← België

ECLI:BE:CASS:2010:CONC.20100318.2

id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Hof van Cassatie Conclusie van het Openbaar Ministerie van 18 maart 2010 ECLI nr: ECLI:BE:CASS:2010:CONC.20100318.2 Rolnummer: C.08.0463.N Kamer: 1N - eerste kamer Rechtsgebied: Overige Invoerdatum: 2010-04-06 Raadplegingen: 364 - laatst gezien 2026-07-02 18:43 Vonnis/arrest: ECLI:BE:CASS:2010:ARR.20100318.2 Fiche 1 Wanneer de appelrechter, na het hoger beroep (ten dele) gegrond te hebben verklaard, het beroepen vonnis wijzigt en zelf uitspraak doet over het geschil, mag hij de zaak niet naar de eerste rechter te verwijzen, wanneer hij vervolgens zelf een onderzoeksmaatregel beveelt, ook al is deze grotendeels dezelfde als diegene bevolen door het beroepen vonnis

(1).
(1)Zie de concl. van het O.M. Thesaurus CAS: HOGER BEROEP - BURGERLIJKE ZAKEN (HANDELSZAKEN EN SOCIALE ZAKEN INBEGREPEN) - Gevolgen. Bevoegdheid van de rechter UTU-thesaurus: GERECHTELIJK RECHT - RECHTSMIDDELEN - GERECHTELIJK RECHT EN CASSATIE - Hoger beroep (gerechtelijk recht) - Gevolgen hoger beroep - Devolutie Vrije woorden: Devolutieve kracht - Bevestiging van de door de eerste rechter bevolen onderzoeksmaatregel - Wijziging van het vonnis in hoger beroep Wettelijke bepalingen: Gerechtelijk Wetboek - 10-10-1967 - Art. 1068, tweede lid Fiche 2 Het herformuleren van een door de eerste rechter gegeven deskundigenopdracht door de appelrechters, op grond van een andere beoordeling van het aansprakelijkheidscriterium, impliceert op dit punt een hervorming van het beroepen vonnis
(1).
(1)Zie de concl. van het O.M. Thesaurus CAS: HOGER BEROEP - BURGERLIJKE ZAKEN (HANDELSZAKEN EN SOCIALE ZAKEN INBEGREPEN) - Gevolgen. Bevoegdheid van de rechter UTU-thesaurus: GERECHTELIJK RECHT - RECHTSMIDDELEN - GERECHTELIJK RECHT EN CASSATIE - Hoger beroep (gerechtelijk recht) - Gevolgen hoger beroep - Devolutie Vrije woorden: Devolutieve kracht - Herformuleren van een deskundigenopdracht - Aansprakelijkheidscriterium - Andere beoordeling Wettelijke bepalingen: Gerechtelijk Wetboek - 10-10-1967 - Art. 1068, tweede lid Fiches 3 - 4 Conclusie van advocaat-generaal DUBRULLE. Thesaurus CAS: HOGER BEROEP - BURGERLIJKE ZAKEN (HANDELSZAKEN EN SOCIALE ZAKEN INBEGREPEN) - Gevolgen. Bevoegdheid van de rechter UTU-thesaurus: GERECHTELIJK RECHT - RECHTSMIDDELEN - GERECHTELIJK RECHT EN CASSATIE - Hoger beroep (gerechtelijk recht) - Gevolgen hoger beroep - Devolutie Vrije woorden: Devolutieve kracht - Bevestiging van de door de eerste rechter bevolen onderzoeksmaatregel - Wijziging van het vonnis in hoger beroep Devolutieve kracht - Herformuleren van een deskundigenopdracht - Aansprakelijkheidscriterium - Andere beoordeling Tekst van de conclusie PARKET VAN HET HOF VAN CASSATIE _____ C.08.0463.N Conclusie van de heer Advocaat-generaal Dubrulle
  1. Het arrest bevestigt het beroepen vonnis, mits wijziging van de opdracht aan de door de eerste rechter aangestelde gerechtsdeskundige, m.b.t. de medische aansprakelijkheid van de eiser bij ingrepen op de persoon van verweerster. Het cassatiemiddel voert een schending aan van artikel 1068, tweede lid, van het Gerechtelijk Wetboek. Overeenkomstig deze bepaling "verwijst" de rechter in hoger beroep "de zaak alleen dan naar de eerste rechter indien hij, zelfs gedeeltelijk, een in het aangevochten vonnis bevolen onderzoeksmaatregel bevestigt". Het middel leidt uit de gewijzigde opdracht aan de deskundige af dat het hof van beroep de zaak aan zich wou houden en dus die bepaling schond door de zaak niet terug te verwijzen naar de eerste rechter.
  2. Het middel kan niet aangenomen worden. Wanneer hij, na het hoger beroep (ten dele) gegrond te hebben verklaard, het beroepen vonnis wijzigt en zelf uitspraak doet over het geschil, dient de rechter in hoger beroep de zaak niet naar de eerste rechter te verwijzen, wanneer hij vervolgens zelf een onderzoeksmaatregel beveelt, ook al is deze grotendeels dezelfde als diegene bevolen door het beroepen vonnis. Aldus besliste het Hof bij arrest van 5 september 2008, in voltallige zitting
(1), zijn constante rechtspraak in de arresten van 29 januari 2004
(2)en 14 oktober 2005
(3), 26 januari 2007
(4)en 14 januari 2008
(5)bevestigend. Het bestreden arrest lijkt deze rechtspraak niet te volgen omdat het het hoger beroep niet (ten dele) gegrond verklaart. Het hoger beroep strekte echter uitsluitend tot het herformuleren van de deskundigenopdracht vanuit een bepaalde optiek van de foutaansprakelijkheid van een geneesheer-specialist. De appelrechters gaan daarop in en oordelen hierover dat de aansprakelijkheid van de geneesheer-specialist niet dient beoordeeld te worden volgens het door de eerste rechter bepaald criterium, uitgedrukt in de opdracht aan de deskundige zijn advies te geven over de vraag of de eiser "de meest aangewezen behandelingsmethode heeft toegepast". Ze passen de opdracht op dit punt aan en geven de deskundige de opdracht zijn advies te geven over de vraag of de door de eiser gevolgde methode "gelet op de medische voorgeschiedenis van (verweerster), bij de verschillende ingrepen, in het licht van de toenmalige stand van de geneeskunde als wetenschappelijk verantwoord voorkomt, en een zorgvuldig chirurg geplaatst in dezelfde externe omstandigheden deze ook had kunnen toepassen". Aldus hervormen (wijzigen) ze in werkelijkheid het vonnis. Volgens het dictum bevestigen ze weliswaar het vonnis, mits wijziging van de opdracht. Dit is evenwel, zoals de verweerster, m.i. terecht, antwoordt, geen loutere formele bevestiging van de onderzoeksmaatregel in de zin van artikel 1068, tweede lid, van het Gerechtelijk Wetboek, dan wel een wijziging van de bedoeling van die maatregel, wegens een verschillend uitgangspunt ten aanzien van de foutaansprakelijkheid van een geneesheer-specialist, die ze eerst hebben gemotiveerd. Aldus verantwoorden ze hun beslissing naar recht. Het middel vecht het arrest dus ten onrechte aan, in de lezing dat het de eerste rechter niet toekwam - maar dus wel het hof van beroep - zich over de grond van de zaak uit te spreken in functie van het resultaat van de deskundigenonderzoek volgens de deels bevestigde opdracht. 3. Conclusie: verwerping. ______________
(1)A.R. C.07.0327.N ECLI:BE:CASS:2008:ARR.20080905.1, A.C., 2008, nr. 452, met concl. O.M.
(2)A.R. C.01.0537.N ECLI:BE:CASS:2004:ARR.20040129.7, A.C., 2004, nr. 53, met concl. van advocaat-generaal met opdracht Thijs.
(3)A.R. C.04.0408.F ECLI:BE:CASS:2005:ARR.20051014.2, A.C., 2005, nr. 513.
(4)A.R. C.06.0077.N ECLI:BE:CASS:2007:ARR.20070126.2, A.C., 2007, nr. 50.
(5)A.R. C.07.0234.N ECLI:BE:CASS:2008:ARR.20080114.5, A.C., 2008, nr. 23. Gerelateerde publicatie(s) Vonnis/arrest: ECLI:BE:CASS:2010:ARR.20100318.2 citeert: ECLI:BE:CASS:2004:ARR.20040129.7 ECLI:BE:CASS:2005:ARR.20051014.2 ECLI:BE:CASS:2007:ARR.20070126.2 ECLI:BE:CASS:2008:ARR.20080114.5 ECLI:BE:CASS:2008:ARR.20080905.1 Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab <div

🔗 Vers la source officielle

AI-uitleg op basis van de officiële wettekst. Indicatief, vervangt geen juridisch advies.