Art. 98 KPC – Zwrot kosztów procesu i odsetki od kosztów

Kodeks postępowania cywilnego (KPC) · CZĘŚĆ PIERWSZA – POSTĘPOWANIE ROZPOZNAWCZE › KSIĘGA PIERWSZA – PROCES › TYTUŁ V – Koszty procesu › DZIAŁ I – Zwrot kosztów procesu · tytuł nieurzędowy

W skrócie

Przepis stanowi, że strona przegrywająca musi zwrócić przeciwnikowi koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw lub obrony. Od zasądzonej kwoty należą się odsetki ustawowe za opóźnienie, liczone od uprawomocnienia się orzeczenia, a w szczególnych przypadkach od dnia ogłoszenia lub doręczenia; sąd orzeka o nich z urzędu. Przy szczególnie wysokim wydatku strona może wnioskować o odsetki od dnia jego poniesienia. Do kosztów strony działającej samodzielnie lub przez pełnomocnika niebędącego adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym zalicza się koszty sądowe, przejazdy i utracony zarobek, ograniczony wynagrodzeniem adwokata w siedzibie sądu. Przy reprezentacji przez adwokata liczy się jego wynagrodzenie, wydatki i koszty sądowe.

Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.

§ 1.Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). § 1[1]. Od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty. Jeżeli orzeczenie to jest prawomocne z chwilą wydania, odsetki należą się za czas po upływie tygodnia od dnia jego ogłoszenia do dnia zapłaty, a jeżeli orzeczenie takie podlega doręczeniu z urzędu – za czas po upływie tygodnia od dnia jego doręczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty. O obowiązku zapłaty odsetek sąd orzeka z urzędu. § 1[2]. W szczególnie uzasadnionym przypadku, na wniosek strony, która w toku procesu poniosła szczególnie wysoki wydatek podlegający zwrotowi, sąd może przyznać jej odsetki przewidziane w § 1[1] od kwoty równej temu wydatkowi za czas od dnia jego poniesienia przez stronę do dnia zapłaty.

§ 2.Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu prowadzącego postępowanie.

§ 3.Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak niewyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

§ 4.Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.

Źródło urzędowe: api.sejm.gov.pl · Stan: 2026-06-17 · Pełny tekst kodeksu · Spis artykułów