id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Hof van Cassatie Vonnis/arrest van 18 februari 2010 ECLI nr: ECLI:BE:CASS:2010:ARR.20100218.9 Rolnummer: C.09.0237.N Kamer: 1N - eerste kamer Rechtsgebied: Burgerlijk recht - Overige Invoerdatum: 2010-03-04 Raadplegingen: 813 - laatst gezien 2026-07-02 21:25 Versie(s): Vertaling FR Fiche 1 Overeenkomstig artikel 2262bis, § 1, eerste lid, van het Burgerlijk Wetboek, verjaren alle persoonlijke rechtsvorderingen door verloop van tien jaar; de vordering tot uitvoering van een rechterlijke beslissing, de actio judicat, verjaart aldus door verloop van tien jaar ongeacht de duurtijd van verjaringstermijn van de schuldvordering die aan deze beslissing ten grondslag ligt
(1).
(1)Zie Cass., 7 maart 2003, AR C.00.0417.N ECLI:BE:CASS:2003:ARR.20030307.14, A.C., 2003, nr 158; zie ook Cass., 21 feb. 1985, AR 7201, A.C., 1984-85, nr
- Thesaurus CAS: VERJARING - BURGERLIJKE ZAKEN - Termijnen (Aard. Duur. Aanvang. Einde) UTU-thesaurus: BURGERLIJK RECHT - VERJARING (BURGERLIJK RECHT) - Algemene beginselen BURGERLIJK RECHT - VERJARING (BURGERLIJK RECHT) - Duur - Algemene verjaringstermijnen - 10 jaar persoonlijke vorderingen Vrije woorden: Persoonlijke rechtsvordering - Actio judicati Wettelijke bepalingen: oud Burgerlijk Wetboek - Art. 2262bis, § 1, eerste lid Fiche 2 Wanneer de strafrechter in een eindbeslissing uitspraak doet over de burgerlijke vordering en aan de burgerlijke partij een provisionele vergoeding toekent, dient de vordering tot aanvullende vergoeding gebracht te worden voor de burgerlijke rechter binnen de termijn van artikel 2262bis, § 1, eerste lid, van het Burgerlijk Wetboek. Thesaurus CAS: BURGERLIJKE RECHTSVORDERING UTU-thesaurus: BURGERLIJK RECHT - VERJARING (BURGERLIJK RECHT) - Algemene beginselen BURGERLIJK RECHT - VERJARING (BURGERLIJK RECHT) - Duur - Algemene verjaringstermijnen - 10 jaar persoonlijke vorderingen Vrije woorden: Eindbeslissing van de strafrechter over de burgerlijke vordering - Provisionele vergoeding aan de burgerlijke partij - Vordering tot aanvullende vergoeding - Bevoegde rechter Wettelijke bepalingen: oud Burgerlijk Wetboek - Art. 2262bis, § 1, eerste lid Tekst van de beslissing Nr. C.09.0237.N V.G., eiser, vertegenwoordigd door mr. Huguette Geinger, advocaat bij het Hof van Cassatie, met kantoor te 1000 Brussel, Quatre Brasstraat 6, waar de eiser woonplaats kiest, tegen ALLIANZ BELGIUM, naamloze vennootschap, met zetel te 1000 Brussel, Lakensestraat 35, verweerster, vertegenwoordigd door mr. Antoine De Bruyn, advocaat bij het Hof van Cassatie, met kantoor te 1000 Brussel, Dalstraat 67, bus 14, waar de verweerster woonplaats kiest. I. RECHTSPLEGING VOOR HET HOF Het cassatieberoep is gericht tegen een arrest, op 19 september 2007 gewezen door het hof van beroep te Antwerpen. Raadsheer Eric Dirix heeft verslag uitgebracht. Advocaat-generaal met opdracht André Van Ingelgem heeft geconcludeerd. II. CASSATIEMIDDELEN De eiser voert in zijn verzoekschrift twee middelen aan. Het verzoekschrift is aan dit arrest gehecht. III. BESLISSING VAN HET HOF Beoordeling Eerste middel
- Overeenkomstig artikel 2262bis, §1, eerste lid, van het Burgerlijk Wetboek, verjaren alle persoonlijke rechtsvorderingen door verloop van tien jaar. De vordering tot uitvoering van een rechterlijke beslissing, de actio judicati, verjaart aldus door verloop van tien jaar ongeacht de duurtijd van verjaringstermijn van de schuldvordering die aan deze beslissing ten grondslag ligt.
- Wanneer de strafrechter in een eindbeslissing uitspraak doet over de burgerlijke vordering en aan de burgerlijke partij een provisionele vergoeding toekent, dient de vordering tot aanvullende vergoeding gebracht te worden voor de burgerlijke rechter binnen de termijn van artikel 2262bis, §1, eerste lid, van het Burgerlijk Wetboek.
- De appelrechters stellen vast dat: - de eiser bij vonnis van 20 oktober 1999 van de correctionele rechtbank werd veroordeeld wegens heling en op burgerlijk gebied tot het betalen aan de verweerster van een provisionele schadevergoeding van 0,02 euro; - de verweerster op 2 december 2003 door de eiser werd gedagvaard tot betaling van een schadevergoeding van 20.204,37 euro.
- De appelrechters die op grond van deze vaststellingen oordelen dat de vordering van de verweerster zoals ingeleid bij dagvaarding voor de burgerlijke rechter op 2 december 2003 onderworpen is aan de tienjarige verjaringstermijn van artikel 2262bis, §1, eerste lid, van het Burgerlijk Wetboek die is beginnen lopen na het vonnis van 20 oktober 1999 en bijgevolg niet is verjaard, verantwoorden hun beslissing naar recht. Het middel kan niet worden aangenomen.
- Gelet op het voormelde, is er geen aanleiding tot het stellen van de prejudiciële vraag aan het Grondwettelijk Hof. Tweede middel
- De appelrechters steunen hun beslissing over de interest ook op "de procedure die nog werd gevoerd in hoger beroep door dhr. T., waardoor het voertuig niet kon worden vrijgegeven". Het middel dat berust op een onvolledige lezing van het arrest, mist feitelijke grondslag. Dictum Het Hof, Verwerpt het cassatieberoep. Veroordeelt de eiser in de kosten. De kosten zijn begroot op de som van 484,14 euro jegens de eisende partij en op de som van 146,64 euro jegens de verwerende partij. Dit arrest is gewezen te Brussel door het Hof van Cassatie, eerste kamer, samengesteld uit voorzitter Ivan Verougstraete, als voorzitter, en de raadsheren Eric Dirix, Eric Stassijns, Beatrijs Deconinck en Geert Jocqué, en in openbare terechtzitting van 18 februari 2010 uitgesproken door voorzitter Ivan Verougstraete, in aanwezigheid van advocaat-generaal met opdracht André Van Ingelgem, met bijstand van griffier Philppe Van Geem. PDF document ECLI:BE:CASS:2010:ARR.20100218.9 Gerelateerde publicatie(s) geciteerd door: ECLI:BE:CASS:2012:CONC.20120531.5 ECLI:BE:CASS:2017:ARR.20170310.2 ECLI:BE:CASS:2017:CONC.20170310.2 ECLI:BE:CASS:2017:CONC.20170407.2 precedenten: ECLI:BE:CASS:2003:ARR.20030307.14 Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab <div