D. contra R.

(1).

(1)Zie concl. OM. Thesaurus CAS: VORDERING IN RECHTE Vrije woorden: Punt van de vordering - Beoordeling door de rechter - Algemene formule van afwijzing ("vangnetformule") Wettelijke bepalingen: Gerechtelijk Wetboek - 10-10-1967 - Artt. 794/1 en 1138, 3° - 01 ELI link Pub nr 1967101052 Thesaurus CAS: VONNISSEN EN ARRESTEN - BURGERLIJKE ZAKEN - Algemeen Vrije woorden: Punt van de vordering - Beoordeling door de rechter - Algemene formule van afwijzing ("vangnetformule") Wettelijke bepalingen: Gerechtelijk Wetboek - 10-10-1967 - Artt. 794/1 en 1138, 3° - 01 ELI link Pub nr 1967101052 Thesaurus CAS: REDENEN VAN DE VONNISSEN EN ARRESTEN - ALLERLEI Vrije woorden: Burgerlijke zaken - Punt van de vordering - Beoordeling door de rechter - Algemene formule van afwijzing ("vangnetformule") Wettelijke bepalingen: Gerechtelijk Wetboek - 10-10-1967 - Artt. 794/1 en 1138, 3° - 01 ELI link Pub nr 1967101052 Annotaties Publicaties: Rechtskundig Weekblad [RW] - 2019-20, nr. 19, p. 744-

1. - ONGENAE, Kevin; Noot'Een bezemformule is geen beslissing' Tekst van de beslissing Nr. C.18.0275.N M.D. eiser, vertegenwoordigd door mr. Johan Verbist, advocaat bij het Hof van Cassatie, met kantoor te 2000 Antwerpen, Amerikalei 187/302, waar de eiser woonplaats kiest, tegen
2. J.R., e.a. verweerders, vertegenwoordigd door mr. Bruno Maes, advocaat bij het Hof van Cassatie, met kantoor te 1000 Brussel, Joseph Stevensstraat 7, waar de verweerders woonplaats kiezen. I. RECHTSPLEGING VOOR HET HOF Het cassatieberoep is gericht tegen het arrest van het hof van beroep te Antwerpen van 15 januari
3. Advocaat-generaal Christian Vandewal heeft op 25 januari 2019 een schriftelijke conclusie neergelegd. Sectievoorzitter Alain Smetryns heeft verslag uitgebracht. Advocaat-generaal Christian Vandewal heeft geconcludeerd. II. CASSATIEMIDDEL De eiser voert in zijn verzoekschrift dat aan dit arrest is gehecht, een middel aan. III. BESLISSING VAN HET HOF Beoordeling
4. Krachtens artikel 1708 Gerechtelijk Wetboek, zoals van toepassing vóór de wijziging ervan door de wet van 24 juni 2013 tot wijziging van het zesde deel van het Gerechtelijk Wetboek betreffende de arbitrage, kan het scheidsgerecht, wanneer het heeft nagelaten uitspraak te doen over één of meer geschilpunten die kunnen worden gescheiden van die waarover wel uitspraak is gedaan, op vordering van één der partijen, zijn uitspraak aanvullen, ook al zijn de in artikel 1698 bedoelde termijnen verstreken, tenzij de wederpartij betwist dat is nagelaten uitspraak te doen over een geschilpunt of dat geschilpunten kunnen worden gescheiden van die waarover wel uitspraak is gedaan. In dat geval wordt het geschil door de meest gerede partij aanhangig gemaakt bij de rechtbank van eerste aanleg. Wanneer deze beslist dat de geschilpunten, waarover geen uitspraak is gedaan, gescheiden kunnen worden van die waarover wel uitspraak is gedaan, verwijst zij partijen naar het scheidsgerecht ter aanvulling van de uitspraak.
5. Een algemene formule waarbij de rechter “al het op hoofdeis meer en andersgevorderde als zijnde ongegrond” afwijst, kan niet als een beoordeling van een punt van de vordering worden beschouwd wanneer uit de redenen van de beslissing niet blijkt dat de rechter dit punt van de vordering heeft onderzocht.
6. De appelrechters stellen vast dat: - de arbiters in hun sententie van 12 december 2014 de vordering van de eiser correct omschrijven “waarbij inzake de gederfde winsten het voor de periode 2005-2010 ging over 4.908.115 USD en voor de periode 2011-2013 over 2.454.058 USD”; - de arbiters vervolgens in hun sententie dd. 12 december 2014 “die vordering toekennen tot beloop van een gederfde winst van 4.127.634,44 USD voor de periode 2005-2008 en 2.401.386,70 EUR voor de periode 2008-2010”; - de arbiters tenslotte als volgt oordelen: “wijst al het op hoofdeis meer en anders gevorderde af als zijnde ongegrond”.
7. De appelrechters die op grond van die enkele vaststellingen oordelen dat de arbiters uitspraak hebben gedaan over het geheel van de vorderingen, met inbegrip van de door de eiser voor de periode 2011-2013 gevorderde schadevergoeding en die de op artikel 1708 Gerechtelijk Wetboek gesteunde tegenvordering van de eiser dienvolgens afwijzen, zonder na te gaan of de arbiters dit punt van de vordering onderzochten, verantwoorden hun beslissing niet naar recht. Het middel is gegrond. Dictum Het Hof, Vernietigt het bestreden arrest in zoverre het oordeelt over het incidenteel beroep van de eiser en over de kosten. Beveelt dat van dit arrest melding zal worden gemaakt op de kant van het gedeeltelijk vernietigde arrest. Houdt de kosten aan en laat de beslissing daaromtrent over aan de feitenrechter. Verwijst de aldus beperkte zaak naar het hof van beroep te Gent. Dit arrest is gewezen te Brussel door het Hof van Cassatie, eerste kamer, samengesteld uit sectievoorzitter Eric Dirix, als voorzitter, de sectievoorzitters Beatrijs Deconinck en Alain Smetryns, en de raadsheren Bart Wylleman en Koenraad Moens, en in openbare rechtszitting van 15 maart 2019 uitgesproken door sectievoorzitter Eric Dirix, in aanwezigheid van advocaat-generaal Christian Vandewal, met bijstand van griffier Vanessa Van de Sijpe. PDF document ECLI:BE:CASS:2019:ARR.20190315.2 Gerelateerde publicatie(s) Conclusie O.M.: ECLI:BE:CASS:2019:CONC.20190315.2 Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab <div