Art. 397 KPC – Postępowanie zażaleniowe
Kodeks postępowania cywilnego (KPC) · CZĘŚĆ PIERWSZA – POSTĘPOWANIE ROZPOZNAWCZE › KSIĘGA PIERWSZA – PROCES › TYTUŁ VI – Postępowanie › DZIAŁ V – Środki odwoławcze › Rozdział 2 – Zażalenie · tytuł nieurzędowy
W skrócie
Art. 397 KPC przewiduje, że zażalenie rozpoznaje sąd na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego. Sąd drugiej instancji odrzuca zażalenie, które podlegało odrzuceniu już przez sąd pierwszej instancji, a także takie, którego braków strona nie usunęła w wyznaczonym terminie. Sąd z urzędu uzasadnia postanowienie kończące postępowanie zażaleniowe, ale jeśli zażalenie oddalono lub zmieniono sentencję zaskarżonego postanowienia, pisemne uzasadnienie sporządza się wyłącznie na wniosek strony o doręczenie postanowienia z uzasadnieniem. Do postępowania zażaleniowego stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu apelacyjnym.
Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.
Orzecznictwo do Art. 397 KPC
Artykuły odsyłające do tego przepisu
- Art. 394¹Zażalenie w postępowaniu cywilnym
- Art. 394²Zażalenie na postanowienia sądu drugiej instancji
Inne przepisy w tej jednostce
- Art. 394Zażalenie na postanowienia i zarządzenia
- Art. 394¹Zażalenie w postępowaniu cywilnym
- Art. 394²Zażalenie na postanowienia sądu drugiej instancji
- Art. 394³Zażalenie wniesione dla zwłoki w postępowaniu
- Art. 395Postępowanie sądu pierwszej instancji po wniesieniu zażalenia
- Art. 396Wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia
- Art. 398Odpowiednie stosowanie przepisów do zażaleń na zarządzenia