Prawo energetyczne – tekst jednolity 2022

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 19 maja 2022 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo energetyczne Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne

Rozdział 1 - Przepisy ogólne

Rozdział 2 - Dostarczanie paliw i energii

Rozdział 2a

Rozdział 2b - Przesyłanie dwutlenku węgla

Rozdział 2c - Zasady funkcjonowania systemu pomiarowego

Rozdział 2d - Zasady funkcjonowania centralnego systemu informacji rynku energii

Rozdział 3 - Polityka energetyczna

Rozdział 3a

Rozdział 3b

Rozdział 4 - Organ do spraw regulacji gospodarki paliwami i energią

Rozdział 4a - Koordynator do spraw negocjacji

Rozdział 5 - Koncesje, rejestry i taryfy

Rozdział 6 - Urządzenia, instalacje, sieci i ich eksploatacja

Rozdział 6a

Rozdział 7 - Kary pieniężne

Rozdział 7a - Przepisy karne

Rozdział 8 - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy epizodyczne, przejściowe i końcowe

Treść obwieszczenia 1.

Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 716), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:

2.

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje:

Art. 78Przepisy art. 4ba ust. 8 i art. 43d ust. 5 ustawy zmienianej w art. 53, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, stosuje się po raz pierwszy do miesięcznego zestawienia danych indywidualnych sporządzanego na podstawie sprawozdań, o których mowa w art.

4ba ust. 1 i art. 43d ust. 1 tej ustawy, składanych za lipiec 2023 r. ” „

Art. 81Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

Art. 6Do umów o poprawę efektywności energetycznej zawartych w wyniku postępowań o wyborze

dostawcy usług związanych ze zużyciem energii wszczętych przed dniem 1 stycznia 2022 r. stosuje się przepisy dotychczasowe. ” „

Art. 15Do dnia 31 grudnia 2021 r. właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego nieodpłatnie

umożliwia uzyskanie informacji, o której mowa w art. 45c ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3, nie rzadziej niż raz na pół roku, a w przypadku otrzymywania elektronicznych rozliczeń na żądanie - nie rzadziej niż raz na kwartał, jeżeli rozliczenie dokonywane jest na podstawie wskazań urządzeń, o których mowa w art. 45a ust. 7 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 16Do dnia 1 stycznia 2027 r. właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego zastąpi

ciepłomierze, podzielniki kosztów ogrzewania lub wodomierze do pomiaru ciepłej wody użytkowej zamontowane przed dniem wejścia w życie ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, urządzeniami posiadającymi funkcję zdalnego odczytu. ” „

Art. 18Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

39 oraz Dz. Urz. UE L 328 z 21.12.2018, str. 1), c) rozporządzenia Komisji (UE) nr 312/2014 z dnia 26 marca 2014 r. ustanawiającego kodeks sieci dotyczący bilansowania gazu w sieciach przesyłowych (Dz. Urz. UE L 91 z 27.03.2014, str. 15), d) rozporządzenia Komisji (UE) 2015/1222 z dnia 24 lipca 2015 r. ustanawiającego wytyczne dotyczące alokacji zdolności przesyłowych i zarządzania ograniczeniami przesyłowymi (Dz. Urz. UE L 197 z 25.07.2015, str. 24, Dz. Urz. UE L 151 z 08.06.2016, str. 21 oraz Dz. Urz. UE L 2 z 05.01.2018, str. 15), e) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1938 z dnia 25 października 2017 r. dotyczącego środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 994/2010 (Dz. Urz. UE L 280 z 28.10.2017, str. 1). ” „

Art. 14Do umów sprzedaży paliw gazowych lub energii elektrycznej lub umów kompleksowych dotyczących

dostarczania tych paliw lub energii, zawartych z odbiorcą paliw gazowych lub energii elektrycznej w gospodarstwie domowym do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, nie stosuje się art. 5 ust. 4c ustawy zmienianej w art. 1.

Art. 15

1.

Podmiot prowadzący w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy działalność gospodarczą w zakresie magazynowania energii elektrycznej w rozumieniu art. 3 pkt 59 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w magazynach energii elektrycznej w rozumieniu art. 3 pkt 10k ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 10 MW, może po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzić tę działalność, pod warunkiem złożenia wniosku o udzielenie przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki koncesji na magazynowanie energii elektrycznej, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Podmiot prowadzący w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy działalność gospodarczą w zakresie magazynowania energii elektrycznej w magazynach energii elektrycznej o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 50 kW oraz nie większej niż 10 MW jest obowiązany złożyć wniosek o wpis do rejestru magazynów energii elektrycznej zgodnie z art. 43g ustawy zmienianej w art. 1, w terminie do dnia 30 czerwca 2021 r.

Art. 16

1.

Jeżeli podmiot ubiegający się o przyłączenie do sieci magazynu energii elektrycznej w rozumieniu art. 3 pkt 10k ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy złożył wniosek o określenie warunków przyłączenia i wpłacił zaliczkę w rozumieniu art. 7 ust. 8a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, albo otrzymał warunki przyłączenia, ale nie zawarł umowy o przyłączenie do sieci, ponosi opłatę za przyłączenie do sieci na zasadach określonych w art. 7 ust. 8 pkt 6 ustawy zmienianej w art. 1.

2.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1, wysokość wpłaconej zaliczki przekracza połowę rzeczywistych nakładów poniesionych na realizację przyłączenia, kwoty stanowiące różnicę pomiędzy wysokością wpłaconej zaliczki a połową rzeczywistych nakładów poniesionych na realizację przyłączenia podlegają niezwłocznie zwrotowi wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia zwrotu tej kwoty.

Art. 17

1.

Operator systemu dystrybucyjnego i operator systemu przesyłowego dostosują instrukcje, o których mowa w art. 9g ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, do wymagań określonych w art. 9g ust. 4 pkt 5a i 10 ustawy zmienianej w art. 1 i przedłożą je do zatwierdzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego przedłoży Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki wyodrębnioną część instrukcji, o której mowa w art. 9g ust. 5c ustawy zmienianej w art. 1, w terminie 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Operator systemu skraplania gazu ziemnego w rozumieniu art. 3 pkt 27 ustawy zmienianej w art. 1 i operator systemu magazynowania w rozumieniu art. 3 pkt 26 ustawy zmienianej w art. 1 po raz pierwszy opracują odpowiednio projekt instrukcji ruchu i eksploatacji instalacji skroplonego gazu ziemnego oraz projekt instrukcji ruchu i eksploatacji instalacji magazynowej i przedłożą je do zatwierdzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki w terminie 9 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 18Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego utworzy centralny system informacji

rynku energii w rozumieniu art. 3 pkt 69 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 19Operatorzy systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych, właściciele urządzeń, instalacji

lub sieci, dla których nie wyznaczono operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego nadadzą, każdy dla swojego urządzenia, instalacji lub sieci, punktom poboru energii numery zgodnie ze standardem GS1 (GSRN), w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 20Operatorzy systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych, właściciele urządzeń, instalacji

lub sieci, dla których nie wyznaczono operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, przekażą operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego, w postaci elektronicznej, informacje o punktach pomiarowych w rozumieniu art. 3 pkt 66 ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 30 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 21

Użytkownicy systemu, o których mowa w art. 11zg ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zawierają umowę, o której mowa w tym przepisie, w terminie 33 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 22

1.

Do wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prac nad polityką energetyczną państwa, o której mowa w art. 14 ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się przepisy art. 14-15a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

2.

Rada Ministrów przyjmuje pierwszą politykę energetyczną państwa, opracowaną zgodnie z art. 15 oraz art. 15a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, do dnia 30 czerwca 2023 r.

Art. 23

1.

Minister właściwy do spraw energii:

2.

Minister właściwy do spraw energii:

Art. 24W przypadku udzielenia przedsiębiorstwu energetycznemu w rozumieniu art. 3 pkt 12

ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, koncesji pod warunkiem złożenia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 38 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, przedsiębiorstwo to jest obowiązane do złożenia, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, wniosku o zmianę tej koncesji, w celu dostosowania jej treści do wymagań określonych w art. 37 ust. 1 pkt 6a ustawy zmienianej w art. 1.

Art. 25Świadectwa wydane przez komisje kwalifikacyjne, o których mowa w art. 54 ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 1, zachowują ważność w przypadku:

Art. 26

1.

Komisje kwalifikacyjne, o których mowa w art. 54 ust. 3 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, powołane na podstawie dotychczasowych przepisów, stają się komisjami kwalifikacyjnymi, o których mowa w art. 54 ust. 3 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, pod warunkiem że zostały powołane u przedsiębiorców lub przy stowarzyszeniach naukowo-technicznych spełniających wymagania określone w art. 54 ust. 3 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i działają przez okres, na jaki zostały powołane.

2.

Komisje kwalifikacyjne, o których mowa w art. 54 ust. 3 pkt 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, powołane na podstawie dotychczasowych przepisów, stają się odpowiednio komisjami kwalifikacyjnymi, o których mowa w art. 54 ust. 3 pkt 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i działają przez okres, na jaki zostały powołane.

Art. 27

Przepis art. 54 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się również do uczniów dotychczasowych szkół ponadgimnazjalnych prowadzących kształcenie w zawodzie.

Art. 28

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy eksploatuje gazociąg bezpośredni w rozumieniu art. 3 pkt 11e ustawy zmienianej w art.

1 lub sieć gazociągów kopalnianych w rozumieniu art. 3 pkt 11c ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przeprowadza, przy udziale operatora systemu dystrybucyjnego gazowego, o którym mowa w ust. 2, przegląd eksploatowanej przez siebie infrastruktury w zakresie spełniania wymogów pozwalających uznać ją odpowiednio za gazociąg bezpośredni lub sieć gazociągów kopalnianych, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii i Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki raport z tego przeglądu.

2.

Infrastruktura niespełniająca wymogów pozwalających uznać ją odpowiednio za gazociąg bezpośredni lub sieć gazociągów kopalnianych udostępniana jest przez właściciela operatorowi systemu dystrybucyjnego gazowego w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. W celu udostępnienia infrastruktury operatorowi przedsiębiorstwo energetyczne będące właścicielem gazociągu bezpośredniego lub sieci gazociągów kopalnianych:

3.

W przypadku gdy decyzja o udzieleniu koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie dystrybucji paliw gazowych wymaga zmiany, operator systemu dystrybucyjnego gazowego, o którym mowa w ust. 2, lub przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 9d ust. 7 pkt 3 lub 4 ustawy zmienianej w art. 1, do których systemów dystrybucyjnych ma zostać włączona infrastruktura, o której mowa w ust. 2, składa do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki wniosek o zmianę koncesji na dystrybucję paliw gazowych, w terminie miesiąca od dnia zawarcia umowy, o której mowa w ust. 2 pkt 1.

4.

W przypadku gdy decyzja o wyznaczeniu operatora systemu dystrybucyjnego gazowego wymaga zmiany, właściciel gazociągu lub sieci gazociągów, o których mowa w ust. 2, składa do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki wniosek o wyznaczenie operatora systemu dystrybucyjnego gazowego w terminie miesiąca od dnia zawarcia umowy, o której mowa w ust. 2 pkt 1.

5.

Jeżeli odbiorca końcowy, do którego paliwa gazowe dostarczane były z pominięciem systemu gazowego bezpośrednio gazociągiem lub siecią gazociągów, o których mowa w ust. 2, nie zgłosi operatorowi systemu dystrybucyjnego gazowego, o którym mowa w ust. 2, lub przedsiębiorstwu energetycznemu, o którym mowa w art. 9d ust. 7 pkt 3 lub 4 ustawy zmienianej w art. 1, do których systemów dystrybucyjnych ma zostać włączona infrastruktura, o której mowa w ust. 2, informacji o zawarciu umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży paliw gazowych do dnia przeniesienia infrastruktury na podstawie umowy, o której mowa w ust. 2 pkt 1, ten operator lub to przedsiębiorstwo, zawiera niezwłocznie, w imieniu i na rzecz tego odbiorcy, umowę kompleksową z przedsiębiorstwem, o którym mowa w art.

4ia ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1.

6.

Umowa kompleksowa, o której mowa w ust. 5, jest zawierana na czas nieokreślony i obowiązuje od dnia uprawomocnienia się decyzji o wyznaczeniu operatora systemu dystrybucyjnego gazowego dla gazociągu lub sieci gazociągów, o których mowa w ust. 2, lub w przypadku braku konieczności uzyskania koncesji - od dnia ustalonego zgodnie z zasadami określonymi w art. 4ia ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1.

7.

Do dnia rozpoczęcia obowiązywania umowy, o której mowa w ust. 5, paliwa gazowe lub gaz ziemny mogą być dostarczane na podstawie umowy dotychczasowej.

8.

Operator systemu dystrybucyjnego gazowego potwierdza odbiorcy końcowemu przyłączonemu do gazociągu lub sieci gazociągów, o których mowa w ust. 2, warunki świadczenia usług dystrybucji lub proponuje nowe warunki, najpóźniej w terminie 60 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji o wyznaczeniu operatora systemu dystrybucyjnego dla gazociągu lub sieci gazociągów, o których mowa w ust. 2, lub od dnia ustalonego zgodnie z zasadami określonymi w art. 4ia ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, w przypadku braku konieczności uzyskania tej decyzji.

9.

Warunki świadczenia usług dystrybucji, o których mowa w ust. 8, zastępują umowę o przyłączenie i stają się wiążące z chwilą ich skutecznego doręczenia, chyba że odbiorca paliw gazowych wypowie umowę kompleksową, o której mowa w ust. 5. Sprzedawca paliw gazowych informuje niezwłocznie operatora systemu dystrybucyjnego gazowego o wypowiedzeniu umowy kompleksowej.

10.

Nie wszczyna się postępowań, a wszczęte umarza, w sprawach o wymierzenie kary pieniężnej w zakresie, w jakim dotyczą one gazociągów lub sieci gazociągów, o których mowa w ust. 2, o ile w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy te gazociągi lub sieci gazociągów zostaną udostępnione operatorowi systemu dystrybucyjnego gazowego.

Art. 29

1.

Do postępowania przed Prezesem Urzędu Regulacji Energetyki w sprawie wydania decyzji, o której mowa w art. 18 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 10, lub w sprawie wydania decyzji, o którym mowa w art. 44 ust. 1 tej ustawy, które zostało wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 10, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Przepisy art. 16 ust. 5 i art. 43 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 10, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się po raz pierwszy do niewykorzystanej maksymalnej ilości energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji i wartości premii kogeneracyjnej wynikającej z tej energii, określonych dla roku 2020 odpowiednio w przepisach wydanych na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz pkt 5 i 6 ustawy zmienianej w art. 10. ” „

Art. 36

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 34 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 34 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 4 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy i mogą być zmieniane.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 46 ust. 3 i 4 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 46 ust. 3 i 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, i mogą być zmieniane.

3.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 54 ust. 6 i 7 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 54 ust. 6 i 7 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 37Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów:

11x ust. 4, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia;

1 pkt 1-4 i 6 i ust. 2 pkt 2-8, art. 11z ust. 1-3, art. 11zb-11zd, art. 11zf, pkt 51 lit. a tiret dziewiąte w zakresie dodawanego art. 56 w ust. 1 pkt 30b, 30h, 30j-30p, lit. b w zakresie, w jakim przepis ten dotyczy art. 56 ust. 1 pkt 30b i 30j-30p, lit. d w zakresie, w jakim przepis ten dotyczy art. 56 ust. 1 pkt 30h, art. 7 pkt 2, pkt 6 lit. a i pkt 14 lit. b i c, art. 8 pkt 6 oraz art. 9, które wchodzą w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie 36 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 18Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 6, który

wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2024 r. ” ;

Art. 17

1.

Przekazane przez przedsiębiorstwo energetyczne świadczące usługi, o których mowa w art. 4ba ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2, Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki do dnia wejścia w życie niniejszego przepisu, z zachowaniem terminu 14 dni od dnia zakończenia miesiąca, którego dotyczy, miesięczne sprawozdanie zawierające informacje o podmiotach zlecających usługi, o których mowa w art. 4ba ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2, uznaje się za przekazane zgodnie z art. 62da ustawy zmienianej w art. 2.

2.

Przekazane przez przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na wytwarzanie paliw ciekłych lub koncesję na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą, a także przez podmiot przywożący stosownie do swojej działalności Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki do dnia wejścia w życie niniejszego przepisu, z zachowaniem terminu 20 dni od dnia zakończenia miesiąca, którego dotyczy, miesięczne sprawozdanie o rodzajach oraz ilości wytworzonych, przywiezionych i wywiezionych paliw ciekłych, a także ich przeznaczeniu uznaje się za przekazane zgodnie z art. 62da ustawy zmienianej w art. 2. ” „

Art. 22Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

Art. 22Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

Art. 5

Do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie art. 7 pkt 2 ustawy zmienianej w art.

4:

1, na zasadach określonych w instrukcji ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej, o której mowa w art. 9g ustawy zmienianej w art. 3;

2 pkt 9 i 10 ustawy zmienianej w art. 3, są udostępniane sprzedawcom energii elektrycznej. ” „

Art. 7Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9 ust. 4a ustawy zmienianej

w art. 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 9 ust. 4a ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia jej wejścia w życie, oraz mogą być zmieniane na podstawie tego przepisu w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 8

Do spraw wszczętych i niezakończonych dotyczących zgłoszeń, o których mowa w art.

7 ust. 8d4 ustawy zmienianej w art. 3, złożonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się art. 4d ust. 2-5 ustawy zmienianej w art. 1.

Art. 9Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2022 r., z wyjątkiem przepisów:

5 ust. 1a-1c, 2-6, art. 6a ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 18a, art. 22a, art. 40 ust. 1a-1b, 1d, art. 41 ust. 1 i 21 ustawy zmienianej w art. 1 oraz art. 3 pkt 55a, art. 6c ust.

1a i 4, art. 9 ust. 4a i art. 31a ust. 1 oraz 3 ustawy zmienianej w art. 3, które w zakresie, w jakim dotyczą prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27b ustawy zmienianej w art. 1, wchodzą w życie z dniem 2 lipca 2024 r. ” ;

Art. 31

Przepisy art. 7 ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do wniosków o wydanie warunków przyłączenia złożonych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. ” „

Art. 41Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia, z wyjątkiem:

Art. 2Do taryf na obrót paliwami gazowymi zatwierdzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy oraz do wniosków o zatwierdzenie taryf na obrót paliwami gazowymi złożonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i do tego dnia nierozpatrzonych stosuje się art. 62f ustawy zmienianej w art. 1 pod warunkiem złożenia przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi:

Art. 3

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. ” ;

Art. 55

„3. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 46 ust. 3 ustawy zmienianej w art.

42, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 46 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 42, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. ” „

Art. 57Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem art. 44, który wchodzi

w życie z dniem 1 lipca 2022 r. ” ;

Art. 14Do spraw dotyczących przyznania dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy

zmienianej w art. 9, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 15Wnioski o wypłatę dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy zmienianej

w art. 9, złożone w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2022 r. pozostawia się bez rozpoznania. ” „

Art. 17Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem art. 5

i art. 9 pkt 1 w zakresie dodawanego art. 5ga oraz pkt 2, które wchodzą w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 2Postępowania wszczęte na podstawie wniosków, o których mowa w art. 4h ust. 3b ustawy

zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, złożonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, i niezakończone prawomocną decyzją do dnia wejścia w życie ustawy podlegają umorzeniu z mocy prawa.

Art. 3Postępowania wszczęte na podstawie wniosków, o których mowa w art. 4h ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 4 marca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz ustawy - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. poz. 552), złożonych przed dniem 3 lipca 2021 r., i niezakończone prawomocną decyzją do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają umorzeniu z mocy prawa.

Art. 4

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 8

1.

W przypadku przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 62g ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zwanego dalej „podmiotem uprawnionym”, który stosuje ceny i stawki opłat ustalone w taryfie skalkulowanej zgodnie z art. 62f ustawy zmienianej w art.

1 w okresie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, kwotę pierwszej rekompensaty należnej temu podmiotowi za okres od dnia wprowadzenia takiej taryfy do stosowania do ostatniego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym niniejsza ustawa weszła w życie, ustala się w kwocie stanowiącej sumę zaliczek na poczet rekompensaty należnej za miesiące od początku stosowania przez podmiot uprawniony taryfy skalkulowanej zgodnie z art. 62f ustawy zmienianej w art. 1 do ostatniego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym niniejsza ustawa weszła w życie, oraz zaliczki na miesiąc następujący po miesiącu złożenia pierwszego wniosku o wypłatę rekompensaty. Zaliczki za każdy miesiąc zaliczane do pierwszej rekompensaty ustala się w kwocie stanowiącej różnicę pomiędzy kosztami planowanymi do poniesienia przez podmiot uprawniony w danym miesiącu a kosztami uzasadnionymi w kosztach przyjętych do kalkulacji taryfy zgodnie z art.

62f ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, a ich wysokość jest ustalana na zasadach określonych w ust. 2. Pierwsze rozliczenie otrzymanych zaliczek następuje na podstawie wniosku o wypłatę rekompensaty w miesiącu następującym po miesiącu złożenia pierwszego wniosku o wypłatę rekompensaty na zasadach określonych w art. 62h ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.

2.

Wysokość zaliczki miesięcznej, o której mowa w ust. 1, za każdy miesiąc okresu wskazanego w ust. 1, ustala się zgodnie z następującym wzorem:

Z = KP - KT gdzie:

Z - oznacza kwotę zaliczki miesięcznej (zł), KP - oznacza planowany koszt zakupu paliwa gazowego dla dostaw w danym miesiącu, według oświadczenia podmiotu uprawnionego (zł), do wyliczenia którego przyjmuje się iloczyn stawki referencyjnej w wysokości 310 zł za megawatogodzinę oraz miesięcznej ilości paliwa gazowego, za którą przyjmuje się roczną ilość paliw gazowych określoną przez podmiot uprawniony, wykazaną we wniosku o zatwierdzenie taryfy skalkulowanej zgodnie z art. 62f ustawy zmienianej w art. 1 i stanowiącą dla miesiąca:

3.

Kwotę pierwszej rekompensaty, o której mowa w ust. 1, wypłaca się na wniosek podmiotu uprawnionego w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Do pierwszego wniosku o wypłatę rekompensaty stosuje się odpowiednio przepisy art. 62i ustawy zmienianej w art. 1, z tym że wniosek ten składa się do Zarządcy Rozliczeń S.A., o którym mowa w rozdziale 7 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1874 oraz z 2021 r. poz. 1505), zwanego dalej „Zarządcą Rozliczeń S.A.”, nie wcześniej niż w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

4.

W pierwszym wniosku o wypłatę rekompensaty, o której mowa w art. 62h ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, do rozliczenia faktycznych kosztów, o których mowa w art. 62h ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, uwzględnia się sumę faktycznych kosztów poniesionych przez podmiot uprawniony w okresie od dnia wprowadzenia przez ten podmiot taryfy do stosowania do ostatniego dnia miesiąca, w którym niniejsza ustawa weszła w życie.

Koszty te pomniejsza się o sumę kosztów przyjętych do kalkulacji taryfy zgodnie z art. 62f ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1 za okres od dnia stosowania taryfy do ostatniego dnia miesiąca, w którym niniejsza ustawa weszła w życie, oraz o kwoty otrzymanych zaliczek za miesiące od dnia stosowania taryfy do ostatniego dnia miesiąca, w którym niniejsza ustawa weszła w życie.

5.

Zaliczkę otrzymaną za miesiąc następujący po miesiącu, w którym niniejsza ustawa weszła w życie, rozlicza się, zgodnie z art. 62h ustawy zmienianej w art. 1, we wniosku składanym w miesiącu następującym po miesiącu, w którym składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 4.

Art. 9

1.

Odbiorca, o którym mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, składa po raz pierwszy oświadczenie, o którym mowa w art. 62ba ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, sprzedawcy paliw gazowych, który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, na mocy umowy sprzedaży paliwa gazowego lub umowy kompleksowej dostarcza paliwo gazowe temu odbiorcy, w terminie 45 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Odbiorcy, o których mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 lit. c oraz d ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, składają po raz pierwszy oświadczenia, o których mowa odpowiednio w art. 62ba ust. 2 oraz art. 62bb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, sprzedawcy paliw gazowych, który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, na mocy umowy sprzedaży paliwa gazowego lub umowy kompleksowej dostarcza paliwo gazowe tym odbiorcom, w terminie 45 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Niezłożenie przez odbiorców, o których mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 lit. c oraz d ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oświadczeń, o których mowa w art. 62ba ust. 2 oraz art. 62bb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie określonym w ust. 2 uprawnia sprzedawcę paliw gazowych do niestosowania wobec tych odbiorców taryfy, o której mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

4.

Złożenie przez odbiorców, o których mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 lit. c oraz d ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oświadczeń, o których mowa w art. 62ba ust. 2 oraz art. 62bb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, po upływie terminu określonego w ust. 2 zobowiązuje sprzedawcę paliw gazowych do stosowania wobec tych odbiorców taryfy, o której mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ze skutkiem od dnia następującego po dniu złożenia oświadczenia.

5.

Sprzedawca paliw gazowych dokonuje rozliczeń z odbiorcami, o których mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 lit. b-d ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz Zarządcą Rozliczeń S.A. na podstawie oświadczeń, o których mowa w art. 62ba ust.

2 oraz art. 62bb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.

6.

Nadanie oświadczenia w formie przesyłki poleconej w polskiej placówce pocztowej operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 1041 i 2320) lub w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej jest równoznaczne ze złożeniem go sprzedawcy paliw gazowych.

7.

Złożenie oświadczenia przez odbiorców, o których mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 lit. b oraz c ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie zwalnia z obowiązku złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 62ba ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1.

Art. 10

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne, któremu przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy Prezes URE zatwierdził taryfę na podstawie art. 62f ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje tę taryfę dla wszystkich obiorców, o których mowa w art. 62b ust.

1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. Jeżeli jednak ceny i stawki opłat w tej taryfie są wyższe od cen i stawek opłat w taryfie zatwierdzonej przez Prezesa URE na podstawie art. 62f ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, dla przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 62c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, to przedsiębiorstwo, o którym mowa w zdaniu pierwszym, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. stosuje ceny i stawki opłat w wysokości odpowiadającej cenom i stawkom opłat dla grup taryfowych w zatwierdzonej przez Prezesa URE taryfie na podstawie art.

62f ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, dla tego przedsiębiorstwa. Ceny określone w niższej z tych taryf mają charakter cen maksymalnych.

2.

Jeżeli w umowach zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pomiędzy przedsiębiorstwem energetycznym a odbiorcą, o którym mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, są stosowane ceny i stawki opłat korzystniejsze dla tego odbiorcy niż ustalone na podstawie ust. 1, ceny i stawki te stosuje się do czasu ustania ich obowiązywania zgodnie z umową.

3.

Przedsiębiorstwo energetyczne prowadzące działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie posiadało taryfy zatwierdzonej przez Prezesa URE na podstawie art. 62f ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje w umowach ze wszystkimi odbiorcami, o których mowa w art. 62b ust.

1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r., ceny i stawki opłat w wysokości odpowiadającej cenom i stawkom opłat dla grup taryfowych w zatwierdzonej przez Prezesa URE taryfie na podstawie art. 62f ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1 dla przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 62c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1. Ceny wynikające z tej taryfy mają charakter ceny maksymalnej.

4.

Kwalifikację odbiorców przedsiębiorstw energetycznego, o których mowa w ust. 1 i 3, do grup taryfowych stosuje się zgodnie z zasadami określonymi w taryfie przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 62c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1. W przypadku gdy zatwierdzona przez Prezesa URE taryfa na podstawie art. 62f ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1 dla przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 62c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, nie zawiera grup taryfowych dla odbiorców danego rodzaju paliwa gazowego, stosuje się odpowiednio ceny i stawki opłat dla grup taryfowych dla gazu zaazotowanego (Ls) w taryfie zatwierdzonej przez Prezesa URE na podstawie art. 62f ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1 dla przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 62c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.

5.

Jeżeli w umowach zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pomiędzy przedsiębiorstwem energetycznym a odbiorcą, o którym mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, są stosowane ceny korzystniejsze dla tego odbiorcy niż ustalone na podstawie ust. 3, ceny te stosuje się do czasu ich obowiązywania zgodnie z umową. Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 3, posiada taryfę określającą ceny i stawki opłat na poziomie niższym niż ceny i stawki opłat w zatwierdzonej przez Prezesa URE taryfie na podstawie art. 62f ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, dla przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 62c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, taryfę tę stosuje się do czasu jej wygaśnięcia.

6.

Przedsiębiorstwo energetyczne prowadzące działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi w rozliczeniach z odbiorcami stosuje stawki opłat inne niż cena paliwa gazowego, w wysokości nie wyższej niż obowiązujące w dniu 1 stycznia 2022 r.

Stawki te stosuje się do dnia 31 grudnia 2022 r. Z tytułu stosowania stawek rekompensata nie przysługuje.

Art. 11

1.

Przedsiębiorstwu energetycznemu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 i 3, w okresie stosowania taryfy lub cen i stawek określonych odpowiednio zgodnie z art. 10 ust. 1 lub 3 dla odbiorców, o których mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przysługuje rekompensata na zasadach określonych w ust.

2 oraz zaliczki na jej poczet, o których mowa w ust. 4. W przypadku określonym w art.

10 ust. 2 i 5 rekompensata nie przysługuje.

2.

Rekompensata, o której mowa w ust. 1, przysługuje:

10 ust. 1 lub 3.

3.

W przypadku przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 10 ust. 1 i 3, wypłacana jest, na wniosek tego przedsiębiorstwa, zaliczka na poczet rekompensaty, o której mowa w ust. 1.

4.

Zaliczkę, o której mowa w ust. 3, wylicza się:

62f ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, dla przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 62c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.

5.

Ilość paliwa gazowego przyjmowaną dla zaliczki, o której mowa w ust. 4 pkt 1, ustala się na podstawie zaświadczenia właściwych operatorów systemów dystrybucyjnych w rozumieniu art. 3 pkt 25 ustawy zmienianej w art. 1 oraz operatora systemu przesyłowego w rozumieniu art. 3 pkt 24 ustawy zmienianej w art. 1 na zasadach określonych w ust. 13.

6.

Ilość paliwa gazowego przyjmowaną dla zaliczki, o której mowa w ust. 4 pkt 2, ustala się na podstawie rocznej ilości paliwa gazowego określonej przez przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, wykazanej w zatwierdzonym wniosku o zatwierdzenie taryfy przez Prezesa URE dla tego przedsiębiorstwa przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

7.

Zaliczkę, o której mowa w ust. 3, wypłaca się w czterech równych ratach, w terminach:

8.

Zaliczkę, o której mowa w ust. 3, w zakresie, w jakim kwota rekompensaty nie budzi wątpliwości, wypłaca Zarządca Rozliczeń S.A. w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku przez przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 7. Zatwierdzenie wniosku nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Przepisy art. 62i ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio.

9.

Wniosek o rozliczenie rekompensaty przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 3, składa do Zarządcy Rozliczeń S.A. nie później niż do dnia 30 listopada 2023 r.

10.

Rekompensata zostanie rozliczona w terminie do dnia 31 grudnia 2023 r. Zarządca Rozliczeń S.A. po zebraniu stosownych dokumentów określi kwotę ostatecznej rekompensaty. W przypadku gdy kwota zaliczek, o których mowa w ust. 4, wypłaconych na poczet rekompensaty, o której mowa w ust. 1, jest wyższa niż kwota ostatecznej rekompensaty, Zarządca Rozliczeń S.A. wzywa przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, do zwrotu różnicy w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. W przypadku gdy kwota zaliczek, o których mowa w ust. 4, wypłaconych na poczet rekompensaty, o której mowa w ust. 1, jest niższa niż kwota ostatecznej rekompensaty, Zarządca Rozliczeń S.A. dokonuje wyrównania tej różnicy na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia określenia kwoty ostatecznej rekompensaty.

11.

W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne:

12.

Przedsiębiorstwo energetyczne, które otrzymało rekompensatę nienależnie, jest obowiązane do jej zwrotu. W przypadku gdy nie zostanie dokonany zwrot, Zarządca Rozliczeń S.A. wydaje decyzję administracyjną określającą wysokość nienależnie pobranej kwoty rekompensaty podlegającej zwrotowi oraz termin dokonania tego zwrotu. Od nienależnie pobranej kwoty rekompensaty naliczane są odsetki za opóźnienie od dnia jej otrzymania.

13.

Operatorzy systemów dystrybucyjnych oraz operator systemu przesyłowego w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy określają całkowitą ilość paliwa gazowego dostarczoną w roku 2021 przez wszystkie przedsiębiorstwa energetyczne prowadzące działalność w zakresie obrotu paliwem gazowym do wszystkich odbiorców, o których mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 lit. b-d ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejsza ustawą, a przyłączonych do sieci danego operatora systemów dystrybucyjnych oraz operatora systemu przesyłowego.

14.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, składa do właściwych operatorów systemów dystrybucyjnych oraz operatora systemu przesyłowego wniosek o potwierdzenie dostarczonej przez to przedsiębiorstwo energetyczne w roku 2021 ilości paliwa gazowego dla odbiorców, o których mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 lit. b-d ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejsza ustawą. We wniosku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, przedsiębiorstwo energetyczne przedstawia własne wyliczenia ilości paliwa gazowego, o którym mowa w zdaniu pierwszym. Operatorzy systemów dystrybucyjnych oraz operator systemu przesyłowego, w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, wystawiają zaświadczenie w przedmiocie ilości paliwa gazowego dostarczonego przez wnioskujące przedsiębiorstwo energetyczne dla jego odbiorców, o których mowa w ust. 1, w roku 2021, przy czym, o ile nie jest możliwe dokładne określenie takiej ilości, operatorzy ci podają tę ilość z przybliżeniem uwzględniającym maksymalne zaokrąglenie do 110% takich szacunków opartych na własnych danych i po zweryfikowaniu danych przedsiębiorstwa energetycznego podanych we wniosku, o którym mowa w zdaniu pierwszym.

15.

Komunikacja pomiędzy przedsiębiorstwem energetycznym, o którym mowa w ust. 1, a operatorami systemów dystrybucyjnych oraz operatorem systemu przesyłowego odbywa się w formie elektronicznej, przy czym dokument wystawiony przez operatora systemu dystrybucyjnego lub operatora systemu przesyłowego jest opatrzony podpisem posiadającym kwalifikowany certyfikat podpisu elektronicznego wystawiony przez dostawcę usług zaufania, o którym mowa w ustawie z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1797).

Art. 12

1.

Przedsiębiorstwu energetycznemu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lub 3, w zakresie ilości paliwa gazowego dostarczanego do odbiorców, o których mowa w art. 62b ust.

2 pkt 1 lit. a ustawy zmienianej w art. 1, przysługuje prawo do rekompensaty tylko na podstawie art. 62g ustawy zmienianej w art. 1, za okres, w którym stosuje lub stosowałby taryfę określoną zgodnie z art. 62f ustawy zmienianej w art. 1.

2.

Dla przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w ust. 1, rekompensata na podstawie art. 11 niniejszej ustawy, w zakresie ilości paliwa gazowego dostarczanego do odbiorców, o których mowa w art. 62b ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy zmienianej w art. 1, przysługuje tylko za okresy poprzedzające okres określony w ust. 1. Za pozostałe okresy rekompensata taka przysługuje tylko w odniesieniu do ilości paliwa gazowego dostarczonego przez przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, dla odbiorców, o których mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 lit. b-d ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejsza ustawą.

3.

Jeżeli przedsiębiorstwu energetycznemu, o którym mowa w ust. 1, Prezes URE zatwierdził taryfę na podstawie art. 62f ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, lecz zgodnie z art. 10 ust. 1 lub 3 niniejszej ustawy przedsiębiorstwo to taryfy tej nie stosuje, prawo do rekompensaty, o której mowa w art. 62g ustawy zmienianej w art. 1, przedsiębiorstwo energetyczne nabywa za okres rozpoczynający się od miesiąca następującego po miesiącu, w którym Prezes URE zatwierdził przedsiębiorstwu energetycznemu taryfę na podstawie art. 62f ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1.

4.

Składając wniosek o rekompensatę zgodnie z art. 62g ustawy zmienianej w art. 1, przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, oświadcza, że nie skorzystało z rekompensaty, o której mowa w art. 11, albo zwróciło rekompensatę otrzymaną zgodnie z art. 11, za okres określony w ust. 1 oraz w zakresie ilości paliwa gazowego, o których mowa w ust. 1.

5.

Zarządca Rozliczeń S.A. odmawia wypłaty rekompensaty, jeśli sprzedawca nie złożył oświadczenia albo nie dokonał zwrotu rekompensaty na zasadach określonych w ust. 4.

Art. 13Przedsiębiorstwo energetyczne dostarczające paliwo gazowe do odbiorców, o których

mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, za pomocą gazociągu lub sieci gazociągów, o których mowa w art. 4ia ustawy zmienianej w art. 1, stosuje w rozliczeniach z tymi odbiorcami za okres od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. ceny i stawki opłat nie wyższe niż ceny i stawki opłat zawarte w taryfie przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 62c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zatwierdzonej na okres od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r.

Art. 14

1.

Zobowiązania z tytułu obligacji lub kredytów zaciągnięte na rynku krajowym lub zagranicznym w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 1 stycznia 2026 r. przez:

2.

Zobowiązania z tytułu obligacji lub kredytów zaciągnięte na rynku krajowym lub zagranicznym w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 1 stycznia 2026 r. są objęte gwarancją, o której mowa w ust. 1, również w przypadku, gdy środki pozyskane z tych obligacji lub kredytów są przeznaczone na spłatę zobowiązań z tytułu innych kredytów lub obligacji, zaciągniętych przez podmioty, o których mowa w ust. 1, na cele określone odpowiednio w ust. 1 pkt 1 i 2.

3.

Do gwarancji, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2021 r. poz. 442, 1535, 2133 i 2232), z wyjątkiem przepisów art. 2b ust. 1, art. 43, art. 44, art. 45 i art. 46, które stosuje się odpowiednio.

4.

Gwarancja, o której mowa w ust. 1, jest udzielana do wysokości 100% pozostających do spłaty świadczeń pieniężnych wynikających z kredytu albo wyemitowanych obligacji, objętych gwarancją, wraz ze 100% należnych odsetek od tej kwoty i innych kosztów bezpośrednio związanych z tym kredytem albo obligacjami.

5.

Łączna kwota gwarancji, o której mowa w ust. 1, udzielonych:

6.

Podmioty, o których mowa w ust. 1, są zwolnione z obowiązku ustanowienia zabezpieczenia na rzecz Gwaranta z tytułu gwarancji, o której mowa w ust. 1, i wniesienia opłaty prowizyjnej od tej gwarancji.

7.

Gwarancja, o której mowa w ust. 1, jest skuteczna pod warunkiem złożenia przez Gwaranta oświadczenia o objęciu gwarancją zobowiązania z tytułu kredytu lub obligacji, o których mowa w ust. 1.

8.

Podmioty, o których mowa w ust. 1, są obowiązane na każde żądanie Gwaranta niezwłocznie przekazywać dokumenty i informacje niezbędne do oszacowania ryzyka dokonania przez Gwaranta zapłaty z tytułu udzielonej gwarancji, o której mowa w ust. 1.

9.

Do emisji przez podmioty, o których mowa w ust. 1, obligacji, o których mowa w ust.

1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 39p - 39w ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 2268 oraz z 2021 r. poz. 802, 1005, 1595, 2328 i 2427).

Art. 15

1.

Łączny koszt z tytułu rekompensat, o których mowa w art. 62g ustawy zmienianej w art.

1, oraz w art. 8, art. 11 i art. 12 niniejszej ustawy nie przekroczy 10 000 000 000 zł.

2.

Kwoty rekompensat, o których mowa w art. 62g ustawy zmienianej w art. 1, oraz w art.

8, art. 11 i art. 12 niniejszej ustawy, nie stanowią dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685, z późn. zm.a)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 694, 802, 1163, 1243, 1598, 1626, 2076, 2105 i 2427 oraz z 2022 r. poz. 196.).

3.

Rekompensaty są wypłacane z Funduszu Wypłaty Różnicy Ceny, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2538, z późn. zm.b)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 412, 1210, 1495 i 1532, z 2021 r. poz. 1093 oraz z 2022 r. poz. 202.), zwanego dalej „Funduszem Wypłaty Różnicy Ceny”.

4.

Do Funduszu Wypłaty Różnicy Ceny przekazuje się w roku 2022:

Art. 16

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne prowadzące działalność w zakresie obrotu paliwami gazowymi, które nie stosuje się do obowiązku wskazanego w art. 10 ust. 1 lub 3, podlega karze pieniężnej w wysokości nie niższej niż 1 000 000 zł i nie wyższej niż 15% przychodu ukaranego przedsiębiorstwa osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli kara pieniężna jest związana z działalnością prowadzoną na podstawie koncesji, to wysokość tej kary nie może być niższa niż 1 000 000 zł i nie wyższa niż 15% przychodu ukaranego przedsiębiorstwa osiągniętego z działalności koncesjonowanej osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.

2.

Karze pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie podlegają przedsiębiorstwa energetyczne w przypadkach, o których mowa w art. 10 ust. 2 i 5.

3.

Niezależnie od kary pieniężnej określonej w ust. 1 Prezes URE może nałożyć karę pieniężną na kierownika przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w ust. 1. Kara nałożona na kierownika może być wymierzona w kwocie nie większej niż 300% jego miesięcznego wynagrodzenia.

4.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1 i 3, wymierza Prezes URE.

5.

Do kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1 i 3, stosuje się przepisy art. 56 ust.

4 i 6-7a ustawy zmienianej w art. 1. ” „

Art. 18Dysponent Funduszu Wypłaty Różnicy Ceny w terminie 21 dni od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy dokonana zmiany planu finansowego tego Funduszu celem dostosowania go do rozwiązań zawartych w niniejszej ustawie. Zmiana ta nie wymaga opinii sejmowej komisji do spraw budżetu.

Art. 19Środki ze sprzedaży uprawnień do emisji, naliczone zgodnie z art. 15 ust. 4 pkt 1

od środków uzyskanych na aukcjach przeprowadzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, są przekazywane do Funduszu Wypłaty Różnicy Ceny z wpływów uzyskanych na kolejnych aukcjach przeprowadzanych po wejściu w życie niniejszej ustawy do wysokości tych wpływów w pierwszej kolejności wobec ich innego przeznaczenia.

Art. 20

1.

Maksymalny łączny limit wydatków Funduszu Wypłaty Różnicy Ceny będący skutkiem finansowym niniejszej ustawy wynosi 10 000 000 000 zł.

2.

Maksymalny limit wydatków Funduszu Wypłaty Różnicy Ceny będący skutkiem finansowym niniejszej ustawy wynosi:

3.

W przypadku przekroczenia w dniu 30 czerwca odpowiednio 2022, 2023 i 2024 r. przyjętego na dany rok budżetowy limitu wydatków określonego w ust. 2 stosuje się mechanizm korygujący polegający na redukcji kolejnych wypłat ze współczynnikiem 0,7.

4.

Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w ust. 2, jest Zarządca Rozliczeń S.A.

5.

Zarządca Rozliczeń S.A. jest odpowiedzialny za wdrożenie mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3. ” „

Art. 22

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. ” ;

Art. 2Do umów o przyłączenie do sieci przesyłowej gazowej zawartych przed dniem wejścia

w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 3

1.

Do taryfy dla paliw gazowych dla sieci przesyłowej gazowej, na której wyznaczono operatora systemu przesyłowego gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego niebędącego właścicielem tej sieci, zatwierdzonej przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Do ustalenia, zaproponowania okresu obowiązywania oraz przedłożenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki taryfy dla paliw gazowych dla sieci przesyłowej gazowej, o której mowa w ust. 1, na rok następujący po roku wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

3.

Operator systemu przesyłowego gazowego albo operator systemu połączonego gazowego wyznaczony na sieci przesyłowej gazowej, o której mowa w ust. 1, przedkłada Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki taryfę, o której mowa w ust. 2, niezwłocznie po zawarciu pierwszej po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy kolejnej umowy powierzającej pełnienie obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego, o której mowa w art. 9h ust. 3b ustawy zmienianej w art. 1, albo po otrzymaniu pierwszej po tym dniu decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, o której mowa w art. 9h ust. 3e ustawy zmienianej w art.

Art. 4

1.

Do umowy powierzającej pełnienie obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego, o której mowa w art. 9h ust. 3b ustawy zmienianej w art. 1, która przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy została zawarta między właścicielem sieci przesyłowej gazowej wchodzącej w skład systemu przesyłowego, który w dniu 3 września 2009 r. należał do przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, a operatorem systemu przesyłowego gazowego albo operatorem systemu połączonego gazowego albo której treść przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy została ustalona między tymi podmiotami w drodze decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Do zawierania kolejnej umowy powierzającej pełnienie obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego, o której mowa w art. 9h ust. 3b ustawy zmienianej w art. 1, skutków jej niezawarcia oraz ustalania treści umowy powierzającej pełnienie obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego w drodze decyzji, o której mowa w art. 9h ust. 3e ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art.

1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 5Do decyzji, o której mowa w art. 9h ust. 3e ustawy zmienianej w art. 1, wydanej przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 6

1.

Właściciel sieci przesyłowej gazowej po raz pierwszy składa zabezpieczenie majątkowe na zasadach określonych w art. 9h ust. 5e-5g ustawy zmienianej w art. 1 w terminie miesiąca przed dniem wygaśnięcia dotychczasowej umowy powierzającej pełnienie obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego, o której mowa w art. 9h ust. 3b ustawy zmienianej w art. 1.

2.

Operator systemu przesyłowego gazowego albo operator systemu połączonego gazowego informuje właściciela sieci przesyłowej gazowej o wysokości kosztów, o których mowa w art. 9h ust. 5e ustawy zmienianej w art. 1, uwzględnionych przy kalkulacji stawek opłat za świadczone przez tego operatora usługi przesyłania paliw gazowych tą siecią, obowiązujących w kolejnym roku kalendarzowym, w terminie 14 dni od dnia zatwierdzenia taryfy przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.

Art. 7W przypadku gdy przed dniem wejścia w życie ustawy, a po wyznaczeniu operatora systemu

przesyłowego gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego na sieci przesyłowej gazowej wchodzącej w skład systemu przesyłowego, który w dniu 3 września 2009 r. należał do przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, doszło do zmiany okresu ważności udzielonej temu operatorowi koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przesyłania paliw gazowych, z dniem wejścia w życie ustawy okres wyznaczenia operatora na tej sieci z mocy prawa ulega zrównaniu z okresem ważności udzielonej mu koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przesyłania paliw gazowych.

Art. 8W przypadku gdy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy właściciel sieci gazowej

przesyłowej gazowej wchodzącej w skład systemu przesyłowego, który w dniu 3 września 2009 r. należał do przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, korzysta z majątku niezbędnego do realizacji umów, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 984), z dniem wejścia w życie pierwszej kolejnej umowy powierzającej pełnienie obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego, o której mowa w art. 9h ust. 3b ustawy zmienianej w art. 1, która po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy została zawarta między właścicielem tej sieci a operatorem systemu przesyłowego gazowego albo operatorem systemu połączonego gazowego albo której treść po tym dniu została ustalona w drodze decyzji, o której mowa w art. 9h ust. 3e ustawy zmienianej w art. 1, dochodzi do przejścia na tego operatora części zakładu pracy w rozumieniu art. 231 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1320 oraz z 2021 r. poz. 1162) w zakresie, w jakim jest on uprawniony do wyłącznego korzystania z tego majątku zgodnie z art. 9h ust. 3aa ustawy zmienianej w art. 1.

Art. 9

1.

Koncesja na przesyłanie paliw gazowych uzyskana przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez właściciela sieci przesyłowej gazowej wchodzącej w skład systemu przesyłowego, który w dniu 3 września 2009 r. należał do przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, i pozostająca w mocy w dniu jej wejścia w życie wygasa z mocy prawa z dniem wygaśnięcia ostatniej z umów, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw.

2.

Do dnia wygaśnięcia koncesji na przesyłanie paliw gazowych, o której mowa w ust. 1, do tej koncesji oraz do korzystania z majątku właściciela sieci przesyłowej gazowej wchodzącej w skład systemu przesyłowego, który w dniu 3 września 2009 r. należał do przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, niezbędnego do pełnienia obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego z jej wykorzystaniem, w tym wykonywania działalności gospodarczej w zakresie przesyłania paliw gazowych, nie stosuje się przepisów art. 9h ust. 3aa oraz art. 33 ust. 1aa ustawy zmienianej w art. 1.

Art. 10

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia. ” . a) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 694, 802, 1163, 1243, 1598, 1626, 2076, 2105 i 2427 oraz z 2022 r. poz. 196. b) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 412, 1210, 1495 i 1532, z 2021 r. poz. 1093 oraz z 2022 r. poz. 202. c) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 695, 1086, 1262, 1478, 1747, 2157 i 2255, z 2021 r. poz. 1535 i 2368 oraz z 2022 r. poz. 64 i 202.

Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy 90/547/EWG z dnia 29 października 1990 r. w sprawie przesyłu energii elektrycznej przez sieci przesyłowe (Dz. Urz. WE L 313 z 13.11.1990, z późn. zm.); 2) dyrektywy 91/296/EWG z dnia 31 maja 1991 r. w sprawie przesyłu gazu ziemnego poprzez sieci (Dz. Urz. WE L 147 z 12.06.1991, z późn. zm.); 3) dyrektywy 96/92/WE z dnia 19 grudnia 1996 r. dotyczącej wspólnych zasad dla rynku wewnętrznego energii elektrycznej (Dz. Urz. WE L 27 z 30.01.1997); 4) dyrektywy 98/30/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. dotyczącej wspólnych zasad w odniesieniu do rynku wewnętrznego gazu ziemnego (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, z późn. zm.); 5) (uchylony) 6) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla oraz zmieniającej dyrektywę Rady 85/337/EWG, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE, 2001/80/WE, 2004/35/WE, 2006/12/WE, 2008/1/WE i rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 (Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 114, z późn. zm.); 7) częściowo dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 16, z późn. zm.); 8)[I)] dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/944 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej oraz zmieniającej dyrektywę 2012/27/UE (Dz. Urz. UE L 158 z 14.6.2019, str. 125). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1

1.

Ustawa określa zasady kształtowania polityki energetycznej państwa, zasady i warunki zaopatrzenia i użytkowania paliw i energii, w tym ciepła, oraz działalności przedsiębiorstw energetycznych, a także określa organy właściwe w sprawach gospodarki paliwami i energią.

2.

Celem ustawy jest tworzenie warunków do zrównoważonego rozwoju kraju, zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego, oszczędnego i racjonalnego użytkowania paliw i energii, rozwoju konkurencji, przeciwdziałania negatywnym skutkom naturalnych monopoli, uwzględniania wymogów ochrony środowiska, zobowiązań wynikających z umów międzynarodowych oraz równoważenia interesów przedsiębiorstw energetycznych i odbiorców paliw i energii.

2a.

Ustawa określa także warunki wykonywania i kontrolowania działalności polegającej na przesyłaniu dwutlenku węgla w celu jego podziemnego składowania w celu przeprowadzenia projektu demonstracyjnego wychwytu i składowania dwutlenku węgla w rozumieniu art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2021 r. poz. 1420 i 2269).

2b2)Dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1093, 1642 i 2269 oraz z 2022 r. poz. 1), która weszła w życie z dniem 3 lipca 2021 r..

Ustawa określa także zasady funkcjonowania systemu pomiarowego oraz centralnego systemu informacji rynku energii.

3.

Przepisów ustawy nie stosuje się do:

Art. 2(uchylony)

Art. 3Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1 oraz Dz. Urz. UE L 292 z 10.11.2017, str. 3., niezależnie od ich przeznaczenia, których szczegółowy wykaz ustanawiają przepisy wydane na podstawie art. 32 ust. 6;

7a4)Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) proces rynku energii - sekwencję działań realizowanych przez co najmniej dwa podmioty będące użytkownikiem systemu elektroenergetycznego lub operatorem informacji rynku energii, na podstawie których następuje sprzedaż energii elektrycznej, jej wprowadzenie do sieci lub pobór lub świadczenie usług związanych z energią elektryczną;

10k5)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) magazyn energii elektrycznej - instalację umożliwiającą magazynowanie energii elektrycznej i wprowadzenie jej do sieci elektroenergetycznej;

11c6)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) sieć gazociągów kopalnianych - gazociąg lub sieć gazociągów: a) zbudowanych i eksploatowanych w ramach przedsięwzięcia polegającego na wydobywaniu ropy naftowej lub gazu ziemnego ze złóż lub b) wykorzystywanych do transportu gazu ziemnego z jednego lub z większej liczby miejsc jego wydobycia do zakładu oczyszczania i obróbki lub do terminalu albo wykorzystywanych do transportu gazu ziemnego do końcowego przeładunkowego terminalu przybrzeżnego;

11i7)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2; ze zmianą wprowadzoną przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1642), która weszła w życie z dniem 22 września 2021 r.) instalacja zarządzania popytem - jednostkę fizyczną redukcji zapotrzebowania, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy (Dz. U. z 2021 r. poz. 1854);

13a11)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. g ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) odbiorca końcowy - odbiorcę dokonującego zakupu paliw lub energii na własny użytek; do własnego użytku nie zalicza się energii elektrycznej zakupionej w celu jej magazynowania lub zużycia na potrzeby wytwarzania, przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej oraz paliw gazowych zakupionych w celu ich zużycia na potrzeby przesyłania, dystrybucji, magazynowania paliw gazowych, skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego;

28b12)Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. h ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) wyznaczony operator rynku energii elektrycznej - podmiot wyznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do wykonywania zadań związanych z jednolitym łączeniem rynków dnia następnego lub dnia bieżącego w rozumieniu art. 2 pkt 23 rozporządzenia Komisji (UE) 2015/1222 z dnia 24 lipca 2015 r. ustanawiającego wytyczne dotyczące alokacji zdolności przesyłowych i zarządzania ograniczeniami przesyłowymi (Dz. Urz. UE L 197 z 25.07.2015, str. 24, z późn. zm.)13)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 151 z 08.06.2016, str. 21 oraz Dz. Urz. UE L 2 z 05.01.2018, str. 15., zwanego dalej „rozporządzeniem 2015/1222”, lub podmiot oferujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usługi związane z jednolitym łączeniem rynków dnia następnego i dnia bieżącego, będący wyznaczonym na operatora rynku energii elektrycznej w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej, państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Turcji, w stosunku do którego nie stwierdzono podstaw do odrzucenia tych usług zgodnie z tym rozporządzeniem;

5414)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. i ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) uczestnik rynku - osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, zawierającą transakcje, obejmujące składanie zleceń, na co najmniej jednym hurtowym rynku energii elektrycznej lub paliw gazowych w rozumieniu art. 2 pkt 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1227/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie integralności i przejrzystości hurtowego rynku energii;

55a15)Dodany przez art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2376), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 2022 r.; w zakresie, w jakim dotyczy prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27b ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2021 r. poz. 610, 1093, 1873 i 2376 oraz z 2022 r. poz. 467), wejdzie w życie z dniem 2 lipca 2024 r.) prosument wirtualny energii odnawialnej - prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w rozumieniu ustawy, o której mowa w pkt 20;

55b16)Dodany przez art. 3 pkt 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 15.) prosument zbiorowy energii odnawialnej - prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w rozumieniu ustawy, o której mowa w pkt 20;

56)