Arrest 134550 - - 06/09/2004

id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Raad van State Vonnis/arrest van 06 september 2004 ECLI nr: ECLI:BE:RVSCE:2004:ARR.134.550 Rolnummer: Zaak: Arrest 134550 - - 06/09/2004 Rechtsgebied: Bestuursrecht Invoerdatum: 2004-09-21 Raadplegingen: 67 - laatst gezien 2026-07-04 08:44 Fiche Arrest nr 134.550 van 6 september 2004 - Beslissing : Verwerping Thesaurus CAS: RAAD VAN STATE UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - RAAD VAN STATE - Arresten (Raad van State) Tekst van de beslissing RAAD VAN STATE, AFDELING ADMINISTRATIE. nr. 134.550 van 6 september 2004 in de zaken A. 91.338/IX-2345 91.339/IX-

1. In zake : I. Bart BEDDEGENOODTS, II. Philip VAN TONGERLOO, die woonplaats kiezen bij advocaat H. SEBREGHTS, kantoor houdende te ANTWERPEN, Mechelsesteenweg 33 tegen :
2. het Selectiebureau van de Federale Overheid (SELOR), vertegenwoordigd door de afgevaardigd bestuurder,
3. de Belgische Staat, vertegenwoordigd door de minister van Justitie, thans de minister van Binnenlandse Zaken, die woonplaats kiest bij advocaat P. LUYPAERS, kantoor houdende te LEUVEN, Ijzerenmolenstraat
4. tussenkomende partijen : I. in de zaak A. 91.338/IX-2345 :
5. Jacques PEYSKENS, die woonplaats kiest bij advocaat J. DE SMET, kantoor houdende te WAREGEM, Westerlaan 37/
7. Dimitri KUN, die woonplaats kiest bij advocaat K. GEELEN, kantoor houdende te HASSELT, Gouverneur Roppesingel
8. IX-2345-1/32 II. in de zaak A. 91.339/IX-2346 :
9. Dimitri KUN, die woonplaats kiest bij advocaat K. GEELEN, kantoor houdende te HASSELT, Gouverneur Roppesingel 131,
10. Sabine VERSTRAETE, die woonplaats kiest bij advocaat J. DE SMET, kantoor houdende te WAREGEM, Westerlaan 37/
11. --------------------------------------------------------------------------------------------------- D E R A A D V A N S T A T E, IXe K A M E R, Gezien de verzoekschriften die Bart BEDDEGENOODTS en Philip VAN TONGERLOO op 27 april 2000 hebben ingediend om de nietigverklaring te vorderen van : - "de rangschikking van de deelnemers aan het bevorderingsexamen voor de graad van commissaris voor de Gerechtelijke Politie, in het bijzonder het assessment center", - "de examenresultaten van de laureaten van voormeld bevorderingsexamen", en - het besluit waarbij zij "niet geslaagd werd[en] bevonden voor het bevorderings- examen voor de graad van commissaris voor de Gerechtelijke Politie, in het bijzonder het assessment center"; Gezien de verzoekschriften tot tussenkomst van Jacques PEYSKENS, Dimitri KUN en Sabine VERSTRAETE; Gelet op de beschikkingen van 17 april 2001 die de tussenkomst van Jacques PEYSKENS, Dimitri KUN en Sabine VERSTRAETE toelaten; Gezien de regelmatig gewisselde memories van antwoord en van wederantwoord; IX-2345-2/32 Gezien het verslag opgemaakt door eerste auditeur M. LEFEVER; Gelet op de beschikking van 6 februari 2003 tot voeging van de zaken; Gelet op de beschikking van 6 februari 2003 die de neerlegging ter griffie van het verslag en van het dossier gelast; Gelet op de kennisgeving van het verslag aan partijen en gezien de regelmatig gewisselde laatste memories; Gelet op de beschikking van 19 januari 2004 waarbij de terecht- zitting bepaald wordt op 8 maart 2004; Gehoord het verslag van staatsraad A. VANDENDRIESSCHE; Gehoord de opmerkingen van advocaten H. SEBREGHTS en N. AMSONS, die verschijnen voor verzoekers, van adviseur-generaal J. MOMMENS die verschijnt voor de eerste verwerende partij, van advocaat H. K. CARÊME, die loco advocaat P. LUYPAERS verschijnt voor de tweede verwerende partij en van advocaten J. DE SMET en K. GEELEN, die verschijnen voor de tussenkomende partijen; Gehoord het eensluidend advies van eerste auditeur M. LEFEVER; Gelet op titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973; IX-2345-3/32
12. De gegevens van de zaak. Overwegende dat de gegevens van de zaak kunnen worden samengevat als volgt : 1.
13. Artikel 2 van het koninklijk besluit van 17 december 1998 betreffende de bevordering van gerechtelijke agenten bij de parketten tot de graad van gerechtelijk commissaris of van laboratoriumcommissaris bepaalt dat om bevorderd te kunnen worden tot gerechtelijk commissaris, de kandidaat gedurende ten minste vier jaar het ambt van gerechtelijk agent moet hebben uitgeoefend en moet slagen in een selectieproef betreffende de bekwaamheid vereist voor het uitoefenen van de functie, alsmede in een selectieproef van het type "assessment center". Artikel 3 van hetzelfde besluit machtigt de minister van Justitie om de inhoud van die selectieproeven te bepalen en artikel 5 schrijft voor dat de bevorderingen tot de graad waarvoor de proeven worden ingericht, gebeuren overeenkomstig de rangschikking die door de geslaagden werd verkregen op het assessment center. 1.
14. Bij ministerieel besluit van 18 december 1998 legt de minister van Justitie de inhoud van de selectieproeven vast. Artikel 8 van dit besluit bepaalt dat het assessment center bestaat uit : "1/ één of meerdere gedrags- en/of situatieproeven; 2/ één of meerdere persoonlijkheidsvragenlijsten; 3/ één of meerdere interviews." Volgens datzelfde artikel heeft de proef tot doel de gegadigde te beoordelen op de persoonlijkheidskenmerken en de gedragsdimensies die relevant zijn voor het uitoefenen van de functie van gerechtelijk officier. In de artikelen 6 en 10 wordt de samenstelling van de examencom- missie voor de beide selectieproeven bepaald. 1.
15. Bij ministerieel besluit van 26 februari 1999 duidt de minister van Justitie de leden van de examencommissie voor de eerste selectieproef -de bekwaamheidsproef- aan. IX-2345-4/32 1.
16. Aan de kandidaten wordt een toelichtende nota bij de assessment- proef ter beschikking gesteld waarin hun wordt uitgelegd hoe een dergelijke proef wordt opgevat, welke soorten proeven er verwacht kunnen worden en meer bepaald ook welke "persoonlijkheidsdimensies" men door de proef zal meten. Daarbij wordt de inhoud van die dimensies uitvoerig toegelicht vanuit de concrete realiteit van de taken van een gerechtelijk officier. Het zijn communicatievaardigheid, leadership, organisatietalent en zin voor synthese, motivatie en loyauteit en stressbestendigheid. 1.
17. De bekwaamheidsproef vindt plaats op 27 maart
18. Het schriftelijk gedeelte van het assessment center vindt plaats op 27 oktober 1999 en het mondelinge gedeelte op verschillende dagen tussen 8 december 1999 en 22 februari
19. Verzoekers slagen in de bekwaamheidsproef maar mislukken op het assessment center. 1.
20. Verzoekers worden met brieven van 25 februari 2000 uitgaande van de eerste verwerende partij op de hoogte gebracht van hun mislukken voor het assessment center. In deze brieven wordt telkens aangegeven hoeveel punten op 100 zij behaald hebben. 1.
21. De lijst met de rangschikking van de geslaagde kandidaten wordt aan verzoekers bekendgemaakt met een informatiebulletin voor het personeel van 28 februari
22. 1.
23. Bij koninklijke besluiten van 23 mei, 26 mei en 24 juni 2000 worden een aantal geslaagden bevorderd tot gerechtelijk commissaris. Het schorsingsberoep dat tegen die besluiten werd ingesteld, is verworpen bij arrest nr. 92.492 van 22 januari
24. Bij koninklijk besluit van 5 december 2000 worden nog twee geslaagden benoemd tot gerechtelijk commissaris. De tegen dit besluit ingestelde schorsingsvordering is verworpen bij arrest nr. 97.334 van 29 juni 2001; IX-2345-5/32
25. De ontvankelijkheid van het beroep. 2.
26. Overwegende dat de tussenkomende partijen Jacques PEYSKENS en Sabine VERSTRAETE in hun verzoekschriften tot tussenkomst betogen dat noch het persoonlijk, noch het rechtstreeks, het zeker en het actueel belang van de verzoekers aangetoond is; dat de tussenkomende partij Dimitri KUN zijnerzijds betoogt dat verzoekers geen belang hebben om de nietigverklaring te vorderen van de examenresultaten van de laureaten van het bevorderingsexamen; dat volgens hem niet valt in te zien op welke wijze verzoekers benadeeld worden door een beslissing waarbij bepaalde kandidaten geslaagd worden verklaard en opgenomen worden in een wervingsreserve; dat hij bovendien betwist dat een gebeurlijke vernietiging van de resultaten van de geslaagde kandidaten aan de verzoekers een voordeel kan opleveren, aangezien verzoekers daarmee het voordeel niet bekomen dat zij nastreven, met name een nieuwe evaluatie; 2.
27. Overwegende dat verzoekers hun belang zien in de nieuwe kans die zij krijgen om in het bevorderingsexamen voor de graad van commissaris voor de Gerechtelijke Politie te slagen teneinde op grond daarvan bevorderd te kunnen worden tot gerechtelijk commissaris; 2.3 Overwegende dat verzoekers, op het ogenblik dat zij hun annulatieberoep indienden, voldoende belang hadden bij de nietigverklaring van de resultaten van de laureaten van het examen, aangezien deze de betrekkingen van gerechtelijk commissaris konden innemen, hetgeen hun eigen kansen op benoeming verminderde; dat hangende dit geding het politielandschap echter grondig gewijzigd is; dat uit het nieuwe politiestatuut, vervat in het koninklijk besluit van 30 maart 2001 tot regeling van de rechtspositie van het personeel van de politiediensten, meer bepaald uit artikel XII.II.25 en de bijlage 11 bij het besluit -inzonderheid rubriek 3.2.
28. van kolom 3-, blijkt dat de laureaten van het bevorderingsexamen voor gerechtelijk commissaris in de nieuwe gradenstructuur worden ingeschaald als officier, in de graad van commissaris van politie, zonder dat daarvoor betrekkingen van commissaris vrij dienen te zijn; dat bijgevolg, indien de verzoekers slagen in het IX-2345-6/32 assessment center dat de verwerende partij -in het kader van het aan de verzoekers te verlenen rechtsherstel na de eventuele vernietiging van de beslissing waarbij zij niet geslaagd zijn verklaard in die proef- zal moeten inrichten, zij krachtens de vermelde bepalingen van het koninklijk besluit van 30 maart 2001 de voorwaarden vervullen om als commissaris van politie in de nieuwe politiestructuur ingeschaald te worden; dat de verwerende partij niet aantoont dat de huidige regelgeving haar verbiedt om op grond van de overgangsregeling van artikel XI.II.25 en bijlage 11 van het RPPol en zonder dat daarvoor betrekkingen vrijgemaakt dienen te worden, de verzoekers alsnog in de graad van commissaris van politie aan te stellen; dat derhalve, afgaande op die overgangsbepalingen van het RPPol, vastgesteld moet worden dat verzoekers geen belang meer hebben bij het bestrijden van de examenuitslag en van de rangschikking van de laureaten van het examen, maar dat zij nog enkel belang hebben bij de vernietiging van hun persoonlijke uitslag, dit is het derde voorwerp van het beroep; Overwegende dan weer dat de raadsman van de verzoekende partijen ter terechtzitting betoogt dat het Arbitragehof met zijn arrest nr. 102/2003 van 22 juli 2003 artikel XII.VII.15 van het RPPol gedeeltelijk vernietigd heeft en dat de verzoekers, na die vernietiging, hun belang nog wel bij de eerste twee voorwerpen van hun beroep behouden; dat het Arbitragehof met het genoemde arrest artikel XII.VII.15 van het RPPol vernietigd heeft " in zoverre het de leden van de voormalige gerechtelijke politie die geslaagd zijn voor het examen voor de graad van gerechtelijk commissaris of van laboratoriumcommissaris een automatische bevordering tot de graad van officier laat genieten"; dat wegens die vernietiging, het teloorgaan van het actueel belang van de verzoekers niet meer zeker is; dat daarin dan ook geen grond kan worden gevonden om hun vordering, wat het eerste en het tweede voorwerp betreft, bij gebrek aan belang onontvankelijk te verklaren;
29. De gegrondheid van het beroep. 3.
30. Overwegende dat verzoekers in het eerste middel de schending aanvoeren van artikel 8 van het ministerieel besluit van 18 december 1998 betreffende IX-2345-7/32 de bevordering van de gerechtelijke agenten bij de parketten tot de graad van gerechtelijk commissaris of laboratoriumcommissaris, van het vertrouwensbeginsel en van het gelijkheidsbeginsel doordat, eerste onderdeel, zij tijdens de mondelinge proef onderworpen werden aan een gedrags- of situatieproef -met name een rollenspel- terwijl volgens artikel 8 van het ministerieel besluit van 18 december 1998 en volgens de toelichting die de verwerende partij bij het examen had verstrekt, het derde deel van het assessment center had dienen te bestaan uit een interview en doordat, tweede onderdeel, de Nederlandstalige kandidaten onderworpen zijn aan een rollenspel, terwijl de Franstalige kandidaten onderworpen zijn aan het in het vooruitzicht gesteld interview; Overwegende dat verzoekers bij het eerste onderdeel van het middel toelichten dat het assessment center uit drie duidelijk gescheiden onderdelen bestaat, dat -nadat zij eerst een gezamenlijk georganiseerde schriftelijke proef hadden afgelegd, bestaande uit een schriftelijke gedrags- of situatieproef en het invullen van een computergestuurde vragenlijst, een biografische vragenlijst en een vragenlijst met betrekking tot hun indrukken betreffende de situatie- of gedragstest, welke de eerste twee gedeelten van het examen waren- zij uitgenodigd werden voor "het laatste gedeelte van het assessment center (mondeling gedeelte)", dat niet werd aangekon- digd dat er nogmaals een gedrags- of situatietest zou plaatsvinden, hoewel uit alle medegedeelde informatie, zoals de toelichtingsnota die aan de kandidaten ter beschikking werd gesteld, bleek dat de kandidaten na het afleggen van het schriftelijk gedeelte de eerste twee proeven van het assessment center hadden doorstaan en dat het mondeling gedeelte zou bestaan uit een interview en dat verzoekers toch opnieuw en zonder voorbereiding geconfronteerd werden met een gedrags- of situatieproef, namelijk een "rollenspel"; dat zij ook nog aanstippen dat de kandidaten die niet als eerste werden opgeroepen wel de mogelijkheid hebben gehad zich op het derde examenonderdeel voor te bereiden -hetgeen zinvol is ook al kan men er niet voor studeren- wat hen onmiskenbaar in staat heeft gesteld de laatste proef in gunstiger omstandigheden af te leggen; IX-2345-8/32 Overwegende dat verzoekers bij het tweede onderdeel van het middel toelichten dat de Franstalige kandidaten als derde onderdeel van het assessment center wel degelijk het aangekondigde interview hebben kunnen afleggen en dat die onderscheiden behandeling van de Nederlandstalige en de Franstalige kandidaten niet verantwoord kan worden, terwijl nochtans de kandidaten van de beide taalgroepen deel uitmaken van een groot federaal korps zodat zij ooit met elkaar in concurrentie kunnen komen voor de benoeming in bepaalde functies; 3.
31. Overwegende dat de eerste verwerende partij in haar memorie van antwoord verwijst naar de nota die zij in het kader van het administra- tief kortgeding neergelegd heeft en naar het auditoraatsverslag dat over het verzoek tot schorsing opgesteld werd; dat de tweede verwerende partij verwijst naar het arrest nr. 92.492 van 22 januari 2001; dat zij daar, wat betreft de bewering dat de kandidaten die niet als eerste werden opgeroepen de mogelijkheid hebben gehad om zich voor te bereiden, aan toevoegt dat elke kandidaat zich gedurende een halfuur op het rollenspel heeft kunnen voorbereiden en dat bovendien geen enkele verzoeker aanvoert dat hij als eerste werd opgeroepen; dat zij betreffende het tweede onderdeel van het middel betoogt dat de benoeming tot commissaris gebeurt per taalrol zodat bij de keuze van een Nederlandstalig of een Franstalig kandidaat voor een bepaalde vacature de rangschikking in de selectieproef geenszins bepalend is; 3.
32. Overwegende dat de verzoekende partijen in hun memorie van wederantwoord met betrekking tot het eerste onderdeel van het middel herhalen dat zij op grond van de aan hen gerichte uitnodigingen er vanuit konden gaan dat het mondeling gedeelte van het assessment zou bestaan uit een interview, doch dat zij in tegenspraak met artikel 8 van het ministerieel besluit van 18 december 1998 opnieuw onderworpen werden aan een gedrags- en/of situatieproef -te weten een rollenspel-; dat zij benadrukken dat zij zich mentaal niet op dergelijke proef hebben kunnen voorbereiden, en dat de kandidaten die niet -als zij- als eerste werden geëxamineerd de proef in gunstiger omstandigheden hebben kunnen afleggen; dat zij, met betrekking tot het tweede onderdeel van het middel herhalen dat het verschillend verloop van het examen voor de Nederlandstaligen aan de ene en de Franstaligen aan IX-2345-9/32 de andere kant door geen enkele reglementaire tekst wordt mogelijk gemaakt en dat artikel 5 van het koninklijk besluit van 17 december 1998 bepaalt dat de bevordering tot gerechtelijk commissaris gebeurt naar orde van rangschikking op de assessment- proef, zonder dat daarin een opsplitsing per taalgroep is voorzien; 3.
