ECLI:BE:CTBRL:2019:ARR.20191015.8

id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Arbeidshof van Brussel Vonnis/arrest van 15 oktober 2019 ECLI nr: ECLI:BE:CTBRL:2019:ARR.20191015.8 Rolnummer: 2018/AB/638 Rechtsgebied: Burgerlijk recht - Arbeidsrecht Invoerdatum: 2020-02-17 Raadplegingen: 228 - laatst gezien 2026-06-28 06:38 Fiche - Op grond van art. 1323 BW is hij tegen wie men zich op een onderhandse akte beroept, verplicht zijn schrift of zijn handtekening op stellige wijze te erkennen of te ontkennen. Deze regel is van toepassing op een dading. Ingeval een partij haar schrift of haar handtekening ontkent, wordt op grond van art. 1324 BW, een gerechtelijk onderzoek naar de echtheid ervan bevolen. Indien een partij haar handtekening ontkent, dan verliest de onderhandse akte elke bewijskracht. De partij die de onderhandse akte ontkent, dient de vervalsing ervan niet te bewijzen, zij kan in dergelijke betwisting een passieve houding innemen. De bewijslast en het bewijsrisico rusten op diegene die zich op de betwiste onderhandse akte beroept. Het komt in dat geval aan de partij die zich niettemin op de akte wil beroepen toe om de bewijskracht van de akte te herstellen door de echtheid ervan te bewijzen en dit kan door een gerechtelijk onderzoek naar de echtheid of een zogenaamd schriftonderzoek te vorderen (art. 1324 BW en art. 833 Ger. W) Aangezien de ontkenning van het geschrift en de handtekening duidelijk is, is het overbodig een persoonlijke verschijning te bevelen. - Wanneer een gebruiker arbeid laat uitvoeren door werknemers die in strijd met de bepaling van art. 31 §1 ter zijner beschikking worden gesteld, worden de gebruiker en deze werknemers op grond van art. 31 §3 van de uitzendarbeidswet beschouwd als verbonden door een arbeidsovereenkomst van onbepaalde tijd vanaf het begin van de uitvoering van de arbeid. Artikel 31, § 4 van de uitzendarbeidswet bepaalt dat zowel de gebruiker als degene die ter beschikking stelt, hoofdelijk aansprakelijk is voor de betaling van de sociale bijdragen, lonen, vergoedingen en voordelen die voortvloeien uit de arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd die de gebruiker en de werknemer bindt. Dat betekent dat zowel de gebruiker als de werkgever voor het geheel kunnen worden aangesproken. De arbeidsovereenkomst met de gebruiker en de solidariteit, voorzien in art 31 §§ 3en 4, doen zich voor wanneer een gebruiker werken van verboden terbeschikkingstelling laat uitvoeren, om het even of de werknemer al dan niet is aangeworven met het oog op de terbeschikkingstelling, en dit ongeacht of hij gebonden blijft door de initiële overeenkomst . - Uit de voorgelegde gegevens blijkt dat over een periode van een drietal weken er een verschil van meer dan 25% kan worden vastgesteld tussen het aantal opgegeven en gefactureerde prestatieuren en deze die blijken uit het tijdsregistratiesysteem. Daarna werd vastgesteld dat de door de werknemer opgegeven uren dagelijks een fout bevatten van 2 à 3 uur en op 2 dagen noteerde hij zelfs respectievelijk 9 en 8 uren aanwezigheid terwijl hij in werkelijkheid afwezig was. Het onjuist opgeven van de gepresteerde uren, wat resulteert in het bekomen van loon voor niet geleverde prestaties, maakt een ernstige tekortkoming uit die elke professionele samenwerking tussen de werkgever en de werknemer onmiddellijk en definitief onmogelijk maakt. UTU-thesaurus: BURGERLIJK RECHT - BEWIJS VAN VERBINTENISSEN - Schriftelijk bewijs - Onderhandse akte SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst - Einde (arbeidsovereenkomst) SOCIAAL RECHT - ARBEID - Tijdelijke en uitzendarbeid - Terbeschikkingstelling SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst - Einde (arbeidsovereenkomst) - Ontslag om dringende reden Wettelijke bepalingen: Wet - 03-07-1978 - 33 Tekst van de beslissing <> PDF document ECLI:BE:CTBRL:2019:ARR.20191015.8 Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab <div