← België

D.

id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Hof van Cassatie Vonnis/arrest van 17 november 2020 ECLI nr: ECLI:BE:CASS:2020:ARR.20201117.2N.10 Rolnummer: P.20.0868.N Zaak: D. Kamer: 2N - tweede kamer Rechtsgebied: Strafrecht - Overige Invoerdatum: 2021-04-05 Raadplegingen: 671 - laatst gezien 2026-06-16 04:07 Versie(s): Vertaling FR Fiche 1 Een openbare weg in de zin van artikel 1, eerste lid, Wegverkeersreglement is iedere weg die toegankelijk is voor het verkeer te land; een weg die enkel openstaat voor het verkeer te land van bepaalde categorieën van personen is geen openbare weg

(1); het staat aan de rechter te oordelen of een weg toegankelijk is voor het verkeer te land dan wel enkel openstaat voor bepaalde categorieën van personen.
(1)Cass. 16 november 1993, AR nr. 6748, AC 1993, nr. 464; Cass. 16 juni 1987, AR nr. 610, AC 1986-87, nr. 626; Cass. 14 april 1981, AC 1980-81, nr. 471. Thesaurus CAS: WEGVERKEER - WEGVERKEERSREGLEMENT VAN 01-12-1975 - REGLEMENTSBEPALINGEN - Artikel 1 Vrije woorden: Openbare weg - Begrip Wettelijke bepalingen: KB van 1 december 1975 houdende algemeen reglement op de politie van het wegverkeer en het gebruik van de openbare weg - 01-12-1975 - Art. 1, eerste lid - 31 ELI link Pub nr 1975120109 Fiches 2 - 3 Een parkeerterrein dat voor alle weggebruikers zonder onderscheid toegankelijk is, kan als een openbare weg worden gekwalificeerd; uit het enkele feit dat een parkeerterrein is afgebakend en slechts tegen betaling toegankelijk is, volgt niet dat het geen openbare weg is in de zin van artikel 1, eerste lid, Wegverkeersreglement, voor zover vaststaat dat het terrein toegankelijk is voor alle weggebruikers zonder onderscheid
(1); het Hof gaat na of de rechter uit zijn vaststellingen geen gevolgen afleidt die op grond daarvan onmogelijk kunnen worden verantwoord
(2).
(1)Zie Cass. 18 februari 1982, AC 1981-82, nr. 365.
(2)Het openbaar ministerie adviseerde cassatie met verwijzing gezien volgens het openbaar ministerie uit de motivering van het bestreden vonnis zou kunnen afgeleid worden dat het begrip openbare weg miskend werd. Thesaurus CAS: WEGVERKEER - WEGVERKEERSREGLEMENT VAN 01-12-1975 - REGLEMENTSBEPALINGEN - Artikel 1 Vrije woorden: Parking toegankelijk voor alle weggebruikers - Openbare weg - Begrip Wettelijke bepalingen: KB van 1 december 1975 houdende algemeen reglement op de politie van het wegverkeer en het gebruik van de openbare weg - 01-12-1975 - Art. 1, eerste lid - 31 ELI link Pub nr 1975120109 Thesaurus CAS: ONAANTASTBARE BEOORDELING DOOR DE FEITENRECHTER Vrije woorden: Strafzaken - Wegverkeer - Controle door het Hof - Draagwijdte Wettelijke bepalingen: KB van 1 december 1975 houdende algemeen reglement op de politie van het wegverkeer en het gebruik van de openbare weg - 01-12-1975 - Art. 1, eerste lid - 31 ELI link Pub nr 1975120109 Tekst van de beslissing Nr. P.20.0868.N B D, beklaagde, eiser, met als raadsman mr. Cavit Yurt, advocaat bij de balie Brussel. I. RECHTSPLEGING VOOR HET HOF Het cassatieberoep is gericht tegen het vonnis in hoger beroep van de Nederlandstalige correctionele rechtbank Brussel van 17 juni
  1. De eiser voert in een memorie die aan dit arrest is gehecht, een middel aan. Raadsheer Sidney Berneman heeft verslag uitgebracht. Advocaat-generaal Dirk Schoeters heeft geconcludeerd. II. BESLISSING VAN HET HOF Beoordeling Middel
  2. Het middel voert schending aan van de artikelen 1 en 25.1.14° Wegverkeersreglement: het bestreden vonnis verklaart ten onrechte het aan de eiser ten laste gelegde feit bewezen; het spreekt eisers argument aangevoerd in appelconclusie niet tegen dat Parking C van Brussels Expo een privéparking is die niet toegankelijk is voor alle weggebruikers; het is niet duidelijk welke argumenten de appelrechters hebben geleid tot het oordeel over de toegankelijkheid van de parking; het gevoerde debat ging niet over de vraag of de parking al dan niet openbaar was, maar wel of Parking C een openbare weg is dan wel een openbare plaats; de appelrechters konden niet wettig oordelen dat de modaliteiten voor het verkrijgen van een ticket en het feit dat de parking enkel voor bezoekers van Brussels Expo is voorbehouden geen afbreuk doen aan het openbaar karakter van de parking.
  3. Artikel 1, eerste lid, Wegverkeersreglement bepaalt dat dit reglement geldt voor het verkeer op de openbare weg en het gebruik ervan, door voetgangers, voertuigen, trek- last- of rijdieren en vee.
  4. Een openbare weg in de zin van deze bepaling is iedere weg die toegankelijk is voor het verkeer te land. Een weg die enkel openstaat voor het verkeer te land van bepaalde categorieën van personen is geen openbare weg.
  5. Het staat aan de rechter te oordelen of een weg toegankelijk is voor het verkeer te land dan wel enkel openstaat voor bepaalde categorieën van personen.
  6. Een parkeerterrein dat voor alle weggebruikers zonder onderscheid toegankelijk is, kan als een openbare weg worden gekwalificeerd. Uit het enkele feit dat een parkeerterrein is afgebakend en slechts tegen betaling toegankelijk is, volgt niet dat het geen openbare weg is in de zin van artikel 1, eerste lid, Wegverkeersreglement, voor zover vaststaat dat het terrein toegankelijk is voor alle weggebruikers zonder onderscheid.
  7. Het Hof gaat na of de rechter uit zijn vaststellingen geen gevolgen afleidt die op grond daarvan onmogelijk kunnen worden verantwoord.
  8. Het bestreden vonnis stelt vast dat de Parking C van Brussels Expo toegankelijk is voor iedereen die dit wenst en ervoor wil betalen, waarbij het oordeelt dat het al dan niet betalend karakter, de modaliteiten voor het verkrijgen van een ticket en het feit dat de parking voorbehouden is voor de bezoekers van Brussels Expo geen afbreuk doen aan het openbaar karakter van de parking. Aldus geeft het bestreden vonnis te kennen dat spijts deze modaliteiten de parking in werkelijkheid toegankelijk is voor alle weggebruikers zonder onderscheid. Op grond van die redenen, die niet onduidelijk zijn, kan het bestreden vonnis wettig oordelen dat de Parking C van Brussels Expo een openbare weg is in de zin van artikel 1, eerste lid, Wegverkeersreglement en dat artikel 25.1.14° van dit reglement er van toepassing is. Het middel kan niet worden aangenomen. Ambtshalve onderzoek
  9. De substantiële of op straffe van nietigheid voorgeschreven rechtsvormen zijn in acht genomen en de beslissing is overeenkomstig de wet gewezen. Dictum Het Hof, Verwerpt het cassatieberoep. Veroordeelt de eiser tot de kosten. Bepaalt de kosten op 64,90 euro. Dit arrest is gewezen te Brussel door het Hof van Cassatie, tweede kamer, samengesteld uit raadsheer Filip Van Volsem, als waarnemend voorzitter, de raadsheren Antoine Lievens, Sidney Berneman, Eric Van Dooren en Steven Van Overbeke, en in openbare rechtszitting van 17 november 2020 uitgesproken door waarnemend voorzitter Filip Van Volsem, in aanwezigheid van advocaat-generaal Dirk Schoeters, met bijstand van afgevaardigd griffier Ayse Birant. PDF document ECLI:BE:CASS:2020:ARR.20201117.2N.10 Gerelateerde publicatie(s) zie ook recenter: ECLI:BE:CASS:2021:ARR.20211130.2N.11 ECLI:BE:CASS:2025:ARR.20250527.2N.27 Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab <div

🔗 Vers la source officielle

AI-uitleg op basis van de officiële wettekst. Indicatief, vervangt geen juridisch advies.