33. Overwegende dat de tussenkomende partijen Jacques PEYSKENS en Sabine VERSTRAETE aanvoeren dat een rollenspel past in het derde onderdeel van de proef omdat het een wijze is van nader ingaan op de scores van de persoonlijkheidsvragenlijst, dat de verzoekers niet bewijzen dat elk examen individueel verlopen is zoals zij voorhouden en dat elke kandidaat wist dat hij met een rollenspel geconfronteerd kon worden; dat zij, met betrekking tot het tweede onderdeel van het middel, uiteenzetten dat de verzoekers niet bewijzen dat de Franstalige kandidaten geen rollenspel hebben moeten ondergaan en dat niets belet dat de onderscheiden examenjury's het derde onderdeel van de assessmentproef anders hebben ingevuld, aangezien de verstrekte inlichtingen aan de kandidaten dergelijke eigen invulling mogelijk maakten; Overwegende dat de tussenkomende partij Dimitri KUN betoogt dat het eerste onderdeel van het middel in feite faalt omdat verzoekers er ten onrechte vanuit gaan dat het mondelinge gedeelte van het examen enkel zou bestaan uit een vraaggesprek; dat hij uiteenzet dat noch in de uitnodiging voor het schriftelijk gedeelte of die voor het mondeling gedeelte, noch in de toelichtingsnota aan de kandidaten wordt vermeld dat het mondeling gedeelte enkel bestaat uit een toelichting van de schriftelijke proeven, maar dat integendeel de toelichtingsnota erop wijst dat de gedrags- en situatietest mondeling kan verlopen; dat hij ook opmerkt dat een assessmentproef erop gericht is de persoonlijkheid van de kandidaat te evalueren door na te gaan hoe deze op een bepaalde situatie zal reageren, dat een rollenspel in dergelijk kader volkomen op zijn plaats is en in zekere zin zelfs beschouwd kan worden als een interview, waarbij men de kandidaat met een bepaalde situatie confronteert om daaruit te leren hoe hij erop inspeelt; dat volgens hem het eerste onderdeel van het middel ook in rechte faalt, aangezien noch artikel 8 van het ministerieel besluit van 18 december 1998, noch het vertrouwensbeginsel zich IX-2345-10/32 verzetten tegen een rollenspel, aangezien artikel 8 van het ministerieel besluit uitdrukkelijk vermeldt dat meerdere situatieproeven en interviews kunnen gehouden worden, -wat betekent dat de schriftelijke situatieproef het rollenspel geenszins uitsloot- en aangezien nergens in de toelichtingsnota wordt gesteld dat de mondelinge proef beperkt zou zijn tot een vraaggesprek omtrent de reeds afgelegde schriftelijke proeven; dat hij besluit dat, hoewel het niet noodzakelijk is zich op een dergelijke test voor te bereiden, aangezien het erop aankomt zichzelf te zijn, iedere kandidaat toch een dertigtal minuten tijd heeft gekregen om het rollenspel voor te bereiden; dat volgens dezelfde tussenkomende partij ook het tweede onderdeel van het middel in feite en in rechte faalt, vooreerst omdat niet aangetoond wordt dat de Franstalige kandidaten geen rollenspel hebben moeten afleggen, vervolgens omdat het rollenspel er in elk geval toe moest strekken, zonder dat daar voorbereiding voor nodig was, de persoonlijkheid van de kandidaten te onderzoeken; 3.5.
34. Overwegende, wat het eerste onderdeel van het middel betreft, dat blijkens artikel 8 van het ministerieel besluit van 18 december 1998 betreffende de bevordering van gerechtelijke agenten bij de parketten tot de graad van gerechtelijk commissaris of laboratoriumcommissaris "het assessment center, gequoteerd op 100 punten, bestaat uit 1/ één of meerdere gedrags- en/of situatieproeven, 2/ één of meerdere persoonlijkheidsvragenlijsten en 3/ één of meerdere interviews"; dat verzoekers de onder 1/ en 2/ genoemde proeven gelijkstellen met het "schriftelijk" gedeelte en de sub 3/ genoemde proef -het interview- met het "mondeling" gedeelte; dat zij met andere woorden de mening toegedaan zijn dat het interview het enige mondeling onderdeel van het assessment center kan uitmaken en dat, wanneer zij werden opgeroepen om de mondelinge proef af te leggen, deze enkel zou kunnen bestaan uit een interview; Overwegende dat uit voornoemd artikel 8 van het ministerieel besluit van 18 december 1998 echter niet volgt dat de eerste, en eventueel ook de tweede proef, louter schriftelijk dienden te zijn; dat derhalve niet uitgesloten wordt dat de eerste proef -de gedrags- en situatietest- uit zowel een schriftelijk als een mondeling gedeelte bestaat; dat zulks ook wordt gezegd in de toelichting die aan de IX-2345-11/32 kandidaten werd verstrekt over de inhoud en het verloop van een assessment center; dat uit de gegevens van het dossier kan worden afgeleid dat de drie onderdelen van het assessment center gespreid werden over twee examendagen, waarbij de eerste dag, 27 oktober 1999, dezelfde voor alle kandidaten, de proeven of gedeelten ervan die schriftelijk konden worden afgelegd op het programma stonden en de tweede dag, verschillend naargelang de kandidaten, de individuele, mondelinge proeven of gedeelten ervan werden afgelegd; dat zodoende de gedrags- en situatietest terzake blijkt te hebben bestaan uit een schriftelijk gedeelte, een zogenaamde "postbakoefening", afgelegd de eerste dag samen met de andere schriftelijke proeven, en een mondeling gedeelte, een zogenaamd "rollenspel", afgelegd op de tweede examendag; dat op die tweede dag dan ook het derde onderdeel van het assessment center, het interview, plaats had, wat verzoekers niet formeel betwisten; dat verzoekers daaromtrent ook niet werden misleid, aangezien in de oproepingsbrieven die hen werden toegestuurd er geen sprake was van drie onderdelen, wel van het "eerste gedeelte" respectievelijk "het tweede gedeelte (mondeling gedeelte)" van het assessment center; Overwegende dat de bewering als zouden de kandidaten die niet als eerste werden opgeroepen wel de mogelijkheid hebben gehad zich erop voor te bereiden en zij daardoor de laatste proef in gunstiger omstandigheden konden afleggen, wordt tegengesproken door de geplande timing van de mondelinge proeven, welke voor elke kandidaat voorzag in een voorbereiding van een half uur op het rollenspel; dat het eerste onderdeel van het middel niet gegrond is; 3.5.
35. Overwegende, wat het tweede onderdeel betreft, dat, ook al zouden de proeven welke de Franstalige kandidaten moesten afleggen, niet volledig gelijklopend zijn geweest met die van de Nederlandstalige kandidaten, daaruit geen schending van het gelijkheidsbeginsel volgt; dat, immers, het gaat om aparte selectieproeven met een eigen rangschikking; dat de benoemingen tot gerechtelijk commissaris -met het oog waarop het hier bestreden examen een rangschikking diende op te stellen- moesten gebeuren overeenkomstig de taalwetgeving in bestuurszaken zodat bij de keuze van de kandidaten voor een benoeming in IX-2345-12/32 voorkomend geval enkel de taalrol waartoe zij behoren een rol kon spelen, met name naargelang de te begeven betrekking op het Franstalig dan op het Nederlandstalig, eentalig of tweetalig kader moest worden aangerekend; dat bij de keuze tussen een Nederlandstalig of een Franstalig kandidaat de rangschikking van de selectieproef dus geenszins bepalend was; dat het tweede onderdeel van het middel evenmin gegrond is; 4.
36. Overwegende dat verzoekers in het tweede middel de schending aanvoeren van de wet van 29 juli 1991 betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen doordat de mededeling die zij mochten ontvangen betreffende hun uitslag voor het assessment center geen enkele of zeker geen afdoende motivering bevatte, terwijl die beslissing toch tot gevolg heeft dat zij niet voor een benoeming tot gerechtelijk commissaris in aanmerking komen; dat zij bij het middel toelichten dat enkel de punten werden opgegeven als motief van het besluit, terwijl het assessment center geen kennisexamen is maar een proef die tot doel heeft de gegadigden te beoordelen op persoonlijkheidskenmerken en gedragsdi- mensies die relevant zijn voor de uit te oefenen functie, zodat een verantwoording van die punten dient te bestaan opdat men zicht zou krijgen op de motieven die tot de in punten uitgedrukte waardering hebben geleid, terwijl het ontbreken van een dergelijke bijkomende verantwoording niet zou kunnen worden goedgemaakt door een achteraf opgemaakte nota; dat zij stellen dat het ontbreken van een bijkomende verantwoording hier des te meer klemt daar er voor het assessment center in geen puntenrooster is voorzien zodat niet uitgemaakt kan worden in welke mate het luik "interview" bepalend was voor het resultaat en dat zij dan ook in het duister tasten aangaande de exacte reden van hun onvoldoende op de proef; 4.
37. Overwegende dat de eerste verwerende partij in haar memorie van antwoord stelt dat de "cruciale competenties" die vereist zijn om commissaris bij de gerechtelijke politie te worden en die gesynthetiseerd zijn in vijf "basisdimenties" -te weten de communicatievaardigheid (luistervaardigheid, inleving, sensitiviteit, verbale vaardigheid en vlotheid, het vermogen ideeën helder en duidelijk te formuleren, expressiviteit), organisatietalent (waarin onder meer planmatigheid, IX-2345-13/32 systematiek, nauwkeurigheid en pro-actief optreden), leadership (delegatie-, motivatie- en coachingvermogen), motivatie en loyauteit (inclusief initiatief) en stressbestendigheid- doorheen de verschillende gedeelten van het assessment center geëvalueerd zijn en dat de jury, per basisdimensie, na onderling overleg aan de kandidaten een beoordeling toegekend heeft gaande van zwak (score 1) over matig (score 2) en voldoende (score 3) tot goed (score 4); dat zij vervolgt dat "na analyse van de motiveringsfiches van alle kandidaten", die zij bij het dossier voegt, gesteld kan worden dat de kandidaten die hetzij voor één "cruciale dimensie" -dit is het leidinggeven of de motivatie en loyauteit- hetzij voor twee dimensies "zwak" scoorden, niet geslaagd zijn verklaard, dat de kandidaten die op één niet-cruciale dimensie de score "zwak" behaalden toch geslaagd zijn verklaard op voorwaarde dat zij op ten minste drie van de vier resterende dimensies de score "voldoende" behaalden en dat de kandidaten die nergens "zwak" en "goed" scoorden alleen geslaagd zijn verklaard op voorwaarde dat zij voor minstens twee dimensies "voldoende" behaald hebben; dat zij dan besluit dat de omzetting in cijfers van de scores voor de verschillende dimensies betekent "dat alleen de kandidaten slagen die minimaal 12 punten op 20 behalen" en dat daaruit kan worden afgeleid "dat er wel degelijk een band is tussen het behaalde eindresultaat -slagen of niet slagen- en de annotaties voor de vijf dimensies die op de motiveringsfiches, die integraal deel uitmaken van het proces-verbaal, zijn vermeld"; Overwegende dat de tweede verwerende partij in haar memorie van antwoord in de eerste plaats verwijst naar het arrest nr. 92.492 van 22 januari 2001 en erop wijst dat de kandidaten, die om inlichtingen gevraagd hebben, die ook gekregen hebben onder de vorm van een algemene uiteenzetting over de wijze van quoteren volgens de basisdimensies en de mededeling van de punten die voor elk van die dimensies werden toegekend; dat zij vervolgens betoogt dat de "er een weerlegbaar vermoeden bestaat dat de examencijfers een correcte beoordeling weergeven" en dat de redelijkheid van de aangehouden beoordeling afgeleid kan worden uit het feit dat, zoals moet blijken uit de tabel met de score en het puntentotaal van de verschillende kandidaten, de onderscheiden scores voor de verschillende basisdimensies niet sterk verschillen; IX-2345-14/32 4.
38. Overwegende dat verzoekers in hun memorie van wederantwoord het schorsingsarrest nr. 92.492 bekritiseren; dat zij van oordeel zijn dat de overweging dat de mededeling van de punten als formele motivering volstaat, ingaat tegen de rechtspraak die stelt dat punten op zich geen afdoende motivering vormen van een examen dat niet tot kennisvragen beperkt is; dat naar hun oordeel de kandidaten individueel een verantwoording -in woorden- van de toegekende scores voor de geëvalueerde persoonlijkheidskenmerken dienden te krijgen en dat de omstandigheid dat de kandidaten die verantwoording konden opvragen bij de examinator, in strijd is met het fundamentele beginsel dat de motieven moeten voorkomen in de beslissing zelf; dat zij daaraan toevoegen dat de achteraf meegedeel- de motieven ook geen afdoende motivering vormen, aangezien het opnieuw een puntenscore betreft, aangezien het niet duidelijk is welk onderling gewicht aan de diverse vaardigheden gehecht is en hoe de puntenscores werden omgevormd tot een eindpercentage en aangezien uit de vergelijking van de puntenscores en eindpercenta- ges van de kandidaten onderling blijkt dat de toekenning van de percentages op arbitraire wijze geschiedde; dat zij bij wijze van voorbeeld de mededeling verstrekt aan de verzoekers BOTERDAELE -die uiteindelijk 45/100 behaalde met de scores 2,1,1,3,2- vergelijken met de score van verzoeker DEVRIESE -die 47/100 behaalde met de scores 2,1,1,2,2 en wijzen op de scores van de verzoekers HANSENS - 50/100 met vier keer score 2 en eenmaal score 1- en HUBEAU -50/100 met vijf keer score 2-; dat zij besluiten dat de verantwoording van de eerste verwerende partij in haar memorie van antwoord over de wijze van beoordelen van de kandidaten, niet in aanmerking kan worden genomen, aangezien, ten eerste, die uitleg volkomen nieuw en derhalve laattijdig is, ten tweede, hij vaag en algemeen is, en, ten derde, hij ingaat tegen de informatie die aan de kandidaten werd verstrekt, aangezien hen nooit een score op 20 is meegedeeld, doch enkel op 100 en zij onwetend waren over het bestaan van "cruciale" dimensies; dat verzoekers tenslotte betogen dat de verwerende partij zich niet kan beroepen op het proces-verbaal en de motiveringsfiches, aangezien deze stukken nooit aan verzoekers werden overgemaakt en bovendien enkel puntenscores bevatten; IX-2345-15/32 4.
39. Overwegende dat de tussenkomende partijen Jacques PEYSKENS en Sabine VERSTRAETE in eerste instantie stellen dat de verzoekers dit middel enkel kunnen aanvoeren tegen hun eigen examenresultaat maar niet tegen dat van de geslaagden; dat zij vervolgens dat de Raad van State zich in examendossiers voorzichtig opstelt in verband met de formele motiveringsvereiste, dat er rechtspraak bestaat die stelt dat de motivering van examenresultaten in principe vervat ligt in de punten en dat dit principe ook geldt voor psychotechnische proeven; dat naar hun oordeel het besluit tot niet geslaagd zijn van verzoekers wel degelijk afdoende gemotiveerd is door de mededeling van het behaalde resultaat; Overwegende dat de tussenkomende partij Dimitri KUN verwijst naar de rechtspraak van de Raad van State die stelt dat de motivering van examen- quoteringen in principe vervat ligt in de punten en dat deze alleen dan niet als motivering kunnen volstaan als er elementen zijn die kunnen doen twijfelen aan de ernst van de toegekende punten, terwijl de verzoekers geen enkel element aanhalen dat zou doen twijfelen aan de ernst van de toegekende punten; 4.5.
40. Overwegende dat de wet van 29 juli 1991 betreffende de uitdruk- kelijke motivering van de bestuurshandelingen het bestuur ertoe verplicht individuele besluiten formeel te motiveren en die motieven tezamen met het besluit ter kennis van de betrokkene te brengen; dat de adressaat van het besluit er mag van uitgaan dat de hem ter kennis gebrachte motieven ook de enige motieven zijn die het besluit dragen; dat dit evenwel niet betekent dat het bestuur de verplichting heeft om de nadere verantwoording van de motieven in de beslissing zelf op te nemen; dat zulks een probleem van materiële motivering betreft, waarbij het bestuur moet kunnen aantonen dat het bij zijn besluitvorming rekening gehouden heeft met concrete gegevens die het formele motief terdege onderbouwen en die aldus de latere wettigheidstoetsing van dat motief mogelijk maken; Overwegende dat verzoekers het middel formeel beperken tot de vraag naar de uitdrukkelijke motiveringsverplichting; dat evenwel, in de mate zij IX-2345-16/32 aanvoeren dat de verwerende partij de punten niet terdege verantwoordt, zij de materiële motiveringsplicht bij het middel betrekken; 4.5.
41. Overwegende dat de eerste verwerende partij met een brief van 25 februari 2000 aan de verzoekers medegedeeld heeft hoeveel punten zij voor de assessmentproef hadden behaald; dat met die mededeling, die teruggaat naar de door de examenjury opgestelde puntenlijsten welke de Vaste Wervingssecretaris in zijn proces-verbaal van het examen heeft overgenomen, de verwerende partij voldaan heeft aan de verplichtingen opgelegd door de wet van 29 juli 1991; 4.5.
42. Overwegende dat buiten betwisting staat dat het assessment center, waarvan de vernietiging wordt nagestreefd, geen kennisexamen is; dat het globaal puntentotaal dat elk van de verzoekers behaalde, op zich dan ook hun uitslag niet kan rechtvaardigen; dat dan de vraag rijst of de verwerende partijen kunnen aantonen dat de examencommissie bij de puntentoekenning op correcte wijze gebruik gemaakt heeft van haar ruime discretionaire bevoegdheid; dat daarvoor dient nagegaan of de verwerende partijen aan de hand van stukken die bij de deliberatie aan de examencommissie voorlagen of die het relaas vormen van de besprekingen en de besluitvorming in de examencommissie, de betrokkene en uiteindelijk de Raad van State -die terzake over een marginale toetsingsbevoegdheid beschikt- kunnen laten begrijpen waarom de commissie aan de verzoekers een bepaald puntentotaal heeft toegekend; 4.5.4.
43. Overwegende dat het assessment center ertoe strekte de kandidaten te screenen op vijf persoonlijkheidskenmerken :