id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Hof van Cassatie Vonnis/arrest van 21 april 2026 ECLI nr: ECLI:BE:CASS:2026:ARR.20260421.2N.15 Rolnummer: P.26.0161.N Zaak: D. Kamer: 2N - tweede kamer Rechtsgebied: Overige - Strafrecht Invoerdatum: 2026-04-23 Raadplegingen: 429 - laatst gezien 2026-06-18 10:58 Versie(s): Vertaling samenvatting(en) FR nog niet beschikbaar Fiches 1 - 2 Indien een beklaagde die voor de eerste rechter vergeefs om een taalwijziging heeft verzocht waarna die eerste rechter de beklaagde schuldig heeft verklaard en tot straf heeft veroordeeld, de beslissing van de eerste rechter over de schuld niet als grief aanvoert in het appelgrievenformulier en zich dus verenigt met de schuldbeoordeling door de eerste rechter, houdt dit noodzakelijk een verzaking in van zijn verzoek om taalwijziging
(1); de beklaagde geeft aldus immers onmiskenbaar te kennen dat hij zich niet gegriefd acht door het gegeven dat de tegen hem ingestelde strafvervolging werd behandeld in de taal van de rechtspleging en dit ongeacht het gegeven dat hij in het appelgrievenformulier de afwijzende beslissing over zijn verzoek om taalwijziging als grief heeft vermeld.
(1)Zie Cass. 13 mei 2025, AR P.25.0331.N, ECLI:BE:CASS:2025:ARR.20250513.2N.27; Cass. 14 januari 2025, AR P.24.1584.N, ECLI:BE:CASS:2025:ARR.20250114.2N.9; Cass. 27 juni 2023, AR P.23.0641.N, ECLI:BE:CASS:2023:ARR.20230627.2N.39; Cass. 26 mei 2020, AR P.19.1338.N, AC 2020, nr. 316, ECLI:BE:CASS:2020:ARR.20200526.2N.
- Thesaurus CAS: TAALGEBRUIK - GERECHTSZAKEN (WET 15 JUNI 1935) - In hoger beroep - Strafzaken HOGER BEROEP - STRAFZAKEN (DOUANE EN ACCIJNZEN INBEGREPEN) - Gevolgen. Bevoegdheid van de rechter Tekst van de beslissing Nr. P.26.0161.N S. D., beklaagde, eiser, met als raadsman mr. Fouad Mohand Ali, advocaat bij de balie Brussel. I. RECHTSPLEGING VOOR HET HOF Het cassatieberoep is gericht tegen het vonnis in hoger beroep van de correctionele rechtbank Oost-Vlaanderen, afdeling Dendermonde, van 7 januari
- De eiser voert in een memorie die aan dit arrest is gehecht, twee middelen aan. Voorzitter Filip Van Volsem heeft verslag uitgebracht. Advocaat-generaal Dirk Schoeters heeft geconcludeerd. II. BESLISSING VAN HET HOF Beoordeling Eerste middel
- Het middel voert schending aan van artikel 149 Grondwet en artikel 23 Taalwet Gerechtszaken: het bestreden vonnis weigert in te gaan op eisers verzoek om taalwijziging, zonder een concrete omstandigheid eigen aan de zaak vast te stellen die een weigering van de taalwijziging kan rechtvaardigen; met het oordeel dat de eiser niet aannemelijk maakt dat hij alleen Frans kent of zich gemakkelijker in die taal uitdrukt, voegt het bestreden vonnis een voorwaarde toe aan artikel 23 Taalwet Gerechtszaken waarin de wet niet voorziet.
- Indien een beklaagde die voor de eerste rechter vergeefs om een taalwijziging heeft verzocht waarna die eerste rechter de beklaagde schuldig heeft verklaard en tot straf heeft veroordeeld, de beslissing van de eerste rechter over de schuld niet als grief aanvoert in het appelgrievenformulier en zich dus verenigt met de schuldbeoordeling door de eerste rechter, houdt dit noodzakelijk een verzaking in van zijn verzoek om taalwijziging. De beklaagde geeft aldus immers onmiskenbaar te kennen dat hij zich niet gegriefd acht door het gegeven dat de tegen hem ingestelde strafvervolging werd behandeld in de taal van de rechtspleging en dit ongeacht het gegeven dat hij in het appelgrievenformulier de afwijzende beslissing over zijn verzoek om taalwijziging als grief heeft vermeld.
- De eiser heeft de beslissing over de schuld van de eerste rechter in het beroepen vonnis niet als grief aangeduid in het appelgrievenformulier en heeft zich aldus verenigd met de beslissing van de eerste rechter over zijn schuld aan de hem ten laste gelegde feiten. Het middel is niet ontvankelijk. Tweede middel
- Het middel voert schending aan van artikel 6.1 EVRM, artikel 149 Grondwet en artikel 27 Voorafgaande Titel Wetboek van Strafvordering: het bestreden vonnis bevestigt de door de eerste rechter uitgesproken straffen zonder enige motivering betreffende de redelijke termijn; de zaak is eenvoudig met slechts één telastlegging; de eerste rechter stelde vast dat er al meer dan één jaar was verstreken tussen de feiten en de eerste rechtszitting van 10 september 2024; hij wees zelf naar het risico op de overschrijding van de redelijke termijn; de eiser heeft zowel een procedurele grief als een grief over de strafmaatregel aangevoerd; het bestreden vonnis werd uitgesproken meer dan twee jaar en vier maanden na de feiten in een zaak zonder bijzondere complexiteit; het appelgerecht had dan ook de overschrijding van de redelijke termijn moeten vaststellen en die remediëren.
- Uit de stukken waarop het Hof vermag acht te slaan, blijkt niet dat de eiser voor het appelgerecht heeft aangevoerd dat de redelijke termijn in deze zaak was overschreden. Hij kan dit niet voor het eerst voor het Hof. Het middel is nieuw en bijgevolg niet ontvankelijk. Ambtshalve onderzoek
- De substantiële of op straffe van nietigheid voorgeschreven rechtsvormen zijn in acht genomen en de beslissing is overeenkomstig de wet gewezen. Dictum Het Hof, Verwerpt het cassatieberoep. Veroordeelt de eiser tot de kosten. Bepaalt de kosten op 74,31 euro. Dit arrest is gewezen te Brussel door het Hof van Cassatie, tweede kamer, samengesteld uit voorzitter Filip Van Volsem, als voorzitter, raadsheer Peter Hoet, sectievoorzitter Erwin Francis, de raadsheren Eric Van Dooren en Steven Van Overbeke, en in openbare rechtszitting van 21 april 2026 uitgesproken door voorzitter Filip Van Volsem, aanwezigheid van advocaat-generaal Dirk Schoeters, met bijstand van griffier Kristel Vanden Bossche. PDF document ECLI:BE:CASS:2026:ARR.20260421.2N.15 Gerelateerde publicatie(s) precedenten: ECLI:BE:CASS:2020:ARR.20200526.2N.13 ECLI:BE:CASS:2023:ARR.20230627.2N.39 ECLI:BE:CASS:2025:ARR.20250114.2N.9 ECLI:BE:CASS:2025:ARR.20250513.2N.27 Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab <div