ECLI:BE:CASS:2008:ARR.20080926.3

(1).

(1)Art. 39, § 2, Decr. Vl. R. 22 dec. 1995, zoals vervangen bij art. 6, Decr. Vl. Parl. 7 juli 1998; zie de conclusie van het O.M. Thesaurus CAS: GEMEENSCHAPS- EN GEWESTBELASTINGEN UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - BEGRAAFPLAATS - LIJKBEZORGING - Brussels Hoofdstedelijk Gewest - Algemeen FISCAAL RECHT - MILIEUHEFFINGEN - Algemeen (milieuheffingen) Vrije woorden: Vlaams Gewest - Leegstandheffing - Beroep - Vlaamse Regering - Beslissing over het beroep - Beoordelingscriteria - Bewezen overmacht Wettelijke bepalingen: Decreet Vlaamse Raad - 22-12-1995 - Art. 39, § 2 Thesaurus CAS: GEMEENSCHAP EN GEWEST UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - BEGRAAFPLAATS - LIJKBEZORGING - Brussels Hoofdstedelijk Gewest - Algemeen FISCAAL RECHT - MILIEUHEFFINGEN - Algemeen (milieuheffingen) Vrije woorden: Vlaams Gewest - Leegstandheffing - Beroep - Vlaamse Regering - Beslissing over het beroep - Beoordelingscriteria - Bewezen overmacht Wettelijke bepalingen: Decreet Vlaamse Raad - 22-12-1995 - Art. 39, § 2 Fiches 3 - 4 Concl. adv.-gen. THIJS, Cass., 26 sept. 2008, AR C.06.0442.N, A.C., 2008, nr ... Thesaurus CAS: GEMEENSCHAPS- EN GEWESTBELASTINGEN UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - BEGRAAFPLAATS - LIJKBEZORGING - Brussels Hoofdstedelijk Gewest - Algemeen FISCAAL RECHT - MILIEUHEFFINGEN - Algemeen (milieuheffingen) Vrije woorden: Vlaams Gewest - Leegstandheffing - Beroep - Vlaamse Regering - Beslissing over het beroep - Beoordelingscriteria - Bewezen overmacht Thesaurus CAS: GEMEENSCHAP EN GEWEST UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - BEGRAAFPLAATS - LIJKBEZORGING - Brussels Hoofdstedelijk Gewest - Algemeen FISCAAL RECHT - MILIEUHEFFINGEN - Algemeen (milieuheffingen) Vrije woorden: Vlaams Gewest - Leegstandheffing - Beroep - Vlaamse Regering - Beslissing over het beroep - Beoordelingscriteria - Bewezen overmacht Tekst van de beslissing Nr. C.06.0442.N VLAAMS GEWEST, vertegenwoordigd door de Vlaamse Regering, in de persoon van de minister-president, met kantoren te 1000 Brussel, Koolstraat 35, eiser, vertegenwoordigd door mr. Willy van Eeckhoutte, advocaat bij het Hof van Cassatie, kantoor houdende te 9051 Gent, Driekoningenstraat 3, waar de eiser woonplaats kiest, tegen V.W. verweerder. I. RECHTSPLEGING VOOR HET HOF Het cassatieberoep is gericht tegen een arrest, op 7 december 2005 gewezen door het Hof van Beroep te Brussel. Raadsheer Beatrijs Deconinck heeft verslag uitgebracht. Advocaat-generaal Dirk Thijs heeft geconcludeerd. II. CASSATIEMIDDEL De eiser voert in zijn verzoekschrift een middel aan. Het verzoekschrift is aan dit arrest gehecht en maakt er deel van uit. III. BESLISSING VAN HET HOF Beoordeling

1. Krachtens artikel 25 van het decreet van 22 december 1995 houdende bepalingen tot begeleiding van de begroting 1996, hierna Leegstandsdecreet, legt het Vlaams Gewest een heffing op met betrekking tot leegstaande gebouwen en leegstaande woningen. Artikel 30, §2, van het Leegstandsdecreet bepaalt: "Een woning wordt beschouwd als leegstaand wanneer ze gedurende ten minste 12 opeenvolgende maanden niet effectief wordt gebruikt in overeenstemming met de woonfunctie".
2. Krachtens artikel 27 van het Leegstandsdecreet, wordt onder meer de volle eigenaar als belastingplichtige van de heffing beschouwd.
3. Conform artikel 39, §2, van het Leegstandsdecreet, zoals vervangen en aangevuld bij artikel 6 van het decreet van 7 juli 1998, kan de belastingplichtige beroep aantekenen tegen de heffing bij de Vlaamse Regering. Indien het beroep wordt ingewilligd, beslist de Vlaamse Regering of de heffing geheel of gedeeltelijk moet betaald worden, dan wel of het gebouw en/of de woning wordt geschrapt van de lijst. De beslissing kan daarbij gesteund zijn op bewezen overmacht.
4. Bij decreet van 7 juli 1998, te dezen toepasselijk, heeft de decreetgever zodoende beslist dat artikel 39, §2, in die zin moest worden begrepen dat onbillijke toestanden moesten worden vermeden. Daarom heeft het bepaald in dat artikel dat de beslissing over het beroep kon gebaseerd worden op bewezen overmacht. Het begrip overmacht, bedoeld in artikel 39, §2, dient dan ook in een van het gemeen recht afwijkende uitleg te worden begrepen waarbij als overmacht reeds kan gelden de leegstand te wijten aan redenen buiten de wil van de houder van het zakelijk recht, van wie redelijkerwijze niet kan verwacht worden dat hij een einde stelt aan de leegstand.
5. Het bestreden arrest oordeelt: - "de overmacht moet beoordeeld worden in hoofde van de belastingplichtige, en niet in hoofde van zijn voogd, de (verweerder)"; - "er kan geen twijfel over bestaan dat (de belastingplichtige) in de totale onmogelijkheid verkeerde, buiten zijn wil, om effectief te wonen in de woning"; - "...(de) staat van verlengde minderjarigheid (van de belastingplichtige) was een gebeurtenis die hij niet kon voorzien en niet kon vermijden".
6. De appelrechters oordelen in feite "dat een langdurig verblijf in een psychiatrische instelling als een geval van overmacht kan worden beschouwd".
7. Aldus hebben de appelrechters naar recht kunnen beslissen dat het besluit van de gemachtigde ambtenaar wordt vernietigd omwille van overmacht in de zin van het decreet in hoofde van de belastingplichtige die hem belet gebruik te maken van zijn woning in overeenstemming met de woonfunctie. Het onderdeel kan in zoverre niet worden aangenomen.
8. Voor het overige gaat het onderdeel ervan uit dat het arrest toepassing heeft gemaakt van artikel 41 van het Leegstandsdecreet, zoals gewijzigd bij het decreet van 18 mei
9. Het arrest bevat dergelijk oordeel echter niet. Het onderdeel mist in zoverre feitelijke grondslag. Tweede onderdeel
10. Het onderdeel, nu het uit de overweging dat "de overmacht moet beoordeeld worden in hoofde van de belastingplichtige, en niet in hoofde van zijn voogd", afleidt dat de appelrechters bij de beoordeling van de overmacht, geen rekening hebben gehouden met het feit dat de belastingplichtige een voogd had, berust op een verkeerde lezing van het arrest. Het onderdeel mist feitelijke grondslag. Dictum Het Hof, Verwerpt het cassatieberoep. Veroordeelt de eiser in de kosten. De kosten zijn begroot op de som van 580,83 euro jegens de eisende partij. Dit arrest is gewezen te Brussel door het Hof van Cassatie, eerste kamer, samengesteld uit voorzitter Ivan Verougstraete, als voorzitter, afdelingsvoorzitter ernest Waûters, en de raadsheren Eric Dirix, Eric Stassijns en Beatrijs Deconinck en in openbare terechtzitting van 26 september 2008 uitgesproken door voorzitter Ivan Verougstraete, in aanwezigheid van advocaat-generaal met opdracht André Van Ingelgem, met bijstand van adjunct-griffier Johan Pafenols. PDF document ECLI:BE:CASS:2008:ARR.20080926.3 Gerelateerde publicatie(s) Conclusie O.M.: ECLI:BE:CASS:2008:CONC.20080926.3 geciteerd door: ECLI:BE:CASS:2016:CONC.20160407.3 ECLI:BE:CASS:2017:CONC.20170616.2 ECLI:BE:CASS:2026:CONC.20260402.1N.6 zie ook recenter: ECLI:BE:CASS:2015:ARR.20150604.3 ECLI:BE:CASS:2017:ARR.20170908.4 Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab <div