id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Hof van Cassatie Conclusie van het Openbaar Ministerie van 16 november 2018

Art. 1- 39 ELI link Pub nr 1995009425 Wetboek van Koophandel - 10-09-1807 - Art.

2, zevende streepje Thesaurus CAS: BEWIJS - BURGERLIJKE ZAKEN - Vermoedens Vrije woorden: Handelsagentuurovereenkomst - Handelsagent - Verbintenissen voor het bemiddelen of afsluiten van zaken - Aard Wettelijke bepalingen:

Art. 1- 39 ELI link Pub nr 1995009425 Wetboek van Koophandel - 10-09-1807 - Art.

2, zevende streepje Fiches 3 - 4 De weerlegging van het vermoeden van winstoogmerk heeft slechts tot gevolg dat de verbintenissen van de handelsagent voor het bemiddelen of afsluiten van zaken niet kunnen worden beschouwd worden als daden van koophandel, zonder dat daardoor afbreuk wordt gedaan aan de kwalificatie van de overeenkomst als handelsagentuurovereenkomst

Art. 1- 39 ELI link Pub nr 1995009425 Wetboek van Koophandel - 10-09-1807 - Art.

2, zevende streepje Thesaurus CAS: BEWIJS - BURGERLIJKE ZAKEN - Vermoedens Vrije woorden: Handelsagentuurovereenkomst - Handelsagent - Verbintenissen voor het bemiddelen of afsluiten van zaken - Vermoeden van winstoogmerk - Weerlegging - Gevolg Wettelijke bepalingen:

Art. 1- 39 ELI link Pub nr 1995009425 Wetboek van Koophandel - 10-09-1807 - Art.

2, zevende streepje Tekst van de conclusie C.18.0106.N Conclusie van advocaat-generaal Vandewal: Situering en procedurevoorgaanden Volgens de stukken waarop het Hof vermag acht te slaan, zijn tussen eiseres en verweerster twee overeenkomsten tot stand gekomen: enerzijds, een overeenkomst "mandaat voor het onthaal van de aangeslotenen van Partena-OZV" waarbij aan verweerster mandaat werd verleend om de in de overeenkomst beschreven handelingen te verrichten in een agentschap te Deinze, en anderzijds, een overeenkomst van machtiging waarbij eiseres er zich toe verbond aan verweerster een vergoeding te betalen, bestaande uit een commissie van 225 euro per aansluiting bij de verplichte ziekteverzekering en een commissie van 25 euro per dossier Hospitalia. Bij brief van 21 december 2012 beëindigde eiseres de overeenkomst "mandaat voor onthaal van de aangeslotenen van Partena-OZV" met ingang van 1 april 2013. Zij betaalde aan verweerster een opzeggingsvergoeding van 29.152,20 euro. Bij brief van 14 januari 2013 deelde de raadsman van verweerster aan eiseres mee dat zijn cliënte, ingevolge de wederrechtelijke verbreking van de handelsagentuurovereenkomst, recht heeft op een opzeggingsvergoeding van 82.597,05 euro, een uitwinningsvergoeding van 94.040,70 euro en een bijkomende provisionele schadevergoeding van 25.000 euro. Bij brief van 3 februari 2013 betwistte eiseres de kwalificatie van de overeenkomst als een handelsagentuurovereenkomst. Op 12 november 2013 dagvaardde verweerster eiseres voor de rechtbank van eerste aanleg te Gent teneinde eiseres te horen veroordelen tot betaling van een schadevergoeding van 172.485,55 euro ingevolge de wederrechtelijke verbreking van de handelsagentuurovereenkomst. Bij vonnis van 10 maart 2014 heeft de rechtbank van eerste aanleg te Gent de vordering van verweerster tegen eiseres ontvankelijk, doch ongegrond verklaard. Op 22 april 2014 tekende verweerster hoger beroep aan tegen het vonnis van 10 maart 2014 bij het hof van beroep te Gent. Het hof van beroep te Gent heeft bij het bestreden arrest van 25 oktober 2017 het hoger beroep van verweerster ontvankelijk verklaard en gegrond in de mate dat de overeenkomst van machtiging die tussen partijen werd gesloten, dient gekwalificeerd te worden als een handelsagentuurovereenkomst. Het hof van beroep heeft voorts de vordering tot het verkrijgen van een bijkomende schadevergoeding van 25.000 euro afgewezen als ongegrond en heeft beslist om, alvorens recht te doen over de overige vorderingen van verweerster, ambtshalve het debat te heropenen teneinde verweerster toe te laten de nodige stukken voor te leggen met betrekking tot de door haar jaarlijkse verworven inkomens uit hoofde van de overeenkomst van machtiging over de periode van 2005 tot en met 2012 en standpunt in te nemen omtrent het verweer van eiseres met betrekking tot de uitwinningsvergoeding. Het cassatieberoep van eiseres tegen dit arrest maakt het voorwerp uit van huidige cassatieprocedure. Het enige cassatiemiddel In het enige cassatiemiddel komt eiseres op tegen de beslissing van de appelrechters om de overeenkomst van machtiging te kwalificeren als een handelsagentuurovereenkomst. Eiseres voert aan dat de overeenkomst van machtiging niet kan worden gekwalificeerd als een handelsagentuurovereenkomst vermits alle verbintenissen van handelsagenten voor het bemiddelen of afsluiten van zaken daden van koophandel zijn en in wezen het bestaan van een winstoogmerk veronderstellen, terwijl het afsluiten van voormelde aansluitingen bij de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorgingen en uitkeringen, in naam en voor rekening van ziekenfondsen, dient te geschieden zonder winstoogmerk en dus geen voorwerp van een handelsagentuurovereenkomst mag zijn. Bespreking van het enige cassatiemiddel De vraag rijst of de aanwezigheid van een winstoogmerk een noodzakelijke voorwaarde vormt voor de kwalificatie van een overeenkomst als handelsagentuurovereenkomst. Artikel 1 van de wet van 13 april 1995 betreffende de handelsagentuurovereenkomst omschrijft de handelsagentuurovereenkomst als een overeenkomst waarbij de ene partij, de handelsagent, door de andere partij, de principaal, zonder dat hij onder diens gezag staat, permanent en tegen vergoeding belast wordt met het bemiddelen en eventueel het afsluiten van zaken in naam en voor rekening van de principaal. De handelsagent deelt zijn werkzaamheden naar eigen goeddunken in en beschikt zelfstandig over zijn tijd. Een handelsagentuurovereenkomst wordt aldus gekenmerkt door