Art. 13 KK – Odpowiedzialność za usiłowanie
Kodeks karny (KK) · Rozdział II – Formy popełnienia przestępstwa · tytuł nieurzędowy
W skrócie
Art. 13 KK określa, czym jest usiłowanie przestępstwa. Odpowiada za nie ten, kto mając zamiar popełnienia czynu zabronionego, swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, lecz dokonanie nie następuje. Usiłowanie zachodzi również wtedy, gdy sprawca nie zdaje sobie sprawy, że dokonanie jest niemożliwe z powodu braku odpowiedniego przedmiotu czynu lub użycia środka nienadającego się do jego popełnienia.
Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.
§ 1.Odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje.
§ 2.Usiłowanie zachodzi także wtedy, gdy sprawca nie uświadamia sobie, że dokonanie jest niemożliwe ze względu na brak przedmiotu nadającego się do popełnienia na nim czynu zabronionego lub ze względu na użycie środka nie nadającego się do popełnienia czynu zabronionego.
Orzecznictwo do Art. 13 KK
10 840
2026-06-08
2026-05-08
2026-05-07
2026-05-06
2026-04-24
2026-04-24
2026-04-20
2026-04-17
Artykuły odsyłające do tego przepisu
1
Inne przepisy w tej jednostce
- Art. 14Wymiar kary za usiłowanie
- Art. 15Niepodleganie karze za czynny żal przy usiłowaniu
- Art. 16Pojęcie i karalność przygotowania
- Art. 17Niekaralność odstąpienia od przygotowania
- Art. 18Formy sprawstwa, podżegania i pomocnictwa
- Art. 19Wymiar kary za podżeganie i pomocnictwo
- Art. 20Indywidualizacja odpowiedzialności współdziałających
- Art. 21Indywidualizacja okoliczności osobistych odpowiedzialności karnej
- Art. 22
- Art. 23Czynny żal współdziałającego
- Art. 24Odpowiedzialność za nakłanianie do fałszywego oskarżenia