ECLI:BE:CABRL:2007:ARR.20070108.46

id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Hof van beroep van Brussel Vonnis/arrest van 08 januari 2007 ECLI nr: ECLI:BE:CABRL:2007:ARR.20070108.46 Rolnummer: 2003AR537bis Rechtsgebied: Burgerlijk recht Invoerdatum: 2011-04-19 Raadplegingen: 85 - laatst gezien 2026-07-02 15:07 Fiche De beweringen dat de testamentmaker onmogelijk een testament zou hebben kunnen opstellen omdat hij leed aan een ernstige, terminale ziekte waarbij hij zware medicatie toegediend kreeg om zijn pijnen te verlichten, is niet relevant. Immers, zelfs indien deze beweringen bewezen zouden zijn, leiden zij er niet toe dat de testamentmaker op het ogenblik van het schrijven en ondertekenen van de twee testamenten handelingsonbekwaam was of zich in een dermate geestelijke toestand bevond dat hij onbekwaam was en dat zijn wil niet vrij was om die testamenten te schrijven en te ondertekenen. UTU-thesaurus: BURGERLIJK RECHT - SCHENKINGEN EN TESTAMENTEN - Giften - Bekwaamheid Vrije woorden: Art.

1. BW. Testament. Vereiste bekwaamheid. Ernstige terminale ziekte. Zware medicatie. Tekst van de beslissing ARREST N° Het Hof van Beroep te BRUSSEL, eerste kamer, na beraadslaging, spreekt volgend arrest uit : Rep. Nr. 2007/ A.R. nr. 2003/AR/537 INZAKE VAN : De heer A. V., appellant tegen een vonnis uitgesproken door de rechtbank van eerste aanleg te Brussel op 28 januari 2003, in persoon verschijnende, bijgestaan door Meester Dirk PAUWELS, advocaat te 1840 LONDERZEEL, Brusselsestraat 52, 1ste kamer TEGEN : 1) De heer A. D., 2) Mevrouw M. D., 3) De heer M. B. geïntimeerden, in persoon verschijnende, bijgestaan door Meester Ann POLLEUNIS, advocaat te 3450 GEETBETS, Dorpsstraat 6, Samenvatting De beweringen dat de testamentmaker onmogelijk een testament zou hebben kunnen opstellen omdat hij leed aan een ernstige, terminale ziekte waarbij hij zware medicatie toegediend kreeg om zijn pijnen te verlichten, is niet relevant. Immers, zelfs indien deze beweringen bewezen zouden zijn, leiden zij er niet toe dat de testamentmaker op het ogenblik van het schrijven en ondertekenen van de twee testamenten handelingsonbekwaam was of zich in een dermate geestelijke toestand bevond dat hij onbekwaam was en dat zijn wil niet vrij was om die testamenten te schrijven en te ondertekenen.
2. Ingevolge ons tussenarrest van 13 november 2006 zijn alle partijen, bijgestaan door hun respectieve raadslieden, verschenen op de zitting van 4 december
3. Geïntimeerden hebben stukken van vergelijking meegebracht ; A. V. heeft geen stukken van vergelijking meegebracht. A. V. heeft de geschriften en de handtekeningen op die geschriften - in het bijzonder de twee testamenten - geloochend en niet erkend. Als gevolg daarvan hebben Wij de te onderzoeken twee testamenten geparafeerd, evenals de door de partijen overgelegde stukken van vergelijking. De griffier heeft proces-verbaal opgesteld dat Wij samen met A. V. en de partijen hebben ondertekend. Wij hebben bevolen om de twee te onderzoeken testamenten alsmede de overgelegde stukken van vergelijking ter griffie neer te leggen, waarvan proces-verbaal.
4. Uit de vergelijking van het geschrift en de handtekening in de twee testamenten enerzijds met de stukken die ter vergelijking zijn overgelegd anderzijds, blijkt zonder meer dat de twee testamenten zowel geschreven als ondertekend zijn door X. V..
5. Voor het overige zijn de beweringen van A. V. dat X. V. de twee testamenten onmogelijk heeft kunnen opstellen omdat zij leed aan een ernstige, terminale ziekte waarbij zij zware medicatie toegediend kreeg om haar pijnen te verlichten, niet relevant. Zelfs indien deze beweringen bewezen zouden zijn, leiden zij er niet toe dat X. V. op het ogenblik van het schrijven en ondertekenen van de twee testamenten handelingsonbekwaam was of zich in een dermate geestelijke toestand bevond dat zij onbekwaam was en dat haar wil niet vrij was om die testamenten te schrijven en te ondertekenen.
6. Het hof bevestigt alle overwegingen en beslissingen van de eerste rechter die niet strijdig zijn met het vorenstaande.
7. Het hoger beroep is ongegrond.
8. Het bestreden vonnis wordt bevestigd, met dien verstande dat de kosten van beide aanleggen volledig ten laste worden gelegd van A. V.. OM DEZE REDENEN : HET HOF, Rechtdoende op tegenspraak, (...) Verklaart het hoger beroep ongegrond. Aldus gevonnist en uitgesproken ter openbare terechtzitting van de burgerlijke eerste kamer van het hof van beroep te Brussel, op 08/01/2007 waar aanwezig waren en zitting hielden : K. MOENS, Raadsheer, V. DE VIS, Griffier. Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab <div