id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Hof van Cassatie Vonnis/arrest van 11 mei 2010 ECLI nr: ECLI:BE:CASS:2010:ARR.20100511.2 Rolnummer: P.10.0079.N Kamer: 2N - tweede kamer Rechtsgebied: Strafrecht Invoerdatum: 2010-05-19 Raadplegingen: 605 - laatst gezien 2026-07-02 17:45 Versie(s): Vertaling FR Fiche 1 Het verval van het recht tot sturen wegens lichamelijke of geestelijke ongeschiktheid is geen straf maar een beveiligingsmaatregel
(1).
(1)Zie Cass., 30 jan. 2007, AR P.06.1496.N ECLI:BE:CASS:2007:ARR.20070130.4, A.C., 2007, nr. 57 Thesaurus CAS: WEGVERKEER - WEGVERKEERSWET - WETSBEPALINGEN - Artikel 42 UTU-thesaurus: STRAFRECHT - BEVOEGDHEID - RECHTSPLEGING - RECHTSMIDDELEN STRAFGERECHTEN - Hoger beroep (strafrecht) - Gevolgen STRAFRECHT - WEGVERKEER - Wegverkeerwet - 16 maart 1968 - Verval - art. 38-49 Vrije woorden: Verval van het recht te sturen wegens lichamelijke of geestelijke ongeschiktheid - Aard van deze maatregel Wettelijke bepalingen: Wet - 16-03-1968 - Artt. 42, 43 en 44 Fiches 2 - 3 Wanneer de eerste rechter geen verval van het recht tot sturen wegens lichamelijke of geestelijke ongeschiktheid heeft uitgesproken, kunnen de appelrechters de beklaagde, op zijn hoger beroep, geen dergelijke beveiligingsmaatregel opleggen, ook al stellen ze vast dat er voldaan is aan de wettelijke voorwaarden voor het opleggen van een dergelijke beveiligingsmaatregel
(1).
(1)Zie Cass., 14 juni 1971, A.C., 1971,
- Thesaurus CAS: WEGVERKEER - WEGVERKEERSWET - WETSBEPALINGEN - Artikel 42 UTU-thesaurus: STRAFRECHT - BEVOEGDHEID - RECHTSPLEGING - RECHTSMIDDELEN STRAFGERECHTEN - Hoger beroep (strafrecht) - Gevolgen STRAFRECHT - WEGVERKEER - Wegverkeerwet - 16 maart 1968 - Verval - art. 38-49 Vrije woorden: Verval van het recht te sturen wegens lichamelijke of geestelijke ongeschiktheid - Vonnis dat geen verval heeft uitgesproken - Enkel hoger beroep van de beklaagde Wettelijke bepalingen: Wet - 16-03-1968 - Art. 42 Thesaurus CAS: HOGER BEROEP - STRAFZAKEN (DOUANE EN ACCIJNZEN INBEGREPEN) - Gevolgen. Bevoegdheid van de rechter UTU-thesaurus: STRAFRECHT - BEVOEGDHEID - RECHTSPLEGING - RECHTSMIDDELEN STRAFGERECHTEN - Hoger beroep (strafrecht) - Gevolgen STRAFRECHT - WEGVERKEER - Wegverkeerwet - 16 maart 1968 - Verval - art. 38-49 Vrije woorden: Wegverkeerswet - Verval van het recht te sturen wegens lichamelijke of geestelijke ongeschiktheid - Vonnis dat geen verval heeft uitgesproken - Enkel hoger beroep van de beklaagde Wettelijke bepalingen: Wet - 16-03-1968 - Art. 42 Tekst van de beslissing Nr. P.10.0079.N PROCUREUR DES KONINGS BIJ DE RECHTBANK VAN EERSTE AANLEG TE DENDERMONDE, met kantoor te 9200 Dendermonde, Gerechtsgebouw, Zwarte Zusterstraat 2-6, eiser, tegen F. W. H. E. G. beklaagde, verweerder. I. RECHTSPLEGING VOOR HET HOF Het cassatieberoep is gericht tegen het vonnis in hoger beroep van de correctionele rechtbank te Dendermonde van 18 november
- De eiser voert in een memorie die aan dit arrest is gehecht, een middel aan. Afdelingsvoorzitter Edward Forrier heeft verslag uitgebracht. Advocaat-generaal Marc Timperman heeft geconcludeerd. II. BESLISSING VAN HET HOF Beoordeling Middel
- Het middel voert schending aan van artikel 42 Wegverkeerswet: het bestreden vonnis oordeelt onterecht dat de rechtbank geen rechtsmacht heeft om te oordelen over de toepassing van artikel 42 Wegverkeerswet.
- De artikelen 42 tot 44 Wegverkeerswet voorzien in een verval van het recht tot sturen wegens lichamelijke of geestelijke ongeschiktheid. Dit verval is geen straf maar een beveiligingsmaatregel.
- Wanneer alleen de beklaagde in hoger beroep komt van een vonnis, nemen de appelrechters enkel kennis van de zaak in zoverre ze de belangen van de beklaagde raakt. Zij mogen de toestand van de beklaagde niet verzwaren.
- Wanneer de eerste rechter geen verval van het recht tot sturen wegens lichamelijke of geestelijke ongeschiktheid heeft uitgesproken, dan kunnen de appelrechters de beklaagde, op zijn hoger beroep, geen dergelijke beveiligingsmaatregel opleggen, ook al stellen ze vast dat er voldaan is aan de wettelijke voorwaarden voor het opleggen van een dergelijke beveiligingsmaatregel. Het middel dat van een andere rechtsopvatting uitgaat, faalt naar recht. Ambtshalve onderzoek van de beslissing op de strafvordering
- De substantiële of op straffe van nietigheid voorgeschreven rechtsvormen zijn in acht genomen en de beslissing is overeenkomstig de wet gewezen. Dictum Het Hof, Verwerpt het cassatieberoep. Laat de kosten ten laste van de Staat. Bepaalt de kosten op 39,80 euro. Dit arrest is gewezen te Brussel door het Hof van Cassatie, tweede kamer, samengesteld uit afdelingsvoorzitter Edward Forrier, als voorzitter, afdelingsvoorzitter Etienne Goethals, en de raadsheren Jean-Pierre Frère, Koen Mestdagh en Filip Van Volsem, en op de openbare rechtszitting van 11 mei 2010 uitgesproken door afdelingsvoorzitter Edward Forrier, in aanwezigheid van advocaat-generaal Marc Timperman, met bijstand van afgevaardigd griffier Conny Van de Mergel. PDF document ECLI:BE:CASS:2010:ARR.20100511.2 Gerelateerde publicatie(s) geciteerd door: ECLI:BE:CASS:2010:CONC.20101130.2 ECLI:BE:CASS:2024:CONC.20240130.2N.13 precedenten: ECLI:BE:CASS:2007:ARR.20070130.4 zie ook recenter: ECLI:BE:CASS:2019:ARR.20190625.1 Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab <div