📄 Tekst ustawy
Ustawaz dnia 14 kwietnia 2023 r.o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia 1)Niniejsza ustawa służy stosowaniu następujących rozporządzeń Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE): 1) rozporządzenia nr 167/2013 z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie homologacji
i nadzoru rynku pojazdów rolniczych i leśnych (Dz. Urz. UE L 60 z 02.03.2013, str.
1, Dz. Urz. UE L 364 z 18.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 252 z 16.09.2016, str. 53,
Dz. Urz. UE L 277 z 13.10.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 140 z 06.06.2018, str. 15 oraz
Dz. Urz. UE L 91 z 29.03.2019, str. 42); 2) rozporządzenia nr 168/2013 z dnia 15 stycznia
2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trzykołowych oraz
czterokołowców (Dz. Urz. UE L 60 z 02.03.2013, str. 52, Dz. Urz. UE L 53 z 21.02.2014,
str. 1, Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2016, str. 65, Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2019, str.
106 oraz Dz. Urz. UE L 381 z 13.11.2020, str. 4); 3) rozporządzenia 2018/858 z dnia
30 maja 2018 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep
oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych
pojazdów, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylającego
dyrektywę 2007/46/WE (Dz. Urz. UE L 151 z 14.06.2018, str. 1, Dz. Urz. UE L 325 z
16.12.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 19 z 21.01.2021, str. 2, Dz. Urz. UE L 272 z 30.07.2021,
str. 16, Dz. Urz. UE L 313 z 06.09.2021, str. 4 oraz Dz. Urz. UE L 398 z 11.11.2021,
str. 29).
Spis treści
Treść ustawy
Rozdział 1 - Przepisy ogólne
Rozdział 2 - Służba techniczna
Rozdział 3 - Homologacja
Rozdział 4 - Indywidualne dopuszczenie pojazdu
Rozdział 5 - Opłaty
Rozdział 6 - Akcje serwisowe
Rozdział 7 - Zmiany w przepisach
Rozdział 8 - Przepisy przejściowe i przepis końcowy
Treść ustawy
2)Niniejsza ustawa wdraża: 1) dyrektywę delegowaną Komisji (UE) 2021/1716 z dnia 29
czerwca 2021 r. zmieniającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/47/UE w
odniesieniu do zmian w oznaczeniach kategorii pojazdów wynikających ze zmian w prawodawstwie
dotyczącym homologacji typu (Dz. Urz. UE L 342 z 27.09.2021, str. 45); 2) dyrektywę
delegowaną Komisji (UE) 2021/1717 z dnia 9 lipca 2021 r. zmieniającą dyrektywę Parlamentu
Europejskiego i Rady 2014/45/UE w odniesieniu do aktualizacji niektórych oznaczeń
kategorii pojazdów i dodania systemu eCall do wykazu badanych elementów, metod, kryteriów
uznania stanu technicznego za niezadowalający i oceny usterek w załącznikach I i III
do tej dyrektywy (Dz. Urz. UE L 342 z 27.09.2021, str. 48).
3)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu
drogowym, ustawę z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym, ustawę z dnia 6
września 2001 r. o transporcie drogowym oraz ustawę z dnia 16 listopada 2006 r. o
opłacie skarbowej.
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa zadania organów administracji publicznej i innych podmiotów w zakresie
systemów homologacji obejmujących:
1)
homologację typu;
2)
homologację typu UE;
3)
homologację typu ONZ;
4)
homologację sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania
gazem;
5)
homologację montażu dodatkowej instalacji R115;
6)
krajowe indywidualne dopuszczenie pojazdu;
7)
unijne indywidualne dopuszczenie pojazdu;
8)
dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z końcowej partii produkcji;
9)
wprowadzanie do obrotu przedmiotu wyposażenia lub części, które mogą stwarzać poważne
zagrożenie dla właściwego funkcjonowania istotnych układów;
10)
kontrolę zgodności produkcji;
11)
kontrolę zgodności montażu dodatkowej instalacji zasilania gazem pojazdu.
2.
Ustawa określa organ nadzoru rynku.
3.
Ustawę stosuje się do pojazdów w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
(Dz. U. z 2022 r. poz. 988, z późn. zm.4)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r.
poz. 1002, 1768, 1783, 2589, 2600 i 2642 oraz z 2023 r. poz. 760 i 919.):
1)
o których mowa w:
a)
art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 167/2013 z dnia 5 lutego
2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów rolniczych i leśnych
(Dz. Urz. UE L 60 z 02.03.2013, str. 1, z późn. zm.)5)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 364 z 18.12.2014,
str. 1, Dz. Urz. UE L 252 z 16.09.2016, str. 53, Dz. Urz. UE L 277 z 13.10.2016, str.
1, Dz. Urz. UE L 140 z 06.06.2018, str. 15 oraz Dz. Urz. UE L 91 z 29.03.2019, str.
42., zwanego dalej „rozporządzeniem 167/2013”,
b)
art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 z dnia 15 stycznia
2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trzykołowych oraz
czterokołowców
(Dz. Urz. UE L 60 z 02.03.2013, str. 52, z późn. zm.)6)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 53 z 21.02.2014,
str. 1, Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2016, str. 65, Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2019, str.
106 oraz Dz. Urz. UE L 381 z 13.11.2020, str. 4., zwanego dalej „rozporządzeniem 168/2013”,
c)
art. 4 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858 z dnia
30 maja 2018 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep
oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych
pojazdów, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylającego
dyrektywę 2007/46/WE
(Dz. Urz. UE L 151 z 14.06.2018, str. 1, z późn. zm.)7)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 325 z 16.12.2019,
str. 1, Dz. Urz. UE L 19 z 21.01.2021, str. 2, Dz. Urz. UE L 272 z 30.07.2021, str.
16, Dz. Urz. UE L 313 z 06.09.2021, str. 4 oraz Dz. Urz. UE L 398 z 11.11.2021, str.
29., zwanego dalej „rozporządzeniem 2018/858”,
d)
Porozumieniu dotyczącym przyjęcia zharmonizowanych regulaminów technicznych Organizacji
Narodów Zjednoczonych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być
montowane lub wykorzystywane w tych pojazdach, oraz warunków wzajemnego uznawania
homologacji udzielonych na podstawie tych regulaminów Organizacji Narodów Zjednoczonych
- Wersja 3, stanowiącym załącznik do decyzji Rady (UE) 2016/1790 z dnia 17 czerwca
2016 r. w sprawie przyjęcia 3. wersji Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej
Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych
dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach,
oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Zrewidowane
Porozumienie z 1958 r.”) (Dz. Urz. UE L 274 z 11.10.2016, str. 2 i 4 oraz Dz. Urz.
UE L 269 z 23.10.2019, str. 12), zwanym dalej „Porozumieniem z 1958 r.”,
2)
będących tramwajem lub trolejbusem
- oraz ich przedmiotów wyposażenia i części.
4.
Ustawę stosuje się do montażu dodatkowej instalacji zasilania gazem pojazdu.
5.
Ustawy nie stosuje się do:
1)
pojazdów, o których mowa w:
a)
art. 2 ust. 2 rozporządzenia 167/2013,
b)
art. 2 ust. 2 lit. a-e oraz g-k rozporządzenia 168/2013,
c)
art. 2 ust. 2 lit. c i d rozporządzenia 2018/858;
2)
pojazdu zabytkowego w rozumieniu art. 2 pkt 39 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;
3)
pojazdu, o którym mowa w art. 79 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;
4)
nowego pojazdu oraz nowego przedmiotu wyposażenia lub części, nieprzeznaczonych do
wprowadzenia do obrotu, a krótkotrwale składowanych na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej między operacjami transportowymi - pod warunkiem okazania na żądanie właściwego
organu kontroli dokumentów potwierdzających odbiorcę i miejsce docelowego odbioru
nowego pojazdu oraz nowego przedmiotu wyposażenia lub części.
Art. 2.
1.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
dystrybutorze - rozumie się przez to dystrybutora, o którym mowa odpowiednio w art.
3 pkt 42 rozporządzenia 167/2013, art. 3 pkt 50 rozporządzenia 168/2013 albo art.
3 pkt 43 rozporządzenia 2018/858;
2)
importerze - rozumie się przez to importera, o którym mowa odpowiednio w art. 3 pkt
41 rozporządzenia 167/2013, art. 3 pkt 49 rozporządzenia 168/2013 albo art. 3 pkt
42 rozporządzenia 2018/858;
3)
producencie - rozumie się przez to producenta, o którym mowa odpowiednio w art. 3
pkt 25 rozporządzenia 167/2013, art. 3 pkt 47 rozporządzenia 168/2013, art. 3 pkt
40 rozporządzenia 2018/858 albo Porozumieniu z 1958 r.;
4)
przedstawicielu producenta - rozumie się przez to przedstawiciela producenta, o którym
mowa odpowiednio w art. 3 pkt 26 rozporządzenia 167/2013, art. 3 pkt 48 rozporządzenia
168/2013, art. 3 pkt 41 rozporządzenia 2018/858 albo Porozumieniu z 1958 r.;
5)
podmiocie gospodarczym - rozumie się przez to producenta, przedstawiciela producenta,
importera lub dystrybutora;
6)
pojeździe podstawowym - rozumie się przez to pojazd, o którym mowa odpowiednio w art.
3 pkt 12 rozporządzenia 167/2013, art. 3 pkt 11 rozporządzenia 168/2013 albo art.
3 pkt 24 rozporządzenia 2018/858;
7)
pojeździe niekompletnym - rozumie się przez to pojazd, o którym mowa odpowiednio w
art. 3 pkt 13 rozporządzenia 167/2013, art. 3 pkt 12 rozporządzenia 168/2013 albo
art. 3 pkt 25 rozporządzenia 2018/858;
8)
pojeździe skompletowanym - rozumie się przez to pojazd, o którym mowa odpowiednio
w art. 3 pkt 14 rozporządzenia 167/2013, art. 3 pkt 13 rozporządzenia 168/2013 albo
art. 3 pkt 26 rozporządzenia 2018/858;
9)
pojeździe kompletnym - rozumie się przez to pojazd, o którym mowa odpowiednio w art.
3 pkt 15 rozporządzenia 167/2013, art. 3 pkt 14 rozporządzenia 168/2013 albo art.
3 pkt 27 rozporządzenia 2018/858;
10)
pojeździe z końcowej partii produkcji - rozumie się przez to pojazd, o którym mowa
odpowiednio w art. 3 pkt 16 rozporządzenia 167/2013, art. 3 pkt 67 rozporządzenia
168/2013 albo art. 3 pkt 28 rozporządzenia 2018/858;
11)
tramwaju - rozumie się przez to tramwaj, o którym mowa w art. 2 pkt 82 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;
12)
trolejbusie - rozumie się przez to trolejbus, o którym mowa w art. 2 pkt 83 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;
13)
służbie technicznej - rozumie się przez to służbę techniczną, o której mowa odpowiednio
w art. 3 pkt 28 rozporządzenia 167/2013, art. 3 pkt 60 rozporządzenia 168/2013 albo
art. 3 pkt 38 rozporządzenia 2018/858, a także placówkę techniczną, o której mowa
w art. 2 Porozumienia z 1958 r.;
14)
wprowadzaniu do obrotu przedmiotu wyposażenia lub części, które mogą stwarzać poważne
zagrożenie dla właściwego funkcjonowania istotnych układów - rozumie się przez to
procedurę, o której mowa odpowiednio w art. 45 rozporządzenia 167/2013, art. 50 rozporządzenia
168/2013 albo art. 55 rozporządzenia 2018/858;
15)
przedmiocie wyposażenia lub części - rozumie się przez to układ, komponent, oddzielny
zespół techniczny, wyposażenie lub części, przeznaczone do zastosowania w pojeździe,
podlegające wymaganiom technicznym określonym w przepisach Unii Europejskiej i załącznikach
dotyczących ich badań homologacyjnych albo wyposażenie lub części podlegające wymaganiom
technicznym określonym w regulaminach ONZ;
16)
typie przedmiotu wyposażenia lub części - rozumie się przez to przedmioty wyposażenia
lub części, spełniające tę samą funkcję w pojeździe, które nie różnią się od siebie
pod względem istotnych cech mających wpływ na bezpieczeństwo, ochronę zdrowia i środowiska,
jeżeli wymagania określone w przepisach Unii Europejskiej dotyczących ich badań homologacyjnych
albo regulaminy ONZ nie stanowią inaczej;
17)
wymogach alternatywnych - rozumie się przez to wymagania, o których mowa odpowiednio
w art. 37 ust. 2 rozporządzenia 167/2013, art. 42 ust. 2 rozporządzenia 168/2013 albo
art. 3 pkt 55 rozporządzenia 2018/858;
18)
świadectwie homologacji montażu dodatkowej instalacji R115 - rozumie się przez to
dokument stwierdzający, że montaż instalacji zgodnej z Regulaminem ONZ nr 115 Europejskiej
Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy
dotyczące homologacji: I. specjalnych dodatkowych układów zasilania LPG (skroplonym
gazem węglowodorowym), które mają być instalowane w pojazdach silnikowych w celu wykorzystywania
LPG w ich układzie napędowym, II. specjalnych dodatkowych układów zasilania CNG (sprężonym
gazem ziemnym), które mają być instalowane w pojazdach silnikowych w celu wykorzystywania
CNG w ich układzie napędowym (Dz. Urz. UE L 323 z 07.11.2014, str. 91), zwanym dalej
„Regulaminem ONZ nr 115”, przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem spełnia
wymagania procedury homologacji montażu tej instalacji;
19)
świadectwie homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu
do zasilania gazem - rozumie się przez to dokument stwierdzający, że sposób montażu
instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem oraz elementy tej
instalacji spełniają wymagania procedury homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej
dany typ pojazdu do zasilania gazem;
20)
dodatkowej instalacji zasilania gazem pojazdu - rozumie się przez to instalację przystosowującą
dany typ pojazdu do zasilania gazem lub dodatkową instalację R115;
21)
zgodności produkcji - rozumie się przez to produkcję pojazdu, przedmiotu wyposażenia
lub części zgodnie z wymaganiami dla typu, który uzyskał odpowiednie świadectwo homologacji
typu i stosowanie metod produkcji zapewniających spełnienie tych wymagań oraz stosowanie
metod montażu zapewniających spełnienie tych wymagań;
22)
zgodności montażu - rozumie się przez to montaż zgodnie z wymaganiami do wydania świadectwa
homologacji montażu dodatkowej instalacji zasilania gazem pojazdu oraz stosowanie
metod montażu zapewniających spełnienie tych wymagań;
23)
procedurze krajowego indywidualnego dopuszczenia pojazdu - rozumie się przez to procedurę
potwierdzenia spełnienia przez dany pojazd odpowiednich warunków lub wymagań technicznych,
o których mowa odpowiednio w art. 1 ust. 1 rozporządzenia 167/2013, art. 1 ust. 1
rozporządzenia 168/2013 albo art. 45 rozporządzenia 2018/858;
24)
procedurze unijnego indywidualnego dopuszczenia pojazdu - rozumie się przez to procedurę,
o której mowa w art. 44 rozporządzenia 2018/858;
25)
procedurze homologacji typu UE - rozumie się przez to procedurę, o której mowa odpowiednio
w art. 3 pkt 7 rozporządzenia 167/2013, art. 3 pkt 4 rozporządzenia 168/2013 albo
art. 3 pkt 2 rozporządzenia 2018/858;
26)
procedurze homologacji typu ONZ - rozumie się przez to procedurę, o której mowa w
załączniku 3 do Porozumienia z 1958 r.;
27)
świadectwie homologacji typu UE pojazdu - rozumie się przez to dokument sporządzony
według wzorów określonych w przepisach Unii Europejskiej stwierdzający, że typ pojazdu
spełnia wymagania procedury określonej odpowiednio w art. 20 rozporządzenia 167/2013,
art. 25 rozporządzenia 168/2013 albo art. 22 rozporządzenia 2018/858;
28)
świadectwie homologacji typu UE - rozumie się przez to dokument sporządzony według
wzorów określonych w przepisach Unii Europejskiej stwierdzający, że typ przedmiotu
wyposażenia lub części spełnia wymagania procedury określonej odpowiednio w art. 20
ust. 1 zdanie 3 rozporządzenia 167/2013, art. 25 ust. 1 zdanie 3 rozporządzenia 168/2013
albo art. 22 ust. 2 rozporządzenia 2018/858;
29)
świadectwie homologacji typu ONZ - rozumie się przez to dokument stwierdzający, że
typ pojazdu albo typ przedmiotu wyposażenia lub części spełnia wymagania procedury
określonej w załączniku 3 Porozumienia z 1958 r.;
30)
świadectwie krajowej homologacji typu pojazdu, tramwaju albo trolejbusu - rozumie
się przez to dokument stwierdzający, że typ pojazdu, tramwaju albo trolejbusu spełnia
wymagania procedury homologacji typu określonej w przepisach wydanych na podstawie
art. 54 ust. 1 albo art. 55 ust. 1;
31)
świadectwie krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach - rozumie
się przez to dokument stwierdzający, że typ pojazdu spełnia wymagania procedury homologacji
typu pojazdów produkowanych w małych seriach określonej odpowiednio w art. 37 rozporządzenia
167/2013, art. 42 rozporządzenia 168/2013 albo art. 42 rozporządzenia 2018/858;
32)
świadectwie unijnego indywidualnego dopuszczenia pojazdu - rozumie się przez to dokument
stwierdzający spełnienie wymagań procedury określonej w art. 44 rozporządzenia 2018/858;
33)
świadectwie krajowego indywidualnego dopuszczenia pojazdu - rozumie się przez to dokument
stwierdzający spełnienie wymagań procedury określonej w przepisach wydanych na podstawie
art. 68 ust. 1;
34)
regulaminach ONZ - rozumie się przez to akty prawne stanowione przez Europejską Komisję
Gospodarczą Organizacji Narodów Zjednoczonych na podstawie Porozumienia z 1958 r.,
które zostały przyjęte przez Rzeczpospolitą Polską.
2.
Dystrybutor, importer, producent, przedstawiciel producenta oraz podmiot dokonujący
montażu dodatkowej instalacji zasilania gazem pojazdu są przedsiębiorcami w rozumieniu
art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców
(Dz. U. z 2023 r. poz. 221, 641 i 803).
Art. 3.
1.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, zwany dalej „Dyrektorem TDT”, jest na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
1)
organem udzielającym homologacji, o którym mowa odpowiednio w art. 3 pkt 27 rozporządzenia
167/2013, art. 3 pkt 56 rozporządzenia 168/2013, art. 3 pkt 36 rozporządzenia 2018/858
i w Porozumieniu z 1958 r., organem udzielającym homologacji w procedurach krajowej
homologacji typu pojazdu i procedurach homologacji dodatkowej instalacji zasilania
gazem pojazdu oraz organem uznającym krajowe świadectwa homologacji;
2)
organem udzielającym unijnego indywidualnego dopuszczenia pojazdu i krajowego indywidualnego
dopuszczenia pojazdu oraz organem uznającym świadectwa krajowego indywidualnego dopuszczenia
pojazdu;
3)
organem przeprowadzającym kontrolę zgodności produkcji lub kontrolę zgodności montażu
dodatkowej instalacji zasilania gazem pojazdu.
2.
Dyrektor TDT prowadzi bazę danych w celu realizacji obowiązku wynikającego z art.
37 ust. 9 rozporządzenia 2018/858.
3.
Dyrektor TDT jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej organem nadzoru rynku w
rozumieniu art. 3 pkt 45 rozporządzenia 167/2013, art. 3 pkt 57 rozporządzenia 168/2013
i art. 3 pkt 35 rozporządzenia 2018/858 oraz wykonuje funkcję organu nadzoru rynku
w procedurach krajowej homologacji typu pojazdu i procedurach homologacji dodatkowej
instalacji zasilania gazem pojazdu, zgodnie z zasadami i procedurami określonymi w
art. 7, art. 9, art. 11 ust. 1-3 i 5-7, art. 14, art. 15, art. 16 ust. 1-4 i art.
17-19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1020 z dnia 20 czerwca
2019 r. w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów oraz zmieniającego dyrektywę
2004/42/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 765/2008 i (UE) nr 305/2011
(Dz. Urz. UE L 169 z 25.06.2019, str. 1), które stanowi ramy dla kontroli produktów.
Rozdział 2
Służba techniczna
Art. 4.
1.
Dyrektor TDT wyznacza, w drodze decyzji administracyjnej, za opłatą, służbę techniczną,
na wniosek podmiotu ubiegającego się o wykonywanie zadań służby technicznej.
2.
Służbą techniczną może być podmiot, który spełnia warunki, o których mowa w art. 57,
art. 58, art. 59 ust. 3 i art. 60 rozporządzenia 167/2013, art. 61, art. 62, art.
63 ust. 3 i art. 64 rozporządzenia 168/2013, art. 68-72 rozporządzenia 2018/858 lub
części pierwszej załącznika 2 do Porozumienia z 1958 r. oraz przepisach wydanych na
podstawie art. 11 ust. 1.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje określone w pkt 4.1 dodatku 2
do załącznika III do rozporządzenia 2018/858.
4.
Służbę techniczną wyznacza się na okres 5 lat od dnia wydania decyzji, o której mowa
w ust. 1.
5.
Wyznaczenia dokonuje się na podstawie:
1)
certyfikatu akredytacji wydanego zgodnie z art. 22 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1854) lub
2)
oceny dokonanej przez Dyrektora TDT, o której mowa w art. 73 ust. 2-4 rozporządzenia
2018/858, art. 62 ust. 1 rozporządzenia 167/2013, art. 66 ust. 1 rozporządzenia 168/2013
lub w części pierwszej załącznika 2 do Porozumienia z 1958 r.
- odpowiednio do zakresu wyznaczenia.
6.
W przypadku służby technicznej wnioskującej o wyznaczenie w zakresie badań homologacyjnych
tramwajów, trolejbusów oraz montażu dodatkowej instalacji zasilania gazem pojazdu,
Dyrektor TDT dokonuje oceny, o której mowa w ust. 5 pkt 2, zgodnie z przepisami wydanymi
na podstawie art. 11, odpowiednio do zakresu wyznaczenia.
7.
W decyzji administracyjnej wyznaczającej służbę techniczną Dyrektor TDT wskazuje kategorie
działań właściwych dla tej służby, o których mowa w art. 68 ust. 1 rozporządzenia
2018/858, odpowiednio do zakresu wyznaczenia.
8.
Do rozszerzenia zakresu wyznaczenia służby technicznej stosuje się przepisy ust. 1-3
oraz 5-7.
9.
Rozszerzenie zakresu wyznaczenia służby technicznej nie powoduje wydłużenia okresu
ważności wyznaczenia, o którym mowa w ust. 4.
10.
Wykaz służb technicznych i zakres ich wyznaczenia Dyrektor TDT publikuje i aktualizuje
niezwłocznie na stronie podmiotowej Transportowego Dozoru Technicznego.
Art. 5.
Dyrektor TDT odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, wyznaczenia służby technicznej
albo rozszerzenia zakresu wyznaczenia, jeżeli podmiot ubiegający się o wykonywanie
zadań służby technicznej nie spełnia warunków niezbędnych do jego wyznaczenia, o których
mowa w art. 4 ust. 2.
Art. 6.
1.
Dyrektor TDT zawiesza, w drodze decyzji administracyjnej, wyznaczenie służby technicznej,
w przypadku gdy dany podmiot przestał spełniać co najmniej jeden z warunków niezbędnych
do jego wyznaczenia, o których mowa w art. 4 ust. 2, lub gdy służba techniczna nie
wykonuje w całości lub w części obowiązków, o których mowa odpowiednio w art. 66 lub
art. 67 rozporządzenia 167/2013, art. 70 lub art. 71 rozporządzenia 168/2013 lub art.
80 lub art. 81 rozporządzenia 2018/858, określając termin usunięcia stwierdzonych
uchybień nie krótszy niż 30 dni. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu.
2.
Zawieszenie wyznaczenia służby technicznej dotyczy kategorii działań, w stosunku do
której Dyrektor TDT stwierdził wystąpienie uchybień, o których mowa w ust. 1.
3.
W przypadku potwierdzenia przez Dyrektora TDT w sprawozdaniu z oceny służby technicznej
usunięcia przez tę służbę stwierdzonych uchybień, o których mowa w ust. 1, decyzja
administracyjna o zawieszeniu wyznaczenia służby technicznej wygasa z mocy prawa.
Art. 7.
1.
Dyrektor TDT cofa, w drodze decyzji administracyjnej, wyznaczenie służby technicznej,
w przypadku gdy służba techniczna:
1)
nie usunie w określonym terminie uchybień, o których mowa w art. 6 ust. 1, przy czym
cofnięcie dotyczy działań, w stosunku do których Dyrektor TDT stwierdził wystąpienie
uchybień, lub
2)
zaprzestała prowadzenia działalności w kategorii działań, do których wykonywania została
wyznaczona, przy czym cofnięcie dotyczy wyłącznie tych kategorii.
2.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
Art. 8.
Służba techniczna zawiadamia Dyrektora TDT o zaprzestaniu prowadzenia działalności
w kategoriach działań, do których wykonywania została wyznaczona, w terminie 14 dni
od dnia zaprzestania prowadzenia tej działalności.
Art. 9.
1.
W przypadku zawieszenia lub cofnięcia wyznaczenia służba techniczna przekazuje Dyrektorowi
TDT niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia zawieszenia lub cofnięcia
jej wyznaczenia, dokumenty lub ich kopie, w postaci papierowej lub elektronicznej,
dotyczące wykonywanych przez nią zadań:
1)
w zakresie zawieszonego wyznaczenia;
2)
związanych z kategorią działań objętą cofnięciem.
2.
Dyrektor TDT na wniosek producenta, przedstawiciela producenta albo podmiotu dokonującego
montażu dodatkowej instalacji zasilania gazem pojazdu przekazuje wskazanej przez nich
służbie technicznej dokumenty, o których mowa w ust. 1.
Art. 10.
1.
Służba techniczna przeprowadza badania homologacyjne na wniosek producenta lub podmiotu
dokonującego montażu dodatkowej instalacji zasilania gazem pojazdu.
2.
Do wniosku producent dołącza dokument informacyjny, o którym mowa w art. 22 ust. 2
lit. a rozporządzenia 167/2013, art. 27 ust. 2 lit. a rozporządzenia 168/2013, art.
24 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2018/858, regulaminie ONZ albo przepisach wydanych
na podstawie art. 54 ust. 1 albo art. 55 ust. 1, odpowiednio do zakresu wniosku.
3.
Do wniosku podmiot dokonujący montażu dodatkowej instalacji zasilania gazem pojazdu
dołącza:
1)
instrukcję obsługi pojazdu z zamontowaną dodatkową instalacją zasilania gazem pojazdu;
2)
ogólną instrukcję montażu dodatkowej instalacji zasilania gazem pojazdu;
3)
dokumenty potwierdzające, że podmiot dokonujący montażu dodatkowej instalacji zasilania
gazem pojazdu oraz jego zakłady montujące posiadają wieloskładnikowy analizator spalin
i przyrząd do badania szczelności tej instalacji - jeżeli są wymagane.
4.
Na żądanie służby technicznej producent lub podmiot dokonujący montażu dodatkowej
instalacji zasilania gazem pojazdu dostarcza do badań na swój koszt pojazdy, przedmioty
wyposażenia lub części, w liczbie i kompletacji koniecznej do przeprowadzenia wymaganych
badań.
5.
Z przeprowadzonych badań homologacyjnych służba techniczna sporządza:
1)
protokół wraz ze sprawozdaniem zawierającym wyniki badania - w przypadku badań homologacyjnych
w zakresie montażu dodatkowej instalacji zasilania gazem pojazdu;
2)
sprawozdanie zawierające wyniki badania - w przypadku badań w ramach homologacji typu.
Art. 11.
1.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe wymagania, jakie ma spełniać podmiot ubiegający się o wykonywanie zadań
służby technicznej, o którym mowa w art. 4, w zakresie warunków lokalowych i wyposażenia;
2)
sposób i tryb oceny, o której mowa w art. 4 ust. 6 i art. 6 ust. 3, dokonywanej przez
Dyrektora TDT;
3)
wzór sprawozdania z oceny dokonywanej przez Dyrektora TDT.
2.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister uwzględnia zakres wyznaczenia
służby technicznej oraz konieczność:
1)
zapewnienia właściwego poziomu jakości przeprowadzania badań homologacyjnych;
2)
ujednolicenia wzorów dokumentów stosowanych w procedurze oceny służby technicznej;
3)
zapewnienia sprawnego i skutecznego wykonywania zadań w zakresie badań homologacyjnych.
Rozdział 3
Homologacja
Art. 12.
1.
Nowy typ pojazdu, typ przedmiotu wyposażenia lub części, który ma być wprowadzony
do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, powinien spełniać wymagania techniczne,
odpowiednie dla danej kategorii pojazdu, określone w przepisach Unii Europejskiej
dotyczących ich homologacji, regulaminach ONZ dotyczących ich homologacji lub przepisach
wydanych na podstawie art. 54 ust. 1 i art. 55 ust. 1.
2.
Spełnienie odpowiednich wymagań technicznych dla danego typu pojazdu, typu przedmiotu
wyposażenia lub części potwierdza się w procedurze homologacji:
1)
typu UE;
2)
typu ONZ albo
3)
typu pojazdu.
3.
Na potrzeby procedury homologacji typu inne niż tramwaje pojazdy, ze względu na maksymalną
masę całkowitą lub cechy konstrukcyjne, dzieli się na kategorie określone odpowiednio
w art. 4 rozporządzenia 167/2013, art. 4 rozporządzenia 168/2013 lub art. 4 rozporządzenia
2018/858.
Art. 13.
1.
Producent jest obowiązany uzyskać świadectwo homologacji typu, zgodnie z rozporządzeniem
167/2013, rozporządzeniem 168/2013, rozporządzeniem 2018/858, Porozumieniem z 1958 r.
albo przepisami ustawy, które potwierdza spełnienie wymagań technicznych - odpowiednio
w przypadku:
1)
typu pojazdu:
a)
świadectwo homologacji typu UE pojazdu,
b)
świadectwo homologacji typu ONZ,
c)
świadectwo krajowej homologacji typu pojazdu,
d)
świadectwo krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach,
e)
świadectwo krajowej homologacji typu tramwaju,
f)
świadectwo krajowej homologacji typu trolejbusu;
2)
typu przedmiotu wyposażenia lub części:
a)
świadectwo homologacji typu UE,
b)
świadectwo homologacji typu ONZ.
2.
Producent nowego typu pojazdu jest zwolniony z obowiązku, o którym mowa w ust. 1,
jeżeli uzyskał uznanie:
1)
świadectwa krajowej homologacji typu pojazdu wydanego na dany typ pojazdu zgodnie
z procedurą krajowej homologacji typu pojazdu przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita
Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej albo
2)
świadectwa krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach wydanego
na dany typ pojazdu zgodnie z procedurą krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych
w małych seriach przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego
Unii Europejskiej.
3.
Producent, przedstawiciel producenta, importer albo właściciel nowego pojazdu z wyjątkiem
tramwaju i trolejbusu, na którego typ producent nie uzyskał dokumentu, o którym mowa
w ust. 1 pkt 1, jest obowiązany uzyskać, zgodnie z rozporządzeniem 2018/858 albo przepisami
ustawy:
1)
świadectwo krajowego indywidualnego dopuszczenia pojazdu,
2)
uznanie świadectwa krajowego indywidualnego dopuszczenia pojazdu wydanego przez właściwy
organ innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej albo
3)
świadectwo unijnego indywidualnego dopuszczenia pojazdu
- które potwierdza spełnienie wymagań technicznych określonych dla tego pojazdu.
4.
Pojazdy, o których mowa w art. 2 ust. 3 rozporządzenia 2018/858, nie podlegają obowiązkowi
uzyskania świadectwa homologacji. Producent takiego pojazdu może wystąpić o wydanie
świadectwa homologacji typu UE pojazdu albo świadectwa krajowej homologacji typu pojazdów
produkowanych w małych seriach, jeżeli pojazd spełnia odpowiednie warunki lub wymagania
techniczne określone w przepisach rozporządzenia 2018/858 albo przepisach wydanych
na podstawie art. 54 ust. 1.
Art. 14.
1.
Producent pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części jest odpowiedzialny za wszystkie
aspekty procesu homologacji oraz za zapewnienie zgodności produkcji, niezależnie od
tego, czy bezpośrednio uczestniczy we wszystkich etapach wytwarzania pojazdu, przedmiotu
wyposażenia lub części, zgodnie z art. 8 rozporządzenia 167/2013, art. 9 rozporządzenia
168/2013, art. 13 rozporządzenia 2018/858 albo regulaminami ONZ, a w przypadku tramwaju
i trolejbusu - zgodnie z art. 13 rozporządzenia 2018/858.
2.
Producent pojazdu skompletowanego jest odpowiedzialny za uzyskanie świadectwa homologacji
typu pojazdu, świadectwa homologacji typu UE albo świadectwa homologacji typu ONZ
oraz za zapewnienie zgodności produkcji w zakresie tych przedmiotów wyposażenia lub
części, które zostały dodane na etapie dokonywanej kompletacji pojazdu.
3.
Producent pojazdu skompletowanego wprowadzający zmiany w przedmiocie wyposażenia lub
części, które były objęte procedurą homologacji typu UE lub ONZ na wcześniejszym etapie
kompletacji pojazdu, jest odpowiedzialny za uzyskanie świadectwa homologacji typu
pojazdu, świadectwa homologacji typu UE albo świadectwa homologacji typu ONZ oraz
za zapewnienie zgodności produkcji w zakresie dokonanej zmiany.
Art. 15.
1.
Dyrektor TDT, za opłatą, na wniosek producenta wydaje albo zmienia:
1)
świadectwo homologacji typu UE pojazdu,
2)
świadectwo homologacji typu UE,
3)
świadectwo homologacji typu ONZ,
4)
świadectwo krajowej homologacji typu pojazdu,
5)
świadectwo krajowej homologacji typu tramwaju,
6)
świadectwo krajowej homologacji typu trolejbusu,
7)
świadectwo krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach
- albo odmawia ich wydania.
2.
Wydanie, zmiana albo odmowa wydania dokumentów wskazanych w ust. 1 następuje w drodze
decyzji administracyjnej.
Art. 16.
1.
Do wniosku o wydanie albo zmianę świadectwa homologacji typu UE pojazdu albo świadectwa
homologacji typu UE producent dołącza:
1)
dokumenty określone odpowiednio w art. 22 i art. 23 rozporządzenia 167/2013, art.
27 i art. 28 rozporządzenia 168/2013 albo art. 24 i art. 25 rozporządzenia 2018/858;
2)
oświadczenie następującej treści:
„
Oświadczam, że:
1)
nie złożyłem/złożyłam* wniosku o wydanie albo zmianę świadectwa homologacji typu UE
pojazdu / świadectwa homologacji typu UE* dla tego typu pojazdu, przedmiotu wyposażenia
lub części do żadnego innego organu udzielającego homologacji i że żaden inny organ
udzielający homologacji nie wydał lub nie zmienił takiego świadectwa homologacji;
2)
żaden organ udzielający homologacji nie odmówił wydania albo zmiany świadectwa homologacji
typu UE pojazdu lub świadectwa homologacji typu UE dla tego typu pojazdu, typu przedmiotu
wyposażenia lub części;
3)
żaden organ udzielający homologacji nie cofnął świadectwa homologacji typu UE pojazdu
lub świadectwa homologacji typu UE dla tego typu pojazdu, typu przedmiotu wyposażenia
lub części;
4)
nie wycofałem/wycofałam* wniosku o wydanie albo zmianę świadectwa homologacji typu
UE pojazdu lub świadectwa homologacji typu UE dla tego typu pojazdu, typu przedmiotu
wyposażenia lub części.
* Niepotrzebne skreślić.
”
.
2.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zawiera również:
1)
firmę, siedzibę i adres wnioskodawcy;
2)
oznaczenie miejsca i daty złożenia oświadczenia;
3)
podpis wnioskodawcy.
3.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany
do zawarcia w nim klauzuli następującej treści:
„
Jestem świadomy/świadoma* odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia
wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
* Niepotrzebne skreślić.
”
.
Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
oświadczeń.
Art. 17.
1.
Dyrektor TDT odmawia wydania świadectwa homologacji typu UE pojazdu lub świadectwa
homologacji typu UE, w przypadku gdy:
1)
typ pojazdu, typ przedmiotu wyposażenia lub części nie spełnia wymagań procedury określonej
w art. 20 rozporządzenia 167/2013, art. 25 rozporządzenia 168/2013 albo art. 22 rozporządzenia
2018/858;
2)
typ pojazdu, typ przedmiotu wyposażenia lub części stwarza poważne zagrożenie, o którym
mowa w art. 24 ust. 3 rozporządzenia 167/2013, art. 29 ust. 3 rozporządzenia 168/2013
albo art. 26 ust. 5 rozporządzenia 2018/858, mimo że spełnia wymagania, o których
mowa w pkt 1;
3)
na dany typ pojazdu, typ przedmiotu wyposażenia lub części zostało wydane świadectwo
homologacji typu UE pojazdu albo świadectwo homologacji typu UE przez inne niż Rzeczpospolita
Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej.
2.
Dyrektor TDT odmawia zmiany świadectwa homologacji typu UE pojazdu lub świadectwa
homologacji typu UE w przypadku:
1)
o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2;
2)
stwierdzenia, że zmiany szczegółowych danych zawartych w dokumentach stanowiących
podstawę wydania świadectwa homologacji typu UE pojazdu lub świadectwa homologacji
typu UE, nie mogą być objęte rozszerzeniem istniejącej homologacji typu pojazdu, typu
przedmiotu wyposażenia lub części.
Art. 18.
1.
Do wniosku o wydanie albo zmianę świadectwa homologacji typu ONZ producent dołącza:
1)
dokumenty określone w regulaminach ONZ;
2)
oświadczenie następującej treści:
„
Oświadczam, że:
1)
nie złożyłem/złożyłam* wniosku o wydanie albo zmianę świadectwa homologacji typu UE
pojazdu / świadectwa homologacji typu UE / świadectwa homologacji typu ONZ* dla tego
typu pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części do żadnego innego organu udzielającego
homologacji i że żaden inny organ udzielający homologacji nie wydał lub nie zmienił
takiego świadectwa homologacji;
2)
żaden organ udzielający homologacji nie odmówił wydania albo zmiany świadectwa homologacji
typu UE pojazdu lub świadectwa homologacji typu UE dla tego typu pojazdu, typu przedmiotu
wyposażenia lub części;
3)
żaden organ udzielający homologacji nie cofnął świadectwa homologacji typu UE pojazdu
lub świadectwa homologacji typu UE dla tego typu pojazdu, typu przedmiotu wyposażenia
lub części;
4)
nie wycofałem/wycofałam* wniosku o wydanie albo zmianę świadectwa homologacji typu
UE pojazdu lub świadectwa homologacji typu UE dla tego typu pojazdu, typu przedmiotu
wyposażenia lub części.
* Niepotrzebne skreślić.
”
.
2.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zawiera również:
1)
firmę, siedzibę i adres wnioskodawcy;
2)
oznaczenie miejsca i daty złożenia oświadczenia;
3)
podpis wnioskodawcy.
3.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany
do zawarcia w nim klauzuli następującej treści:
„
Jestem świadomy/świadoma* odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia
wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
* Niepotrzebne skreślić.
”
.
Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
oświadczeń.
Art. 19.
1.
Dyrektor TDT odmawia wydania świadectwa homologacji typu ONZ, w przypadku gdy:
1)
typ pojazdu, typ przedmiotu wyposażenia lub części nie spełnia wymagań procedury określonej
w załączniku 3 do Porozumienia z 1958 r.;
2)
typ pojazdu, typ przedmiotu wyposażenia lub części stwarza poważne zagrożenie dla
bezpieczeństwa, ochrony zdrowia i środowiska;
3)
na dany typ pojazdu, typ przedmiotu wyposażenia lub części zostało wydane świadectwo
homologacji typu UE pojazdu, świadectwo homologacji typu UE albo świadectwo homologacji
typu ONZ.
2.
Dyrektor TDT odmawia zmiany świadectwa homologacji typu ONZ w przypadku:
1)
o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2;
2)
stwierdzenia, że zmiany szczegółowych danych zawartych w dokumentach stanowiących
podstawę wydania świadectwa homologacji typu ONZ nie mogą być objęte rozszerzeniem
istniejącej homologacji typu pojazdu, typu przedmiotu wyposażenia lub części.
Art. 20.
1.
We wniosku o wydanie albo zmianę świadectwa krajowej homologacji typu pojazdu w odniesieniu
do pojazdów kategorii C, R, S, T4.1, T4.2, świadectwa krajowej homologacji typu tramwaju lub świadectwa krajowej homologacji
typu trolejbusu producent wskazuje jedną z następujących procedur homologacji typu
pojazdu, na podstawie której przeprowadzono badania homologacyjne:
1)
krok po kroku - procedurę, w ramach której producent uzyskuje wszystkie wymagane świadectwa
homologacji typu UE albo świadectwa homologacji typu ONZ, na podstawie których służba
techniczna, o której mowa w art. 4, przeprowadza badanie homologacyjne typu pojazdu
będące podstawą do wydania świadectwa homologacji typu pojazdu;
2)
jednostopniową - procedurę, w ramach której służba techniczna, o której mowa w art.
4, przeprowadza badanie homologacyjne dla wszystkich wymaganych zgodnie z przepisami
wydanymi na podstawie art. 54 ust. 1 albo art. 55 ust. 1 przedmiotów wyposażenia lub
części oraz badanie homologacyjne typu pojazdu, będące podstawą do wydania świadectwa
homologacji typu pojazdu;
3)
mieszaną - procedurę krok po kroku, podczas której producent może nie przedstawić
jednego świadectwa lub kilku świadectw homologacji typu UE albo świadectw homologacji
typu ONZ do badania homologacyjnego typu pojazdu, pod warunkiem że zastąpi je sprawozdaniami
zawierającymi wyniki badań homologacyjnych tych przedmiotów wyposażenia lub części,
albo
4)
wielostopniową - procedurę, w wyniku której organ udzielający homologacji lub organ
udzielający homologacji innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii
Europejskiej zaświadczają, że - w zależności od stanu kompletacji - typ pojazdu obejmujący
pojazdy niekompletne lub skompletowane jest zgodny z odpowiednimi warunkami lub wymaganiami
technicznymi.
2.
Zakres badań technicznych pojazdów należących do kategorii C, R, S, T4.1, T4.2 jest uzależniony od stopnia kompletacji pojazdu.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, producent dołącza:
1)
dokument informacyjny sporządzony według wzoru określonego w przepisach wydanych na
podstawie art. 54 ust. 1, a w przypadku tramwaju lub trolejbusu - w przepisach wydanych
na podstawie art. 55 ust. 1;
2)
sprawozdanie z badania homologacyjnego potwierdzające spełnienie przez reprezentatywny
dla danego typu pojazd odpowiednich warunków lub wymagań technicznych określonych
w przepisach wydanych na podstawie art. 54 ust. 1, a w przypadku tramwaju lub trolejbusu
- w przepisach wydanych na podstawie art. 55 ust. 1, w celu udzielenia krajowej homologacji
typu pojazdu;
3)
świadectwo zgodności sporządzone według wzoru określonego w przepisach wydanych na
podstawie art. 54 ust. 1, a w przypadku tramwaju lub trolejbusu - w przepisach wydanych
na podstawie art. 55 ust. 1;
4)
wykaz osób upoważnionych do podpisania świadectwa zgodności zawierający następujące
dane: imię i nazwisko, zajmowane stanowisko oraz wzór podpisu.
4.
Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, producent pojazdu składa oświadczenie następującej
treści:
„
Oświadczam, że:
1)
nie złożyłem/złożyłam* wniosku o wydanie albo zmianę świadectwa homologacji typu UE
pojazdu / świadectwa homologacji typu ONZ* dla tego typu pojazdu, typu przedmiotu
wyposażenia lub części do żadnego innego organu udzielającego homologacji i że żaden
inny organ udzielający homologacji nie wydał lub nie zmienił takiego świadectwa homologacji;
2)
żaden organ udzielający homologacji nie odmówił wydania albo zmiany świadectwa homologacji
typu UE pojazdu / świadectwa homologacji typu ONZ* dla tego typu pojazdu, typu przedmiotu
wyposażenia lub części;
3)
żaden organ udzielający homologacji nie cofnął świadectwa homologacji typu UE pojazdu
/ świadectwa homologacji typu ONZ* dla tego typu przedmiotu wyposażenia lub części;
4)
nie wycofałem/wycofałam* wniosku o wydanie albo zmianę świadectwa homologacji typu
UE pojazdu / świadectwa homologacji typu ONZ* w odniesieniu dla tego typu pojazdu,
typu przedmiotu wyposażenia lub części.
* Niepotrzebne skreślić.
”
.
5.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, zawiera również:
1)
firmę, siedzibę i adres wnioskodawcy;
2)
oznaczenie miejsca i daty złożenia oświadczenia;
3)
podpis wnioskodawcy.
6.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej
za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia
w nim klauzuli następującej treści:
„
Jestem świadomy/świadoma* odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia
wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
* Niepotrzebne skreślić.
”
.
Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
oświadczeń.
Art. 21.
1.
Dyrektor TDT odmawia wydania świadectwa homologacji typu pojazdu, tramwaju lub trolejbusu,
w przypadku gdy:
1)
typ pojazdu nie spełnia wymagań technicznych określonych w przepisach wydanych na
podstawie art. 54 ust. 1, a w przypadku tramwaju lub trolejbusu - w przepisach wydanych
na podstawie art. 55 ust. 1;
2)
typ pojazdu stwarza poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa, ochrony zdrowia i środowiska,
mimo że spełnia wymagania, o których mowa w pkt 1;
3)
na dany typ pojazdu należącego do kategorii C, R, S, T4.1, T4.2 zostało wydane świadectwo homologacji typu UE pojazdu lub świadectwo homologacji
typu ONZ przez inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej.
2.
Dyrektor TDT odmawia zmiany świadectwa homologacji typu pojazdu, tramwaju lub trolejbusu,
w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2.
Art. 22.
1.
Do wniosku o wydanie albo zmianę świadectwa krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych
w małych seriach producent dołącza:
1)
dokument informacyjny sporządzony według wzoru określonego w przepisach wydanych na
podstawie art. 54 ust. 1;
2)
sprawozdanie z badania homologacyjnego potwierdzające spełnienie odpowiednich warunków
lub wymagań technicznych, lub zastosowanych wymogów alternatywnych dla danego typu
pojazdu, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 54 ust. 1;
3)
świadectwo zgodności sporządzone według wzoru określonego w przepisach wykonawczych
wydanych na podstawie art. 33 ust. 2 rozporządzenia 167/2013, art. 38 ust. 2 rozporządzenia
168/2013 albo art. 36 ust. 4 rozporządzenia 2018/858;
4)
wykaz osób upoważnionych do podpisania świadectwa zgodności zawierający następujące
dane: imię i nazwisko, zajmowane stanowisko oraz wzór podpisu.
2.
Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, producent składa oświadczenie, o którym
mowa w art. 20 ust. 4.
3.
Do składania oświadczenia, o którym mowa w art. 20 ust. 4, stosuje się przepis art.
20 ust. 6.
Art. 23.
1.
Dyrektor TDT odmawia wydania świadectwa krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych
w małych seriach w przypadku, o którym mowa w art. 21 ust. 1.
2.
Dyrektor TDT odmawia zmiany świadectwa krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych
w małych seriach w przypadkach, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 i 2.
Art. 24.
1.
Producent może wystąpić do Dyrektora TDT z wnioskiem o wydanie świadectwa homologacji
typu UE pojazdu albo świadectwa homologacji typu UE na podstawie procedury, o której
mowa w art. 35 ust. 1 rozporządzenia 167/2013, art. 40 ust. 1 rozporządzenia 168/2013
albo art. 39 ust. 1 rozporządzenia 2018/858, jeżeli dla pojazdu, przedmiotu wyposażenia
lub części zastosowano nowe technologie lub nowe koncepcje, które nie spełniają wymagań
określonych w przepisach dotyczących homologacji dla danego typu pojazdu, typu przedmiotu
wyposażenia lub części.
2.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, oprócz dokumentów, o których mowa w art. 16 ust.
1, producent dołącza również:
1)
uzasadnienie zastosowania nowych technologii lub koncepcji;
2)
opis wpływu zastosowanych nowych technologii lub koncepcji na bezpieczeństwo, ochronę
zdrowia i środowiska wraz ze wskazaniem środków przyjętych w celu zapewnienia poziomu
bezpieczeństwa, ochrony zdrowia i środowiska co najmniej równoważnego wymaganiom określonym
w przepisach dotyczących homologacji dla danego typu pojazdu, typu przedmiotu wyposażenia
lub części, w odniesieniu do których wystąpiono o wyłączenie;
3)
opis przeprowadzonych badań oraz ich wyniki wykazujące, że zapewniono poziom bezpieczeństwa,
ochrony zdrowia i środowiska co najmniej równoważny wymaganiom określonym w przepisach
dotyczących homologacji dla danego typu pojazdu, typu przedmiotu wyposażenia lub części.
3.
Badania, o których mowa w ust. 2 pkt 3, przeprowadza służba techniczna.
4.
W terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1, Dyrektor TDT
występuje do Komisji Europejskiej z wnioskiem o wydanie zgody na wydanie świadectwa
homologacji typu UE pojazdu albo świadectwa homologacji typu UE.
5.
Do czasu wydania zgody przez Komisję Europejską Dyrektor TDT wydaje tymczasowo świadectwo
homologacji typu UE pojazdu albo świadectwo homologacji typu UE ważne wyłącznie na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o ile producent wystąpi we wniosku, o którym
mowa w ust. 1, o wydanie takiego świadectwa, a pojazd albo przedmiot wyposażenia lub
część spełniają warunki, o których mowa w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, w tym w przepisach wydanych na podstawie art. 66 ust. 5 tej ustawy.
6.
Dyrektor TDT odmawia wydania tymczasowo świadectwa homologacji typu UE pojazdu albo
świadectwa homologacji typu UE, jeżeli pojazd albo przedmiot wyposażenia lub część:
1)
nie spełnia warunków, o których mowa w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, w tym w przepisach wydanych na podstawie art. 66 ust. 5 tej ustawy;
2)
na dany typ pojazdu, typ przedmiotu wyposażenia lub części zostało wydane świadectwo
homologacji typu UE pojazdu, świadectwo homologacji typu UE albo świadectwo homologacji
typu ONZ.
7.
Po wydaniu świadectwa homologacji typu UE pojazdu albo świadectwa homologacji typu
UE, o których mowa w ust. 5, Dyrektor TDT przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej
i właściwym organom innych niż Rzeczpospolita Polska państw członkowskich Unii Europejskiej
informację o wydaniu tego świadectwa wraz z dokumentacją, o której mowa w ust. 2.
8.
W przypadku wydania zgody przez Komisję Europejską Dyrektor TDT niezwłocznie wydaje
świadectwo homologacji typu UE pojazdu albo świadectwo homologacji typu UE na okres
nie krótszy niż 36 miesięcy.
9.
W przypadku wydania świadectwa homologacji na podstawie ust. 8 traci ważność świadectwo
homologacji typu UE pojazdu albo świadectwo homologacji typu UE, wydane na podstawie
ust. 5.
10.
W przypadku odmowy wydania zgody przez Komisję Europejską Dyrektor TDT, w drodze decyzji
administracyjnej:
1)
odmawia wydania świadectwa homologacji typu UE pojazdu albo świadectwa homologacji
typu UE;
2)
cofa wydane tymczasowo świadectwo homologacji typu UE pojazdu albo świadectwo homologacji
typu UE w terminie 6 miesięcy od dnia odmowy wydania zgody.
11.
W przypadku otrzymania od właściwego organu innego niż Rzeczpospolita Polska państwa
członkowskiego Unii Europejskiej informacji o wydaniu świadectwa homologacji typu
UE pojazdu albo świadectwa homologacji typu UE na podstawie procedury, o której mowa
w ust. 1, Dyrektor TDT może uznać to świadectwo na podstawie art. 39 rozporządzenia
2018/858.
12.
Dyrektor TDT po otrzymaniu od właściwego organu innego niż Rzeczpospolita Polska państwa
członkowskiego Unii Europejskiej informacji o uznaniu świadectwa homologacji typu
UE pojazdu albo świadectwa homologacji typu UE na podstawie art. 39 rozporządzenia
2018/858 informuje o tym producenta tego pojazdu albo przedmiotu wyposażenia lub części.
Art. 25.
1.
Dyrektor TDT uznaje, w drodze decyzji administracyjnej, za opłatą, świadectwo krajowej
homologacji typu pojazdu, wydane przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita Polska
państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jeżeli wymagania techniczne stanowiące podstawę
do jego wydania są równoważne wymaganiom technicznym obowiązującym:
1)
w procedurze uzyskania świadectwa homologacji typu UE pojazdu albo
2)
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w procedurze krajowej homologacji typu pojazdu
- albo odmawia jego uznania.
2.
Wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, następuje na wniosek producenta.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:
1)
świadectwo homologacji typu pojazdu wraz ze sprawozdaniem z badań homologacyjnych
oraz z dokumentem informacyjnym wydanym przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita
Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej;
2)
świadectwo zgodności sporządzone według wzoru określonego w przepisach wydanych na
podstawie art. 54 ust. 1 pkt 5;
3)
wykaz osób upoważnionych do podpisania świadectwa zgodności zawierający następujące
dane: imię i nazwisko, zajmowane stanowisko oraz wzór podpisu.
4.
Dyrektor TDT, w drodze decyzji administracyjnej, uchyla uznanie, o którym mowa w ust.
1, w przypadku:
1)
wygaśnięcia lub cofnięcia świadectwa krajowej homologacji typu pojazdu, które zostało
uznane przez Dyrektora TDT;
2)
wydania świadectwa homologacji typu UE pojazdu dla typu pojazdu objętego świadectwem
krajowej homologacji typu pojazdu, które zostało uznane przez Dyrektora TDT;
3)
wygaśnięcia świadectwa krajowej homologacji typu pojazdu w zakresie wymagań stanowiących
podstawę do wydania tego świadectwa przez jeden z wariantów w ramach typu pojazdu
lub jedną z wersji w ramach wariantu, które przestały być spełniane.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 3, uznanie uchyla się wyłącznie w zakresie
zaprzestania spełniania wymagań przez jeden z wariantów lub wersji.
6.
Dyrektor TDT odmawia uznania świadectwa krajowej homologacji typu wydanego przez właściwy
organ innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w
przypadkach gdy typ pojazdu nie spełnia warunków, o których mowa w ust. 1.
Art. 26.
1.
Dyrektor TDT uznaje, w drodze decyzji administracyjnej, za opłatą, świadectwo krajowej
homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach wydane przez właściwy organ
innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jeżeli
wymagania techniczne stanowiące podstawę do jego wydania są równoważne wymaganiom
technicznym obowiązującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w procedurze krajowej
homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach.
2.
Wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, następuje na wniosek producenta.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:
1)
świadectwo krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach wraz
ze sprawozdaniem z badań homologacyjnych oraz dokumentem informacyjnym wydanym przez
właściwy organ innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej;
2)
świadectwo zgodności sporządzone według wzoru określonego w przepisach wykonawczych
wydanych na podstawie art. 33 ust. 2 rozporządzenia 167/2013, art. 38 ust. 2 rozporządzenia
168/2013 albo art. 36 ust. 4 rozporządzenia 2018/858;
3)
wykaz osób upoważnionych do podpisania świadectwa zgodności zawierający następujące
dane: imię i nazwisko, zajmowane stanowisko oraz wzór podpisu.
4.
Dyrektor TDT, w drodze decyzji administracyjnej, uchyla uznanie, o którym mowa w ust.
1, w przypadku:
1)
wygaśnięcia lub cofnięcia świadectwa krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych
w małych seriach, które zostało uznane przez Dyrektora TDT;
2)
wydania świadectwa homologacji typu UE pojazdu dla typu pojazdu objętego świadectwem
krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach, które zostało uznane
przez Dyrektora TDT;
3)
wygaśnięcia świadectwa krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach
w zakresie wymagań stanowiących podstawę do wydania tego świadectwa przez jeden z
wariantów w ramach typu pojazdu lub jedną z wersji w ramach wariantu, które przestały
być spełniane.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 3, uznanie uchyla się wyłącznie w zakresie
zaprzestania spełniania wymagań przez jeden z wariantów lub wersji.
6.
Dyrektor TDT odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, uznania krajowej homologacji
typu pojazdów produkowanych w małych seriach wydanego przez właściwy organ innego
niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w przypadkach
gdy typ pojazdu nie spełnia warunków, o których mowa w ust. 1.
Art. 27.
1.
Producent pojazdu jest obowiązany:
1)
umieścić nazwę handlową lub znak towarowy oraz oznaczenie typu lub numer identyfikacyjny
odpowiednio zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia 167/2013, art. 39 ust. 1 rozporządzenia
168/2013, art. 38 ust. 1 rozporządzenia 2018/858 lub art. 2 Porozumienia z 1958 r.,
jeżeli przepisy prawa Unii Europejskiej dotyczące homologacji lub regulaminy ONZ albo
przepisy wydane na podstawie art. 54 ust. 1 lub art. 55 ust. 1 tego wymagają;
2)
wystawić świadectwo zgodności do każdego pojazdu, na którego typ wydano odpowiednie
świadectwo homologacji; świadectwo zgodności może być podpisane podpisem odbitym sposobem
mechanicznym;
3)
wystawić oświadczenie zawierające dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji
i ewidencji pojazdu, którego wzór określają przepisy wydane na podstawie art. 54 ust.
1 lub art. 55 ust. 1; oświadczenie może być podpisane podpisem odbitym sposobem mechanicznym
i może je złożyć w imieniu producenta importer, dystrybutor lub przedstawiciel producenta;
4)
dołączyć w języku polskim:
a)
instrukcję obsługi lub podręcznik użytkownika,
b)
informacje dotyczące ograniczenia lub specjalnych warunków użytkowania mających wpływ
na bezpieczeństwo, ochronę zdrowia i środowiska - o ile takie ograniczenia lub warunki
występują.
2.
Producent pojazdu, na którego typ wydano świadectwo homologacji typu ONZ, jest obowiązany
wystawić także deklarację zgodności zgodnie z przepisami regulaminów ONZ.
3.
W przypadku uzyskania zezwolenia na dopuszczenie pojazdu z końcowej partii produkcji
producent jest obowiązany w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, podać informację,
że pojazd został objęty tym zezwoleniem.
4.
Dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 2, wydaje się właścicielowi pojazdu.
5.
Duplikaty dokumentów, o których mowa w ust. 1 i 2, wydaje na wniosek zainteresowanego
podmiot, który je wydał.
6.
Przepisy ust. 1 pkt 1 i pkt 4 lit. b oraz ust. 4 i 5 stosuje się do producenta przedmiotu
wyposażenia lub części.
Art. 28.
1.
Producent jest obowiązany niezwłocznie powiadomić Dyrektora TDT o:
1)
potrzebie zmiany danych i informacji zawartych w świadectwie homologacji, o którym
mowa w art. 15 ust. 1, wydanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w przypadku
zmiany:
a)
warunków stanowiących podstawę do wydania tego świadectwa,
b)
w homologowanym typie, która wpływa na zmianę warunków stanowiących podstawę do wydania
tego świadectwa;
2)
zawieszeniu produkcji homologowanego typu;
3)
wznowieniu produkcji homologowanego typu;
4)
zaprzestaniu produkcji homologowanego typu;
5)
stwierdzeniu zagrożeń dla bezpieczeństwa, ochrony zdrowia i środowiska.
2.
Po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, Dyrektor TDT dokonuje oceny
zakresu zmian w odniesieniu do uprzednio wydanego świadectwa, a następnie niezwłocznie
informuje producenta o:
1)
konieczności uzyskania zmiany tego świadectwa po przeprowadzeniu badań homologacyjnych
albo bez przeprowadzenia tych badań;
2)
konieczności uzyskania nowego świadectwa, jeżeli zakres zmian wykracza poza istotne
cechy homologowanego typu, albo
3)
braku potrzeby zmiany danych i informacji zawartych w uprzednio wydanym świadectwie.
Art. 29.
Dyrektor TDT, w drodze decyzji administracyjnej, cofa świadectwo homologacji, o którym
mowa w art. 15 ust. 1, wydane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku
gdy:
1)
podmiot gospodarczy dopuszcza się naruszeń, o których mowa w art. 72 ust. 2 rozporządzenia
167/2013, art. 76 ust. 2 rozporządzenia 168/2013 albo art. 84 ust. 2 i 3 rozporządzenia
2018/858 - odpowiednio do kategorii pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części, a
w przypadku tramwaju lub trolejbusu - naruszeń, o których mowa w art. 84 ust. 2 i
3 rozporządzenia 2018/858;
2)
podmiot gospodarczy nie usunął nieprawidłowości w terminie określonym w art. 41 ust.
1 rozporządzenia 167/2013, art. 46 ust. 1 rozporządzenia 168/2013 albo art. 52 ust.
2 rozporządzenia 2018/858, a w przypadku tramwaju lub trolejbusu - w harmonogramie,
o którym mowa w art. 71 ust. 2 pkt 1;
3)
producent nie usunął nieprawidłowości stwierdzonych w wyniku kontroli zgodności produkcji;
4)
producent złożył wniosek o cofnięcie świadectwa homologacji.
Art. 30.
1.
Świadectwo homologacji, o którym mowa w art. 15 ust. 1, wygasa z dniem wykreślenia
producenta z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, rejestru
przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego albo odpowiedniego rejestru państwa właściwego
dla siedziby producenta.
2.
Świadectwo homologacji, o którym mowa w art. 15 ust. 1 pkt 4-6, wygasa z dniem wejścia
w życie nowych warunków lub wymagań technicznych określonych w przepisach wydanych
na podstawie art. 54 ust. 1, a w przypadku tramwaju lub trolejbusu - w przepisach
wydanych na podstawie art. 55 ust. 1, stanowiących podstawę do udzielenia homologacji
typu pojazdu, tramwaju albo trolejbusu.
Art. 31.
1.
Spełnienie odpowiednich wymagań technicznych dotyczących montażu dodatkowej instalacji
zasilania gazem pojazdu potwierdza się w procedurze:
1)
homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania
gazem albo
2)
homologacji montażu dodatkowej instalacji R115.
2.
Podmiot dokonujący montażu dodatkowej instalacji zasilan …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.