Art. 113 KK
Kodeks karny (KK) · Rozdział XIII – Odpowiedzialność za przestępstwa popełnione za granicą
W skrócie
Art. 113 KK przewiduje, że polską ustawę karną stosuje się do obywatela polskiego oraz do cudzoziemca, którego nie postanowiono wydać, jeśli popełnili za granicą przestępstwo, niezależnie od przepisów obowiązujących w miejscu jego popełnienia. Dotyczy to dwóch kategorii czynów: przestępstw, do których ścigania Polska jest zobowiązana na mocy umowy międzynarodowej, oraz przestępstw określonych w Rzymskim Statucie Międzynarodowego Trybunału Karnego z 17 lipca 1998 r. Warunkiem zastosowania przepisu wobec cudzoziemca jest więc brak decyzji o jego wydaniu innemu państwu.
Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.
Niezależnie od przepisów obowiązujących w miejscu popełnienia przestępstwa, ustawę karną polską stosuje się do obywatela polskiego oraz cudzoziemca, którego nie postanowiono wydać, w razie popełnienia przez niego za granicą przestępstwa, do którego ścigania Rzeczpospolita Polska jest zobowiązana na mocy umowy międzynarodowej, lub przestępstwa określonego w Rzymskim Statucie Międzynarodowego Trybunału Karnego, sporządzonym w Rzymie dnia 17 lipca 1998 r. (Dz. U. z 2003 r. poz. 708 oraz z 2018 r. poz. 1753).
Orzecznictwo do Art. 113 KK
Inne przepisy w tej jednostce
- Art. 109Zasada obywatelstwa
- Art. 110Odpowiedzialność za przestępstwa popełnione za granicą przez cudzoziemca
- Art. 111Warunki odpowiedzialności za czyn popełniony za granicą
- Art. 112Odpowiedzialność cudzoziemców za przestępstwa przeciwko interesom RP
- Art. 112a
- Art. 114Odpowiedzialność za czyn osądzony za granicą
- Art. 114aSkazanie przez sąd państwa członkowskiego Unii Europejskiej