id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Hof van Cassatie Conclusie van het Openbaar Ministerie van 11 december 2025 ECLI nr: ECLI:BE:CASS:2025:CONC.20251211.1N.8 Rolnummer: F.21.0057.N Zaak: V. contra BELGISCHE STAAT, FINANCIEN Kamer: 1N - eerste kamer Rechtsgebied: Belastingrecht - Constitutioneel recht Invoerdatum: 2026-01-13 Raadplegingen: 542 - laatst gezien 2026-06-18 20:13 Versie(s): Vertaling samenvatting(en) FR nog niet beschikbaar Vonnis/arrest: ECLI:BE:CASS:2025:ARR.20251211.1N.8 Fiches 1 - 2 Wat de personenbelasting betreft, is artikel 344, § 1, WIB92 van toepassing vanaf het aanslagjaar 2013; dit veronderstelt dat alle rechtshandelingen die als geheel eenzelfde verrichting tot stand brengen, gesteld zijn vanaf het belastbaar tijdperk van het aanslagjaar 2013, dus ten vroegste op 1 januari 2012
(1).
(1)Zie concl. OM. Thesaurus CAS: INKOMSTENBELASTINGEN - AANSLAGPROCEDURE - Bewijsvoering - Algemeen Wettelijke bepalingen: Wetboek Inkomstenbelastingen 1992 - 12-06-1992 - Art. 344 - 32 Link Justel databank 19920612-32 Thesaurus CAS: WETTEN. DECRETEN. ORDONNANTIES. BESLUITEN - WERKING IN DE TIJD EN IN DE RUIMTE Wettelijke bepalingen: Wetboek Inkomstenbelastingen 1992 - 12-06-1992 - Art. 344 - 32 Link Justel databank 19920612-32 Tekst van de conclusie F.21.0057.N Conclusie van advocaat-generaal J. VAN DER FRAENEN: (…)
- Bespreking van het tweede middel. 2.
- In het tweede middel voeren eisers in essentie de schending aan van de artikelen 10, 11, 149 en 172 van de Grondwet; 7 en 14 van het EVRM; 1 van het Eerste Aanvullend Protocol bij het EVRM; 6, 17, 18 en 344, § 1, WIB92; 169 van de Programmawet (I) van 29 maart
- VIJFDE ONDERDEEL, Eerste subonderdeel. 2.
- Eisers voeren aan dat de appelrechters, door artikel 344, § 1, WIB92 op een “zelfde verrichting” toe te passen waarvan één of meerdere rechtshandelingen, die volgens de appelrechters deel uitmaken van die “zelfde verrichting”, vóór 1 januari 2012 gesteld werden, artikel 169 van de programmawet (I) van 29 maart 2012 schenden. 2.
- Artikel 344, § 1, WIB92, zoals ingevoegd bij artikel 167 van de Programmawet (I) van 29 maart 2012, bepaalt: “Aan de administratie kan niet worden tegengeworpen, de rechtshandeling noch het geheel van rechtshandelingen dat een zelfde verrichting tot stand brengt, wanneer de administratie door vermoedens of andere in artikel 340 bedoelde bewijsmiddelen en aan de hand van objectieve omstandigheden aantoont dat er sprake is van fiscaal misbruik. Er is sprake van fiscaal misbruik wanneer de belastingplichtige middels de door hem gestelde rechtshandeling of het geheel van rechtshandelingen één van de volgende verrichtingen tot stand brengt: 1° een verrichting waarbij hij zichzelf in strijd met de doelstellingen van een bepaling van dit Wetboek of de ter uitvoering daarvan genomen besluiten buiten het toepassingsgebied van die bepaling plaatst; of 2° een verrichting waarbij aanspraak wordt gemaakt op een belastingvoordeel voorzien door een bepaling van dit Wetboek of de ter uitvoering daarvan genomen besluiten en de toekenning van dit voordeel in strijd zou zijn met de doelstellingen van die bepaling en die in wezen het verkrijgen van dit voordeel tot doel heeft. Het komt aan de belastingplichtige toe te bewijzen dat de keuze voor zijn rechtshandeling of het geheel van rechtshandelingen door andere motieven verantwoord is dan het ontwijken van inkomstenbelastingen. Indien de belastingplichtige het tegenbewijs niet levert, dan wordt de belastbare grondslag en de belastingberekening zodanig hersteld dat de verrichting aan een belastingheffing overeenkomstig het doel van de wet wordt onderworpen alsof het misbruik niet heeft plaatsgevonden”. 2.
- Artikel 169 van de genoemde Programmawet bepaalt: “Artikel 167 is van toepassing vanaf aanslagjaar 2013, alsmede op rechtshandelingen of het geheel van rechtshandelingen die zijn gesteld tijdens het belastbaar tijdperk dat afsluit ten vroegste op de datum van bekendmaking van deze wet in het Belgische Staatsblad en is verbonden aan het aanslagjaar
- Elke wijziging die vanaf 28 november 2011 aan de datum van afsluiting van de jaarrekening wordt aangebracht, is zonder uitwerking voor toepassing van de bepaling in artikel 167”. 2.
- Het Hof oordeelde wat betreft de temporele werking van artikel 344, § 1, WIB92 in een arrest van 25 november 2021 als volgt: “Teneinde toepassing te kunnen maken van artikel 344, § 1, WIB92, zoals ingevoegd bij artikel 167 Programmawet (I) van 29 maart 2012, moet voor belastingplichtigen die belastbaar zijn in de vennootschapsbelasting de rechtshandeling of het geheel van rechtshandelingen gesteld zijn vanaf het aanslagjaar 2013 of, voor vennootschappen die een gebroken boekjaar voeren, vanaf het belastbaar tijdperk dat afsluit ten vroegste op 6 april 2012; dit veronderstelt dat alle rechtshandelingen die als geheel eenzelfde verrichting tot stand brengen, gesteld zijn vanaf het belastbaar tijdperk van het aanslagjaar 2013 of, voor vennootschappen die een gebroken boekjaar voeren, vanaf het belastbaar tijdperk dat afsluit ten vroegste op 6 april 2012”
(1). Wanneer men de rechtsregel van dit arrest doortrekt naar de personenbelasting, waarover het huidige geschil gaat, is artikel 344, § 1, dus alleen van toepassing op rechtshandelingen of een geheel van rechtshandelingen die ten vroegste op 1 januari 2012 zijn gesteld. Dit houdt in dat alle rechtshandelingen die als geheel eenzelfde verrichting tot stand brengen, gesteld zijn vanaf het belastbaar tijdperk verbonden aan het aanslagjaar 2013, dus ten vroegste op 1 januari
- 2.
- De appelrechters geven op p. 19 t/m 26 (nr. 4.3.3.3) een overzicht van gestelde rechtshandelingen waarvan er een aantal dateren van vóór 1 januari
- Vervolgens oordelen de appelrechters dat “het overzicht van het gehele relaas van het opzetten van de structuur in 2006 en de opdoeking ervan in 2012 gepaard gaande met de duidelijke financieringsstroom [toelaat] om te besluiten dat de instap van de derde investeerder de gelegenheid was om de winsten en interne meerwaarden van de groep belastingvrij te laten toekomen aan de uiteindelijke eigenaars” en dat “deze handelingswijze kan worden aangemerkt als fiscaal misbruik”. (p. 26, nr. 4.3.4., eerste lid) Op p. 34, voorlaatste lid, oordelen de appelrechters dat “het misbruik […] zich voordoet in de rechtshandelingen om het geld belastingvrij bij de aandeelhouders te krijgen”. Verder overwegen de appelrechters dat “de ruime context van de besproken kapitaalverhoging in INTERPARES bvba samen, de fusie met PRIMUS GROUP bvba, de opslorping door GECOVA bvba en vervolgens de kapitaalvermindering” aan merken zijn als het bewijs van het objectief en subjectief element van misbruik, en beslissen zij dat “door op die wijze te handelen” eerste eiser aan de “frustratie van het doel van de artikelen 6 en 17 WIB92” heeft meegewerkt. ( p. 38, eerste volledige alinea) Uit de vaststellingen onder nr. 4.3.3.3, p. 19 e.v. van het arrest blijkt dat de besproken “kapitaalverhoging in INTERPARES bvba” op 12 december 2006 plaatsvond, de “fusie met PRIMUS GROUP bvba” op 1 januari 2012 plaatsvond en de “opslorping door GECOVA bvba” op 1 januari 2012 plaatsvond. Eisers voeren m.i. derhalve met reden aan dat de appelrechters artikel 344, § 1, WIB92 toepassen op een “zelfde verrichting” waarvan één of meerdere rechtshandelingen, die volgens de appelrechters deel uitmaken van deze “zelfde verrichting”, vóór 1 januari 2012 werden gesteld. Bijgevolg verantwoorden de appelrechters m.i. hun beslissing niet naar recht. Het subonderdeel komt mij gegrond voor. (…)
- Besluit: Vernietiging in zoverre uitspraak werd gedaan in de zaak met rolnummer 19/AR/
- _____________________________________________________________________
(1)Cass. 25 november 2021, AR F.20.0058.N, ECLI:BE:CASS:2021:ARR.20211125.1N.4. PDF document ECLI:BE:CASS:2025:CONC.20251211.1N.8 Gerelateerde publicatie(s) Vonnis/arrest: ECLI:BE:CASS:2025:ARR.20251211.1N.8 citeert: ECLI:BE:CASS:2021:ARR.20211125.1N.4 Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab <div