Art. 34 KK – Wymiar i forma kary ograniczenia wolności

Kodeks karny (KK) · Rozdział IV – Kary · tytuł nieurzędowy

W skrócie

Przepis określa, że kara ograniczenia wolności trwa od miesiąca do 2 lat i jest wymierzana w miesiącach i latach, chyba że ustawa stanowi inaczej. Polega na nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne lub na potrąceniu od 10 do 25% miesięcznego wynagrodzenia na cel wskazany przez sąd, orzekanych łącznie lub osobno. Jeśli czyn zagrożony jest też karą pozbawienia wolności, minimalny wymiar kary ograniczenia wolności zależy od górnej granicy zagrożenia tą karą. Skazany nie może bez zgody sądu zmieniać miejsca pobytu i musi wyjaśniać przebieg odbywania kary. Sąd może dodatkowo orzec świadczenie pieniężne lub wskazane obowiązki.

Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.

§ 1.Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, kara ograniczenia wolności trwa najkrócej miesiąc, najdłużej 2 lata; wymierza się ją w miesiącach i latach.

§ 1a.Kara ograniczenia wolności polega na:

1)obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne;

2)(uchylony)

3)(uchylony)

4)potrąceniu od 10 % do 25 % wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na cel społeczny wskazany przez sąd. § 1aa. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, a przestępstwo jest zagrożone zarówno karą ograniczenia wolności, jak i karą pozbawienia wolności, karę ograniczenia wolności wymierza się w wysokości nie niższej od:

1)2 miesięcy – w przypadku czynu zagrożonego karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą roku;

2)3 miesięcy – w przypadku czynu zagrożonego karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 2 lat;

3)4 miesięcy – w przypadku czynu zagrożonego karą pozbawienia wolności przekraczającą 2 lata.

§ 1b.Obowiązki i potrącenie, o których mowa w § 1a, orzeka się łącznie lub osobno.

§ 2.W czasie odbywania kary ograniczenia wolności skazany:

1)nie może bez zgody sądu zmieniać miejsca stałego pobytu;

2)(uchylony)

3)ma obowiązek udzielania wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary.

§ 3.Wymierzając karę ograniczenia wolności, sąd może orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 lub obowiązki, o których mowa w art. 72 § 1 pkt 2–7a.

Źródło urzędowe: api.sejm.gov.pl · Stan: 2026-06-17 · Pełny tekst kodeksu · Spis artykułów