ '.l. .., ' 1082 DzienIlik Ustaw .. Poz. 651. . rego okręgu znaiduje się przedmiot sporu lub mają­ tek teij o.soby. JeżeLi majątkiem ięst wierzytelność, właściwy jest

, w którego okręgu ma zamieszkanie dłużnik pozwanego, a gdy wierzytelność jest zabezpieczona na rzeczy,

miejsca, gdzie rzecz się znajduje. '. , Art. 39. Powództwo ze stosunku najmu lub dzierżawy nieruchomości wytoczyć można ·przed

miejsca położenia nieruchomości. O d d z i a ł

1. Właściwość wyłączna. Art.
2. § t. Powództwo o prawo rzeczowe, nieruchomości, o zwolnienie od tego prawa, o rozgraniczenie, o ochronę zakłóconego lub przywrócenie utraconego po~iadania nieruchomości, o dział nieruchomości, jako też o odszkodowanie za wywłaszczenie nieruchomości, wytoczyć należy wyłącznie przed

miejsca poło.żenia nieruchomości. Gdy chodztt osłużebno·ść lub " Qięża,rgruntowy, właści­ wość oznacza śię według położenianierlichomośc( obciążonej. . . .' . ' _ §

1. Właściwość według położenia nieruchQmości pozostaje, chociażby z roszczeniem przeciwko pozwanemu o prawo rzeczowe lub o zwolnienie od tego prawa połączone było roszczenie . osobiste o świadczenie lub o zwolnienie od długu, 2;wiązane­ go z prawem rzeczowem. Art.
2. § t. Powództwo o prawo do spadku jCliko teź o roszozeIllia z rozporzą,dzeń na przypadek śmierci, należy wytoczyć, dopóki dziedzice prawnie nie objęJ,i spadku, wyłącznd:e wedługmiejscaotwar­ cia spadku. §
3. Powództwo o działy spadkowe wytoczyć należy wyłącznie według miejsca otwarcia spadku. §
4. Przepisy te obowiązują również, jeżeli powództwo dotyczy nieruchomości spadkowej . . Art.
5. Powództwo ze stosunku spółki 'bądź innego zwiazku wytoczyć należy wyłącZnie " według miejsca siedziby spółki, bądź związku. ' . . . Da Art.
6. Powództwo ze stosunku qtałień.stwa, jeżeli przynajmniej jedna ze stron ma obywatelstwo Nr. 83 . §
7. Gdy jednak między współpozwanymi są dłużnicy główni i uboczni. powództwo wytacza się przed

właściwy dla któregolwiwiek z dłużników .' . głównych . Art.

1. §
2. Powództwo przeciwko zobowią­ zanemu ż wekslu lub czeku wytoczyć można bądź przed

'właściwy według przepisów o właściwOści ogólnej, bądź przed

miejsca płatności. . §

1. KilLku .zo.bowią<zanych z we·kslu lub cz,e ku można łącznie zapozwać bądż przed są,d miejsca płatności, bądź według przepisów o właściwości ogólnej ·dla rukcerpifanta albo wystawlc y rwe1kslu własnego ~ub czeku. . Art.
2. · · J.eżeli w mie'jscu, według którego oznac'z a się właściwość "'ądu, jest kilka

ów gr"odlzkich, a na podstawie prz,erpisów o·właściwości miejscowej nie da się u~talić właściwości jednego z nich, natenczas wybór między temi

ami należy ,do powoda. '· . ' . Art. 4ą. ' J eż~li właściwość

u oznacza si.ę według mi,efs;C,a. 'gd:de zmijduje się nieruchomość lub inna. ~żecz, aizeczy ' te zna,jdują się w o.kręgu kilik u

ów, wybór międzyŁ,emi

ami należy : dopo­ woda. Art. 49. § 1. Jeżeli

właściwy nie może z powodu pr.zesZikodywykonać swego obowiązku, wówczas są,dbezpośred'oi,o nad nim przełóżony .wyznaczy na pOlsledze'n iu niejawnem inny

, pHed który należy wytoczyć powódz,two. §

1. Od . w)'lznaczenia Isądu niema ś'rodkci. od- woławczego. Art.
2. . J~ż·eHw myśl przepisów kod,e.ksu nie mO'żna na podstawie ok o,licz,noś ci sprawy ustalić . właściwoscimLej.scowej, wówczas na wnios.eik s-trony,

Najwyiszy na posiedzeniu ni'e jawnemoznaczy sClid, p11Zed Móry należy wytoczyć powództwo. R o zd z i ał lIT. Przepisy łączne o właściwości rzeczowej '. i miejscowej. .Art. 5.1. .

właściwy w chwili wYloC,z.e nia powód'Z:twa -p;ó iostaje właści,wym aż do ukqńczlenia !P Gstępo,wania', choćby podsta:wy włó.~ci:woŚci 7.mi~niły się w iOI)'(u sprawy. ' ., polskie, wytoczyć należy według miejsca ostatniego wspólnego zatpieszkania w Polsce, gdy choć. , jedno z małżonków w tem miejscu stale przebywą; w bra~ ku zaŚ tych podstaw do zapozwani~ powództwOVfY~ Art. 52. § 1. Strony mogą umówić się na pi~mic toczyć należy według miejsca pobytu strony pozwao poddanie

owi pierw.szej ,instancji, k~óry w~dlt;g nej, a gdy niema i tej podstawy-- według miejsca ustawy nie jest włatciwy, sporu już wynikłe,go lub sporów, w przys.złości wyniknąć mogących zoznazamieszk.ania powoda. czo.nego · stosunku prawnego.

l~n będzie wówArt.

1. Powództwo ze stosunku IlliędZy roez.as wyłącz.niewłaśCiiJwy, jeżeJ~ strony me postan'odzicami a dziećmi, wytoczyć należy wyłącznie wewiły inacze;j.Dokument, stwierdzający umowęowładług miejsca zamieszkania powoda, jeżeli choćby ściwość, ' należy dołączyć do pozwu.· ' , jedna ze stron ma obywatelstwo pol!!l<ie ijężeli .brak , §
2. Stronom nie wolno jednak zmienić ,Wła:­ podstaw do zapozwania według Q..rzepisów owłaści- . śdwMd wyłacz.nej ani rteż zmieruilć właśc.iwośd rźe­ wości ogólriej. czowej, z wyjątkiem po.ddanńa

ow~ Rrodzikdemu O d d z i a ł

1. spraw, które ze wz.g)lędu na wartość przedmiotu spoPrzepisy szczeg6lne. ru nale.żą do :są.du o,kręgowego. . . Art.
2. § t. Jeżeli powództw() wytacza. się łącznie przeciwko kilku 'osobom, dla których wmyśl przepisów o właściwości ogólnej właściwe są różne

y, wybór między temi

ami należy do -powoda. - Art.53~':: § 'L Spory o'Właśdwość między

a­ mi równorz.ę-dnemi r01:.strzyga os1ateclz.ni.e .

w to~ ku. in.stanlC:yj bezpośrednio _przełoIżony n~ad

em, który pierwszy wydał orżecolenie co do właś.c,iwo·ści. 1083 Dziennik Ustaw. Poz. 651. Nr. 83. § 2. Orz.ec,zE:nie

u wyższ,ego w prze.dmiode właściwości 'wiąż ,~

niższy, nawe,t należący do inne·g o Oikręgu. § 3.

wy:_:szy ,o'r zeka na posiedzeniu niejawnem, jednak może zażąldać od stron lub od władz wyjaś.n,ień o:r az pr:;::eprowadz.ić potrzebne dochodzenie. . § 4 . . Od Ol'1zeczeni.a

u wyżs,zego, rozstrzygająceg,o spór o właściwość między

ami, niema środka odwoławc2: ego. D z i a ł II. WyłączeJ?-ie sędziego. Art.

1. Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy: 1) 'w sprawadl, w ,kitórych jest stroną, albo poZlostruje z ,jedną ze st,r on w takim stosunku prawnym, że wynrk sprawy oddziaływa na jeg'o p.rawa lub obowiązki; 2} w sprawach 's wego mał.żonka, krewnych lub powinOlwatyc·h w p'l'oste'j linji , krewnych bocznych aż do czwan:ego stopnia, powinowatych bocznyah do 's topnia dmg'i ego; 3) w spra'w ach ,osób, zwią;z. anych z -nim z tytułu przy,s posobienia, opieki lub kurateli; 4) w s'Prawach, w których był lub jest jes!zcze pełnomocn~k[em je dnej ze stron; 5) w sp'r awa ,;h, w któiych w instancji niżs'z'ej brał ' UJdział w w)1'daniu z.askarżonego orzle czenia, ja.k o też w sprawa,clh o ważność aktu prawnego, z j1ego udziałem zawarte.g o lub prz.ezeń rO'Z'Poznanego. Art.
2. §
3. Niezależnie od przyczyn, wyroieni,o.nyoh w artykulE: poprz,edzającym,

wyłącza sę­ dz-iego na wniosek ;;,t rony, jeżeli pomi.ędzy sędzią a j'e dną ze stroil, ,je~ ustawowym zast.ępcą luh pełnomoc­ nikiem zachcidzi stosun.ek 'o sobisty t'e go rodzaju, że mógłby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronnoścli sędzaego. §

1. Jeż,eli pomimo to, strona przystąpiła do roz:prawy, może żądać wyłączenia tyllko wtedy, gdy uprawdopodobni, i;e przyczyna wyląc,zenia ,d opiero późni,ej powstała ,t ub stała się jej znaną. Art.
2. .od postanowien.ia, wyłącza iącego sę­ dziego, niema środka odwoławczego. Art.
3. Zgłaszającego w złej wierze \.".ni0sek o wyłączenie ,sędziego,

, odrzuc[LJą·: wniosek. skaże n.a grzywnę do wysokości pięciuset złotycłl. Art. 62. Przepisy niniejs'zeg.J działu stosuje się o·dpowiedni.o do wylącze~ia prolmratora oraz innych organów

owych. W' niosE:~ O wyłączenie

przekazuje ich władzy przełożonej. Od wyda. nych zarządzeń niema środka odwoławczego. KSIĘGA DRUGA. Proces. Tytuł L Strony. Dział L Zdol11)OŚĆ procesowa. Art.

1. §
2. Zdolność prooesową bądź zupeł.. ną bądź O'graniczo' uą posiada każdy stosownie do swej z,dolno.ści 'Zobowiązywania SIę prz'e z umowę . §
3. Kto względem prze,dmioiu sporu może zo·· bow'ią7.ywać Isię prz.ez umowę nie inaczej jak w a,sy" s't encji osoby, dodanej mu w myśl przepisów prawa cywilnego, ten może działać 'w pro:cesie tylko w asy-' Sit e nClji taki'ej osoby. . Art.
4. Ustawo!wy zastępca ,s trony, nie mają­ ceJ lidolno'ści pro-cesow'e.j , powinien przy pie:r wszej c'zynn.oi ści procesowIej wykaz.ać swe upraw:n ieniei dotyczy to rlównież osoby asysŁujące:j w myśl artykułu poprzedz3Jjącego. . Art.
5. Są;d wka,żdym stanie :sprawy bierze z UI'iZiędu po,d r·oZiwa.gę, czy nie zachodz:i brak zdoIllio'śd procesoweq, brak us,tawowego zastępstwa lub asys!te-najiallbo brak upoważdenia do prowadzenia sprawy. lub do podjęcia posz.czególnej czynności procesoweJ_ Ar.t:
6. §
7. Jeżeli bralki powyższedadZią się uZlulP'ełruc, Isąd wy,znaczy w tym celu odpowi.edni termin. . § .
8. J?la zabezpieczenia wS1zakże praw osoby, §
9. Wniosek o wyłącz'eni.e strona lub ustnie do pwtokółu w <Są,dz,ie, ~I~. ffi3J)ące) z:d?l-?ości proce~owe,j,

możedopu­ w którym :sprawa się toczy, upraw.dopodobniając SC1C do ·czynn.OS1Cl procesoweJ stronę, zastępcę usta. wOiwe.g o lub osohęasystUJjącą nawet przed upływem prz:yc'z yny wyłączenia. §

1. Aż do rozs,trzygnięcia wniosku o wyłą­ wy~z~aczolli~go 'term~nu: Ważność dokonanej czynczenie sędz.ia mOlże spełniać tylko czynnuści n:e- nOSCl za:lezna będz.1e Jednak od uzupełnienia braIk ów w termin.ie. CJierpi'l1ce ~włoM. Art.
2. Sędzia, który ma podstawę do wyłąArt.
3. J,e,żeH braki powyższe niledadzą się czenia się, zawiadamia o ,t ern

li wshzymuje s.ię od uzupełnić lub w 'te'r mini,e wyznaczonym nie zostały udziału w sprawie. uzu'Pełn~one,

z,nliesie pos-tępowanie w tym zakresie, w ja:kim bra,k z,aclhodzi. . Art. 58. O wyłączeniu sędzie~o w sqdzie grodzIk im rOlzstqy~:a

okr,ęgowy, o wyłą..:.zcniu Art.

1. §
2. Strona, !podejmując niecierpiąc' ą zwłoki c:zynność procesową [p rzed'wko ,s tronie, któz.aś sęci'Ziiego w ,in.nyc h

.a ch -

, w Móry,m s·p rad b d ra nie ma zdolnośd procesowej i nie ma iZastęp stwa ~:~~i!i!~~:Y~ ap~~YoJu S~ył~c~e~i: ~~~t;;~rifc:b; ustawowego lub asystencJi, może żą, dać od

u, sędz-iów _ sąJd w to.k u ins-tanc"; pr'lzelo,żony.. w którym sprawa .się toczy, UJstanowieni,a dla tej J' strony kurarl:ora. Art. 59.

może przeprowadzić uochodzc- / §

1. Koszty, połąlClzone z UJStanowrien:iem nie celem wyświetlenia okoliczności przytoczonych i z czynnośdarni .kuratora, pono,s i początkowo strowe wniosku o wyłącz,enie. lIla, nak!tórej wniols ek ,k urat.or z,osta1 ustanowiony. Art.
2. zgłasza na piśmie 1084 Dziennik Ustaw. poz,
3. D z i a ł II. Spółuczestnictwo w sporze. Art.
4. Kilka osób może w jednej ISprą.wie występ olWać w ch ar a kter ze powodó w lub pozwanych, ież.eli przedmiot sporu stanowią: 1) prawa lub 'obow i ązki im wspól n e albo oparte na t e j samej ];.-Odstawie faktycznej i prawnej ; 2) r os zc zenia lub zobowiąz a nia jednego r·odzafu, oparte na jedna k owej podstaw ie faktycznej i pra,w ne;, je ż e li nadto wła ś ciwość s ą du uzasadniona jest dla każde go z p ozwanych wsobna, jako też ze wzg·1ęd'U na ogólną w a rtość .docho.dz onych . ro szczell. Art.
5. §
6. Każdy ze spółuczestników sporu dZiiała w :il11.i eniu własn e m ; jego czynno.ści proc esowe nie m o,gą przynieść korzyści ani szkodzić in nym s pó łuc z estn ik om. §
7. W przypadkach jednak, gd y z i,s t o,t y spornego dos,unku prawne go lu b z przepisu ustawy wyrok dotyczyć m a ni2p odzieln :e wszystkich spół­ uczestn ików ( sp 6ł u c z estn idw :J j'c dnolite ), czynn ości pnGoesowe s półuczestn ików d ziała'jąc ych skut eczne są wohec n i e d zli a.łając y ch. Do za warc.ia ugo d y , zrzeczenia sii~ ~ uz nania potr zeba z,g ody wszyrs tkich spółuczestników . § 3 . JeżE·li w przyp adku spółuazeshnictwa j'ednolite,go oś wi adc zenia bk,tyczne spółuc.z esiników p o zostają z ,so bą w sp.rzeczno Ślci,

ore eJii mo c i znaczenie Łych :oświadc zeń dla Uis,t alenia faktó·w. Art. 71. Każ dy ze spółuczestniikó.w sporu ma prawo samodzielnie popierać s prawę. Na posiedzeni'a

owe wzywa s i ę wszystkich tych sp ół ­ t.;. c ze Sltn,ilk ów, co ,do kt órych sprawa nie jes'i za,koń­ cz ona. D z i a ł nI. Interwencja główna i uboczna. Art. 72. Kto wystę puj e z ro szlc zeniem o r;zecz lub prawo., o k tóre sprawa {oc,z y s~ę m :'ęd.zy innemi osobami, może aż do zamknięc.iJa rozprawy w drugiej ins.b ancji wytoczyć p owództwo O< t o r os zczeni'e przec1wko obu stronom priz.e d

pierwszej instancji, w k!tórym ,tOc.zy się lub toczyła sprawa (r:,u terwencja główna). Art.

1. Kto ma interes prawny w tern, aby sprawa, t ocz<l!ca się m i ędzy innemi nsobami, 'zosta ła r oz.sŁrzygn:i, ęta na korzyść jedme·j z nich, może w ka~­ dym IsŁanie sprawy aż ,do zamkn ~ęc ia rozprawy wdrug:iej insta ncji p rzys1ąpić do tej sh·:ony (interwencja UJboczna). Art. 74, §
2. Wst ąp i eui e swe ·do ,sprawy interwenjent uboczny powri n,ien z.gło,si ć w piśmie, w którem p oda, jaki ma inter'e s prawny w tern wstąpie­ niu i do której z,e stron p rzyst,ępuje. Pismo to n ależy doręczyć obu stronom. . §
3. Inter wen,jent m oże z ws1:ą piienli em do sprawy połą.czyć dokonanie innej c zynnoś ci procesowej. Art.
4. §
5. Każda strona może 'z,gbsić opo,zycję p rrze c.irwrko WisŁą,pienriu Jnterwenjenta ubocznego, jednak nie późn i ej jak przy rozpoczę ciu najbliż­ sze j r oziprawy. § 2.

oddaii opo zycj ę po przeprowadzeniu co ·do niCii r oztprawy, ,jeż e1i ril1iterwenje'tllt Uipr;awido- NF.

1. podobni,że ma in>Łere.s prawny we w!Stąpieniu do sprawy. Od t ego post.anowienia ni ema śro:dka odwo- ławc zego. §
2. Opozycja nie wlS trzymu~ e biegu sprawy, a init erwen,jent m o że nadal dz i,ałać, dopó.k~ opozyc~a nie będzie prawomocnie uwzględniona . Art.
3. Interwenjent uboczny uprawn;iony jest do w szystkich czy.nnośd p~oces owych, dolPugz.czalnych wedh"g :stanu ,s prawy; nie mOigą one jednak pozostawać w sprzle,czn o ści z czynnościami ł ośw~a.dC'zeniaillu strony, do kt.órerj ,~nterwenjent pr zystąp ilI. Art.
4. Interwenjentowli ubo'c znemu należy od! chwili. je;go wstąpie nia do sprawy doręczać, ta.k jak stro nie, zawia,domienia o terrminaoh i posie,dzeni,a ch

ow)'lch, jako Łeż orzeczenia <s ądu . Art.

1. Jeżeli z isrŁoty spornego stosunku lUlb z p nzepisu usta wy wyrok w sprawie .ma o·dnieść bezpośredni skutek prawny w sto/sunku między interwenjentem a przeciwnriikli em shony. do które~ riJnrŁer­ w enj-enŁ przys,tąpił, WÓWlCzas do jego stanowiska w pa:-ocesi,e maaą old lpowiednj'e Zl,lsrŁos.owanie pt1zepisy o spółu.czestniotwie je.dnoHtem. Art.
2. Za zgodą obu stron ~!nterwenient uboczny może węjść na miejsce strony. do której prz)'lstąp~ł. D zia ł IV. Przypozwanie. Art.
3. §
4. Dla iz achowania skutków prawnych w stosunku ,do osoby rŁrzecie.j strona może ją za wiadomić o toC ZąlCwn się procesie i wezwać d,o wzuęcia 'w nim udziału. §
5. W ,t)'lm cdu Sitrana wQosi do sC\ldu priJsmo procesowe, obejmUlj ąice przyczynę wezwan;ia ~ s,t an sprawy. gi,SJffio todnręclza lSi'ę ,mezwłocZlll,ie OiSo,ooe trzeciej" kJtóra mO'że ligłos:ić swe przystąp~en,ie do SJtrony jark o interwetlijenrt uboczny. D Z i a ł V. WskCl1:anie poprz~dnika. Art.
6. J'eżeli w myśl przepisów .pra.Wil cywiJnego pozwany chce wskazać !Swego pOp'l'z:e,qnik a • W którego imi,e ni ll posia.qa rzec;z lub praWO, hę, d'l!ce p rzedmiotem sporu, powi.nien to uczynić w piśmie procesowem wnie sionęm przed ro'z prawą. Art.
7. §
8. Pismo, zawiera.jące Wls:kazanie popTZednika, -cloręcz,a się temuż z jedno.czesnem wezwaniem go n a rozprawę. §
9. J eżel1 ws.kazany pO'p11Zlednik nie przy:hę­ d~ie 'n a rozprawę lub na rozprawlje nie zło,ży ośwria,d­ czenia o rs wym stosunku do p nz,edmiotu spo.m albo zaprze'c zy okolicz:nościom, przy:toc·z onym przez po,- ' zwanego, pozwany mo·cen jesit uczynić zadość żąda­ niom zawadym w pOlZwie. Treść tego przepisu należy podać ws katzanemu poprzed.n:ilkowi w we'z waniu na rozprawę. Art.
10. Jeżeli poprzedniik uzna oświadczenie p ozwanego za uzc:s,adnione, moźe za zgodą powoda ws,tąpić d o spraw y na miejs.c e p ozwanego, który wówClz:as będzie o/d UJdJziału w ,s prawie zwolniony. Ilziennik Ustaw. Poz. 6tH. Nr.
11. Dział VI. Zastępstwo strop przez pełQ.omol=pików. Art.
12. Strony i ich zastępcy uSltawowi mogą dziaŁać przed

em albo osohiścię, alho prZJez peł­ nomocników. 1Q85 3) do udzielenia dalsz,e,go pełnOlmocnictwa pro,e e,s owe:g o ald wa.katowii , 4) ,da 'z awar,cia ugady, ;z:r:zeczeni.a się albo uznania, a ile czynnaści te nie .zost,ały wyląc,zane w samem pełnomocnictwie i 5) do adbioru kosztów procesu od shony przeciwne~. Art.

1. Pełnomocnikąmi mogą hyć a~wo,kctci, a z pośród nieadwokatów tylko, SpÓhlc~~stn~~y sporu oraz osoby, StprawująJce zal'1ząd ma,jątku hl;p teresów stron, w,r e,siz de ich rodzic~, mał~onle,k, r,o '~ dzeńs,ilwo lub dzieci. m- Art.
2. §
3. Zastęps,two stmn przez aąwolk ,a­ tów obow.iązuje ' w postępowaniu przzd

em Najwyższym, są:dami apelacyjnemi i \

ami ok'ręgowe­ mi jako pierw:szą instanqjąi w 's prawach wszczętych ppze,d

ami gradzkiemi zas,tępstwo przez adwokatów obowiązuje, ,p o czyna~ąc ald załażenia środka odwoławczego ,do

u Najwyższego.. § 2. Obowiązlkawe zastępstwa adwa,kac,~.ie 11-le ma zas,t asowania przed ,sę.dziąwyznac.zonym i

em weZlwanym araz w sekretar;jade

owym. Art.

1. Zastępstwo adwokąc,kienie obawią­ zuje nast·ęplłIjących osób, gdy działają C1.Y to ,jfl.lko strany, czy tei j,a ko ich zasJępcy: adwo,h,t,ów"s~­ dziów, prok'urątorów, profesorów i docent,ó w prą~ wa po~skich szkółalkademilck~ch, a,a.k równ:tei stałych url zędTIl~ków T,eferenclarslkich Prpku.:ra·tor,ii Gen~ra;lnej .i ma,jącydl IkW'alif, ~kacJe sę~b:iowskie lUlb adwokaClk<ie notarjuszów. Art.
2. Pełnomocnictwo moiŻe być albo procesowe, ICzy to ogólne, czy do prowadzenia paszcze~ólnych ,s praw, albo do niektórych tyLko , czynnaści procesowyc,h. Art.
3. §
4. Pełn,amocn~k obowiąz,any jeSlt pr'zy pierwsz:eij swei IC'zynn,ośd proces,OIwejdo,łączyć do aklt .sprawy pełnamocnictwo z podpisem moco. dawcy, aLbo 'Wierzytelny odpis tegoż pełllO'lIlOcn~.c­ twa. Adwo,kat nlOlże sam uw~e.rzy'telnlić odpńls udzii'e · lonego mu pełnamocnictwa. Są;d może w raz:i~ wąt­ pl:iwaści za.żądać ,są;dOlwego lub notarUaJlnego uwielfZytelnien~a podpISU strony. § 2, W Ito1kuSlprąwy pełnomocn:iclwo Qlo~e być udzielane ustnie na pasiędz.eni'll

u pr~,~~ oświad­ czenie, 'Wcią:gnięte do pratpkółu. . Art.

1. Za stronę, Móra nie u.mie lub ,nie mapodpilsa~, padp:isz~ pełnomp'c1lJictwo O'lloha, pr'z ez nią upawążniona, z wyl1llienienieIJl pr~y'Ci':yny, d1a 'kt,611ej strana sama sJę .n ie podpisała. ' . że Slię Art.
2. §
3. P,ełnomoenictwo p~o~e,sowe upawa:źnLa IZ samej ustawy: 1) ,do Wiszystkic.hze Isprąwą łącząęycth się czynnaiŚ!ci pll"oceSQwY'cbi oPęim~e Qnot~~' powędz­ t'Wo wza,j:emne, s:kall"lgę o wznowienie pos,tęp()warua. i postępowanie, wywoł~n.e i1ęh lWllię s,i e !lJięm , jiłKo tez wniesieniem tpo'zwq irułerwencViinego :przęciwk<> mo,codawcYi 2) tdo WlsZte~kic,h czynności, dotyczących 'z abezpielc zenia i egzeikulCj~j §
4. W sprawach z obowiązkowem zastęp­ stwem adwoka'c kiem pełno:macnictwo procesowe nie mOl że być ograniczone poza przypa.dkami, o·z,naczonemi w pkt.
5. A.rt.
6. Strana ma pmwo sama - bez udz,iału pelnomocniika - 2aWl'IZeĆ ugodę, zrze.c .się swego raszczenia albo uznać żądanie prz:e c iwni,k a , cho.ciaż­ by nje wyłączyła <tych czynllości z zakresu pelna- \ mocniJctwa pra,cesawego. Art.
7. Co. Id o p e.łnomoc nidw,a , ahejmujące: go szer1szyzalkre.s, niż przew iIdziany dla pełnamoc­ nic~wa praoes<owęgo, ja~ również CO do pełnamac­ ą:ictwa ,d o pas!zpzegó.Iny;ch q!:ynna, śd procesowych, zakres ic,h, ,cząs ttrwani;:t i .s kut,ki a>ceniać nal~ży wedlług treści pelnamoc,n ic1wa oraz przepisów prawa prywa,t nego. Ąrt.
8. Czynnaści procesowe pełnamocTliJka obowiązują mocodawcę w <toczą,cej .się sprawie, c:hyba że chadzi o plrzyznan~e lub ~nne aś'wiadc;;::e,p1e faktty>czne pełnomo.cni:k~, iktó;r e macodawca ijedno,c :~eś­ nie 'stawający niezwłocznie sprostował lub adwoł.ał. . A.rt.
9. §
10. W sprawach z obowiązkowem zastęps,twem ądwokackiem, odwałanie przez SitrOu,ę lub wyppwi<e,dze.nie przez ad:wOlkalta pełnorna.cnńcłwa Pfolc esowego u'Zys1kuje W stOtSunkll do prz.eciwni1ka ma,c pr,awną z chwillą, ,g dy tenże zastał zawiadamia'ny Iza pa,śrlednktwem

u o ustanowieniu nowego a dWQlk alt a , W innych sprawach adw ołanie lub wypow~e,~enie pełnamocnictw.a adnasi skutek z chwilą zawia;dom~enia przeciwnilka owygaśni,ęciu pelnomacnie twa . . §

1. W raZli'e wypawiedzte nia pełtnamocnk~;wa, adwolkat ,je:srŁ obowń\ązany z,astępowaćtShonę jesz.c ze pnzez dwa tygadni,e. Każdy inny pełnamocu,i,k powi,nilen, mimo wypowiedzenia, prze:z ten sam ezas dJziałać z,a mocadaWtCę, jeżeli ta jle st kon~ecznedo uahronienia go od niekorzystnych skutków prawnych. Ąrt. 96, W raZJie śmierci ,s hany lub utnty pil'Zez nią Z1doln:a,śd pracesawej pełnama,cnik procesawy 'działa docz,asu zawi'esz\e nia pastępawania. Ąfł.
2. §
3. Po w/Iliesieniu pozwu,

lTwże dopuścić fymt<;'zaspwo do po,q:jęciap,ą,glącej ' czynna'śc,i PfQ9'esorwej 9§obę, nię mogącą narazi~ przedstawię p'ęł.p,OImo~ni'Ctwa.. Zal"ząd~l;mie ,t o $ląd rnoie lJz.a Ieżmć od zabezpieczenia ,kasztłów. § 2. S~q wyznaczy równocześnie tęrmip, w cią­ gy.~t9ręgp o'~aba, działająca bez pełnamoctll,ictwa, pQ!WIi!n~~ ~ezłOiŻyć at\;>o przedstaWii;ć za't wi,e rdzenie swych czYnna'ści pI"Zez stronę. J'eżeli Łe:r:min upłynął b ezsk'llt e cZlnie ,

pominie czy;nnaGCl p~oceso;we tej osoby. W przypadku tym przel::iwni,k może żą­ dać o.d działa,ją;cego bez umocawania (Zwrotu kosztó .... ,SlpowoGowanych tymczasowern dopuszcz,enilem. 1086 Dziennik ·Ustaw.· Poz.

1. Tytuł II. Koszty Procesu~ D ,z fa; ł I. Przepisy ogólne• . Ań:
2. W·e wszystkicli przwa,d kach, ~lktó­ rych w myśl pizepii,sów ,k odeksu stron.ile n.adeży sIę odprzedwn.ika ZWlrot kosztów proc'elSU,

pl1zyzn.a jej koszty, l11iezhędne do c,e low'ego d'Ochodźeniapraw lub celoweJj obrony. .. Art.

1. §
2. Do ,niez:będnych ,k osztów procesu zali;cz.a .s~ę na,lieżnościi w)'idat,ki 'jedne,go ,ad'wdkata~ §
3. Osoby, których nie obowiązuje zastęp­ stwo adwokackie, gdy występują jako strony lub za~tępcy, zrównane są co do kosztówz. adwokatami. To Sllmo .d otyczy Prokwr,ator;jli G e ner.a In e,j Rzeczypospolitej Polskiej. . Art.
4. . Strona może tylko wówczas 'żą-dać zwrotu kosztów podróży i wynagrod~ enia za utratę zarobku, spow o dowaną osobisfem staw1:en;niciŁwem, gdy są:d za,wezwał ją dO" takiego stawje'llih,i:ctwiL ' Art. lOt. Strona, przegrywająca sprawę,oho­ Wliąż.a-na je,śtna żądamie przeciwn,i ka zwrócić mu koszty procesu. .. Art.
5. W razie częściowego tylko uwzglę­ dnienia żądań koszty będą wzajemn.iezniesione lub stosunkowo rozdzielone. I w tym jednak przypadku

może włożyć na jedną ze stron o.bowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli jej przeciwnik uległ tylko co do nieznacznej części swego żądania, albo Rdy zasądzenie należnej mu ·s umy zależało od wzaiemnego obrachunku lub od oceny

u. . Art.

1. Zwrot,kosztów należy się pozwanemu, jeżeli nie dał on powodu do wytoczenia sprawy i uzn~ł przy pierwszej czynności procesowej żądanie pozwu. Art.
2. § -
3. Niezależnie od wyniku sprawy

, na żądanie przeciwnika, włoży ·na stronę obowiązekżwl'otu tych koszlów, które strona ta wywołała ·Swem niesumiennem lub oczywiście niewłaści­ wem postęp6waniern. " . §. 2, Dotyczy to zwłaszcza kosztów,powstałych wskutek spóźnionego przytoczenia okoliczności faktycznych lub spóźnionego powołania środków dowodowych . .. jeżeli przez to nastąpiła zwłoka vi rozstrzygnięciu sprawy. Art. 105. Świadek, biegły lub zastępca strony mogą być skazani przez

na zwrot kosztów, wywołanych rażącą ich winą . Postanowienie

u zapada na wniosek strony, bądź w toku samej sprawy, bądź oddzielnie po wysłuchaniu osoby, którejzarzucono winę. Art.

1. Koszty procesu, w którym zawarto ugodę, znosi się wzajemnie, jeżeli co do nich. nie zapą.dło jUż wcześniej . prawomocne orzeczeme, albo jeżeli strony nie postanowiły inacz'ej. Art. 107.§ 1, Spółucz ,eąŁnicy sporu ... zwracają koszit y proce,s u według ~lo.ścigłów. Jei~nak w ra-cie znac'zneJj różnky w ich srpółuc'z eslnictwi e s~ Nr.
2. O'znacZY~:Wrotkoslzt.ó'w odpo~iednio. do ~p'ółuczest11lictwa. . .. §
3. Na 'Spółucze.stnvków sporu, odpowiadaJą­ cych solidarnie do istofy sprawy,

włoży solidarny ohowiązekzwrotukosztów. Za koszty, wynikłe z czynnO'śd pro-cesowych poszczególnyoh spół­ UJczes'truilków, inni spółuczestnicy nie odpowiadają. Art 108. Interweilóent uboczny, do którego nie m/llją 'zastosowan~a prz,e pi's y o srpółuczestnidw'ie jednolitem, nie zwraca kosztów przeciwnikowi strony, do której przystąpił i jednak

może przyznać koszty interwencji od przeciwnika, obowiązane~o do zwrotu kosztów. ' Art.

1. §
2. W każdemorzeczeniu, ko.ń~zą­ cem sprawę w instancji,

rozstrzygriie równi~ż o kosztach. Wysokość kosztów można też oznaczyć dopiero przy sporządz.eniu na piśmie orzeczenia z uzasadnieniem. . § 2. W innych orzeczeniach

rozstrzygnąć może o zwrocie kosztów tylko wówczas, gdy obo· wiązek ten nie zależy od wyniku sprawy. .. § 3. . Przyznając zwrot kosztów,

oznaczy ich wysokość włączając opłaty

owe. Art~ 110. Strona, żądająca zwrotu kosztów, powinna pod rygorem utraty tego roszczenia,przed za.mknięciem rozprawy, bezpośrednio poprzedzają­ cej wydanie or:zeczenńa, złO'żyć

owi spi,s kosztów aUbo z;gło·s.ić wniosek o przyznanie jej kosz!t·ó w według norm przepisanych. Art.

1. JeżeH skona nie zakła,da apelaciji co do istoty sprawy, może od rozstrzygnięcia o kosztach wnieść za.żalenie . co D z ia ł U. Prawo ubogich. Art.
2. Przyznania !praWa ubogich doma- gać się może osoba fizyczna lub prawna, która wykaże na podstawie zaświadczenia władzy adminisŁracyjne{ państwowej lub samorządowej, zwierzc,hno, ści służbowej J.UJb

u opiekuńczego, że nie posIada dostatecznych środków na koszty procesu. Zaświadczenie powinno obejmować dokładne dane o stanie rodzinnym. majątku i dochodach. Art. 113. § 1. Wniosek o przyznanie prawa ubogich zgłosić należy w

zie, w którym sprawa ma być wytoczona albo już się toczy. § 2. Strona, która nie ma zamieszkania w siedzibie tego

u, może złożyć wniosek o przyznanie pra,w a ub og,ich, jako też wlIl.i osek o ustanowienie dIa n~ej ,a dwokata, w

z.ie grodz/kium miejsca swego zamieszkania.

gro'dzki prześle bez zwło­ k,i te wlliios·ki właśctiwemu

owli. § 3. Rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa ubogich w postępowaniu przed

em Najwyż­ szym, gdy strona z tego prawa jeszcze nie korzystała, należy do

u drugiej instancji. Art. 114. § 1.

może zarządzić stosowne dochodzenie, jeżeli z okoliczności sprawy lub oświad­ czeń strony przeciwnej poweźmie wątpliwość co do istotnego , stanu majątkowego strony, domagającej się prawa ubogich lub z niego korzystającej. Nr. 83. 1087 Dziennik Ustaw. ..Poz. 651. , § 2.

odmówi prawa ubogich stronie w -razie oczywistej bezzasadności jej pow6dztwa lub obrony. Art.

1. Cudzoziemcom przvznajesięprawo ubogich tylko pod warunkiem wzajemności. Art.
2. Strona, ,któreJ przyz.na.ne zostało prawo ubo:g,ic:h : , 1) nie wnosi na rzeoz Skarbu opłai .

Qwych, ani nie uiszcza kosztów postępowania, które za nią wykłada Skarb Państwa; 2) , jeżeli w sprawie nie obowiązuje zastępstwo adwokackie, ma prawo zgłosić powództwo usŁnie do protokółu w

zie grodzkim miejsca swego za:mieszkania, chociaż inny

jest właściwy do rozpoznania sprawy;

grodzki prześle niezwłocznie protokół s?..dowi właściwemu; 3} ma prawo żądać, ,ażeby dla niej w sprawie z obowią;z,kowem 'zastępistwem adwokaekiem usrtanowiono adwokata; w innych s.prawaCih na jej wniosek

ro!zstrzygnie, czy poŁrz'eha 'UstanoW1ićadwo­ kata, i ,e wz!gl,ędu na zamie,szkanile stron,y poza siedZLbą :

u l,u b inne ważne okolicznośd; owyz,nac'z enie adwokata

ZWlJ:lÓci się ,do właściwe,j Rady Adw okCllc:k iej. ' Art.

1. UsŁanowiende adwokata dla ' s!tr,ony ooo,giej ma znaczenie pełnomocni,c,twa pil"oceso'w ego. Art.
2. Prawo ubogi'c h wygasa ze śmierdą strony 'u bogiej. Je,d,na-kże na zasadzie tego , prawa adwokat srtlwny ubogiej podejmi1e czynno,Śici pr'ooeso~e niederpń.ące zwłoki. Art.
3. § 1.

cofnie prawo ub o,gich" s:k oro ,silę ok aże, że okoli:cznośd, na których podstawie je przyznano, bądż nie istniały wcale, bądź prz.estały już istnieć. W ,obu przypadkach strona obowią­ zCllna jest uiścić wSlzys,tkire opłaty p.r'zep~sane; jednak w drugilm przypaoclku ,s'ą,d może włożyć na stronę ohowiąze-kc z'ęściowe.j tyLko zapłaty, ,s tosownie do zmiany, zaszłej w jej stosunkachmajątkówY'ch , § 2. Stronę, która p,rawo UJbogiiCIh uzyskała na podstawie po.dania świadomi,e nieprawdzJwych oko!i.c z.n.o,ś ci ,

skaże na grzywnę do pięciuset złotych, nieza].eż, nie od jei obowi' ąziku 1,::SZic zenia wszY'st,kich prżepisanych opłat. Art.

1. §
2. Przyznanie stronie prawa ubogich nie zwalnia jej od cbowuązkuzwrócenhi koszrtów przeciwn,1kowi. ' §
3. W razie włożenia 'kosz,tów procesu n~a przeciwnika w całości lub w części, należy- od ni'e go w tym samym stosunku ścią.g,nąć z ul1Z,ędu opłaty i kOS'Zity postępolwania, o,d ,których strona uboga była uwolniona. " , §
4. W razie częściowego rtylko uwzgI.ędn.ie­ nia żC\Jda,nia pOZiWU strony u.bogiej, opłaty i ,koszty postępo, wania, przez stro: nę uhogąnieuiszczone, a kitbrych 'zapla't a nie została włożona na przedwnika strony ubo,giej, ciążą na roszczeniu od ni'e go przysądzonem z pierwszeństwem przed wszysttlkiemi ii11nemi wierzytelnościami. Art.
5. §
6. Adwoka,t strony ubo,giej ma prawo z wyłączeniem strony ściągnąć sumę, należh,ą mu tytułem wynagrodzenia izwro.fu !Wydatków, z kosZJtów, za:

zonych na t"zle cz strony ubogiej od prZleciwnilka. Przeciwnik żadnych inmyc,h potrą~:eń czynić niie może opróc'z kOlsz,tlÓw nawzajem mu od str,ony ubogiej przyznanych. §

1. Na kOlsZ1tach, przypa,dających od prz'e dwnilka st.rony ubogiej, n,ależności a,dwokata służy pierwslZeństwo przed roszczeniami osób trzeckh. Art.
2. Orz:ecZie'lliie o ,przyznaniu i coJn~~,du prawa u.bo,gic:h, tudzież , o włożeniu na str/onę , obowiązku częściowej zapłaty, sC\Jd mo'że wydać bez roz:pra'wy. ' Art.,
3. W czynr..OiŚcia,ch dokonywanyc/h na pods:tawietego ,dzUału, .ni.e wymaga się zastępstwa adwokackiego. Nie dotyczy to postępowania pl1Z,ed SC\Jdem N a~wyższym. Art.
4. Przeciwko. pozwanemu, :k tóry po doręczeniu mu pozwu złożył hez zwłoki wniosek o przyznanie p'ra'w a ubogich; wyrok zaoczny nie mo~ że zapaść IZ powodu stawien.nictwa bez 'a,dwokata, do'pók:i

nie roz.strzygnął wniosków pozwane,go o przyznanie mu pra,wa ubogkh i o us,t anowienie adwo,kat.a. ' , Art. 125. Niema środka odwoław1cz,ego od postanowienia, Mór.em są.d prawo ubo,g ich przyznał aJlboo,dmówid: ję>go cofnięcia lub , ll'ał,o,żenva dodatkoWielj zapłCllty. D z i a łIII. 'Zabezpieczenie kosztów procesu. .' Art. 126., Powód - cudzoziemiec jest ohowią­ zany na żądanie pozwanego 'złożyć kaucję na zabezpieczeniekosztów procesu. ." Art. :P 7., ' Obowiązku ta,kiego nie ma powódcudzoziemiec VI następującyc,h przypadka,ch: ' 1) ,jeżeli w pańslwi,e, do Mórego powód na.]dy, obywa6elepols,.cy nie mają taki.e,oo obowiazku· 2) jeżeli ·powód ma w Polsc~ m:ej,s ce - żan~ie, s z­ kania lubmająte'k, wystarczający na zabezpiećzenie kosz:t,ów; 3} jeżeli uzyskał prawo ubogich; 4} w sprawach małżeńskich niema,jątkowych, w spra~aoh,,:,sZ!czętych wnas,tępstwie

owego wezWaDl;t publIcznego, w postępowaniu z powództwa wzajemnego i w pos'tępowanju nakazowem. , Art.

1. §
2. Pozwany możez,ółosić ża,danie za~e~piebiEmia~osztów tylko prźypi:r:Wszej 'czynnOSCl procesowe); , , , §
3. " PózIliej,szezgłoslZenie żądania dopuszczalne jest jedynie w następujących przypadkach: , - 1) gdy dopiero wtnku sprawy pozwany dowie,dział ,się, że powód. j,e st cudzozi'e mcem; 2} gdy powód w toku sprawy utracił obywatelstwo polskie; " 3}gdy na miej,s:c e powoda - obywatela polSikiego - w,stąpi:ł bez zgo,dy pozwanego , cudzozie'IIli1ec i " . , ' 4) .g dyw ,lOlku s,prawy usŁala podslawapX(iwna do uwoliiiięnia powOoda 'o d obowiąz:kuzło~en,iakaucii. §
4. W przypadkach ,tych po'z wany nie ', ma jedna,k prawa domag~ć si'ędoż,enia kaucji, g,dy uznanap;rzezeń część żądania, powoda wystarlcza na zabez1p ieczenie kosZitQw. ,Dziennik Ustaw. Poź.
5. 1088 Art.
6. § 1.

oznaczy wysokość kaucJi, ma,jąc na wzg),ędzie prawdoiPodohną sumę kosz~tów Nr.

1. 4) po,dp.is strony lub jej zas'tępcy , a w sprawach z obowiązkowem zaslępstwem adwokaC'kiem~ podpis adwokata; 5) wymienienie załączników. §
2. Do pisma powin.no być dołączone pełno·­ mocn:ctwo, j,eźeli pi~illlO wnosi peł.nomolcll'iik, który pozwanego, jedna k bez włącz,enia kosztów poS!Łępo­ wania z powódz:twa wzaJjemnego. §
3. Jeżeli w toku sprawy okaże się, iż .kaucja n:ie wystal'cza, pozwa~y mo,że żądać dodatkowe.go zabezlpl,elc zenia. pr~edtem n:iezłożył pełnomo'cnic,twa. §
4. Za r,.hon'ę, która nie umie lub nie może Art.
5. Ka'llC1a po,w inna być dożona w gosię podpisać, podpilsz:e pismo ols o,ba przez nią upotowiźnie lub w papiera,c h war,tościolwyc.h, U'Zlnanych wa~niona, z wym~enieni'em pI1zycz)'!lly, dla krt:órej przelz

za odpowiednie. strona sama się nie podp:isała . Art.

1. §
2. Zgłasz.a ,jąc w prZlepitSanym Art.
3. W pismach, mających na celu przyczasie wnio,s'e 'k o zabezpieczeni.e kosztów, pozwany go'towanie rozpra,w y (pisma przy.gotowawcze); n.an:ie ma obowiąlJku w!dawać s.ię w ,s pór przed iJ'O'Zlezy pod~ć zwięźle ,stan sp.ra \vy, wypowiedzlieć się sh'zy!gnłęciem tego wniosku. <:0 dobwlerdzeń strony pr,zeciwnelj i dowodów przez § 2.

wyznaczy powo,dowi termin do zło­ ·nią powołanych, wr·esz.cie r,al.eży wskazać dowo,dy, żenia kaucii. §

1. Po bez.s kut,e c:zrnym upływie terminu, s<\Jd które ma,ją być przedstawione na ro'z prawie , lub je na wniose·k pozwBinlego odrzuci pozew lub środek od- załlą!czyć. Wywody prawne, wyłuszczone w piśmie, . winny być treściwe. woławczy, O'rz~kalj<\Jc o koszbch, jalk w przypadku cofni,ęcia pozwu. . ~rt. 139 •. ~o p isma dołączyć należy odp:sy Art.
2. §
3. W raz.ie o.ddalle nia wnio,s ku p~sma 1 załączmkow dla uczestn~czących w spraw~e o 'złolżenie ,k auciji, ,

może zarlZ'lldzić da,l sze postę­ OlS ó.b , a nadJto,jeżeH w sąiCLzie nie złolżo,no załącZln~~ powanie, nie ,c'ze!ka~ąlc .na uprawomocnieni.e się od- ków w oryginale, po. ,jedn)'lIll odpli sie każde,go .załącz­ n~'ka do akt .

owych. mOWlnego posŁanow:ienia. §

1. Od zarządz.enia dalszego POS't,ę'polwan,ia Art.
2. Strona, rpowo.tuj'llca się w p'lSmle na niema środka odwoławczego. dokument, obo.wrąz.ana j.est na żądani,e p.rzeciwn~ka Art.
3. J,eżeli w toku sprawy ustanie przy- z~olżyć oryginał tego. dok'Ut11lentu w

zie je,s zcze czyna zabezpieczenia, '

na wniols ek powoda, po przed roZlprawą. wy, słuchaniu pOZlwanego, ,z wolni powoda od obo- , Art.

1. §
2. Jeżeli pismo. ,n ie mOiże otrzywiązku zabezpile czenia kosztów lub zanądzi zwrot mać prawidłowego biegu wskutek niez.achowania zł aż olnle jk a u cjlL warunków, wskazanych w ar'tykuła.ch poprzedzają­ Art.'
3. § 1.

na wniotS,e,k pozwane,go za- cych lub nie jest n.ależycie opłacone, przew odni,Cizą­ cy W'1;ywa stronę pod rygo,r em zwr·ócenia pi,s ma do rządzi zasiPokoijenie z kaucji przyznan"Y'ch kosztów. § 2. Wnio~e,k ten powinien być z.głos'zony g,tosownego poprawi:euia lub uzupeł:ni enia w teliilliw cicvgu mi,esl,ąca o,d uprawomOCnieJTia si,ę orzecze- nie tygodniowym. Od tych zaifZ<\Jdzeń niema zaża­ nia; jeżelń wniosku nie z,głoszono.

po upływie lenia. §

1. Po bez.s:kutecz.nym ~ływi,e terminu przetego termi:nu zarządzi wydanie kaucji powodowi na wodn'IClzą,cy zwróci p :lsmo s,tronie. jego żądanie. §
2. DaŁa wni,esienia pi,s ma P o,z o sŁBJj e w mo§
3. S<\Jd zarządzi również wydanie powodo'cy, jeżeli w .fermiJn ie braki na.1eżyde ,zostały poprawi kaucji. natychmiast po upra,womocDlie'll~u się OHewione lUlb uzupełn:iJone. czenia, jeżeli pozwanemu ' kosztów ni.e przyznał. Art.
4. Na kaucji, złożonej przez powoda cudzoz.iemca, służy pozwanemu pie,rwszeńshvo przed wszysf,kimi innymi wderzycie'l ami powoda. Tytuł III. Postępowanie. Art.
5. Za UJbliżenie w .piśmie powadz.e są~ d'U lub użycie wyrażeń ohraźliwych są,d może skazać winnegO' na grzywnę do wyso,kości pcięciuset Zlło­ tych, niezależnie od odpowiedzialności prz e wiildzi anej inną ustawą. • R D zdd a ł n. Dział I. Przepisy ogólne. Rozdział I. Pisma proces()we. Pisma proc'esowe obejmu~ąWlnio,stk'i s,tron, składane poza rozprawą. Art.
6. §
7. Każde p~smo powinno zawierać: 1) oznaczenie

u, dok.tór,e go jest skierowan,e, imię i nazwi,s'ko., zawód i mietjlsce zamieszkania shon '1 pełnomocników; 2) oznaczenie rod.zaju pisma przedmiotu Siprawy; 3) Osrt1!Owę wni'o sku lub oświadczenia oraz dowody na iPopaI1cie prz"Y'toclzony.::h o,kolicznośdj Art. 136. ośw,ia.dczenia Doręczenia. Art. 143. § 1.

.dolkonywa dDręc~zeń przez woźnych, komorników lub pocz.tę; w mioejtSco.wościa,cih za, ś , w których nie jest wpr owa.dzo.ne st a łe dostarczanie koresjpondenc&i pocztowej , także przez organa gminne. §

1. Mi,ni:ster Sprawi,ed1iwo.ści może wydać w porozum~enńu z właśdwymi mi,nis-lrami ,TlOZiPor'Z,ą­ dZ'e,ni'e, k,tór,e;glO mocą ta!k:ż,e inne ,o'ligana państwo we lub samoI1ządowe oboWliązane będ.ą dokonywać do,ręc'zeń są,dowych. Art.
2. §
3. Pisma procesowe do.ręcza się w wyp,isie. w odpi'sie, orż,ecz~niazaś - Nr.
4. Dziennik Ustaw. Poz.
5. §
6. Doręczenia d o,konywa si'ę rs twnie lub jej ustawowemu za:stępcy, a gdy rei ustano w Ui pełno­ mocnJ~ka procesowego lub o,sobę upoważn:ioną do odhiOTU p~sm

Oiwyclh ~ doręczenia dokonywa sję tym osobom. § 3. POidi11r~o,to,th prawnym, które zas tępt1!ie Plr o.kurator,ja G€ueralna Rze,czy:po,s pollirt ej Polskiej, doręczenia ,d okonywa ISr~ę we właści,wy:m urzęrdzie Plc okurator,ji. § L W postępo'walDiu prlZed

a­ ,j ark o 'pierw:slzą ins,tancją i apelacY1jnemi sMarna, zarmile,szlkała poza s,iedzilbą

u, jest obnwiązana ohraćsob ie zamies,z kanie dla doręczeń w ,siedz,~bie sąldu, chyba że przewodmiczący zw oluli ją od rt ego obowiązlkti iZ Uiwa,gil , że doc' ęClzanie pism

owych w rzeczywLstem zarmie:szikaniu nie naS'trę­ cza rtroWlOiści i nie pnwolduje zwłoki. §

1. W ,r azie nieohraln ia prz:ez istro'nę zamiesrz kania dla ,dnręczeń, prze'z,n aczone dJla niej pisma są­ dowe będą dołączane do akt .sprawy zre skUrtki em dnI'ęr czenia. Ni,e dotyczy to. wyr,olków zaocznych, kltóre będą dOrr'ęczane trybem przewidzianym dla doręcze' n :ia ipOIZWU. Art.
2. §
3. Pełnomocnilkowi pro'c esowemu kiJLku os,ó b ,doręcza si'ę jeden e,gizemplartz pi.sma i załączniikrÓ,w. . §
4. Upoważnionemu przez kilku spółuczre­ stników sporu dlo odbioru p is m

o'\'Vych doręc za się po jednym egzemplarzu dla każd'ego spółuczestnika. Art.

1. §
2. Strony i ich zastępcy mają obnwiązek zawiadomilć !

o 'kaŻide.j zmiani'e swego llamie8lzkania. §2. W raZliezaniedbwnia tego oborwiązku dOrręczenlie pilsma r

owego w 'poprzedniem zami,esz:k an~u ma moc prawną. Att.

1. Dorę,czenira dokonywa się w mieISlJkani:u, w biulrze, w lokalu przemysłowym lub handlowym, a 'W rich hr,aku - Itam, ,gid zie adresata sirę zastanie. Art.
2. Doręcz.enlia ISlz ere:g owym w Ic zynnej słuŻlb:ie wo,jSlkowe~, policai państwowej ~ straży gmniczn!e,j rclokonywa się rprz.e z władzę bezpnśrednio Art.
3. miokręgowemi przdożoną. Art.
4. §
5. W dni nierd zielne i u stawowo uznanez:a świlęta pOWlszechne, jako też w porze no,cnej doręczać można rŁY'Lko w wy:jąttikowych przypadkach, !Za upl1zednriem zarz:ądzeniem kie.rOwlDlllka sadu. §
6. Za por'ę nocną uważa ,si'ę czas od gOrdz~­ ny dz:i:ewrątej wieczOrrem dO' gorclzii ny s iódmej ranOr. Art.
7. §
8. J e.że:li :doręcza.jący niezastanie a,dresata rw ,d omu, może .d orę czyć p 1smo

owe dOTnsłemudomownliJkowrr" a gdyby go nie było s ąls,i,adowi luh ao.z orcy domu, jeżeli osoby te nie są prz' ecłWlni:kami a,dresata rw spraw~e i pord~ęły się oddania mu pisma. §

1. Dla aid res ait a , kt,órego rclorręrczający nie zasta:n~e w :lO'kalu bóurowym, pnemysłowym IUlb handlowym, ,doręc:zyć można pismo ,osobie itamże ~a­ trudnionej . Art.
2. Doręczenia korporacjorm, Is't o,w arzys.z,eJUom, spółikom i za:kładO'm doikon:ylwa ,się w Jo- 1089 kalu bi urowym do rąik ·k:t órejikohviek z o·s ób upraw nio:nYrC'hdo przyjm m,.vania p i:sm , w ra zie zaś nieza·, Sitalllia takiej osoby, IkomUilwlwiek z pers o.n elu biu .. r owIego. Art
3. §
4. \'II raz'ie niem o żno·ści doręcze ·· nia w .f.po s,ób, pr ze wid:ziany artykułami popr:z:edzają ­ ccmi, n ależy zł o,żyć piJsmo w urz'ędzie pocztowym lub gminny m, a zawiadomienie o tem przyhi,ć na drzwiach miesz:kania, hiura, lokalu przemysłolwe'g,;) tub handlowego adresata. §
5. \Y/ razie o,clmowy przyję cia pisma prz:e z adre.sata lub . j.e godomo,wni!ka, p ozostawia się je w mie;:scu doręczenia, a ,g dyby to było niemożl]we, sldada slię je - uprzredz.ając o tem - w urz'ę,dz,ie POCZ!to'wym lub gminnym. Art.
6. Doręc zenia urzędom pańlstwowy;m lub samo-rz· ądowym dOikonywa ,się .do rąk ustanowionego cio odbio,r u pism funkcjonarjusza lub pnzeło­ ż0nego urzędu. Art.
7. Odbierający pi!smo S!twierdza odbiJór :i ,j ego datę podp ilsem wJa.snoręcznym. Jeżel;~ te'g o Uic:zynilć llIie mo~e lub nie chce, :d o ręczający sam oznacza datę :doręcz. enia O'raz przy;czY'nę braku podpilsu. . Art.
8. Adresat może odebrać pilsrmo heZip<r. Ślrednio w sekreŁarjade s ądu. Art.
9. §
10. Je żeli stll'oni1e nieznanej !Z mire jsca pobyltu ma być ,doręc zony pozew lub inne 'pirsmD wyma,gające dOIkonania cZ)'lnnośd proce,sowe,j, doręcziellli'e mo'że nalsltąp:irć tylrk o do rąlk kurato:ra ustanowionego do zaJs,fępowania nieobecne:g oj ohowiąlzuje to aż do c:hwiill z;głoszenia sirę strony Iuh osoby uprawnionej do jej zastępowania. §
11. Przewodni c z ący us,t anowi kura:Łora na wniosek rs,trony o,raz oglosri o tern prze,z orbwli e,s zic zenie pUlblirczne w 'budYlllku

owym i urzędz i e gminn ym, rW spralwaJch zaś wll'ę,kszlej wagi nadto w Dzienn iJk u U l1zęrdowym Minislt eris twa Spra wi erdliirW o Ś ci. a wedłUig uZlnan:ia także w gazebch. § 3. Z chwvlą dorę czenia kumtorowi" dorę­ czenire uważa się zadoik onane.

może ~,ed:nak skuteClzność doręczenia uzale ż, ni,ć o·d ulPływu oznaczone,g o termiin uod ,daty wYWlie,szen:ia o,brwies,z cze[lia w rbudyn1kusądowym. §

1. Koszty połąozo'll'e z rOgrłoszeniem oraz z 1ts'tanO'W1llerDrierm ,i ,'czY'l1!1Jośdamikurat,ora ponosi nara'z;~e stlrOrna, któna rt:€jgrOzaiŻąrdał,a. § 5.. Prz,ep~s artykułu uini e jslz ego Srt:.oiSuje -5[lę r,ównrie: ż ,do korpora:cyj, (;towar z) szeń, spółek i za- . kł adów, ,k!tóre in1e mają prz:e ds,t a wicieh albo których p rzerdSltawiciele Iniez,n ani są z miej.s:c a pobytu. Art.
2. §
3. W pinzY!P'lr:!rk a ch, w których kuratora w myś,J a rrtykułu poprzedzającego nie jest wyma,g ane, pLsmo .doręcza ,S~ę shonie ITieznanr~j z miejsca pobytu rprtz.ez w)'lwieszenie w budyruku

olwym (obwiels zc zenie p ubliczne). §

1. Z upływem mies iąc a od wyw.iJesze!l1/r a uważa s~,ę doręczenń e za {Io,ko:nane. usła;nowlienie Art.
2. Strona, żąda,jąrca doręrcrzenia rpisma przez wywieszenie w bUldynku s'!!uowym lub d~. TCitk Dziennik Ustaw. Poz.
3. 1090 kura{o,r a, obowiązana jeSlt upra wdopodobn~ć, mie.js'c e pobytu pr.zedwn~ka j,e st nie,zmane. że Art.
4. Gdy si,ę oka,j.e, że żą:da,nie ustano,'WIieniia kuratora lub wywveszenia pisma było nj'e uzasadnione, .

zarządzi doręczenie :p~sma w sposób właściwy, a w mi:arę poh'zeby zniesie na WIIl.10'sek sitrony inte resowanej p o s:tępowalnie , prrzeprowadzone z udziałem kuratora. Art. 161; W toku sprawy a"dwo;k aci mogą ,dosobie naWlza.jem p'1sma bezpo,średnio za potw iel1dz,eniem odbioru ,i oznaczeniem da,ty. ręczać Art. 162. Spo,sóbdoręczeni.a pi,s m

owych osobom, zamiesz,kałym za,gr,alnicą, oralz osobom, pozostającym w służbie ,dyplomatycznej państw obcych, tudz.ieżo,sotb om u nii.ch mieszkającym, 0,k r'eśH rozpol1ządzelllie Minis,brów Sprawiedliwości i Spraw Za gran~cznych. Art. 163. Od zarz,ądzeń w pl'lzedmiocie dorę­ czenia niema z,ażalenia. R 'o z d Z1 a ł III. PO'siedzenia

O'we. § 1. Posiedzenie

o'Wle wyznacZla rrzewo,d, n~,czący na W'niosek shony ilIltereso,wanej lub z ul'lzędu, a o dac:i:e posiedzenia z,a wiadamua s:trony prz,ez wezwanie lub o:gł clSzen i,e podczas 'r ozprawy. §

1. Stronlie, na posj·e dzeniu nieobecn,ej, należy w każdym 'raz.i:e do, rę, czyć wezwanie na pOls,ie,dJzenie nas1tępne. Wezwanie powinno być doręczo­ ne pt"lzynajmntiei na tydzień przed p os:: edzellJ:,em i , w przypadkach pilnych termin, ten może być s/k róeony. Art.
2. Art.
3. §
4. W wezwaniu ..na posieodzen'ie ' oznacza s,i'ę: 1) Ilm1'ę, nazwis:ko ~ zamiesz:kanl:,e wezwanego; 2)

, mi'e,j:s ce i czas pOISliedzeniaj 3} s't rony oi przedmiot ,s,p ra,wYj 4) cel po,sli edzeniai 5) skut,k ij nie <; taw~ennioC'twa. §

1. W oSIprawach :z obow,j lą,z:kowem zastęp­ stwem adwokackiem należy w p.ierW/szem wezwaniu zamie §cić tr eść przep:,s ó'w o obowiąz,kawem zastępstwie oj a skutkach .niezastolsowa,nia się do tych pl1'lzepisów. Art.
2. P asiedzen,La

Qwe o,dbywają się w budynku

owym, a w POsz,cz!ególnych przypadIkaoh i poza tym budynikiem, jeże.li tO' ułatwia pl1z,eprowadzenie sprawy lub przyczynia slię znacznie dO' zaoszc~ęcIJzenia koszoiów. Art. 167. § 1. POIs iedzenia wyzmacz 01ne na TOIZp raw y są jawne. § 2. W st ęp na s.alę

ową mają osoby d orosłe i ,n ieuzh ro,jQne, ,chyba że nosze'lloie bronli wynika z obow~ląziku lS!łużbawe g o. Art. 168. §' 1.

z ur,zęd:u uchyli ja'w!I1 ość cał, ego posiedzen.ia luh ;j ego c1zęśc,j i odbędz,:e je przy drzwiach zamkniętych, jeż'eli jawn o ść z,R graża porz ąd,kO'wi pub.lt:C'znemu lub dohrym obyc zajom . § 2,

rr.oże lwh;rlić ja wnaść równ: eż na wnioselk stro!1Y, ie i e1>i podane przez nią przy c.zyny uZlna za uJza.sac n;olne, lub też jeżeli rQzs trząsa,ne być imają szcze g,óły życiia rodzinnego. Nr. , B3 . Art. 169. Rozprawa dotycząca wn1ios:ku c uchyJ,en:iJe j,awno:::c,i ,o,dbywa si ę przy drziw';'a ch zamkńię­ tych. P ostanow:,e nie swe

ogłasza publicznie, Od po,s taJnowierua tego ,niema zażalenia. Art.

1. §
2. Po,dczas roziprawy, odbywają­ cej ,sli'ę przy drzwiach zamkn:'ętych, mo gą być obecne na 's ali strony, ilc h pełnomoc,nr; cy or.alz osoby zaufania, po dwie ,z ,każd~j Sltrony. §
3. O głoszenie wyrOtku odbywa się publicznie. Art.
4. §
5. Przewo,cLu,i.czący otwiera, prowadzi ,i zamY1ka posiledzenie, udzl:,ela głosu, zadaje st.r'OlllJOm, śWlLa,dkom i bi e głym p Yt a,ni,a , upoważnia do zadawania pytań i ogłasza orzeczenia są,du. §
6. Pl1ze w odni,czący m o'że odebrać głos strQnom, jeżeH gO' nadużywają, jak rÓW1nr.eŻ uchy1i,ć pytania, za dawane s.t:ronom, świadlkom lub biegłym, jeżeli je u:waża za nicwłaściwe lub zbyteczne. ' Art. 172.

nawet mimo z.g odnego wniosku stron mo'że adroczyć po,si!edzenie tylko z waŻinei przyczyny. Art.

1. nd wyznaczeni.a i odroczenia posie' azeUiia nilema środka odwoławClzegOl. Art.
2. §
3. Na każdem p Ols iedzeui:u

o­ w~m .plfoto,kól~nt pod kierurukiem przewodniczącego splSlliJe pro,tokot . . §

1. ;l1ŻY wydawaniilu wyroków. za oczny,c h , zamIast p-ro' lokołu., wystar,czy zazln aczeme w aktach. że pOlzlwany nie s:tawiił s'j'ę na posiedzenie nie żądał . rozprawy w Siwej n,ieobecności ' prz eprowa d zema ani też n.ie dożył żadnyc.h wyjaśn.ień. Art.
2. §
3. Prot o kół powi,ni.en zawierać: .1) Qzna,c-~:nje

u, mie,js,ca i daty posiedlZen~ a, naizwllslka sędzlOw, protbokólanta, prolkulfa tora, jeżeli us,t~wa je~o Qbecnlośd wymaga, srtmn i obecnych na po?:~dzen ,l': zastępców .oraz oz:n a,c:z,en:ie sprawy, tudz,lez wzmla:nkę co dO' la,w no,ści rozprawy' 2) przebieg pOls~ iedze' nia, a w s'zc~ególno,śc'i faktyc~n'e twfe'rlclze r.ia i wnioski stron, wy.ll'ilki po!Stę~ p'owanil a ,do,wodowe'g o ora1z wymienienie -za1'1ządzeń I} or.z'er.ze,n, og ł?s70ny~:h n.a rozplfawie; zamiaslt . poda~rul~ tw,le1'1~Zen ') wnlO!skow, pro,tokół moee powołac Sl'ę na plif im.a pI'lZygoto'w awcze; 3) akal i czności, wpływające na umorzenie lub rozstr~ygni,,:ci.c ~prawy (ugoda, zrzeczenie się lub uzname , COlmęCIe, zmIana, razszerzenie lub ograniczenie żądania pozwu). § 2, Protokół podpisują przewodniczący i prO'tokólant. Art. 176. Na wniosek strony

mOŻe przybrać na jej koszt przyd ęgłeg o stenografa, kt.óry niezwłocznie po z ak ończeniu rozprawy przełoży steno, gram na zwykł? pismo. Przewcdniczący włączy stenogram i prze kład dO' protokółu. Art. 177. Strony magą żądaćsprosŁawania lub uzupełnienia protokółu , przyczem od zarządze­ nia przewod ni cząc e go mcżna odwo ł a ć się dO'

u. od którego postanowienia niema zażalenia . Art.

1. Stronom wolno aświadczenia, wnio8ki, uzupełnienia i sprostawania zamieścić w załacz­ niku do Drotokółu. Gdy stronę zastępuje adwakat, prz ewodn: czący moż~ zażądać takiego załącznika, ' Dziennik T.Jstaw. Poz. 65-=.1.:....._ _ _~_ Nr.
2. ' _ _ _ _ __ __ 1091' ~------------ .---------- Art.
3. Stron y mogą w toku posiedzenia wytk'pąć obrazę przepisów P !) s tę~owania, żąd ~j ąc Wpisania odpowiedni ego z astrz e ż e ma do protokołu. Stronie, która za3l . zei enia nie zgłc sila , nie :służy prawo czynienia w tym wz ? lędzi e zarzutów, chyba że pogwałcone zostały istot ne przepisy postępo­ wania. R o z d z i a ł IV. Terminy. Art.
4. Bieg terminu, wyznaczonego przez lub przewodnicz ą cego (term;nu s ąd ow e go), r~z­ poczyna się od doręczenia po:;tanm'/ienia strome, a jeżeli postanowienie nie ma być do ręczone - od jego ogłoszenia. Art.
5. §
6. Przy obliczaniu terminu ustawowego lub

owego, wyznaczonego na dni, nie wlicza się dnia, od którego bieg terminu się rozpoczyna. . §

1. Terminy, o'z,oaczone na tygo~nie, . mlle lSIiące lub Lata, kończą slię w dniu, oldlp owl radai)ącym nazwą lub datą początkowemu dniowi te rminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie byh! w ostatnim dniu tegoż miesiąca. §
2. Koniec terminu, któryby miał upłyn~ć w nie'dz,ielę lub w dz'ień ustawowo uznany za SWlę­ to powszechne, przypada na następny dzień powszedni. §
3. Oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go. do

u. Art. 182. Przewodniczącv może z ważnej przyczyny przedłużyć lub skrócić termin ~ądowy na . wniosek, zQłoszony przed upływem termmu, nawet bez wysłuchania strony przeciwnej. Dalsze przedłużenie terminu nastąpić może tylko przez

po wysłuchaniu strony przeciwnej. Art.

1. Niema środka odwoławczego od od. mowy skrócenia, od pierwszego przedłużenia i odmowy dalszego przedłużenia terminu. Art.
2. §
3. Terminy nie biegną podczas feryj

owych. §

1. Terminy, których początek przypadałby w okresie feryj, rozpocżynają się z pierwszym dniem po feriach, pozaŁem, jeżeli część terminu przypadałaby w okresie feryj, to całą tę część obliczoną według dni przenosi się na czas po{eryjny. . §
2. Przepisy paragrafów poprzedzających me mają zastosowania do terminów rocznych i dłuż­ szych. Jeżeli jednak , koniec takie20 terminu przypadałby w okresie feryj, wówczas termin kończy się z upłY'wem milesi<\,c,a po ferr;'a ch.

Art. 185

. F erje

owe nie mają wpływu na bieg spraw, w których wartość przedmiotu spo~u nie przenosi trzystu złotych, spraw z postęp?wama na,ka'z owego, ' ze stosunków pracy, o abmenty, ;0 ochronę zakMconego lub przywróce?ie utrac~ne­ go 'Posiadania [ o wydanie lub od~br:all!e p~zedmlOtu na1mu; w rnnycn zaś sprawach, o ~lę ch~dz,l o zab~'z. p~ecz,elllie powództw,a lub zatbezpleczeme dowodowo Art. 186.

może na wniosek strony uznać, na posiedzeniu niejawnem każdą sprawę za pilną i nie sto sować do niej przepi sów o ferjach są dowych. Od takiego posta nowi enia niema środk a o dw o ław' czegc. Art.

1. W czasie feryj s ą do w ych r ozpr awy odbywają się tylko w sprawach, na które ferje ą ą ­ dowe nie mają wpływu. Art.
2. Ferje s ądowe trwają od 1 lipca d,) 31 sierpnia włćl czn ie. R o z d z i a ł V. Omieszkanie i przywrócenie terminu. Art.
3. §
4. Cz yn n o ść procesowa, po d j ę Ła przez śtronę po upływie terminu, nie ma mocy prawnej. §
5. Skutek omieszkania następuj e sa m przez s ilę, chyba żle w pOls zlczegó,.lllyclh przypadka c:l za.J,e :i:y od wniosku strony. W tych prz ypadk ach mo żna dokonać omieszk anej , czynności, dopóki strona prz '~­ ciwna nie zgłosil a odpowiedni ego wn iosku , a w razie z gło sz 2 nia go, dopóki s ą d nie zamknął co do t,zgo wniosku rozprawy. Art.
6. §
7. Jeżeli strona omieszkała c zynności procesowej bez swej winy, s ą d na jej wniosek postanowi przywrócenie termin u. §
8. Przywrócenie nie jest dopuszczalne. jeżeli omieszkanie nie poc i ąg a za sobą ujemnych dla strony skutków procesowych. Art.
9. §
10. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być w niesione do sC) clu, w którym omieszkana czynno ś ć miała być doko nana, w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny omieszkania. §
11. W pi,śmi'e tern należy upr,a,wdopodohn:ić okoliczności, uzasadni a jące wniosek. §
12. Równoc ześ nie z wnioskiem strona powinna wykonać omieszkaną czynno ść procesową. Art.
13. §
14. Spóźniony lub z ustawy niedopus,zcz a.\ny wniOtselk o przywró cenie ter,rn:nu :; ąd odrzuci bez rozprawy. Wn iosek nieodrzucony s ą d rozstrzygnie po przeprowadzen iu r ozprawy. W razie uwzględnienia wniosku,

może natychmiast przystąpić do rozpoznania sprawy. §

1. Od przywrócenia terminu mema zaża­ lenia. Art.
2. §
3. Zgłoszenie wniosku o przywrócenie nie wstrzymuje postępow a nia w same) sprawie, ani wykonania orzeczenia, chyba że

, stosownie do okoliczności, uzna wstrzymanie za konieczne. § 2. Od postanowienia

u niema środka od- woławczego. Art.

1. Strona, żądająca przywrócenia, ' ponosi koszty postępowania w p rzedmiocie prżywrócenia. R o z d z i a ł VI. Zawieszenie postępowania. Art.
2. § 1.

zawiesza postępowanie: 1) w razie śmierci strony lub zastę1;>cy ustawowego, w razie utraty przez nich zdoln ości procę­ sowej, jak również w razie utraty przez zash, pcę ustawowego tego przymiotu; 1092 2) w sprawie, w której obowiązuje zastępstwo adwo~ackie - w razie śmierci adwoka ta, '~ędącego pełnomocnikiem procesowym, albo utraty przezeń zdolności procesowej lub us t ąpienia z adwokatury; 3) w razie zaprzestania czynnos cl przez

wslmlJtelk w Oljny lub z innych przesZlkód, §

1. Zawieszenie ma moc prawną od chwili powyższych z darzeń. Art.
2. Zdarzenia, wskazane w punktach 1 i 2 artykułu poprzedzaj ą c (:go, n ie wstrzymują wydania orzeczenia, j e żeli zaszły po zamknię ciu rozprawy. Art.
3. §
4. W razie śmierci strony, strona przeciwn.a lub spółuczestnik sp c'ru żądać mo,gą 'WIezw:a/nia wskaza nych przez siehie osób, jako następców prawnych zmarłego, trybem dla doręczenia pozwu przewidzianym Po wezwaniu ty ch osób na rozprawę , s ą d postanowi podjęcie dalszego postęno­ wania, je ż eli ich przymiot następców prawnych bę­ dzie udowodniony. §
5. J eileli j'e dnak ten ich przymiot ni'e bę­ dzie udo wodniony,

na w'n iosek ' strony intereso wanej ustano w i k uratora, poczempo wysłuc haniu go poweźmie , stosownie dp okoli c zno ści , postanowienie co do podjęcia dalszego postępowania. Art. 198. ,W razie utraty zdolności procesowe,j pr:Zlez s,tro nę lub za,st ę pc ę u stawowe,go, tudzi'eż w razie jego śmierci lub utraty przez e ń tego przymi'otu, strona przeciwna lub spółuc,z,estn ik Sp OTU mogą żądać we wła~ci:we j cllfo,Jz,e usta n o'w i en.ia z,astępcy uS'tawo1 weig'o dla s/trony i wezwania go kyhem, przewidzianym dla doręczenia pozwu, poczem na posiedzeniu niejawnem

wydaje postanowienie o podjęciu dalszego postępowan ia. Art.

1. §
2. W przypadkach zawieszenia na osobę adwokata

ustanowienia innego adwokata, a po be zskutecznym upływie terminu postanowi na _Do3iedzeniu niejawnem podjęcie dalszego postęp owan i a. . §

1. VI sprawie, w której nie obowiązuje za:,. stępstwo adwokackie, postępowanie w razie śmier­ ci pełnomocnika procesowego może toczyć się dale j dopiero po w ezwaniu strony nie stawającej, _trybem przewidzianym dla doręczenia pozwu, postępow ania ze względu zakreśli stronie termin do Sćld zawiesi postępowanie , gdy stroogłoszon9 up adłość, a spór dotyczy przedmiotu, Art.
2. nie Nr.
3. D:!iennik Ustaw. Poz.
4. należącego do masy, Postępowanie może być podjęlte ,dop:lero po wezwa,niu za'rządcy ma sy upa.dło,ści Art. 201.

zawiesi również postępowanie, jeżeli strona iub jej z as tępca ustawowy pełni służ­ bę wojskową w czasie wojny lub t e ż znajduje się w miejs'c o wości, pozbawionej wskutek nadzwycza.jnych wydarzeń komunikacji z siedzibą

u. Art. 202. § 1,

mOlże równi,eżz,awi.esić postępowanie w następujących przypadkach: 1) ie ?:eli rozstrzygnięcie sp rawy z a leży od wyniku innego p rocesu ; 2) jeżeli osoba trze cia . zapozwała obie strony o ten sam przedmiot sporu (interwencja I!łówna); 3) jeżeli' rozstrzygnięcie sprawy zależy od uprzedniego orzeczenia władzy administracyjnej j 4) j eżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć ~pływ na rozstrzygnięcie sprawy cywilnej. § 2. Od odmowy zawieszenia niema zażalenia. Art. 203. § 1. W przypadkach artykułu poprzedzając ego zawieszenie postępowania trwa aż do czasu uprawomocnienia się orzeczenia

owego lub administracyjnego.

może jednak i przedtem stosownie do okoliczności podjąć dalsze postę­ powanie. § 2. Jeżeli postępowanie karne, dyscyplinarne lub administracyjne nie jest jeszcze rozpoczęte, a ,jego r1o:zpolczęcieZlalleży OId wn.i'osku stroln y,

Z1akreśl i jej termin do wszczęcia postępowania, a w innych przypadkach może zwrócić się o to do wła­ ściwej władzy , Art. 204.

postanowi podjęcie dalszego pos.fępOlwani:a, gid y us;taTI'łle przyczyna za'Wueszen:ia. Art. 205. We wszystkich wyżej przewidzianych przypadkach zawieszenia terminy nie biegną i zac zy n ają biec od początku dopiero z podjęciem postę powa nia. Terminy

owe w miarę potrzeby będą wyznaczone na nowo. Art.

1. §
2. S'tId 'zawtiles.z.a równ~e;ż pOlStę­ powanie na zgodny wniosek obu stron. W tym przypadku dalsze postępowanie może być na wniosek którejkolwiek ze stron podjęte dopiero po upływie czasu przez nie oznaczonego, nie wcześniej jednak jak z upływem trzech miesięcy od chwili zgłoszenia wniosku o zawieszenie. §
3. Za;wli,eszrcnie _:z t:ruk/im samym ,skllJtkiem następuje w razie niestawiennictwa obu stron na rozprawie, o ile kodeks w przypadkach szczególnych inaczej nie stanowi, jak również w przypadku niestawiennictwa powoda, który nie żądał rozpoznania sprawy w swej nieobecności, pozwany zaś nie zgłosił wniosku o rozpoznanie sprawy. Art.
4. Zawieszenie, przewidziane w artykule poprzedzającym, wstrzymuje bieg terminów są­ dowych, które dopiero z podjęciem postępowania biegną dalej. Bieg terminów ustawowych nie ulega wstrzymaniu. Art.
5. § 1.

umorzy postępowanie, zawieszone na zg odny wniosek ,s tron lub wskutek ich niestawiennictWla, jeżeJi wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu lat trzech od daty postanowienia o zawieszeniu. §

1. Umorzenie postępowania w pierwsze; instancji nie pozbawia powoda prawa wytoczenia ponownego powództwa, jednak poprzedni pozew nie prz'erywa przedawnienia. Umorzenie postępowania w instancji apelacyjnej powoduje uprawomocnienie się wyroku pierwszej instancji. §
2. Z umorzeniem postępowania umarzają się także koszty obu stron w danej instancji. . Art.
3. §
4. Postanowienie o zawieszeniu. podjęciu i umorzeniu postępowania może zapaść bez rozprawy. Nr.
5. §
6. Od postanowienia o podjęciu dą.lszego postępowania niema zażalenia. Dzia ł II. Postępowanie przed

em okręgowym. Rozdział I. Pożew. dość 1093 Dziennik Ustaw. Poz.

1. Art.
2. §
3. Pozew pOWlUlen czynić zawarunkom pisma procesowego, a nadto za- wierać: 1) dokładnie określone żąda.nie, a w sprawach o roszczenia majątkowe także oznaczenie wartości prZledmiJotu sporu; 2) przytoczenie okoliczności faktycznych, uzasadniających żądanie, a w miarę potrzeby, uzasadniających również właściwość

u. §

1. Ponadto pozew może zawierać wnioski o zabezpieczenie powództwa, o nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności,o przeprowadzenie rozprawy w nieobecności powodp., O wydanie wyroku zaocznego i o rozpoznanie sprawy przez wydział handlowy. Art.
2. W pozwie można również zgłosić wnioski: 1) o zawezwanie na rozprawę wskazanych przez powoda świadków i biegłych; 2) o polecenie pozwanemu dostarczenia na rozprawę będącego w jego posiadaniu a potrzebnego do przeprowadzenia dowodu, dokumentu lub przedmiotu oględzin j 3) o zażądanie na rozprawę dowodów, znajdujących się u władz, w urzędach i u osób trzecich. Art.
3. Powód może dochodzić jednym pozwem kilku roszczeń przeciwko temu samelnu pozwanemu, jeżeli nadają się do tego samego trybu postępowania oraz jeżeli

jest właściwy ze wzglę­ du na ogólną wartość roszczeń, a nadto gdy roszczenia są różnego rodzaju, o tyle tylko, o ile

nie jest niewłaściwy dla któregokolwiek z tych rpszczeń w myśl przepisów o właściwości bez względu na wartość przedmiotu sporu. Art. 213. Pozew o wydanie lub odebranie przedmiotu dzierżawy w termin~e, w którym dzierzClJwa wygasa, można wnieść do>

u jeszcze przed tym terminem. Art. 214. Z chwi:lą doręczenia pozwu, porwstają następujące skutki procesowe: . 1) powód nie może wytoczyć w toku sprawy powództwa przeciwko pozwanemu o to samo roszczenie w tym samym lub w innym

zie; 2) pozwany może wytoczyć powództwo wzajemne przeciwko powodowi w odpowiedzi na pozew, a jeżeli odpowiedzi nie wniósł - nj~ później j ak na pierwszej rozprawie albo w sprzeciwie od wyroku zaocznego; 3) zbycie w toku sprawy rzeczy lub roszczenia, objętych sporem, nie ma wpływu na dalszy bieg sprawy; jednak nabywca nie może wejść na miejsce zbywcy bez zezwolenia strony przeciwnej. Art. 215. § 1. Zmiana powództwa j~st dopuszczalna, jeżeli nie wpływa na właściwość, a n~d- to, po doręczeniu p'ozwu wtedy tylko, gdy pozwany na nią się zgodzi lub gdy bez zastrzeżeń podejmie obronę w za)uesie zmiJenionego powództwa, alho gdy

uzna, że żrp.iana nie uŁrudnil poz.wanemu obrony. §

1. Gdy powód występuje w toku spraw y z nowem roszczeniem, skutki, przewidziane artyk-ilem poprzedzającym, rozpoczynają się z chwilą, w której roszczenie to powód zgłosił podczas r.ozprawy w obecności pozwanego. Art.
2. Nie stanowi zmiany powództwa . je- żeli, nie zmieniając jego podstawy, powód żądanie bądź ogranicza, bądź w zakresie właściwości S " du rozszerza, lub gdy zamiast pierwotnego pr~edmiotu sporu skutkiem zmienionych okoliczności żąda jego wartości. Art.
3. § 1.

odrzuci pozew w razie rapozwu wynika, że sprawa już się toczy między temi samemi stronami o to samo roszczenie, lub że została osądzona; w braku zaś zdolności procesowej powoda, braku ustawowego jego zastępstwa lub upoważ­ nienia zastępcy do prowadzenia sprawy - wówczas, gdy brak nie będzie uzupełniony zgodnie z przepisami niniejszeeo kodeksu. § 2. Postanowienie

u może zapaść na posiedzeniu niejawnem. niedopuszczalności drogi procesu cywilnego, w zi'e niewłaściwości

u, tudzi eż, gdy z treści Art. 218. W razie odrzucenia pozwu z powodu niewłaściwości

u, powód może wnieść pozew odrzucony do

u właściwego w ciągu tygodnia od uprawomocnienia się postanowienia odrzucającego . Wówczas skutki poprzedniego wniesienia pozostają w mocy. Art.

1. §
2. Pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie: srę roszczenia - aż do wydania wyroku. §
3. Pozew cofnięty uważa się za niebyły; jednak powód zwróci pozwanemu na jego żądanie koszty, o ile

już przedtem nie orzekł prawomocnie o obowiązku uiszczenia ich przez pozwanego. W razie cofnięcia pozwu poza rozprawą, przewodniczący odwoła wyznaczoną rozprawę i o cofnięciu zawiadomi pozwanego, który może w ter:11inie dwutygodniowym złożyć_

owi spis kosztów. Art.

1. §
2. Powództwo wzajemne jest dopuszczalne. jeżeli roszczenie wzajemne pozwan q~o jest w związku z roszczeniem powoda lub nadaje się do potrącenia. §
3. Pozew wzajemny wnosi się do sedu pozwu głównego, choćby

okręgowy nie był dla powództwa wzajemnego' właściwy. Oba powództwa ulegają łącznemu rozpoznaniu. §

1. Przepisy dotybące pozwu stosuje SIę i do l?,.ozwu wzajemnego. R o z d z i a ł II. t Zabezpieczenie powództwa. Art.
2. §
3. Na wniosek powoda

może dozwolić zab~zipieczenia powództwa przy samem i ego wytoczelliu, jeżeli uzna, że powództwo jest wia- 1094 Dziennik Ustaw. Poz.

1. rogodne, a niezabezpleczerite mogfoby . pozbawićpówoda zaspokojenia. '. §
2. ' Zabezpieczenie powództwa 'W;,sprawach o roszczenia pieniężne przeciwko Skarbowi Państwa. iprze.dsiębiorstwom paristwowym nie jest dopus'z~ czalne. . . . Art.
3. '. §
4. Powództwo zabezpiecza ·. się jednym ze sposobów, wskazanych w ustawIe o egz,e kucji. §
5. Postanowienie

u może zapaść na posiedzeniu niejawnem. Art.

1. §
2. Powód mote zgł o~ić . wni()sek o .zabezpieczenie powództwa i w dalszym, toku spra. ,. . wy. . § 2.

, . zawieszając postępowanie, . może również. na' wniosek powoda zarządzić ząbezpie~ze­ nie powództwa. ~ , " Rozdział III. Sprawy handlowe. Art. 224. § 1. Pozew, wniesiony do

u okręgowego. kieruje się do wydziału handlowego, jeżeli powód tak oznaczy w pozwie. • §

1. Jeżeli jednak przewodn.bc:zący wydziału handlowe go uzna, że sprawą . nie je.s t handlowa, skieruje ją do wydz : ału cywilnego. §
2. Przekazanie może nastąpić równie'ż na mocy p "'shnowi enia wydóału handlowego w. toku sprawy. aż do ż Ci mknięcia ro-zprawy. Art.
3. Pozwany może zgłosić ' wniosek o przekazanie wydziałowi handlowemu ' sprawy wniesionej lub skierowanej do wydziału eywilnego. Wniosek taki pozwany może zgłos i ć w odpowiedzi na pOzew, a je żeli cdp ::;w:edzi n ie wn i ósł - ni'e póź­ niej jak na p ierwszej rozprawie albo w sprzeciwie od wyroku z9-0cznego. ~ . . . , Art.
4. W wydziale, któremu sprawa postanowieniem

u zosŁała przekazana do rozPOZnania. nie można żądać powrotnego jej przekazama Innemu wydziałowi. Art. 227,. Przepisy niniejszego rozdziału mają odpowiednie zasŁosowanie do powództwa wzajemnego. R o z d z ia ł IV. Rozprawa. Art.

1. §
2. Przewodniczący wyznaczy termin rozprawY równocześnie z zarządzeniem dorę­ czenia pozwu i' stosownie do potrzeby wyznaczy sę­ dziego sprawozdawcę. § 2, Termin powinien ' być tak wyznaczony, aby między doręczeniem wezwania a .d niem rozprawy upłynął przynajmniej tydzień. a w sprawach han·· dlowych - przynajmniej dni trzy. ' Art.
3. §
4. Pozwany może . przed pierwszą rozprawa wmesc odpowiedź na pozew. ' §
5. W sprawach żawiłych' i w sprawach rozrachunko'\Alych przewodniczący może przed roz'p!':!wą zarząqzjć wniesienie odpowiedzi na' pozew lub także wymianę przez strony dalszych' pismprzygotowawczych. przyczem oznaczy porządekśkładania pism, okres._ w ciągu którego pisma złożyć należy . Nr~ 83; i okoliczności, które mają być wYlasmone.. W toku rożprawy wymidlię pism może zarządzić

, Art •.

1. §
2. . Przewodniczący może, stosownie do okoliczności, . przed rozprawą wydać na podstawie pozwu i pism przygotowawczych nastę­ pujące zarządzenia: 1') wezwaĆ' strony do· stawienia się na rozprawę osobiście lub przez pełn0mocnika, polecić przed- staw:enie dokumentów, przedmiotów oględzin, ksiąg, planów i t. d.; . 2) zażądać na rozprawę od władz, urzędów i osób zaufan;apublicznego , znajdujących się u niCh dowodów, jeżeli strona sama dowodów tych otrzymać nie może; . 3) wezwac : ri'a rozprawę wska.zanych przez sŁronyświadków i zażąd~ć od nich dostarczenia dokumentow,potrżebnych do wyjaśnienia zeznań; , 4) wezwać na rozprawę osoby, powołane zgoąnie przez strony na biegłych. - §
3. Przewodniczący może ponadto, w razie koniecznej potrzeby, zarządzić oględziI~y jeszcze przed rożprawą. . Ą.rt.
4. Każda ze stron może w piśmie procesowem żądać przeprowadzenia rozprawy w jej nieobecności. Art.
5. §
6. Rozprawa odbywa się w ten sposób,. że po wywołaniu sprawy strony - naprzód powód, a potem pozwany - zgłaszają ustnie swe żądania i wnioski. przedstawiają okolicznośCi faktyczne i dow.ody na ich papucie, jako też zasa.dy prawne. §
7. Ponadto rozprawa obejmUJe - stosownie do okoliczności - wyjaśnienia stron st'lwających osobiście. postępowanie dowodowe i rozstrząsame jego wyników. . '. ~. Art.
8. Gdy zachodzi potrzeba przedstawienia stanu sprawy na podstawie akt, uczyni' to przewodniczący lub wyznaczony sędzia sprawoz.dawca. Art.
9. Przewodniczący, nie dopuszczając do rozwlekłości i zbaczania od przedmiotu. powinien dążyć do teQo, ażeby rozprawa wszechstronnie wyświetliła punkty sporne i aby, w miarę możności, mogła być ukończona bez odroczenia. Art.
10. Rozprawa ulega odroczeniu, jeżeli

stwierdzi nieprawidłowość w doręczeniu stroriie wezwania. tudzież jeżeli nieobecność strony jest wywołana wydarzeniem żywiołowe m lub inną znaną

owi przeszkodą, której nie można przezwyciężyć. Art. 236. Jeżeli powód w nieobecności pozwanego rozszerza lub zinienia żądanie pozwu albo zamiast pierwotnego przedmiotu sporu żąda jego wartości, winien uczynić to na piśmie, a wówczas rozprawa ulegnie odroczeniu i pismo będzie dorę­ czone pozwanemu. Art. 237.

może celem dokładn:ejszego wyjaśnienia przedstawionego stanu sprawy zarzą­ dzić stawienie się stron lub jednej z nich osobiście albo przez pełnomocnika. Art.

1. §
2. Strona może aż do zamknięcia rozprawy przytaczać okoliczności faktyczne i dowo- Nr.
3. -- - - ---- - _ ..... .. .. dy na uzasadnienIe swych wniosków lub dla odparcia twierdzeń i wniosków strony przeciwnej, z zastrzeżeniem niekorzystnych skutków, jakie według przepisów kodeksu mogą dla niej wyniknąć zpowodu działania na zwłokę lub niezastosowania się do zarządzeń przewodniczącego i postanowień

u.

odrzuci środki dowodowe, jeżeli okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione lub jeżeli strona powołuje dowody jedynie dla zwłoki. § 2. Art. 239. § 1.

może zarządzić oddzielną rozprawę co do pozwu głównego i wzajemnego, jako też co do jednego lub , kilku roszczeń, połączonych w jednym pozwie, czy to głównym, czy wzajemnym. § 2.

może również 1095 Dziennik Ustaw. Poz. 651. _- _-- zarządzić oddzielną prawy i stWierdzona podpisami stron, a w razie nie-przez

. m.ożności podpisania - Art.

1. §
2. Przewodniczący zamyka rozprawę, gdy

uzna sprawę za dostatecznie wyjaŚnioną. § 2. Można zamknąć rozprawę rówmez w przypadku, gdy ma być przeprowadzony jeszcże dowód przez sędziego wyznaczonego lub przez inny

, albo też, gdy ma być przeprowadzony dowód z aktów lub wyjaśn,iteń władz, a roz.prawę co do tych , dowodów uzna za zbyteczną. Art. 248.

może zamkniętą rozprawę na nowo, jeżeli potrzebne są jeszcze dodatkowe wyjaśnienia stron lub dodatkowe dowody. otworzyć co do roszczenia, jakie pozwany przeciwstawia do potrącenia, jeżeli nie ma ono związku z roszczeniem pozwu głównego. Art. 249. Od zarządzeń prze~odniczącego w toku rożprawy strony mogą odwołać się do

u, od którego postanowienia niema zażalenia. Art. 240.

może zarządzić łączną rozprawę i wydać łączne orzeczenie w toczących się przed nim sprawach, jeżeli są one z sobą w związku lub D z i a ł III. roZprawę Dowody, mogły być objęte jednym pozwem. Rozdział Art. 241.

może ograniczyć rozprawę przedewszystkiem do zarzutów formalnych lub pytań wstępnych. Zarzut niewłaściwości

u i zarzut, że rozstrzygnięcie sprawy należy do

u polubownego, pozwany pow~n : en zgło's : ć i' należycie UZlasadnić przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy; pod utratą prawa korzystania z tych _zarzutów w dalszem postępowaniu. Art. 242. Art. 243. W każdym stanie sprawy

bierze z urzędu pod rozwagę: niedopuszczalnośc drogi procesu cywilnego; niewła ś ciwość

u, opierającą się na tern, iż

nie mógłby być właściwy nawet na podstawie umowy stron'; brak zdolności procesowej i należytego zastępstwa lub upoważ,nienia do ' prowadzenia sprawy; istnienie sporu

owego -o to samo roszczenie między temi samemi stronami; powagę rzeczy osądzonej . Art. 244. Pozwany nie może odmówić wdania się w spór co do istoty sprawy, chociaż wniósł zarzuty formalne . Odrzucając zarzuty niedopuszczalności drogi procesu cywilnego, ·niewłaściwości

u albo z,a rzut, że rozstrzygn i·ęcie sprawy należy do

u polubownego,

wyda oddzielne postanowienie i może wstrzymać dalsze rozpozną.niesprawy aż do prawomocnego rozstrzygnięcia tych zarzutów. W razie odrzucenia innych zarzutów formalnych

przystąpi do rozpoznania istoty sprawy " i roz. strzygnięcie co d o nich zamieści w wyroku. Jeżeli

uzna swoją niewłaści­ wość, przekaże sprawę na, wniosek powoda

owi przezeń wskazanemu, chyba że

tenjesŁ:oczywi­ $cie n~ewłaściwy. .' Art.

1. Art.
2. Przewodniczący powinien ' wewła­ chWili, jeżeli to uważa za możliwe , skłaniać strony do pojednania. Osnowa ugody, zawartle.j. pned

em, p9winna być wciągnięta do protokółu raz. ściwej I. O dowodzie w ogólności, Art. 250. ' Przedniiotem dowodu są fakty sporne, mające dla sprawy istotne znaczenie. Art. 251.

może dopuścić dowód nawet niepowołany przez strony, jeżeli o nim powziął wiadom ość z - . ,oświadczeń stron lub z akt sprawy i jeżeli w szczególnych przypadkach kodeks nie zawiera .odmiennego postanowienia. Art. 252. ' § 1. Fakty powszechnie znane nie dowodu.

bierze je pod uwagę nawet bez powołania się stron_ § 2. To samo dotyczy faktów, znanych

o­ wi" urzędownie, wszakże

powinien przy rozprawie zwrócić na nie uwagę stron. wymagają Art.

1. §
2. Nie wymagają równie? dowodu filkty, przyznane w przewodzie

owym prze:z stronę . przeciwn-ą na piśmie lub ustnre. , § 2. Gdy strona nie wypowie się co do faktów przytoczonych przez stronę przeciwną,

, uwzględniając wyniki całej rozprawy, może uznać fakty te za przyznane. . .:;- ' Art. 254.: Jeżeli _ p~zyznanię połączone jest z zastrzeżeniami l~b z twierdzeniami ' dodatkowemi albo zostało odwołane,

ocenia jego znaczenie z uwzględnieniem okoliczności danego przypadku. '.' . ' Art, 255. pózasądowe!o

ocenia znaczenie przyżnania w "związku z całością stanu faktycz- nego sprawy. :"~ Ar(:)56; c ·Ustci.le"riia -faktyczne mogą być opąr­ te . takżę na " ókólicznościach bezspornych lub "uaowodrifónych; g~y okoliczności te, wzięte poj€~dy~cf:o lu);> - r~.c.in,,~e, . usprawied1iWiają wriiosek o prawdziW9ścLpewnego, istotnego dla sprawy faktu (dó~nieIJlanie, faktyczne), . ., Dziennik Ustaw. Poz. 651. 1096 Art. 257. § 1.

wedłu2 własnego przekonania na podstawie wszechstronnego rozważania zebranego materiału ocenia wiarogodność i moc . dowodów. § 2.

oceni na le'j samej podstawie, jaki!e nadać znaczenie odmowie przedstawienia dowodu lub przeszkodom, stawianym w je,go przeprowadzeniu wbrew postanowieniu

u. Art.

1. Przepis artykułu poprzedzającego nie ma zastosowania do domniernań ustanowionych przez prawo (domniemań prawnych). jędnak zachowuje moc przy ocenie dowodu przeciwnego. ilekroć prawo dowodu takiego nie wyłą(;7, a. R o z d z i al II. Postępowanie dowodowe. Oddział
2. Przepisy ogólne. Art.
3. §
4. Postępowanie dowodowe odbyw,a się w zasadzie przed są.dzm orzekającym. Gdyby to nie było możliwe z powodu natury dowodu, bądź gdyby to było połączone z poważnemi niedogodnoś­ ciami, lub też spowodowało znaczne koszty w stosunku do przedmiotu spnru -

orzekający zleci przeprowadzenie dowodu jednemu ze swych sę­ dziów (sędzia wyznaczony), lub

owi grodzkiemu (

wezwany). § 2. Przeprowadzenie dowodu zagranicą, możliw.ie z zachowaniem przepisów niniejuego kodeksu,

orzekający zarządzi w drodze właściwej. Art.

1. §
2. W postanowieniu o przeprowadzeniu dowodu.

oznaczy fakty podlegające stwierdzeniu, środek dowodowy i - stosownie do okoliczności - sędziego lub

, prze;z; który dowód ma być przeprowadzony, a nadto, o ile to jest możli­ we. ozas i miejsce przeprowadzenia dowodu. Wyznaczając sędziego,

może mu pozostawić oznaczenie terminu. §

1. Od dopuszczenia lub odmowy dopuszczenia dowodu niema zażalenia. Art.
2. §
3. Jeżeli czas i miejsce przeprowadzenia dowodu nie są wskazane w postanowieniu, strony będą o nich osobno zawiadomione. §
4. Nieprzybycie stron na termin, wyznaczony do przeprowadzenia dowodu, nie wstrzymuje czynności są.dowej, chyba że obecność stron lub jednej z nioh okaŻie się. stosownie do okoliczności', konieczną. Art. ~
5. §
6. Protokół, zawierający przebieg p o stępowania dowodowego, podpisują oprócz sę­ dziego i protokólanta ' także osoby przesłuchane i strony obecne. §
7. Odmowę lub niemożność podpisania stwierdza się w protokóle. Art.
8. §
9. Sędzia wyznaczony i

wezwany mają w zakresie postępowania dowodowego prawa pr~ewodniczącego i prawa sąąu or~ekają­ l;egO. § 2. Nieprąwidłowo~ci w ich czynnościach strony mo,gą wytknąć nie późIli,ę i, jak na najbliższej rozprawie przed

em orzekającym. Art. 264. wtórzenie lub wego. Nr. 83.

orzekający może zarz ą dzić uzupełnienie postępowania podowodo- Art.

1. §
2. N a koszty przeprowadzenia dowodu obowiązana jest początkowo złożyć zaliczkę strona, która powołała się na dowód; jeżeli zaś obie powołały ten sam dowód. lub

z urzędu dowód zarządził. wówczas należną kwotę powinny złożyć obie strony w równych częściach lub w innym stosunku według uzn a nia

u . § 2.

oznaczy zaliczkę i termin jej złożenia. Art. 266. § 1.

nie jest związany swem postanowieniem dowodowem. Może je stosownie do okoliczności uchylić, uzupełnić lub zmienić. § 2.

może bez rozprawy zmienić lub uzupełnić swe postanowienie, o ile chodzi o nowe fakty - za zgodą stron, o ile zaś chodzi o przesłucha­ nie nowych świadków - na wniosek choćby jednej strony. § 3. Sędzia wyznaczony i

wezwany mogą uzupełnić na wniosek strony postanowienie

u orzekającego przez przesłuchanie nowych świadków na fakty, wskazane w tern postanowieniu. Art.

1. §
2. Jeżeli przeprowadzenie dowodu napotyka przeszkody, mogące trwać czas nieokreślony, albo jeżeli dowód ma być przeprowadzony zagranicą,

może na wniosek jednej ze stron oznaczyć termin do przeprowadzenia dowodu. Jeże­ li w terminie dowodu nie przeprowadzono, sprawa toczyć się będzie dalej bez tego dowodu. §

1. Po upływie zakreślonego terminu, dowód ten może być jeszcze przeprowadzony tylko wówczas, jeżeli postępowanie przez to się nie przeciągnie. Art.
2. Zachowanie- szczegółowych przepisów: o postęoowaniu dowodowem nie jest konieczne, ilekroQ ustawy przewidują uprawdopodobnienie zamiast dowodu. . O dddał
3. Dokumenty. Art.
4. Dokumenty, sporządzone przez wła­ dze, urzędy i osoby zaufani'a pubHcznego w zakresie ich działania, stanowią dowód tego, co uczestniczące w czynności osohy oświadczyły lub co zostało urzę­ downie z,a,świ1a,clczone. Art.
5. Dukumenty publiczne, sporządzone przez władze lub urzędy państw obcych, powinny być w razię sporu co do ich autentyczności uwierzytelnione przez właściwego posła lub konsula polskiego zagranicą albo przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych, o ile traktaty nie stanowią inaczej. Art,
6. Dokument prywatny stanowi dowód tegQ, że ~awarte w nim oświadczenie pochodzi od osoby, która go podpisała. Dowód orzeciwny co 00 oświad­ w dokumenc ie publicznym lub prywatnym nie jest wyłączony, jednak pomiędzy uc;>;estpikami czynności stwierdzoąei dokumentem dowód Art.
7. C:ień, 1;łożonych Nr. S
8. 1097 Dziennik Ustaw. Poz,
9. ze świadków nie będzie dopuszczony przeciwko osnowie lub ponad osnowę dokumentu. Art.
10. Dowód z dokumentu nie może być dopus~zony, jeżeli obie strony. temu się sprzeciwiają. Art.
11. Dokument, prz,e dslawi,o ny prz·ę:z jedną z-ę .tTOn, może służyć jako ,dowód n a k crzyś ć przeciwnika, choćby strona, która dokument przedstawiła, zrzekła się go następnie. Art.
12. §
13. Strona, powołująca się na dokument, po>winna go złnżyć

o'w l. w oryginale, chyba że strona przeciwna poprzestanie na odpisie, a

nie zażąda oryginału. § 2. Jeżeli tylko cz.ęść dokumentu ma zwią­ zek ze sprawą,

po przejrzeniu go, może okazać stronie przeciwnęj tylko odpowiednie ustępy z dokumentu. Art. 276. § 1. Każda strona na żądanie drugiej lub

u, obowiązana jest przedstawić znajdują­ cy się w jej posiadaniu dokument, stanowiący dowód okoliczności spornej między stronami. § 2. Stronie wolno odmówić przedstawienia dokumentu, jeżeli ujawnienie jego treści może narazić ją samą lub jej bliskich, wskazanych w przepisie Q prawie świadka do odmowy zeznań, na odpowiedzialność karną lub hańbę, albo pociągnąć za sobą wykroczenie_ przeciwko tajemnicy urzędowej lub istotnej tajemnicy ,zawodowej. Wszelako i w tych przypadkach stronie nie wolno odmówić przedstawienia dokumentu, jeżeli obowiązana jest do tego z mocy prawa cywilnego lub gdy dokument wystawiony jest We wspólnym intere sie obu stron. Art. 277.

może - stosownie do okoliczności uznać twierdzenie strony co do treści dokumentu za prawdziwe, jeżeli strona przeciwna bezpodstawnie odmawia przedstawienia dokumentu, kltóry znajduje się w jej posiadaniu, llU!b który w myśl przepisów prawa p osiadać ,p owi:n na., albo gdy' dokument został przez nią ukryty lub zniszczony. Art. 278. § 1. Jeżeli dokument znajduje się w aktach władzy, urzędu lub osoby zaufania publicznego, wystarczy przedstawierrie uwierzytelnionego przez nie odpisu lub wyciągu z dokumentu. ~ 2. Gdy

uzna za konieczne przejrzenłe oryginału dokumentu, może zarządzić dostarczenie tegoż na rozprawę albo przejrzenie go na miejscu ,p rzez sędziego lub przez cały skład

u. . Art. 279. Osoba trzecia, na wniosek strony, ma obowiązek przedstawić w oznaczonym przez

terminie znajdujący się w j,ej posiadaniu dokument na dowód okoliczności spornej m i ędzy stronami., · j eżeli dokument ten należy ,do stron lub należy do jednej z nich i osoby trzeciej ,albo> stanowi korespondencję, będącą :w związku z działalnośdą tej osoby w charakterze pełnomocnika, komisanta, agenta lub pośrednika w stosunku do którejkolwiek ZJe stron.. Art. 280.

stosownie do okoliczności, po wysłuchaniu osoby trzeciej, postanowi albo oddalić wniosek strony, albo nakazać osobie tr~eciej przedstawienie dokumentu, albo wyznaczyć stronie termin do wytoczenia przeciwko osobie . trieciej ,skargi o wydanie dokumentu, gdy orzeczenie o· obowiązku wydania zależy od uprzedniego ustalenia spornych okoliczności. W ostatnim przypadku

może za wiesić postępowanie. Art.

1. Strona, żądająca od przeciwnika lub od osoby trzeciej przedstawienia dokumentu, powinna szczegółow o oz naczyć ten dokument i w razie potrzeby upraw dop odobnić, że dokument znajduje się w ich posiadaniu. Art.
2. §
3. W sprawach, dotyc zącyc h przedsiębiorstwa handlowego lub przemysłowego, w razie powołan i a się jednej ze stron na ks:ęgi i dokumenty przedsięb io rstwa, księgi te i dokumenty powinny być przedstawione

owi, jeżeli

uzna wyciąg z nich za niewystarczający. § 2. Gdy zachodzi istotna trudność w dostarczeniu ksiąg do

u,

może przejrzeć je na mi i~j­ SoGu lub zlecić sędziemu rch przejrz.enie i p oczynienie n iJe'Zbędnych wyciągów. Art.

1. Jeżeli strona zaprzecza prawdziwości dokumentu, pr.z edstawionego przez stronę drugą albo zarzuca niezgodność z prawdą urzędo­ wych zaświadczeń zawartych 'W dokumencie publkznym; obowiązana jest fałsz udowodnić. Jeżeli jednak spór dotyczy prawdziwości dokumelltu prywa tnego, pochodzącego od innej osoby, a nie od strony zaprzeczającej, prawdziwość dokumentu udowodnić powinna strona, która chce z niego skorzystać. Art.
2. F ałszu dowodzić można wszelkiemi: środkami dowodowemi. W szczególności badanie pra~dziwości dokumentu odbywa się przez porówname z ud ziałem lub bez udziału biegłych charakteru pisma na zakwestjonowanym dokumencie z charakterem pisma tej same j osoby na innych dokumentach, niewątpliwie prawdzivvych; w razie potrzE~by,

może też wziąć pod u wagę charakter pisma strony, ustalony w cbecności

u przez podyktowanie jej szeregu wyrazów. Art. 285. Strona, ,która fałsz lekkomyślnie zarzuciła, ulegnie karze grzywny do tysiąca złotych. Grzywna może b y ć zw i ększona do wysokości l /lO cz' ę . śd warto, ś ci neczy lub sumy poszukiwanej z dokumentu, jeż eli wartość lub suma przewyższa tysiąc złotych, a są d uzna, że zarzut był uczyniony w złej wierze. Wymierzając grzywnę

orzeknie równocześnie, na przypadek Iliemożności jej 1; cią­ gnięcia, karę zastępczego aresztu według swego uznania, jednak nie ponad dwa miesiące. Art. 286.

może zażądać,aby dokument w języku obcym był przełożony przez tłumacza przysięgłego. Art.

1. S'l'd oc.eni na ' podstawi:e okoliczno- ści poszcz,e,g ólne'g o przypadku, czy i' o ile dokument zachowuje moc dowodową pomimo . przekreśleń, podskrobań lub innych uszkodzeń. o d d z i a ł
2. Zeznania świadków. Art.
3. Dowód z·e świadków może by(; d opuszczony tylko wówczas, jeżeli strona dokł adni e oznaczyła fakty, które mają być zeznaniami stwierdzone i wskazała świa,dków tak, aby welwanie ich do

u było możliwe. 1098 Dziennik Ustaw. Poż .

1. Nr. .
2. Art.
3. Dowód ze świadków nie moze być dopuszczony, jeżeli obie strony temu się sprzeci- dek nie będzie usunięty lub zwolniony od zeznawania, p rzewodniczący lub jeden z sędziów odbierze od wiają · świadka przysięgę. Art.
4. Dowód ze świadków jest dopuszczalny nawet w przypadkach, gdy prawo wymaga do,wodu na pi śmie, jeżeli dokument został zagubiony, zniszc zony lub zabrany posiadaczowi, albo z poW (:<" 1 ok o liczno' ści szcz,e gólnych nie mógł być sporzą­ dzotly. Art.
5. Świadkami nie mogą być: 1) osoby, niezdolne do spostrzegania lub do komunikowania swych spostrzeżeń j 2) duchowni co do faktów, powierzonych im na spowiedzi lub pod tajemnicą duchowną; . 3) wojskowi i urzędnicy publiczni, nie zwolnieni od zachowania tajemnicy urzędowej, o ileby zeznanie ich miało być połączone z jej naruszeniem. Art.
6. §
7. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyj ątkiem mał­ : żonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeń­ stwa, powinowatych w tym samym stopniu oraz osób, pozostających ~ Ef stronami w stosunku przysposobienia, chyba że chodzi o udowodnienie praw stanu. Prawo odmowy zeznań ze strony małżonków i powinowatych trwa i po ustaniu małżeństwa. ' § 2.- Świadek może . odmówić odpowiedzi na zadane mu pytania, gdyby zeznanie mogło narazić go lub jego bliskich, wymienionych w paragrafie poprzedzającym , na odp owie,dz i alność karną, hańbę lub dotkliwą i bezpośrednią sZKodę ' majątkową, albo gdyby zeznanie miało być połączone z pogwałce ­ ' n ~em istotnej tajie mni'c y zawodowej. Art. 293.

. wzywając świadka, wymieni w wezwaniu imię, nazwisko i zamieszkanie wezwanego, miej,s ce i czas przeslu'chania, naz,w iska stron i przedmiot sprawy oraz zwięzłą osnowę przepisów o karach za pogwałcenie obowiązków świadka i o wynagrodzeniu za stawiennictwo w

zie. Art. 294. W razie potrzeby przesłuchania Prezydenta Rzeczypospolitej

zwraca się do niego pisemnie o wyznaczenie miejsca i czasu orzesłuchania. Art.

1. Przesłuchanie osób, dotknięty<::h chorobą lub kalectwem, odbywa się w ich mieszkaniu, jeżeli opuś cić go nie mogą. Art.
2. Kolejność przesłuchania świadków oznacza przewodniczący. Świadkowie, którzy nie z;łożyl i jeszcze zeznań, nie m e,gą być obecni przy przesłuch a n i u inn ych ś wi'adk Ów. Art.
3. §
4. Do przesłuch ania świadka, nie władaj ą cego dosta tecznie językiem polskim, s ą d mo- Art.
5. §
6. Świadek składa . przysięgę według roty następującej: "Przysięgam Panu Bogu Wszechmogącemu jI Wszechwiedzącemu, że bę d ę mówił szczerą prawdę, niczego nie ukryw a jąc z t ego, co mi jest wi.adomem. Tak mi, Panie Boże, dopomóż". . §
7. Osoby wyznające religję chrześcijańską że przyb ra ć tłumacza . §
8. Do tłumaczów mają odpowiednie zastosowanie przepisy o bie głych . Aplikant lub urzędnik

owy może pełnić obo wi ą zki tłumacza bez sldadania osobnej pr zy się gi , lecz z powołaniem się na przysięgę służbową . Art.

1. Przed p rzesłuchaniem zadaje się świ a dkowi pytani a, dotyczące jego osoby (imię, nazwiskc, wiek , wy znanie, zaj ę cie), oraz stosunku do stron, tudzież u przedza się go o prawie odmowy ze znań i o karalności zeznań fałszywych. Jeżeli . świ a - przysięgają przed krzyżem. §
2. Os oby wyznające religję mOJzeszową, trzymają prawą r.ękę na torze - 2 ks. Mojżesza . 20 rozdz. 7 wiersz. Art.
3. . §
4. Do form zapewnienia przez świadków, należących do wyznań niewymienionych w artykule poprzedzającym, że zeznają prawdę, niczego nie ukrywając, mają zastosowanie przepisy obowiązujące w postępowaniu karnem. §
5. Przepisy, dotyczące przysięgi i jej skutków prawnych mają odpowiednie zastosowanie do zapewn :'en!a zastępującego przysięgę. Art.
6. Nie składają przysięgi, ani zapewnienia, świadkowie za zgodą obu stron, jako też małoletni do lat czternastu oraz osoby, skazane wyrokiem prawomocnym za fałszywe zeznanie lub krzywoprzysięst wo. §
7. Świadek składa przysięgę, pona głos jej rotę, przyczem wszyscy, nie wyłączaiac sędziów, ' stoją. §
8. Niemi piśmienni składają przysięgę przez podpisanie roty. Niemi' niepiśm~enni i głusi niepiśmienni przysię g ają przy pomocy biegł-e, go . §
9. Przed odebraniem przys i ęgi

uprze'dza świadka o zn aczeniu tego aktu i odpowiedzialności za nieprawdziwe zeznanie . Art.

1. W razie powtórnego przesłuchania świadka, przyppmina mu się poprzednio złożoną przysięgę lub zapewnienie ją zastępujące. . Art.
2. §
3. Świadek składa zeznanie ustnie, zaczynając od odpowiedzi na pytanie przewodniczącego co i z jakiego źrodła jest mu wiadome o przedmiocie przesłuchania, poczem sędziowie i strony mogą w tymże przedmiocie zadawać pytania . §
4. Głusi oraz niemi składają zeznania przy zastosowaniu sposobu, \vskazanego dla złożenia przez nich przysięgi . Art.
5. Świadkowie , których zeznania przecz ą sobie nawzajem, mogą być konfrontowani. Art.
6. §
7. Zeznanie świadka , po zapisaniu do protokółu, będzie mu odczytane i, stosownie do o koliczn o ś ci , na podstawie jego uwag uzupełnione lub sprostowane. §
8. Świadek może oddalić się z

u niE; wcześn iej , jak po uzyskaniu na to zezwolenia prze ~ Art.

1. wtarzając za sędzią lub odczytując wodniczącego . Art.
2. §
3. Na wniosek strony,

może nakazać świadkowi przedstawienie dokumentu, znajdującego się w jego posiadaniu i mającego związek z iego zezrianiem. · Nr.S

1. Dziennik Ustaw. Poz.
2. §
3. Świadek może odmówić przedstawienia ·.dokumentu z tych samych pcwodów, z jakich świad­ kowi wolno odmówić zeznania, a nadto z tego po- ~o~u, . iż posiada dokument w imieniu osoby trzeCIe). Art.
4. §
5. Za nieusprawiedliwione niestawiennictwo

skaże świadka na grzywnę d Cl dwustu złotych, poczem wezwie go powtórnie, a w razie ponownego niestawiennictwa, skaże go na grzywnę do p i ęciuset złotych : może 'zarządzić przymusowe sprowadzenie. ' § 2. Świadek w ciągu tygodnia od daty dorę­ .czenia mu postanowienia, skazującego go na grzywnę, może usprawiedliwić swe niestawiennictwo; za okoliczność, usprawiedliwiaj ą cą niestawiennictwo, ,'poczytuje się w każdym razie zamieszkiwanie świad­ ka poza" okręgiem

u wzywaj ąc e,go , O' ile odl egło ść •odsiedziby tegoż

u przenosi pięćdziesiąt kilometrów. W przypadku usrprawiedhwienia niestawiennictwa

zwolni świadka od grzywny i od przymusowego sprowadzenia. Art.

1. §
2. Za nieitzasadnioną odmowę zeznań, przysięgi lub zapewnienia, albo przedstawienia dokumentu s:;,d, po wysłuchaniu obecnych stron co do zasad/ności odmowy, skaże świ'a,dka na grzywnę do pięciuset złotych. §
3. Niezależnie od powyższej grzywny,

razie odmowy zeznań, przysięgi lub zapewnienia, nakazać aresztowanie świadka na czas nieprzekraczający tygodnia.

uchyli areszt, jeże­ li świadek zł e'ży zeznania, przys ięgę lub zapewnie!lie, albo jeżeli sprawę w danej instancji ukończono. Art.

1. §
2. Świadek ma prawo żądać zwrotu wydatków koniecznych, związanych ze stawiennictwem do

u" a nadto wynagrodzenia za stratę zarobku. Pod rygorem utraty należn oś -::i powinien zgłosić żądanie to niezwłocznie po wykonaniu swego obowiązku. Przewodniczący może przyznać swiadkowi zaliczkę na koszty podróży i na utrzymanie w miejscu przesłuchania. § 2. Od postanowień w tym przedmiocie niema zazalenia. d d z i a ł 4. może, w o Opinia biegłych. Art. 311. § 1. W przypadkach, wymaga.i.ących specjalnych ,

, po wy"łuchan i u wniosków stron co do liczby biegłych i ich wyboru, może wezwać jednego lub kilku biegłych , celem zasię­ gnięcia ich opinji. § 2.

orzekający może sędziemu wyznaczonemu lub

owi wezwanemu pozostawić prawo wyboru biegłych. § 3.

oznaczy, czy opinja ma być przedstawiona ustnie, czy na piśmie. Art.

1. §
2. Osoba, wyznaczona na biegł e ­ go, może nie przyjąć włożonego na nią obowiąz ku z przyczyn, jakie uprawniają świadka do odmowy zeznań, a ,nadto z powodu przeszkody, która jej uniemożliwia wydanie opinji. §
3. Stronie wolno zażądać wyłączenia biegłego z przyczyn, z jakich można żądać wyłączenia wiadomości sędżiego. 1099 §
4. Po rozpoczęciu czynności' biegłego, strona może aż do ich ukończenia żądać wyłączenia biegłego tylko wtedy, jeżzli upra.wdopodobn" że przyczyna wyłączenia nie była jej przedtem znana lub dopiero później powstała. Art.
5. §
6. Biegły składa przed rozpoczę­ ciem czynności przysięgę według roty następującej: "Przysięgam Panu Bogu Wszec.hm o gącemu i Wszechwiedzącemu, że powierzone mi obowiązki biegłego wykonam z cał ą sumiennością i bezstronnoscią. Tak mi : Panie Boże, dopomóż " . §
7. Osohy wyznające religję chrześcijańską przysięgają przed krzyżem . §
8. Osoby wyznające religję mOIzeszową trzymają prawą rękę na torze - .2 ks. Mojżesza 20 ro.zdz. 7 wiers'z. §
9. Pozatem mają odpowiednie zastosowanie przepisy co do odbierania przysięgi od świadków . Art.
10. §
11. Do 'form' "zapewnienia przez biegłych, należących do wyznań niewymienionych w artykule popn,edzającym, że obowiązki b ieg łego wykonają z całą sumiennością i bezstronnością, mają ' zastosowanie przepisy obowiązujące w postępo­ waniu karnem. §
12. Przepisy, dotyczące przysięgi i jej skutków prawnych, mają odpowiednie zastosowanie do zapewnienia zastępującego przysięgę . , Art.
13. §
14. Biegły nie składa przysięgi lub zapewnienia ją zastępującego, gdy obie strony wyrażą na to swą zgodę. §
15. Biegły

owy stały składa przysięgę lub zapewnienie tylko przy ob ję ciu stanowiska. W poszczególnych sprawach przypomina mu ~ię złożoną przysięgę lub zapewnienie. Art. 316.

może okazać biegłem\! akta sprawy i przedmiot o g lę dzin oraz zarządzić, ażeby brał udział w przesłuchaniu świadków . Art. 317• . §

1. Opinja biegłych powinna być op atrzona uzasadnieniem, ch yha że istota r l ecz y tego nie wymaga. §
2. Biegli mogą złożyć opinję łączną. §
3. Jeżeli bie~ły nie może r.a razie udzieli"; wyczerpującej opinji, '

wyznacza termin doja tkowy do przedstawienia opinji . Art. 318. § 1. Gdy

uzna opinję wydaną na piś m ie za niewysia rczaj ącą, może zażądać od biegłych wyj aśnień ustn ych. § 2 W razie potrzeby

może zażądać dodatkowej opinji od tych samych lub od innych biegłych . Art. 319. Za nieusprawiedliwione niestawiennictwo, za odmowę złożenia przysięgi lub zapewnienia ją zastępuj ącego alba odmowę złoż,enia, bądź opóźnienie w złożen i u OP!'ll i i.

skaże bi' egłegc; na grzywnę do pięciuset złotych. Art.

1. §
2. Biegły ma prawo żądać wyna.g rodzenia za sta wien n'dwo do

u i wykonaną pracę. Pod rygorem utraty należności, powinien żąc danie . to zgłosić przed zamknięciem rozprawy, bezpośrednio poprzedzającej rozstrzygnięcie sprawy. §

1. Przewodnicz ą cy może przyznać biegłe­ mu zaliczkę na pokrycie wydatków. Dziennik Ustaw. Poz.
2. 1100 Art.
3. Do wezwania i przesłuchania bie- gł ych m ają zastosowanie odpowiednie pq;episy o świ a dkach, jeżeli przepisy niniejszego oddziału nie st anowią inaczej, wszakże przepis o przymusowem sprowadzeniu nie będzie względem biegłego 8Ło&0- wany. o d d z i a ł
4. oględziny. Art. 322.

może zarządzić oględziny, bez udziału lub z udziałem biegłych, a stosownie do okoliczno ś ci i w połączeniu z przesłuchaniem świadków. A rt.

1. Przepisy o obowiązku przedstawienia dokumentu, znajdującego się u przeciwnika, mają odpowiednie zaslosowanie do przedstawienia: przedmiotu oględzin. Art.
2. §
3. Jeżeli przedmiot oględzin zn a jduje się w posiadaniu osoby trzeciej, a oględzi­ ny mają być dokomt ne w miejscu, gdzie się przedmiot znajduje, osoba ta powinna być wezwana na termin oględzin i obowiązana jest uł atwić dostęp do przedmiotu. §
4. Gdy osoba ta wezwana jest nadto w charakterze świadka,

może ją zobowiązać do przyniesienia przedmiotu, jeżeli natura przedmiotu na to pozwala i nie jest to połączone ze znacznemi kosztami. Art.

1. §
2. Osoba trzecia w ciągu dni trzech od doręczenia jej wezwania może z ważnych przyczyn żądać od

u wzywającego zaniechania oględzin. § 2. Przed rozpoznaniem żądania osoby trzeciej.

nie przystCllPi do oględzin. Art.

1. Osoba trzecia wezwana na termin oględzin ma prawo żądać · wynagrodzenia narówni ze świadkiem, a nadto zwrotu wydatków połączą­ nych z dostarczeniem przedmiotu o l~lędzin. Art.
2. Za wyikroC'zlenae przec.iw:ko nak:a zom, ski'el"owanym do osoby trzeciej,

może ją skazać na grzywnę do pięciuset złotych, a oględziny mogą być dok onane przymusowo. Art.

1. Og!tędzj~ny osoby odbyć ,s,i'ę mo~ą tylko za jej zgodą. Art.
2. Do prmoJkółu 'o,gl,ędz.iln mogą być dołączone plany, !ysunki lub fotograf je. Odd 'ział
3. Przesłuchanie stron. , Art.
4. §
5. Jeżeli po wyc~erpaniu środków dow'O~ow:yoh ,l ub w ich brćlJku, poz os,tały. ni'ewyj,aśnio nemi faJkty sporne, 1stot'l1 e dla rozs,trzygnięda sprawy,

może dla wyświ'etlenia tyoh faktów zarządzić dowód: z przesłuchania stron, z wyjątkiem przypadków, w których dowód ze ś,wiadków n1e jest dopuszc.zalny. §

1. Stlron.a może być przCls.łuchan,a, clhocilaż­ by .8ltwIlia '~ruga iI1lie stawńtla ,się na P Olsie dz erule , wy'Znaczone ,do PTJZeSlł'Ulcha:nrua, IUJb oc1mówHa zezn,ań. . §
2. Przed pr~stąpiile:11Ii.em do ipf'~e,słu.chalO.ia,

uprzed~i!!trony, że p owinny zaznać prawdę i że, S1t'o's ow'l1i!e do ok ohc zności , m o,że być na,kaza11le sbwJierdzen!i e iCih zeznań pl'zy;s'ię,ią. Nr.

1. Art.
2. W spra,w ac,h osób, ~najduóąC)71ch się pod 'oipJie1ką, !kurat elą lub m!adlzo.rem ,S',\!dowy,m, ja,k o też w .sprawaic h ,c:Nuin~ków upadłych, od uz:na:nia Sll\Idu zależy przesłuchanń e bądź Is ame~ ,srtrO'~y" bą.dź jej zastępcy ustawowego, kuratora, nadzorcy

o­ we,go, lub zarządcy upadła.ści b<\ldź obojga. W S!pniw ach slpółek 'z o's ohi!stą odpow~edzialnośdą Wlspólnrków można prlzesłuchać ij ednego lub kcrwku wspÓi1Iliilków, osobiśC'i:e oldpow,ie,dZlialIDy;ch. Art. 332. J eż elń 'z przycz)'ln n:a tury faokty;c!z n.e,j lub prawnej na oJk oHczności slP0a-ne przesłuchać mo' ż;na jedruą tylko .stronę, .

oce:n!i, czy mimo, to należy prz elsłu ohać tę shonę, ozy dowód ten pom~­ nąć w Z'U[)ełnoś c~. Art.

1. § L J eż,eli przesłucha'l1rne SitrOill ni'e dało dostatecZID,elg o wyIlJ~ku pod wz,g.lę,dem wyświe­ . 'tJlie,nń.a fa'kbu Sipomego, S1'lid mo,źe prze'8łu.ahać pod pn:y;sńęg ą wedłtl1g siwego wyboru jedmą Ize stfroiIll. która był!a prze s łuchana hez p:nz Y1S1i,ę gi. § 2" Przesłuchani e ,j,e,dnejze s tron pod przysli:ęg ą ,c o do '!pewnego f,ruktu, nie wyklUJc.za ta.k,ieg()li; przel słUichania drug:ie'j sh'oniY co do i~IlinegQ faikit u spo.rnego. A rt.
2. OdpolwieodJn10 do fakotu,kitóry ma ,być wyŚlwlie ebny, przesliuchanń e s!j;ro:n y pod przY1silęgą mOŻle być o,gran1ozo'Oie ,do poslz czególnych twi' e.rc1zeń sltrony, wyJdzti'e,lol!lych z jej ' niiez. aprZ)'isiężonycih ze~nań. Art.
3. Zez:nal!lia, Zł oiżo'ue przez sltrony, 'CihQlć­ bypo,d przys,j,ę g ą , s ą.d ocen i we,dł u.g swe g o ipr~ekODoa­ mia na ,podiS'taw:i e WIS Ze,c hs.trunneg o rOlzważe[lJia 'z ebr.ane go ma.ter.jału. Art.
4. Do prz,e słuch anJiJa , przysi'ę g i stron ~ uprz.edzenda o 'k a r aLnoś ci fa łs, zYTWych ' zeznań pod prz)11s:ię, g ą, ma,ją za S'tos owa'naeodpo wiednie pr:ziepisy o śwliJa dkach, ws;z,a kże przepisy ośr odkach przymusowych nie będą wZlgl ę.dem stron ,~to,sowa'lJJe. R o z ,d z' ~ a ł III. Zabe~pieczenie dowodów. Art.
5. W oJno prz e siłuch ać świadk,ów ,i clo!kOlnać ogl,ę.d zin bez ud z,i a łu lub 'z u działem bie,gły,c1h I!liawet pl"zed wyto,czenń,em pow6dzihva w celu zabeZlp'iecze'O~ a dowodu w nas,t'ę'P'ują cych przYIPacLkach: 1) ,g dy z aochOIdzi obawa, że przeprbwadzentte dowo,dów ;stalnie 1S'~ę nli e,w ykQnalnlem lub 'z byt utruddnionem; 2) gidy za,c hodzi pOIŁ.rzeba U1Srt:ale.ni'a w,a,d albo wogoÓle właśc.i.wO'ści t'!zeczy lub TOIbót. Art.
6. Poocla!l1Jie o zabezlP'ieczenrue dowodu wllio~i . ~ ię do są;du ,grodzkli ego, 'W ,które,g'Ookręgu znajduje sliJę 'p;r'z,e,dmiot ,oględzliln ,lub miesizlkają ś,wia.d­ okowie. Art.
7. J eŻ2li pOltrzebazabez.pieczeDlva dowodu z:ac.hodzli VI teku .sp r,a w y , podan:ie o zabezpieo,zen~e pOWiimlno być sk:ilerowane Id o .

u, 'w Ik tórym slprawa 's ię ,t o:czy; atoLi w przyp·adkach nie,oierplią­ cychzwłoki m oż e być JSk[ero,w ane ,d o IWlłaściwe' go s<\Idu ,grocLzlki'ego. Art.

1. Po,daIliie po:wiln.no zawierać: 1) o'Zillia,c zenli e prz,e dwDlitka, jeżeli ,j es,t 'Zll,a'l1y; 2) wska zanlie fąktów, -na k,t óre dowód ma być przeprowadzony, wymieni!enie świadkóworaoz prz0dmiotu .oględzin, a w razie potrzeby i: hiegłychj DZiennik Ustaw. Poz.
2. Nr.
3. 3} pr.zyc zyny, usp raw,ieÓll'i:wiające żą,danie z·abezpiieczenlia elo'wodu. Art.
4. Za bezpiiJec'zelnńe dowo,du m o'że być bez wezlW'a,n.iaprzediwln'i,ka ,dopuSZtCZoin e tyLko w Ip r,zY1pad'ka,C'h szczególnie n:iecierp'i,ąc Y'oh z,wło'k i, tud z·ież gdy pflzec.i:w,r~i'k lnie może być ,w,s.k a zany lub jes't nieznany z miej sc a pobyt u. Arf.
5. Od poS'Łanow,ieruia Isądu , dop usz,c zającego zabezpieczen ie dowodu, niema zażalenia. Art.
6. § 1.

wzywa ,in't.eresolW'anych nla termin, wyZlnacZ!oln y do przepro'W,a dze:n:ia do w odu; j:ednak w przypa dkach szczeg.ól111ie niederpiącyc h 2'Jwłoki, przeprowadzen.ie d owodu mOiże b yć r'O iZipOiczę>le nawet p nzed do, ręcz enie m we z,w ania prz.ecitWlnik o w,i. §

1. P O'z:a tem, do postępowarnria w prz edmiod!e pr,zeprowadze.lliia dowodu, mają z,asto,sowalnie przepisy o prze.słuchau,i,u śW1adJków, o glę d z,inach ~ opinJ~ biIe głych. Art.
2. §
3. Strony mają pr.awo ws,ka'lywać W' toku iSlpr.awy przed s'1!dem nr zekającym uchyb:ienia, popeł n:ione pr,zy zabez:piecz,enl'u dowodu. § 2.

oil."ze,kający mo·że i z urz,ę du '!laka'zać uzupeł:~ie,U\ie lub p owtórz,enli'e p oprlze,dn.ile go pOSltę­ powama, Art. 345. Źądający 'zla hezp.i e c:z.e ntt'a ponosli po- czątkowo kOisizit y po, s ltępowania w p rz edmiocie zabezpiecze~,ia .dowo.du, co ni e przesą dza późniejszego rozstrzygU!ęc~a o kosz,t ach prze z są,d orzekający. D z~ a ł IV. Or.z,e czenia

owe. R 'o z ,d z i ał L Wyroki. zamk,n lięciu roz,pr.a.wy s!ąd UIZlna, że sp.rawa jest dOiS:tateCZlD'i'e wyjaśntio:n.a ,do sbnowe'ze'g o rozslh'zY0n.ięc ia stosunku :sporneg,o, wydaje wyrok. Zasąd z.eruj,u ros zczel1lia nie sŁoi na przes z,kodzie o,ko:libc zlność, że sŁa ło sięo:u,o wyma gaIue m w toku slpr,awy. Art.

1. §
2. Na wlll'iols ek pow oda, iSąd może wydać w yrok częściowy , jeżeli .dostatecznń e wyjaś­ niona jeslt do , r,oz.strzygIUii'ę cia Lyllko CiZęŚĆ żąda nia lub Dliektór:e z żądań pOZiWU; to 'samo dotyczy powództwa wZla jemnego. §
3. Na tej samej podstawll,e

może wydać wyro'k częśdowy, ro zstrzygają c co do c ałości żąd a ­ nlia pozwu głównego lub wza jemnego,. Art.

1. Gdy po Art.
2. §
3. S ąd, uzna i ąc r oszczenie za usprawred:l'iw ione 'w ·zals a.dz,i e, mo,że wyd a ć wyrok wstę p­ ny tytllw co d o .samej z a.s.a dy, c o do sporne j zaś wysokoś ci żądan'i'a zarządzić bądź dalszą r o.zpr awę, bą# ,jej o-clroczeillii'e. § 2 . W ra ziie ,za,f/Ządze n:ia d als.zej r Olzpr,awy, wyro,k co do wyso,koiśC!i żądwl1Jia, ja,k równie ż rozstrzygnięciecodok oszLów może Iz apa ść dopier o po up r aw omo1cni en1i'U ' si'ę w yro·ku ws tęipneg'o. § 3 , Od zarz,ądzenia dals'z,ej rozipr'a wy lub odrOClzeni'a ni.ema środka odwo ławcZ'ego . Art. 349.

ruie ma p rawa wyrokować co do r.zeczy, ,która n ie był,a przedmiotem żądania, ani za~

z ać pOinad żądanie. 1101 Art. 350. Jeże li w spraw:i(:o szk00y i s:traty lub o doc.hody

UiZln a, że ś ci:słe udowotdnl;:enie wys()lko,~.cli żądania jeSit Illlem olżli.w e lub n-a,der ut rudn/io:ne, wówczas m 01ż'e w wyroku z asądzli!Ć odpowiedn.ią sumę 'W.edług siwej o,c'.my,oparrt:e;j In a ,ro'z ,waż e­ ni,u w szys:tkicholw1ic z,no'ś C!i sprawy. Art.

1. W rprzypadikac.h prawem p r z.ewid,z:ianych Isąd s' losuje nomny p rawazwyczlajowego skutkiem :p owola'll,ia slię ,s trony, 'o He n o,rmy te s ą s:ąrdo­ wi znane .lub izostały W' toku posl1:ę poiwa:nlia s/tw!~eI'J­ dz on e . Art.
2. §
3. Jeżeli zacho'dzi potrzeba sto_o s Olwania prawa obcegoI'

z,asię g n:i e 'op~nj;i Mi n/j·· s'ura Sprawii ecLlii,wo śC'i, o iil e prawo to :nlje jest

ow< znane , albo ,n ie ,zostało Is,twierdzo\n e 'W t o,ku p ostę .. powania. §

1. To samo id oty1c zy srLw'ierldz,eiTIii.a wzaj.emno" ści 'W ,s t'osu<nlku do ohcego pań stw a. .Art.
2. Wyrok moż,e być 'wYldany jedynri,~: przez '~Jędlz iów, przed któ,r ymi odbyła si,ę rOZlp rawa poprzedz'aj a,ca bezpośrednii-o 'Wy.dan~e wyroku. Art.
3. §
4. Wymk wydany będz'ie po niejawlnej nar.adizli e sę dÓów. Nara da obe.jmujedy.Sikusi'ę oraz Ig łos'o,wan,ie nadmająClem zapaść o~ze cz e ­ niem

u. §

1. Przew odnliczący 'zhieragłosy s·ędzi:ów wcdług [ch st:anszeńs:tw,a siłużbowe go , poczyn,a jąc od [JIajmł od:sz.ego, s.amZ:aś gło.suje ostatni. Spraw ozda wca, jeżeli jest wy,zna cz'o:uy, głosuj,e pierw.szy. Wyrok zapada więks,zością .głosÓlw; w braku wlilększośd', przeważa zdanie Fzewodniczącego. S ędzia, który pr zy gło sowaniu rnie zlg odzi\ł się z wli,ęks zo:ścńą , moż,,~ zło żyć swoje zdanie ·odrębne z Ulza.s,adnieln'i em. § 3, Se:ntenqję wy.r'oku podpilsuóą wszyscy s'ę­ d Zli ow'ie , Art.
2. SenltenCija wyroku pow,inlna zawii,erać wY'mien1ienlie

u; na.z.wislk a s'ę,dzi6w, prGto/k ólanta i prokur,atom, jeże,M brał udział w Is pr,aw,i:e; datę i miejs'ce rozpozn.aniasprawy li wyda,n ia wyroku; wymien'i.e nli e ,Sltron 1 oznaczenie przedmio,t u sprawy, wreszcie r o zs ttzyg!nięde s,ądu o żądaniach stron . Art.

1. §
2. PrzewodJniczący o,głasza sente'n,cję wyroku publiczn ie przez jej odczytan.ie. Ogł o ­ szeni'a nie W'strzY1muje nieobecność s1ron. § 2 , Wyr ok z uzasadnieniem powirnien być w C,j:ąigU dwóch tygo dni sporządzony na pliśmiIE!. Spo' rządzenie uza s adnienia na leży do s:ę dziego spraW'o'z,dawcy, a gdyby nie był wyznaczolny - do sę­ dzie go , ,k ,tóremu przewodniczący rozprawy to poruczy, Art.
3. §
4. W sprawiJe z,awiłej, .

może odr o.czyć wydan,ie wyroku na czas do dwóch tygodni, co przewodni'czący ogłas,za publliczlnie. § 2 . W tym przypadku nie nas'tąpii oig ło s z e niie sente,u,c,jti, lecz wydan.y będz/ie wyrok z uzasa.dll'il~:­ niem na piśmie. Art. 358. Wyrok ·z uzasadnieniem po nad ,t o, co obejmuje sentencja, zawiera powody ro'Z.st rzyg'llIi(;cia, a mianowicie ustalenie jego podstawy faktyc znej przez wskazanie faktów, które

uznał za udow odni<Jne, i, dowodów, n~ jakich się oparł , oraz wyj aśni e­ ni'e po dstawy pr,a wnej wyroku z przytoczen iem p rze pisów prawa. 1102 ..- - -- _ . _ ._ .. Art.

1. Wyrok POdPlisuj ą s'ędlzio,wie, M,o r,z y brali udz:iiał w jego wydaniu. Gdyby kt.óryk olwiek z sę.dz,iów · nie mó gł podpisać wy,r oku, prlzewod~li'" czący lub n.a,j s tanszy .służbą sę.dzcia za zmacza na wywku pnzyCZ)'1I1ę braku podp:lsu. Art.
2. Wyrok obow'i ąz.u~e ,

nd tC'h wi!M ogłoszenia s,entenc,j,i, a gdy o-głoslzen,ia nie było, OId ohwruLi podpi sania wyroku z uz'a sadnli enaern. Art.

1. §
2. Wyp~s wywku z uzasadn.iend'em z urz,ędu do-ręczony stronom. §
3. Sekretarz s ądu podp:lSuje wypi,s y wyroków, .jak r,ów;n,1 eż o-clpisy całego