id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Hof van beroep van Antwerpen Vonnis/arrest van 03 november 2009 ECLI nr: ECLI:BE:HBANT:2009:ARR.20091103.9 Rolnummer: B 30/09 Uitl Rechtsgebied: Strafrecht Invoerdatum: 2010-02-19 Raadplegingen: 121 - laatst gezien 2026-07-02 20:31 Fiche De rechterlijke autoriteit die uitspraak moet doen over de tenuitvoerlegging van het Europees aanhoudingsbevel heeft geen discretionnaire bevoegdheid om deze tenuitvoerlegging toe te staan of te weigeren : de overlevering is verplicht onder voorbehoud van een aantal weigeringsgronden die in de wet van 19 december 2003 limitatief zijn opgesomd. De wettelijkheid en regelmatigheid van het Europees aanhoudingsbevel worden beoordeeld door de rechterlijke overheid die het bevel afleverde en tot wiens beschikking de gezochte persoon wordt overgebracht. UTU-thesaurus: STRAFRECHT - AANHOUDINGSBEVEL - EUROPEES - Algemene beginselen (aanhoudingsbevel - Europees) STRAFRECHT - AANHOUDINGSBEVEL - EUROPEES - Aanhoudingsbevel door een andere lidstaat Vrije woorden: Strafrecht - Europees aanhoudingsbevel - tenuitvoerlegging - bevoegdheid en rechtsmacht - geen discretionnaire bevoegdheid - weigeringsgronden - verplichte - facultatieve Wettelijke bepalingen: Wet - 19-12-2003 - EAB-Wet Nota: Het beroep in cassatie werd verworpen op 17 november 2009 Tekst van de beslissing Het Hof van Beroep, zitting houdende op 3 november 2009 te Antwerpen, Kamer van Inbeschuldigingstelling (...)
- VOORGAANDEN EN BESTREDEN BESLISSING : 1.1 Een Europees aanhoudingsbevel werd uitgevaardigd op 13 juni 2008 (zie de stukken 6, 7, 8 en 12 tot en met 25) door mevrouw H. N., rechter bij de regionale rechtbank te Bialystok waaraan ten grondslag ligt een vonnis uitgesproken op 23 augustus 2007 door de regionale rechtbank te Bialystok waarin voornoemde veroordeeld werd tot 9 jaar vrijheidsstraf (gevangenisstraf) waarvan nog 8 jaar en 351 dagen vrijheidssstraf dienen uitgezeten te worden Lastens de genaamde : B. W. T. geboren te ... van Poolse nationaliteit verblijvende te ... thans aangehouden in de gevangenis te Mechelen wegens feiten van : Te S.. (Polen) op 29 juni 2002 uit hoofde van : opzettelijk met het oogmerk om te doden en met voorbedachten rade nl. Z. A. gedood te hebben. 1.2 Een bevel tot aanhouding ten einde uitlevering werd verleend door de onderzoeksrechter te Mechelen op 29 september 2009 (zie de onderkaft F - stukken F2+F3). 1.3 Bij beschikking van de raadkamer van de rechtbank van eerste aanleg te Mechelen van 16 oktober 2009, werd vermeld Europees aanhoudingsbevel ten uitvoer gelegd, beslissing dewelke op 16 oktober 2009 aan betrokkene betekend werd (zie de stukken 52+53+54+58). 1.4 Meester F.Thiebaut loco Meester O.Martins stelde voor en namens de betrokkene op 19 oktober 2009 hoger beroep in tegen voornoemde beslissing (stuk 46).
- RECHTSPLEGING VOOR HET HOF (...)
- BEOORDELING VAN HET HOF 3.1 Het hoger beroep is, regelmatig naar vorm en termijn, ontvankelijk. 3.2 De rechterlijke autoriteit die uitspraak moet doen over de tenuitvoerlegging van het Europees aanhoudingsbevel heeft geen discretionnaire bevoegdheid om deze tenuitvoerlegging toe te staan of te weigeren : de overlevering is verplicht onder voorbehoud van een aantal weigeringsgronden die in de wet van 19 december 2003 limitatief zijn opgesomd. In casu blijkt dat :
- Het Europees aanhoudingsbevel uitgevaardigd werd wegens feiten die in de uitvaardigende Staat aanleiding gaven tot een vonnis van de regionale rechtbank te B. uitgesproken op 23 augustus 2007 waarin een straf werd opgelegd van ten minste 4 maanden nl. in casu 9 jaar vrijheidsstraf;
- de in het Europees aanhoudingsbevel voorziene strafbare feiten niet zijn voorzien in artikel 5 paragraaf 2 van de wet van 19 december 2003, zodat hiervoor de dubbele incriminatie dient te worden nagegaan. Naar Belgisch recht zijn de feiten strafbaar ingevolge de artikel 392,393 en 394 van het SWB en naar Pools recht strafbaar ingevolge artikel 148§1 van het Pools strafwetboek;
- geen van de verplichte weigeringsgronden omschreven in artikel 4 van voormelde wet van 19 december 2003 moet worden toegepast, nu vaststaat dat : betrokkene zijn strafrechtelijke meerderjarigheid heeft bereikt naar Belgisch recht in België geen amnestiewet geldt voor de strafbare feiten waarop het aanhoudingsbevel betrekking heeft uit de voorhanden zijnde gegevens niet blijkt dat in België of in een andere lidstaat ten overstaan van de betrokkene wegens dezelfde feiten een definitief vonnis is uitgesproken waarbij in geval van veroordeling de straf is ondergaan, thans ten uitvoer wordt gelegd, of niet meer kan ten uitvoer worden gelegd een andere definitieve beslissing is genomen die de latere instelling van vervolging belet de verjaring van de straf naar Belgisch recht niet bereikt is en de Belgische gerechten niet bevoegd zijn om kennis te nemen van de feiten; de tenuitvoerlegging van het Europees aanhoudingsbevel geen afbreuk doet aan de fundamentele rechten van betrokkene, zoals voorzien in artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, en er geen redenen zijn om aan te nemen dat het aanhoudingsbevel is afgeleverd met de bedoeling een persoon te vervolgen of te straffen op grond van zijn geslacht, ras, godsdienst, nationaliteit, etnische afkomst, taal, seksuele geaardheid of politieke gezindheid noch dat de positie van de betrokkene om één van deze redenen ongunstig dreigt te worden beïnvloed; in besluiten voert betrokkene aan dat de weigeringsgrond waarvan sprake in artikel 4 5° in casu van toepassing zou zijn en in het bijzonder merkt hij op dat de tenuitvoerlegging van het Europees aanhoudingsbevel d.d. 13 juni 2008 een schending zou inhouden van de redelijke termijn, waarvan sprake in artikel 6 van het EVRM. Er kan aangestipt worden dat artikel 6 EVRM niet van toepassing is op de onderzoeksgerechten die zich uitspreken over de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel aangezien zij geen uitspraak mogen doen over de gegrondheid van een beschuldiging in strafzaken. Antwoordend op de aantijging dat de rechtszaak die in Polen m.b.t. betrokkene werd gevoerd een schijnvertoning zou geweest zijn kan aangestipt worden dat de onderzoeksgerechten die zich moeten uitspreken over een al of niet tenuitvoerlegging niet te oordelen hebben over de regelmatigheid van de buitenlandse procedure; de onderzoeksgerechten hebben enkel te oordelen of er voldaan is aan de voorwaarden tot tenuitvoerlegging van het Europees aanhoudingsbevel zoals restrictief opgesomd in de wet. De wettelijkheid en regelmatigheid van het Europees aanhoudingsbevel worden beoordeeld door de rechterlijke overheid die het bevel afleverde en tot wiens beschikking de gezochte persoon wordt overgebracht. (Declercq editie 2007 Strafrechtspleging 3901). Ten overvloede is de bewering van B. louter subjectief en niet gesteund door enig objectief element.
- geen van de facultatieve weigeringsgronden omschreven in artikel 6 van voormelde wet van 19 december 2003 van toepassing is.
- toereikende waarborgen worden geboden zoals bedoeld in artikel 8 van voormelde wet van 19 december
- 3.3 Er werd voldaan aan de vormvoorwaarden bedoeld in artikel 2, paragrafen 4,5 en 6 van de wet van 19 december
- M.b.t. de beweerde schending van artikel 2§6 waarvan betrokkene gewag maakte in zijn besluiten, kan aangestipt worden dat de onderzoeksrechter alleszins op grond van de SIS-signalering die gelijk wordt gesteld met een Europees aanhoudingsbevel en waarvan een exemplaar voorhanden is in het bundel (zie de stukken 1-2-3 van de blauwe onderkaft met hoofding "algemeen dossier") betrokkene in hechtenis kon nemen. Verder kan opgemerkt worden dat de vertaling die met het Europees aanhoudingsbevel gepaard gaat niet moet gedaan zijn door een beëdigde vertaler - deze vereiste wordt trouwens nergens expliciet in de wet van 19 december 2003 gesteld - noch perfect moet zijn doch wel voldoende begrijpelijk moet zijn om de vereiste verificaties toe te laten. Wanneer de onderzoeksrechter stelt "Gezien het Europees aanhoudingsbevel" bedoelt hij duidelijk "Gelet op het Europees aanhoudingsbevel", waarnaar hij kan refereren gezien de SIS-signalering. De onderzoeksrechter, die besloot tot de afwezigheid van een kennelijke weigeringsgrond, beschikte o.a. over al de gegevens van de SIS-signalering in het Engels en van de ondervraging van B. . Hieruit kan hij perfect besluiten tot de afwezigheid van een kennelijke weigeringsgrond. Niets belet dat de rechter acht slaat op stukken van het dossier die in een andere taal dan deze van de rechtspleging zijn gesteld. Hij dient niet uitdrukkelijk uit zichzelf vast te stellen dat hij de desbetreffende taal machtig is .(Cass. 12 december 1984) De volledige rechtspleging gebeurde in het Nederlands. Bovendien en eerst en vooral hebben de onderzoeksgerechten de beschikking, die de aanhouding beveelt overeenkomstig artikel 11 paragraaf 3 van de wet van 19 december 2003, niet de beoordelen. (Cass. 9 januari 2007) Volledigheidshalve kan nog opgemerkt worden dat de verrichtingen die door de federale politie uitgevoerd werden voorafgaandelijk aan de arrestatie van voornoemde (zie de stukken 9 t.e.m. 12 in de blauwe onderkaft met hoofding "algemeen dossier") helemaal niet ressorteren onder het begrip stelselmatige observatie waarvan sprake in artikel 47 sexies van het WSV, noch van informantenwerking. Het proces-verbaal is duidelijk en conform de wet. Het bevat geen enkel element waaruit een schending van de rechten van verdediging zouden kunnen worden afgeleid. 3.
- In casu speelt het specialiteitsbeginsel, wat betekent dat de persoon op wie de beslissing tot tenuitvoerlegging van het Europees aanhoudingsbevel van toepassing is, niet mag worden vervolgd, berecht of van zijn vrijheid worden beroofd wegens enig ander voor de overlevering begaan strafbaar feit dan dat welke de reden voor de overlevering is geweest. 3.5 Uit wat voorafgaat blijkt dat het door betrokkene aangetekende hoger beroep ongegrond is. (...) PDF document ECLI:BE:HBANT:2009:ARR.20091103.9 Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab <div