📄 Tekst ustawy
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 16 stycznia 2024 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Policji
Spis treści
Treść obwieszczenia
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Rozdział 1 - Przepisy ogólne
Rozdział 2 - Organizacja Policji
Rozdział 3 - Zakres uprawnień Policji
Rozdział 3a - Bandera i znaki rozpoznawcze
Rozdział 4
Rozdział 5 - Służba w Policji
Rozdział 6 - Korpusy i stopnie policyjne
Rozdział 7 - Obowiązki i prawa policjanta
Rozdział 8 - Mieszkania funkcjonariuszy Policji
Rozdział 9 - Uposażenie i inne świadczenia pieniężne policjantów
Rozdział 10 - Odpowiedzialność dyscyplinarna i karna policjantów
Rozdział 10a - Kontyngenty policyjne wydzielone do realizacji zadań poza granicami państwa
Rozdział 10b - Realizacja wspólnych działań na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej
Rozdział 10c - Punkty kontaktowe wymiany informacji z państwami członkowskimi Unii Europejskiej oraz
krajowe biuro do spraw odzyskiwania mienia
Rozdział 10d - Psy służbowe i konie służbowe
Rozdział 11 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
(Dz. U. z 2023 r. poz. 171), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych
ustaw
(Dz. U. poz. 2600 oraz z 2023 r. poz. 403),
2)
ustawą z dnia 1 grudnia 2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych
ustaw
(Dz. U. z 2023 r. poz. 240),
3)
ustawą z dnia 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku
z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 185),
4)
ustawą z dnia 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego
oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 289 i 535),
5)
ustawą z dnia 26 stycznia 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wprowadzeniem
świadczenia za długoletnią służbę
(Dz. U. poz. 347),
6)
ustawą z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie
oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 535),
7)
ustawą z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych
ustaw
(Dz. U. poz. 641),
8)
ustawą z dnia 14 kwietnia 2023 r. o zmianie nazw uczelni służb państwowych nadzorowanych
przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Policji, ustawy
o Straży Granicznej, ustawy o Państwowej Straży Pożarnej oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1088),
9)
ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy
- Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych
innych ustaw
(Dz. U. poz. 1860)
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 9 stycznia 2024 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 33 ustawy z dnia 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych
innych ustaw
(Dz. U. poz. 2600 oraz z 2023 r. poz. 403), który stanowi:
„
Art. 33.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2023 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 14, 67 lit. c, pkt 68 lit. c oraz art. 9 pkt 11 i 12, które wchodzą w życie
z dniem 14 marca 2024 r.;
2)
art. 10 pkt 1-6, 12, 13 i 17, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.
”
;
2)
art. 21 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych
innych ustaw
(Dz. U. z 2023 r. poz. 240), który stanowi:
„
Art. 21.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
2, art. 3 pkt 1 i 3, art. 4 pkt 1 i 3, art. 5 pkt 1, art. 6, art. 7, art. 8, art.
9, art. 10 pkt 1, art. 12, art. 13 pkt 1 i 2, art. 15, art. 18 oraz art. 19, które
wchodzą w życie po upływie dwóch miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
art. 36 ustawy z dnia 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy
w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych
ustaw
(Dz. U. poz. 185), który stanowi:
„
Art. 36.
Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1:
a)
pkt 3 lit. b tiret pierwsze, który wchodzi w życie w terminie określonym w komunikacie
ministra właściwego do spraw informatyzacji, o którym mowa w art. 34,
b)
pkt 6 w zakresie dodawanego art. 10 ust. 8, który wchodzi w życie w terminie określonym
w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji, o którym mowa w art. 35,
c)
pkt 8:
-
lit. a oraz lit. b w zakresie dodawanych ust. 17a oraz 17c-17f, które wchodzą w życie
z dniem 1 marca 2023 r.,
-
lit. b w zakresie dodawanego ust. 17b, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2023 r.,
d)
pkt 9 lit. c i d, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z
mocą od dnia 24 lutego 2022 r.,
e)
pkt 9 lit. e, pkt 10, pkt 21 lit. a-c i f, pkt 31 lit. a i c oraz pkt 32, które wchodzą
w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2023 r.,
f)
pkt 21 lit. g i h, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2023 r.;
2)
art. 4, art. 5, art. 7 oraz art. 20 pkt 4, które wchodzą w życie z dniem następującym
po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2023 r.;
3)
art. 11, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2023 r.;
4)
art. 13, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
5)
art. 17, który wchodzi w życie z dniem 24 sierpnia 2023 r.
”
;
4)
art. 12 i art. 14 ustawy z dnia 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania
cywilnego oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 289 i 535), które stanowią:
„
Art. 12.
1.
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2.
W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
zachowują moc czynności dokonane zgodnie z przepisami dotychczasowymi.
”
„
Art. 14.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 3 pkt 16, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 6 pkt 2, 3, pkt 4 lit. d, pkt 8, 9 i 11, art. 11 pkt 3 oraz art. 13, które wchodzą
w życie po upływie roku od dnia ogłoszenia.
”
;
5)
art. 17-20 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w związku
z wprowadzeniem świadczenia za długoletnią służbę
(Dz. U. poz. 347), które stanowią:
„
Art. 17.
Do postępowań w sprawie zwolnienia ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 4 ustawy
zmienianej w art. 1, art. 45 ust. 2 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 2 oraz art. 43
ust. 3 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 3 wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 18.
Funkcjonariusz, wobec którego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wydano
decyzję ostateczną o zwolnieniu ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 4 ustawy
zmienianej w art. 1, art. 45 ust. 2 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 2 oraz art. 43
ust. 3 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 3 z datą zwolnienia ze służby wyznaczoną na
dzień przypadający po wejściu w życie niniejszej ustawy, podlega zwolnieniu ze służby
na podstawie przepisów dotychczasowych.
Art. 19.
Funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 4 ustawy zmienianej
w art. 1, art. 45 ust. 2 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 2 oraz art. 43 ust. 3 pkt
3 ustawy zmienianej w art. 3 przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, świadczenie
pieniężne, o którym mowa odpowiednio w art. 117 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1,
art. 121 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2 oraz art. 101 ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 3, przysługuje na zasadach dotychczasowych.
Art. 20.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2023 r., z wyjątkiem art. 14, który wchodzi
w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.
”
;
6)
art. 22 ust. 3 i art. 24 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu
przemocy w rodzinie oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 535), które stanowią:
Art. 22.
„3. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.15ac ust. 2, art. 15ad
ust. 5, art. 15ae ust. 8 i art. 15af ust. 4 ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu
dotychczasowym, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie art. 15ac ust. 2, art. 15ad ust. 5, art. 15ae ust. 8 i art. 15af ust.
4 ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej
niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
”
„
Art. 24.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 12, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od
dnia 1 marca 2023 r.;
2)
art. 13, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy zmienianej
w art. 13.
”
;
7)
art. 22 ust. 1, art. 26-36, art. 39, art. 40, art. 42 i art. 46 ustawy z dnia 9 marca
2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 641), które stanowią:
Art. 22.
„1. W przypadku umów o pracę trwających w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy pracodawca,
na wniosek pracownika złożony w postaci papierowej lub elektronicznej, uzupełnia informacje,
o których mowa w art. 29 § 3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym,
o informacje, o których mowa w art. 29 § 3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku.
”
„
Art. 26.
1.
Do pracownika, który wystąpił z wnioskiem o udzielenie części urlopu macierzyńskiego,
urlopu ojcowskiego albo jego części oraz urlopu rodzicielskiego albo jego części przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy art. 177 § 1, 11i41 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2.
Do pracownika, który wystąpił z wnioskiem o udzielenie urlopu na warunkach urlopu
macierzyńskiego albo jego części przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje
się przepisy art. 177 § 1, 11i41 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
3.
Do pracownicy w ciąży oraz pracownika korzystającego w dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy z urlopu macierzyńskiego w okresie próbnym nieprzekraczającym 1 miesiąca stosuje
się przepisy art. 177 § 1, 11i41 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 27.
Pracownik, który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy korzysta z urlopu rodzicielskiego
albo jego części, udzielonego na podstawie art. 1791 albo art. 1824 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, ma prawo do skorzystania z
tego urlopu w wymiarze określonym odpowiednio w art. 1821a § 1 albo 2 albo w art. 183 § 4-45 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, na zasadach określonych
w przepisach dotychczasowych.
Art. 28.
Pracownik, który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy korzysta z urlopu rodzicielskiego
udzielonego zgodnie z art. 1821a albo art. 183 § 4-43 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, ma prawo do skorzystania z
tego urlopu w wymiarze określonym odpowiednio w art. 1821a § 1 albo 2 albo w art. 183 § 4-45 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, na zasadach określonych
w przepisach dotychczasowych.
Art. 29.
Do pracowników, o których mowa w art. 27 i art. 28, stosuje się art. 1821a § 4 i 5 oraz odpowiednio art. 1821c albo art. 183 § 46 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 30.
1.
Do pracownika, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy złożył wniosek
o udzielenie urlopu rodzicielskiego albo jego części zgodnie z art. 1791 lub art. 1824 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, ale nie rozpoczął korzystania
z tego urlopu w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy
zmienianej w art. 1 dotyczące urlopu rodzicielskiego w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą. Pracodawca niezwłocznie zwraca pracownikowi wniosek w celu jego zmiany i ponownego
złożenia pracodawcy w terminie 7 dni; termin złożenia wniosku zostaje zachowany.
2.
Jeżeli pracownik nie złoży ponownie wniosku, o którym mowa w ust. 1, korzysta z urlopu
zgodnie z wnioskiem złożonym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 31.
1.
Do pracownika, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy złożył wniosek
o udzielenie urlopu rodzicielskiego albo jego części zgodnie z art. 1821a albo art. 183 § 4-43 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, ale nie rozpoczął korzystania
z tego urlopu w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy
zmienianej w art. 1 dotyczące urlopu rodzicielskiego w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą. Pracodawca niezwłocznie zwraca pracownikowi wniosek w celu jego zmiany i ponownego
złożenia pracodawcy w terminie 7 dni; termin złożenia wniosku zostaje zachowany.
2.
Jeżeli pracownik nie złoży ponownie wniosku, o którym mowa w ust. 1, korzysta z urlopu
zgodnie z wnioskiem złożonym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 32.
1.
Pracownik, który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jest uprawniony do urlopu
rodzicielskiego, o którym mowa w art. 1821c § 3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, lub korzysta z tego urlopu,
ma prawo do skorzystania z tego urlopu w wymiarze określonym w art. 1821a § 1 albo 2 albo w art. 183 § 4-45 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, na zasadach określonych
w przepisach dotychczasowych.
2.
Do pracownika, o którym mowa w ust. 1, stosuje się art. 1821a § 4 i 5 oraz art. 1821c ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 33.
1.
Do pracownika, który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jest uprawniony do urlopu
na warunkach urlopu macierzyńskiego, o którym mowa w art. 183 § 11 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się art. 183 § 6 ustawy zmienianej w art. 1 w
brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1, urlop na warunkach urlopu macierzyńskiego
jest udzielany na pisemny wniosek pracownika składany w terminie 21 dni od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy. Urlop jest udzielany w terminie określonym we wniosku pracownika,
jednak nie dłuższym niż 35 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 34.
1.
Pracownik, który w okresie od dnia 2 sierpnia 2022 r. do dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy miał prawo do urlopu rodzicielskiego albo jego części lub korzystał z urlopu
rodzicielskiego albo jego części udzielonego na podstawie przepisów ustawy zmienianej
w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, ma prawo do skorzystania z urlopu rodzicielskiego,
w wymiarze określonym w art. 1821a i art. 183 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejsza ustawą.
2.
Do pracownika, o którym mowa w ust. 1, stosuje się art. 1821a § 4 i 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
3.
Części urlopu rodzicielskiego, o której mowa w art. 1821a § 4 i 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, udziela
się na zasadach określonych w przepisach ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą.
Art. 35.
1.
Pracownik - rodzic dziecka posiadającego zaświadczenie, o którym mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin
„Za życiem”
(Dz. U. z 2020 r. poz. 1329 oraz z 2022 r. poz. 2140), który w okresie od dnia 2 sierpnia 2022 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy
miał prawo do urlopu rodzicielskiego albo jego części lub korzystał z urlopu rodzicielskiego
albo jego części udzielonego na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu
dotychczasowym, ma prawo do skorzystania z części urlopu rodzicielskiego w wymiarze
różnicy między wymiarem urlopu rodzicielskiego określonym w art. 1821a § 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, a wymiarem urlopu
określonym w art. 1821a § 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.
2.
Części urlopu rodzicielskiego, o której mowa w ust. 1, udziela się na zasadach określonych
w przepisach ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do pracownika, który w okresie od dnia
2 sierpnia 2022 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy korzystał z urlopu rodzicielskiego
albo jego części lub był uprawniony do urlopu rodzicielskiego, na podstawie art. 183
ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 36.
Pracownik - ojciec wychowujący dziecko w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy ma
prawo do urlopu ojcowskiego na zasadach określonych w przepisach dotychczasowych,
nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko:
1)
24. miesiąca życia albo
2)
14. roku życia, o ile nie upłynęły 24 miesiące od dnia uprawomocnienia się postanowienia
orzekającego przysposobienie tego dziecka.
”
„
Art. 39.
1.
Ubezpieczony, który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy pobiera zasiłek macierzyński
za okres ustalony przepisami ustawy zmienianej w art. 1 jako okres urlopu macierzyńskiego,
urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego lub urlopu rodzicielskiego, ma prawo do
zasiłku macierzyńskiego w wysokości określonej w ustawie zmienianej w art. 11 w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą.
2.
W celu ustalenia nowej wysokości zasiłku ubezpieczony składa wniosek w terminie 21
dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
3.
Zasiłek macierzyński w zmienionej wysokości przysługuje przez okres od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy do końca okresu odpowiadającego okresowi urlopu macierzyńskiego,
urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego lub urlopu rodzicielskiego.
4.
Jeżeli ubezpieczony nie złoży wniosku, o którym mowa w ust. 2, korzysta z zasiłku
macierzyńskiego na zasadach dotychczasowych.
Art. 40.
1.
Do ubezpieczonego, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy złożył wniosek
o zasiłek macierzyński za okres ustalony przepisami ustawy zmienianej w art. 1 jako
okres urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego lub urlopu
rodzicielskiego, ale nie rozpoczął pobierania tego zasiłku w dniu wejścia w życie
niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 11 w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą.
2.
W celu ustalenia prawa do zasiłku na podstawie ustawy zmienianej w art. 11 w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą ubezpieczony składa ponownie wniosek w terminie 21 dni od
dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
3.
Jeżeli ubezpieczony nie złoży ponownie wniosku, o którym mowa w ust. 2, korzysta z
zasiłku macierzyńskiego zgodnie z wnioskiem złożonym przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy.
”
„
Art. 42.
Przepisy art. 22 ust. 1, art. 26-36, art. 39 i art. 40 stosuje się odpowiednio do
policjanta, strażaka, żołnierza zawodowego oraz funkcjonariuszy: Straży Granicznej,
Służby Więziennej, Służby Ochrony Państwa, Służby Celno-Skarbowej i Straży Marszałkowskiej.
”
„
Art. 46.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 21 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
8)
art. 13 ust. 1, art. 15, art. 27 i art. 29 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o zmianie
nazw uczelni służb państwowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
o zmianie ustawy o Policji, ustawy o Straży Granicznej, ustawy o Państwowej Straży
Pożarnej oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1088), które stanowią:
Art. 13.
„1. Osoby, które ukończyły studia, studia podyplomowe, inne formy kształcenia lub
odbyły szkolenie lub doskonalenie zawodowe w Szkole Głównej Służby Pożarniczej lub
Wyższej Szkole Policji w Szczytnie przed dniem wejścia w życie ustawy, spełniają odpowiednio
wymóg ukończenia studiów, studiów podyplomowych, innych form kształcenia lub odbycia
szkolenia lub doskonalenia zawodowego odpowiednio w Akademii Pożarniczej lub Akademii
Policji w Szczytnie.
”
„
Art. 15.
1.
Szkolenia zawodowe oraz doskonalenie zawodowe, o których mowa w ustawie zmienianej
w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, rozpoczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, prowadzi się i kończy na podstawie przepisów dotychczasowych.
2.
Do szkolenia zawodowego i doskonalenia zawodowego centralnego, o których mowa w ustawie
zmienianej w art. 2, stosuje się, do czasu wydania nowych programów szkolenia i programów
doskonalenia zawodowego, odpowiednio programy szkolenia i programy nauczania wydane
na podstawie przepisów dotychczasowych.
”
„
Art. 27.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 34k ustawy zmienianej w
art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 34k ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie
dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
”
„
Art. 29.
Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie miesiąca
od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów:
1)
art. 2 pkt 21 i 22, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.;
2)
art. 3, art. 7, art. 8 pkt 3 i 4, art. 9, art. 13 ust. 2 i art. 16-26, które wchodzą
w życie z dniem 1 października 2023 r.;
3)
art. 10, art. 12 i art. 28, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
9)
art. 38 i art. 40 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania
cywilnego, ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy - Kodeks postępowania
karnego oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1860), które stanowią:
„
Art. 38.
1.
Ilekroć przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1)
art. 19 ust. 21 ustawy zmienianej w art. 6,
2)
art. 9e ust. 20 ustawy zmienianej w art. 7,
3)
art. 11n ust. 28 ustawy zmienianej w art. 9,
4)
art. 31 ust. 20 ustawy zmienianej w art. 12,
5)
art. 27 ust. 18, art. 29 ust. 5, art. 30 ust. 5, art. 32c ust. 14 i art. 34a ust.
15 ustawy zmienianej w art. 13,
6)
art. 17 ust. 18, art. 19 ust. 6 i art. 23 ust. 15 ustawy zmienianej w art. 17,
7)
art. 31 ust. 16, art. 33 ust. 5 i art. 34 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 18,
8)
art. 23p ust. 28, art. 23q ust. 13 i art. 23r ust. 7 ustawy zmienianej w art. 19,
9)
art. 9 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 22,
10)
art. 118 ust. 18, art. 119 ust. 11 i art. 120 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 23,
11)
art. 54 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 25
- dotyczą uprawnień, obowiązków lub czynności Prokuratora Generalnego lub określają
dokumenty do niego kierowane, od niego pochodzące lub wzory dokumentów, od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy w zakresie odnoszącym się do zmian ustaw określonych w art.
6, art. 7, art. 9, art. 12, art. 13, art. 17-19, art. 22, art. 23 i art. 25, przepisy
te zamiast do Prokuratora Generalnego stosuje się do Pierwszego Zastępcy Prokuratora
Generalnego Prokuratora Krajowego.
2.
Czynności dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w zakresie odnoszącym
się do zmian ustaw określonych w art. 6, art. 7, art. 9, art. 12, art. 13, art. 17-19,
art. 22, art. 23 i art. 25 na podstawie:
1)
art. 19 ust. 1, 9 i 16a oraz art. 20 ust. 11 ustawy zmienianej w art. 6,
2)
art. 9e ust. 1, 4 pkt 1 i ust. 17a oraz art. 10c ust. 10 ustawy zmienianej w art.
7,
3)
art. 11n ust. 1, 3, 7, 8, 15, 16, 17 pkt 2, ust. 18-21, 23, 26 i 27 pkt 2 oraz art.
11p ust. 11 ustawy zmienianej w art. 9,
4)
art. 31 ust. 1, 4 pkt 1 i ust. 17a ustawy zmienianej w art. 12,
5)
art. 22b ust. 3, art. 27 ust. 1, 3, 8, 9, 11a pkt 2, ust. 14, 15, 15f, 15g, 15h pkt
2, ust. 15i-15l i 16a-16c, art. 28 ust. 6, art. 29 ust. 2, 2a i 4, art. 30 ust. 2
i 4, art. 32c ust. 1, 4, 7, 10 i 12 oraz art. 34a ust. 10 ustawy zmienianej w art.
13,
6)
art. 17 ust. 1, 3, 8, 9, 14, 15, 15f pkt 2, ust. 15g-15j, 16a, 17 pkt 2 i ust. 17a,
art. 18 ust. 6, art. 19 ust. 2, 2a i 5, art. 23 ust. 10 i art. 46 ust. 3 ustawy zmienianej
w art. 17,
7)
art. 27a ust. 3, art. 31 ust. 1, 3, 6, 7, 10 pkt 2, ust. 13, 14, 14f pkt 2, ust. 14g-14j,
15a i 15b, art. 32 ust. 8, art. 33 ust. 2, 2a i 4 oraz art. 34 ust. 2 i 4 ustawy zmienianej
w art. 18,
8)
art. 23p ust. 1, 3, 7, 8, 15, 16, 17 pkt 2, ust. 18-21, 23, 26 i ust. 27 pkt 2, art.
23q ust. 4-7, 9, 10 i 12, art. 23r ust. 2, 3, 5 i 6, art. 23s ust. 11 i art. 25c ust.
2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 19,
9)
art. 9 ust. 4 i 6-9 ustawy zmienianej w art. 22,
10)
art. 118 ust. 1, 3, 6, 7, 9, 13, 15 i 16 pkt 2, art. 119 ust. 3-6 i 9, art. 120 ust.
2, art. 122 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2 i ust. 3-5, art. 123 ust. 3 i art. 127a ust.
9 ustawy zmienianej w art. 23,
11)
art. 42 ust. 1 i 4, art. 44 ust. 1 i 2, art. 46 ust. 2, art. 48 ust. 1 i 2 pkt 2 i
ust. 3-5, art. 49 ust. 2 i 3, art. 50, art. 52 ust. 1, art. 53 ust. 2 i art. 54 ust.
1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 25
- są skuteczne, jeżeli dokonano ich z zachowaniem wymogów określonych w tych przepisach
w brzmieniu dotychczasowym.
”
„
Art. 40.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 28 pkt 1, art. 30 pkt 2-6, art. 31 pkt 1 lit. a, c-e, f w zakresie pkt 67 lit.
b, oraz lit. g i h, pkt 2-4 oraz art. 39 ust. 1 i 2, które wchodzą w życie z dniem
1 października 2023 r.;
2)
art. 2 pkt 1, pkt 6 lit. b, pkt 14, 16 i 17 oraz art. 33, które wchodzą w życie z
dniem 1 stycznia 2024 r.;
3)
art. 6, art. 7, art. 9, art. 12, art. 13, art. 17-19 i art. 21 pkt 2 w zakresie art.
13 § 3a pkt 1 oraz art. 22, art. 23, art. 25 i art. 38, które wchodzą w życie po upływie
3 miesięcy od dnia ogłoszenia;
4)
art. 1 pkt 1-14, 21 i 33, art. 2 pkt 6 lit. a, pkt 8, 12 i 15, art. 3 pkt 1, 6, 10
i 16-20, art. 4, art. 5, art. 10, art. 11, art. 24 pkt 1, art. 28 pkt 2 - w zakresie
uchylenia art. 15zzs1ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 i 3, art. 28 pkt 3 oraz art. 39 ust. 3, które wchodzą w życie
po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
5)
art. 30 pkt 1, art. 31 pkt 1 lit. b oraz f w zakresie pkt 67 lit. c, które wchodzą
w życie z dniem 14 marca 2024 r.;
6)
art. 14, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2029 r.
”
.
Załącznik
-
Tekst jednolity ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji1)[I)] Niniejsza ustawa wdraża w zakresie swojej regulacji dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) 2019/1158 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie równowagi między życiem
zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów oraz uchylającą dyrektywę Rady 2010/18/UE
(Dz. Urz. UE L 188 z 12.07.2019, str. 79). [I)] Odnośnik do tytułu ustawy dodany przez
art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych
innych ustaw (Dz. U. poz. 641), która weszła w życie z dniem 26 kwietnia 2023 r.
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Tworzy się Policję jako umundurowaną i uzbrojoną formację służącą społeczeństwu i
przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i
porządku publicznego.
1a.
Nazwa „Policja” przysługuje wyłącznie formacji, o której mowa w ust. 1.
2.
Do podstawowych zadań Policji należą:
1)
ochrona życia i zdrowia ludzi oraz mienia przed bezprawnymi zamachami naruszającymi
te dobra;
2)
ochrona bezpieczeństwa i porządku publicznego, w tym zapewnienie spokoju w miejscach
publicznych oraz w środkach publicznego transportu i komunikacji publicznej, w ruchu
drogowym i na wodach przeznaczonych do powszechnego korzystania;
3)
inicjowanie i organizowanie działań mających na celu zapobieganie popełnianiu przestępstw
i wykroczeń oraz zjawiskom kryminogennym i współdziałanie w tym zakresie z organami
państwowymi, samorządowymi i organizacjami społecznymi;
3a)
prowadzenie działań kontrterrorystycznych w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych
(Dz. U. z 2022 r. poz. 2632 oraz z 2023 r. poz. 1489, 1834 i 1860);
4)
wykrywanie przestępstw i wykroczeń oraz ściganie ich sprawców;
4a)
ochrona obiektów stanowiących siedziby członków Rady Ministrów, z wyłączeniem obiektów
służących Ministrowi Obrony Narodowej i Ministrowi Sprawiedliwości, wskazanych przez
ministra właściwego do spraw wewnętrznych;
5)
nadzór nad specjalistycznymi uzbrojonymi formacjami ochronnymi w zakresie określonym
w odrębnych przepisach;
6)
kontrola przestrzegania przepisów porządkowych i administracyjnych związanych z działalnością
publiczną lub obowiązujących w miejscach publicznych;
7)
współdziałanie z policjami innych państw oraz ich organizacjami międzynarodowymi,
a także z organami i instytucjami Unii Europejskiej na podstawie umów i porozumień
międzynarodowych oraz odrębnych przepisów;
8)
przetwarzanie informacji kryminalnych, w tym danych osobowych;
9)
(uchylony)
10)
prowadzenie zbiorów danych zawierających informacje gromadzone przez uprawnione organy
o odciskach linii papilarnych osób, niezidentyfikowanych śladach linii papilarnych
z miejsc przestępstw oraz o wynikach analizy kwasu deoksyrybonukleinowego (DNA).
11)
(uchylony)
3.
Policja realizuje także zadania wynikające z innych ustaw, z przepisów prawa Unii
Europejskiej oraz umów i porozumień międzynarodowych na zasadach i w zakresie w nich
określonych.
4.
(uchylony)
Art. 2.
W zakresie, trybie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach zadania przewidziane
dla Policji wykonują w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz w stosunku
do żołnierzy Żandarmeria Wojskowa i wojskowe organy porządkowe.
Art. 3.
Wojewoda oraz wójt (burmistrz, prezydent miasta) lub starosta sprawujący władzę administracji
ogólnej oraz organy gminy, powiatu i samorządu województwa wykonują zadania w zakresie
ochrony bezpieczeństwa lub porządku publicznego na zasadach określonych w ustawach.
Art. 3a.
Obowiązku doręczenia korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego
doręczenia elektronicznego albo publicznej usługi hybrydowej, o których mowa w ustawie z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych
(Dz. U. z 2023 r. poz. 285, 1860 i 2699), nie stosuje się:
1)
w sprawach osobowych funkcjonariuszy Policji;
2)
w sprawach osobowych byłych funkcjonariuszy Policji;
3)
jeżeli doręczenie korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego
doręczenia elektronicznego albo publicznej usługi hybrydowej mogłoby istotnie utrudniać
lub uniemożliwić realizację zadań Policji.
Rozdział 2
Organizacja Policji
Art. 4.
1.
W Policji, z uwagi na zakres i charakter wykonywanych zadań, wyróżnia się następujące
rodzaje służb:
1)
kryminalną;
2)
śledczą;
3)
spraw wewnętrznych;
4)
prewencyjną;
5)
kontrterrorystyczną;
6)
zwalczania cyberprzestępczości;
7)
wspomagającą.
2.
W skład Policji wchodzi policja sądowa. Szczegółowy zakres zadań i zasady organizacji
policji sądowej określa, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw wewnętrznych,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw sprawiedliwości.
3.
W skład Policji wchodzą również:
12)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r.
o zmianie nazw uczelni służb państwowych nadzorowanych przez ministra właściwego do
spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Policji, ustawy o Straży Granicznej, ustawy
o Państwowej Straży Pożarnej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1088), która
weszła w życie z dniem 1 sierpnia 2023 r.)
Akademia Policji w Szczytnie, ośrodki szkolenia i szkoły policyjne;
2)
wyodrębnione oddziały prewencji.
3)
(uchylony)
3a3)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2..
Organizację i zakres działania Akademii Policji w Szczytnie jako uczelni oraz tryb
wyznaczania i odwoływania Komendanta-Rektora Akademii Policji w Szczytnie i osoby
pełniącej w uczelni służb państwowych funkcję kierowniczą do spraw realizacji zadań
uczelni jako jednostki organizacyjnej właściwej służby oraz tryb powierzania funkcji
kierowniczych policjantom pełniącym służbę na stanowiskach nauczycieli akademickich
reguluje ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
(Dz. U. z 2023 r. poz. 742, 1088, 1234, 1672, 1872 i 2005).
3b.
(uchylony)
4.
Komendant Główny Policji, za zgodą ministra właściwego do spraw wewnętrznych, może
powoływać, w uzasadnionych przypadkach, inne niż wymienione w ust. 1 rodzaje służb,
określając ich właściwość terytorialną, organizację i zakres działania.
Art. 4a.
(uchylony)
Art. 5.
1.
Centralnym organem administracji rządowej, właściwym w sprawach ochrony bezpieczeństwa
ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego, jest Komendant Główny
Policji, podległy ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
2.
Komendant Główny Policji jest przełożonym wszystkich funkcjonariuszy Policji, zwanych
dalej „policjantami”.
3.
Komendanta Głównego Policji powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra
właściwego do spraw wewnętrznych.
4.
Zastępców Komendanta Głównego Policji, w tym I Zastępcę, powołuje i odwołuje minister
właściwy do spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Policji.
5.
W razie zwolnienia stanowiska Komendanta Głównego Policji, minister właściwy do spraw
wewnętrznych, do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków
Komendanta Głównego Policji, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców.
6.
W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez Komendanta Głównego Policji,
minister właściwy do spraw wewnętrznych, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu
tej funkcji przez dotychczasowego komendanta, jednak na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy,
powierza pełnienie obowiązków Komendanta Głównego Policji jednemu z jego zastępców.
Art. 5a.
1.
Centralne Biuro Śledcze Policji, zwane dalej „CBŚP”, jest jednostką organizacyjną
Policji służby śledczej realizującą na obszarze całego kraju zadania w zakresie rozpoznawania,
zapobiegania i zwalczania przestępczości zorganizowanej.
2.
Komendant Centralnego Biura Śledczego Policji, zwany dalej „Komendantem CBŚP”, jest
organem Policji podległym Komendantowi Głównemu Policji, kieruje CBŚP i jest przełożonym
policjantów CBŚP.
3.
Siedzibą Komendanta CBŚP jest miasto stołeczne Warszawa.
4.
Komendanta CBŚP powołuje, spośród oficerów Policji, i odwołuje minister właściwy do
spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Policji.
5.
Zastępców Komendanta CBŚP powołuje, spośród oficerów Policji, i odwołuje Komendant
Główny Policji na wniosek Komendanta CBŚP.
6.
W razie zwolnienia stanowiska Komendanta CBŚP Komendant Główny Policji, do czasu powołania
nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków Komendanta CBŚP, na okres nie dłuższy
niż 6 miesięcy, jednemu z jego zastępców lub wyznaczonemu oficerowi Policji.
7.
W celu realizacji zadań określonych w ust. 1 Komendant CBŚP współdziała z innymi jednostkami
organizacyjnymi Policji oraz właściwymi organami i instytucjami, w tym innych państw.
Art. 5b.
1.
Biuro Spraw Wewnętrznych Policji, zwane dalej „BSWP”, jest jednostką organizacyjną
Policji służby spraw wewnętrznych realizującą na obszarze całego kraju zadania w zakresie
rozpoznawania, zapobiegania i zwalczania przestępczości popełnianej przez policjantów
i pracowników Policji oraz przestępstw przeciwko obrotowi gospodarczemu popełnianych
na szkodę Policji, określonych w art. 296-306 Kodeksu karnego, a także wykrywania i ścigania sprawców tych przestępstw, a także - w zakresie zleconym
przez Inspektora Nadzoru Wewnętrznego - funkcjonariuszy i pracowników Policji, Straży
Granicznej i Służby Ochrony Państwa lub strażaków i pracowników Państwowej Straży
Pożarnej.
2.
Komendant Biura Spraw Wewnętrznych Policji, zwany dalej „Komendantem BSWP”, jest organem
Policji podległym Komendantowi Głównemu Policji, kieruje BSWP i jest przełożonym policjantów
BSWP.
3.
Siedzibą Komendanta BSWP jest miasto stołeczne Warszawa.
4.
Komendanta BSWP powołuje, spośród oficerów Policji, i odwołuje minister właściwy do
spraw wewnętrznych.
5.
Zastępców Komendanta BSWP powołuje, spośród oficerów Policji, i odwołuje minister
właściwy do spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta BSWP.
6.
W razie zwolnienia stanowiska Komendanta BSWP minister właściwy do spraw wewnętrznych,
do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków Komendanta BSWP,
na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, jednemu z jego zastępców lub wyznaczonemu oficerowi
spośród policjantów BSWP.
7.
W celu realizacji zadań określonych w ust. 1 Komendant BSWP współdziała z innymi jednostkami
organizacyjnymi Policji oraz właściwymi organami i instytucjami, w tym innych państw.
8.
Komendant BSWP jest obowiązany niezwłocznie przedstawiać ministrowi właściwemu do
spraw wewnętrznych, za pośrednictwem Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, informacje i
materiały mogące mieć istotne znaczenie dla sprawowania nadzoru, o którym mowa w art. 1b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru
przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych
(Dz. U. z 2022 r. poz. 2487 i 2600 oraz z 2023 r. poz. 1860).
9.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych może w każdym czasie żądać informacji i materiałów
z realizacji zadań przez Komendanta BSWP.
10.
Komendant BSWP przedstawia corocznie do dnia 31 stycznia ministrowi właściwemu do
spraw wewnętrznych informację o działalności BSWP.
Art. 5c.
1.
Centralny Pododdział Kontrterrorystyczny Policji „BOA”, zwany dalej „BOA”, oraz samodzielne
pododdziały kontrterrorystyczne Policji stanowią służbę kontrterrorystyczną, odpowiedzialną
za prowadzenie działań kontrterrorystycznych oraz wspieranie działań jednostek organizacyjnych
Policji w warunkach szczególnego zagrożenia lub wymagających użycia specjalistycznych
sił i środków oraz specjalistycznej taktyki działania.
2.
BOA jest jednostką organizacyjną Policji podległą bezpośrednio Komendantowi Głównemu
Policji, a obsługę czynności wspomagających BOA w zakresie organizacyjnym, kadrowym,
logistycznym i technicznym zapewnia komenda, przy pomocy której Komendant Główny Policji
wykonuje swoje zadania.
3.
Samodzielne pododdziały kontrterrorystyczne Policji podlegają bezpośrednio właściwym
miejscowo komendantom wojewódzkim Policji lub Komendantowi Stołecznemu Policji, a
obsługę czynności wspomagających te pododdziały w zakresie organizacyjnym, kadrowym,
logistycznym i technicznym zapewniają komendy, przy których są te pododdziały umiejscowione.
4.
Dowódcę BOA powołuje, spośród oficerów służby kontrterrorystycznej, i odwołuje Komendant
Główny Policji.
5.
Zastępców dowódcy BOA powołuje, spośród oficerów służby kontrterrorystycznej, i odwołuje
Komendant Główny Policji na wniosek dowódcy BOA.
6.
Dowódcę samodzielnego pododdziału kontrterrorystycznego Policji powołuje, spośród
oficerów służby kontrterrorystycznej, i odwołuje komendant wojewódzki Policji lub
odpowiednio Komendant Stołeczny Policji po zasięgnięciu opinii dowódcy BOA.
7.
Zastępców dowódcy samodzielnych pododdziałów kontrterrorystycznych Policji powołuje,
spośród oficerów służby kontrterrorystycznej, i odwołuje komendant wojewódzki Policji
lub odpowiednio Komendant Stołeczny Policji na wniosek dowódcy samodzielnego pododdziału
kontrterrorystycznego Policji.
8.
W razie zwolnienia stanowiska dowódcy BOA Komendant Główny Policji do czasu powołania
nowego dowódcy powierza pełnienie obowiązków dowódcy BOA, na okres nie dłuższy niż
6 miesięcy, wyznaczonemu oficerowi służby kontrterrorystycznej.
9.
W celu realizacji działań, o których mowa w ust. 1, dowódca BOA oraz dowódcy samodzielnych
pododdziałów kontrterrorystycznych Policji współdziałają z innymi jednostkami organizacyjnymi
Policji oraz właściwymi instytucjami, w tym innych państw.
10.
W przypadku prowadzenia działań kontrterrorystycznych w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych dowódca BOA kieruje do działań samodzielne pododdziały kontrterrorystyczne Policji
oraz koordynuje przygotowanie i wykorzystanie ich sił i środków do realizacji tych
działań.
11.
Kierujący działaniami antyterrorystycznymi, o którym mowa w art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych, powierza dowodzenie grupą kontrterrorystyczną policjantowi służby kontrterrorystycznej
wskazanemu przez dowódcę BOA.
12.
W przypadku wystąpienia zdarzenia o charakterze terrorystycznym działania kontrterrorystyczne
są realizowane przez BOA oraz samodzielne pododdziały kontrterrorystyczne Policji
przed innymi działaniami.
Art. 5d.
1.
Centralne Biuro Zwalczania Cyberprzestępczości, zwane dalej „CBZC”, jest jednostką
organizacyjną Policji służby zwalczania cyberprzestępczości, odpowiedzialną za realizację
na obszarze całego kraju zadań w zakresie:
1)
rozpoznawania i zwalczania przestępstw popełnionych przy użyciu systemu informatycznego,
systemu teleinformatycznego lub sieci teleinformatycznej oraz zapobiegania tym przestępstwom,
a także wykrywania i ścigania sprawców tych przestępstw;
2)
wspierania w niezbędnym zakresie jednostek organizacyjnych Policji w rozpoznawaniu,
zapobieganiu i zwalczaniu przestępstw, o których mowa w pkt 1, a także wykrywaniu
i ściganiu sprawców tych przestępstw.
2.
Komendant Centralnego Biura Zwalczania Cyberprzestępczości, zwany dalej „Komendantem
CBZC”, jest organem Policji podległym Komendantowi Głównemu Policji, kieruje CBZC
i jest przełożonym policjantów CBZC.
3.
Siedzibą Komendanta CBZC jest miasto stołeczne Warszawa.
4.
Komendanta CBZC powołuje, spośród oficerów Policji, i odwołuje minister właściwy do
spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Policji.
5.
Zastępców Komendanta CBZC powołuje, spośród oficerów Policji, i odwołuje Komendant
Główny Policji na wniosek Komendanta CBZC.
6.
W razie zwolnienia stanowiska Komendanta CBZC Komendant Główny Policji, do czasu powołania
nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków Komendanta CBZC, na okres nie dłuższy
niż 6 miesięcy, jednemu z jego zastępców lub wyznaczonemu oficerowi Policji.
7.
W celu realizacji zadań określonych w ust. 1 Komendant CBZC współdziała z innymi jednostkami
organizacyjnymi Policji oraz właściwymi organami i instytucjami, w tym innych państw.
Art. 5e.
1.
Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji, zwane dalej „CLKP”, jest jednostką
organizacyjną Policji właściwą w zakresie kryminalistyki oraz technik kryminalistycznych
stosowanych w procesie rozpoznawania, zapobiegania i zwalczania przestępczości oraz
wykrywania i ścigania sprawców przestępstw.
2.
CLKP realizuje również zadania:
1)
w zakresie weryfikacji i poświadczenia, że strzelecka broń palna została pozbawiona
cech użytkowych, oraz oznakowania strzeleckiej broni palnej pozbawionej cech użytkowych
w rozumieniu ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie
wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią
o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
(Dz. U. z 2023 r. poz. 1743);
2)
Komendanta Głównego Policji w zakresie nadzoru merytorycznego nad funkcjonowaniem
laboratoriów kryminalistycznych komend wojewódzkich Policji oraz Komendy Stołecznej
Policji w odniesieniu do szkolenia i potwierdzania kompetencji personelu badawczego
oraz określania standardów pracy stosowanych w tych laboratoriach.
3.
CLKP jest podmiotem określonym w art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym
i nauce i prowadzi badania naukowe, o których mowa w art. 4 ust. 2 tej ustawy, i prace rozwojowe,
o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy, w zakresie, o którym mowa w ust. 1.
4.
Dyrektor Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji, zwany dalej „Dyrektorem
CLKP”, jest organem Policji podległym Komendantowi Głównemu Policji, kieruje CLKP
i jest przełożonym policjantów CLKP.
5.
Siedzibą Dyrektora CLKP jest miasto stołeczne Warszawa.
6.
Dyrektora CLKP powołuje spośród oficerów Policji i odwołuje minister właściwy do spraw
wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Policji.
7.
Zastępców Dyrektora CLKP powołuje spośród oficerów Policji i odwołuje Komendant Główny
Policji na wniosek Dyrektora CLKP.
8.
W razie zwolnienia stanowiska Dyrektora CLKP Komendant Główny Policji do czasu powołania
nowego dyrektora powierza pełnienie obowiązków Dyrektora CLKP, na okres nie dłuższy
niż 6 miesięcy, jednemu z jego zastępców lub wyznaczonemu oficerowi spośród policjantów
CLKP.
9.
W celu realizacji zadań określonych w ust. 1 Dyrektor CLKP współdziała z innymi jednostkami
organizacyjnymi Policji oraz właściwymi organami i instytucjami, w tym innych państw.
10.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych może, na wniosek Komendanta Głównego Policji,
zobowiązać Dyrektora CLKP do zrealizowania dodatkowych czynności, jeżeli jest to niezbędne
ze względu na potrzeby bezpieczeństwa i porządku publicznego lub jeżeli celem jest
wykonanie zadań wynikających z obowiązujących Rzeczpospolitą Polską umów i zobowiązań
międzynarodowych, uwzględniając kwalifikacje policjantów CLKP i pracowników zatrudnionych
w CLKP oraz wyposażenie w specjalistyczny sprzęt laboratoryjny.
Art. 6.
1.
Organami administracji rządowej na obszarze województwa w sprawach, o których mowa
w art. 5 ust. 1, są:
1)
wojewoda przy pomocy komendanta wojewódzkiego Policji działającego w jego imieniu
albo komendant wojewódzki Policji działający w imieniu własnym w sprawach:
a)
wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, dochodzeniowo-śledczych i czynności
z zakresu ścigania wykroczeń,
b)
wydawania indywidualnych aktów administracyjnych, jeżeli ustawy tak stanowią;
2)
komendant powiatowy (miejski) Policji;
3)
komendant komisariatu Policji.
2.
Terytorialny zasięg działania organów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, odpowiada
zasadniczemu podziałowi administracyjnemu Państwa, z zastrzeżeniem ust. 3-5.
3.
Wyłącza się z terytorialnego zasięgu działania komendanta wojewódzkiego Policji właściwego
dla województwa mazowieckiego obszar m.st. Warszawy oraz powiatów: grodziskiego, legionowskiego,
mińskiego, nowodworskiego, otwockiego, piaseczyńskiego, pruszkowskiego, warszawskiego
zachodniego i wołomińskiego.
3a.
W miastach będących siedzibą władz miasta na prawach powiatu i powiatu mającego siedzibę
władz w tym mieście, można utworzyć komendę miejską Policji wykonującą zadania na
obszarze tego miasta i powiatu.
3b.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi komendy
miejskie Policji, o których mowa w ust. 3a, uwzględniając uwarunkowania administracyjno-geograficzne
i demograficzne miasta i powiatu.
4.
Komendant Stołeczny Policji wykonuje na obszarze, o którym mowa w ust. 3, zadania
i kompetencje odpowiadające zadaniom i kompetencjom komendanta wojewódzkiego Policji.
4a.
Na obszarze m.st. Warszawy zadania i kompetencje odpowiadające zadaniom i kompetencjom
komendanta powiatowego (miejskiego) Policji wykonuje właściwy terytorialnie komendant
rejonowy Policji.
4b.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, właściwość
terytorialną komendantów rejonowych Policji, tworzy i znosi komendy rejonowe Policji
oraz ustala ich nazwy. Właściwość terytorialna komendantów rejonowych Policji obejmuje
obszar jednej dzielnicy lub kilku dzielnic.
5.
Komenda Stołeczna Policji stanowi aparat pomocniczy Komendanta Stołecznego Policji,
wykonujący swoje zadania na obszarze, o którym mowa w ust. 3.
Art. 6a.
1.
W postępowaniu administracyjnym, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji
Policji, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, organem właściwym jest komendant powiatowy
(miejski) Policji, a na obszarze m.st. Warszawy - komendant rejonowy Policji.
2.
W postępowaniu administracyjnym w sprawach, o których mowa w ust. 1, organami wyższego
stopnia są:
1)
w stosunku do komendanta powiatowego (miejskiego) Policji - komendant wojewódzki Policji;
1a)
w stosunku do komendanta rejonowego Policji - Komendant Stołeczny Policji;
2)
w stosunku do komendanta wojewódzkiego Policji - Komendant Główny Policji.
Art. 6b.
1.
Komendanta wojewódzkiego Policji powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw wewnętrznych
na wniosek Komendanta Głównego Policji złożony po zasięgnięciu opinii wojewody.
2.
Komendanta Stołecznego Policji powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw wewnętrznych
na wniosek Komendanta Głównego Policji złożony po zasięgnięciu opinii wojewody oraz
opinii Prezydenta m.st. Warszawy.
3.
Komendant Główny Policji, na wniosek komendanta wojewódzkiego lub odpowiednio Komendanta
Stołecznego Policji, powołuje i odwołuje do trzech zastępców komendanta wojewódzkiego
lub Komendanta Stołecznego Policji, w tym I zastępcę.
4.
Na stanowisko komendanta wojewódzkiego i Komendanta Stołecznego Policji oraz zastępców
komendanta wojewódzkiego i Komendanta Stołecznego Policji powołuje się oficerów Policji,
z wyjątkiem stanowisk zastępców do spraw służb wspomagających działalność Policji,
na które można powołać także osoby niebędące policjantami.
5.
W razie zwolnienia stanowiska komendanta wojewódzkiego lub Komendanta Stołecznego
Policji Komendant Główny Policji, do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie
obowiązków komendanta wojewódzkiego albo Komendanta Stołecznego Policji, na okres
nie dłuższy niż 6 miesięcy, jednemu z jego zastępców lub wyznaczonemu oficerowi.
6.
W przypadku nieotrzymania opinii, o których mowa w ust. 1 lub ust. 2, minister właściwy
do spraw wewnętrznych, na wniosek Komendanta Głównego Policji, może powołać komendanta
wojewódzkiego albo Komendanta Stołecznego Policji po upływie 14 dni od dnia przedstawienia
wniosku o wydanie opinii.
Art. 6c.
1.
Komendanta powiatowego (miejskiego) Policji powołuje i odwołuje komendant wojewódzki
Policji, po zasięgnięciu opinii starosty. Przepisu art. 35 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1526 oraz z 2023 r. poz. 572) nie stosuje się.
2.
Komendanta rejonowego Policji powołuje i odwołuje Komendant Stołeczny Policji, po
zasięgnięciu opinii Prezydenta m.st. Warszawy. Przepisu art. 35 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym nie stosuje się.
3.
Komendant wojewódzki Policji, na wniosek komendanta powiatowego (miejskiego) Policji,
powołuje i odwołuje I zastępcę i pozostałych zastępców komendanta powiatowego (miejskiego)
Policji.
4.
Komendant Stołeczny Policji, na wniosek komendanta rejonowego Policji, powołuje i
odwołuje I zastępcę i pozostałych zastępców komendanta rejonowego Policji.
5.
Na stanowisko komendanta powiatowego (miejskiego) i komendanta rejonowego Policji
oraz zastępcy komendanta powiatowego (miejskiego) i komendanta rejonowego Policji
powołuje się oficerów Policji.
6.
W razie zwolnienia stanowiska komendanta powiatowego (miejskiego) Policji komendant
wojewódzki Policji, do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków
komendanta powiatowego (miejskiego) Policji, na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy,
jednemu z jego zastępców lub wyznaczonemu oficerowi.
7.
W razie zwolnienia stanowiska komendanta rejonowego Policji Komendant Stołeczny Policji,
do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta rejonowego
Policji, na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, jednemu z jego zastępców lub wyznaczonemu
oficerowi.
8.
W przypadku nieotrzymania opinii, o których mowa w ust. 1 lub ust. 2, komendant wojewódzki
albo Komendant Stołeczny Policji może powołać odpowiednio komendanta powiatowego (miejskiego)
albo komendanta rejonowego Policji po upływie 14 dni od dnia przedstawienia wniosku
o wydanie opinii.
Art. 6d.
1.
Komendanta komisariatu Policji powołuje i odwołuje komendant powiatowy (miejski) Policji
po zasięgnięciu opinii właściwego terytorialnie wójta (burmistrza lub prezydenta miasta)
lub wójtów. Opiniowanie to nie dotyczy komendanta komisariatu specjalistycznego.
2.
Zastępców komendanta komisariatu Policji powołuje i odwołuje komendant powiatowy (miejski)
Policji na wniosek komendanta komisariatu Policji.
3.
Na stanowisko komendanta komisariatu Policji i zastępcy komendanta komisariatu Policji
powołuje się oficerów lub aspirantów Policji.
4.
W razie zwolnienia stanowiska komendanta komisariatu Policji, komendant powiatowy
(miejski) Policji, do czasu powołania nowego komendanta, powierza, po zasięgnięciu
opinii wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) lub wójtów, pełnienie obowiązków komendanta
komisariatu Policji, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców,
a w razie braku zastępców - innemu policjantowi.
5.
W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta komisariatu Policji,
komendant powiatowy (miejski) Policji, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej
funkcji przez dotychczasowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta
komisariatu Policji jednemu z jego zastępców, a w razie braku zastępców - innemu policjantowi.
6.
Na obszarze m.st. Warszawy przepisy ust. 1 i 3-5 stosuje się odpowiednio do powoływania
i odwoływania komendanta komisariatu Policji przez komendanta rejonowego Policji,
po zasięgnięciu opinii Prezydenta m.st. Warszawy.
7.
Na obszarze m.st. Warszawy przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do powoływania
zastępców komendanta komisariatu Policji przez komendanta rejonowego Policji.
8.
W przypadku nieotrzymania opinii, o której mowa w ust. 1 lub 6:
1)
komendant powiatowy (miejski) Policji może powołać komendanta komisariatu Policji
po upływie 14 dni od dnia przedstawienia wniosku o wydanie opinii;
2)
komendant rejonowy Policji może powołać komendanta komisariatu Policji po upływie
21 dni od dnia przedstawienia wniosku o wydanie opinii.
Art. 6da.
Policjant oraz osoba powoływana na stanowisko Komendanta CBŚP, zastępcy Komendanta
CBŚP, Komendanta BSWP, zastępcy Komendanta BSWP, dowódcy BOA, zastępcy dowódcy BOA,
dowódcy samodzielnego pododdziału kontrterrorystycznego Policji, zastępcy dowódcy
samodzielnego pododdziału kontrterrorystycznego Policji, Komendanta CBZC, zastępcy
Komendanta CBZC, Dyrektora CLKP, zastępcy Dyrektora CLKP, komendanta wojewódzkiego
Policji, Komendanta Stołecznego Policji, zastępcy komendanta wojewódzkiego Policji,
zastępcy Komendanta Stołecznego Policji, komendanta powiatowego (miejskiego) Policji,
komendanta rejonowego Policji, zastępcy komendanta powiatowego (miejskiego) Policji,
zastępcy komendanta rejonowego Policji, komendanta komisariatu Policji, zastępcy komendanta
komisariatu Policji, komendanta komisariatu specjalistycznego Policji, a także mianowana
na stanowisko dyrektora i zastępcy dyrektora komórki organizacyjnej oraz naczelnika
mogą zostać poddani weryfikacji, o której mowa w art. 11a ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania
nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Weryfikacja, o której mowa w zdaniu pierwszym, może być prowadzona także wobec policjanta
oraz osoby, którzy zajmują te stanowiska.
Art. 6e.
1.
Odwołać ze stanowiska Komendanta CBŚP, zastępcy Komendanta CBŚP, Komendanta BSWP,
zastępcy Komendanta BSWP, dowódcy BOA, zastępcy dowódcy BOA, dowódcy samodzielnego
pododdziału kontrterrorystycznego Policji, zastępcy dowódcy samodzielnego pododdziału
kontrterrorystycznego Policji, Komendanta CBZC, zastępcy Komendanta CBZC, Dyrektora
CLKP, zastępcy Dyrektora CLKP, komendanta wojewódzkiego Policji, Komendanta Stołecznego
Policji, pełniącego obowiązki komendanta wojewódzkiego Policji albo Komendanta Stołecznego
Policji, komendanta powiatowego (miejskiego) Policji, komendanta rejonowego Policji,
zastępcy komendanta powiatowego (miejskiego) Policji, zastępcy komendanta rejonowego
Policji, komendanta komisariatu Policji i zastępcy komendanta komisariatu Policji
można w każdym czasie.
2.
W przypadku braku opinii, o których mowa w art. 6b ust. 1 i 2, art. 6c ust. 1 i 2
oraz art. 6d ust. 1 i 6, organ uprawniony do powołania na stanowisko komendanta może
odwołać odpowiednio komendantów: wojewódzkiego i Stołecznego, powiatowego (miejskiego),
rejonowego lub komendanta komisariatu Policji po upływie 14 dni od dnia doręczenia
wniosku o wydanie opinii.
3.
Policjanta odwołanego ze stanowiska przenosi się do dyspozycji przełożonego policjanta
uprawnionego do odwołania ze stanowiska, z zastrzeżeniem że policjanta odwołanego
ze stanowiska Komendanta CBŚP, Komendanta BSWP, dowódcy BOA, Komendanta CBZC, Dyrektora
CLKP, komendanta wojewódzkiego Policji i Komendanta Stołecznego Policji przenosi się
do dyspozycji Komendanta Głównego Policji. Policjant przez okres 6 miesięcy ma prawo
do uposażenia w wysokości przysługującej przed odwołaniem.
Art. 6f.
Komendant wojewódzki Policji oraz komendant powiatowy (miejski) Policji są przełożonymi
policjantów na terenie swojego działania.
Art. 6g.
Komendant Główny Policji, komendant wojewódzki Policji, komendant powiatowy (miejski)
Policji wykonują swoje zadania przy pomocy podległych im komend, a komendant komisariatu
Policji - przy pomocy komisariatu.
Art. 6h.
(uchylony)
Art. 6i.
Kierownicy jednostek organizacyjnych Policji są obowiązani współdziałać z Biurem Nadzoru
Wewnętrznego w zakresie realizacji jego zadań, w szczególności:
1)
udostępniać, na wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, niezbędne uzbrojenie, wyposażenie,
urządzenia i środki techniczne;
2)
zapewniać warunki niezbędne do sprawnej realizacji zadań przez inspektorów Biura Nadzoru
Wewnętrznego, w szczególności przez zapewnienie swobodnego wstępu na teren jednostki
organizacyjnej Policji, niezwłocznego przedstawiania żądanych informacji i dokumentów,
terminowego udzielania ustnych i pisemnych wyjaśnień, a także udostępnianie niezbędnych
urządzeń technicznych i zapewnienie dostępu do Internetu oraz, w miarę możliwości,
oddzielnego pomieszczenia z odpowiednim wyposażeniem;
3)
przekazywać dane policjantów objętych weryfikacją, o której mowa w art. 11a ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania
nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, najpóźniej w terminie 14 dni przed planowanym:
a)
powołaniem na stanowiska komendantów i ich zastępców, dowódców jednostek organizacyjnych
i ich zastępców, Dyrektora CLKP i jego zastępców, dyrektorów i ich zastępców oraz
naczelników,
b)
oddelegowaniem do pełnienia służby lub wykonywaniem zadań poza granicami kraju na
okres przekraczający 14 dni, z wyłączeniem oddelegowania do pełnienia służby poza
granicami państwa w kontyngencie policyjnym, o którym mowa w art. 145a ust. 1 pkt
2 i 3,
c)
wystąpieniem o mianowanie na stopnie generalnego inspektora Policji i nadinspektora
Policji,
d)
wystąpieniem o przedterminowe mianowanie w korpusie oficerów młodszych i starszych
w Policji,
e)
wystąpieniem o wyróżnienie, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
orderami i odznaczeniami, o których mowa w ustawie z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach
(Dz. U. z 2023 r. poz. 2053),
f)
oddelegowaniem do wykonywania zadań w Biurze Nadzoru Wewnętrznego;
4)
udostępniać dokumentację z kontroli, o której mowa w art. 12 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych
(Dz. U. z 2023 r. poz. 756, 1030 i 1532).
Art. 7.
1.
Komendant Główny Policji określa:
1)
szczegółowe zasady organizacji i zakres działania komend, komisariatów i innych jednostek
organizacyjnych Policji;
2)
metody i formy wykonywania zadań przez poszczególne służby policyjne, w zakresie nieobjętym
innymi przepisami wydanymi na podstawie ustawy;
…
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.