📄 Tekst ustawy
— 3246 —
Zatwierdzono
na posiedzeniu Rady Ministrów
w dniu 22 lutego 2011 r.
PREZES RADY MINISTRÓW
Donald TUSK
Poz. 549
v.p
l
Monitor Polski Nr 49
Elektronicznie
podpisany przez
Grzegorz Paczowski
Data: 2011.06.21
09:45:38 +02'00'
ww
w.
rcl
.go
Plan gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły
Warszawa, 2011
Sfinansowano ze środków Narodowego
Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki
Wodnej na zamówienie Prezesa Krajowego
Zarządu Gospodarki Wodnej
Monitor Polski Nr 49
— 3247 —
Poz. 549
v.p
l
Spis treści:
ww
w.
rcl
.go
1. Stosowane skróty i pojęcia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
2. Planowanie w gospodarowaniu wodami zgodnie z Ramową Dyrektywą Wodną . . . . . . . . .
3. Ogólny opis cech charakterystycznych obszaru dorzecza . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Wody powierzchniowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Odwzorowanie położenia granic części wód powierzchniowych . . . . . . . . . . . . . . . .
Odwzorowanie typów części wód powierzchniowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Wyznaczenie silnie zmienionych i sztucznych części wód . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Określenie warunków referencyjnych dla typów części wód powierzchniowych . . . . . . .
Wody podziemne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Odwzorowanie położenia granic części wód podziemnych . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
4. Podsumowanie znaczących oddziaływań i wpływów działalności człowieka na stan wód powierzchniowych i podziemnych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Punktowe źródła zanieczyszczeń . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Zanieczyszczenia obszarowe wraz z krótką charakterystyką użytkowania gruntów . . . . . . . .
Oddziaływania wywierane na ilościowy stan wód — pobory wód powierzchniowych i podziemnych
5. Zmiany klimatu a gospodarowanie wodami w pierwszym cyklu planistycznym . . . . . . . . . .
Zróżnicowanie przestrzenne oraz zmienność opadów atmosferycznych na obszarze dorzecza Wisły
Rozkład przestrzenny oraz zmienność temperatury powietrza na obszarze dorzecza Wisły . . .
Obserwowane i prognozowane skutki globalnego ocieplenia w Polsce . . . . . . . . . . . . . .
6. Określenie i odwzorowanie obszarów chronionych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
7. Monitoring wód oraz ocena stanu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Wody powierzchniowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Wody podziemne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Obszary chronione . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
8. Cele środowiskowe oraz odstępstwa od osiągnięcia celów środowiskowych . . . . . . . . . . .
Cele środowiskowe dla wód powierzchniowych oraz obszarów chronionych, ustalonych na
mocy Art. 4 RDW . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Cele środowiskowe dla wód podziemnych ustalonych na mocy Art. 4 RDW . . . . . . . . . . . .
Odstępstwa od osiągnięcia celów środowiskowych (derogacje) . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
9. Podsumowanie analizy ekonomicznej korzystania z wód . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Charakterystyka ekonomiczna obszaru dorzecza . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Zwrot kosztów usług wodnych w sektorze komunalnym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Zwrot kosztów usług wodnych w sektorze przemysłu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Zwrot kosztów usług wodnych w rolnictwie i leśnictwie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Zwrot kosztów usług wodnych w pozostałych formach korzystania z wód . . . . . . . . . . . . .
Oszacowanie kosztów zasobowych i środowiskowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
10. Podsumowanie programów działań zapisanych w Programie wodno-środowiskowym kraju . .
11. Wykaz pozostałych programów i planów wraz z krótką charakterystyką . . . . . . . . . . . . . .
Krajowe dokumenty o charakterze planistycznym i rozwojowym . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Strategia Rozwoju Kraju 2007—2015 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Narodowy Plan Rozwoju 2007—2013 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Narodowa Strategia Rozwoju Regionalnego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Koncepcja Polityki Przestrzennego Zagospodarowania Kraju . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Polityka ekologiczna Państwa w latach 2009—2012 z perspektywą do roku 2016 . . . . . . .
Krajowy Program Zwiększenia Lesistości (aktualizacja 2003 r.) . . . . . . . . . . . . . . . . .
Strategia Rozwoju Energetyki Odnawialnej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Krajowa Strategia Ochrony i Zrównoważonego Użytkowania Różnorodności Biologicznej .
Strategia Ochrony Obszarów Wodno-Błotnych w Polsce . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Sektorowe programy operacyjne na lata 2007—2013 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
3250
3252
3254
3266
3266
3266
3270
3271
3273
3273
3275
3275
3278
3279
3283
3283
3286
3289
3292
3295
3295
3299
3303
3305
3305
3312
3317
3336
3336
3337
3342
3344
3345
3347
3350
3366
3367
3367
3368
3369
3370
3371
3378
3380
3381
3382
3384
Monitor Polski Nr 49
— 3248 —
Poz. 549
3384
3386
3388
3390
3391
3394
3396
3400
3402
3404
3406
3406
3413
3429
3430
3443
3453
3455
3458
3460
w.
rcl
.go
v.p
l
Program Operacyjny Infrastruktura i Środowisko 2007—2013 . . . . . . . . . . . . . . . . .
Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Regionalne Programy Operacyjne na lata 2007—2013 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Program rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007—2013 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Strategia rozwoju społeczno-gospodarczego Polski Wschodniej do roku 2020 . . . . . . . .
Strategia Gospodarki Wodnej 2005 r. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Projekt Polityki wodnej państwa do roku 2030 (z uwzględnieniem etapu 2016) . . . . . . . .
Krajowy Program Oczyszczania Ścieków Komunalnych z 2003 r. . . . . . . . . . . . . . . . .
Aktualizacja Krajowego Programu Oczyszczania Ścieków Komunalnych z 2005 r. . . . . . .
Aktualizacja Krajowego Programu Oczyszczania Ścieków Komunalnych z 2009 r. . . . . . .
Regionalne dokumenty o charakterze planistycznym i rozwojowym . . . . . . . . . . . . . . . .
Strategia rozwoju dla województw . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Wojewódzkie programy ochrony środowiska i plan gospodarki odpadami . . . . . . . . . .
Plany gospodarowania odpadami województw . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Wojewódzkie programy udrażniania rzek . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Programy małej retencji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Plany ochrony parków narodowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Plany ochrony parków krajobrazowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Plany ochrony rezerwatów przyrody . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Plany ochrony dla obszarów Natura 2000 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
12. Krótka charakterystyka działań zastosowanych w celu informowania społeczeństwa, opis wyników i dokonanych na tej podstawie zmian w planie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
I tura konsultacji społecznych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
II tura konsultacji społecznych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
III tura konsultacji społecznych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Podsumowanie wyników . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
13. Wykaz właściwych władz . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
14. Punkty kontaktowe i procedury pozyskiwania źródłowej dokumentacji i informacji wykorzystanej
do sporządzenia PGW . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
15. Podsumowanie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko projektu Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
16. Literatura . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
17. Spis tabel . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
18. Spis rysunków . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
3462
3462
3463
3465
3467
3469
3485
3488
3494
3498
3500
Załączniki:
Załącznik nr 1 — mapy:
ww
~<P_P
6aP]XRP^QbiPadS^aiTRiPFXb h . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P!
9TS]^[XcTRiĐîRXfÙS_^fXTaiRW]X^fhRW^QbiPaS^aiTRiPFXb h . . . . . . . .
~<P_P"
BRP[^]TRiĐîRXfÙS_^fXTaiRW]X^fhRW^QbiPaS^aiTRiPFXb h . . . . . . . . .
~<P_P#
9TS]^[XcTRiĐîRXfÙS_^SiXT\]hRW^QbiPaS^aiTRiPFXb h. . . . . . . . . . . .
~<P_P$
Ch_h YTS]^[XchRW RiĐîRX fÙS _^fXTaiRW]X^fhRW aiTRi]hRW ^QbiPa S^aiTRiP
Wisły . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P%
Ch_h YTS]^[XchRW RiĐîRX fÙS _^fXTaiRW]X^fhRW YTiX^a]hRW ^QbiPa S^aiTRiP
Wisły . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P&
Ch_h YTS]^[XchRW RiĐîRX fÙS _^fXTaiRW]X^fhRW _aihQaiTú]hRW X _aiTYîRX^fhRW
— obszar dorzecza Wisły . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P'
4Z^aTVX^]h^QbiPaS^aiTRiPFXb h . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P(
>RT]P bcP]d YTS]^[XchRW RiĐîRX fÙS _^fXTaiRW]X^fhRW aiTRi]hRW ^QbiPa
dorzecza Wisły . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P
>RT]P bcP]d YTS]^[XchRW RiĐîRX fÙS _^fXTaiRW]X^fhRW YTiX^a]hRW _aiTYîRX^
wych i przybrzeżnych — obszar dorzecza Wisły . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P
>RT]P bcP]d X[^îRX^fTV^ YTS]^[XchRW RiĐîRX fÙS _^SiXT\]hRW ^QbiPa S^aiT
cza Wisły . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
3501
3502
3503
3504
3505
3506
3507
3508
3509
3510
3511
Monitor Polski Nr 49
— 3249 —
Poz. 549
~<P_P !
>RT]PbcP]dRWT\XRi]TV^YTS]^[XchRWRiĐîRXfÙS_^SiXT\]hRW^QbiPaS^aiT
cza Wisły . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P "
BXTĎ\^]Xc^aX]VdfÙS_^fXTaiRW]X^fhRW^QbiPaS^aiTRiPFXb h . . . . . . .
~<P_P #
BXTĎ\^]Xc^aX]VdfÙS_^SiXT\]hRW^QbiPaS^aiTRiPFXb h . . . . . . . . . . .
~<P_P $
FhZPi fÙS _aiTi]PRi^]hRW S^ RT[Ùf aTZaTPRhY]hRW f ch\ Zö_XT[XbZ^fhRW
obszar dorzecza Wisły . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P %
FhZPifÙS_^fXTaiRW]X^fhRW_aiTi]PRi^]hRWS^_^Q^adf^ShfRT[diP^_P
trzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia — obszar dorzecza Wisły . .
~<P_P &
FhZPi fÙS _^SiXT\]hRW _aiTi]PRi^]hRW S^ _^Q^ad f^Sh f RT[d iP^_PcaiT
nia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia — obszar dorzecza Wisły . . . .
~<P_P '
>QbiPah biRiTVÙ[]XT ]PaPú^]T ]P iP]XTRihbiRiT]XP ifXöiZP\X Pi^cd iT ðaÙST
rolniczych — obszar dorzecza Wisły . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P (
>QbiPah _aiTi]PRi^]T S^ ^RWa^]h bXTS[XbZ [dQ VPcd]ZÙf S[P ZcÙahRW dcaih\P
nie lub poprawa stanu wód jest ważnym czynnikiem w ich ochronie — obszar
dorzecza Wisły . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P!
?d]Zc^fTXa^i_a^bi^]TðaÙS PiP]XTRihbiRiTĔ^QbiPaS^aiTRiPFXb h . . . . .
3519
3520
Załącznik nr 2 — Charakterystyka jednolitych części wód . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
3521
.go
v.p
l
3512
3513
3514
3515
3516
3517
3518
Załącznik nr 3 — Mapy do celów planistycznych:
ww
w.
rcl
~<P_P]a
6aP]XRT^QbiPaÙfS^aiTRihXaTVX^]Ùff^S]hRW . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a!
9TS]^[XcTRiĐîRXfÙS_^fXTaiRW]X^fhRW . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a"
BRP[^]TRiĐîRXfÙS_^fXTaiRW]X^fhRW. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a#
9TS]^[XcTRiĐîRXfÙS_^SiXT\]hRW . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a$
Ch_hYTS]^[XchRWRiĐîRXfÙS_^fXTaiRW]X^fhRWaiTRi]hRW . . . . . . . . . . .
~<P_P]a%
Ch_hYTS]^[XchRWRiĐîRXfÙS_^fXTaiRW]X^fhRWYTiX^a]hRW . . . . . . . . . . .
~<P_P]a&
Ch_hYTS]^[XchRWRiĐîRXfÙS_^fXTaiRW]X^fhRW_aihQaiTú]hRWX_aiTYîRX^fhRW
~<P_P]a'
4Z^aTVX^]h . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a(
>RT]PbcP]dYTS]^[XchRWRiĐîRXfÙS_^fXTaiRW]X^fhRWaiTRi]hRW . . . . . . .
~<P_P]a
>RT]PbcP]dYTS]^[XchRWRiĐîRXfÙS_^fXTaiRW]X^fhRWYTiX^a]hRW_aiTYîRX^
wych i przybrzeżnych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a
>RT]PbcP]dX[^îRX^fTV^YTS]^[XchRWRiĐîRXfÙS_^SiXT\]hRW . . . . . . . . .
~<P_P]a !
>RT]PbcP]dRWT\XRi]TV^YTS]^[XchRWRiĐîRXfÙS_^SiXT\]hRW . . . . . . . .
~<P_P]a "
BXTĎ\^]Xc^aX]VdfÙS_^fXTaiRW]X^fhRW . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a #
BXTĎ\^]Xc^aX]VdfÙS_^SiXT\]hRW . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a $
FhZPifÙS_aiTi]PRi^]hRWS^RT[ÙfaTZaTPRhY]hRWfch\Zö_XT[XbZ^fhRW .
~<P_P]a %
FhZPifÙS_^fXTaiRW]X^fhRW_aiTi]PRi^]hRWS^_^Q^adf^ShfRT[diP^_P
trzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a &
FhZPifÙS_^SiXT\]hRW_aiTi]PRi^]hRWS^_^Q^adf^ShfRT[diP^_PcaiT
nia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a '
>QbiPahbiRiTVÙ[]XT]PaPú^]T]PiP]XTRihbiRiT]XPifXöiZP\XPi^cdiTðaÙST
rolniczych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
~<P_P]a (
>QbiPah_aiTi]PRi^]TS^^RWa^]hbXTS[XbZ[dQVPcd]ZÙfS[PZcÙahRWdcaih\P
nie lub poprawa stanu wód jest ważnym czynnikiem w ich ochronie . . . . . .
~<P_P]a!
?d]Zc^fTX^QbiPa^fTðaÙS PiP]XTRihbiRiTĔ . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
3699
3700
3701
3702
3703
3704
3705
3706
3707
3708
3709
3710
3711
3712
3713
3714
3715
3716
3717
3718
Monitor Polski Nr 49
— 3250 —
Poz. 549
v.p
l
1. Stosowane skróty i pojęcia
Główny Inspektor Ochrony Środowiska
GUS
Główny Urząd Statystyczny
GZWP
Główny Zbiornik Wód Podziemnych
IPPC
zintegrowane zapobieganie i ograniczanie zanieczyszczeń
JCWP
jednolita część wód powierzchniowych
JCWPd
jednolita część wód podziemnych
KE
Komisja Europejska
KPOŚK
Krajowy Program Oczyszczania Ścieków Komunalnych
KZGW
Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej
MŚ
Ministerstwo Środowiska
NFOŚiGW
Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
OSN
obszar szczególnie narażony na zanieczyszczenia związkami azotu
.go
GIOŚ
pochodzącymi ze źródeł rolniczych
obszar specjalnej ochrony ptaków (Natura 2000)
PGW
plan gospodarowania wodami na obszarze dorzecza
PSH
Państwowa Służba Hydrogeologiczna
PWŚK
Program wodno-środowiskowy kraju
RDW
dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23
w.
rcl
OSO
października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w
dziedzinie polityki wodnej, tzw. Ramowa Dyrektywa Wodna
regionalny zarząd gospodarki wodnej
SCW
sztuczna część wód
SCWP
scalona część wód powierzchniowych
SOO
specjalny obszar ochrony siedlisk (Natura 2000)
SZCW
silnie zmieniona część wód
UE
Unia Europejska
WFOŚiGW
wojewódzki fundusz ochrony środowiska i gospodarki wodnej
WIOŚ
wojewódzki inspektor ochrony środowiska
WZMiUW
wojewódzki zarząd melioracji i urządzeń wodnych
ww
RZGW
Monitor Polski Nr 49
— 3251 —
Poz. 549
naturalnymi przez jedno ujście do morza.
v.p
l
Dorzecze – obszar, z którego całkowity odpływ wód powierzchniowych następuje ciekami
Obszar dorzecza – obszar lądu i morza, składający się z jednego lub wielu sąsiadujących ze sobą
dorzeczy wraz ze związanymi z nimi wodami podziemnymi oraz morskimi wodami wewnętrznymi
i wodami przybrzeżnymi, będący główną jednostką przestrzenną w gospodarowaniu wodami
Jednolita część wód podziemnych – oznacza określoną objętość wód podziemnych występującą
w obrębie warstwy wodonośnej lub zespołu warstw wodonośnych.
.go
Jednolita część wód powierzchniowych – oznacza oddzielny i znaczący element wód
powierzchniowych (jezioro lub inny naturalny zbiornik wodny, sztuczny zbiornik wody, rzeka,
struga, strumień, potok, kanał, lub ich część, morskie wody wewnętrzne, wody przejściowe lub
wody przybrzeżne).
Scalona część wód powierzchniowych – jednolite części wód, które zostały zgrupowane na potrzeby
opracowywania planów gospodarowania wodami i ich aktualizacji.
w.
rcl
Silnie zmieniona część wód – jednolita część wód powierzchniowych, których charakter został
w znacznym stopniu zmieniony w wyniku działalności człowieka .
ww
Sztuczna część wód – jednolita część wód powstała w wyniku działalności człowieka.
Monitor Polski Nr 49
— 3252 —
Poz. 549
Dyrektywą Wodną
v.p
l
2. Planowanie w gospodarowaniu wodami zgodnie z Ramową
Od czasu akcesji Polski do Unii Europejskiej nastąpiło szereg zmian w polityce kraju. Wiele
wysiłku włożono m.in. w dostosowanie polskiego prawodawstwa do przepisów UE. Zmienione
zostały m.in. przepisy ustawy – Prawo wodne w celu transpozycji przepisów wspólnotowych
w zakresie polityki wodnej UE. Politykę tą wyznaczają trzy podstawowe dyrektywy:
dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r.
ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz. Urz. WE
.go
L 327 z 22.12.2000, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 15, t. 5, str. 275,
z późn. zm.), tzw. Ramowa Dyrektywa Wodna (RDW),
dyrektywa 2006/118/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r.
w sprawie ochrony wód podziemnych przed zanieczyszczeniem i pogorszeniem ich stanu
(Dz. U. UE L 372 z 27.12.2006, str. 19),
dyrektywa 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r.
w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim (Dz. U. UE L 288 z 6.11.2007,
str. 27).
w.
rcl
Zmiany wprowadzone przepisami ww. dyrektyw mają przede wszystkim usprawnić działanie
obecnie funkcjonujących systemów planowania i zarządzania w gospodarce wodnej państw
członkowskich.
RDW weszła w życie dnia 22 grudnia 2000 r. Najważniejszym przesłaniem RDW jest ochrona
zasobów wodnych dla przyszłych pokoleń. Wprowadza ona zintegrowaną politykę wodną mająca
na celu zapewnienie ludziom dostępu do czystej wody pitnej po rozsądnej cenie, która umożliwi
rozwój gospodarczy i społeczny przy równoczesnym poszanowaniu potrzeb środowiska. Głównym
celem RDW jest osiągnięcie dobrego stanu wszystkich części wód, poprzez określenie i wdrożenie
koniecznych działań w ramach zintegrowanych programów działań w państwach członkowskich do
2015 roku.
Zgodnie z przepisami RDW planowanie gospodarowaniem wodami odbywa się w podziale
na obszary dorzeczy. Zgodnie z ustawą z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr
239, poz. 2019, z późn. zm.) w chwili obecnej na obszarze Polski wyznaczonych jest 10 obszarów
ww
dorzeczy: Wisły, Odry, Dniestru, Dunaju, Jarftu, Łaby, Niemna, Pregoły, Świeżej i Ücker. Dla każdego
obszaru dorzecza opracowuje się plan gospodarowania wodami. Niniejszy dokument jest zatem
jednym z dziesięciu PGW na obszarze Polski.
Według RDW plany gospodarowania wodami są narzędziem planistycznym, które ma
usprawnić proces osiągania celów środowiskowych. Stanowić one będą fundament podejmowania
decyzji mających wpływ na stan zasobów wodnych oraz zasady gospodarowania wodami
w przyszłości. PGW będą miały wpływ nie tylko na kształtowanie gospodarki wodnej, ale także na
inne sektory gospodarki, w tym: przemysł, rolnictwo, leśnictwo, gospodarkę komunalną, transport,
rybołówstwo czy turystykę. PGW powinny zostać uwzględnione w dokumentach planistycznych na
Monitor Polski Nr 49
— 3253 —
Poz. 549
poziomie krajowym i regionalnym, np. w koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju,
v.p
l
strategii rozwoju województw czy w wojewódzkich planach zagospodarowania przestrzennego.
PGW jako dokumenty, które obejmują działania zmierzające do spełnienia celów RDW
w zakresie osiągnięcia i utrzymania dobrego stanu wód, a w szczególności ekosystemów wodnych
i od wód zależnych - nie stoją w sprzeczności z realizacją działań mogących wpłynąć na pogorszenie
stanu wód, o ile działania te służą nadrzędnemu celowi społecznemu lub wynikają z przyjętych
polityk, planów lub programów, a ich realizacja jest uzasadniona pod względem ekonomicznym,
społecznym lub gospodarczym.
PGW jest syntezą prac przeprowadzonych na obszarze dorzecza w pierwszym cyklu
planistycznym i zawiera takie elementy jak:
.go
ogólny opis cech charakterystycznych obszaru dorzecza,
podsumowanie identyfikacji znaczących oddziaływań antropogenicznych i oceny ich
wpływu na stan wód powierzchniowych i podziemnych,
wykaz obszarów chronionych,
mapę sieci monitoringu, wraz z prezentacją programów monitoringowych,
ustalenie celów środowiskowych dla jednolitych części wód i obszarów chronionych,
podsumowanie wyników analizy ekonomicznej związanej z korzystaniem z wód,
podsumowanie działań zawartych w programie wodno – środowiskowym kraju,
w.
rcl
wykaz innych szczegółowych programów i planów gospodarowania dotyczących zlewni,
sektorów gospodarki, problemów lub typów wód, wraz z omówieniem zawartości tych
programów i planów,
podsumowanie działań zastosowanych w celu informowania społeczeństwa i konsultacji
społecznych, opis wyników i dokonanych na tej podstawie zmian w planie,
wykaz organów właściwych w sprawach gospodarowania wodami na obszarze dorzecza,
informacje o sposobach i procedurach pozyskiwania informacji i dokumentacji źródłowej
wykorzystanej do sporządzenia planu oraz informacji o spodziewanych wynikach
realizacji planu.
W PGW szczególną rolę zajmuje podsumowanie działań, zawartych w PWŚK. Działania te
winny zostać zrealizowane na obszarze dorzecza w celu zapewnienia utrzymania lub poprawy
ww
jakości wszystkich wód do 2015 r., a w uzasadnionych przypadkach w terminie późniejszym.
Dotyczą one zarówno konkretnych przedsięwzięć inwestycyjnych jak i środków o charakterze
administracyjnym, ekonomicznym, badawczym, informacyjnym czy edukacyjnym.
Monitor Polski Nr 49
— 3254 —
Poz. 549
ww
w.
rcl
.go
v.p
l
3. Ogólny opis cech charakterystycznych obszaru dorzecza
Rysunek 1. Pokrycie terenu obszaru dorzecza Wisły
Monitor Polski Nr 49
— 3255 —
Poz. 549
Główną rzeką tego obszaru dorzecza jest Wisła o długości całkowitej 1047,5 km.
v.p
l
Wisła w całości znajduje się na terytorium Polski, a jej źródła zlokalizowane są na zachodnim
stoku Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim, na wysokości 1106 m n.p.m. Wisła uchodzi
do Zatoki Gdańskiej. Obszar dorzecza położony jest w południowo – wschodniej, wschodniej
oraz w północno – wschodniej części kraju. Graficzne odwzorowanie granic obszaru dorzecza
Wisły przedstawione zostało na mapie nr 1 (załącznik nr 1).
Do największych lewostronnych dopływów Wisły należą: Nida, Kamienna, Radomka,
Pilica, Bzura, Rawka, Brda, Wda i Wierzyca. Głównym dopływem Bzury jest Rawka.
Do największych prawostronnych dopływów Wisły zaliczane są: Raba, Dunajec, Wisłoka, San,
Wieprz, Świder, Narew z dopływem rzeki Bug, Wkra, Skrwa, Drwęca, Osa, Liwa. Największe
Włocławek.
.go
zbiorniki zaporowe zlokalizowane na rzece: Zb. Wisła Czarne, Goczałkowice, Zegrzyński,
Z większych rzek obszar dorzecza Wisły obejmuje także:
w Zlewisku Bałtyku- rzeki: Słupię, Łupawę i Łebę,
rzekę zasilającą Zalew Wiślany - Pasłękę.
Na
obszarze
dorzecza
Wisły
całkowita
długość
jednolitych
części
wód
powierzchniowych rzek wynosi 65387,09 km, z czego długość naturalnych to 39442,54 km
(ok.60,5%). Długość sztucznych części wód powierzchniowych – 822,76 km (ok. 1%),
w.
rcl
natomiast silnie zmienionych – 25121,78 km (ok. 38,5%).
Górny odcinek Wisły, tj. od źródeł do ujścia Przemszy nazywany jest Małą Wisłą,
a punkt ujścia Przemszy do Wisły oznaczany jest jako punkt 0,0 km, od którego rzeka jest
kilometrowana w górę i w dół rzeki (początek Wisły żeglownej). W odcinku źródłowym Wisła
jest rzeką górską, przechodząc w ciek o charakterze wyżynnym, a następnie nizinnym. Wisła
jest najdłuższą rzeką w Polsce, jednocześnie największą rzeką w zlewisku Morza Bałtyckiego.
Jako potoki źródłowe wskazuje się Czarną i Białą Wisełkę. Dorzecze Wisły w 87,5% położone
jest na terytorium Polski. Rzeka w środkowym i dolnym biegu tworzy liczne meandry
i starorzecza. Od Torunia do Gdańska rzeka jest uregulowana. Średnie wzniesienie nad
poziom morza dorzecza Wisły wynosi 270 m. Przeważająca część dorzecza położona jest
na wysokościach mieszczących się w przedziale 100 – 200 m n.p.m., 75% dorzecza
w przedziale 100 – 300 m n.p.m. Wisła w swym środkowym biegu stanowi bardzo cenne
ww
przyrodniczo obszary, zajmowane m.in. przez lasy łęgowe, będące siedliskiem wielu
gatunków zwierząt.
Powierzchnia obszaru dorzecza Wisły wynosi 183 174 km2, co stanowi ok. 59%
powierzchni kraju. W strukturze użytkowania gruntów, największy obszar stanowią tereny
rolne, które zajmują ok. 66% powierzchni, tj. 120 457,5 km 2. Lasy i ekosystemy
seminaturalne
stanowią
53
127,7
km2,
czyli
ok.
29%
powierzchni.
Tereny
zantropogenizowane zajmują powierzchnię 5 925,65 km2 (ok. 3% powierzchni), zaś tereny
Monitor Polski Nr 49
— 3256 —
Poz. 549
wodne łącznie zajmują 2 833,2 km2, co stanowi ok. 1,5% powierzchni obszaru dorzecza.
v.p
l
Strukturę użytkowanie gruntów na obszarze dorzecza Wisły przedstawia rysunek 1.
Wg podziału administracyjnego, obszar dorzecza Wisły leży w województwach:
śląskim,
małopolskim,
podkarpackim,
lubelskim,
świętokrzyskim,
łódzkim,
podlaskim,
.go
mazowieckim,
warmińsko – mazurskim,
kujawsko – pomorskim,
pomorskim.
Na obszar dorzecza Wisły składają się regiony wodne Dolnej Wisły, Środkowej Wisły,
Górnej Wisły i Małej Wisły.
Region wodny Dolnej Wisły obejmuje dolny odcinek Wisły, Żuławy Wiślane, subregion
w.
rcl
Zalewu Wiślanego oraz Pobrzeże Bałtyku na wschód od Koszalina. Wyróżnia się tu 4 piętra
wodonośne – holoceńsko – plejstoceńskie, neogeńskie, paleogeńskie i kredowe. Piętra
wodonośne mają różne rozprzestrzenienie i nie tworzą ciągłej warstwy. Najbardziej
zróżnicowane jest piętro holoceńsko – plejstoceńskie. Tworzy 3 poziomy (górny, środkowy
i dolny), lokalnie poziomy mogą się dzielić na większą ilość warstw wodonośnych. Poziom
górny najczęściej związany jest z utworami sandrowymi najmłodszego zlodowacenia,
natomiast poziom środkowy i dolny (tzw. międzyglinowe) występują w piaskach i żwirach
fluwioglacjalnych różnego wieku interglacjałów. Miąższość tych osadów jest bardzo
zróżnicowana, na co wpływ mają zjawiska glacitektoniczne. Na obszarze Żuław Wiślanych
poziom wodonośny związany jest z utworami delty wiślanej. Są to utwory drobnopiaszczyste,
przeławicone osadami nieprzepuszczalnymi. Wody holoceńsko – plejstoceńskie regionu
wodnego Dolnej Wisły są charakterystyczne dla młodo glacjalnych rejonów pojeziernych.
ww
Należą do typu HCO3-Ca i HCO3-Ca-Mg. Mineralizacja ogólna nie przekracza zwykle
500 mg/dm3. Jest to piętro wodonośne najbardziej narażone na zanieczyszczenia
antropogeniczne, lokalnie zawartość azotanów przekracza 10 mg/dm3. Generalnie są
to wody dobrej jakości, wymagają prostego uzdatniania ze względu na podwyższoną
zawartość Fe i Mn. Najgorsze jakościowo są wody subregionu Żuław Wiślanych. Zasolenie
w tym regionie dochodzi do 3100 mg/dm3, ponadto charakterystyczna jest wysoka
zawartość żelaza, manganu, amoniaku i związków fluorku. Piętro wodonośne neogeńskie
i paleogeńskie często występuje w ciągłości hydraulicznej. Utwory neogenu tworzą
2 poziomy wodonośne w piaskach mioceńskich. Ich średnia miąższość to 40 m. Poziom
Monitor Polski Nr 49
— 3257 —
Poz. 549
paleogeński związany jest z piaskami glaukonitowymi oligocenu o miąższości 10 – 25 m.
v.p
l
Piętro neogeńskie i paleogeńskie w niektórych obszarach zostało całkowicie zerodowane
i występuje wyspowo w miejscach zagłębień podłoża mioceńskiego. Przydatność piętra
neogeńskiego jest ograniczona ze względu na słabo przepuszczalne utwory (piaski
drobnoziarniste). Pociąga to za sobą słabą wydajność studni. Pod względem chemicznym
wody piętra neogeńsko – paleogeńskiego są zbliżone do wód piętra holoceńsko –
plejstoceńskiego. Wynika to z licznych kontaktów hydraulicznych oraz zasilania poziomów
wodonośnych z wyżej ległych utworów plejstoceńskich. W obrębie piętra kredowego
rozróżnia się 2 poziomy: górny i dolny. Poziom dolny związany jest z serią piasków
glaukonitowych, natomiast górny z serią węglanowo – krzemionkową. Dolny poziom
.go
kredowy jest bardzo zasobny i tworzy w wielu regionach główny użytkowy poziom
wodonośny. Piętro wodonośne kredowe jest najintensywniej eksploatowane przez ujęcie Las
Gdański, w Bydgoszczy Fordonie i Toruniu. Charakterystyczna dla wód piętra kredowego jest
zawartość Ca, Na, i Cl. Są to wody typu HCO3-Ca i HCO3-Na. Ogólna mineralizacja wynosi ok.
500 mg/dm3, zawartość chlorków 6 – 40 mg/dm3 i fluorków do 4 mg/dm3 (Lidzbarski i in.,
2007).
Region Wodny Środkowej Wisły obejmuje Wisłę na odcinku od ujścia Sanu
do Włocławka, zlewnię Bugu i Narwi, Krainę Wielkich Jezior Mazurskich, Wyżynę Lubelską
w.
rcl
i północną część regionu świętokrzyskiego. Na tym obszarze głównym piętrem wodonośnym,
o największym rozprzestrzenieniu jest plejstoceńskie piętro wodonośne. W części północnej
regionu występuje nieprzerwanie na całym obszarze, w regionie świętokrzyskim i Wyżynie
Lubelskiej występuje w dolinach większych rzek, pomiędzy wychodniami starszego podłoża.
Charakteryzuje się piętrowością osadów wodonośnych, które związane są z akumulacją
wodno – lodowcową w trakcie interglacjałów następujących po sobie zlodowaceń. Piętro
wodonośne związane jest z dolinami rzek współczesnych, strukturami piaszczysto –
żwirowymi występującymi wśród utworów morenowych oraz ze strukturami dolin
kopalnych. Generalnie wydziela się 3 poziomy, ale układ ten może być zaburzony. Poziomy
składają się lokalnie z większej ilości warstw wodonośnych. Pietro czwartorzędowe cechuje
się bardzo dobrymi parametrami hydrogeologicznymi, takimi jak wodoprzepuszczalność
i wydajność potencjalna studni. Poziom górny, ze względu na słabą izolację ma największy
ww
moduł zasobów odnawialnych, ale jest najbardziej narażony
na zanieczyszczenia
pochodzenia antropogenicznego. Najczęściej eksploatowane są poziomy międzyglinowe,
których miąższość wynosi kilkanaście metrów. Wody piętra plejstoceńskiego są typu HCO 3 –
Ca i HCO3 – Ca – Mg. Dla tego typu wód charakterystyczna jest podwyższona zawartość Fe
i Mn. Ze względu na narażenie zanieczyszczeniami antropogenicznymi notuje się
podwyższone zawartości jonów SO2-4, Cl-, Na+, K+. Neogeńsko – paleogeńskie piętro
wodonośne związane jest z osadami piaszczystymi miocenu i oligocenu. Poziomy te są
rozdzielone mułkami i iłami, ale występują również w kontakcie hydraulicznym. Piętro to jest
Monitor Polski Nr 49
— 3258 —
Poz. 549
szeroko rozprzestrzenione na obszarze regionu wodnego Środkowej Wisły. Nie występuje
v.p
l
tylko w południowej części, w regionie świętokrzyskim i na Wyżynie Lubelskiej. Miocen jako
użytkowy poziom wodonośny ma znaczenie lokalne ze względu na gorsze parametry
hydrogeologiczne i silną barwę pochodzącą od pokładów węgli brunatnych. Częściej
ujmowany jest poziom oligoceński, który tworzy zasobny zbiornik o miąższości od kilku do
90 m. Wody piętra neogeńsko – paleogeńskiego są dobrej jakości, ogólna mineralizacja waha
się w granicach 300 – 700 mg/dm3, zawartość chlorków 0 – 40 mg/dm3 i siarczanów
< 40 mg/dm3. Powyżej poziomu mioceńskiego występują osady plioceńskie, które ze względu
na wykształcenie litologiczne nie mają właściwości wodonośnych, ale tworzą bardzo dobrą
izolację zbiornika mioceńskiego i oligoceńskiego. Kredowe piętro wodonośne jest najsłabiej
.go
rozpoznane w północnej części regionu. Największe znaczenie jako główny użytkowy poziom
wodonośny ma na południu regionu, w rejonie niecki lubelskiej tworzy największy
podziemny zbiornik wód słodkich w Polsce. Utworami wodonośnymi są spękane margle,
opoki i kreda pisząca. Wraz z głębokością zmniejsza się szczelinowatość, co powoduje
obniżenie przydatnych parametrów hydrogeologicznych dla zbiornika wód podziemnych.
Wody piętra kredowego w strefie aktywnej wymiany wód są dobrej jakości i nie wymagają
uzdatniania. Wraz ze wzrostem głębokości wzrasta ogólna mineralizacja i może znacznie
przekraczać 1 g/dm3. Pojawiają się wody sodowo – chlorkowe o charakterze reliktowym.
w.
rcl
Miąższość utworów kredowych dochodzi do 600 – 700 m. Zawodniona jest ich górna część
o miąższości 200 – 300 m, mająca znaczenie użytkowe. Jurajskie piętro wodonośne ma jest
słabo rozpoznane i ma znaczenie użytkowe na obszarach gdzie brak jest poziomów
użytkowych w wyższych piętrach wodonośnych. Najlepiej rozpoznany zbiornik wód
podziemnych
wieku
jurajskiego
występuje
w północnym i wschodnim obrzeżu
paleozoicznego trzonu Gór Świętokrzyskich. Występują tu 3 poziomy wodonośne
w spękanych wapieniach skalistych. Najlepsze parametry wodonośne wapieni jurajskich
występują w strefach uskokowych. Zwykłe wody podziemne piętra jurajskiego występują
do głębokości 250 m, poniżej znacznie wzrasta mineralizacja, czyniąc te wody
nieprzydatnymi do zaopatrzenia ludności w wodę zdatną do picia. W obrzeżu Gór
Świętokrzyskich występuje również triasowe piętro wodonośne. Poziom górno triasowy
zbudowany z iłowców i mułowców nie ma znaczenia użytkowego, ze względu na słabe
ww
zawodnienie. Poziom środkowo triasowy tworzą wapienie i margle o miąższości do 100 m.
Poziom dolno triasowy występuje w piaskowcach, zlepieńcach i mułowcach. Jest często
łączony z permskim piętrem wodonośnym ze względu na podobne wykształcenie
litologiczne. Wody piętra triasowego cechują się dobrą jakością, niekiedy o zbyt niskim
pH < 6,5. Trzon paleozoiczny Gór Świętokrzyskich zbudowany jest ze skał karbońskich,
dewońskich, sylurskich, ordowickich i kambryjskich. Charakteryzują się słabą wodonośnością.
Użytkowy charakter ma poziom środkowo- i górno dewoński, który jest wykształcony
w postaci wapieni i dolomitów. Tworzą zbiorniki szczelinowo – krasowe, o zmiennej
Monitor Polski Nr 49
— 3259 —
Poz. 549
wodonośności, zależnej od stopnia spękania (Kowalczyk A., Rubin H., Wagner, Rubin K.,
Kazimierski, Knyszyński, Prażak, Nowicki, 2007).
v.p
l
Motyka, Różkowski, Pacholewski, 2007; Prażak, 2007; Krajewski, Woźnicka, 2007; Herbich,
Region wodny Górnej Wisły obejmuje południową część rejonu świętokrzyskiego,
fragment Wyżyny Krakowsko – Częstochowskiej, zapadlisko przedkarpackie, Karpaty
Zewnętrzne i fragment Karpat Wewnętrznych (Tatry). Czwartorzędowe piętro wodonośne
największe znaczenie użytkowe ma w subregionie zapadliska przedkarpackiego. Najbardziej
zasobne w wodę są dolina Wisły, którą wypełniają osady piaszczysto – żwirowe o miąższości
20 – 30 m oraz dolina kopalna, rozciągająca się pomiędzy Tarnowem i Rzeszowem.
W subrejonie Karpat Zewnętrznych osady czwartorzędowe występują w postaci pokryw.
.go
Tworzą lokalnie zasobne zbiorniki w kotlinach śródgórskich i dolinach większych rzek. Jakość
wód jest dobra, nie wymaga skomplikowanego uzdatniania. Ze względu na słabą izolację
czwartorzędowe piętro wodonośne narażone jest na zanieczyszczenie ze źródeł
antropogenicznych. Mioceńskie piętro wodonośne występuje w obrębie zapadliska
przedkarpackiego. W rejonie Bochni miocen wykształcony jest w postaci piasków
i słabozwięzłych piaskowców bogucickie. Tworzą zbiornik wód podziemnych o dobrej jakości
i ograniczonych możliwościach eksploatacji. W rejonie Sandomierza rozpoznane jest
neogeńskie piętro wodonośne występujące w kompleksie margli i wapieni serii chemicznej.
w.
rcl
Słabe parametry hydrogeologiczne i wysoka mineralizacja czynią wody tego poziomu
nieprzydatnymi w celach konsumpcyjnych. Na obszarze Karpat występuje połączone piętro
paleogeńsko – kredowego. Występuje w tzw. osadach fliszowych, które budują Karpaty
Zewnętrzne. Poziomy wodonośne występują w piaskowcach, zlepieńcach, wapieniach
okruchowych, iłowcach, mułowcach i marglach. Największe znaczenie na właściwości
hydrogeologiczne i zasobność tych skał ma spękanie. Najczęściej charakteryzują się słabą
wodonośnością i niską wydajnością studni 1,0 – 2,5 m3/h. Dla Karpat fliszowych
charakterystyczne jest współwystępowanie wód zwykłych i mineralnych. Jest to obszar
podatny na ascensyjny dopływ wód słonych z podłoża. Wody słodkie maja charakter wód
infiltracyjnych z przewagą jonów HCO3 i Ca. Ogólna mineralizacja w kompleksie
paleogeńskim wynosi 200 – 400 mg/dm3, a kredowym 250 – 500 mg/dm3. Starsze piętra
wodonośne są słabo rozpoznane i nie mają znaczenia użytkowego. Występują głównie
ww
w rejonie świętokrzyskim i tatrzańskim. W rejonie Tatr rozróżnia się poziom gruntowy oraz
system głębszego krążenia (Małecka, Chowaniec, Małecki, 2007).
Na obszarze dorzecza Wisły najwyższy stopień udokumentowania zasobów
dyspozycyjnych został osiągnięty na obszarze działalności RZGW Warszawa i Gdańsk,
najniższy w regionie wodnym Górnej Wisły. W roku 2001 przyjęto pojęcie zasobów
perspektywicznych, które następnie oszacowano dla obszaru całego kraju (Herbich,
Paczyński, 2007). Dyspozycyjne i perspektywiczne zasoby wód podziemnych na obszarze
dorzecza Wisły przedstawiono w poniższej tabeli.
Monitor Polski Nr 49
— 3260 —
Poz. 549
(wg P. Herbich i in., 2003)
Nazwa regionu
wodnego/obszaru
dorzecza
Zasoby dyspozycyjne
Obszar
2
[km ]
[tys. m3/d]
v.p
l
Tabela 1. Dyspozycyjne i perspektywiczne zasoby wód podziemnych na obszarze dorzecza Wisły
Zasoby
Łącznie
perspektywiczne
Obszar
2
[tys.
Obszar
2
[tys.
[km ]
3
m /d]
[km ]
m3/d]
2 202
298,04
1 604
529
3 806
827
Górna Wisła
10 738
742,12
32 870
4 076
43 608
4 818
Środkowa Wisła
61 343
5 253,32
50 962
7 209
112 305
12 463
Dolna Wisła
15 820
1 747,80
18 850
2 376
34 670
4 124
90 103
8 041,28
104 286
14 190
194 389
22 232
OBSZAR
DORZECZA WISŁY
.go
Mała Wisła
Na obszarze dorzecza Wisły zlokalizowane są 93 główne zbiorniki wód podziemnych
(tab. 2). Dla 44 z nich opracowano dokumentację hydrogeologiczną, która została
zatwierdzona przez Komisję Dokumentacji Hydrogeologicznych, a określa zasoby
dyspozycyjne wód podziemnych oraz proponuje granicę obszaru ochronnego GZWP (wg
Polityki resortu w dziedzinie hydrogeologii na lata 2008 – 2015, Ministerstwo Środowiska,
w.
rcl
2008). Na lata 2009 - 2011 przewidziano wykonanie dokumentacji 20 GZWP (w tym
reambulacje wcześniej wykonanych dokumentacji) wg nowej metodyki opracowanej w 2009
roku przez zaspół P. Herbich, J. Kapuściński, K. Nowicki, J. Prażak, L. Skrzypczyk
W północnej części obszaru dorzecza Wisły większość GZWP ustanowiono w obrębie
osadów czwartorzędowych i neogeńsko – paleogeńskich. W części środkowej największe
znaczenie mają mezozoiczne piętra wodonośne (kredowe, jurajskie i triasowe). Na południu
obszaru w rejonie Karpat i Zapadliska Przedkarpackiego GZWP występują w obrębie fliszu
ww
karpackiego (osady paleogeńskie i kredowe), oraz w osadach czwartorzędowych.
Nr
GZWP
107
108
109
110
111
112
114
115
116
117
121
128
129
130
131
132
140
141
203
206
207
Lp.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
Dolina Letniki
Wielkie Jeziora Mazurskie
Zbiornik międzymorenowy Morąg
Zbiornik rzeki dolna Wisła
Zbiornik międzymorenowy Byszewo
Subzbiornik Bydgoszcz
Zbiornik międzymorenowy Chełmno
Zbiornik rzeki dolna Wda
Wisły
Wisły/Pregoły
Wisły
Wisły
Wisły/Odry
Wisły/Odry
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Obszar
dorzecza
18,5
584
104
354
204,5
170
76
56
212
80,0
15,0
146,9
1800
90,5
81,8
118
170
514
39
180
112
Powierz
-chnia
(km2)
Q
Q
Q
Q
Q
Tr
Q
Q
Zasoby
Dyspozycyjne/
Szacunkowe
(tys.m3/dobę)
160,8
16,9
21,6
293,9
110,0
2,7
30,4
28,6
24,96
140,0
8,0
32,8
80,0
23,0
99,6
36,0
84,0
51,8
25,0
31,0
25,0
średni
niski
wysoki
średni
średni
niski
Stopień
odpornoś
ci
udokumentowany
udokumentowany
udokumentowany
udokumentowany
udokumentowany
udokumentowany
udokumentowany
udokumentowany
udokumentowany
udokumentowany
udokumentowany
udokumentowany
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
udokumentowany
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
udokumentowany
udokumentowany
nieudokumentowa
ny
Stopień
udokumentowania
1995
2001
1996
1994
1996
2000
2001
1997
1997
2003, 2009-2011
2001
2001
2009-2011
Rok wykonania
dokumentacji
2000
1996
1998
2009-2011
v.p
l
.go
Wiek
piętra
wodonośnego
Q
Q
Q
Q
Cr
Q
Q
Q
Q
Q
Q
Q
Q
w.
rcl
Pradolina rzeki Łeba
Zbiornik międzymorenowy Salino
Dolina kopalna Żarnowiec
Pradolina Kaszuby i rzeka Reda
Subniecka Gdańska
Zbiornik Żuławy
Zbiornik międzymorenowy Maszewo
Zbiornik międzymorenowy Łupawa
Zbiornik międzymorenowy Gołębiewo
Zbiornik Bytów
Zbiornik międzymorenowy Czersk
Zbiornik międzymorenowy Ogorzeliny
Dolina rzeki dolna Osa
Nazwa GZWP
Tabela 2. Główne zbiorniki wód podziemnych na obszarze dorzecza Wisły.
ww
Monitor Polski Nr 49
— 3261 —
Poz. 549
210
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
326
329
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
Zbiornik Częstochowa (E)
Zbiornik Bytom
Dolina środkowej Wisły (WarszawaPuławy)
Zbiornik międzymorenowy rzeki górny
Liwiec
Subzbiornik Podlasie
Zbiornikmiędzy morenowy ChodczaŁanięta
Zbiornik Krośniewice Kutno
Pradolina rzeki Supraśl (JurowceWasilków)
Zbiornik międzymorenowy rzeki górna
Łodynia
Pradolina rzeki środkowa Wisła
(Włocławek-Płock)
Dolina kopalna Wyszków
Wisły/Odry
Wisły/Odry
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły/Pregoły
Wisły
Wisły
Wisły
3257
250
1200
1197,0
200
414,7
2674
590
800
200
85,8
1295
1120
51000
1383
2330
63,0
1158,7
J
T
J3
134,0
250,0
290,0
300,0
24,0
118,0
średni
wysoki
średni
średni
1020,0
165
350,0
75,0
60,0
60,0
616,68
80,0
200,0
30,0
56,7
200,0
niski
wysoki
średni
średni
średni
nieudokumentowa
ny
udokumentowany
nieudokumentowa
ny
udokumentowany
nieudokumentowa
ny
udokumentowany
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
udokumentowany
udokumentowany
1998
1995**, 20092011
2009-2011
1998**,20092011
2009-2001
1996**, 20092011
2009-2011
udokumentowany
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
udokumentowany
nieudokumentowa
ny
udokumentowany
nieudokumentowa
ny
udokumentowany
2008
2009-2011
1996**, 20092011
2007
2009-2011
1996
v.p
l
.go
Q, Tr
Q
Q
Q
Q
Q
Q
Q
Q
Q
Tr
Q
Q
Q
Q
w.
rcl
Pradolina rzeki Biebrza
Sandr Kurpie
Subniecka warszawska
Zbiornik międzymorenowy Olsztyn
Zbiornik Działdowo
Zbiornik międzymorenowy Olsztynek
Zbiornik Iławski
ww
Monitor Polski Nr 49
— 3262 —
Poz. 549
346
347
348
401
402
403
404
405
406
407
408
409
410
411
412
413
414
415
416
417
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
Zbiornik Kielce
Zbiornik Szydłowiec – Goszczewice
Zbiornik Szydłowiec – Goszczewice
Zbiornik Zagnańsk
Zbiornik rzeka górna Kamienna
Zbiornik Małogoszcz
Zbiornik Końskie
Niecka miechowska (SE)
Zbiornik Opoczno
Niecka lubelska (Lublin)
Niecka lubelska (Chełm-Zamość)
Niecka miechowska (NW)
Niecka radomska
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły/Odry
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły/Odry
Wisły
Wisły
Wisły
39,4
1486
1486
219,6
182,5
211
198
6650
474
6650
9015
3194
3220
1109
726
260
1875
410
99,0
72,9
D2,3
J
J
T1,2
T1,2
J
J
48,0
236,36
236,36
40,79
24,5
41,0
41,0
1330
115
1330
1127,5
466
820,0
350,0
220,0
90,0
90,0
8,0
13,0
17,0
niski
niski
niski
niski
średni
średni
wysoki
średni
średni
niski
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
opracowany
projekt
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
opracowany
projekt
udokumentowany
udokumentowany
udokumentowany
udokumentowany
udokumentowany
nieudokumentowa
ny
opracowany
projekt
udokumentowany
udokumentowany
udokumentowany
udokumentowany
nieudokumentowa
ny
udokumentowany
1994
1995
1995
2006
1996
2009-2011
2004
2008
1996
1999**,20092011
1998
2006, 2009-2011
2009-2011
1996**, 20092011
v.p
l
.go
Cr3
J
Cr3
Cr3
Cr3
Cr3
J3
Q
J3
Cr1
Tr,Cr
Q
Q
w.
rcl
Zbiornik międzymorenowy Brzeziny –
Lipce Reymontowskie
Zbiornik Koluszki – Tomaszów
Zbiornik Stryków
Niecka łódzka
Zbiornik warstw Godula (Beskid Śląski)
Dolina rzeki górna Wisła
Zbiornik Pszczyna – Żory
ww
Monitor Polski Nr 49
— 3263 —
Poz. 549
418
419
420
421
422
424
425
426
428
429
430
431
432
433
434
435
436
437
438
439
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
Zbiornik warstw Magura (Gorce)
Zbiornik warstw Magura (Nowy Sącz)
Dolina rzeki Dunajec (Nowy Sącz)
Zbiornik warstw Istebna (Ciężkowice)
Dolina rzeki Dunajec (Zakliczyn)
Dolina rzeki Biała Tarnowska
Dolina rzeki Wisłoka
Dolina rzeki Wisłok
Dolina Przemyśl
Dolina rzeki San
Zbiornik warstw Krosno (Bieszczady)
Wisły/Dunaju
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły/Dniestru
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
450
250
145
119
47
54
200
172
137
83,15
1220
60
290
56
2194
47,3
659,0
95
74
103
Cr, Tr
Tr, Cr
Q
23,0
5,0
37,0
4,0
12,0
7,0
26
22,0
38,6
5,5
25
16,8
76,2
15,7
576,0
8,73
101,25
18,9
14,0
19,0
niski i
średni
niski
niski
b.d.
niski
niski
niski
b.d.
niski
niski
niski
udokumentowany
udokumentowany
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
udokumentowany
udokumentowany
opracowany
projekt
udokumentowany
udokumentowany
udokumentowany
nieudokumentowa
ny
udokumentowany
udokumentowany
1997
1996**, 20092011
1996
1996**, 20092011
1994
1995
1996
1998
2001
2005
v.p
l
.go
Tr, Cr
Q
Q
Q
Q
Q
Q
Tr, Cr
Q
Q
Q
Q
D2,3
J
D2,3
Tr, J3
D2,3
w.
rcl
Dolina Borowa
Zbiornik Dębica - Stalowa Wola Rzeszów
Dolina kopalna Kolbuszowa
Dolina kopalna Biłgoraj – Lubaczów
Zbiornik Gałęzice – Bolechowice –
Borków
Zbiornik Bodzentyn
Zbiornik Wierzbica – Ostrowiec
Zbiornik Włostów
Zbiornik Romanówka
ww
Monitor Polski Nr 49
— 3264 —
Poz. 549
440
441
442
443
444
445
446
447
450
451
452
453
454
455
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
Zbiornik Dąbrowa Górnicza
Zbiornik Olkusz – Zawiercie
Zbiornik Chrzanów
Zbiornik Biskupi Bór
Subzbiornik Bogucice
Dolina rzeki Wisła (Kraków)
Zbiornik warstw Godula (Beskid Mały)
Dolina rzeki Soła
Zbiornik warstw Magura (Babia Góra)
Dolina rzeki Skawa
Dolina rzeki Raba
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły/Dunaju
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły
Wisły/Dunaju
21
732
262,9
75
176
95
256
116
763
86
59
26
145
280
Q
T
T
Q
Tr
Q
12,0
5,0
10,0
86,0
b.d.
b.d.
średni
niski
46,0
391
82,0
108,0
40,0
20,0
8,0
15
26,0
16,0
b.d.
b.d.
niski
średni
niski i
średni
niski
niski
niski
niski
ny
opracowany
projekt
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
opracowany
projekt
udokumentowany
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
nieudokumentowa
ny
1998
2006, 2009-2011
2006, 2009-2011
v.p
l
.go
Tr, Cr
Q
Tr, Cr
Q
Q
Q
Tr, T2
Q
w.
rcl
Dolina rzeki Stradomka
Zbiornik Zakopane
Dolina kopalna Nowy Targ
ww
Monitor Polski Nr 49
— 3265 —
Poz. 549
Monitor Polski Nr 49
— 3266 —
Poz. 549
v.p
l
Wody powierzchniowe
Odwzorowanie położenia granic części wód powierzchniowych
Na obszarze dorzecza Wisły wyznaczonych jest obecnie:
2660 jednolitych części wód rzek,
5 jednolitych części wód przejściowych,
6 jednolitych części wód przybrzeżnych,
481 jednolite części wód jezior.
Powyższe informacje przedstawiono na mapie nr 2 (załącznik nr 1).
.go
Tabelaryczne zestawienie wszystkich JCWP, zostało zamieszczone w załączniku 2.
Odwzorowanie typów części wód powierzchniowych
Wydzielenie różnych typów wód jest wstępnym etapem na drodze do ustalenia
zgodnej z RDW oceny i klasyfikacji stanu ekologicznego wód. Opracowanie typologii wód
powierzchniowych było niezbędne z powodu ogromnej różnorodności warunków
środowiskowych, które wpływają na charakter występowania organizmów wodnych.
Warunki środowiskowe wynikają z takich czynników, jak m. in.:
w.
rcl
położenie geograficzne,
wysokość bezwzględna,
geologia terenu,
morfologia terenu.
Typy wód, w warunkach nie naruszonych przez człowieka, różnią się pod względem
cech biologicznych. Z tego względu stanowić będą wzorzec do określenia stopnia odchylenia
przy ocenie stanu ekologicznego wód. Dlatego dobry stan charakteryzowany jest
w zależności od poszczególnych typów wód.
W zakresie prac związanych z wyznaczaniem typów części wód posłużono się
typologią abiotyczną zgodnie z wymaganiami RDW. Typologie ustalono przy zastosowaniu
„systemu A” lub „systemu B” (Załącznik II RDW). Przy czym stosowanie „systemu A” części
wód zróżnicowano wg właściwych ekoregionów.
ww
Obszar dorzecza Wisły leży w obrębie 3 ekoregionów: Karpat, Równin Wschodnich
i Równin Centralnych. Odwzorowanie położenia granic ekoregionów przedstawia mapa nr 8
(załącznik nr 1).
W zakresie ustalenia typologii rzek przeanalizowano następujące parametry: wielkość
powierzchni zlewni cieków, wysokość n.p.m. oraz typ podłoża. W zakresie ustalenia typologii
jezior zastosowano kryteria tzw. „systemu B” wg RDW. Typologia abiotyczna jezior została
ustalona na podstawie analizy danych dla 749 jezior w Polsce. Oprócz kryteriów abiotycznych
typologii, przeanalizowano również szereg parametrów dodatkowych, mających znaczenie
Monitor Polski Nr 49
— 3267 —
Poz. 549
weryfikujące, jak kategoria podatności zbiornika na degradację, klasa czystości wody, czy
v.p
l
podstawowe wskaźniki chemiczne. Parametry te były pomocne przy ustaleniu, czy pewne
budzące wątpliwości wartości parametrów typologii, jak niski odczyn, wysokie
przewodnictwo czy zasadowość, wynikają z naturalnych uwarunkowań danego ekosystemu
(jego typu), czy raczej mogą być wynikiem wpływu antropogenicznego i powinny zostać
pominięte. Na podstawie kombinacji przyjętych klas wybranych parametrów wydzielono
siedem typów podstawowych jezior, dodatkowo podzielonych na podtypy pod względem
stratyfikacji termicznej wód. Przy określaniu typów wód przybrzeżnych i przejściowych,
wzięto pod uwagę dwa zasadnicze czynniki abiotyczne, tj. zasolenie oraz pływy. Do podziału
wód na jednolite części zastosowano „systemu B”, uwzględniający również dodatkowe
.go
parametry abiotyczne, tj. głębokość, morfologię i inne.
Typy jednolitych części wód powierzchniowych rzecznych
Typy jednolitych części wód powierzchniowych rzecznych zostały ustalone przy
zastosowaniu systemu A wg RDW (Załącznik II).
Zidentyfikowane typy cieków na obszarze dorzecza Wisły reprezentowane są we
wszystkich regionach hydrograficznych oraz we wszystkich wyróżnionych typach
krajobrazów wodnych.
w.
rcl
Na obszarze dorzecza Wisły określono 23 typy rzek. Dla cieków sztucznych
nie określono typu.
W regionie Karpat, na obszarach położonych >800 m n.p.m., występuje sześć JCWP
o charakterze potoków górskich, w tym: cztery JCWP o podłożu krystalicznym, budowanym
przez skały krzemianowe (typ 1 - Potok tatrzański krzemianowy), oraz dwie JCWP na skałach
węglanowych (typ 2 - Potok tatrzański węglanowy). Powierzchnia zlewni tych rzek
nie przekracza 100 km2, zatem wszystkie należą do cieków małych.
Na obszarach wyżynnych (200-800 m n.p.m.), obejmujących w części zachodniej
Polski Wyżyny Centralne i fragment Równin Centralnych, a w części wschodniej Równiny
Wschodnie i fragment Karpat, zróżnicowanie geologii podłoża oraz wielkości cieków jest
znacznie większe. Obok małych cieków wyżynnych, o powierzchni zlewni 10-100 km2,
ww
wyróżnionych ze względu na różne typy podłoża, w tym:
typ 4 – Potok wyżynny krzemianowy z substratem gruboziarnistym - zachodni –
cieki na skałach krzemianowych (1 JCWP),
typ 5 – Potok wyżynny krzemianowy z substratem drobnoziarnistym - zachodni
i typ 12 – Potok fliszowy na piaskowcach (270 JCWP),
typ 6 – Potok wyżynny węglanowy z substratem drobnoziarnistym na lessach
i lessopodobnych (275 JCWP),
Monitor Polski Nr 49
— 3268 —
Poz. 549
skałach węglanowych (44 JCWP).
v.p
l
typ 7 – Potok wyżynny węglanowy z substratem gruboziarnistymi – cieki na
Występują tu także rzeki znacznie większe. Wśród rzek o powierzchni 100-1000 km2
wyróżnione zostały cztery typy, w tym:
typ 8 – Mała rzeka wyżynna krzemianowa – zachodnia – cieki na skałach
krzemianowych i piaskowcach (11 JCWP),
typ 14 – Mała rzeka fliszowa – rzeki na strukturach fliszowych (32 JCWP),
typ 9 – Mała rzeka wyżynna węglanowa na lessach i skałach węglanowych
(40 JCWP).
Rzeki średnie o powierzchni zlewni 1000-10000 km2 zostały wydzielone jako dwa
geograficznego:
.go
typy, niezróżnicowane pod względem geologii, a jedynie pod względem położenia
typ 10 – rzeki średnie Wyżyn i Równin Centralnych (7 JCWP),
typ 15 – rzeki średnie Karpat i Równin Wschodnich (14 JCWP).
Na obszarach nizinnych < 200 m n.p.m. reprezentowane są wszystkie typy wielkościowe rzek:
typ 16 – Potok nizinny lessowo-gliniasty zarówno – małe cieki na lessach
(94 JCWP),
typ 17 – Potok nizinny piaszczysty – cieki na utworach staroglacjalnych
w.
rcl
(1099 JCWP),
typ 18 – Potok nizinny żwirowy – cieki na utworach młodoglacjalnych (72 JCWP),
typ 19 – Rzeka nizinna piaszczysto-gliniasta – rzeki średnie na utworach staro
glacjalnych (151 JCWP),
typ 20 - Rzeka nizinna żwirowa – rzeki na utworach młodoglacjalnych (38 JCWP).
Jako jeden typ, wydzielono typ 21 – Wielka rzeka nizinna ze względu na wielkość zlewni –
rzeki wielkie > 10 000 km2 (39 JCWP).
Do niezróżnicowanego wielkościowo typu 22 - Rzeka przyujściowa pod wpływem wód
słonych, zakwalifikowano odcinki przyujściowe, pod wpływem wód słonych (9 JCWP).
Dodatkowo wyróżnione zostały cztery typy cieków, których funkcjonowanie
ekologiczne jest niezależne od ekoregionów:
ww
typ 23 – małe cieki na obszarze będącym pod wpływem procesów torfotwórczych
(193 JCWP),
typ 24 – małe i średnie rzeki na obszarze będącym pod wpływem procesów
torfotwórczych (65 JCWP),
typ 25 – cieki łączące jeziora (49 JCWP),
typ 26 – cieki w dolinach wielkich rzek nizinnych (59 JCWP).
Dla 82 JCWP nie określono typu rzeki. Ponieważ, niektóre z wyróżnionych typów
występują w różnych ekoregionach dla odróżnienia zostały one dodatkowo zakodowane
Monitor Polski Nr 49
— 3269 —
Poz. 549
np.: 6 i 61 – oznaczają małe cieki na lessach (i lessopodobnych) oraz na skałach węglanowych
v.p
l
w ekoregionach 14 i 16.
Typy jednolitych części wód powierzchniowych jeziornych
Typologia abiotyczna jezior na obszarze dorzecza Wisły została ustalona na podstawie
kryteriów systemu B.
Na obszarze dorzecza Wisły wydzielono siedem typów podstawowych jezior,
dodatkowo podzielonych na podtypy pod względem stratyfikacji termicznej wód.
Ostatecznie na obszarze dorzecza Wisły występuje 13 typów polskich jezior. W obrębie
typów jezior, wyróżniono jednolite części wód. Na obszarze dorzecza Wisły występują typy
.go
jezior:
1a – Jezioro o niskiej zawartości wapnia, stratyfikowane (8 JCWP),
1b – Jezioro o niskiej zawartości wapnia, niestratyfikowane (8 JCWP),
2a – Jezioro o wysokiej zawartości wapnia, o małym wypływie zlewni,
stratyfikowane (43 JCWP),
2b – Jezioro o wysokiej zawartości wapnia, o małym wypływie zlewni,
niestratyfikowane (7 JCWP),
3a – Jezioro o wysokiej zawartości wapnia, o dużym wypływie zlewni,
w.
rcl
stratyfikowane (113 JCWP),
3b – Jezioro o wysokiej zawartości wapnia, o dużym wypływie zlewni,
niestratyfikowane (100 JCWP),
4 – Jezioro przymorskie, pod wpływem wód słonych (3 JCWP),
5a – Jezioro o wysokiej zawartości wapnia, o małym wypływie zlewni,
stratyfikowane (42 JCWP),
5b – Jezioro o wysokiej zawartości wapnia, o małym wypływie zlewni,
niestratyfikowane (10 JCWP),
6a – Jezioro o wysokiej zawartości wapnia, o dużym wypływie zlewni,
stratyfikowane (87 JCWP),
6b – Jezioro o wysokiej zawartości wapnia, o dużym wypływie zlewni,
niestratyfikowane (43 JCWP),
ww
7a – Jezioro o wysokiej zawartości wapnia, stratyfikowane (5 JCWP),
7b – Jezioro o wysokiej zawartości wapnia, niestratyfikowane (11 JCWP).
Dla jednego jeziora nie określono typu.
Typy jednolitych części wód powierzchniowych przejściowych i przybrzeżnych
Przy określaniu typów wód przybrzeżnych i przejściowych wzięto pod uwagę dwa
zasadnicze parametry abiotyczne, tj. zasolenie oraz pływy. W obrębie tej kategorii znajdują
się obszary, na których zachodzi intensywne współoddziaływanie wód rzecznych i morskich.
Monitor Polski Nr 49
— 3270 —
Poz. 549
estuaria ujść dużych rzek do morza,
zalewy morskie.
v.p
l
Są to:
W granicach polskiej strefy Bałtyku na obszarze dorzecza Wisły wyróżniono:
dwa typy wód przejściowych:
o TWI - Lagunowy z substratem mułowym i piaszczystym dla czterech
jednolitych części wód,
o TWV - Ujściowy z substratem piaszczystym dla jednej jednolitej części wód,
trzy typy wód przybrzeżnych:
o CWI – Mierzejowy dla trzech jednolitych części wód,
.go
o CWII - Otwarte wybrzeże z klifami i substratem piaszczystym dla dwóch
jednolitych części wód,
o CWIII - Otwarte wybrzeże z substratem piaszczystym z brzegiem wydmowym
dla jednej jednolitej części wód.
Typy wód na obszarze dorzecza Wisły zawierają mapy nr 5, 6, 7 (załącznik nr 1).
Wyznaczenie silnie zmienionych i sztucznych części wód
Zakwalifikowanie wód do silnie zmienionych lub sztucznych części wód, zgodnie
w.
rcl
z RDW, jest możliwe, jeżeli:
wdrożenie działań, które zmierzają do przywrócenia dobrego stanu ekologicznego
tych wód w zakresie hydromorfologii, miałoby zdecydowanie niekorzystny wpływ
przede wszystkim na środowisko w szerszym znaczeniu, jak również na
dotychczasowe formy użytkowania,
aktualnie nie istnieją znacząco lepsze rozwiązania alternatywne (wykonalne
technicznie oraz akceptowalne ekonomicznie), które zapewniłyby osiągnięcie
analogicznych „korzyści” z użytkowania wód.
Prace związane z wyznaczeniem silnie zmienionych i sztucznych części wód były
prowadzone dwuetapowo. Pierwszy etap, tzw. wstępnego wyznaczania SZCW i SCW polegał
na zastosowaniu szeregu wskaźników zmian hydromorfologicznych części wód dla oceny
ww
rzeczywistych zmian w morfologii i hydrologii cieków, mogących mieć wpływ na możliwości
osiągnięcia przez te części wód dobrego stanu. Drugi etap wyznaczania miał za zadanie
uzasadnienie, na podstawie szeregu analiz alternatywnych rozwiązań konieczności
i zasadności wyznaczenia części wód jako silnie zmienione bądź sztuczne. Analizy te
wykonywane
były
również
pod
kątem
uzasadnienia
ekonomicznej
opłacalności
pozostawienia lub zmiany dotychczasowego sposobu użytkowania danej części wód.
W wyniku przeprowadzonych prac, na obszarze dorzecza Wisły, jako silnie
zmienionych części wód jest wyznaczonych:
904 jednolitych części wód rzek,
Monitor Polski Nr 49
— 3271 —
Poz. 549
1 jednolita część wód przybrzeżnych,
v.p
l
31 jednolitych części wód jezior.
Natomiast jako sztucznych części wód wyznaczonych jest:
58 jednolitych części wód rzek.
Określenie warunków referencyjnych dla typów części wód powierzchniowych
Warunki referencyjne stanowią ustalone dla poszczególnych typów wód wartości
wzorcowe w zakresie elementów jakości hydromorfologicznej i fizykochemicznej, a przede
wszystkim jakości biologicznej, odpowiadającej bardzo dobremu stanowi ekologicznemu tych
wód.
.go
W roku 2004 zostały przeprowadzone w Polsce pierwsze prace w zakresie ustalenia
warunków referencyjnych odpowiednich dla poszczególnych typów wód powierzchniowych,
zgodnie z wymaganiami załącznika II RDW. Prace te miały na celu ustalenie wstępnych
warunków referencyjnych dla wybranych typów wód, na podstawie ówcześnie istniejących
informacji w tym zakresie tj. wyników monitoringu wód oraz danych literaturowych.
Przeprowadzone prace polegały przede wszystkim na rozpoznaniu metod stosowanych do
wyznaczania warunków referencyjnych, inwentaryzacji istniejących danych, wskazaniu
typów wód rzecznych, jeziornych, przejściowych i przybrzeżnych, dla których miały być
w.
rcl
wyznaczone wstępne warunki referencyjne. Na tym etapie wykonano również wstępną
charakterystykę warunków referencyjnych dla wybranych typów wód w poszczególnych
kategoriach
wraz
z
określeniem
brak …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.